esca

ēsca

ae, f ED-, a dish (prepared for the table), food, victuals, viands, meat, bait : temperatae escae: contemptissimae: dulcis, V.: prima, course , H.
Fig.: Plato escam malorum appellat voluptatem.

escaria

ēscāria

ōrum, n esca, dishes, plate , Iu.

escendo

ēscendō (exs-)

endī, ēnsus, ere ex + scando, to climb up, mount, ascend : in caelum: in rostra: quo cum escendisset, L.: equos, S.: Oetam, L.: rostra, Ta.: Ilium a mari, to go up , L.: Delphos, L.

escensio

ēscēnsiō

ōnis, f ex + SCAND-, an ascension, mounting, climbing, going up : escensionem a Paesto facere, L.: ab navibus in terram, a landing , L.: quibus (classibus) escensiones in agros factae erant, incursions , L.

escensus

（ēscēnsus, ūs)

m ex + SCAND-, a scaling .
Only abl sing. : capta escensu munimenta, by storm , Ta.

esculentus

ēsculentus

adj. esca, fit for eating, good to eat, edible : frustra.
Plur n . as subst, food .

escunt

escunt

old for erunt; see sum.

esse

esse

inf. of sum.

esse

ēsse

inf. of 1 edo.

essedarius

essedārius

ī, m essedum, a fighter in a war-chariot , C., Cs.

essedum

essedum

ī, n, and (poet.) esseda, ōrum Celtic, a two-wheeled war-chariot, car (of Gauls and Britons), Cs., L., V.; sometimes displayed at Rome, C., H., O.

essem

essem

see sum.

esses

ēssēs, ēsset

see 1 edo.

est

est

see sum.

est

ēst, ēstur

see 1 edo.

esurio

ēsuriō

—, ītūrus, īre, desid. 1 edo, to desire to eat, suffer hunger, be hungry, hunger : esurientibus ceteris: num esuriens fastidis omnia? H.: est spes nos esurituros satis, T.: Nil quod nobis esuriatur, O.: divitiae, quae esurire cogunt, Cu.

esuritio

ēsurītiō

ōnis, f esurio, a hungering, hunger , Ct.