xoaios
χοαῖοςχοαῖος, α, ον, holding a χοῦς (A), σκύφος Hippoloch. ap. Ath.4.129e; σταμνία Anon. ap. Suid. (χοίδια codd.).
xoaneuw
χοανεύωχοᾰν-εύω, contr. χωνεύω, (χόανος) cast in a mould, χοανεύει Ar. Th.57, cf. 62 (both anap.): c. acc., cast, form by casting, χωνεύσεις . . βάσεις χαλκᾶς LXX Ex.26.37, cf. 2 Ch.4.3, al.
Med., διέχεαν χαλκὸν πρῶτοι καὶ ἀλάλματα ἐχωνεύσαντο Ῥοῖκος κτλ. Paus.8.14.8. smelt or cast metal, LXX 2 Ch.34.17
Pass., χωνευθείς Plb.34.9.11, D.S.5.35; ὑπὸ τοῦ πυρὸς κεχωνευμένος Id.16.45; κεχ. ἀργύριον Plu.Luc.37. metaph., get together, ἀργύριον LXX 4 Ki.22.9. v. χωνεύω 11.
xoanh
χοάνηχοᾰ´ν-η, contr. χώνη, funnel, δίκην δὲ χοάνης (fort. ἀκοῇ δὲ χοάνην) ὦτα διετετρήνατο Ar.Th.18, cf. Ph.1.245; κύλικας ἀντλεῖν διὰ χώνης Pherecr.108.31; καταχεῖν ὥσπερ διὰ χώνης Pl.R.411a; as a name of the throat, Alex.Aphr.Pr.2.3; as nickname of a great drinker, Ath.10.436e. Medic., funnelshaped hollow in the brain, also called ληνός, πύελος, Herophil. ap. Theophil.Corp.Fabr.4.5.5. hollow behind the eye, cj. in Emp. 84.9 (pl.). = χόανος, melting-pot, Posidon.48J., Dsc.5.75, AP9.528 (Pall.).—The form χοάνη is said by Moer.p.401 P. to be Att. (cf. IG12313.127, 314.144), χώνη Hellenic.
xoanos
χόανοςχόᾰν-ος, ὁ, (χέω) hollow in which metal was placed for melting, melting-pot, from which it was run into the mould, φῦσαι δ᾽ ἐν χοάνοισιν . . ἐφύσων Il.18.470; κασσίτερος . . ἐν εὑτρήτοις χοάνοισιν θαλφθείς Hes.Th.863, cf. Emp.96.1, Hp.Cord.8, A.R.3.1299. poet. for λίγδος 111, mould for casting metal in, Anacr.116. = χοάνη 1, funnel, Hp.Cord.2 (χῶνος, as in PLeid.X.29B., Hsch.).
xoarbhna
χοάρβηναχοάρβηνα: τὰ γράμματα, Hsch. χοᾶσθαι: καυχᾶσθαι, Id.
xoaspitis
ΧοασπῖτιςΧοασπῖτις [ῑ], ιδος, ἡ (sc. λίθος), a precious stone found in the Choaspes, Plin.HN37.156.
xoassomai
χοάσσομαιχοάσσομαι: ἐπίξομαι, Hsch.
xoaxuths
χοαχύτηςχοαχύτης, ου, ὁ, keeper of mummies, ecclesiastical title in Egypt, UPZ157.34 (iii B. C.), PLond.1.3.3 (ii B. C.).
xodanos
χόδανοςχόδᾰνος, ὁ, = ἕδρα, Hsch. (cf. χέζω).
xodeantes
χοδέαντεςχοδέαντες, = χοδιτεύοντες, Sophr. in PSI11.1214d.5.
xoditeuein
χοδιτεύεινχοδιτεύειν: ἀποπατεῖν, Hsch.
xoeion
χοεῖονχοεῖον, τό, = παχὺ ἔντερον (i. e. f.l. for χόριον), Suid.
xoes
χόεςχόες, χοεύς, v. χοῦς (A).
xoeus
χοῦςχοῦς (A), ὁ, also ἡ Anaxandr.41.13 (anap.), Nic.Th.103: (χέω)
a measure of capacity, = 12 κοτύλαι: nom. sg. χοῦς Anaxandr.71, Alex.15.19, Men.Her.Fr.5, IG11(2).219A40 (Delos, iii B. C.); gen. χοός Ar.Th.347 (cod. R and Suid., fort χοῶς), Tab.Heracl.2.36, 57, IG22.1013.55; χοῦ (in signf. 11) ib.1252.11, Ath.Mitt.30.146 (Mysia); dat. χοΐ Anaxandr.41.13, D.Prooem.53, PFrankf.1.19, al. (iii B. C.) (also Dor. Tab.Heracl.1.103); χῷ (in signf. 11) Ath.Mitt.30.145; acc. χοῦν Dsc.5.7, Ael.NA16.12, IG22.1366.23, PHolm.16.10; written χον (in signf.11), SIG57.21 (Milet., v B. C.); χόα Choerob. in Theod.1.238H.; nom. pl. χόες Pl.Tht.173e, IG22.1672.200, Inscr.Délos 396 A 67 (iii B. C.), Gal.18(2).258; contr. χοῦς AP5.182 (Posidipp.); gen. pl. χῶν IG12(5).593 A9 (Ceos, v B. C.), χοῶν SIG647.27 (Stiris, ii B. C.); acc. χοῦς Tab.Heracl.1.103, PMich.Zen.94.4 (iii B. C.); χόας Hero *Mens.19, *Geom.23.63, Aristid.1.18J., Lib.Or.11.126, Gp.8.20.1, al. (χοας unaccented, SIG953.18 (Cnidus, ii B. C.))
also nom. sg. χοεύς Hp.Epid.7.10, IG11(2).219 A 8 (Delos, iii B. C.); gen. χοῶς Ar.Pax537 (χοός ap. Suid.); χοέως Gal.12.932, S.E.M.9.320; dat. χοέϊ or χοεῖ Hp.Salubr.5, Morb.3.17 cod. θ, PHib.1.90.11 (iii B. C.), Choerob. in Theod. 1.238H.; acc. χοᾶ Ar.Eq.355, Ach.1202 (lyr.), Men.915 (contr. fr. χοέα, as correctly expld. by Hdn.Gr.2.13 and Choerob. l.c.; found at end of a verse in Ar.Eq.95,113, Ach.1133, Eub.80.4, Men. l.c.); χοέα Hp.Morb.3.17, Dsc.5.72, 73, Gp.2.6.42, Gal.12.931: nom. pl. χοεῖς IG11(2).237.3 (Delos, iii B. C.), Inscr.Délos 440 A 20, 62 (ii B. C.), Ostr.Bodl.i 343 (ii B. C.); written χοιεῖς PCair.Zen.160.3 (iii B. C.); acc. χοᾶς Ar.Ec.44, Th.746 (cod. R, cf. Suid.), Arist. HA627b4; later χοέας Ph.Bel.90.26; χοεῖς LXX 3 Ki.7.24 (38), Dsc. 5.7, 63, 68, PHolm.16.11, 17; dat. χοεῦσιν Arist. GC328a27; χόεσι or χοέσι (perh. formed like δρομέσι) Wilcken Chr.176.7 (i A. D.): the unaccented forms χοα, χοας, χοων, PCair.Zen.516.21, 16, 19 (iii B. C.), prob. belong to χοεύς: prov., of attempts to measure the immeasurable, οἱ τῆς θαλάττης λεγόμενοι χόες Pl.Tht.173d; ὡσπερανεί τις ἐξαριθμεῖσθαι βούλοιτο τοὺς χόας τῆς θαλάττης Aristid. l.c. = συμβολή iv, ἡ πόλις διδοῖ . . χο῀ν (v. supr.) τὸμ παλαιὸν ὁρτῆς ἑκάστης SIG57.21 (Milet., v B. C.); εἶναι αὐτοῖς ἀτέλειαν τοῦ χοῦ IG22.1252.11; Argive acc. sg. χῶν Hegesand.31. name of a society or club, ἄρξαντα χοῦ Ath.Mitt.30.146 (Mysia); Διῒ Ὑψίστῳ καὶ τῷ ib.145 (ibid.). Χόες, οἱ, the Pitcher-feast, a name given to the second day of the Anthesteria, Call.Aet.1.1.2; gen. Χοῶν Eubulid.1, Timae.128; dat. τοῖς Χουσί Ar.Ach.1211, Ath.7.276c; acc. τοὺς Χοᾶς Ar.Ach.961; τοὺς Χοᾶς ἄγειν D.39.16, cf. Phanod.13; τοὺς Χοῦς IG3.1342.
xoeuw
χοεύωχοεύω, = χώννυμι, IG4.823.36 (Troezen).
xoh
χοήχοή, ἡ, (χέω) pouring out of liquid, drink-offering, esp. made to the dead or over their graves (opp. λοιβή, σπονδή made to the gods), χοὴν χεῖσθαι νεκύεσσιν (where it is mixed with milk), of honey, wine, and water, poured out in succession, Od.10.518, cf. 11.26, Arist.Mu.400b22: freq. in Trag., always in pl. (as also Hdt.7.43), χέουσα κηδείους χοάς A.Ch.87; χοὰς φέρειν τινί Id.Pers.609, Ch.15, etc.; χ. γῇ τε καὶ φθιτοῖς χέασθαι Id.Pers.219 (troch.), cf. S.OC477; κεχυμένων χοᾶν A.Ch.156 (lyr.); σπεῖσαι, κατασπείσειν, ἐπισπένδειν, E.Or.1322,1187, A.Ch.149; πέμπειν Id.Pers.624 (anap.); δοῦναι S.Ant.902, etc.; πατρὶ τυμβεῦσαι χ. Id.El. 406; αἴρειν, στάξαι, E.Hec.529, Heracl.1040; χοαῖσι στέφειν τὸν νέκυν S.Ant.431; ἱλάσκεσθαι γῆν X.Cyr.3.3.22. rarely of libations in general, S.OC469, 1599. generally, stream, Ἀχέροντος ἄρσενας χοάς Id.Fr.523.—Mostly poet.
xohforos
χοηφόροςχοηφόρος, ον, offering χοαί to the dead; Χοηφόροι, a Tragedy by A., in which the Chorus pours χοαί to the shade of Agamemnon.
xohrhs
χοήρηςχοήρης, ες, fitted for the Pitcher-feast at Athens (v. χοῦς A. 111), ἄγγος E.IT960.
xoidion
χοΐδιονχοΐδιον, τό, f.l. in Suid.; cf. χοαῖος.
xoieios
χοϊεῖοςχοϊεῖος, α, ον, holding one χοῦς, PCair.Zen.61.3, PSI5.535.15 (both iii B. C.).
xoikos
χοϊκόςχοϊκός, ή, όν, (χοῦς B) of earth or clay, 1 Ep.Cor.15.47; κόνις Ph. 2.673. of the age to take part in the festival of χόες, IG3.1342.
xoinic
χοῖνιξχοῖνιξ, ῐκος, ἡ, choenix, a dry measure, esp. for corn, Hdt.1.192, etc.; the choenix of corn was one man's daily allowance, Id.7.187; ἡ γὰρ χ. ἡμερησία τροφή D.L.8.18; given to slaves, Th.4.16; hence, ὅς κεν ἐμῆς γε χοίνικος ἅπτηται, i. e. whoever eats of my bread, Od. 19.28: prov., ἐπὶ χοίνικος καθέζεσθαι, i. e. sit idle, live in idleness, Pythag. ap. Arist.Fr.197, cf. Plu.2.703f, Ath.10.452e, Ael.VH1.26; οὐδὲ τὴν χ. ἔτι λήψει (of gold) Luc.Nav.27; χ. Ἀττική (1/48 of the μέδιμνος = 4 κοτύλαι) X.An.1.5.6; in Pap. usu. abbreviated χ, as in PCair.Zen.645.11 (iii B. C.), POxy.1044.3 (ii A. D.), etc. from the like ness of shape, a kind of stocks for fastening the legs, Ar.Pl. 276, D.18.129. = χοινικίς VI, PCair.Zen.782a.7 (iii B. C.), prob. in Supp.Epigr.4.447.48 (Didyma, ii B. C.).
xoinikh
χοινίκηχοινίκ-η [ῐ], ἡ, = τοῦ τροχοῦ ἐν ᾧ στρέφεται ὁ ἄξων, Hsch. (s. v.l.; cf. χοινικίς 1).
xoinikiaios
χοινικιαῖοςχοινικ-ιαῖος, α, ον, made from a choenix-measure of flour, πόπανον IG22.1367.3, al.; ἐλατήρ ib.1237.7.
xoinikion
χοινίκιονχοινίκ-ιον, τό, Dim. (in form) of χοῖνιξ 1, Phld.Ind.Sto.5. Dim. of χοῖνιξ 11, Them.Or.21.248d. = sq. 11, Gal.14.783.
xoinikis
χοινικίςχοινικ-ίς, ίδος, ἡ, nave of a wheel, Id.18(2).479, Sch.E.Hipp.1234, Sch.Il.2.104. a kind of trepan, Cels.8.3.1 (acc. written -εικίδα), Gal. 10.448, 19.126. ring forming the stand for a crown, D.22.72, 24.180. = χοῖνιξ 11, App.BC4.30. cave in a rocky shore, Str.12.3.11. box or socket for the hinge of a door, IG22.1672.201, 11(2).165.11, 287A102, al. (Delos, iii B. C.). axle-box, Hero Aut.11.2, Wilcken Chr.176.8 (i A. D.), cf. Hsch. s.v. χνόαι. in torsion-engines, box or hub containing strands of gut, Ph.Bel.63.7, 60.3, Hero Bel.96.5. = χνόη 2, Hippiatr. 96.2, 117.
xoinikometrhs
χοινικομέτρηςχοινῐκομέτρης, ου, ὁ, one who measures with a χοῖνιξ, as a slave's daily allowance, Ath.6.272c.
xoira
χοίραχοίρα, ἡ, fem. of χοῖρος, sow, Orph.Fr.49.41,117.
xoiradikos
χοιραδικόςχοιρᾰδικός, ή, όν, suffering from χοιράδες (11), Aët.12.49. like χοιράδες (11), Hdn.Epim.153. χοιραδικόν, τό, name of a remedy, Orib.Fr.91 tit.
xoiradoleqron
χοιραδόλεθρονχοιρᾰδ-όλεθρον, τό, = ξάνθιον, Dsc.4.136.
xoiradwdhs
χοιραδώδηςχοιρᾰδ-ώδης, ες, (χοιράς 1) rocky, Str.3.1.9. (χοιράς 11) scrofulous, φύματα Plu.2.664f.
xoirafios
χοιράφιοςχοιρ-άφιος, ὁ, farrow, PFlor.148.4,7 (iii A. D.).
xoiragxh
χοιράγχηχοιράγχη, ἡ, = ὑάγχη, Sophr.98.
xoiras
χοιράςχοιρ-άς, άδος, ἡ, like a hog or a hog's back, χ. πέτρα low rock rising just above the sea like a hog's back, Pi.P.10.52, cf. AP9.289 (Bass.) Subst., χ. ἀμυδρά sunken rock, Archil.128, cf. Thgn. 576; opp. σκόπελοι ὀξέες, Hdt.2.29; ἀκταὶ . . χοιράδες τε A.Pers.421; χ. Δηλία the Delian rock, i. e. the rocky isle of Delos, Id.Eu.9; Δήλιοι χ. E.Tr.89; χ. Σηπιάς Id.Andr.1265; χοιράδες, of the Symplegades, Theoc.13.23; αἱ χ. νῆσοι, off Tarentum, Th.7.33. in pl., scrofulous swellings in the glands of the neck, etc., Hp.Aph.3.26, AP11.333 (Callicter), Plu.Cic.9,26. sow, PMag.Osl.1.107.
xoireios
χοίρειοςχοίρ-ειος, α, ον, Ep. χοίρεος, η, ον
of a swine, κρέα χοίρεια Ar.Ra.338, X.An.4.5.31; κόπρος Arist.Fr.277; κόπρον χυρίαν (sic) PHolm.25.16. χοίρεα (sc. κρέα) pig's-flesh, Od.14.81; χοίρειον φαγεῖν S.E.P.3.223, cf. Hp.Epid.6.4.4.
xoiremporos
χοιρέμποροςχοιρ-έμπορος, ὁ, pig-dealer, Sardis 7(1).159 (iii A. D.), PGiss.40 ii 18 (iii A. D.); restd. in PCair.Zen.331.10 (iii B. C.).
xoirewn
χοιρεώνχοιρ-εών, ῶνος, ὁ, pig-sty, Tz.H.11.429.
xoiridiemporos
χοιριδιέμποροςχοιρ-ῐδιέμπορος, ὁ, pig-dealer, PFay.108 (ii A. D.).
xoiridion
χοιρίδιονχοιρ-ίδιον [ῐ], τό, Dim. of χοῖρος, Ar.Ach.521, 806, Pl.Euthd.298d, PCair.Zen.478 (iii B. C.), Plu.Phoc.28, D.C.78.25; without dimin. sense, γάλα χοιριδίου PMag. Leid.V. 13.16.
xoirihma
χοιρίημαχοιρ-ίημα, ατος, τό, = χοιρίδιον, Hsch.
xoirikos
χοιρικόςχοιρ-ικός, ή, όν, late form for χοίρειος, condemned by EM775.33.
xoirinas
χοιρίναςχοιρ-ίνας [ῐ] (sc. πλακοῦς), ὁ, a kind of cake, Philox.3.14, latrocl. ap. Ath.14.647b.
xoirinh
χοιρίνηχοιρ-ίνη [ῑ], ἡ, small sea-mussel, used by the Athenian dicasts in voting, Ar.Eq.1332, V.333, 349 (all anap.), Poll.8.16; wrongly expld. by Suid., of hog's bristles.
xoirinos
χοίρινοςχοίρ-ῐνος, η, ον, = χοίρειος, of hog's skin, ἀσπίς Luc.Hist.Conscr.23.
xoirion
χοιρίονχοιρ-ίον, τό, Dim. of χοῖρος, pigling, porker, Ar.Ach.740. Dim. of χοῖρος 1.2, Id.V.1353.
xoiriskos
χοιρίσκοςχοιρ-ίσκος, ὁ, Dim. of χοῖρος, Luc.DMeretr.7.3.
xoirizw
χοιρίζωχοιρ-ίζω, 'behave like a pig', Sch.Pl.Tht.166c.
xoiroas
χοιροπώληςχοιρο-πώλης, ου, Dor. χοίρο-ας, α, ὁ, pig-dealer, Ar.Ach.818, Fr.578.
xoiroboskos
χοιροβοσκόςχοιρο-βοσκός, ὁ, swineherd, Sch.D Il.21.282, Gloss.
xoirodelfac
χοιροδέλφαξχοιρο-δέλφαξ, ᾰκος, ὁ, ἡ, very young pig, PCair.Zen.274 (iii B. C.), Sammelb.7469.5 (ii A. D.).
xoiroforbeion
χοιροφορβεῖονχοιρο-φορβεῖον, τό, gloss on συβόσιον, Sch.D Il.11.678, Suid.
xoiroforew
χοιροφορέωχοιρο-φορέω, carry a young pig, of the priests in the lustral processions at Athens, prob.l. in Ister 32.
xoiroforhma
χοιροφόρημαχοιρο-φόρημα, ατος, τό, young pig, Hsch.
xoirogrullios
χοιρογρύλλιοςχοιρο-γρύλλιος, ὁ, = Heb. shâphân, Hyrax syriacus, coney, LXX Le.11.6, De.14.7, Ps. 103(104).18, Pr.24.61(30.26); also χοιρό-γρυλλος, PMag.Leid.V.12.28, Gloss.; wrongly expld. by Hsch. (who makes it neut.) and Suid. as ἀκανθόχοιρος, ὕστριξ, ἐχῖνος χερσαῖος.
xoirokalamis
χοιροκαλαμίςχοιρο-κᾰλᾰμίς, = καλαμάγρωστις, Ps.-Dsc.4.30.
xoirokomeion
χοιροκομεῖονχοιρο-κομεῖον, τό, pen for keeping swine in, Ar.V.844, Hsch., Suid. (χοῖρος 1.2) bandage used by females, Ar.Lys.1073.
xoiroktoneion
χοιροκτονεῖονχοιρο-κτονεῖον, τό, = porcinarium, Gloss.
xoiroktonos
χοιροκτόνοςχοιρο-κτόνος, ον, slaying swine, Sch.Ar.Pax373. proparox., καθαρμοί χοιρόκτονοι purification by the sacrifice of swine, A.Eu.283; αἷμα χ. blood of a slain swine, Id.Fr.327.
xoiromageiros
χοιρομάγειροςχοιρο-μάγειρος [ᾰ], ὁ, pork-butcher, PSI3.202.3 (iv A. D.), PKlein.Form.1052 (vi A. D.), etc.
xoiropiqhkos
χοιροπίθηκοςχοιρο-πίθηκος [ῐ], ὁ, ape with a hog's snout, perh. baboon, Arist.HA503a19, IG14.1302 (Praeneste).
xoiropwlew
χοιροπωλέωχοιρο-πωλέω, (χοῖρος 1.2) to be a prostitute, Suid. s.v. χοῖρος.
xoiroqliy
χοίροθλιψχοίρο-θλιψ, ῑβος, ὁ, ἡ, sens.obsc. (χοῖρος 1.2), Ar.V.1364.
xoiros
χοῖροςχοῖρος, ὁ (ἡ Hippon.40, S.Fr.230, Ar.Ach.764)
young pig, porker (younger than δέλφαξ, Ar.Byz. ap. Ath 9.375. Cratin.3a), Od. 14.73, Alc.Supp.24.2, Hdt.2.48, A.Fr.309, Ar.Ach.781, etc.; offered as one of the smaller sacrifices, Pl.R.378a, X.An.7.8.5, D.54.39, Henioch.2. generally, = ὗς, σῦς, swine, ἤδη δέλφακες, χοῖροι δὲ τοῖσιν ἄλλοις Cratin. l.c., cf. Mnesim.4.47 (anap.), Plu.Cic.7, Ev.Matt. 8.30. pudenda muliebria, freq. in Com. poets, who are always punning on the word and its compds., Ar.Ach.773 sq., etc.; said to be a Corinthian usage, Suid. a fish of the Nile, Str.17.2.4, Ath.7.312a, Gp.20.7.1, 13 tit. (Perh. for ĝhoryo- 'grey', cf. Norse griss 'sucking-pig', OHG grīs 'grey', or cf. Alb. de[rmacr ] 'pig'.)
xoirosakon
χοιρόσακονχοιρό-σᾰκον, τό, = χοιροκομεῖον 11, Hsch.
xoirosfageion
χοιροσφαγεῖονχοιρο-σφᾰγεῖον, τό, place where swine are slaughtered, Gloss.
xoirosfagia
χοιροσφαγίαχοιρο-σφᾰγία, ἡ, slaughter of swine, Lyd.Mens. 4.158.
xoirosfagos
χοιροσφάγοςχοιρο-σφάγος [ᾰ], ον, sacrificing swine, Hsch.
xoirospeleqos
χοιροσπέλεθοςχοιρο-σπέλεθος, ὁ, = ὀνόκλεια, Paul.Aeg.7.17.
xoirotrofeion
χοιροτροφεῖονχοιρο-τροφεῖον, τό, pig-sty, Eup.453, Phryn.Com.43. = χοιροκομεῖον 11, Hsch.
xoiroyalas
χοιροψάλαςχοιρο-ψάλας, ὁ, Dor. for -ης, = χοιρόθλιψ, epith. of Dionysus, Polem.Hist.72.
xoirwdhs
χοιρώδηςχοιρ-ώδης, ες, swinish, Leonid. ap. Aët.16.44, Hdn.Epim.153.
xoirwdia
χοιρωδίαχοιρ-ωδία, ἡ, swinishness, Sch.Ar.Eq.980.
xoirwnia
χοιρώνιαχοιρ-ώνια, τά, misspelling of χειρώνεια (sc. ἕλκη), Cyran.34, cf. 9.
xoiskos
χοΐσκοςχοΐσκος, ὁ, Dim. of χοῦς, Inscr.Délos1426Ai 15 (ii B. C.).
xoladia
χολάδιαχολ-άδια: τὸ σχολάζειν, Hsch.
xolagwgos
χολαγωγόςχολ-ᾰγωγός, όν, carrying off bile, πόροι Gal.UP5.3; φάρμακα Id.17(2).658.
xolainw
χολαίνωχολ-αίνω, = χολάω, v.l. in Aesop.184 (ii p.263 Chambry).
xolaios
χολαῖοςχολ-αῖος, α, ον, biliary, ἧπαρ Suid.
xolaisi
χόλαισιχόλαισι, v. χαλάω.
xolargeus
χολαργεύςχολαργεύς, έως, ὁ, a member of the Attic deme Cholargos, Ar. Ach.855, etc.
xolas
χολάςχολ-άς, άδος, ἡ, commonly in pl. χολάδες, bowels, guts, Il.4.526, h.Merc.123, Antim.45; made into strings for lyre, etc., AP11.352.12 (Agath.): in Com., also χολλάδες, Pherecr.246, Men.23. in sg., gut-cavity, common to the ὑποχόνδριον and λαγών, Arist.HA 493a21. (Cf. χόλ-ιξ, Slav. želad[ucaron]k[ucaron] 'stomach'; not cogn. with χολή as implied by Aret.SD2.9.)
xolaw
χολάωχολ-άω, (χολή) to be full of black bile, to be melancholy mad, ἀνδράσιν πείθει χολῶσιν Ar.Nu.833, cf. Epicr.5.7, Strato 1.7, Men.Epit.176. = χολόομαι, to be angry, rage, Antiph.334, D.L.9.66, v.l. in Mosch.1.10, LXX 3 Ma.3.1; Ep. part. χολόων Nic.Th.140.
xoledra
χολέδραχολ-έδρα, ἡ, groove, Eratosth. ap. Eutoc. in Archim.p.94 H. (pl.). gutter, drain-pipe, Ph.Bel.98.9, Apollod.Poliorc.182.7, Horap.1.21; written χολέρα, Hsch.
xolemesia
χολεμεσίαχολ-εμεσία, χολ-εμετέω, worse forms for χολημ-, Gal.8.179, 13.185.
xolera
χολέραχολέρ-α, Ion. χολέρ-ρη, ἡ, cholera, a disease in which the humours of the body (χολή, χολαί) are violently discharged by vomiting and stool, Hp.Coac.117, Acut.(Sp.) 49, al., Aret.SA2.5; but, ξηρὴ χολέρη obstinate obstruction, Hp.Acut.(Sp.).48. (Fr. χολή acc. to Cels.4.18(11), but fr. χολάς, Alex.Trall.8.1.) nausea, ἔσται ὑμῖν εἰς χολέραν LXX Nu.11.20. = χολέδρα, Hsch.
xoleriaw
χολεριάωχολερ-ιάω, suffer from cholera, Dsc.1.115, Plu.2.974b, Gal.14.273.
xolerikos
χολερικόςχολερ-ικός, ή, όν, of or like cholera, [πάθεα] Hp.Epid.7.82, cf. S.E.P.1.131. of persons, suffering from cholera, Dsc.4.4, Gal.6.564, Plu.2.831b. χολερικῇ ληφθῆναι to be attacked by cholera, D.L.6.76. liable to produce cholera, Xenocr. ap. Orib.2.58.84.
xolerwdhs
χολερώδηςχολερ-ώδης, ες, of the nature of cholera, τρόπος Hp.Coac.524. liable to cause cholera, of pork,Id.Acut. (Sp.)50, cf. Xenocr. ap. Orib.2.58.79.
xolh
χολήχολή, ἡ, gall, bile, Archil.131, A.Ch.184, E.Fr.682, Th.2.49, etc.; χ. μέλαινα black, i. e. diseased, bile, Hp.Aph.4.23, Pl.Ti.83c (but, = μελαγχολία, Men.Epit.459); ξανθὴ χ. Hp.VM19; πυρρά Gal.15.658; χολὴν ἐμεῖν, βῆξαι, Nicopho 12, Herod.3.70 (prob. l.): prov., πικρῷ πικρὰν κλύζουσι φαρμάκῳ χολήν S.Fr.854; πικρότερ᾽ αὐτῆς τῆς χ. Alex. 16.12; χολῇ ἀλείφειν, prov. of giving one a disgust for a thing, from the custom of mothers putting gall to the nipple when the child was to be weaned, Diph.74. pl. χολαί, gall-bladder, S.Ant. 1010; called δοχαὶ χολῆς, E.El.828; also in sg., A.Pr.495; χολὴν τῶν ζῴων τὰ μὲν ἔχει τὰ δ᾽ οὐκ ἔχει Arist.HA506a20, cf. PA 677b11. metaph. (mostly in Poets) like χόλος (q. v.), bile, gall, i. e. bitter anger, wrath, Ar.Pax66; ἢ γυναιξὶν οὐκ οἴει χολὴν ἐνεῖναι; Id.Lys.465; οὐδεὶς χολὴν οὐδ᾽ ὀργὴν ἔχων φανήσεται D.25.27; πάνυ ἐστ᾽ ἤδη χ. stirs my bile, makes me sick, Ar.Ra.4; ἐπιζεῖ χ. the bile boils over, Id.Th.468; χολὴν κινεῖν Id.V.403, cf. Pherecr. 69. ink of the cuttle-fish, Nic.Al.473, Th.561. in LXX = Hebr. rôsh, a poisonous plant, variously called hemlock or poppy, Ps.68(69).22, Je.8.14. serpent's venom, χ. ἀσπίδος ib.Jb.20.14; of the hydra's venom, Apollod.2.5.2, D.S. 4.11. bitter drink, Ev.Matt.27.34. (With χολή, χόλος, cf. Lat.fel, ONorse gall, etc., 'bile, gall'
prob. the name is derived from the colour of bile, and is cogn. with Lat. (h)olus, helvus, Germ. gelb 'yellow', perh. also χλόη.)
xolhbafos
χολήβαφοςχολήβᾰφος, ον, bile-coloured, of persons, Aret.SD1.13 (vulg. χλοήβαφος).
xolhdhs
χολλείδηςχολλείδης, ου, ὁ, a member of the deme Cholleidae in Attica, Ar. Ach.406, Lys.13.58, IG22.2382.14 (iv B. C.), etc.: also written χολ-ηΐδης ib.1742.39, χολ-ήδης ib.159 (iv B. C.).
xolhdoxos
χοληδόχοςχοληδόχος, ον, containing bile, κύστις χ. gall-bladder, Alex.Aphr. Pr.1.40; ἡ χ. (without κύστις) Gal.UP4.12; τὸ χ. ἀγγεῖον ib.5.2.
xolhgos
χοληγόςχοληγός, όν, carrying off bile, φάρμακον Hp.Loc.Hom.27,28 (χοληγαγικός and -ηγαγός codd.).
xolhmesia
χολημεσίαχολημ-εσία, ἡ, vomiting of bile, Poll.2.214, Plu.2.692f; cf. χολεμεσία.
xolhmetew
χολημετέωχολημ-ετέω, vomit bile, Orib.5.31.4; cf. χολεμετέω.
xolic
χόλιξχόλ-ιξ, ῐκος, ἡ, later ὁ (Phryn.283, Id.PS p.125 B.)
mostly in pl. χόλικες, = χολάδες, guts or bowels of oxen, χόλικες βοός Pherecr.108.15, Eub.63.4 (anap.); without βοός, Ar.Ra.576, Fr.82 (anap.); χόλικες ἑφθαί Id.Pax717:sg., Id.Eq.1179, Milet.6.21 (V B.C.); Com. κρόκης χόλιξ wool-sausages, cf. κρόκη 1.3. (Cf. χολάς.)
xolikion
χολίκιονχολ-ίκιον, το, Dim. of χόλιξ, Thphr.Char.9.4, Poll.6.52.
xolikos
χολικόςχολ-ικός, ή, όν, (χολή) bilious, Plu.2.101c, Gloss.
xolion
χόλιονχόλιον, τό, Dim. of χολή, M.Ant.6.57.
xolios
χόλιοςχόλιος, α, ον, angry, c. dat., AP9.165 (Pall.).
xollas
χολλάςχολλάς, v. χολάς.
xolobafhs
χολοβαφήςχολο-βᾰφής, ές, = sq., Marcellin. in Sch.Hermog.Rh.4.148W.
xolobafinos
χολοβάφινοςχολο-βάφῐνος [ᾰ], η, ον, dyed bile-colour, yellow-coloured, Arist.SE164b24, Poll.2.214.
xolobafos
χολόβαφοςχολό-βᾰφος, ον, = foreg., Aret.SA2.4.
xolodektikos
χολοδεκτικόςχολο-δεκτικός, ή, όν, = irascibilis, Gloss.
xolodoxos
χολοδόχοςχολο-δόχος, ον, = χοληδόχος, Gal.2.579.
xoloeidhs
χολοειδήςχολο-ειδής, ές, = χολώδης, Nic.Th.435; αἷμα Aret.SD1.15.
xoloeis
χολόειςχολό-εις, εσσα, εν, of bile or gall, full thereof, Nic.Th.253; ἀκόνιτον, ποτόν, Id.Al. 12, 17, cf. Opp.C.1.381.
xoloibafos
χολοίβαφοςχολοί-βᾰφος, ον, poet. for χολοβαφής, Nic.Th.444.
xoloiboros
χολοιβόροςχολοι-βόρος, ον, eating like bile, ἰός ib.593.
xoloomai
χολόωχολ-όω, inf. fut. χολωσέμεν Il.1.78: aor.1 ἐχόλωσα 18.111, Od.8.205, 18.20, S.Tr.1035 (hex.)
anger, provoke, c. acc. pers., Hom. ll. cc.; ἐχόλωσε δέ μιν φίλον ἦ τορ Hes.Th. 568; χ. τινά τινι to anger one by a thing, S. l.c. Med. and Pass. χολόομαι (contr. χολοῦμαι even in Hom.Il.8.407); 3sg. opt. χολῷτο Thgn.325 (s.v. l.): fut. χολώσομαι E.Tr.735; but in Hom. mostly κεχολώσομαι Il.5.421, al.: aor. Med. and Pass. ἐχολωσάμην (χολώσεαι in Il.14.310 may be either fut. ind. or aor. subj.), ἐχολώθην; Ep. χολώθην Hom. (v. infr.), etc.: pf. κεχόλωμαι, mostly in part. κεχολωμένος, v. infr.: plpf. 2 and 3sg. κεχόλωσο, -ωτο, Il.16.585, 21.146; Ep. 3pl. κεχολώατο Od.14.282, 16.425
to be angered or provoked to anger, κεχολῶσθαι ἐνὶ φρεσίν Il.16.61; θυμῷ κεχολωμένος 1.217, etc.; θυμὸν . . χολώθη 4.494; περὶ κῆρι . . ἐχολώθη 13.206; κεχόλωσο κῆρ 16.585; χολώσατο κηρόθι μᾶλλον 21.136, Od.9.480: c. dat. pers., Ἥρῃ δ᾽ οὔτι τόσον νεμεσίζομαι οὐδὲ χολοῦμαι Il.8.407, cf. 421; βασιλῆϊ χολωθείς 1.9, etc.: but also c. gen., to be angry for or because of a person or thing, 11.703, 13.660, Od.1.69, al.; ὅπλων χολωθείς Pi.N.7.25: with a Prep., κεχολωμένη εἵνεκα νίκης Od.11.544; ἀμφ᾽ ἀστραγάλοισι, ἀμφὶ βουσίν, Il.23.88, Pi.N.10.60; ἐξ ἀρέων Il.9.566; ἐπὶ παιδί Batr.109: rare in Trag., χολώσεται E.Tr.735; χολωθείς S.Ph.374; αὑτῷ χ. Id.Ant.1235; οὗ δὴ χ. E.Alc.5 (also in later Prose, D.S.3.67); κεχολωμένος Hdt.8.31, Plu.Fab.22, al., SIG1241 (Lyttus, iii A. D.). Pass., to be turned into bile, τὸ οὖρον . . οὐ χολοῦται Steph.in Hp.1.163D.
xolopoios
χολοποιόςχολοποιός, όν, producing bile, θέρος Hp.Hum.14, cf. S.E.M.9.96, etc. χ., τό, = ἀβρότονον, Ps.-Dsc.3.24.
xolos
χόλοςχόλ-ος, ὁ, rarely in physical sense (= later χολή), gall, bile, χόλῳ ἄρα ς᾽ ἔτρεφε μήτηρ Il.16.203. generally, metaph., gall, bitter anger, wrath, οὐκ Ἀχιλῆϊ χ. φρεσίν Il.2.241; φρενῶν χ. E.Med.1266 (lyr.); χ. καὶ μῆνις Il.15.122; χ. λάβε τινά 1.387, etc.; χ. ἔδυ τινά 9.553; χ. δάμασσέ τινα 18.119; χ. ᾕρει τινά 4.23; χ. ἔμπεσε θυμῷ 9.436, etc.; χ. ἔχει θυμόν ib.675; ὅτε χ. ἵκοι τινά ib.525; οἰδάνεται κραδίη χόλῳ ib.646; χόλον πέσσειν, καταπέσσειν (v. sub vocc.); σβέσσαι χ. ib.678; παῦσαι 1.192, etc.; ἐᾶν 9.260; μεθέμεν 1.283; ἐξακέσασθαι 4.36, Od.3.145; ἐκ χόλου μεταστρέψαι ἦτορ Il.10.107; χόλοιο μεταλήγειν (v. sub voc.); λήγειν Hes.Th.221; χόλου παύθη ib.533; ἐκ δὲ χόλω τῶδε λαθοίμεθα Alc.Supp.23.9; λωφῆσαι A.Pr.378; πόσει πάρες χόλον E.IA1609; opp. ἐν θυμῷ βάλλεσθαί τινι χόλον Il.14.50; χ. ἔνθεο θυμῷ 6.326; χ. ἐνέχειν τινί Hdt.1.118, 6.119, 8.27; ἔχειν τινί E.Hec.1118; ὄρσαι Pi.P.11.23; κινεῖν E.Med.99 (anap.); Τυφὼς ἐξαναζέσει χ. A.Pr.372; χόλου ἄρξασθαι ib.201: c. gen. subj., a person's rage, χ. Ἥρης, Ἀθηναίης, Il.18.119 (v. supr.), Od.3.145 (v. supr.): also c. gen. obj., anger towards or because of a person, Il.6.335, 15.138; or anger for, because of a thing, τίνος χόλον κατ᾽ αὐτῶν ἐγκαλῶν ἐλήλυθας; S.Ph.328; ὧν ἔχων χ. Id.Tr.269: also ὄφρα ἑ . . χόλου . . ἀθανάτοις παύσειεν h.Cer.350, cf. 410, E.HF840. bitterness, ἔριδος χ. Sol.4.39. cause of anger, AP11.381 (Pall.)—In Prose used only by Hdt. and late writers, as Luc.Am.2. (On the Root, v. χολή.)
xolwdhs
χολώδηςχολ-ώδης, ες, = χολοειδής, like bile or gall, bilious, ἐκκρίσιες, ἔμες μα, Hp.Aph.2.15, Epid.6.4.4.; χυμοί Pl.Ti.86e; ὑγρότης Arist.HA506b3; χλωραὶ γλῶσσαι χολώδεες caused by biliousness, Hp.Epid.6.5.8; χολώδεις bilious persons, Arist. Metaph.981a12, Ruf. ap. Orib.7.26.12, Gal.15.568. bile-coloured, χρώματα Pl.Ti.71b, 83b; οἷς ἂν ἐπὶ τὸ χολωδέστερον ἡ χρόα μεταβάλῃ Gal.17(2).270. bilious, angry, χ. τι ὑποβλέπειν Luc.Vit. Auct.7, cf. Philostr.Im.2.12.
xolwomai
χολώομαιχολ-ώομαι, = χολόομαι, Nonn.D.5.447, part. χολωόμενος ib.437, APl.4.128.
xolwtos
χολωτόςχολ-ωτός, ή, όν, angry, wrathful, χολωτοῖσιν ἐπέεσσιν Il.4.241, Od.22.26, etc. literally, bilious, Luc.Lex.20 (sed leg. χολώντων).
xondrakanqos
χονδράκανθοςχονδρ-άκανθος [ᾰκ], ον, with cartilaginous skeleton, epith. of the σελάχη, Arist.HA516b15, PA655a23.
xondreuw
χονδρεύωχονδρ-εύω, make groats, Hsch.
corrupt in Anaxipp.1.26.
xondriaw
χονδριάωχονδρ-ιάω, of women's breasts, swell with clots of milk, Dsc.2.107.
xondrilh
χονδρίληχονδρ-ίλη [ῑ], ἡ, gum succory, Chondrilla juncea, ib.133, Gal.6.622, al., Hsch. (χονδρίλλη v. l. in Dsc. l. c.; χόνδρυλλα cj. in Thphr.HP7.7.1, 7.11.4, cf. Plin.HN21.105); ἕτερον εἶδος χονδρίλης, Chondrilla ramosissima, Dsc. l. c.
xondrinos
χόνδρινοςχόνδρ-ῐνος, η, ον, = χονδρίτης, ἄρτος Archestr.Fr.4.13.
xondrion
χονδρίονχονδρ-ίον, τό, Dim. of χόνδρος, Hp.Art.45 (pl.); expld. by πίναξ, κέραμος, Hsch.
xondris
χονδρίςχονδρ-ίς, ίδος, ἡ, = ψευδοδίκταμνος, Plin.HN25.93, 26.49.
xondriths
χονδρίτηςχονδρ-ίτης [ῑ], ου, ὁ, made of groats or coarse meal, ἄρτος Trypho ap.Ath.3.109c, Philistio ap.Ath.3.115d, LXX Ge.40.16.
xondriwtos
χονδριωτόςχονδρ-ιωτός, ή, όν, epith. of κάναστρον, dub. in Supp.Epigr.1.414.6 (cf. p.139) (Gort., v/iv B. C.).
xondrobolia
χονδροβολίαχονδρο-βολία, ἡ, tessellated work, χονδροβολίας ἔδαφος Gloss.
xondrofuhs
χονδροφυήςχονδρο-φῠής, ές, cartilaginous, Matro Conv.27.
xondrokopeion
χονδροκοπεῖονχονδρο-κοπεῖον, τό, mill for making groats or coarse meal, Poll.3.78, 7.19; χονδροκόπια (sic): μυλὼν ὅπου ὁ χόνδρος κόπτεται, Hsch.
xondroneurwdhs
χονδρονευρώδηςχονδρο-νευρώδης, ες, neuro-cartilaginous, of a substance between cartilage and sinew, δεσμός Hp.Mochl.1.
xondropoihtikos
χονδροποιητικόςχονδρο-ποιητικός, ή, όν, of making cartilage, δύναμις Gal.Nat.Fac.1.6.
xondroptisanh
χονδροπτισάνηχονδρο-πτῐσάνη [ᾰ], ἡ, gruel of groats as a drink for sick persons, Paul.Aeg.1.72.
xondros
χόνδροςχόνδρος, ὁ, granule or lump of salt, ἁλὸς χόνδρους Hp.Ulc.17, cf. Sophr. in PSI11.1214a.3: pl., PLit.Lond.167.18 (ii/iii A. D.); ἁλὸς τρύφεα κατὰ χόνδρους μεγάλους Hdt.4.181; οἰκία ἐκ τῶν ἁλίνων χ. οἰκοδομέαται ib.185
χόνδρος abs., salt, χ. ἐποψίδιος AP7.736 (Leon.); also of the gum of frankincense, Thphr.HP9.4.10; λιβανωτοῦ χ. Luc.Sat.16, cf. Asin.12; χ. λιβάνου Dsc.1.68.7. groats of wheat or spelt (esp. the latter, Dsc.2.96, Gp.3.7); σασαμίδας χόνδρον τε καὶ ἐγκρίδας Stesich.2; χόνδρον ἕψων Ar.Fr.203, cf. 412 (anap.); χ. γάλακι κατανενιμμένος Pherecr.108.18; ἐκ δ᾽ Ἰταλίας χ. καὶ πλευρὰ βόεια Hermipp.63.6 (hex.); χ. Μεγαρικός, Θετταλικός, Antiph. 34.2,3, Alex.191; ὁ χ. πλεῖον ὕδωρ δέχεται ἢ οἱ πυροὶ ἐξ ὧν ὁ τοιοῦτος ἐγένετο χ. Arist.Pr.929b1, cf. Thphr.CP4.16.2, Plb.12.2.5; χόνδρου πτισάνη Gal.6.496: hence, gruel, porridge, Thphr.HP 4.4.9, Orac. ap. Hierocl. in CA1p.421M.: prov., of an old man, χόνδρον λείχειν Ar.V.737 (anap.). gristle, cartilage, Hp.Aph. 6.19, Arist.HA516b31, PA655a37: esp. the cartilage of the breast, which unites the false ribs at the termination of the breast-bone, Hp.Epid.7.3, cf. Prorrh.2.7, Nic.Al.123; and v. ξιφοειδής; also, the cartilage of the ear, Arist.HA492a16; of the nose, Poll.2.79; of the windpipe (i. e. uvula), ib.99; ὠλενίτης χ. the shoulder-blade, Lyc.155; also of the young horns of deer, Ael.NA6.5.
xondros
χονδρόςχονδρός, ά, όν, granular, coarse, ἄλευρα χονδρότερα Hp.Mul.2.193; ἄλφιτον ἀραιὸν καὶ χονδρόν Arist.Pr.927b35: mostly of coarse salt, ἅλες οὐ χονδροί, ἀλλὰ χαῦνοι καὶ λεπτοὶ ὥσπερ χιών Id.Mete.359a32; χἄλα λήψεται χονδρόν Phoen.2.5; χονδροὺς ἅλας (cod.Rav. χονδρὰς ἅλας) is prob. in Ar.Ach.521 (v.l. χόνδρους ἁλός) χονδρός Adj., χόνδρος Subst. are distd. by Hdn.Gr.1.203, 2.716; Comp. and Sup. -ότερος, -ότατος, Choerob. in Theod.2.76H. later, generally, coarse, τρίχες Ps.-Callisth.2.33; οὐηλάρια μικρὰ χοντρὰ (sic) δύο Sammelb.7033.39 (v A. D.); χονδρός, = grossus, Gloss. (χόνδρος and χονδρός dissim. fr. Χρονδ-ρο-, cogn. with Engl. grind.)
xondrosundesmos
χονδροσύνδεσμοςχονδρο-σύνδεσμος, ὁ, cartilaginous connexion, Gal.1.569.
xondrotupos
χονδρότυποςχονδρό-τῠπος, ον, formed of cartilage, Arist.HA617b2.
xondrulla
χόνδρυλλαχόνδρυλλα, v. χονδρίλη.
xondrwdhs
χονδρώδηςχονδρ-ώδης, ες, like groats, granular, f.l. in Hp.Nat.Mul.105 (leg. χονδροτέρα). like gristle, cartilaginous, Id.Mochl.1, Arist. HA493a7, 524b27 (Comp.), PA654b25, Aret.SD1.9, al.; opp. νευρώδης, ὀστώδης, Arist.HA500b20; χονδρώδη, τά, the swimmerets of crayfish, ib.549a25.
xondrwsis
χόνδρωσιςχόνδρ-ωσις, εως, ἡ, an affection of the breasts, Sor.1.76.
xonnos
χόννοςχόννος, ὁ, Cretan word for a copper cup, Hermonax ap.Ath.11.502b, Eust.1153.42 (χόνος Hsch.): pl., perh. name of a festival (cf. χόες, χύτροι,), Supp.Epigr.1.414.11 (Gort., v/iv B. C.).
xooforew
χοοφορέωχοοφορ-έω, carry earth, CPHerm.127 Fr.12 B8 (iii A. D.).
xooforia
χοοφορίαχοοφορ-ία, ἡ, carriage of earth, ib.Fr.3B3; cf. χωφορέω, -ία.
xooplasths
χοοπλάστηςχοο-πλάστης, ου, ὁ, (χοῦς B) one who forms of earth, PMag.Par.1.3047.
xoopoihsis
χοοποίησιςχοο-ποίησις, εως, ἡ, treatment by fusion, Anon.Alch. in Gött. Nachr.1919.25; written χοωποίησις, Zos.Alch.p.210 B.
xoopoths
χοοπότηςχοο-πότης, ου, ὁ, one who drinks whole χόες, of Dionysus, Possis 1.
xoos
χοόςχοός, v. χοῦς (A) and (B).
xooths
χοότηςχοότης, ητος, ἡ, earthy nature (cf. χοϊκός 1), Anon.Alch. in Gött. Nachr.1919.16.
xorageion
χοραγεῖονχορᾱγ-εῖον, χορᾱ´γ-ιον, χορᾱγ-ός, Dor. for χορηγ-.
xoragetas
χοραγέταςχορᾱγέτας, α, ὁ, Dor. for χορηγέτης.
xoragetas
χορηγέτηςχορηγ-έτης, ου, ὁ, = χορηγός, 1, Iamb.VP30.186: Dor. χορᾱγέτας IG42(1).133.7 (Epid., hymn).
xoragion
χορήγιονχορήγ-ιον, τό, = χορηγεῖον 1, D.19.200, Poll.4.106. pl., supplies for an army, Plb.1.17.5, al.: generally, maintenance, PRyl.181.7 (iii B. D.). (in Dor. form χοράγιον) stage-building in a theatre, BGU1028.21 (ii A. D.).
xoragos
χορηγόςχορηγ-ός, ὁ (also ἡ), Dor. χορᾱγός Alcm.23.44, Ar.Lys.1315 (lyr.): (χορός, ἡγέομαι)
chorus-leader, like the later κορυφαῖος, θεοὺς συγχορευτάς τε καὶ χορηγοὺς ἡμῖν δεδωκέναι τόν τε Ἀπόλλωνα καὶ τὰς Μούσας Pl.Lg.665a: generally, leader of a train or band, πῦρ πνεόντων χ. ἄστρων, of Dionysus, S.Ant.1147 (lyr.); χ. δελφίνων E.Hel. 1454 (lyr.). at Athens and elsewhere, one who defrays the costs for producing a chorus, χορηγῶν ἀποδεικνυμένων ἑκατέρῃ τῶν δαιμόνων δέκα ἀνδρῶν Hdt.5.83; χορηγὸν καταστῆσαί τινα IG22.141.34; χ. κατεστάθην εἰς Θαργήλια Antipho 6.11; καταστὰς χ. τραγῳδοῖς Lys.21.1, cf. 3; supplied by the φυλαί in turn, D.20.130, cf. Aeschin. 1.11; χ. αἱρεθείς, ἱμάτια χρυσᾶ παρασχὼν τῷ χορῷ, ῥάκος φορεῖ Antiph. 204.5 (troch.); used of a woman, Milet.1(7). No.265: generally, of liturgies other than the trierarchy, εἰσποιεῖ χορηγοὺς εἰς ἐκείνας τὰς λῃτουργίας D.20.19. metaph., one who defrays the costs for any purpose, χ. ἔχοντες Φίλιππον Id.9.60; Φιλίππῳ χ. χρώμενος Id.19.216; χ. τὸν πατέρα ἔχειν εἴς τι Id.40.51; λήψεται χ. τῇ ἑαυτοῦ βδελυρίᾳ Aeschin.1.54, cf. 2.79; οἱονεὶ χ. καὶ μισθοδότης Plb.2.44.3, cf. 8.7.2; τῆς φύσεως αὐτῶν ὁ θεὸς χ. Iamb.Bab.p.51 Hinck. Astrol., of planets, patron of a profession or trade, Paul.Al.P.2. Medic., supply-veins, Orib.45.18.23. a dressing, Id.46.19.6.
xoraulew
χοραυλέωχοραυλ-έω, accompany the chorus on the flute, Str.17.1.11. -ης, ου, ὁ, one who accompanies a chorus on the flute, AP11.11 (Lucill.), Plu.Ant.24: freq. in Inscrr., as IG7.1773 (Thespiae), CIG1719 (Delph.), etc.
xordarion
χορδάριονχορδ-άριον [ᾰ], τό, Dim. of χορδή, Alex.132 (lyr.).
xordayos
χορδαψόςχορδ-αψός, ὁ (on the accent v. Hdn.Gr.1.227), a disease in the great guts, the same as εἰλεός in the small ones, Hp.Coac.502; but the meanings are reversed by Diocl.(Fr.73) ap.Cels.4.20.1; an aggravated form of εἰλεός acc. to Aret.SA2.6, but not distd. fr. it by Gal.8.388 (fr. χορδή, ἕψω, acc. to Aret. l. c.).
xordeuma
χόρδευμαχόρδ-ευμα, ατος, τό, sausage, blackpudding, Ar.Eq.315.
xordeuw
χορδεύωχορδ-εύω, make into sausages: metaph., χ. τὰ πράγματα make mince-meat of state-affairs, ib.214.
xordh
χορδήχορδ-ή, ἡ, pl., guts, tripe, Batr.222, Pherecr.130.9 (anap.), Ar.Fr.687 (anap.), 461 (sg). that which is made from guts: string of gut, τὰ ὑποχόνδρια τελαμῶσι καὶ χορδαῖς διασφίγγει Sor.2.29; in a loom, Arist.GA787b23: esp. string of a lyre or harp (not in A. or S., once in E., v. infr.), Od.21.407, h.Merc.51, etc.; ἐν Αἰολίδεσσι χ. Pi.P.2.69, cf. E.Hipp.1135 (lyr.); χορδὰς ἐπιτείνειν, opp. ἀνιέναι, Pl. Ly.209b; ἐν τῇ ἐπιτάσει καὶ ἀνέσει τῶν χ. Id.R.349e; ὀξυτάτην καὶ βαρυτάτην χορδὴν ποιεῖν Id.Phdr.268e; τὰς χ. ἀλλήλαις συνιστάντα Id.R.412a: metaph., κινοῦσα χ. τὰς ἀκινήτους φρενῶν Trag.Adesp. 361. musical note, Pl.Phlb.56a. sausage or black-pudding, χορδῆς τόμος Cratin.192, cf. Ar.Ach.1119, Nu.455 (anap.): he puns on the two senses in Ra.339. (Cf. Skt. hirā/ 'vein', hiras 'strip, band, fillet', Albanian zo[rmacr ]e 'entrails', Lat. haru-spex, ONorse g[oogon ]rn 'entrails', garn 'yarn'.)
xordion
χορδίονχορδ-ίον, τό, = foreg. 1, SIG1002.10 (Milet., v/iv B. C.).
xordologew
χορδολογέωχορδο-λογέω, touch the strings before playing, Plu.2.87f.
xordopoiia
χορδοποιόςχορδο-ποιός, ὁ, maker of strings for musical instruments, Poll.7.154, who also has χορδο-ποιία, ἡ, the art or trade of such a person, Adj. χορδο-ποιικός, ή, όν, fit for such work, and Adv. -κῶς ibid.
xordopwlhs
χορδοπώληςχορδο-πώλης, ου, ὁ, dealer in musical strings, Critias 67D.
xordostrofia
χορδοστροφίαχορδο-στροφία, ἡ, twisting of strings for a musical instrument, Ael.NA17.6 (pl.).
xordostrofos
χορδοστρόφοςχορδο-στρόφος, ὁ, twister of strings, D.Chr.8.4, Ptol.Tetr.180 (misprinted χονδρο-, cf. Procl.Par.Ptol.250).
xordotonion
χορδοτόνιονχορδο-τόνιον, τό, = sq., Artemon Hist. 12 (pl.).
xordotonon
χορδοτόνονχορδο-τόνον, τό, tail-piece for keeping the strings taut, Arist.Aud.803a41, Poll.4.62, Nicom.Harm.6. Adj. proparox. χορδότονος, ον, Pass., stretched with strings, λύρα S.Fr.244 (lyr.).
xoreia
χορείαχορ-εία, ἡ, dance, esp. choral dance with music, E.Ph.1265 (pl., nowhere else in Trag., exc. Chaerem.14.3), Ar.Ra.336 (lyr.); ῥυθμὸν χορείας ὕπαγε Id.Th.956 (lyr.); εὔκυκλος χ.ib.968 (troch.); χ . . . ὄρχησίς τε καὶ ᾠδὴ τὸ σύνολόν ἐστιν Pl.Lg.654b; ὅλη . . χ. ὅλη παίδευσις ἦν ἡμῖν ib.672e; μιμήματα τρόπων ἐστὶ τὰ περὶ τὰς χ. ib. 655d; θυσίαι τε καὶ χ. ib.772b; ἐπάρχεσθαι . . τοὺς χοροὺς χορείας τῷ Διονύσῳ dub. in IG12(9).192.11 (Eretria). of any circling motion, as of the stars, χ. καλλίστην χορεύοντα Pl.Epin.982e, cf. Arist.Fr.11 (pl.), Luc.Salt.17; πλανήτων τε καὶ ἀπλανῶν χορείαις Ph.1.16. dance-tune, ἄκουε τὰν ἐμὰν Δώριον χ. Pratin.Lyr.1.17, cf. Ar.Ra. 247 (lyr.).
xoreion
χορεῖονχορ-εῖον, τό, dancing-place, Zonar.; = βωμός τις, Hsch.: of a place of torture, LXX 4 Ma.15.20. = αὔλημα, Hsch.; = διδασκαλεῖον, Id. (sed. leg. χορ<ηγ>εῖον).
xoreios
χορεῖοςχορ-εῖος, α, ον, of or belonging to a chorus or dance, ἀοιδή A.R.2.714, cf. Ael.NA2.11; epith. of Dionysus, Plu.2.680b; of Antinous, IG22.1105 Ab10, Ac3; χορεῖοι (sc. ἀγῶνες) CIG5328 (Teuchira). in metre, χορεῖος, ὁ, = τροχαῖος, Cic.de Or.3.50.193, Plu.2.1141b. = τρίβραχυς, D.H.Comp.17,18, Aristid.Quint.1.22. pl. χορεῖα, τά, thank-offerings for victory of a chorus, IG11(2).161B13 (Delos, iii B. C.), BCH35.260 (ibid.), Inscr.Délos 442A189 (ii B. C.). fee for right of attendance at rites of ὑμνῳδοί, IGRom.4.353D21 (Pergam., ii A. D.).
xoreuma
χόρευμαχόρ-ευμα, ατος, τό, choral dance, Pratin.Lyr.1.1 (pl.), E.Ph.655 (lyr.), Ion1474 (lyr., pl.), El.875 (lyr.); τὰ τῆς κακίας χ. dances representing . . , Pl.Lg.655c.
xoreusis
χόρευσιςχόρ-ευσις, εως, ἡ, dancing, Pi.Pae. 6.9, Suid. s.v. χορεῖον.
xoreuteon
χορευτέονχορ-ευτέον, one must dance, E.Ba.324.
xoreuths
χορευτήςχορ-ευτής, οῦ, ὁ, choral dancer, Pi.P.12.27, Ar.Ach.443, Pl.R.373b, etc.; τῶν χ. ἐξάγειν τινά And.4.20; τὰ ἐπινίκια ἔθυεν αὐτός τε καὶ οἱ χ. Pl.Smp. 173a: metaph., [θεοῦ] χ. the devoted follower of a god, Id.Phdr.252d; of a philosopher, οἱ Πυθαγόρου καὶ Πλάτωνος καὶ Ἀριστοτέλους χ. Jul.Or.6.197d: generally, pupil, Lib.Or.54.38. epith. of Pan, Pi.Fr.99; of Dionysus, Orph. Εὐχή 9. used of dolphins, from their movements, Anacreont.55.24; of cicadae, Ael.NA1.20.
xoreutikos
χορευτικόςχορ-ευτικός, ή, όν, of or for the dance, ib.2.11, Luc.Salt.10.
xoreuw
χορεύωχορ-εύω, fut. -σω E.Ba.195, etc.: aor. ἐχόρευσα Id.Cyc.156, etc.: pf. κεχόρευκα Pl.Lg.654b
Med., in same sense, E.Ion 1084 (lyr.): fut. -εύσομαι A.Ag.31: aor. ἐχορευσάμην Ar.Th.103 (lyr.), (ἐξ-) E.Hel. 381 (lyr.)
Pass., aor. ἐχορεύθην, pf. κεχόρευμαι, v. infr. 11
dance a round or choral dance, Pi.Fr.116, Epich.109, S.Aj.701 (lyr.), etc.; esp. of the Dionysiac chorus or dance, E.Cyc.156, Ba.21, 184,207, etc.: hence, take part in the chorus, regarded as a matter of religion, εἰ γὰρ αἱ τοιαίδε πράξεις τίμιαι, τί δεῖ με χορεύειν; S.OT896 (lyr.); to be one of a chorus, Ar.Ra.390 (lyr.), interpol. in D.18.265; considered as a high honour by Athenian citizens, Id.39.16,23; τὸ παλαιὸν οἱ ἐλεύθεροι ἐχόρευον Arist.Pr.918b21; not allowed to foreigners, Plu.Phoc.30: c. dat. pers., dance to him, in his honour, Βακχίῳ E.Ba.195, cf. X.Eq.Mag.3.2; περί τινα Pl.Euthd.277e; ἀμφὶ σὰν κιθάραν E.Alc.582 (lyr.); ἐπὶ Κυρβάντεσι perh. in their train, S.Fr.862 (lyr.). generally, dance, esp. from joy, χ. ὑφ᾽ ἡδονῆς Ar.Pl.288, cf. 761; αὐτὼ τὼ σκέλει χορεύετον Id.Pax 325 (troch.); ἁνὴρ χορεύει, καὶ τὰ τοῦ θεοῦ καλά Phryn.Com.9: χ. καὶ ἐν εὐπαθείῃσι εἶναι Hdt.1.191. metaph., Practise dancing in the chorus, hence practise a thing, be versed in it, ἔν τινι Pl. Tht.173c, cf. Lg.654b. of any circling motion, as of the heavenly bodies, ἀνεχόρευσεν αἰθήρ, χορεύει δὲ Σελάνα E.Ion1080 (lyr.), cf. Ba.114 (lyr.); so of a cup, δέπας μεστόν, κύκλῳ χορεῦον Antiph.237.3. c. acc. cogn., χορείας χ. Pl.Lg.942d, Epin. 982e; φροίμιον χορεύσομαι I will dance a prelude, A.Ag.31; χ. γάμους to celebrate them, E.IA1057 (lyr.); ὄργια Μουσῶν Ar.Ra.356 (anap.); ἀγῶνας Plb.4.20.9
Pass., κεχόρευται ἡμῖν (sings the Chorus) our part is played, Ar.Nu.1510 (anap.); τὰ χορευθέντα things represented in mimic dance, Pl.Lg.655d. trans., celebrate in choral dance, Φοῖβον Pi.I.1.7, cf. S.Ant.1153 (lyr.), E.HF 871 (troch.); so Med., Id.Ion 1084 (lyr.)
Pass., to be celebrated in choral dance, πρὸς ἡμῶν S.OT1093 (lyr.), cf. E.Ion463 (lyr.). Pass., also, to be filled with dances in honour of, c. dat., ἄστεα διφρηλάτᾳ πάντα δι᾽ ἀνακτόρων Ἴσιδι χορεύεται Lyr.Alex.Adesp.36.19. Causal, set one dancing, rouse to the dance, τινα E.HF686 (lyr.); πόδα χορεύσας, of spreading ivy, AP11.33 (Phil.); ὁ δ᾽ αὐλὸς ὕστερον χορευέτω Pratin.Lyr.1.7
metaph. in Pass., μανίαισιν Λύσσας χορευθέντ᾽ ἀναύλοις E.HF879 (lyr.).
xorhgagew
χορηγέωχορηγ-έω, Boeot. and Dor. χορηγ-ᾱγέω, IG7.3210 (Orchom.), 12(1).383 (Rhodes), etc.
lead a chorus, χορῷ Simon.147, Pl.Grg.482b (cf. signf.11): c. gen., χ. ἡμῶν Id.Lg.654a: hence metaph., take the lead in a matter, c. gen., τούτου τοῦ λόγου Id.Tht.179d. of the χορηγός, defray the cost of bringing out a chorus at the public festivals, abs., χορηγεῖν, τριηραρχεῖν, εἰσφέρειν D.18.257; ἐχόρευες, ἐγὼ δ᾽ ἐχορήγουν interpol. ib.265; χ. λαμπρῶς Antipho 2.2.12, etc.; κάλλιον Isoc.19.36: freq. in Inscrr., Θεμιστοκλῆς ἐχορήγει: Φρύνιχος ἐδίδασκεν: Ἀδείμαντος ἦρχεν ap.Plu.Them.5, cf. IG12.770, etc.; also ὁ δῆμος ἐχορήγει IG22.3079, al.: c. acc. cogn., χορηγίας χ. Antipho 5.77, Lys.12.20; [τῇ φυλῇ] Luc.Dem.Enc.45; χ. Ἀθηναίων Plu.2.724b: freq. with a word to denote the occasion, Λήναια χορηγῶν Ar.Ach.1155 (lyr.); χ. παισὶν Διονύσια D.21.64; εἰς Ἀπολλώνια IG11(2).106.1 (Delos, iii B. C.); ἀνδράσι χ. ἐς Διονύσια Lys. 21.2; χ. κωμῳδοῖς, πυρριχισταῖς, ib.4; τραγῳδοῖς Is.6.60; κωμῳδοῖς IG22.3090 (less freq. with the Art. added, χ. τὰ Διονύσια τοῖς τραγῳδοῖς Arist.Fr.630); also Παναθηναίοις χ. D.21.156
Pass., to have choragi found for one, χορηγοῦσιν μὲν οἱ πλούσιοι, χορηγεῖται δὲ ὁ δῆμος X.Ath.1.13; ἄριστα χορηγοῦνται οἱ παῖδες are well found by their choragus, Antipho 6.13. metaph., minister to, χ. ταῖς σεαυτοῦ ἡδοναῖς Aeschin.3.240; ταῖς ἐπιθυμίαις Luc.Par.12; πρὸς ἐπαινον Lib. Or.18.7; πρὸς μῆκος λόγου ib.13.26. metaph. also, c. acc. pers., furnish abundantly with a thing, esp. with supplies for war, χ. τὸ στρατόπεδον τοῖς ἐπιτηδείοις Plb.3.68.8, cf. 49.11, 52.7, etc.; χρήμασι πρός τι Id.5.42.7
Pass., to be well supplied, τοῖς ἐκτὸς ἀγαθοῖς κεχορηγημένος Arist.EN1101a15, cf. 1179a11: abs., κάλλιστα κεχορηγημένος best furnished, Id.Pol.1288b14; κεχ.
xorhgeion
χορηγεῖονχορηγ-εῖον, τό, = χορήγιον, the school in which a chorus was trained for public performance, Phryn.PSp.126 B. generally, school, Epich.13,104. treasury, revenue, τὸ Διονυσίου χ. Aristox. Fr.Hist.15.
xorhghma
χορήγημαχορήγ-ημα, ατος, τό, expenditure on χοροί, Inscr.Délos 399A 51 al. (pl., ii B. C.). generally, means of providing for, τινος Plu. Oth.9.
xorhghsis
χορήγησιςχορήγ-ησις, εως, ἡ, expenditure, BGU1208.18 (i B. C.); supply, ξύλων Stud.Pal.22.177.19 (ii A. D.).
xorhgia
χορηγίαχορηγ-ία, ἡ, office or λῃτουργία of a χορηγός, defraying of the cost of the public choruses, Antipho 2.3.8 (pl.), 5.77 (pl.), Th.6.16 (pl.), etc.: used generally of λῃτουργίαι other than the τριηραρχία, Lys.19.57 (pl.), D.20.19 (pl.), Lex ap. eund. 18.106. generally, expense, Democr.282. generally, abundance of external means, fortune, ἡ ἐκτὸς χ. Arist.EN1178a24, cf. Pol.1255a14, al.; πολιτικὴ χ. things necessary to furnish or constitute a state, ib.1326a5: pl., βασιλικαὶ χ. Jul.Ep.89b; πρόγονοι καὶ χ. καὶ δόξα great fortunes, Lib.Or.33.20. metaph., in later historians, of supplies for war, τῶν ἀναγκαίων, τῶν ἐπιτηδείων, Plb. 1.18.9, 4.71.10, etc.: pl., Id.1.16.6, etc. generally, supplies for a banquet, Plu.2.692b. extraneous, adventitious aids, Arist. Po.1453b8. abundance, τῶν εὐτυχημάτων Id.Pol.1333b17; ὕλης Luc.Anach.35; ὕδατος Hdn.8.2.6; τῶν πηγῶν Lib.Or.61.18; πᾶσα χ. τῆς νόσου all that feeds the disease, Philostr.Im.2.23. subvention, assistance, Ph.Bel.50.39. f.l. for χορεία, Pl.Euthd. 277d.
xorhgikos
χορηγικόςχορηγ-ικός, ή, όν, of or for a χορηγός, χ. ἀγῶνες rivalry in bringing out choruses, X.Hier.9.11; χ. τρίποδες tripods dedicated to a god by victorious choruses, Plu.Arist. 1, Nic.3; χ. ἀργύριον IG11(2).161A27, 39 (Delos, iii B. C. ); τὸ χ. alone, Inscr.Délos453A24 (ii B. C.).
xorhgis
χορηγίςχορηγ-ίς, ίδος, ἡ, woman-choragus, title of a Comedy by Alexis.
xoriambikos
χοριαμβικόςχορῐαμβ-ικός, ή, όν, choriambic, μέτρον Heph.9.1, cf. Aristid. Quint.1.26, etc.
xoriambos
χορίαμβοςχορῐ´αμβ-ος, ὁ, in metre, choriambus, i.e. foot of four syllables (- ˘ ˘ -), consisting of a chorius (- ˘) and iambus (˘ -), Heph.3.3, Aristid. Quint.1.22.
xorikos
χορικόςχορικός, ή, όν, of or for a choral dance, ἡ χ. μοῦσα Pl.Lg.670a; αἱ ᾠδαὶ αἱ χ. the choral songs in Tragedy and Comedy, Arist.Pr.918b14; χ. μέλη Id.Po.1452b21; χορικά (sc. μέλη) Ar.Eq.589 (lyr.); χορικόν, τό, choral part of a drama, Arist.Po.1452b22; οἱ χ. (sc. αὐλοί) Poll.4.81. Adv. -κῶς Ael.NA2.11.
xorioeidhs
χοριοειδήςχορῐοειδής, ές, like the afterbirth, ὑμήν Arist.HA561b32, etc. χ. χιτών choroid coat of the eye, Ruf.Onom.153, Gal.UP10.2; χ. μῆνιγξ, of the brain, the pia mater, ib.8.9, Herophil. ap. Ruf.Onom. 149; so of the ventricles of the brain, ibid.; χ. πλέγματα (called συστρέμματα by Herophil.) in the brain, Gal.2.719.—Sts. wrongly written χοροειδής in codd., as in Arist.GA753b22, etc. Adv. -δῶς Steph. in Hp.2.373D.
xorion
χόριονχόρῐον, τό, membrane that encloses the foetus in the womb, afterbirth, Hp.Nat.Puer.16, Arist.HA562a6, Dsc.3.150, Gal.UP15.4, Ruf.Onom.230, Porph.Marc.32, etc.; certain animals are said to eat it, Arist.HA611a18, Thphr.Fr.175; cf. ἀμνίον 1.2. membrane round the inside of the egg, Arist.GA754a1. any intestinal membrane: hence in pl. χόρια, τά, a dish made by stuffing it with honey and milk, haggis, Cratin.326, Ar.Fr.569.4, Alex.172.17, Theoc.9.19, ubi v. Sch.—It is uncertain to which of these senses is to be referred the prov. χαλεπὸν χορίω κύνα γεῦσαι 'don't let a dog taste blood', Theoc.10.11.
xorios
χόριοςχόριος, ὁ, = χορεῖος 11, AP14.15. in Tactics, a form of ἐξελιγμός, Ael.Tact.27.1, 28.3, Arr.Tact.23.1, 24.3.
xoriteia
χοριτείαχορῑτ-εία, ἡ, = χορεία, IG5(1).1390.73 (Andania, i B. C.).
xoritis
χόριτιςχόρῑτ-ις, ιδος, ἡ, dancing-girl, Call.Dian.13, Del.306, Nonn.D.1.504, 46.158, etc.; χορίττιδες (sic) ἐννέα Μοῦσαι Dioscorus in PLit.Lond.100 D 4.
xorodanon
χορόδανονχορόδανον, τό, = σφονδύλιον, Ps.-Dsc.3.76 (nisi leg. χοιρ-).
xorodidaskalia
χοροδιδασκαλίαχοροδῐδασκᾰλ-ία, ἡ, office of χοροδιδάσκαλος, Pl.Alc.1.125e.
xorodidaskalikos
χοροδιδασκαλικόςχοροδῐδασκᾰλ-ικός, ή, όν, of or for the χοροδιδάσκαλος, [ἀρετή] ibid.
xorodidaskalos
χοροδιδάσκαλοςχοροδῐδάσκᾰλ-ος, ὁ, trainer of the chorus, Ar.Ec.809, Pl.Lg.812e, 655a, SIG450.5 (Delph., iii B. C.), etc.
xoroeidhs
χοροειδήςχοροειδής, f.l. for χοριοειδής.
xorohqhs
χοροήθηςχοροήθης, ες, accustomed to the choral dance, νύμφαι h.Pan.3.
xoroih
χοροστασίαχορο-στᾰσία, poet. χορο-ίη, ἡ, institution of choruses: generally, chorus, dance, AP.7.613.6 (Diog.), 9.603 (Antip.): pl., Call.Lav.Pall.66, IG14.1389 i 58.
xoroiih
χοροιμανίαχοροι-μᾰνία, poet. χοροι-ίη, ἡ, furious dancing, APl.4.289.
xoroimanhs
χοροιμανήςχοροι-μᾰνής, ές, Ep. for χορομανής, Orph.H.52.7, Fr.282, Max.496.
xoroiqalhs
χοροιθαλήςχοροι-θᾰλής, ές, flourishing in the dance, κοῦραι AP6.287 (Antip.).
xoroitupew
χοροιτυπέωχοροιτῠπ-έω, beat the ground in the dance, Opp.H.1.472, C.4.342.
xoroitupia
χοροιτυπίαχοροιτῠπ-ία, Ep. χοροιτῠπ-ίη, ἡ, choral dancing, χοροιτυπίῃσιν ἄριστοι Il.24.261; later in sg., AP7.448 (Leon.), 9.82 (Antip.Thess.): metaph., ib. 12.253 (Strat.).
xorokalh
χοροκάληχοροκάλη, ἡ, prob. an error for χορῷ κ. (Il.16.180), Hsch.
xorokiqareus
χοροκιθαρεύςχοροκῐθᾰρ-εύς, έως, ὁ, one who plays the cithara to a chorus, CIG 2758f, al. (Aphrodisias); dat. sg. written χοροκιθαρι (sic) IG14.611 (Sardinia).
xorokiqarisths
χοροκιθαριστήςχοροκῐθᾰρ-ιστής, οῦ, ὁ, = χοροκιθαρεύς, Suet.Dom.4.
xorokiqarizw
χοροκιθαρίζωχοροκῐθᾰρ-ίζω, play the cithara to a chorus, Macr.Exc. p.600 K.
xoroktonos
χοροκτόνοςχορο-κτόνος, ον, choir-destroying, Strattis 15.
xorolekths
χορολέκτηςχορο-λέκτης, ου, ὁ, conductor of a chorus, Hecat.Abd. ap. Ael.NA11.1, cf. 15.5, Poll.4.106.
xoromanhs
χορομανήςχορο-μᾰνής, ές, mad after dancing, τρόπος Ar.Th.961 (lyr.); cf. χοροιμανής.
xoronde
χορόνδεχορόνδε, Adv. to the festive dance, Il.3.393.
xoronikos
χορόνικοςχορό-νῑκος, ον, victorious with the chorus, Alex.19 (perh. a pr. n.).
xoropaigmwn
χοροπαίγμωνχορο-παίγμων, ον, gen. ονος, sporting in the choral dance, dancing merrily, Orph.H.24.2.
xoropaikths
χοροπαίκτηςχορο-παίκτης, ου, ὁ, = foreg., AP6.108 (Myrin.).
xoroplekhs
χοροπλεκήςχορο-πλεκής, ές, weaving, i. e. mixing in the dance, Nonn.D.6.49, 14.33, al.
xoropoiia
χοροποιίαχορο-ποιία, ἡ, institution, arrangement of a chorus, Poll.4.106.
xoropoios
χοροποιόςχορο-ποιός, όν, instituting or arranging a chorus, X.Ages.2.17, IG14.82* (prob. a forgery). in Poets, leading the dance, ὦ θεῶν χοροποί᾽ ἄναξ, of Pan, S.Aj.698 (lyr.); Χάριτες E.Ph.788 (lyr.); ἥβα Ar.Ra.353 (lyr.); θυσίαι E.Hec.917 (lyr.); χαροποιός is found in codd. of E.Ph. l.c. and v.l. in E.Hec. l.c.
xoros
Χορος-Χορος, ον, gloss on ἄχορος, Hsch.
xoros
Χορος-Χορος, ον, with fair dancing-grounds, epith. of cities, Od.11.581, h.Hom.15.2, Pi.P.12.26, E.Heracl.359 (lyr.); of Olympia, B.10.32; ἀγορή Simon. 164.2. of or for beautiful dances, στέφανοι, ἀοιδαί, E.Ph.786 (lyr.),Fr.453.7 (lyr.); τρόπον τὸν καλλιχορώτατον παίζοντες Ar.Ra.452 (lyr.); ὁ Κ., a sacred spring near Eleusis, the fount of goodly dances, h.Cer.272, cf.E.Ion1075 (lyr.), Supp.392, 619 (lyr.). beautiful in the dance, of Apollo, Id.HF690 (lyr.); κ. δελφῖνες Id.Hel.1454 (lyr.).
xorostades
χοροστάδεςχορο-στάδες, ἑορταί feasts celebrated with choral dances, Call. Fr.66a (cf. Sch.Th.Oxy.853 x 10).
xorostatas
χοροστάτηςχορο-στάτης [ᾰ], Dor. χορο-στάτας, ου, ὁ, leader of a chorus, IG12(2).645.36 (Nesus, iv B. C.), Him.Or.9.3, Jul.Ep.186
fem. χορο-στάτις, ἡ, Alcm.23.84.
xorostatew
χοροστατέωχορο-στᾰτέω, lead a chorus or as in a chorus, Hsch., f.l. in Ph.2.266.
xorostatikos
χοροστατικόςχορο-στᾰτικός, ή, όν, of instituting choruses: ἡ χ. (sc. τέχνη) Men. Rh.p.360S.
xoroterphs
χοροτερπήςχορο-τερπής, ές, delighting in the dance, Nonn.D.14.249.
xoroyaltria
χοροψάλτριαχορο-ψάλτρια, ἡ, female harpist who accompanied a chorus, SIG689.3 (Delph., ii B. C.), BCH53.34 (ib., i B. C.), Michel910.24 (Iasus, ii B. C.).
xortaiobamos
χορταιόβαμοςχορταιό-βᾱμος, ὁ, epith. of Silenus (cf. sq. 1), Hsch.; also χορταιο-βάμων [ᾱ], ον, gen. ονος, Trag.Adesp.601.
xortaios
χορταῖοςχορτ-αῖος, α, ον, of or for a farmyard (v. χόρτος 1)
χιτὼν χ. a shaggy coat of skins worn by the actor who played Silenus, expld. by μαλλωτός, D.H.7.72, cf. Ael.VH3.40: generally, rough coarse coat, Ar.Fr.707a, Hsch. χορταία, ἡ (sc. γῆ), pasture-land POxy.2113.19 (iv A. D., written κορτ-).
xortarakos
χορτάρακοςχορτ-άρᾰκος [ᾰρ], ἡ, mixture of ἄρακος and hay, as fodder, PLond.3.1171.38 (i B. C.), PTeb.423.6 (iii A. D.). Adj. fem. -αράκη (sc. γῆ) PHib.1.75.6 (iii B. C.).
xortarion
χορτάριονχορτ-άριον, τό, coarse grass, such as grows in bogs, Dsc.5.119 (pl.).
xortasia
χορτασίαχορτ-ᾰσία, ἡ, being fed, fullness, κοιλίας LXXPr.24.15; εἰς χορτασίαν Sammelb.6949.17 (Axum, iv A. D.). being fed, AP11.313 (Lucill.).
xortasma
χόρτασμαχόρτ-ασμα, ατος, τό, mostly in pl., fodder, forage, for cattle, Plb.9.4.3, D.S.20.42, Phylarch.36 J., LXX Ge. 24.25, 32, al. food for men, Act.Ap.7.11 (pl.).
xortasmos
χορτασμόςχορτ-ασμός, ὁ, = χορτασία, Anaxandr.76, Simp.in Epict.p.69 D.
xortastikos
χορταστικόςχορτ-αστικός, ή, όν, (χορτάζω) good for feeding, nutritious, Hsch. s.v. καπανικώτερα (Comp.).
xortastos
χορταστόςχορτ-αστός, ή, όν, = satiabilis, Gloss.
xortaxuron
χορτάχυρονχορτ-άχῠρον [ᾰ], τό, chopped hay, PSI7.820.5 (iv A. D.); written χορτοάχυρον, POxy.1862.25 (vii A. D.).
xortazw
χορτάζωχορτ-άζω, feed, fatten, prop. of cattle (Ael.Dion.Fr.326), χ. ἕλικας βόας ἔνδον ἐόντας Hes.Op.452; χορτάσω τὸν κάνθαρον (the beetle being comically treated as a horse), Ar.Pax176; τούτοισι (sc. σιτίοις) . . τοῦτον χορτάσω ib.139; c. acc. rei, Pl.R.372d
Pass., eat their fill, of cattle, ib.586a; τινος of a thing, Thphr.CP4.9.1. of persons, feed, βολβοῖς ἐμαυτὸν χορτάσω Eub.7.5; ἡ θυγάτηρ τὴν μητέρα οὐκ ἐχόρτασεν οὔτε ἡ μήτηρ τὴν θυγατέρα Supp.Epigr.6.187 (Phrygia): c. gen., fill full of . . , θεράπευε καὶ χόρταζε τῶν μονῳδιῶν (metaph.) Ar.Fr.154
Pass., c. acc., χορταζόμενοι γάλα λευκόν Cratin.142 (hex.): c. dat., χ. ἅπασιν ἀγαθοῖς Amphis 28: c. gen., στεμφύλων Arist.Fr.107: metaph., λύπης Ps.-Callisth.2.22; ζωῆς LXX To.12.9; ἔν τινι Ps.16(17).15: abs., feast, κεχόρτασμαι . . οὐ κακῶς Eub.30.1, cf. Araros 21, Nicostr.20, Men.465, Ev.Marc.7.27, Arr. Epict.1.9.19.
xortegxersos
χορτέγχερσοςχορτ-έγχερσος, ἡ, meadow-land, grass-land, PAmh.2.94.6 (iii A. D.).
xorthgew
χορτηγέωχορτ-ηγέω, carry hay, BGU1502.1 (iii B. C.), PFlor.322.39 (iii A. D.).
xorthgia
χορτηγίαχορτ-ηγία, ἡ, hay-harvest, ib.198.2 (iii A. D.).
xorthgos
χορτηγόςχορτ-ηγός, ον, hay-carrying, πλοῖα PCair.Zen.191.7 (iii B. C.).
xortikos
χορτικόςχορτ-ικός, ή, όν, of or for hay, γενήματα PPetr.2p.121 (iii B. C.); φόρος CPR40.23 (iii A. D.), etc.; τὰ χ. Ptol.Tetr.81.
xortion
χορτίονχορτίον, τό, Dim. of χόρτος 1, χ. αὐλᾶς Erinn. in PSI9.1090 (p. xii).
xortoaxuron
χορτοάχυρονχορτο-άχῠρον, v. χορτάχυρον,
xortobolon
χορτόβολονχορτό-βολον, τό, (βάλλω) place for throwing grass or hay into, hay-loft, PPetr.3.p.139 (iii B. C.).
xortobolwn
χορτοβολώνχορτο-βολών, ῶνος, ὁ, = foreg., Gloss.
xortobwlos
χορτόβωλοςχορτό-βωλος, = caespes, ib.
xortodrepanon
χορτοδρέπανονχορτο-δρέπᾰνον, τό, scythe, ib.
xortofagew
χορτοφαγέωχορτο-φᾰγέω, eat hay, PTeb.703.68 (iii B. C.).
xortofagos
χορτοφάγοςχορτο-φάγος [ᾰ], ον, eating grass, EM215.57.
xortoforos
χορτοφόροςχορτο-φόρος, ον, carrying fodder, Str.15.1.42; χ. ἅμαξα Polyaen.3.15. producing grass, PSI6.579.6 (iii B. C.), Gp.3.11.7.
xortofulac
χορτοφύλαξχορτο-φύλαξ [ῠ], ᾰκος, ὁ, guard of hay, PCair.Zen.368.24 (iii B. C.).
xortokoph
χορτοκοπήχορτο-κοπή, ἡ, hay-making, PTeb.337.21 (ii/iii A. D.).
xortokopia
χορτοκοπίαχορτο-κοπία, ἡ, = fenaria, Gloss.
xortokopikos
χορτοκοπικόςχορτο-κοπικός, ή, όν, for cutting hay: -κοπικόν, τό, scythe, PRyl.138.21 (i A. D.).
xortokopion
χορτοκόπιονχορτο-κόπιον, τό, meadow, BSA22.197 (Olymus), Dsc.2.147, 3.18, Gp.3.6.7.
xortokopos
χορτοκόποςχορτο-κόπος, ον, mowing hay, δρέπανα PCair.Zen.782(a).123 (iii B. C.). -κόπον, τό, scythe for mowing hay, PRyl.393v10 (ii/iii A. D.). -κόπος, ὁ, mower, reaper, PGoodsp.Cair.30 xx 12 (ii A. D.), Gloss.
xortologew
χορτολογέωχορτο-λογέω, collect fodder, forage, App.Hisp.65.
xortologia
χορτολογίαχορτο-λογία, ἡ, collecting of fodder, foraging, Plb.18.22.1, 21.39.12 (pl.), App.BC1.109, al.
xortologos
χορτολόγοςχορτο-λόγος, ον, collecting fodder, οἱ χ. foragers, Str.15.1.52.
xortomanew
χορτομανέωχορτο-μᾰνέω, run to grass, grow rank, LXX Pr.24.46(31).
xortonomh
χορτονομήχορτο-νομή, ἡ, green crops grown for fodder, PTeb.61(a).192, al. (ii B. C.), POxy.918 xi 10 (ii A. D.).
xortoparalhmpths
χορτοπαραλήμπτηςχορτο-παραλήμπτης, ου, ὁ, receiver of hay, ib.1911.179 (vi A. D.).
xortopathtos
χορτοπάτητοςχορτο-πάτητος [ᾰ], ον: neut., threshed straw, ἐσθίουσι χ. μικτὸν ἀχύρῳ ἐπὶ τῆς ἄλω ib.1734.4, al. (ii/iii A. D.).
xortopghia
χορτοπγηίαχορτο-πγηία, ἡ, dub., ib. 7.
xortophgeion
χορτοπηγεῖονχορτο-πηγεῖον, τό, dub. sens., IG9(2).522.6 (Larissa, iii/ii B. C.).
xortoplinqon
χορτόπλινθονχορτό-πλινθον, τό, and χορτό-πλινθος, ἡ, square of turf, sod, Gloss.
xortopraths
χορτοπράτηςχορτο-πράτης [ᾱ], ου, ὁ, hay-dealer, Stud.Pal.10.251.9 (vi A. D.).
xortopwlhs
χορτοπώληςχορτο-πώλης, ου, ὁ, = foreg., PLond.3.1177.254 (ii A. D.).
xortoqhkh
χορτοθήκηχορτο-θήκη, ἡ, hay-loft, barn, BGU1832.12 (i B. C.), PRyl.129.11 (i A. D.), etc.
xortos
χόρτοςχόρτος, ὁ, prop. enclosed place (v. sub fin.), but always with collat. notion of a feeding-place: in Il., farmyard, in which the cattle were kept, αὐλῆς ἐν χόρτῳ 11.774; αὐλῆς ἐν χόρτοισι 24.640. generally, any feeding-ground, pasturage, freq. in pl., χόρτοι λέοντος, of Nemea, Pi.O.13.44; χόρτοι εὔδενδροι E.IT134 (lyr.); χόρτος οὐρανοῦ the expanse of heaven, Poet. ap. Hsch. fodder, provender, esp. for horses and cattle, Hdt.5.16 (of fish); θηρῶν ὀρείων χόρτον, οὐχ ἵππων λέγεις E.Alc.495; grass, Hes.Op.606, E.Rh.771, 1 Ep.Cor.3.12; χ. κοῦφος hay, X.An.1.5.10; χ. ἐβλάστησεν, ἐξηράνθη, Ev.Matt.13.26, 1 Ep.Pet.1.24; ἄνθος χόρτου Ep.Jac.1.10: opp. σῖτος (food for man), Hdt.9.41, X.Cyr.8.6.12; χόρτον ἔχει ἔπὶ τοῦ κέρατος as translation of the Lat. proverb, foenum habet in cornu, of a dangerous ox, Plu.Crass.7. green crop, [γῆ] ἐσπαρμένη χόρτῳ PTeb.27.72 (ii B. C.), al. Poet., food generally, δούλιος χ. Hippon. 35.6, cf. E.Cyc.507 (lyr.), Crates Theb.10; cf. χορτάζω. (Cf. Lat. hortus, Welsh garth 'fold, enclosure', Irish gort 'crop', 'field'.)
xortospermon
χορτόσπερμονχορτό-σπερμον, τό, grass-seed, PLond.3.1171.55 (i A. D.), POxy. 533.7 (ii/iii A. D.), Gloss.
xortosporew
χορτοσπορέωχορτο-σπορέω, sow fodder-crops, PCair.Zen. 497 (iii B. C.): irreg. fut. Pass. χορτοσπαρήσομαι (sic) ib.723 (iii B. C.).
xortosporia
χορτοσπορίαχορτο-σπορία, sowing for fodder, POsl.32.11 (i A. D.).
xortostasia
χορτοστασίαχορτο-στᾰσία, ἡ, pl., = stationes, Gloss.
xortostrwma
χορτόστρωμαχορτό-στρωμα, ατος, τό, litter of grass or hay, ibid.; χορτό-στρωτοι στιβάδες ib.
xortothlis
χορτότηλιςχορτό-τηλις, ιδος, ἡ, mixture of hay and τῆλις, PLond.1.131.606 (i A. D.).
xortotomia
χορτοτομίαχορτο-τομία, ἡ, a cutting of grass for hay, Gloss.
xortotomos
χορτοτόμοςχορτο-τόμος, ον, for cutting hay, δρέπανα PCair.Zen.782(a). 125 (iii B. C.).
xortwdhs
χορτώδηςχορτώδης, ες, of grass, like grass, τροφή LXX 2 Ma.5.27, cf. Dsc.4.69; τὴν ὑποστάθμην, τοῦτ᾽ ἔστι τὰ χ. Aët.12.55; τόποι grassy, Hippiatr.117.
xorwdew
χορῳδέωχορῳδ-έω, (ᾠδή) sing in or to a chorus, D.C.61.19.
xorwdia
χορῳδίαχορῳδ-ία, ἡ, choral song, opp. μονῳδία, Pl.Lg.764e.
xorwdtas
χορωφελήτηςχορωφελήτης, ου, Dor. χόρῳδ-τας, ὁ, helping or cheering the chorus, κρότος Ar.Lys.1319 (lyr., Herm. for χορωφελέτας).
xorwduw
χόωχόω, 3sg. χοῖ (προς-) Th.2.102, 3pl. χοῦσι Hdt.4.71; inf. χοῦν Id.2.137; part. χῶν Id.1.162: impf. ἔχουν Th.2.75, etc.: later χώννυμι, χορῳδ-ύω (qq. v.): fut. χώσω S.Ant.81, etc.: aor. ἔχωσα Hdt.2.140, PTeb.799.16 (ii B. C.), etc. (Cret.3pl. ἔχουσαν GDI5056.6 (Istron)): pf. κέχωκα (ἀνα-) D.55.28
Med., aor. ἐχωσάμην Luc.DDeor. 14.2, Philostr.VA4.10
Pass., fut. χωσθήσομαι E.IA1442, (ἐγ-) Plb.4.40.4: aor. ἐχώσθην (v. infr.); also ἐχώθην (συν-) IG4.823.30 (Troezen, iv B. C.): pf. κέχωσμαι Pl.Com.183, Th.2.102, (ἐκ-, συγ-) Hdt.2.138, 8.144
throw or heap up, of earth, χοῦσι χῶμα μέγα Id.4.71; χώματα χοῦν Id.2.137, Pl.Lg.958e; χώματα χῶν πρὸς τὰ τείχεα throwing up banks against . . , Hdt.1.162; χῶμα ἔχουν πρὸς τὴν πόλιν Th.2.75; νῆσον χώσας σποδῷ having formed an island with heaped up ashes, Hdt.2.140; esp. of a sepulchral mound, χῶσαι τάφον Id.9.85, S.Ant.81; τύμβον ib. 1204, E.IT702, IA1442 (Pass.); μνῆμα X.Cyr.7.3.11; πολυάνδρια (cf. -άνδριος 11.2), Plu.Eum.9. block up by throwing earth in, λιμένας D.25.84, cf. Aeschin.3.109 (s. v.l.); χ. φορμοῖς τὰς τάφρους Plb.1.19.13
Pass., to be filled with earth, esp. of bays in the sea, to be silted up, πορθμοῦ χωσθέντος Emp.100.17; τί μιν (sc. τὸν κόλπον) κωλύει . . χωσθῆναι; Hdt.2.11; but of cities, to be raised on mounds, ib.137. less freq., cover with earth, bury, χῶσαί τινα τάφῳ E.Or.1585, cf. Pl.Lg.947e, IG5(1).1249.17 (Laconia), cf. χώννυμι fin. [ὁ τρωγλοδύτης] ταριχεύεται καλῶς . . χωσθεὶς εἰς ἅλας covered over with salt, Aët.11.11.
xorwnos
χορωνόςχορωνός, ὁ, = κορώνη (11.6), crown, Simon.174 (ap.Ath.15.680d).
xous
χοῦςχοῦς (B), ὁ, also ἡ Str.10.2.19, 12.8.17, 16.1.9: (χέω)
soil excavated or heaped up, ὁ χ. ὁ ἐξορυχθείς Hdt.2.150; τὸν αἰεὶ ἐξορυσσόμενον χοῦν Id.7.23, cf. 1.185, 8.28, Pherecr.121 (anap.), Th. 2.76, 4.90, IG22.380.26, etc.: gen. χοῦ Arr.An.2.27.4, POxy.1631.28 (iii A. D.) (uncontr. χόου IG9(1).691.6 (Corcyra)); also (from confusion with χοῦς A) gen. χοός LXX.Ec.3.20, PTeb.342.27 (ii A. D.), PBremen14.13; dat. χοΐ IG12(3), 248.10 (Anaphe, ii B. C.), Hsch. = κονιορτός, dust, LXX 3 Ki.18.38, al., Ev.Marc.6.11. χοῦς θανάτου the grave, LXX Ps.21(22).16, cf. Hsch., Suid.
xowpoihsis
χοωποίησιςχοωποίησις, v. χοοποίησις.