te
τετε, enclitic Particle, with two main uses (v. infr. A, B). as a Conjunction, τε . . τε, both . . and, joining single words, phrases, clauses, or sentences, the first τε merely pointing forward to the second, ἀνδρῶν τε θεῶν τε Il.1.544; ἀγαθῶν τε κακῶν τε Hes.Op.669; δίψῃ τε λιμῷ τε A.Pers.491, cf. S.Aj.34,35, Ar.Ach. 370,375; τήν τε νῆσον τήν τε ἤπειρον Th.4.8, cf. Antipho 2.3.3, Pl. R.373b; λυσόμενός τε θύγατρα, φέρων τ᾽ ἀπερείσι᾽ ἄποινα Il.1.13; παῖδά τε σοὶ ἀγέμεν Φοίβῳ θ᾽ ἱερὴν ἑκατόμβην ῥέξαι ib.443; the elements joined by τε . . τε are usu. short in Hom., longer in later Gr., e.g. ἐπειδὴ πρόξενοί τέ εἰσιν Ἀθηναίων καὶ εὐεργέται . . , ἔν τε τῇ στήλῃ γέγραπται IG12.103.7; ἥ τε γὰρ γῆ . . εὔυδρός ἐστι, ποταμοί τε δι᾽ αὐτῆς ῥέουσι Hdt.4.47; χρὴ . . τούς τε πρεσβυτέρους ὁμοιωθῆναι τοῖς πρὶν ἔργοις, τούς τε νεωτέρους . . μὴ αἰσχῦναι κτλ. Th.4.92, cf. Pl.R.474c, X.Cyr.1.4.25, Is.1.50; τά τε γὰρ ληφθέντα πάντ᾽ ἂν σῴζοιτο οἵ τ᾽ ἀδικήσαντες κατ᾽ ἀξίαν λάβοιεν τὰ ἐπιτίμια Aen. Tact.16.8, cf. Gp.2.49.1, 12.3.2-3; τούτου γὰρ γενομένου . . τά τε ἐχφόρια Χρυσέρμῳ δυνήσομαι ἀποδοῦναι, ἐγώ τε ἔσομαι παρὰ σοῦ φιλανθρωπίας τετευχώς PEnteux.60.11 (iii B.C.); κλείειν τε τὰ βλέφαρα δεομένων ἐλπιζόντων τε κοιμηθήσεσθαι Gal.16.494, cf. 495,501; this use is common at all times in οὔτε . . οὔτε, μήτε . . μήτε, εἴτε . . εἴτε (qq.v.); τε may be used three or more times, ἔν τ᾽ ἄρα οἱ φῦ χειρί, ἔπος τ᾽ ἔφατ᾽ ἔκ τ᾽ ὀνόμαζεν Od.15.530, cf. Il.1.177, 2.58, A.Pr.89sq., B.17.19sq., Lys. 19.17, X.Cyr.3.3.36
ἑνδεκάτη τε δυωδεκάτη τε prob. means the eleventh or twelfth, Od.2.374, 4.588
sts. τε . . τε couples alternatives, ἀπόρως εἶχε δοῦναί τε μὴ δοῦναί τε E.IA56, cf. Heracl.153, El.391; hence we find τε . . ἢ . . , Pl.Tht.143c, Ion 535d; on ἢ (or ἦ) . . τε in Il.2.289 and A.Eu.524 (lyr.) v. ἦ 1.3. the first clause may be negative, the second affirmative, as ἐκκλησίαν τε οὐκ ἐποίει . . , τήν τε πόλιν ἐφύλασσε Th.2.22; but οὔτε . . τε is more freq., as οὔτε ποσίν εἰμι ταχύς . . , γιγνώσκω τε X.Cyr.2.3.6 (v. οὔτε 11.4); we also find οὐ . . τε . . , as οὐχ ἡσύχαζον . . , παρεκάλουν τε τοὺς ξυμμάχους Th.1.67; and μὴ . . τε . . , as ἵνα μή τι διαφύγῃ ἡμᾶς, εἴ τέ τι βούλει κτλ. Pl.Phd.95e. τε (both) sts. corresponds to a following δέ (and), or τε (and) to a preceding μέν, e.g. τε . . δὲ . . , as κόμισαί τέ με, δὸς δέ μοι ἵππους Il.5.359, cf. 7.418, S.OC367, Tr.285, E.Ph.1625; ἐσθὰς ἀμφότερόν νιν ἔχεν, ἅ τε . . ἐπιχώριος . . , ἀμφὶ δὲ παρδαλέᾳ στέγετο Pi.P.4.80; διήκουέ τε . . , ἔπειτα δὲ καὶ ἐπῄνεσε X.Cyr.4.4.3; so with ἅμα δὲ καὶ . . , ὡσαύτως δὲ καὶ . . , Th.1.25, Pl.Smp.186e
so τε . . , ἀτὰρ οὖν καὶ . . , Id.Hp.Ma. 295e. μὲν . . τε . . , ἄνδρα μὲν . . , τρεῖς τε κασιγνήτους Il.19.291-3, cf. Od.22.475-6, Pi.O.6.88, 7.88, A.Th.924, Ch.585 (lyr.), S.Ant.963 (lyr.), E.Heracl.337 codd., Cyc.41 (lyr.), Ar.Nu.563(lyr.), Pl.Phdr. 266c, Lg.927b: v. μέν A. 11.6c. a single τε (and) joins a word, phrase, or (esp. later) clause or sentence to what precedes, τελευτὴν κεφαλήν τε Pl.Ti.69a; θνητὰ ἀθάνατά τε ib.c; Ζεῦ ἄλλοι τε θεοί Il.6.476; κύνεσσιν οἰωνοῖσί τε πᾶσι 1.5; ῥίγησέν τ᾽ ἂρ ἔπειτα ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων v.l. for δ᾽ ἂρ in 11.254; ἕν τε οὐδὲν κατέστη ἴαμα . . , σῶμά τε αὔταρκες ὂν οὐδὲν διεφάνη . . , Th.2.51; τά τε ἱερὰ . . νεκρῶν πλέα ἦν . . ib.52; νόμοι τε πάντες ξυνεταράχθησαν ibid.; δάκνει ς᾽ ἀδελφὸς ὅ τε θανὼν ἴσως πατήρ E.El.242, cf. 253,262, al.; εἴς τε τὰς ἄλλας . . ἀθροίζεσθαι Aen.Tact.3.5; τῶν τε ἀρχόντων . . ib.6, cf. 10.8, al.; ὅ τε γραφεὶς κύκλος . . Archim.Spir.11 Def.7; πρός τε τούτοις φησὶν . . PEnteux.63.18 (iii B.C.); χωρίς τε τούτων Plb.2.56.13, 61.1, 3.17.7; ταῦτά τ᾽ ἐγίνετο . . Id.2.43.6, cf. 3.70.4; ἀπαιτούμενός τε ὑπ᾽ ἐμοῦ τὰ ἔρια οὐκ ἀποδίδωσί PEnteux.2.6, cf. 8.4, al. (iii B.C.); γράψαι Ἀγαθοκλεῖ τῷ ἐπιστάτῃ διασαφῆσαί τε αὐτῷ ib.81.21 (iii B.C.); καθόλου τε . . Arr.Epict.1.19.13, cf. 2.2.17; ἀταράχους τήν τε δύναμιν ἀκαθαιρέτους Sor.1.21, cf. 24, al.; ὄξει βαφικῷ στυπτηρίᾳ τε PHolm. 1.4, cf. Gem.16.6; χρὴ . . λαχάνων ἅπτεσθαι, κοιλίαν τε λύειν Gp.1.12.19, cf. 2.2.2, al.; this τε may be used any number of times, Od.4.149-150, 14.75,158-9, Men.Pk.15,16,20, Hipparch.1.9.8, Act.Ap.2.43,46, 4.13, 14, al. τε . . καὶ . . , or τε καὶ . . , both . . and . . , where τε points forward to καί, and usu. need not be translated, e.g. Ἀτρείδης τε ἄναξ ἀνδρῶν καὶ δῖος Ἀχιλλεύς Il.1.7; εἰ δὴ ὁμοῦ πόλεμός τε δαμᾷ καὶ λοιμὸς Ἀχαιούς ib.61; δειλός τε καὶ οὐτιδανὸς καλεοίμην ib. 293; ζωόν τε καὶ ἀρτεμέα 7.308, cf. 327,338, al.; τῆς τε γῆς ἐούσης ἐπιτηδέης καὶ τῶν ποταμῶν ἐόντων σφι συμμάχων Hdt.4.47; βούλεταί τε καὶ ἐπίσταται Th.2.35; ὁ φύς τε καὶ τραφείς Pl.R.396c; βάσιν τε γὰρ πάλιν τὴν αὐτὴν ἔχουσι τὴν ΖΒ καὶ . . Euc.1.47; sts. the elements joined by τε . . καὶ . . are joined in order to be compared or contrasted rather than simply joined, κάκιστος νῦν τε καὶ πάλαι δοκεῖ S.Ant. 181; μεσαμβρίη τέ ἐστι καὶ τὸ κάρτα γίνεται ψυχρόν Hdt.4.181; ἔτυχόν τε ὕσταται ἐξαναχθεῖσαι καί κως κατεῖδον Id.7.194; ἐπαύσατό τε ὁ ἄνεμος καὶ τὸ κῦμα ἔστρωτο ib.193; ταὐτὰ . . νῦν τε καὶ τότε Ar.Av. 24; χωρὶς τό τ᾽ εἰπεῖν πολλὰ καὶ τὰ καίρια S.OC808; ὅσον τό τ᾽ ἄρχειν καὶ τὸ δουλεύειν δίχα A.Pr.927; sts. (like τε . . τε) even used of alternatives, διάνδιχα μερμήριξεν, ἵππους τε στρέψαι καὶ ἐναντίβιον μαχέσασθαι Il.8.168; ἐν δίκᾳ τε καὶ παρὰ δίκαν Pi.O.2.16; θεοῦ τε . . θέλοντος καὶ μὴ θέλοντος A.Th.427; πείσας τε . . καὶ μὴ τυχών Th.3.42
on οἵ τε ἄλλοι καὶ . . , e.g. τοῖς τε ἄλλοις ἅπασι καὶ Λακεδαιμονίοις Isoc.12.249, and ἄλλως τε καὶ . . , v. ἄλλος 11.6, ἄλλως 1.3. in this sense τ᾽ ἠδέ is only Ep., σκῆπτρόν τ᾽ ἠδὲ θέμιστας Il.9.99, cf. 1.400, al.; also τε . . , ἰδέ, χαλκόν τε ἰδὲ λόφον 6.469, cf. 8.162. καὶ . . τε, both . . and . . , is occasionally found, as καὶ μητέρα πατέρα τ' E.Alc.646. καὶ . . τε perh. means and . . also in καὶ ναυτικῷ τε ἅμα Th.1.9; καὶ πρός τε τοὺς Ῥηγίνους Id.6.44; καὶ αὐτός τε Id.8.68; v. infr. c. 10. τε . . τε or τε . . καὶ . . sts. join elements which are not syntactically parallel, esp. a part. and a finite verb, ἰοῖσίν τε τιτυσκόμενοι λάεσσί τ᾽ ἔβαλλον (for βάλλοντες) Il.3.80; ἄλλα τε ἐπιφραζόμενος καὶ δὴ καὶ ἐπεπόμφεε Hdt.1.85; ἀλλῳ τε τρόπῳ πειράζοντες καὶ μηχανὴν προσήγαγον Th.4.100; τῆς τε ὥρας . . ταύτης οὔσης . . , καὶ τὸ χωρίον . . χαλεπὸν ἦν Id.7.47, cf. 4.85, 8.81, 95. the copulative τε becomes rare in later Gr.; it is found about 340 times in LXX, mostly in the Pentateuch and 1-4 Ma., only 3 times in Ps.; in the NT it is found about 150 times in Act.Ap., 20 times in Ep.Hebr., and very rarely in the other books. In Ep. (more rarely in other dactylic verse, v. infr. 11) τε stands in general or frequentative statements or in statements of what is well known; such statements are freq. made as justifications of a preceding particular statement or of a preceding exhortation to a particular person or persons; the sense of τε thus approaches that of τοι (cf. τοι and τε in Od.2.276-7, and cf. Il.13.115 with 15.203); although associated with numerous particles and other words of particular types (v. infr.) its meaning remains independent of these and applies to the whole sentence in which it stands: αἶψά τε φυλόπιδος πέλεται κόρος ἀνθρώποισιν Il.19.221; οὐ γάρ τ᾽ αἶψα θεῶν τρέπεται νόος αἰὲν ἐόντων Od.3.147; θεοὶ δέ τε πάντα ἴσασιν 4.379, cf. 5.79,447, 10.306, 17.485, Il.9.497, 16.688, 17.176, 21.264; ξυνὸς Ἐνυάλιος καί τε κτανέοντα κατέκτα 18.309, cf. Od.11.537, Il.24.526; ἤ τ᾽ ἔβλητ᾽ ἤ τ᾽ ἔβαλ᾽ ἄλλον 11.410; οὐ μὲν γάρ τε κακὸν βασιλευέμεν Od.1.392; οἳ φύλλοισιν ἐοικότες ἄλλοτε μέν τε ζαφλεγέες τελέθουσιν . . ἄλλοτε δὲ . . Il.21.464; ἄλλος γάρ τ᾽ ἄλλοισιν ἀνὴρ ἐπιτέρπεται ἔργοις Od.14.228, cf. 8.169,170, 15.400; τοῦ γάρ τε ξεῖνος μιμνήσκεται ἤματα πάντα, ἀνδρὸς ξεινοδόκου, ὅς κεν φιλότητα παράσχῃ ib.54, cf. 17.322; ῥεχθὲν δέ τε νήπιος ἔγνω Il.17.32; παθὼν δέ τε νήπιος ἔγνω Hes.Op.218; αἰεὶ γάρ τε νεώτεροι ἀφραδέουσιν Od. 7.294; δύσζηλοι γάρ τ᾽ εἰμὲν ἐπὶ χθονὶ φῦλ᾽ ἀνθρώπων ib.307; τοῦ δέ τε πολλοὶ ἐπαυρίσκοντ᾽ ἄνθρωποι, καί τε πολέας ἐσάωσε Il.13.733-4; τοῦ μὲν γάρ τε κακοῦ τρέπεται χρὼς ἄλλυδις ἄλλῃ, ἐν δέ τέ οἱ κραδίη στέρνοισι πατάσσει . . , πάταγος δέ τε γίγνετ᾽ ὀδόντων ib.279-83; ὀλίγη δέ τ᾽ ἀνάπνευσις πολέμοιο 18.201; νέῳ δέ τε πάντ᾽ ἐπέοικεν . . κεῖσθαι 22.71; κατέλεξεν ἅπαντα κήδε᾽ ὅς᾽ ἀνθρώποισι πέλει, τῶν ἄστυ ἁλώῃ: ἄνδρας μὲν κτείνουσι, πόλιν δέ τε πῦρ ἀμαθύνει, τέκνα δέ τ᾽ ἄλλοι ἄγουσι, βαθυζώνους τε γυναῖκας 9.592-4, cf. 22.492,495,499; νεμεσσῶμαί γε μὲν οὐδέν: καὶ γάρ τίς τ᾽ ἀλλοῖον ὀδύρεται ἄνδρ᾽ ὀλέσασα . . ἢ Ὀδυσῆ᾽ Od.19.265; σχέτλιε, καὶ μέν τίς τε χερείονι πείθεθ᾽ ἑταίρῳ . . , αὐτὰρ ἐγὼ θεός εἰμι 20.45, cf. 23.118, Il.2.292, 9.632; νῦν δὲ μνησώμεθα δόρπου: καὶ γάρ τ᾽ ἠΰκομος Νιόβη ἐμνήσατο σίτου κτλ. 24.602 (where a general inference is implied); ὃν Βριάρεων καλέουσι θεοί, ἄνδρες δέ τε πάντες Αἰγαίων᾽ 1.403, cf. 2.814, 5.306, 10.258, 14.290; sts. of repeated action by particular persons, ἄλλοτε μέν τε γόῳ φρένα τέρπομαι Od.4.102; οὐ μὰ γὰρ Ἀπόλλωνα Διὶ φίλον, ᾧ τε σύ, Κάλχαν, εὐχόμενος . . θεοπροπίας ἀναφαίνεις Il.1.86; ἡ δὲ . . μ᾽ αἰεὶ . . νεικεῖ, καί τέ μέ φησι μάχῃ Τρώεσσιν ἀρήγειν ib.521; μήτηρ γάρ τέ μέ φησι θεά, Θέτις ἀργυρόπεζα, διχθαδίας κῆρας φερέμεν θανάτοιο τέλοσδε 9.410. in exhortations addressed to an individual, a subsidiary sentence or relative clause in which he is reminded of his special or characteristic sphere of activity is marked by τε, e.g. Ἑρμεία, σοὶ γάρ τε μάλιστά γε φίλτατόν ἐστιν ἀνδρὶ ἑταιρίσσαι καί τ᾽ ἔκλυες ᾧ κ᾽ ἐθέλῃσθα, βάσκ᾽ ἴθι . . Il.24.334; Ἀτρεΐδη, σοὶ γάρ τε μάλιστά γε λαὸς Ἀχαιῶν πείσονται μύθοισι . . , νῦν δ᾽ ἀπὸ πυρκαϊῆς σκέδασον . . 23.156; δεῦρο δὴ ὄρσο, γρηῢ . . , ἥ τε γυναικῶν δμῳάων σκοπός ἐσσι . . , ἔρχεο Od. 22.395, cf. Il.17.249. similarly in general and frequentative statements consisting of two clauses (one of which may be a relative clause, freq. containing the subj. or opt.), in which the fulfilment of the condition stated in the subsidiary or subordinate clause is declared to be generally or always followed by the result stated in the principal clause, either or both clauses may contain τε: the principal clause alone contains τε, ὅς κε θεοῖς ἐπιπείθηται, μάλα τ᾽ ἔκλυον αὐτοῦ Il.1.218; ὃς δ᾽ ἂν ἀμύμων αὐτὸς ἔῃ καὶ ἀμύμονα εἰδῇ, τοῦ μέν τε κλέος εὐρὺ διὰ ξεῖνοι φορέουσι πάντας ἐπ᾽ ἀνθρώπους, πολλοί τέ μιν ἐσθλὸν ἔειπον Od.19.333; εἴ περ γὰρ θυμῷ γε μενοινάᾳ πολεμίζειν, ἀλλά τε λάθρῃ γυῖα βαρύνεται . . , βλάβεται δέ τε γούνατ᾽ ἰόντι Il.19.165-6; ᾧ μέν κ᾽ ἀμμείξας δώῃ Ζεὺς τερπικέραυνος, ἄλλοτε μέν τε κακῷ ὅ γε κύρεται ἄλλοτε δ᾽ ἐσθλῷ 24.530. the subordinate clause alone contains τε, λάζετο δ᾽ ἔγχος . . τῷ δάμνησι στίχας ἀνδρῶν ἡρώων οἷσίν τε κοτέσσεται ὀβριμοπάτρη 5.747; ῥεῖα δ᾽ ἀρίγνωτος γόνος ἀνέρος ᾧ τε Κρονίων ὄλβον ἐπικλώση Od.4.207; ἀντί νυ πολλῶν λαῶν ἐστιν ἀνὴρ ὅν τε Ζεὺς κῆρι φιλήσῃ Il.9.117, cf. 7.298, Od.6.287, 7.74, 8.547, 18.276; with opt., ἀλλὰ πολὺ πρώτιστος . . ἕλεσκον ἀνδρῶν δυσμενέων ὅ τέ μοι εἴξειε πόδεσσι 14.221: it is prob. that τε has been replaced by κε in the text of Hom. in Il.1.218, 9.510 (cf. 508), and some other passages in which κε seems to be used, exceptionally, in general relative clauses. both clauses contain τε, ὃς μέν τ᾽ αἰδέσεται κούρας Διὸς ἆσσον ἰούσας, τὸν δὲ μέγ᾽ ὤνησαν καί τ᾽ ἔκλυον εὐχομένοιο Il.9.508-9; εἴ περ γάρ τε χόλον γε καὶ αὐτῆμαρ καταπέψῃ, ἀλλά τε καὶ μετόπισθεν ἔχει κότον 1.82-3. in the subordinate clause of a collective sentence, in which the principal clause states something to be true of all those (i.e. each individual) to whom the predicate of the subordinate clause applies, ὑπόσχωμαι . . κτήματα . . πάντα μάλ᾽ ὅσσα τ᾽ Ἀλέξανδρος . . ἠγάγετο Τροίηνδ᾽ . . δωσέμεν Il.22.115; πάντων ὅσσα τε γαῖαν ἔπι πνείει τε καὶ ἕρπει 17.447, cf. Od.18.131, Il.19.105; βάλλειν ἄγρια πάντα τά τε τρέφει οὔρεσιν ὕλη 5.52, cf. 18.485. in relative clauses (and in parenthetic principal clauses) which indicate what is customary, ἐπεὶ οὐχ ἱερήϊον οὐδὲ βοείην ἀρνύσθην, ἅ τε ποσσὶν ἀέθλια γίγνεται ἀνδρῶν which are the usual prizes . . , Il.22.160; ἔργ᾽ ἀνδρῶν τε θεῶν τε, τά τε κλείουσιν ἀοιδοί Od.1.338, cf. 3.435, 4.85, 13.410, 14.226, 17.423, Il.5.332; κύματος ἐξαναδύς, τά τ᾽ ἐρεύγεται ἤπειρόνδε Od.5.438; μολπή τ᾽ ὀρχηστύς τε, τὰ γάρ τ᾽ ἀναθήματα δαιτός 1.152: similarly in clauses with οἷά τε ʽπολλἄ, κῆτος ἐπισσεύῃ μέγα δαίμων ἐξ ἁλός, οἷά τε πολλὰ τρέφει . . Ἀμφιτρίτη 5.422; οὐ γάρ ς᾽ οὐδέ . . δαήμονι φωτὶ ἐΐσκω ἄθλων, οἷά τε πολλὰ μετ᾽ ἀνθρώποισι πέλονται 8.160, cf. 11.364, 14.63, 15.324,379. in relative clauses indicating what is true of all persons or things denoted by the same word, οὐ γάρ τις νήσων ἱππήλατος οὐδ᾽ εὐλείμων αἵ θ᾽ ἁλὶ κεκλίαται no one of the islands which lie in the sea (as all islands do, i.e. no island at all), Od.4.608; ἡμίονον . . ἥ τ᾽ ἀλγίστη δαμάσασθαι Il.23.655; ἐσθλὸς ἐὼν γαμβρὸς ἢ πενθερός, οἵ τε μάλιστα κήδιστοι τελέθουσι Od.8.582; αἰετοῦ οἴματ᾽ ἔχων . . ὅς θ᾽ ἅμα κάρτιστός τε καὶ ὤκιστος πετεηνῶν Il.21.252, cf. 24.294; οὐδέ μιν εἰσοιχνεῦσι κυνηγέται, οἵ τε καθ᾽ ὕλην ἄλγεα πάσχουσιν Od.9.120; δικασπόλοι, οἵ τε θέμιστας πρὸς Διὸς εἰρύαται Il.1.238, cf. Od.5.67, 101, Il.1.279, 19.31, 24.415; οἶνός σε τρώει . . , ὅς τε καὶ ἄλλους βλάπτει Od.21.293, cf. 14.464; πάρφασις, ἥ τ᾽ ἔκλεψε νόον πύκα περ φρονεόντων Il.14.217; οἰκωφελίη, ἥ τε τρέφει ἀγλαὰ τέκνα Od.14.223. when the antecedent is a definite group of gods or men, the relative clause with τε indicates an essential characteristic of the antecedent, Ἐρινύες, αἵ θ᾽ ὑπὸ γαῖαν ἀνθρώπους τείνυνται Il.19.259; Σειρῆνας . . , αἵ ῥά τε πάντας ἀνθρώπους θέλγουσιν Od.12.39; Φαίηκές μ᾽ ἄγαγον ναυσίκλυτοι, οἵ τε καὶ ἄλλους ἀνθρώπους πέμπουσιν 16.227, cf. 20.187; νυμφάων αἵ τ᾽ ἄλσεα καλὰ νέμονται καὶ πηγὰς ποταμῶν Il.20.8; Λωτοφάγων, οἵ τ᾽ ἄνθινον εἶδαρ ἔδουσι Od.9.84: similarly when the antecedent is an individual person (incl. god) or thing, the relative clause with τε indicates one of his or its general or essential characteristics or aspects, οὐ μὰ Ζῆν᾽ ὅς τίς τε θεῶν ὕπατος καὶ ἄριστος Il.23.43, cf. 2.669, Od.5.4; Ἑρμείαο ἕκητι διακτόρου, ὅς ῥά τε πάντων ἀνθρώπων ἔργοισι χάριν καὶ κῦδος ὀπάζει 15.319; Λάμπον καὶ Φαέθονθ᾽, οἵ τ᾽ Ἠῶ πῶλοι ἄγουσι 23.246; Τειρεσίαο μάντιος ἀλαοῦ, τοῦ τε φρένες ἔμπεδοί εἰσι 10.493; τεύχεα δύνεις ἀνδρὸς ἀριστῆος, τόν τε τρομέουσι καὶ ἄλλοι Il.17.203, cf. 7.112; κεῖται ἀνὴρ ὅν τ᾽ (v.l. ὃν) ἶσον ἐτίομεν Ἕκτορι δίῳ, Αἰνείας 5.467; the relative clause sts. indicates what is customary, οὐδέ σε λήθω τιμῆς ἧς τέ μ᾽ ἔοικε τετιμῆσθαι μετ᾽ Ἀχαιοῖς 23.649; ἔνθα δ᾽ ἀνὴρ ἐνίαυε πελώριος, ὅς ῥά τε μῆλα οἶος ποιμαίνεσκε Od.9.187; τῶν πάντων οὐ τόσσον ὀδύρομαι . . ὡς ἑνός, ὅς τέ μοι ὕπνον ἀπεχθαίρει καὶ ἐδωδὴν μνωομένῳ 4.105; σῆς ἀλόχου . . ἥ τέ τοι αὔτως ἧσται ἐνὶ μεγάροισιν 13.336; καὶ κήρυκα Μέδοντα σαώσομεν, ὅς τέ μευ αἰεὶ . . κηδέσκετο 22.357, cf. 346. τε is used in descriptions of particular places or things when attention is called to their peculiar or characteristic features, or their position, e.g. Λιβύην, ἵνα τ᾽ ἄρνες ἄφαρ κεραοὶ τελέθουσι Od.4.85; ἔνθα δέ τ᾽ ὄρνιθες τανυσίπτεροι εὐνάζοντο 5.65, cf. 9.124, 13.99,100,107,109,244; ἓξ δέ τέ οἱ (sc. Σκύλλῃ) δειραὶ περιμήκεες 12.90, cf. 93,99,105; ἐν δέ τε Γοργείη κεφαλή (in Athena's αἰγίς) Il.5.741; χαλεπὸν δέ τ᾽ ὀρύσσειν ἀνδράσι γε θνητοῖσι (sc. μῶλυ) Od. 10.305; δοιαὶ γάρ τε πύλαι ἀμενηνῶν εἰσὶν ὀνείρων 19.562; sts. τε draws attention to a well-known custom or permanent feature, ἀρξάμενοι τοῦ χώρου, ὅθεν τέ περ οἰνοχοεύει 21.142; ἦ μένετε Τρῶας σχεδὸν ἐλθέμεν, ἔνθα τε νῆες εἰρύατ᾽ εὔπρυμνοι Il.4.247, cf. Od. 6.266; ἐν ποταμῷ, ὅθι τ᾽ ἀρδμὸς ἔην πάντεσσι βοτοῖσιν Il.18.521, cf. Od.14.353. a part of the anatomy is defined by a clause (containing τε) which indicates a feature which universally belongs to it, κατ᾽ ἰσχίον, ἔνθα τε μηρὸς ἰσχίῳ ἐνστρέφεται Il.5.305, cf. 8.83, 13.547, 16.481, 20.478; similarly a point of time is defined, ὥρῃ ἐν εἰαρινῇ, ὅτε τ᾽ ἤματα μακρὰ πέλονται Od.18.367. τε is used in relative clauses which define a measurement of a particular thing or action by reference to the measurement (in general) of some thing or action well known in daily life, γεφύρωσεν δὲ κέλευθον μακρὴν ἠδ᾽ εὐρεῖαν, ὅσον τ᾽ ἐπὶ δουρὸς ἐρωὴ γίγνεται Il.15.358; τοῦ δ᾽ ἤτοι κλέος ἔσται ὅσον τ᾽ ἐπικίδναται ἠώς 7.451; ὅτε τόσσον ἀπῆν ὅσσον τε γέγωνε βοήσας Od.9.473, cf. 3.321, al.; more rarely the definition is by reference to the measurement of a particular thing or action, ἤσθιε . . ἕως ὅ τ᾽ ἀοιδὸς ἐνὶ μεγάροισιν ἄειδεν (s.v.l.) 17.358; ἥ τις δὴ τέτληκε τόσα φρεσίν, ὅσσα τ᾽ ἐγώ περ 19.347. the freq. use of τε B in similes is to be explained under one or other of the foregoing heads, e.g. when reference is made to generally known kinds of things or natural phenomena, to human experience in daily life, or to well-known phenomena of the animal world, Il.2.456,459,463,468,470,471,474,481, 3.23-5,33, 11.415-7, al.; or when universal characteristics of gods, men, animals, etc., are indicated by relative clauses introduced by ὅς τε, ὅς ῥά τε, etc., 3.61, 151, 198, al.; or by ὥς τε, ἠΰτε, ὥς τίς τε, etc., e.g. 5.136, 17.133, Od.4.535, ὡς εἴ τε 9.314, 14.254, etc. in post-Hom. Gr. this use of τε is more restricted; outside of Ep. and other early dactylic verse (Hes.Op.30,214,233, al., Xenoph.13.3, Thgn.148,359, etc.) it is not found except with relatives, and with these it has scarcely any discernible sense, so that ὅς τε in Lyr. and Trag. is for the most part only = ὅς, e.g. (possibly generalizing) Μοῖρ᾽, ἅ τε πατρώϊον τῶνδ᾽ ἔχει τὸν εὔφρονα πότμον Pi.O.2.35, cf. 14.2, A.Eu.1024, E.Hec.445 (lyr.), etc. (v. ὅστε); without generalizing force, Pi.N.9.9, A.Pers.297, Ch.615, etc.; Hdt. has τά πέρ τε 1.74, ὅκως τε 2.108 codd., ὅσον τε (without a verb, as in Od.9.325, al.) 1.126, 2.96, 3.5, al., οἷά τε 1.93 codd. (adverbially 2.175, 5.11): in Att. Prose and Com. even these uses disappear and we find only a few phrases, as ἅτε, ὥστε, ἐφ᾽ ᾧτε, οἷός τε; in later Gr. we find exceptionally ἔνθεν τε Hp.Ep.17; ἀφ᾽ οὗ τε UPZ62.8 (ii B.C.); ἀπ᾽ οὗ τε PCair.Zen.291.3 (iii B.C.); οἵ τε GDI215.23 (Erythrae, ii B.C.); ἥ τ' PMag.Par.1.2962; ὅσον τε ὀκτὼ στάδια Paus.6.26.1; καὶ ἔστιν ἔπη Μαντικὰ ὁπόσα τε (= which) ἐπελεξάμεθα καὶ ἡμεῖς Id.9.31.5; οἷόν τε καὶ ἐπὶ τῆς "κύων" φωνῆς θεωροῦμεν S.E.M.11.28. in Hom. τε is also (but less freq.) used in conjunction with other particles in contexts (mainly particular statements) such as the following: in assurances, statements on oath, and threats, σχέτλιος, ἦ τ᾽ ἐκέλευον ἀπωσάμενον δήϊον πῦρ ἂψ ἐπὶ νῆας ἴμεν Il.18.13; ἐξ αὖ νῦν ἔφυγες θάνατον, κύον: ἦ τέ τοι ἄγχι ἦλθε κακόν 11.362; ἦ τε is similarly used in 11.391, 17.171,236, Od.24.28,311, al.; ἦ τ᾽ ἄν in Il.12.69, al.; γάρ τε (s. v.l.) in οὐ γάρ τ᾽ οἶδα 6.367, cf. Od.10.190; νύ τε in 1.60,347 (but τ' more prob. = τοι, v. σύ); δέ τε in ἀγορῇ δέ τ᾽ ἀμείνονές εἰσι καὶ ἄλλοι Il.18.106; σὲ δέ τ᾽ ἐνθάδε γῦπες ἔδονται 16.836; μέν τε in σφὼ μέν τε σαώσετε λαὸν Ἀχαιῶν 13.47, cf. 4.341; εἴ πέρ τε in οὔ τοι ἔτι δηρόν γε φίλης ἀπὸ πατρίδος αἴης ἔσσεται, οὐδ᾽ εἴ πέρ τε σιδήρεα δέσματ᾽ ἔχῃσιν Od.1.204, cf. 188, Il.12.223,245. also in commands, warnings, and admonitions, σίγα, μή τίς τ᾽ ἄλλος Ἀχαιῶν τοῦτον ἀκούσῃ μῦθον Il.14.90, cf. Od.19.486; ὣς ἄγαγ᾽ ὡς μήτ᾽ ἄρ τις ἴδῃ μήτ᾽ ἄρ τε νοήσῃ Il.24.337; τούσδε τ' (v.l. δ᾽) ἐᾶν 16.96 (nisi leg. τούσδ᾽ ἔτ᾽); δὸς δέ τέ μ᾽ ἄνδρα ἑλεῖν 5.118; μηδέ τ᾽ ἐρώει (nisi leg. μηδ᾽ ἔτ') 2.179, 22.185. also in passionate utterances, in clauses which indicate the cause of the speaker's passion or a circumstance which might have caused others to behave more considerately towards him, ὤ μοι ἐγὼ δειλή . . ἥ τ᾽ . . τὸν μὲν . . θρέψασα . . ἐπιπροέηκα Il.18.55; σχέτλιοί ἐστε, θεοί, ζηλήμονες ἔξοχον ἄλλων, οἵ τε θεαῖς ἀγάασθε . . ἤν τίς τε . . Od.5.119,120, cf. 21.87, Il.15.468, 17.174; ἡμεῖς δ᾽ αὖ μαχόμεσθ᾽, οἵ πέρ τ᾽ ἐπίκουροι ἔνειμεν and we, who (mark you) are only allies (not γαμβροί and κασίγνητοι), are fighting, 5.477; τρεῖς γάρ τ᾽ ἐκ Κρόνου εἰμὲν ἀδελφεοί for we, let me tell you, are three brothers, sons of Cronos (and Zeus has no prior title to power), 15.187; ποῖόν δε ἔπος φύγεν ἕρκος ὀδόντων δεινόν τ᾽ ἀργαλέον τε: νεμεσσῶμαι δέ τ᾽ ἀκούων Od.21.169; οὐ μήν οἱ τό γε κάλλιον οὐδέ τ᾽ ἄμεινον Il.24.52. in descriptions of particular events and things where there is no general reference, κνίση μὲν ἀνήνοθεν, ἐν δέ τε φόρμιγξ ἠπύει Od.17.270; ὥς (= so) τέ μοι ὑβρίζοντες ὑπερφιάλως δοκέουσιν δαίνυσθαι κατὰ δῶμα 1.227; τοὺς μέν τ᾽ ἰητροὶ πολυφάρμακοι ἀμφιπένονται . . σὺ δ᾽ ἀμήχανος ἔπλευ, Ἀχιλλεῦ Il.16.28; πόλιν πέρι δινηθήτην καρπαλίμοισι πόδεσσι, θεοὶ δέ τε πάντες ὁρῶντο dub. l. in 22.166; εὗρε δ᾽ ἐνὶ σπῆϊ γλαφυρῷ Θέτιν, ἀμφὶ δέ τ᾽ ἄλλαι εἵαθ᾽ ὁμηγερέες ἅλιαι θεαί 24.83 (s.v.l.); ἐν δέ τε φάρμακον ἧκε Od.10.317; νῶϊ δέ τ᾽ ἄψορροι κίομεν Il.21.456; πολλὰς γὰρ δὴ νύκτας . . ἄεσα καί τ᾽ ἀνέμεινα . . Ἠῶ Od.19.342; δέελον δ᾽ ἐπὶ σῆμά τ᾽ ἔθηκε Il.10.466; ἐν δέ τε οἶνον κρητῆρσιν κερόωντο Od.20.252; so with οὐδέ τ' (nisi leg. οὐδ᾽ ἔτ᾽), τὸν καὶ ὑπέδδεισαν μάκαρες θεοὶ οὐδέ τ᾽ ἔδησαν Il.1.406; οὐδέ τ᾽ ἔληγε μέγας θεός, ὦρτο δ᾽ ἐπ᾽ αὐτόν 21.248; οὐδέ τ᾽ ἄειρε 23.730; οὐδέ τ᾽ ἔασεν 11.437, 21.596, cf. 15.709. ὅτε τε (when) freq. introduces a temporal clause defining a point of time in the past by means of a well-known event which occurred then, ἦ οὐ μέμνῃ ὅτε τ᾽ ἐκρέμω ὑψόθεν; Il.15.18; ὅτε τε Κρόνον . . Ζεὺς γαίης νέρθε καθεῖσε 14.203; ἤματι τῷ ὅτε τ᾽ ἦλθον Ἀμαζόνες 3.189 (but ἤματι τῷ ὅτε τε is general in 13.335; so also ὅτε πέρ τε . . κέρωνται in 4.259); ὅτε τ᾽ ἤλυθε νόσφιν Ἀχαιῶν ἄγγελος ἐς Θήβας 5.803, cf. 10.286, 22.102, Od.7.323, 18.257. in ὅ τε (that or because) the τε has no observable meaning, χωόμενος ὅ τ᾽ ἄριστον Ἀχαιῶν οὐδὲν ἔτισας Il.1.244, cf. 412, 4.32, 6.126, Od.5.357, al. ἐπεί τε = ἐπεί (when) is rare in Hom., ἐπεί τ᾽ ἐνόησε Il.12.393, cf. ἐπείτε. where τ᾽ ἄρ occurs in questions, e.g. πῇ τ᾽ ἂρ μέμονας καταδῦναι ὅμιλον; Il.13.307, cf. 1.8, 18.188, al., ταρ (q.v.) should prob. be read, since ἄρ(α) usu. precedes a τε which is not copulative; so perh. ταρα should be read for τ᾽ ἄρα in Od.1.346. in ἣ θέμις ἐστὶν . . ἤ τ᾽ ἀνδρῶν ἤ τε γυναικῶν Il.9.276, it is not clear whether τε is copulative (τε A) or generalizing (τε B) or neither (τε C); ἤ is prob. = ἦ (accented as in ἤτοι(; ἤ τ᾽ ἀλκῆς ἤ τε φόβοιο is dub. l. in 17.42; ἤ τ' = or is found in 19.148, = than in Od.16.216. Rarer and later uses; also, esp. with ἄλλος, Ἑρμεία, σὺ γὰρ αὖτε τά τ᾽ ἄλλα περ ἄγγελός ἐσσι Od.5.29, cf. 17.273, Il.23.483; ἐπεὶ τά τε ἄλλα πράττουσιν καλῶς, ἀναθεῖναι αὐτοὺς καὶ στήλην IG22.1298.9, cf. Lycurg.100 (s.v.l.); ἐκομισάμην τὸ παρὰ σοῦ ἐπιστόλιον, ἐν ᾧ ὑπέγραψάς μοι τήν τε παρὰ Ζήνωνος πρὸς Ἰεδδοῦν γεγραμμένην PCair.Zen.18.1 (iii B.C.); εἰ οὖν περὶ τούτων ἐπιστροφὴν μὴ ποιήσει, οἵ τε λοιποί μοι τὰς χεῖρας προσοίσουσιν (-σωσιν Pap.) PPetr.2p.10 (iii B.C.); τῶν δὲ παρὰ ταῦτα ποιησόντων τά τε κτήνη ὑπὸ στέρεσιν ἀχθήσεσθαι πρὸς τὰ ἐκφόρια PTeb.27.74 (ii B.C.); v. supr. A. 11.3b. with ὅδε, adding a slight emphasis to the preceding word, εἰ δὴ τήνδε τε γαῖαν ἀνείρεαι Od.13.238, cf. 15.484. τε γάρ rarely = καὶ γάρ or γάρ, Arist.APo.75b41, de An. 405a4, PA661b28, Pol.1318b33, 1333a2; ἐάν τε γάρ for even if, 2 Ep.Cor.10.8; τήν τε γὰρ ἐπιθυμίαν οὐκ ᾔδειν for I had not known even lust. Ep.Rom.7.7. Position of τε: in signf. A, as an enclitic, it stands second word in the sentence, clause, or phrase, regardless of the meaning: ἐγγύθι τε Πριάμοιο καὶ Ἕκτορος near both Priam and Hector, Il.6.317; ἡμέτεραί τ᾽ ἄλοχοι καὶ νήπια τέκνα 2.136, cf. 4.505, 7.295; αἰεί τε δὴ νηλὴς οὺ καὶ θράσους πλέως A.Pr.42 codd., cf. 291 (anap.); ἄνευ τε δόλου καὶ ἀπάτης Hdt.1.69; ὑπέρ τε σοῦ καὶ τῆς ἀδελφῆς PEnteux.6.6 (iii B.C.); τοῖς τε πόνοις καὶ μαθήμασι Pl.R. 537a, cf. Ti.70b; hence in E.Or.897 πόλεος must be taken with what precedes (Porson ad loc.): but article + noun, preposition + noun are freq. regarded as forming a unity indivisible by τε, τοῖς κτανοῦσί τε A.Ch.41 (lyr.); πρὸς βίαν τε Id.Pr.210; also the order is freq. determined by the meaning, τε being placed immediately after the word (or first word of a phrase or clause) which it joins to what precedes or to what follows, πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε Il.1.544; ἔξω δόμων τε καὶ πάτρας A.Pr.665; the copulative or preparatory τε precedes many other particles, e.g. τε γάρ, τ᾽ ἄρα, τέ τις. τε is enclitic in signfs. B, C also, and stands early in its sentence, clause, or phrase (v. supr.), but many particles which follow τε in signf. A precede it in signfs. B, C, e.g. in signfs. B, C we have δέ τε, μέν τε, γάρ τε, ἀλλά τε, δ᾽ ἄρα τε, ὅς ῥά τε, οὔτ᾽ ἄρ τε, καὶ γάρ τίς τε, ὅς τίς τε, καί τε. Etymology: signf. A is found also in Skt. ca, Lat. -que; for signfs. B and c cf. Skt. ca in yá[hudot ] káś ca 'whosoever (with following verb)', Lat. -que in quisque, ubique, plerique, usque, neque, nec (= non in necopinans, etc.), Goth. ni-h 'not' (also 'and not'), Lat. namque (= nam).

te
τέτέ', apostroph. for τεά, neut. pl. of τεός, Il.5.237.

tearsihkis
τεαρσιηκιςτεαρσιηκις, obscure word (perh. a pr. n.) in Ostr.Strassb.583 i 3, al. (iii B.C.).

teauta
τεαύτατεαύτα, v. τοιοῦτος.

tebeis
τεβειςτεβεις, dub. l. in PAmh.2.39.7 (ii B.C.).

tecis
τέξιςτέξις, εως, ἡ, (τίκτω) child-bearing, Hp.Mul.1.34.

tefra
τέφρατέφρ-α, Ep. and Ion. τέφρη, ἡ, ashes, as of the funeral pile, Il. 23.251; νεκταρέῳ δὲ χιτῶνι μέλαιν᾽ ἀμφίζανε τέφρη 18.25; ὁ ἀὴρ ὁ ἐγκατακλειόμενος ἐν ταῖς θήκαις (coffins) . . διαλύει πάντ᾽ εἰς τ. Thphr. Ign.47; τ. πηγνυμένη νιφετὸν [σημαίνει] Id.Sign.42; κἠπὶ τὴν τέφρην οἰχνεῖ (sc. τὸ πῦρ) Call. in PSI11.1216.35; καταπάσας τέφραν, ἐμπάσαι τῆς τέφρας, Ar.Nu.177, Pl.Ly.210a; δόξαι τινὰ ψάμμον ἢ τ. ἐσθίειν Gal.6.782; ἐκκρίνασα τὴν οἷον τ. τῶν ὑπεροπτηθέντων χυμῶν Id.18(2).279; τέφρᾳ τιλθῆναι, prob. lime, Ar.Nu.1083 (τίτανος is a form of τ. acc. to Gal. 12.140); ἡ τ. ἡ Φρυγία was used for eye-disease, Arist.Mir.834b30 (cf. Pl. l.c.); so τ. κληματίνη Dsc.5.117; τῆς τ. πλυθείσης ἡ κονία (cf. κονία 11) γίνεται Gal.12.222, cf. Thphr.HP5.9.5: prov., ὅρκους . . εἰς τέφραν γράφειν Philonid.7; tefre, = nugacitas, Gloss. (With τεφ- [from θεφ-] cf. Skt. dáhati, Lith. degù 'burn', Lat. favilla, Gr. θέπτανος.)

tefraios
τεφραῖοςτεφρ-αῖος, α, ον, = τεφρός, Ael.NA6.38.

tefrakos
τεφρακόςτεφρ-ᾰκός, ή, όν, made from ashes, of eye-salves, τὰ σποδιακὰ καὶ τὰ τ. καλούμενα Aët.7.105 (s. v.l.).

tefras
τεφράςτεφρ-άς, άδος, ὁ, ash-coloured, a kind of τέττιξ, Ael. NA10.44.

tefrheis
τεφρήειςτεφρ-ήεις, εσσα, εν, poet. for τεφρός, Nonn.D.6.228.

tefrinos
τέφρινοςτέφρ-ῐνος, η, ον, = τεφρός, χροιή Hp.Anat.1.

tefrizw
τεφρίζωτεφρ-ίζω, to be ash-coloured, Dsc.1.14, Aret.SD1.9. trans., ἐτέφρισεν: ἐνέπρησεν, Hsch.

tefroeidhs
τεφροειδήςτεφροειδής, ές, like ashes, ash-coloured, Dsc.4.109, Aret.SD1.14.

tefros
τεφρόςτεφρ-ός, ά, όν, ash-coloured, Arist.HA519a2; χρῶμα ib.630a28; κόρση Herod.7.71; τεφρὴ γέρανος Babr.65.1, cf. PSI6.569.6 (iii B.C.): as Subst., -ον, τό, ash-coloured ointment, esp. for the eyes (cf. τέφρα), Cels.6.6.7, Aët.7.10,23.

tefrow
τεφρόωτεφρ-όω, burn to ashes, Lyc.227; πόλεις 2 Ep.Pet.2.6
Med., Nic.Al.534
Pass., to be burnt to ashes, Thphr. Ign.20, AP5.187 (Leon.); to be covered with ashes, D.C.66.21.

tefrwdhs
τεφρώδηςτεφρ-ώδης, ες, like ashes, Thphr.Ign.39, Babr.85.14, Plu.Them.8; τ. γῆ Str.16.2.44.

tefrwsis
τέφρωσιςτέφρ-ωσις, εως, ἡ, a burning to ashes, Sch.Ar.Nu.771, Dsc.1.86.

tegcis
τέγξιςτέγξις, εως, ἡ, wetting, moistening, Hp.Epid.6.8.9, Aret.CA2.1: pl., Gal.6.592, Aret.CA1.1.

tegeidion
τεγείδιοντεγείδιον, v. τεγίδιον.

tegeos
τέγεοςτέγεος, ον, (τέγος) at or near the roof, τ. θάλαμοι, of the women's chambers, = ὑπερῷον, Il.6.248. roofed, Διὸς τ. δόμοι Emp. 142, and so perh. in Il. l.c., though Apollon.Lex. glosses by ὑπερῷοι.

tegguros
τεγγύροςτεγγύρος: ὄρνεον ποιόν, Hsch.

teggw
τέγγωτέγγω, Alc.39, etc.: fut. τέγξω Pi.O.4.19, E.Supp.979 (lyr.): aor. ἔτεγξα B.5.157, A.Pr.402 (lyr.), Hp.Nat.Mul.35
Pass., aor. ἐτέγχθην S.Ph.1456 (anap.), Pl.Lg.880e:—wet, moisten, τέγγε πλεύμονας οἴνῳ Alc.l.c.; ἀκρήτῳ πνεύμονα τεγγόμενος Eratosth.25; οἴνῳ πνεύμονα τέγγε Poet. ap. Suid. s.v. τέγγε; τέγγει γὰρ [τὸ ἔλαιον] τὸν ξηρὸν χρῶτα Gal. 6.229, cf. 366,560, 15.714; esp. of internal moistening by liquid food, opp. βρέχω (moisten on the surface), Id.10.808, 12.186 (the word is not freq. in Prose); φάρεα ποταμίᾳ δρόσῳ τ., so as to wash them, E. Hipp.127 (lyr.); ἐν θαλάττῃ τ. τοὺς πόδας Pl.Lg.866d
in Trag. and Lyr. freq. of tears, δάκρυσι κόλπους τέγγουσι A.Pers.540 (anap.); ἀπ᾽ ὄσσων παρειὰν νοτίοις ἔτεγξα παγαῖς Id.Pr.402 (lyr.); ὄμμα δάκρυσιν τ.E.Supp.21, cf. IA496; and simply, τ. παρειάν, ὄμμα, S.Ant.530 (anap.), E.Alc.764; τέγξαι βλέφαρον B.5.157
Pass., to be moistened, δρόσοις S.Aj.1209 (lyr.); δάκρυσί μου βλέφαρα τ. E.Hipp.854 (lyr.): τέγγομαι (sc. ὄσσε), i.e. I weep, A.Pers.1065 (lyr.). c. acc. cogn., τ. δάκρυα shed tears, Pi.N.10.75; ἁδινῶν χλωρὰν τέγγει δακρύων ἄχναν S.Tr.848 (lyr.)
Pass., ὄμβρος χάλαζά θ᾽ αἱματοῦσς᾽ ἐτέγγετο a shower fell, Id.OT1279. soak, in Pass., distd. from τήκεσθαι, Arist.Mete.385b22; τέγγει is prob. f.l. for στέγει in Id.Pr.869b25. soften (properly, by soaking or bathing), ἀοιδαὶ θέλξαν νιν ἁπτόμεναι: οὐδὲ θερμὸν ὕδωρ τόσον γε μαλθακὰ τέγξει (sic Plu.2.467d, τεύχει codd. Pi.) γυῖα (i.e. ὥστε μαλθακὰ γενέσθαι) Pi.N.4.4
metaph. in Pass., τέγγει γὰρ οὐδέν thou art no whit softened, A.Pr.1008; οὔτε γὰρ . . λόγοις ἐτέγγεθ᾽ ἥδε νῦν τ᾽ οὐ πείθεται E.Hipp.303; χωρεῖτ᾽ ὀργῇ καὶ μὴ τέγγεσθ' Ar.Lys.550; ὑπὸ κακοδοξίας τέγγεσθαι Pl.R.361c, cf. Lg.880e. dye, stain: metaph., οὐ ψεύδεϊ τέγξω λόγον Pi.O. 4.19. (Cf. Lat. tingo.)

tegh
τέγητέγη, ἡ, = στέγη, τέγος, D.C.39.61 (τέγναις codd.), Hsch. = τέγος 111, Vett.Val.121.32.

tegidion
τεγίδιοντεγίδιον, τό, name of a woman's garment, Schwyzer 462 B38 (Tanagra, iii B.C.), PSI4.341.7 (iii B.C.); τεγείδιον: κοσμάριον ποιὸν γυναικεῖον, Hsch. (this sense is possible in PSI l.c.).

tegktos
τεγκτόςτεγκτός, ή, όν, (τέγγω) capable of being softened in water (opp. metal, which is τηκτόν), Arist.Mete.385b13 sq. τεγκτούς: χρηστούς (leg. χριστούς), Hsch.

tegos
τέγοςτέγος, εος, τό, = στέγος, roof, Od.1.333, 10.559, 11.64, al. (never in Il.), Ar.Nu.1126,1488, Men.Sam.246, Herod.3.40; οὑπὶ τοῦ τέγους you on the roof! Ar.Nu.1502, cf. V.68; θεῶ μ᾽ ἀπὸ τοῦ τέγους Id.Ach.262, cf. Lys.3.11; τ. τοῦ οἰκήματος Th.4.48, cf. X.Cyr.7.5.22, HG4.4.12, etc. any covered hall or chamber, τ. Παρνάσιον the temple at Delphi, Pi.P.5.41; λιθίνῳ ἔνδον τέγει, i.e. in a cave, Id.N.3.54. later, brothel, stew, AP11.363 (Diosc.), Plb. 12.13.2, Man.6.143. (Not found in Trag.) (Cf. Lat. tego.)

tei
τεΐτεΐ or τεί, Dor. acc. sg. of σύ, Alcm.53.

teide
τεῖδετεῖδε, Dor. for here (= ἐνθάδε, Hsch.), Epich.99, Axiop.1.1, v.l. in Theoc.5.32; = hither, Hes.Op.635 (Cretan for ἐνταῦθα acc. to Procl. ad loc. (631))
also τειδεί, Ἀρχ. Ἐφ. 1911.58 (Rhodes, iv B.C.). (Loc. of the masc. or neut. stem το-.)

teidenu
τεῖδένυτεῖδένυ, Arc., = foreg., IG5(2).113 (Tegea, v B.C.).

tein
τεΐντεΐν [ῑ], Dor. and Ep. dat. sg. of σύ (q.v.).

teinde
τεῖνδετεῖνδε, said to be Dor. for here (cf. τεῖδε), v.l. in Theoc.5.118, 5.32 (cf. Sch.), 8.40.

teinesmos
τεινεσμόςτεινεσμ-ός, ὁ, (τείνω) a vain endeavour to evacuate, Hp.Aph.7.27, Epid.1.5 (pl.), Sor.2.12, Gal.8.383 (pl.).

teinesmwdhs
τεινεσμώδηςτεινεσμ-ώδης, ες, like a τεινεσμός, Hp.Epid.1.26.γ´; προθυμίαι -ώδεες Aret.SA2.5, cf. Sor.2.20. Adv. -δῶς Ruf. ap. Orib.8.24.24.

teinumai
τείνυμαιτείνυμαι, v. τίνω.

teinw
τείνωτείνω, Il.16.365, etc.: fut. τενῶ Ar.Th.1205, (ἀπο-) Pl.Grg.458b, (ἐκ-) E.Med.585: aor. ἔτεινα Il.4.124, Ep. τεῖνα 3.261: pf. τέτᾰκα D.H. 19.12, etc., (ἀπο-) Pl.Grg.465e
Med., fut. τενοῦμαι (παρα-) Th.3.46, (προ-) D.14.5: aor. ἐτεινάμην, Ep. τειν-, A.R.2.1043, 4.705, (προ-) Hdt. 9.34, (δι-) Antipho 5.46, Pl.Ti.78b
Pass., fut. τᾰθήσομαι (παρα-) Id.Ly.204c: aor. ἐτάθην [ᾰ] S.Ant.124 (lyr.), etc., Ep. τάθην Il.23.375: pf. τέτᾰμαι Hes.Op.549, etc.: plpf. 3sg. and pl. τέτατο, τέταντο, Od.11.11, Il.4.544; 3dual τετάσθην ib.536
stretch by force, pull tight, κυκλοτερὲς μέγα τόξον ἔτεινε Il.4.124; ἐπ᾽ Ἀλεξάνδρῳ τείνοντα πάλαι τόξον A.Ag.364 (anap.); ἐξ ἄντυγος ἡνία τείνας having tied the reins tight to the chariot-rail, Il.5.262; ναὸς πόδα τείνας keeping the sheet taut, S.Ant.716; κάλων τείνας οὔριον εὐφροσυνᾶν IG14.793; οἱ ἀπείρως κατ᾽ εὐθὺ τείνοντες Sor.1.73; τῷ ψιμύθῳ . . παρειήν make it (look) full, AP11.374 (Maced.)
Med., τείνατο τόξα stretched his bow, A.R.2.1043, cf. Orph.A.589; of tendons, etc., Gal. 18(2).58, al.
Pass., [ἱμὰς] ὑπ᾽ ἀνθερεῶνος . . τέτατο [the strap] was made tight, Il.3.372; τελαμῶνε περὶ στήθεσσι τετάσθην 14.404; τέταθ᾽ ἱστία were stretched taut, Od.11.11. metaph., stretch or strain, ἶσον τείνειεν πολέμου τέλος strain the issue of war even, Il.20.101
Pass., τῶν ἐπὶ ἶσα μάχη τέτατο πτόλεμός τε 12.436, 15.413, cf. Hes.Th.638; τέτατο κρατερὴ ὑσμίνη the fight was strained, was intense, Il.17.543; ἵπποισι τάθη δρόμος their pace was strained to the utmost, 23.375; τοῖσι δ᾽ ἀπὸ νύσσης τέτατο δρόμος they set off at full speed from the starting-line, ib.758, Od.8.121: τ. αὐδάν strain the voice, raise it high, A.Pers.574 (lyr.)
Pass. also, exert oneself, be anxious, Pi.I.1.49; ἀμφ᾽ ἀρεταῖς Id.P.11.54. stretch out, spread, ὅτε τε Ζεὺς λαίλαπα τείνῃ Il.16.365; ἐπὶ νὺξ τέταται βροτοῖσι night is spread over them, Od.11.19; ἀὴρ τέταται μακάρων ἐπὶ ἔργοις Hes.Op. 549; of light, αἴγλαν ἃ τέταται S.Ph.831 (lyr.), cf. Pl.R.616b; of sound, ἀμφὶ νῶτ᾽ ἐτάθη πάταγος S.Ant.124 (lyr.); δίκτυα τ. X.Cyn. 6.9; ψυχὴν διὰ παντός Pl.Ti.34b. Gramm., lengthen a syllable, A.D.Pron.55.1
Pass., ib.27.25, cf. 11.1 fin. aim at, direct towards a point, prop. from the bow, ἐπὶ Τροίᾳ τ. τὰ θεῶν ἀμάχητα βέλη S.Ph.198 (anap.): metaph., ἔς τινα τ. φόνον aim, design death to one, E.Hec.263 (but τ. φόνον prolong murder, Id.Supp.672); τ. λόγον εἴς τινα Pl.Phd.63a
Pass., ἐς σὲ τ. γλῶσσα E.Rh.875; ἡ ἅμιλλα τέταται πρὸς τοῦτο Pl.Phdr.271a, cf. Lg.770d, R.581b. stretch out in length, lay, ζυγὰ ἐπιπολῆς τ. Hdt.2.96
Pass., lie out at length, lie stretched, ἐπὶ γαίῃ κεῖτο ταθείς Il.13.655; ἐν κονίῃσι τετάσθην, τέταντο, 4.536,544; ταθεὶς ἐνὶ δεσμῷ hanging stretched in chains, Od.22.200; [φάσγανον] ὑπὸ λαπάρην τέτατο hung along or by his side, Il.22.307; διὰ . . αἰθέρος . . τέταται extends, Emp.135, cf. 100.2; τῶν ἐκ τῆς χώρας λεωφόρων εἰς τὴν πόλιν τεταμένων Pl.Lg.763c; φλὲψ . . διὰ τοῦ κοίλου τείνεται Arist.HA513b3: τεταμένος sts. becomes a mere Adj., long, αὐχένα . . τεταμένον τῇ φύσει, of birds, Id.PA692b20; in Gramm., of a long vowel, PBouriant8 i 1, 14. stretch or hold out, present, τινὰ ἐπὶ σφαγάν E.Or.1494 (lyr.); ἀσπίδα, δόρυ, AP7.147 (Arch.), 720 (Chaerem.); τὴν χεῖρά τινι or ἐπί τι, A.R. 4.107, 1049
Med., τείνεσθαι χέρε, γυῖα, δειρήν, one's hands, etc., Theoc.21.48, A.R.1.1009, 4.127, etc.; συὸς τέκος Id.4.705; ἑανούς ib.1155. extend, lengthen, of Time, τὸν μακρὸν τ. βίον A. Pr.537 (lyr.), cf. E.Med.670; αἰῶνα Id.Ion 625; τόνδ᾽ ἐτεινάτην λόγον A.Ch.510; μακροὺς τ. λόγους E.Hec.1177; τί μάτην τείνουσι βοήν; (where others interpr. it like τ. αὐδάν, v. supr. 1.2 ) Id.Med. 201 (anap.); πολλὰ μὲν τάλαινα πολλὰ δ᾽ αὖ σοφὴ . . μακρὰν ἔτεινας A.Ag.1296, cf. S.Aj.1040. intr., of geographical position, stretch out or extend, παρ᾽ ἣν (sc. λίμνην) τὸ . . ὄρος τείνει Hdt.2.6; τὸ πρὸς Λιβύης . . ὄρος ἄλλο τείνει ib.8; τ. μέχρι . . Id.4.38; ἐς . . Id.7.113; ἐπὶ . . X.Ages.2.17; of a dress, ὑπὸ σφυροῖσι τ. E.Ba.936; of a mountain, ὑψόθι τ. A.R.2.354: of Time, ἡμερολεγδὸν τείνοντα χρόνον dragging out time, A.Pers.64 (anap.)
rarely so in Pass., ὄρος τεταμένον τὸν αὐτὸν τρόπον Hdt.2.8. exert oneself, struggle, ἐναντία τισί Pl.R.492d; press on, hasten, οἱ δ᾽ ἔτεινον ἐς πύλας E.Supp.720; δηλοῖ τοὖργον, οἷ τ. χρεών Id.Or.1129; τὸ μὴ τείνειν ἄγαν S.Ant.711; τ. ὥς τινα Ar.Th.1205; ἔτεινον ἄνω πρὸς τὸ ὄρος X.An.4.3.21; εὐθὺ Βαβυλῶνος Luc.Nec.6; τὴν ἐπὶ τοῦ οὐρανοῦ Id.Icar.22. extend to, reach, ἐπὶ τὴν ψυχήν Pl.Tht.186c; ἐπὶ πᾶν Id.Smp.186b; of the veins stretching from one point to another, Arist.HA492a20, 513a2, al., cf. Pl.Ti. 65c, Diog.Apoll.6. tend, refer, belong to, τείνει ἐς σέ it refers to, concerns you, Hdt.6.109, cf. 7.135, E.Ph.435, Hipp.797, etc.; ποῖ τείνει καὶ εἰς τί; to what does it tend? Pl.Cri.47c, cf. Tht.163a, D.10.54; μηδαμόσε ἄλλοσε Pl.R.499a; πρός τι Id.Smp.188d, Prt. 345b; ἐς ταὐτόν Id.Cra.439c. τείνειν πρός τινα or τι, come near to, to be like, Id.Tht.169b, Cra.402c; ἐγγύς τι τείνειν τοῦ τεθνάναι Id.Phd.65a, cf. R.548d. (Cf. τανύω, Skt. tanóti 'stretch', Lat. tendo, etc.)

teion
τεῖοντεῖον: ποῖον, Κρῆτες, Hsch.: cf. ὀτεῖος (q.v.) and τέουτος (v. τοιοῦτος). τεῖος, v. τέως sub fin. τείρεα, τείρεσιν, τείρεσσιν, v. τέρας.

teirw
τείρωτείρω, impf. ἔτειρον, found only in pres. and impf. Act. and Pass., and in Aeol. pf. inf. Pass. τέτορθαι Hdn.Gr.2.69
of the effects of pain, sorrow, etc., on body and mind, oppress, distress, weaken, τείρουσι (sc. ἡμᾶς or σε) μαρνάμενοι Il.6.255, cf. 8.102, 24.489; ἀλλά σε γῆρας τείρει 4.315; βέλεος δέ σε τείρει ἀκωκή 13.251; τεῖρε γὰρ αὐτὸν ἕλκος 16.510; ὀδυνάων αἳ νῦν μιν τείρουσι κατὰ φρένας 15.61, cf. Od.1.342; ἱδρὼς γάρ μιν ἔτειρεν Il.5.796; τεῖρε γὰρ αἰνῶς φωκάων . . ὀδμή Od.4.441; μιν ἔτειρεν ἔρος Hes.Fr.105; νιν ἔρως ἔτειρεν Telest.1.6; κακαὶ τ. μέριμναι Mimn.1.7; ἐπεί με . . τύχαι τείρους᾽ Ἄτλαντος A.Pr.350; ὀδύνη με τ. E.Rh.799
Pass., τείροντο δὲ νηλέϊ χαλκῷ Il.17.376; καμάτῳ τε καὶ ἱδρῷ ib.745; ἔνδοθι θυμὸς ἐτείρετο πένθεϊ λυγρῷ 22.242; τείρετο δ᾽ αἰνῶς she was sore distressed, 5.352; τειρόμενοι, by war, 11.801, cf. 6.387, al.; ἕλκει -όμενον Pi.P.1.52; ἄχθεσι τ. Tyrt.6; ἐν . . κακῷ τείρει (2sg. Pass.) ψυχὴν ἐξαπατηθείς Ar.Lys.960; Ἑρμιόνας δούλαν: ἇς ὕπο τειρομένα . . τάκομαι E.Andr.114 (lyr.).--Poet. word, used by Gal.14.632, Ael.NA14.11. (The other tenses are supplied by τέτρυμαι etc. from τρύω (not found before Call. in pres. or impf.), which may be cogn.)

teirwn
τείρωντείρων, ωνος, ὁ, = Lat. tiro, recruit, BCH52.392 (Thasos), PLips. 34.29 (iv A.D.), Keil-Premerstein Dritter Bericht p.87 (inc. loc.), etc.; cf. τίρων.

teiws
τείωςτείως, Adv., Ep. for τέως (q.v.). τέκε, τεκεῖν, v. τίκτω.

teixarion
τειχάριοντειχ-άριον, τό, wall, in contemptuous sense, τειχάρια παλαιά PRyl.125.7 (i A.D.).

teixesiplhths
τειχεσιπλήτηςτειχ-εσιπλήτης, ου, ὁ, (πελάζω) only in voc. -πλῆτα, approacher of walls, i.e. stormer of cities, epith. of Ares, Il.5.31,455 (where -βλῆτα was read by Zenod. etc.): cf. δασπλῆτις.

teixew
τειχέωτειχ-έω, used by Hdt. for τειχίζω (which he also has), build walls, Hdt.1.99, al.: c. acc. cogn., τεῖχος τειχεῖν Id.9.7. trans., wall, fortify, τὸν Ἰσθμόν Id.8.40, 9.8, cf. 5.23, al.

teixheis
τειχήειςτειχ-ήεις, εσσα, εν, = τειχιόεις, Il.2.646 as cited by Str.10.4.11.

teixhrhs
τειχήρηςτειχ-ήρης, ες, within walls, enclosed by walls: hence, beleaguered, besieged, τειχήρεας ποιῆσαί τινας Hdt.1.162, cf. Th.2.101, 4.25; τ. γίγνεσθαι And.3.21; τ. εἶναι X.HG5.3.2, Plb.21.10.6, etc.; τ. μένοντες καθήμεθα D.H.6.50. walled, fortified, LXX Nu.13.20 (19), De.9.1, al., Str.13.1.7; τ. τὴν φύσιν firm by nature, Philostr. Her.10.7. τ. στέφανος, = corona vallaris, BCH28.425 (Argos, ii A.D.).

teixidion
τειχίδιοντειχ-ίδιον, τό, Dim. of τεῖχος, Zonar.

teixikos
τειχικὸςτειχ-ικὸς στέφανος, = Lat. corona vallaris, Jahresh.13.201 (Alabanda, ii A.D.), IGRom.3.230 (Pessinus).

teixioeis
τειχιόειςτειχ-ῐόεις, εσσα, εν, high-walled, of towns, Il.2.559,646.

teixion
τειχίοντειχ-ίον, τό, wall, μέγα τ. αὐλῆς Od.16.165,343: used of walls of buildings, not, like τεῖχος, of citywalls, v. IG12.373.258, Ar.Ec.497, V.1109, Th.6.66, 7.81, Aen.Tact. 2.2, PHal.1.88,91 (iii B.C.), etc.; of a wall as the fence of a field, X.Eq.3.7, Eq.Mag.6.5.

teixisis
τείχισιςτείχ-ῐσις, εως, ἡ, the work of walling, wallbuilding, Th.7.6, X.HG6.5.4.

teixisma
τείχισματείχ-ισμα, ατος, τό, wall or fort, E. HF1096 codd. (τυκ- is prob. cj.), Th.4.8,115, etc.; Τυρσηνῶν τ. Πελασγικόν, of the wall of Athens, Call. in Διηγήσεις iv 1 (cf. Sch.).

teixismos
τειχισμόςτειχ-ισμός, ὁ, = τείχισις, Th.5.82, 6.44, etc.

teixisteon
τειχιστέοντειχ-ιστέον, one must fortify, Lib.Thes.2 tit.

teixisths
τειχιστήςτειχ-ιστής, οῦ, ὁ, builder, mason, LXX 4 Ki.12.12(13); τῆς Τροίας Lib.Thes.2.2.

teixizw
τειχίζωτειχ-ίζω, fut. Att. -ιῶ Th.6.97, D.6.14, 19.112: aor. ἐτείχισα Hdt.1.175: pf. τετείχικα D. 19.112
Med., fut. τειχιοῦμαι X.Cyr.6.1.19 (v.l. -ίσασθαι): aor. ἐτειχισάμην Th.1.11; Ep. ἐτειχίσσαντο Il.7.449: (τεῖχος)
build a wall, Ar.Av.838, Th.1.64, etc.: c. acc. cogn., τ. μακρὰ τείχη build them, Id.5.82
Med., τεῖχος ἐτειχίσσαντο they built them a wall, Il.7.449, cf. Th.3.105, And.3.38 (ἐτειχίσαμεν codd.); ἔρυμα τῷ στρατοπέδῳ ἐτειχίσαντο Th.1.11
Pass., to be built, πύργος τετείχισται Pi.I.5(4).44; ὕμνων θησαυρὸς τετείχισται Id.P.6.9. form a wall, τῇ τῶν ἀσπίδων προβολῇ ὥσπερ τειχίσαντες Hdn.6.5.10. trans., wall, fortify, ὄρος Hdt.1.175, etc.; τὸν Πειραιᾶ And.3.5; τὴν πόλιν, τὸν κρημνόν, Th.1.93, 6.101; στρατόπεδα δύο Id.3.6; λίθοις τ. τὴν πόλιν D.18.299; χαλκοῖς τείχεσι τὴν χώραν Aeschin.3.84; Μαγνησίαν D.1.22
Med., τειχίζεσθαι τὸ χωρίον Th.4.3
Pass., Ἀθηναῖοι ἐτειχίσθησαν Id.1.93; τὰ τετειχισμένα the fortified parts, Id.4.9; ἐτετείχιστο . . τὰ βασιλήϊα περιβόλῳ stood enclosed by a surrounding wall, Hdt.1.181: metaph., [Αἴγυπτον] τῷ Νείλῳ τετειχισμένην Isoc.11.12; ἀσφάλειαν τετειχισμένην ὅπλοις D.19.84.

teixodomew
τειχοδομέωτειχοδομ-έω, build a wall, APl.4.279, Str.8.6.15, Poll.7.118.

teixodomhma
τειχοδόμηματειχοδόμ-ημα, ατος, τό, wall, in pl., IG12(9).906.6 (Chalcis, iii A.D.).

teixodomia
τειχοδομίατειχοδομ-ία, ἡ, building of walls, IPE12.32B63 (Olbia, iii B.C.), Plu.Nic.18.

teixodomos
τειχόδομοςτειχόδομ-ος, ον (parox.), building walls, Man.4.291, Poll.1.161.

teixofulac
τειχοφύλαξτειχο-φύλαξ [ῠ], ᾰκος, ὁ, one that has the guard of the walls, Hdt.3.157, Plu.2.694c: pl., Polyaen.8.23.6, App.Mith.32.

teixofulakew
τειχοφυλακέωτειχο-φῠλᾰκέω, watch or guard the walls, D.H.4.16, Plu.Crass.27, Polyaen.7.11.5.

teixokataluths
τειχοκαταλύτηςτειχο-καταλύτης [ῠ], ου, ὁ, demolisher of walls, Ctes.Fr.57.3.

teixokratew
τειχοκρατέωτειχο-κρᾰτέω, gain possession of a wall, Polyaen.4.2.18.

teixoletis
τειχολέτιςτειχολέτις, ιδος, ἡ, destroyer of walls, Simyl. ap. Plu.Rom.17.

teixomaxas
τειχομάχηςτειχομᾰ´χ-ης, ου, Dor. τειχόμᾰχ-ας, ὁ, storming walls, besieger, τ. ἀνήρ Ar.Ach.570 (lyr.).

teixomaxew
τειχομαχέωτειχομᾰχ-έω, fight the walls, i.e. conduct siege operations, Hdt.9.70, Th.7.79, X.HG1.1.14, etc.; τ. τινί Ar.Nu.481; πρὸς τοὺς πολεμίους Plu.Alc.28; τειχομαχεῖν δυνατοί skilled in conducting sieges, i.e. good engineers, Th.1.102: perh. of defending a wall, App. Hann.92.

teixomaxia
τειχομαχίατειχομᾰχ-ία, Ion. -ιη, ἡ, battle with walls, i.e. siege, Hdt.9.70, Jul.Or.2.65d: the twelfth book of the Iliad was so called, Pl.Ion 539b.

teixomaxikos
τειχομαχικόςτειχομᾰχ-ικός, ή, όν, of or for besieging, Sch.Ar.Nu.480, Hdn.Epim.148.

teixomaxos
τειχόμαχοςτειχόμᾰχ-ος (parox.), ὁ, defending a wall, App.Hisp. 93: but τ. σίδηρος for demolishing walls, Id.BC5.36: = vinearius, Lyd.Mag.1.46.

teixomelhs
τειχομελήςτειχομελής, ές, walling by music, of Amphion's lyre, AP9.216 (Honest.).

teixopohs
τειχοπόηςτειχοπόης, v. τειχοποιός 11.

teixopoiew
τειχοποιέωτειχοποι-έω, build walls or fortifications, IPE12.418 (Chersonesus, i B.C./i A.D.), Poll.7.118
τειχοποι-ητέον, Ph.Bel.84.4. hold the office of τειχοποιός, Arg.2. D.18.

teixopoiia
τειχοποιίατειχοποι-ία, ἡ, building of walls or forts, Aen.Tact.8.3, Ph.Bel.86.3 (pl.), al., D.S.13.35, J.BJ5.2.5, Plu. 2.851a.

teixopoiikos
τειχοποιικόςτειχοποι-ικός (also τειχοποί-ποϊκ-), ή, όν, for building walls, τὰ -κά, name of a fund, IG22.244.31 (iv B.C.), SIG368.39 (Milet., iii B.C.).

teixopoios
τειχοποιόςτειχοποι-ός, ὁ, builder of walls or forts, Lyc.617, Luc.Salt.41, Poll. 1.161. οἱ τ. at Athens and elsewhere, officers chosen to repair the city-walls, IG12.343.90 (prob.), 22.1660, al., BMus.Inscr.1005 (Cyzicus, iv B.C.), Docum. ap. D.18.55, Aeschin.3.24, Arist.Pol.1321b26, SIG577.82 (Milet., iii/ii B.C.)
also τειχοποι-πόης, acc. pl. -πόας, ib.273.30 (ibid., iv B.C.).

teixos
τεῖχοςτεῖχος, εος, τό, wall, esp. city-wall, Ἰλιόφι κλυτὰ τείχεα Il.21.295, cf. 446, Od.6.9, al.; of the embankment round the ships, τάφρος Δαναῶν καὶ τ. ὕπερθεν Il.12.4, cf. 25 sqq.; τ. ἐς ἀμφίχυτον (of heapedup earth) 20.145; Κιμμέρια τ. earthworks, Hdt.4.12; but τ. λάϊνα E.Tr.1087 (lyr.), cf. Th.1.93, etc.; λίθοις οὓς ἔλιπον εἰς τὸ τ. ἀναλίσκοντες IG12.81.9; ξύλινον τεῖχος exceptionally, Orac. ap. Hdt.7.141, cf. 8.51, 9.65, Th.2.75, X.HG1.3.4, Orac. ap. Ar.Eq.1040 (Pi. uses this phrase for a funeral pile, P.3.38); τ. χάλκεον Od.10.3; τ. σιδηροῦν, τείχη χαλκᾶ καὶ ἀδαμάντινα, Ar.Eq.1046, Aeschin.3.84; τειχέων κιθῶνες coats of walls, i.e. walls one within the other, Hdt.7.139; τεῖχος ἐλαύνειν, v. ἐλαύνω 111.2; τ. ἔδειμαν Il.7.436; οἰκοδομέειν Hdt. 1.98, cf. Ar.Av.1132, etc. (τ. οἰκοδομήσασθαι to build oneself walls, Th.7.11); τ. ἄξειν Id.6.99; τὰ τ. στῆσαι D.20.74; τ. περιβάλλειν ταῖς πόλεσι Arist.Pol.1331a3; τ. περιβαλέσθαι build walls round one's city, Hdt.1.141, cf. Th.1.8, etc. (also τ. περιβαλέσθαι τὴν πόλιν Hdt.1.163
hence Pass., τεῖχος περιβεβλημένος having a wall round it, Pl.Tht.174e; τείχη περιβεβλημένοι, of citizens, Arist.Pol. 1331a8); but also νῆσον περιβάλλεσθαι τείχει surround one's island with walls, Pl.Criti.116a; τ. ῥήξασθαι breach the wall, Il.12.90, cf.257; τεῖχος ἀναρρήξας 7.461; so in Prose, τ. διαιρεῖν, περιαιρέειν, κατελεῖν κατασκάψαι, etc., Th.2.75, Hdt.6.46,48, Th.4.109, etc. τὰ μακρὰ τ., at Athens, lines of wall connecting the city-wall (ὁ περίβολος) and the harbours, Th.2.13; they were called respectively τὸ βόρειον or Peiraic, and τὸ νότιον or Phaleric wall (Pl.R.439e, Aeschin. 2.173, 174), cf. σκέλος 11: an intermediate wall (τὸ διὰ μέσου τ. Pl.Grg.455e) ran parallel to the northern, which was therefore called also τὸ ἔξωθεν, Th.2.13: the quarter inside the walls is sts. called τὸ μακρὸν τ. Long Wall, And.1.45. fortification, castle, fort, Pi.Fr.213, Hdt.3.14,91, etc. walled, fortified town or city, Id.9.41,115, X.Cyr.7.5.13, etc. wall of a temple, PEleph.20.52 (iii B.C.); of a house, PHamb.15.8 (iii A.D.), PStrassb. 9.8 (iv A.D.), etc. (Cf. Skt. dehmi 'anoint, smear, plaster', Goth. digan 'mould, create (= πλάσσω)', daigs 'dough', Lat. fingo, figura, Osc. feihúss 'walls', etc.)

teixoskopia
τειχοσκοπίατειχο-σκοπία, ἡ, looking from the walls: name given to a scene in the third book of the Iliad, Sch.E.Ph.88.

teixudrion
τειχύδριοντειχ-ύδριον, τό, Dim. of τεῖχος, X.HG2.1.28.

teixwma
τείχωματείχ-ωμα, ατος, τό, gloss on φραγμός, AB314
in Plb.4.63.2, τε χώμασιν is now restored.

teixwtos
τειχωτόςτειχ-ωτός, ή, όν, = τειχικός, στέφανος CIL3 (Supp.).13648 (Amastris), etc.

teketonos
τεκετόνοςτεκετόνος, ον, f.l. for τεκοκτόνος in Orph.L.315.

tekmairomai
τεκμαίρομαιτεκμαίρομαι, fut. τεκμᾰροῦμαι X.Cyr.4.3.21: aor. ἐτεκμηράμην Antipho 5.81, etc., Ep. τεκμ- Od.10.563: (τέκμαρ)
assign, ordain, esp. of the gods, ἐπεὶ τάδε γ᾽ ὧδε θεοὶ κακὰ τεκμήραντο Il.6.349; Κρονίδης . . κακὰ . . τεκμαίρεται ἀμφοτέροισιν 7.70; πόλεμον, δίκην τισὶ τ . . . [Ζεύς], Hes.Op.229,239: generally, of any person in authority, appoint, πομπὴν δ᾽ ἐς τόδ᾽ ἐγὼ τεκμαίρομαι, ὄφρ᾽ ἐῢ εἰδῇς, αὔριον ἔς I am arranging your departure for to-morrow, Od.7.317; ἄλλην δ᾽ ἧμιν ὁδὸν τεκμήρατο Κίρκη 10.563; ἐν οἷς ἂν (sc. τόποις) νομοφύλακες . . τεκμηράμενοι ἕδρας πρεπούσας, ὅρους θῶνται τῶν ὠνίων Pl.Lg.849e; with a notion of foretelling, τότε τοι τεκμαίρομ᾽ ὄλεθρον Od.11.112: c. inf., settle with oneself, i.e. design, purpose to do, h.Ap.285, A.R.4.559. after Hom. almost always, judge from signs and tokens, estimate, προσβάσεις πύργων E.Ph.180; κύματα, φύλλα, A.R.4.217: abs., form a judgement or conjecture, ὡς ἀνθρώποις τεκμαίρεσθαι (sc. δέδοται) Alcmaeon 1; τέτταρσιν ὀφθαλμοῖς X.Cyr. 4.3.21; λέγουσι περὶ αὐτοῦ τεκμαιρόμενοι by conjecture, Id.Mem.1.4.1. the ground on which the judgment or conjecture is founded is commonly added in the dat., ἐμπύροις τεκμαίρεσθαι to judge by the burnt-offering, Pi.O.8.3; τεκμαίρομαι ἔργοισιν Ἡρακλέος Id.Fr.169.4; τ. τοῖσι νῦν ἔτι ἐοῦσι Πελασγῶν Hdt.1.57; τοῖσι ἐμφανέσι τὰ μὴ γινωσκόμενα τ. judge of the unknown by the known, Id.2.33, cf. 7.16.γ´; ἔργῳ κοὐ λόγῳ τ. A.Pr.338; τὰ καινὰ τοῖς πάλαι S. OT916; τοῖς παροῦσι τἀφανῆ E.Fr.574; τοὺς . . περιεσομένους τοῖς ξύμπασι σημείοισι by all the symptoms, Hp.Prog.24, cf. Acut.68; τὰ μέλλοντα τοῖς γεγενημένοις Isoc.4.141; κατὰ [τὴν αἴσθησιν] . . τὸ ἄδηλον τῷ λογισμῷ τ. Epicur.Ep.1p.6U.; περὶ τῶν μελλόντων τοῖς ἤδη γεγενημένοις Isoc.6.59; also τ. τὰ μελλοντ᾽ ἐκ τῶν γεγενημένων Din.1.33, cf. X.Mem.4.1.2, Pl.Smp.204c, Gal.6.470; ἀφ᾽ αὑτοῦ τὴν νόσον τ. Ar.V.76, cf. Th.4.123, X.Mem.3.5.6, Pl.Phd.108a, R.409a,501b; τ. ἀπὸ τούτων εἰς τὰ ἄλλα Id.Tht.206b; εἴ τι δεῖ τ. πρὸς τὸν ἄλλον αὐτοῦ τρόπον D.27.22; πόθεν τοῦτο τεκμαίρῃ; Pl.Cri.44a, cf. Phdr. 235c, R.433b: rarely c. gen., τ. κατηγορίας οὐ προγεγενημένης from the fact that . . , Th.3.53; τ. τῷ πυρὶ τῆς ὁδοῦ judge of the road by the fire, App.BC5.87, cf. 45, Mith.5, Arat.1129,1154; τ. τοῦ δένδρου πρὸς τὴν ναῦν estimate the tree with reference to . . , Philostr.Im.2.17, cf. VA1.22. c. acc. et inf., τ. τοῦτο οὕτως ἕξειν ἐκ τοῦδε X.Cyr.8.1.28, cf. Pl.R.578c, Gal.6.588, PRyl.74.5 (ii A.D.); also folld. by a relat. Particle, τεκμαιρόμενος ὅτι . . taking as an indication the fact that . . , Th.1.1, cf. X.Lac.8.2; ὡς μέγα . . τὴν Αἴτνην ὄρος εἶναί φασι, τεκμαίρου guess how great . . , Pl.Com.37; τ. εἰ . . to be uncertain whether . . , AP12.177 (Strat.). recognize, ὄπα κούρης A.R.4.73; Ἀλέξανδρον APl.4.121. put forth, stretch out, ὁλκόν, οὖρον (῀ ὅρον), D.P.101,135,178: abs., project, of teeth, Nic. Th.231. Act. τεκμαίρω only in post-Hom. Poets, show by a sign or token, make proof of, τεκμαίρει χρῆμ᾽ ἕκαστον circumstance proves the man, Pi.O.6.73; τεκμαίρει . . ἰδεῖν gives signs [for men] to see, Id.N.6.8; ἀλλά μοι . . τέκμηρον, ὅ τι μ᾽ ἐπαμμένει παθεῖν A.Pr.605 (lyr.); κελεύθους indicate them, Nic.Th.680; τ. ἀοιδήν guide it . . , Arat.18.

tekmar
τέκμαρτέκμαρ, Ep. τέκμωρ (so always in Hom., never elsewhere), τό, indecl.
fixed mark or boundary, goal, end (= πέρας, κατὰ τὴν ἀρχαίαν γλῶσσαν, Arist.Rh.1357b9), ἵκετο τέκμωρ he reached the goal, Il.13.20; τοῖο μὲν . . εὕρετο τέκμωρ for this he found an end, i.e. devised a remedy, 16.472; εἰς ὅ κε τ. Ἰλίου εὕρωσιν 7.30; οὐδέ τι τέκμωρ εὑρέμεναι δύνασαι Od.4.373, cf. 466: in Pi., either end, termination, τέκμαρ αἰῶνος Fr.165; or end, object, purpose, P.2.49. fixed line of separation, δειλῶν τε καὶ ἐσθλῶν τ. ἐναργές Hes.Fr.164. sure sign or token of some high and solemn kind, as Zeus says that his nod is ἐξ ἐμέθεν μέγιστον τέκμωρ, the highest, surest pledge I can give, Il.1.526; σαφὲς τ. Pi.N.11.44; of the moon, as a sign in the heavens, τ. δὲ βροτοῖς . . τέτυκται h.Hom.32.13, cf. A.R.1.499, 3.1002, etc.; ἦν δ᾽ οὐδὲν αὐτοῖς οὔτε χείματος τ. οὔτ᾽ . . ἦρος A.Pr.454; ἔστι τῶνδέ σοι τ.; Id.Ag.272, cf. 315; τἀνδρὸς ἐκφανὲς τ. Id.Eu.244; τῆσδ᾽ ἀφίξεως τ. Id.Supp.483; κυνὸς . . σῆμα, ναυτίλοις τ. E.Hec. 1273.--Poet. word, used also in the Ion. Prose of Hp. and Aret. for symptom, esp. pathognomic symptom, Hp.Mul.2.123, Aret.SA2.2, al.

tekmarsis
τέκμαρσιςτέκμαρ-σις, εως, ἡ, judging from signs: esp. Medic., judging or determining from symptoms, Hp.Acut.2: generally, οὐ δικαίαν τέκμαρσιν ἔχει τὸ ἐκφοβῆσαι affords no just ground for inference so as to alarm us, Th.2.87; τὴν τ. ποιεῖσθαι ἔκ τινος, = τεκμαίρεσθαι, D.H.7.71; τ. ἔχειν to have its interpretation, of a dream, D.C.47.46. skill in determining, insight, γυναικείᾳ τεκμάρσει D.H.1.78.

tekmarteos
τεκμαρτέοςτεκμαρ-τέος, α, ον, to be determined, πρός τι according to . . , Aret. CA1.1. τεκμαρτέον, one must determine, τινί τι Hp.Off.15; one must judge, estimate, Archig. ap. Orib.46.27.1.

tekmartikos
τεκμαρτικόςτεκμαρ-τικός, ή, όν, skilled in determining, sagacious, condemned by Poll.9.152.

tekmartos
τεκμαρτόςτεκμαρ-τός, ή, όν, possible to be determined, πρὸς εἶδος . . οὐδὲν προσιδόντι τεκμαρτόν Cratin.260 (hex.).

tekmhrion
τεκμήριοντεκμήρι-ον, τό, ʽτεκμαίρομαἰ = τέκμαρ 11 (cf. Arist.Rh.1357b8,9), a sure sign or token, Hdt.2.13, 9.100, etc.; τεκμηρίοισιν ἐξ οἰμωγμάτων A.Ag.1366; καὶ μὴν στίβοι γε, δεύτερον τ. Id.Ch.205; θανόντος πίστ᾽ ἔχων τ. S.El.774; ἐμφανῆ τ. ib.1109; ἀσφαλὲς τ. E.Rh. 94; ταῦτα δὴ πάντα τ. ὅτι . . Hp.VM8: Medic., a sure symptom, Id.Prog.25, Sor.1.33, Gal.18(2).306. simply sign, symbol, τοῦ φιλαποδήμου Sor.Vit.Hippocr.12. proof (properly of an argumentative kind, opp. direct evidence, Is.4.12, 8.6), A.Eu.485, Pl.Tht.158b, al.; opp. τὰ εἰκότα, Antipho 2.4.10; but οὐκ εἰκότα τ. Id.4.4.2; τ. δίκαιον Id.1.10; τ. τινός proof of a thing, A.Eu.662, Ar. Av.482, etc.; τ. δὲ τοῦδε τὸν Ὅμηρον λαβέ (i.e. the case of Homer) Philem.97.5; also τ. περὶ τῶν μελλόντων And.3.2, cf. Pl.Tht.185b; τ. τινὸς δοῦναι, παρασχέσθαι, A.Pr.826, X.Ages.6.1; λέξω A.Eu. 447; δείξω, ἐπιδείξω, ἀποδεῖξαι, ib.662, Supp.53 (lyr.), Pl.Tht.158b; τ. ἀποφαίνειν περὶ σοφίας Id.Hp.Ma.283a; ἔχειν A.Supp.271. τεκμήριον δέ as an independent clause, now the proof of it is this (which follows), take this as a proof, Th.2.39, D.20.10, etc.; more fully, τ. δέ μοι τούτου τόδε: αἱ μὲν γὰρ φαίνονται κτλ. Hdt.2.58; τ. δὲ τούτου καὶ τόδε: παρὰ μὲν Κύρου κτλ. X.An.1.9.29; χρῆσθαι τεκμηρίῳ ὅτι . . (ὅτι introducing the reason, not the fact) And.1.24, cf. Lys.30.15. in the Logic of Aristotle, demonstrative proof, opp. to the fallible σημεῖον and εἰκός, APr.70b2, Rh.1357b4, 1402b19, cf. Phld.Rh.1.369 S.

tekmhriow
τεκμηριόωτεκμηρι-όω, prove positively, Th.1.3, D.H.1.89, etc.; Ὅμηρος . . εἴ τῳ ἱκανὸς τεκμηριῶσαι if he seem a sufficient voucher, Th.1.9; τοσαῦτα ἐτεκμηρίωσεν ὅτι . . thus much evidence he gave to the fact that . . , Id.3.104; of symptoms, indicate, Orib.Syn. 9.43
Pass., to be proved, τισι by facts, D.C.75.13. later in Med., draw inferences, Phld.D.3.8, Ph.2.505, A.D.Pron.87.7; ἀπό τινων Phld.Sign.Fr.2.

tekmhriwdhs
τεκμηριώδηςτεκμηρι-ώδης, ες, of the nature of a τεκμήριον, Arist.Rh.1403a11. Adv. -δῶς Placit.4.9.17.

tekmhriwma
τεκμηρίωματεκμηρί-ωμα, ατος, τό, proof, f.l. in Gal.UP5.3.

tekmhriwsis
τεκμηρίωσιςτεκμηρί-ωσις, εως, ἡ, proof, Arr.An.4.7.5, 5.4.2.

tekmoreioi
τεκμορεῖοιτεκμορ-εῖοι ξένοι, an association who pledged their loyalty to the Emperor, prob. against Christianity, Papers of Amer. School at Athens 3 No. 370.

tekmoreuw
τεκμορεύωτεκμορ-εύω, give the sign of loyalty, CR19.420, JHS 32.123, al. (Antioch in Pisidia), Supp.Epigr.2.750 (Pisidia).

tekmwr
τέκμωρτέκμωρ, v. τέκμαρ.

teknidion
τεκνίδιοντεκν-ίδιον [νῐ], τό, Dim. of τέκνον, little child, Ar.Lys.889.

teknion
τεκνίοντεκν-ίον, τό, = foreg., Trag. (or Com.) Adesp. in PLit.Lond.84, Ev.Jo.13.33, 1 Ep.Jo.4.4, Luc.Epigr.50, Hld.7.12, PFlor.365.15 (iii A.D.), POxy. 1766.14 (iii A.D.).

teknodaiths
τεκνοδαίτηςτεκνο-δαίτης, ου, ὁ, (δαίω (Β), δαίνυμι) devouring his children, Orac. ap.Paus.8.42.6.

teknodoths
τεκνοδότηςτεκνο-δότης, ου, ὁ, children-giving, [κλῆρος] Vett.Val. 122.23.

teknoeis
τεκνόειςτεκνό-εις, v. τεκνοῦς.

teknofagia
τεκνοφαγίατεκνο-φᾰγία, ἡ, devouring of children, Luc.Salt.80.

teknofagos
τεκνοφάγοςτεκνο-φάγος [ᾰ], ον, eating his children, Κρόνος JHS30.262 (Pamphyl.), prob. ib. 32.275 (ibid.).

teknofonew
τεκνοφονέωτεκνο-φονέω, murder children, APl.4.141.6 (Phil.), AP9.345 (Leon. Alex., nisi leg. ἐτεκνοφόνα 'liberorum caedem meditabatur'), etc.

teknofonos
τεκνοφόνοςτεκνο-φόνος, ον, child-murdering, LXX Wi.14.23.

teknogennhtos
τεκνογέννητοςτεκνογέννητος, ον, of childbirth, πόνοι Supp.Epigr.3.400.8 (Delph., iii B.C.).

teknogonew
τεκνογονέωτεκνογον-έω, bear young, bear children, AP9.22 (Phil.), 1 Ep.Ti.5.14.

teknogonia
τεκνογονίατεκνογον-ία, ἡ, child-bearing, Arist.HA582a28 (pl.), 1 Ep.Ti.2.15, Gal. 15.49.

teknogonos
τεκνόγονοςτεκνόγον-ος (parox.), ον, bearing children, A.Th.928.

teknoktonew
τεκνοκτονέωτεκνοκτον-έω, murder children, Hld.10.12, Charito 2.9.

teknoktonia
τεκνοκτονίατεκνοκτον-ία, ἡ, child-murder, Ph.2.318 (pl.), J.BJ1.27.3, Plu.2.998e, Charito 2.10.

teknoktonos
τεκνόκτονοςτεκνόκτον-ος (parox.), ον, murdering children, μύσος (of a person) E. HF1155, cf. Ph.2.82, J.Ap.2.24, Hld.10.16.

teknoleteira
τεκνολέτειρατεκν-ολέτειρα, ἡ, having lost one's young, of the nightingale, S. El.107 (anap.).

teknon
τέκνοντέκνον, τό, (τίκτω,--οὐκ ἔστι μήτηρ ἡ κεκλημένου τέκνου τοκεύς, τροφὸς δὲ . . A.Eu.658), child, ἄλοχοι καὶ νήπια τέκνα Il.2.136, al.; πατρὸς σωφροσύνη μέγιστον τέκνοις παράγγελμα Democr.208, cf. 222; τέκνα καὶ γυναῖκες Hdt.1.164, 2.30, SIG569.10 (Cos, iii B.C.), al., Plb.2.58.9, 9.39.3; γυναῖκες καὶ τ. Hdt.6.19, al., Plb.5.78.1 (cf. 10.34.3), SIG633.46 (Milet., ii B.C.), BGU1811.5 (i B.C.), etc.: the sg. is used by Hom. only in voc., as a form of address from elders to their youngers, my son, my child, sts. with masc. Adj., φίλε τέκνον Il.22.84, Od.2.363, al.: the relat. Pron. or Participle sts. follows in masc. or fem., Pi.Fr.171, E.Supp.12 sq., Tr. 740
the word is used in Prose at Cyrene, Berl.Sitzb.1927.160, and Epidaurus, IG42(1).122.82 (iv B.C.), al., but is rarer than παῖς in Att. Prose, Lys.2.74, 11.10, 12.96, D.11.9, Din.1.109; freq. in X., Lac. 1.8, al., also Arist., Pol.1253b7, al., and later, PPetr.3p.237 (iii B.C.), PCair.Zen.620.9 (iii B.C.), LXX Ge.3.16, al., PAmh.2.35.55 (ii B.C.), Plb. (v. supr.); rare in Com. exc. in paratragoedic passages, Ar. Ach.891, al.; in Trag. it is generally used with espec. reference to the mother, ὦ τέκνον Νηρῇδος, ὦ παῖ Πηλέως E.IA896 (troch.); Ἀγαμέμνονος παῖ (sic codd.) καὶ Κλυταιμήστρας τέκνον Id.IT238. of animals,young, Od.16.217, Il.2.311, 12.170, al., A.Th.292 (lyr.), Hdt. 2.66, 3.102,109, X.Cyr.4.1.17, Arist.GA753a8, etc. metaph., flowers are γαίας τέκνα A.Pers.618; birds αἰθέρος τέκνα E.El.897; frogs λιμναῖα κρηνῶν τ. Ar.Ra.211, etc. [The penult. is long in Hom.; it is occasionally long in Trag.(e.g. S.Ph.249,260,875,914), but much more freq. short, as always in old Com., e.g.Ar.Lys.7, Th.469, al., except in mock Tragic passages, e.g.Ar.V.1518 (lyr.); but sts. long in later Com., Antiph.163.6.]

teknoparadotos
τεκνοπαράδοτοςτεκνοπαράδοτος, v. τεχνοπαράδοτος.

teknopoiew
τεκνοποιέωτεκνοποι-έω, in Act., of the woman, bear children, in Med., of the man, beget them, cf. X.Mem.2.2.4 and 5; μὴ τεκνοποιεῖσθαι ἐξ ἔλλης γυναικός PEleph.1.9 (iv B.C.) (but D.S. reverses this usage, cf. 1.73, 4.29); Med., of both parents, breed children, X.Mem.4.4.22 sq., Arist.HA585b10; in Med., also, have children begotten for one, X.Lac.1.7, LXX Ge.16.2, 30.3, POxy.465.154 (ii A.D.). Med., of birds, Arist.HA597a11. Med., adopt a child, UPZ4.5 (ii B.C.).

teknopoihsis
τεκνοποίησιςτεκνοποί-ησις, εως, ἡ, = τεκνοποιία, Sch.Il.11.243.

teknopoihtikos
τεκνοποιητικόςτεκνοποι-ητικός, ή, όν, of or for the begetting or bearing of children: ἡ -κή (sc. κοινωνία or ἀρχή), as a subdivision of οἰκονομική, Arist.Pol.1253b10 (s. v.l.).

teknopoiia
τεκνοποιίατεκνοποι-ία, ἡ, begetting or bearing of children, X.Mem.1.4.7, Lac.1.3, Arist.EN1162a19, Pol.1265a40, 1270a40, Sor.1.87: of animals, Arist.HA589a3; of birds, Plu.2.966d. adoption, Gloss.

teknopoinos
τεκνόποινοςτεκνό-ποινος, ον, child-avenging, μῆνις A.Ag.155 (lyr.).

teknopoios
τεκνοποιόςτεκνο-ποιός, όν, of the wife, child-bearing, Hdt.1.59, 5.40; of the husband, child-begetting, E.Tr.853 (lyr.): τὰ τ. ἀφροδίσια legitimate sexual intercourse, opp. to unnatural crimes, X.Hier.1.29.

teknoqreptos
τεκνόθρεπτοςτεκνό-θρεπτος, ὁ, foster-child, TAM2.431 (Patara).

teknoraisths
τεκνοραίστηςτεκνο-ραίστης, ον, ὁ, child-destroyer, Lyc.38.

teknosporia
τεκνοσπορίατεκνο-σπορία, ἡ, begetting of children, AP7.568 (Agath.).

teknosporikos
τεκνοσπορικόςτεκνο-σπορικός, ή, όν, favourable to the begetting of children, Cat.Cod.Astr.5(1).179.

teknosporos
τεκνοσπόροςτεκνο-σπόρος, ον, begetting children, Aristid. Quint.3.21, Man.4.597, 6.540.

teknossoos
τεκνοσσόοςτεκνο-σσόος, ον, driving forth his sons, of agenor, Nonn.D.3.322.

teknostorghs
τεκνοστοργήςτεκνο-στοργής, ές, full of filial affection, TAM2.235 (Sidyma).

teknotrofew
τεκνοτροφέωτεκνο-τροφέω, rear children, Epicur.Fr.525, IG12(5).655.8 (Syros, ii/iii A.D.); of animals, rear young ones, Arist. HA625b20.

teknotrofia
τεκνοτροφίατεκνο-τροφία, ἡ, rearing of children, Democr.275, v.l. for τεκνώσεις in Plu.Comp.Lyc.Num.3 (pl.). of animals, rearing of young, Arist.HA562b23.

teknotrwkths
τεκνοτρώκτηςτεκνο-τρώκτης, ου, ὁ, eating his children, An. Par.3.103.

teknourgia
τεκνουργίατεκνουργία, ἡ, = τεκνοποιία, Tz.H.4.346.

teknous
τεκνοῦςτεκνοῦς, οῦσσα, οῦν, contr. for τεκνόεις, εσσα, εν, having children, ἄνανδρος ἢ τεκνοῦσσα (Brunck for τεκνοῦσα or τεκοῦσα) S.Tr.308 (v. παιδοῦς); οἶνον, ὃς . . τὰς γυναῖκας τεκνούσσας ποιεῖ Thphr.HP9.18.10, as cited by Ath.1.31f (τεκνούσας codd.Ath., ἀτέκνους codd.Thphr.); αἱ τεκνοῦσαι, opp. αἱ ἀειπάρθενοι, D.C.56.10 codd.

teknow
τεκνόωτεκν-όω, furnish or stock with children, τ. πόλιν παισί E.HF7
Pass., to be furnished with children, i.e. to have them, ἐξ οὗ ᾽τεκνώθη Λάϊος Id.Ph.868; ἀπελευθέρας ἀστοῦ τετεκνωμένης ἐξ Αἰγυπτίου PGnom.134 (ii A.D.). engender, procreate children; in Act., commonly of the man, beget them, Hes.Fr.138, E.Ph.19, Hel.1146 (lyr.); νύμφης from a bride, Id.Med.805, cf. Stud.Ital.2.382 (Itanus): metaph., Ὀρφεὺς χέλυν ἐτέκνωσε Tim.Pers.235 (for τεκνοῦσα in S.Tr.308, v. τεκνοῦς)
Med., of the female, bear children, ἀρχὴ ταῖς γυναιξὶ τοῦ τεκνοῦσθαι καὶ τοῖς ἄρρεσι τοῦ τεκνοῦν Arist.HA585a34: metaph., ὄλβος τεκνοῦται it has offspring, A.Ag.754; μυρίας ὁ μυρίος χρόνος τεκνοῦται νύκτας ἡμέρας τε S.OC618; χθὼν ἐτεκνώσατο φάσματ᾽ ὀνείρων E.IT1262 (lyr.)
but Med. is used of the man in Id.Med.574, BCH1.599 (Delph., iv B.C.), Orph.H.29.7; of both parents, E.Supp.1087; and Act. of both parents, Arist.GA715b10, al.; τεκνώσασα μετ᾽ αὐτοῦ CIG4179 (Pontus); ἡ τεκνώσασα Sor.1.87
Pass., to be born, Pi.I.1.17: metaph., μὴ καὶ τεκνωθῇ δυσφορώτερος γόος A.Th.657; νόμοι . . δι᾽ αἰθέρα τεκνωθέντες S.OT867 (lyr.); γάμον τεκνοῦντα καὶ τεκνούμενον, i.e. a marriage where husband and son are one, ib.1215 (lyr.); αὐτὴ δὲ τεκοῦς᾽ ὑπὸ τῆσδε τεκνοῦται Theodect.4.2 (hex.). in Pass. also, to be adopted, D.S.4.67.

teknwma
τέκνωματέκν-ωμα, ατος, τό, child: metaph., τ. τοῦ πόνου κλέος fame the child of toil, A.Fr.315.

teknwsis
τέκνωσιςτέκν-ωσις, εως, ἡ, begetting, bearing, τέκνωσιν ποιεῖσθαι to have children, Th.2.44; γίγνεται ἡ τ. τινός Agathocl.2; τὴν τ. ποιεῖσθαι, of birds, Arist.HA618a26. adoption, D.S.4.39.

tekoktonos
τεκοκτόνοςτεκοκτόνος, ον, = τεκνοκτόνος, v. τεκεκτόνος.

tekos
τέκοςτέκος, εος, τό, Ep. dat. pl. τέκεσσι Il.5.71, al., τεκέεσσι 3.160, al.
poet. for τέκνον, 18.63, 24.36, al., Hes.Sc.216, al.; as a term of endearment from elders to their youngers, φίλον τέκος Il.9.437, 444, etc.: also in Alc.Supp.10.7, Pi.I.6(5).30, B.6.13, al., A.Th. 203,677, E.HF439, Hec.475 (mostly lyr.). of animals, Il.8.248: esp. in pl. the young, 12.222, al., Ar.Pl.292. metaph., δυσσεβίας μὲν ὕβρις τέκος A.Eu.534 (lyr.).

tektaina
τέκταινατέκταινα, ἡ, fem. of τέκτων, Hes.Th.ap.Chrysipp.Stoic.2.257; γείνεό μοι τέκταινα βίου Call.Fr.anon.290, cf. Eust.1129.20.

tektainomai
τεκταίνομαιτεκταίνομαι, S.Fr.867, etc.: fut. τεκτᾰνοῦμαι Ar.Lys.674: aor. ἐτεκτηνάμην E.IT951, etc., Ep. τεκτήνατο Il.5.62
prop. of a carpenter. frame, νῆας Il. l.c., cf. Ar.l.c.: abs., do joiners' work, as opp. to smiths' work, ἕτερος δὲ χαλκεύει τις, ὁ δὲ τ. Id.Pl.163; μηδεὶς χαλκεύων ἅμα τεκταινέσθω Pl.Lg.846e, cf. X.Mem.4.2.22; opp. πλάττω, Arist.GA730b30. of other artificers, τ. χέλυν, h.Merc.25; τάφον Call.Jov.9; τέλεον αὐτὸν [τὸν κόσμον] ἐτεκτήνατο Pl.Ti.33b; ὁ τεκταινόμενος the maker, ib.28c. metaph., devise, plan, contrive, esp. by craft or cunningly (cf. συντεκταίνομαι), λόγος σύγκολλα τἀμφοῖν ἐς μέσον τ. fits and frames together, S.Fr.867; σιγῇ δ᾽ ἐτεκτήναντ᾽ ἀπόφθεγκτόν μ᾽ they kept me from speech of them, E.IT 951; πᾶν ἐπ᾽ ἐμοὶ τεκταινέσθω (sc. Cleon) Ar.Ach.660; τ. μαθήματα Pl.Sph.224d, cf. Ti.91a; ἐπέων κόσμον Democr.21, cf. Phld.Rh.2.49 S. later, Act. τεκταίνω in same senses, τ. κακά, δόλους, LXX Pr.14.22, 26.24; ἀργύριον ib.Ba.3.18: abs., ib.Ps.128(129).3; cf. A.R.2.381, 3.592, Luc.Jud.Voc.12, Hierocl. in CA 1p.421M., AP6. 80 (Agath.); ζῴδια τεκταίνοντα HeroAut.24.1: even Att. writers have the part. τεκταινόμενα in pass. sense, ταυτί μ᾽ οὐκ ἐλάνθανε τ. τὰ πράγματ᾽ Ar.Eq.462; τὰ ὕστερον τ. D.34.48.

tektaion
ΤεκταῖονΤεκταῖον, τό, place-name in Delos, IG11(2).156A57, al. (iii B.C.); cf. the sculptor Τεκταῖος, Paus.2.32.4, 9.35.3.

tektonarxos
τεκτόναρχοςτεκτόν-αρχος, ον, of a Muse, chief of the builders of verse, S.Fr. 159.

tektoneion
τεκτονεῖοντεκτον-εῖον, τό, workshop of a carpenter, Aeschin.1.124, Inscr.Délos1417Bii 163 (ii B.C.), Gloss.

tektoneuw
τεκτονεύωτεκτον-εύω, = τεκταίνομαι, do joiners' work, HeroAut.25.1, Artem.1.51, Gloss.

tektonew
τεκτονέωτεκτον-έω, = foreg., Ph.1.398.

tektonia
τεκτονίατεκτον-ία, ἡ, carpentry, Thphr.HP5.7.6 (dub.), AP15.14 (Theoph.).

tektonikos
τεκτονικόςτεκτον-ικός, ή, όν, practised or skilled in building, Pl.Grg.460b: as Subst., a good carpenter or builder, Id.R.443c, etc.; as opp. to a smith (χαλκευτικός), X.Mem.1.1.7: ἡ -κή (sc. τέχνη) joiners' work, carpentry, freq. in Pl., Plt.280c, al.; as opp. to smiths' work (χαλκεία, ἡ χαλκευτική), Id.Prt.324e, X.Oec. 1.1, cf. D.L.3.100: τὸ -κόν skill in carpentry, Pl.Cra.416d. of or for a joiner or carpenter, ὄργανα Id.Epin.975c; χρεία Thphr. HP5.1.12; κόλλα Gal.12.829, CPHerm.p.77 (iii A.D.); τὰ τ. joinery, PMich.Zen.38.55 (iii B.C.); κεφάλαιον τεκτονικοῦ prob. in IG12.374.140.

tektonourgos
τεκτονουργόςτεκτονουργός: ἀρχιτέκτων, Hsch.(prob. f.l. for -αρχος).

tektonoxeir
τεκτονόχειρτεκτονόχειρ, gen. χειρος, ὁ, ἡ, with the hand of a τέκτων, Orph. Fr.179.

tektosunh
τεκτοσύνητεκτοσύνη, ἡ, the art of a joiner, carpentry, ἀνὴρ εὖ εἰδὼς τεκτοσυνάων Od.5.250; ἄτιμον χέρα τεκτοσύνας hand unhonoured in its art, E.Andr.1015 (lyr.): metaph., τ. ἐπέων AP7.159 (Nicarch.).

tektwn
τέκτωντέκτων, ονος, ὁ (fem. in A.Ag.1406, E.Med.409), worker in wood, carpenter, joiner, τέκτονες ἄνδρες, οἵ οἱ ἐποίησαν θάλαμον καὶ δῶμα καὶ αὐλήν Il.6.315, cf. Sapph.91; τέκτονος υἱόν, Ἁρμονίδεω . . ὂς καὶ Ἀλεξάνδρῳ τεκτήνατο νῆας ἐΐσας Il.5.59; νηῶν, δούρων τ., Od.9.126, 17.384, cf. 19.56, 21.43; [πίτυν] οὔρεσι τέκτονες ἄνδρες ἐξέταμον πελέκεσσι Il.13.390; τ., ὅς ῥά τε πάσης εὖ εἰδῇ σοφίης 15.411; τ. γὰρ ὢν ἔπρασσες οὐ ξυλουργικά E.Fr.988, cf. A.Fr.357, S.Fr.474, X.Mem.1.2.37: it is freq. opp. to a smith (χαλκεύς), Pl.Prt.319d, R.370d, X.HG3.4.17; to a mason (λιθολόγος), Th.6.44, cf. Ar.Av.1154: freq. in Inscrr., IG12.373.245, etc., and Papyri, PCair.Zen.27.3 (iii B.C.), etc.
but also, generally, any craftsman or workman, κεραοξόος τ. a worker in horn, Il.4.110, cf. S.Tr.768; rarely of metal-workers, h.Ven.12; τ. Δίου πυρὸς Κύκλωπας E.Alc.5; sculptor, statuary, ib. 348. master in any art, as in gymnastics, Pi.N.5.49; of poets, τέκτονες σοφοὶ (sc. ἐπέων) Id.P.3.113; τέκτονες εὐπαλάμων ὕμνων Cratin.70 (ap.Ar.Eq.530); τέκτονες κώμων, i.e. the χορευταί, Pi.N. 3.4; τ. νωδυνίας, i.e. a physician, Id.P.3.6; δεξιᾶς χερὸς ἔργον, δικαίας τέκτονος a true workman, A.Ag.1406. metaph., maker, author, νεικέων ib.152 (lyr.); κακῶν E.Med.409; γένους the author of a race, A.Supp.594 (lyr.), cf. 283; ψευδῶν τ. Heraclit.28; ὁ γὰρ χρόνος μ᾽ ἔκαμψε, τ. μὲν σοφός Crates Com.39. (Cf. Skt. ták[snull ]an- 'carpenter', ták[snull ]ati, tā[snull ][tnull ]i 'form by cutting, plane, chisel, chop', Lett. test, tēst 'hew, plane', etc.: cf. τέχνη.)

tekwn
τεκώντεκών, aor. part. of τίκτω.

telamwn
τελαμώντελᾰμών, ῶνος, ὁ, broad strap or band for bearing or supporting anything (from τελᾰ- 'bear' (v. Τλάω, τελάσσαι), whence also the hero Telamon took his name): leathern strap or belt, freq. in Hom., Il.17.290; δύω τελαμῶνε περὶ στήθεσσι τετάσθην, ἤτοι ὁ μὲν σάκεος, ὁ δὲ φασγάνου, of Ajax, 14.404; for the sword alone, ξίφος σὺν κολεῷ τε καὶ ἐϋτμήτῳ τελαμῶνι 7.304, cf. 23.825; μαχαίρας εἶχον . . ἐξ ἀργυρέων τελαμώνων 18.598; περὶ στήθεσσι . . χρύσεος ἦν τ. Od. 11.610; for the shield, Il.2.388, 11.38, 18.480; it passed over the shoulder and bore the chief weight, 5.796, 16.803, cf. Hdt.1.171; τ. φαεινός Il.12.401; χάλκεος Hes.Sc.222. broad linen bandage for wounds, Hdt.7.181, Antyll. ap. Orib.7.9.1, Herod. Med. ap. eund.10.18.15, Sor.1.28, al.; ἀμφὶ τραύματ᾽ . . τελαμῶνας βαλεῖν E.Ph.1669; also, a long linen bandage or roller, for swathing mummies, Hdt.2.86, cf. AP11.125. band for the hair, Callistr.Stat.11. in Architecture, Τελαμῶνες were colossal male figures used as bearing-pillars, being the Roman name for Ἄτλαντες, Vitr.6.7.6. base of a στήλη, ἁ στάλα καὶ ὁ τελαμὼν (prob. written τελαμὼ, v. Mnemos.58.28) ἱαρὰ τᾶς Ἥρας IG4.517 (Argos, v B.C.); [ἀναγράψαι εἰς ς]τήλην λευκοῦ λίθου [κα]ὶ ἀναθ[εῖναι αὐτὴν ἐπὶ τελα]μ[ῶ]νος prob. rest. in CIG2056d (loc.inc., perh. Odessus); simply = στήλη, ἀναγράψαι . . εἰς τελαμῶνα λευκοῦ λίθου καὶ ἀναθεῖναι κτλ. SIG731.41 (Tomi, i B.C.), al., cf. Milet.3p.377No.153.39, BMus.Inscr.1007 (Cyzicus, ii A.D.), etc.

telamwnia
τελαμωνίατελᾰμων-ία, ἡ, f.l. for στελμονία (q.v.) in Poll.5.55, 10.142 (in the latter place codd. AB have τελμονίαι).

telamwnidion
τελαμωνίδιοντελᾰμων-ίδιον, τό, Dim. of τελαμών (1.2), Heliod. ap. Orib.48.28.3.

telamwnioi
ΤελαμώνιοιΤελαμώνιοι κόνδυλοι: μεγάλοι, χαλεποί, Hsch.: cf. κονδύλους πλάττειν Τελαμών Aristopho 4.7.

telamwnizw
τελαμωνίζωτελᾰμων-ίζω, bind up a wound, Satyr.3 (Pass.).

telarxhs
τελάρχηςτελάρχης, ου, ὁ, commander of a τέλος (signf. 1.10b), Ascl.Tact.2.10, Ael.Tact.9.7: v.l. τελεάρχης in Ael.l c.

telassai
τελάσσαιτελάσσαι: τολμῆσαι, τλῆναι, Hsch. (Cf. τελα-μών.)

telbomai
τέλβωτέλβω, τέλβομαι, = ἀτέμβω, Hsch. (The order requires τεμβ-.)

teldainein
τελδαίνειντελδαίνειν: κομιδῆς ἀξίου, Hsch. (Fort. μελεδαίνειν: κ. ἀξιοῦν.)

telearxhs
τελεάρχηςτελεάρχης, v. τελάρχης.

telearxia
τελέαρχοςτελέαρχος, ὁ, (τέλος 1.3) police magistrate at Thebes, originally in charge of street-cleaning, Plu.2.811b: τελεαρχία, ἡ, his office, ibid.

teleeis
τελέειςτελέεις, v. τελήεις.

teleiazw
τελειάζω*τελειάζω, v. τελιάζω.

teleiogonew
τελειογονέωτελειογον-έω, produce fruit in perfection or in due season, Thphr. CP3.18.1; καρπόν Ph.2.400
Pass., come complete into the world, Id.1.29, al.
τελεογονέω in Thphr.CP1.11.3; τελεογονέομαι in Plu. 2.1018b.

teleiogonia
τελειογονίατελειογον-ία, ἡ, perfect production, ἄγονον εἰς τ. Arist.GA748b7, cf. 774b34
τελεογονία, Hp.Steril.249, is f.l. for ὀστεολογίη, which Littré adopts from cod.C.

teleiogonos
τελειόγονοςτελειόγον-ος (parox.), ον, bearing perfect young, Arist.GA770a33. proparox. τελεόγονος, ον, Pass., born in due or full time, Id.HA585a18.

teleiokarpew
τελειοκαρπέωτελειο-καρπέω, produce perfect fruit, Thphr.HP1.13.4, al.; τελεοκαρπέω, ib.4.8.8,CP6.4.3.

teleiopoiew
τελειοποιέωτελειο-ποιέω, make perfect, cj.in Sch. A.R. 4.1027.

teleios
τέλειοςτέλειος and τέλεος, α, ον, in Trag., Att., and Dor.also ος, ον, A.Eu. 382 (lyr.), Pl.Phlb.67a, Arist.EN1153b16, SIG265 (Delph., iv B.C.), etc.: the form τέλειος is alone used by Hom., neither form in Hes.; τέλεος is alone used by Hdt., exc. in 9.110; in Trag. and Att. both forms occur; Att. Inscrr. up to the end of iii B.C. have only τέλεος, IG 12.76.39, al., and τέλεος, τελέως, τελεῶ are recommended by Thom. Mag.p.358R.; τέλειος first in IG22.2314.51, al. (early ii B.C.), freq. in Papyri (PCair.Zen.429.13, al. (iii B.C.), etc.), but the neut. used as Adv. is sts. τέλεον (BGU903.12 (ii A.D.), etc., τέλειον POxy.707.31 (ii A.D.), etc.): the form τέλεως, acc. τέλεων, with pl. τέλεῳ, is found in SIG1025.61, 1026.14 (Cos, iv/iii B.C.), dub. in Schwyzer 734 (Zeleia) and Herod.7.20: the form τέληον in GDI4963 (Crete): (τέλος)
perfect, of victims, entire, without spot or blemish, ἀρνῶν αἰγῶν τε τελείων Il.1.66, cf. 24.34; βοτὸν τ. Riv.Fil.56.265 (Cyrene); τὸνς ϝεξήκοντα τελέονς ὄϝινς (acc. pl.) SIG56.30 (Argos, v. B.C.); of sacrifices, ἱερὰ τ. perfect, of full tale or number, or performed with all rites, Th.5.47, Lexap.And.1.97, D.59.60; τελέους ἀεὶ τελετὰς τελούμενος τέλεος ὄντως . . γίγνεται Pl.Phdr.249c; in Il.8.247, 24.315, αἰετὸς τελειότατος πετεηνῶν is prob. the surest bird of augury (cf. τελήεις). in Dialects, = κύριος, fully constituted, valid, ἐν ἀγορᾷ τελείῳ Schwyzer 324.1 (Delph., iv B.C.), SIG265 (ibid.), etc.; ἀλιαίᾳ ἔδοξε τελείᾳ ib.594.3 (Mycenae, ii B.C.); authoritative, final, ἁ δέ κα ϝράτρα ἁ δαμοσία τελεία εἴε¯ δικάδο¯σα Schwyzer412 (Elis); τὸ θέθμιον . . τέλεον εἶμεν IG9(1).334.47 (Locr., v B.C.); so in Trag., τελεία ψῆφος a final decision, A.Supp.739, S.Ant.632. of animals, full-grown, τέλεον νεαροῖς ἐπιθύσας A.Ag.1504 (anap., and so perh. αἶγες τ. in Il. ll.cc.); ἐπ᾽ οὗ θύεται τὰ τ. τῶν προβάτων, opp. γαλαθηνά, Hdt.1.183, cf. SIG1015.31 (Halic.), Pherecr.44, PCair.Zen.429.13, al. (iii B.C.), Sammelb.5277.5 (iii A.D.), etc.; τ. ζῷον defined in Gal.7.677; as Subst., τέλειον καὶ δέκα ἄρνες SIG1024.35 (Myconus, iii/ii B.C.); τ. ἵππος, opp. πῶλος, Pl.Lg.834c; τ. ἅρμα a chariot drawn by horses, opp. ἅρμα πωλικόν, CIG2758 111.D2 (Aphrodisias), SIG840 (Olympia, ii A.D.), Luc.Tim.50; τελέᾳ συνωρίδι IG5(2).549.2, al. (Arc., iv B.C.); τελέῳ τεθρίππῳ ib.5; κέλητι τελέῳ ib.550.29; κέλητι τελείῳ ib.7.1772.14, cf. 16; of trees, Thphr.CP3.7.5, POxy.909.18 (iii A.D.); εἰκὼν τελεία life-sized, GDI4942b7 (Crete, ii B.C.); of a torsionengine, full-sized, opp. to the model of one, Ph.Bel.55.30: of human beings, full-grown, adult, Pl.Lg.929c, X.Cyr.1.2.4, 12, 14, BGU1100.10 (i B.C.), POxy.485.30 (ii A.D.), Sor.1.10, al. married, τέλειοι οἱ γεγαμηκότες Paus.Gr.Fr.306; Ἥρα Τελεία is so expld. at Stymphalus, Paus.8.22.2, cf. Aristocl.Hist.5 (ap.Sch.Theoc.15.64); v. infr. 11. of persons, accomplished, perfect in his kind, in relation to quality, Isoc. 12.32,242; ἱστοριῶν συγγραφέα τέλειον Supp.Epigr.1.400 (Samos, ii A.D.); τ. σοφιστής Pl.Cra.403e; τ. εἴς τι Id.Phdr.269e (Sup.); κατὰ πάντα Id.Ti.30d; πρός τι Id.Lg.647d, 678b, Isoc.12.9, etc.; ἔν τινι Id.Ep.4.3 (Sup.); οἱ τ. δογματικοί Gal.15.60; but ἡ τελεία μαῖα the trained or qualified midwife, distd. from ἡ ἀρίστη (the trained and experienced midwife), Sor.1.4. of things, φάρμακον τελεώτατον Pl.Criti.106b; τ. ἀρετή, φιλία, etc., Arist.EN1129b30, 1156b34, al.; of a syllogism in the 1st figure, the other figures being ἀτελεῖς, Id.APr.27a1, etc.; τὸ τελεώτατον ἐκεῖνο γυμνάσιον, ὂ δὴ καὶ κατασκευὴν ὀνομάζουσι Gal.6.169, cf. 208: even of evils, τ. νόσημα a serious, dangerous illness, Hp.Prorrh.2.30; τελειοτάτη κακία Gal.16.500; ἀδικία τελέα, τελεωτάτη, absolute, Pl.R.348b, 344a; συνθέσεις λευκὰς τελείας δέκα τρεῖς thirteen complete white suits, PHamb.10.14 (ii A.D.); τ. ἀποζυγή complete divorce, PGrenf. 2.76.19 (iv A.D.); ὕνις τελεία, κράβακτος ξύλινος τ., etc., PTeb.406.19, al. (iii A.D.); of land, fully inundated, opp. ἀβροχικός, PMasp. 107.13, al. (vi A.D.), prob. in PFlor.286.23 (vi A.D.). of prayers, vows, etc., fulfilled, accomplished, εὐχωλαί Pi.Fr.122.15; τέλειον ἐπ᾽ εὐχᾷ ἐσλόν Id.P.9.89; τελεία γένεος Οἰδίπου τ᾽ ἀρά A.Th.832 (lyr.); μὰ τὴν τ. τῆς ἐμῆς παιδὸς Δίκην Id.Ag.1432; τέλεα εὔγματα Ar. Th.353 (lyr.); of omens or predictions, ὄψις ὀνείρου οὐ τελέη a vision which imported nothing, Hdt.1.121; τ. σύμβολον h.Merc.526 (s. v.l.); τ. τὸ ἐνύπνιον ἀποτετέλεσται Pl.R.443b. of numbers, full, complete, τελέους ἑπτὰ μῆνας Ar.Lys.104; τ. ἐνιαυτός the great year, Pl. Ti.39d. in Arithm., of perfectnumbers, which are equal to the sum of their divisors, as 6 = 3+2+1; 28 = 14+7+4+2+1, Id.R.546b, Euc.7 Def.23, Theo Sm.p.45 H., Nicom.Ar.1.16
but 9 is τ. ὅτι ἐκ τελείου τοῦ γ¯ γίνεται, Theol.Ar.58 (3 is τ. because it has ἀρχή, μέσον, τέλος, ib. 14). τ. κρατήρ, i.e. the third bowl offered to Ζεὺς Σωτήρ, Ar.Fr.526, E.Fr.148. of the gods, having power to fulfil prayer, all-powerful (as implied in A.Ag.973, Ζεῦ Ζεῦ τέλειε, τὰς ἐμὰς εὐχὰς τέλει), Ζεὺς τ. Pi.O.13.115, P.1.67; τ. ὕψιστον Δία A.Eu.28; τελέων τελειότατον κράτος, Ζεῦ Id.Supp.526 (lyr.); of Hera ζυγία, the presiding goddess of marriage (v. supr. 1.2 b, τέλος 1.6), Pi.N.10.18, A.Eu.214, Fr.383, Ar.Th.973 (lyr.); of Apollo, Theoc.25.22 (Sup.); of the Eumenides, A.Eu.382 (lyr.); Μοῖραι Supp.Epigr.3.400.9 (Delph., iii B.C.): generally, θεοὶ τέλειοι τέλειαί τε A.Th.167 (lyr.); πῦρ τέλεον ἄρρητον Lyr.Alex.Adesp.36.14: also ἀνὴρ τ. the head or lord of the house, A.Ag.972. = τελευταῖος, last, S.Tr.948 (lyr.). τέλειον, τό, a royal banquet, as a transl. of the Pers. τυκτά, Hdt.9.110. ἡ τελεία (sc. στιγμή) the full point, D.T.630.6; so τελείαν δεῖ στίξαι Herm. in Phdr.p.84 A. ἡ τελεία (sc. ἀντίδοτος) the perfect antidote, effective against all poisons, Scrib. Larg.177. Τέλεος (sc. μήν(, ὁ, name of a month at Epidaurus, IG42(1).109 ii 114. Adv. τελέως finally, absolutely, with full authority, A.Eu.320,953 (both anap.). completely, absolutely, thoroughly, τ. ἐς ἀσθενὲς ἔρχεται Hdt.1.120; τ. ἐκκλησιάσαιμεν perfectly, Ar.Th.329 (lyr.); τ. ἄφρων Is.12.4; ἔρια τ. ῥυπαρά PCair.Zen. 287 (iii B.C.); τ. μ᾽ ὑπῆλθε completely deceived me, Epicr.9; τ. ἑστιᾶν perfectly, X.Smp.2.2; τ. κινήσεται absolutely, Pl.Tht.182c; τ. γὰρ ἡμᾶς ἐνώχλει he was a perfect nuisance to us, PCair.Zen.637.4 (iii B.C.); τ. γυμνάζειν put a person through the τέλειον γυμνάσιον, Gal. 6.286; μέσα τ. completely neutral, Id.18(2).59, cf. 79, al.--This is the only form of the Adv. allowed by Thom.Mag.p.358 R., but τελείως is found in Gorg.Hel.18, Isoc.13.18, Pl.Def.411d, Arist.Metaph. 1021b26, PPetr.3p.114 (iii B.C.), LXX Ju.11.6, Gal.16.639, etc. the neut. τέλεον is also used as Adv. in later Prose, Luc.Merc.Cond. 5, App.BC1.8, Sor.2.56, etc. Comp. and Sup.: Hom. uses only τελειότατος: in Prose τελεώτερος, -ώτατος prevail, though the other forms occur in Arist.EN1097a30, 1174b22. Comp. Adv. τελεώτερον Pl.R.520b (τελειοτέρως Sch.Il.2.350, v.l. in Procl.Inst.18); τελεώτατα Pl.R.351b.

teleioths
τελειότηςτελειότης, ητος, ἡ, completeness, perfection, Pl.Def.412b, Arist.Ph. 207a21, 261a36, LXX Jd.9.16, Gal.1.315; ψυχῆς

teleiotokew
τελειοτοκέωτελειο-τοκέω, bear perfect young, Arist.GA774b17.

teleiotokos
τελειοτόκοςτελειο-τόκος, ον, = τελεσφόρος, ἐνιαυτοί IG9(1).874 (Corc., ii B.C.).

teleiouma
τελείωματελεί-ωμα, ατος, τό, completion, τῆς οἰκίας Arist.Ph.246a17; τῆς ψυχῆς Aq.Jb. 12.2, Eun.VS p.500 B. Thess. τελείουμα, dedication on the occasion of τελείωσις 11, IG9(2).1235 (Phalanna, ii B.C.).

teleiourgew
τελειουργέωτελειουργέω, perfect, complete, Thphr.CP2.9.6, Ph.1.8, Gloss.

teleiow
τελειόωτελει-όω and τελεόω (the latter always in Hdt., and the prevailing form in Att. Prose, v. infr., and cf. τέλειος init.)
make perfect, complete: of things, acts, works, time, make perfect, complete, accomplish, πάντα ἐτελέωσε ποιήσας Hdt.1.120; τελεώσαντες τὰς σπονδάς having completed the libations, Th.6.32; τελειοῖ τὴν ἐνέργειαν ἡ ἡδονή Arist.EN1174b23; τ. βίου ἐνιαυτούς complete the tale of years, App.Anth.2.281 (Philadelphia); τὸ ἔργον Ev.Jo.4.34; τὰς ἡμέρας Ev.Luc.2.43; τὸν δρόμον Act.Ap.20.24; τὸν περὶ παιδοτροφίας λόγον ἐνθάδε τελειοῦμεν Sor.1.126
Med., Iamb.VP29.158, Protr. 20
Pass., to be accomplished, Hdt.1.160, S.Tr.1257; ἐπειδὴ χρόνος ἐτελεώθη Pl.Plt.272d; τελεωθέντων ἀμφοτέροισι when both men had their wishes accomplished, Hdt.5.11. execute a legal instrument, make it valid by completing it, PCair.Preis.43.10 (i A.D.), PAmh.2.111.16 (ii A.D.), BGU578.21 (ii A.D.), 1657.6 (iii A.D.). in Logic, τ. τὸ εἶδος complete, make perfect the form or species, Arist. EN1174a16
Pass., of syllogisms, to be made perfect (by reduction to the 1st figure, the other figures being ἀτελεῖς), Id.APr.29a16, 30, al. Pass., of prophecies, to be fulfilled, Ev.Jo.19.28. bring to perfection or consummation, ἐπιγενόμενα δὲ ταῦτα τῷ Δαρείῳ ἐτελέωσέ μιν sealed his success, in his claim to the monarchy, Hdt. 3.86; τελειῶσαι λόχον make the ambush successful, S.OC1089 (lyr.)
Pass., to be made perfect, attain perfection, Id.El.1510 (anap.); esp. by reaching maturity in point of age, Pl.Smp.192a, R.466e, 487a, 498b, etc.; so of the embryo, plants, come to maturity, Arist.GA 776a31, Thphr.HP8.2.6, Sor.1.33, al., Gal.6.531; τελειωθέντος [μειρακίου] κατὰ τὸ μέγεθος ib.162. in Pass. also, τελειωθῆναι, = γῆμαι, Paus.Gr.Fr.306, cf. τέλειος 1.2b, τέλος 1.6. Pass., to be made perfect, of true Christians, Ep.Hebr.11.40, 12.23. Pass., die, IG14.628 (Rhegium). intr., bring fruit to maturity, come to maturity, Arist.GA757b24.

teleiw
τελείωτελεί-ω, Ep. for τελέω (q.v.).

teleiw
τελέωτελέω, Ep. also τελείω, both in Hom. (τελέοντες Od.3.262, cf. 4.776, al., τελείει 6.234, 23.161): Ep. impf. τέλεον Il.23.373, 768; ἐτέλειον 9.456, 15.593; Ion. τέλεσκον Call.Dian.123, Fr.434; τελέεσκον Q.S.8.213: fut. τελέσω Pi.N.4.43, X.Cyr.8.6.3, (δια-) Pl.R.425e codd., D.21.66 codd. (-τελῶ Cobet in both places), PAvrom.2A9 (i B.C.); Ep.also τελέω, Il.8.415, 12.59, Od.2.256, etc.; Att. τελῶ S.El.1435, Ar.Ra.173, Pl.Prt.311b: aor. (ἐ)τέλεσα Od.5.390; Ep. τέλεσσα and ἐτέλεσσα Il.246, Il.12.222, 23.543, 559, al. (inf. τελέσσαι Pi.P.3.9); Att. ἐτέλεσα Th.4.78, etc.: pf. τετέλεκα Pl.Ap.20a, (δια-) D.18.203
Med., fut. (v. infr.): aor. ἐτελεσάμην Id.38.18, etc.; pf. τετέλεσμαι Inscr.Prien.11.34 (iii B.C.)
Pass., Ep. impf. ἐτελείετο Il.1.5: fut. τελεσθήσομαι Thphr.Char.16.12; fut. Med. in this sense, τελεῖται A.Pr.929, Ag.68 (anap.), etc., τελέεσθαι Il.2.36, τελεῖσθαι Od.23.284; part. τελεόμενος Hdt.1.206, τελεύμενος Id.3.134: aor. ἐτελέσθην Od.4.663, etc.; Aeol. inf. τελέσθην Sapph. Supp.1.4: pf. τετέλεσμαι Il.18.74, etc.: plpf. τετέλεστο 19.242: Cret. pf. part. τετελημένος GDI4963; Ion. 3pl. pf. τετέληνται dub. in SIG 1024.22 (Myconus, iii/ii B.C.): (τέλος)
fulfil, accomplish, execute, perform, freq. in Poets from Hom. downwds., less freq. in Prose (except in signfs. 11 and 111); τελέσαι ἔργον τε ἔπος τε Od.2.272, cf. Il.1.108, 523, etc.; τ. φιλοτήσια ἔργα Od.11.246; μ᾽ ἔφαντο ἄξειν εἰς Ἰθάκην, οὐδ᾽ ἐτέλεσσαν but did it not, 13.212; τ. ἀέθλους 3.262; πόνον 23.250; πύματον δρόμον Il.23.373; ὁδόν Od.2.256, Mimn. 11; sts. without ὁδόν, ἄτερ καμάτοιο τέλεσσαν ἤματι τῷ αὐτῷ καὶ ἀπήνυσαν οἴκαδ᾽ ὀπίσσω Od.7.325; ὁδῷ δὲ τὰ ξυντομώτατα ἐξ Ἀβδήρων ἐς Ἴστρον ἀνὴρ εὔζωνος ἑνδεκαταῖος τελεῖ Th.2.97; ταύτῃ τῇ ἡμέρᾳ ἐς Φάρσαλον ἐτέλεσε Id.4.78; κίνδυνον τελέσσαι perform a dangerous feat, Epich.99; ἔργον S.El.1399; δίδυμα κακά A.Th.782 (lyr.); προστάγματα Pl.Lg.926a, cf. d
Pass., Hdt.1.206; καὶ εἰ τετελεσμένον ἐστί, = τελεῖσθαι δύναται, Od.5.90, Il.14.196; τετέλεστο δὲ ἔργον 7.465; αὐτίκ᾽ ἔπειθ᾽ ἅμα μῦθος ἔην, τετέλεστο δὲ ἔργον 'no sooner said than done', 19.242; ἐάνπερ ἐπὶ λόγῳ ἔργα τελῆται Pl. R.389d, cf. Plt.288c; γραφὴ τῶν τετελεσμένων ἔργων PPetr.3p.340 (iii B.C.); τετέλεσται Ev.Jo.19.30 (cf. 28). fulfil one's word, τ. ἔπος, μῦθον, ὑπόσχεσιν, Il.14.44, Od.4.776, 10.483; τελέω τὰ πάροιθεν ὑπέστην Il.23.20; τελέσαι κότον, χόλον, glut one's fury, wrath, 1.82, 4.178: also, grant one the fulfilment or accomplishment of anything, τ. νόον τινί fulfil his wish, 23.149, cf. Od.22.51; τ. ἐέλδωρ Hes.Sc.36; λιτάς A.Th.627 (lyr.); κατάρας ib.724 (lyr.); rarely c. inf., οὐδ᾽ ἐτέλεσσε φέρων δόμεναι he succeeded not in . . , Il.12.222 (cf. ἀνύω 1.6)
Pass., to be fulfilled, 2.36,330, al.: esp. pf. part., [μῦθος] τετελεσμένος ἐστί Il.1.388, cf.h.Ven.26; elsewh. in Hom. only neut., τὸ δὲ καὶ τετελεσμένον ἔσται Il.1.212, cf. 8.286, al.
Med., τελέσασθαι δίκην bring a suit to issue, D.38.18, cf. 39.18 (Pass.). grant in full, work out, ἀγαθόν τινι, ὅ τι φρεσὶν ᾗσι μενοινᾷ Od.2.34; νόστον 15.112; μόγις δ᾽ ἐτέλεσσε Κρονίων 3.119; τ. λυγρά 18.134; γῆρας ἄρειον 23.286; κακὰ κήδεα τ. τινί Il.18.8, cf. Od.4.699, 18.389, S. Ant.3; θεῶν τελεσάντων (sc. αὐτό) Pi.P.10.49; εὖ τελεῖ θεός A. Th. 35. ὅρκια τελεῖν make an oath effective, Il.7.69: later, execute a legal document, δημόσιος χρηματισμὸς τετελεσμένος δι᾽ ἐπιτηρητῶν ἀγορανομίας Mitteis Chr.200.10 (iii A.D.), cf. POxy.290.22 (i A.D.), etc. bring to fulfilment or perfection, ἀρετὰν . . πεπρωμέναν τελέσει Pi.N.4.43; τ. τινά bless him with perfect happiness, Id.I.6(5).46 (dub.); so τετελεσμένον ἐσλόν Id.N.9.6; τελεσθεὶς ὄλβος A.Ag.751 (lyr.): also, bring a child to maturity, bring it to the birth, E.Ba.100 (lyr.). with an Adj. added, ἅπαντας ἡ παίδευσις ἡμέρους τελεῖ makes perfectly gentle, Men.Mon.41. bring to an end, finish, end, ἐξ ἀγαθοῦ γὰρ ἀρξάμενος τελέω τὸν λόγον εἰς ἀγαθόν Lyr.Alex. Adesp. 21.2. of Time, ὅτε δὴ τρίτον ἦμαρ . . τέλες᾽ Ἠώς Od.5.390; βίον τ. Simon.36, S.Ant.1114; πολλοὺς τρόχους ἡλίου ib.1065; τελευτὴν τοῦ βίου Id.Tr.79; also τ. νοῦσον come to the end of it, Hes. Th.799
Pass., περὶ δ᾽ ἤματα μακρὰ τελέσθη Od.10.470, cf. Hes. Th.59; τετελεσμένον εἰς ἐνιαυτόν ib.795; ἐν τοῖς ἔτεσι τοῖς δὶς ἑπτὰ τετελ. Arist.HA581a14, cf. Metaph.994a26; of men, come to one's end, οἴμοι . . δεσπότου τελουμένου A.Ch.875 (s. v.l.). sts. intr., like the Pass., come to an end, be fulfilled, turn out, οὐ γὰρ οἶδ᾽ ὅπῃ τελεῖ ib.1021, cf. Pers.225 (troch.), S.El.1417 (lyr.): later = τελέθω, to be, φύσει τελῶν μνησίκακος Tz.H.2.83, al. pay what one owes, what is due, λιπαρὰς τελέουσι θέμιστας Il.9.156, 298 (unless this means 'will administer good laws'); νῆας . . αἵ κεν τελέοιεν ἕκαστα ἄστε᾽ ἐπ᾽ ἀνθρώπων ἱκνεύμεναι bring supplies of everything, Od. 9.127: generally, pay, present, δῶρα, δωτίνην, Il.9.598, Od.11.352; μισθόν Il.21.457, Eup.4; ἀργύριον Pl.Ly.208b; ἀργύριον . . μισθόν Id.Prt.311d; δύο δραχμὰς μισθόν Ar.Ra.173: metaph., τ. ὕμνον Pi.P. 1.79, 2.13; τ. ψυχὰν Ἀΐδᾳ, i.e. die, Id.I.1.68. esp. pay tax, duty, toll, φόρον Pl.Alc.1.123a; τὰ τέλη Cratin.Jun.9.5, Arist.Ath. 55.3, cf. Pl.Lg.847b; τ. μετοίκιον pay the tax of a μέτοικος, ib. 850b; ἱππάδα Is.7.39; θητικόν Arist.Ath.7.4, Lex ap. D.43.54; ξενικά D.57.34; συντάξεις Aeschin.3.91; freq. in Papyri, οἱ τελοῦντες τὰ καθήκοντα εἰς τὸ βασιλικόν PTeb.5.174 (ii B.C.), etc.; τ. σῖτον pay one's contribution of corn, X.HG5.3.21: abs., pay tax, IG12.1.2,3, Hdt.2.109
Pass., of money, etc., to be paid, Id.9.93; of persons, to be in receipt of rent, χώραν ἀτέλεστον ἔχουσιν αὐτοὶ τετελεσμένοι D. Prooem.55. lay out, spend, χρήματα μεγάλα Hdt.3.137, Pl. Ap.20a, cf. X.Cyr.8.1.13
Pass., to be spent or expended, Hdt.2.125; ἐς τὸ δεῖπνον τετρακόσια τάλαντα τετελεσμένα laid out upon the dinner, Id.7.118; ἕνδεκα μυριάδας μεδίμνων τελεομένας ἐπ᾽ ἡμέρῃ ἑκάστῃ ib.187, cf. Pl.Lg.955e. consume, eat (cf. ἀναλίσκω 1.3), [σιτία] μέτρια τελεύμενα Hp.Aff.47, cf. 26,43,44. since, in many Greek cities, the citizens were distributed into classes acc. to their taxable property, τ. εἴς τινας meant to belong to a class, to be reckoned among, τ. ἐς Ἕλληνας, ἐς Βοιωτούς, belong to the Greeks, the Boeotians, Hdt.2.51, 6.108; εἰς ἀστοὺς τ. become a citizen, S.OT 222; εἰς ἄνδρας τ. come to man's estate, Pl.Lg.923e; εἰς γυναῖκας ἐξ ἀνδρὸς τ. become a woman instead of a man, E.Ba.822; ἕκαστος ἡμῶν ὑπό τινα τελεῖ δαίμονα ὃς πάσης ἡμῶν τῆς ζωῆς ἐπάρχει belongs . . , Herm. in Phdr.p.93 A. from the last sense perh. may be expld. the phrase, κοῖός τις δοκέοι ἀνὴρ εἶναι πρὸς τὸν πατέρα τελέσαι to compare with his father, Hdt.3.34 (τελέσαι om. cod. E, secl. Hude). initiate in the mysteries, τινα Pl.Euthd.277d; τῇ μητρὶ τελούσῃ τὰς βίβλους ἀναγιγνώσκειν D.18.259; τυμπανίζειν καὶ τ. Plu.2.60a; τ. τῷ Διονύσῳ Milet.6.23
Pass., to have oneself initiated, Ar.Nu.258; τετελεσμένος Pl.Phd.69c, Berl.Sitzb.1927.169 (Cyrene), etc.; ἐτέλεις, ἐγὼ δ᾽ ἐτελούμην D.18.265; Διονύσῳ τελεσθῆναι to be consecrated to Dionysus, initiated in his mysteries, Hdt.4.79; ὀργίοισι Hp.Lex5, cf. X.Smp.1.10: c. acc., Βακχεῖ᾽ ἐτελέσθη Ar.Ra.357 (anap.); τελέους τελετὰς τελούμενος Pl.Phdr.249c, cf. 250b; also τ. μεγάλοισι τέλεσι Id.R.560e. in Magic, endow a thing with potency, consecrate it, PMag.Par.1.1744, PMag.Lond.46.242, 121.590, Sch.Ar.Pl. 884. enchant, Παλλάδιον τετελεσμένον Eust.ad D.P.620. metaph., τελεσθῆναι στρατηγός to be formally appointed general, D. 13.19; τετελεσμένος σωφροσύνῃ a votary of temperance, X.Oec.21.12. also of sacred rites, perform, ἱερά E.Ba.485, cf. IT464 (anap.); θυσίαν τοῖς θεοῖς D.S.4.34, cf. Plu.Thes.16; ὄργια IG14.1183 (Rome), Paus.4.14.1; γάμον, γάμους, Call.Ap.14, Lyc. 1387
Pass., Pl.Lg.775a. Pass., of women, to be married, GDI3721.5,9 (Cos).

teleiwsis
τελείωσιςτελεί-ωσις or τελέωσις, εως, ἡ, development, completion, of physical growth, λαμβάνει τελέωσιν τὰ ᾠά Arist.HA543a19, cf. 561a5, Hp.Septim.1, Sor. 1.18, al., Gal.15.26; τὴν τ. τῶν μορίων ἀπολαμβάνειν Arist.HA583b24, etc.; ἡ τῶν καρπῶν τ. Thphr.HP3.4.3; ἕως τελειώσεως to saturation-point, Epicur.Ep.2p.38U.; of a building, Arist.Ph.246a26; of a statue, Stoic.3.48; in moral sense, αἱ ἀρεταὶ τελειώσεις Arist.Ph.247a2, cf. 246a13, Metaph.1021b20; εἰς τὴν τ. ἄγεσθαι τῆς φύσεως Id.EN 1153a12. execution of a legal instrument by completing it, BGU 1168.3 (i B.C.), PFlor.56.7, al. (iii A.D.). in Logic, ἡ τ. τῶν συλλογισμῶν Arist.APr.42a35; cf. τελειόω 1.2. attainment of manhood, AJA18.324 (Sardis, Epist. Augusti). marriage, LXX Je.2.2; cf. τέλειος 1.2b, 11. of events, accomplishment, fulfilment, Ev.Luc.1.45; λόγων LXX Ju.10.9.

teleiwths
τελειωτήςτελει-ωτής, οῦ, ὁ, accomplisher, finisher, τῆς πίστεως Ep.Hebr.12.2.

teleiwtikos
τελειωτικόςτελει-ωτικός, ή, όν, perfective, effective, Procl.Inst.78. Adv. -κῶς Id.in Alc.p.52 C.

telenikeios
ΤελενικίζωΤελενῑκίζω, make empty, coined by Cratin. (217) from Τελένικος, the name of a poor man otherwise unknown: hence Τελενίκειος ἠχώ an empty sound, Phot., Suid.

teleodromew
τελεοδρομέωτελεο-δρομέω, complete the course, Ps.-Archyt. ap. Iamb.Protr.4.

teleodromos
τελεοδρόμοςτελεο-δρόμος, ον, completing the course, AP5.202 (Asclep.).

teleogonew
τελεογονέωτελεο-γονέω, τελεο-γονία, τελεο-γόνος, v. τελειογ-.

teleokarpew
τελεοκαρπέωτελεο-καρπέω, v. τελειοκ-.

teleomhnos
τελεόμηνοςτελεό-μηνος, ον, with full complement of months, τ. ἄροτος, i.e. a full twelvemonth, S.Tr.824 (lyr.); τέκνα τ. children born after the full number of months, Arist.HA585a20.

teleos
τέλεοςτέλεος, τελεότης, τελεόω, v. τέλειος, τελειότης, τελειόω.

teleoths
τελεότηςτελεότης Democr. 187: pl., Chrysipp.Stoic.3.61.

teleqw
τελέθωτελέθω, 3sg. Ion. Iterat. τελέθεσκε h.Cer.241
poet. Verb, cogn. with τέλομαι, τέλλω, and πέλω (qq. v.), come into being, νὺξ τελέθει Il.7.282, 293; τελέθουσι γυναῖκες Emp.65.1: then simply to be so and so, ἀριπρεπέες τελέθουσι, μινυνθάδιοι τ., Il.9.441, Od.19.328; ζαχρηεῖς τ. Il.12.347; ζαφλεγέες τ. 21.465; ἀμείνων τελέθει Od.7.52; παντοῖοι τ. 17.486; ἵνα τ᾽ ἄρνες ἄφαρ κεραοὶ τ. 4.85; so also Hes. Op.181,506, Thgn.770, Orac. ap. Hdt.7.141, Epich. 170, Pi.P.2.78, and lyr. passages of Trag., as A.Supp.1040, E.Andr.783 (not in S.); not in Att. Prose, but in X.An.3.2.3, 6.6.36; also Ion., Hp.Morb.2.5, al.; and Dor., Tab.Heracl.1.111, Theoc.5.18, al., f.l. in Diotog. ap. Stob.4.1.133 (codd. SMA). Med. τελέθομαι, become, ὀπίσω δὲ θεοὶ τελέθονται Ps.-Phoc.104.

telesforew
τελεσφορέωτελεσφορ-έω, bring fruit to perfection, Thphr.HP8.7.6, Ev.Luc.8.14
Pass., τελεσφορουμένων καρπῶν D.S.2.36. of young women, bear perfect offspring, Artem.1.16; τ. καὶ μὴ ἀποβάλλειν τὸ ἔμβρυον Dsc.Eup.2.97
Pass., of the offspring, Corn.ND34, Sor.1.41, Jul.Or.7.220c. generally, bring to a head, ἔαρ ἐς κορυφὴν τ. [νοῦσον] Aret.SD1.16, cf. Phld.Lib.p.31 O.
Pass., to be brought to perfection, Longin.14.3. pay toll or custom, X.Vect.3.5. to be a τελεσφόφος (111.2), GDI4837 (Cyrene), in form -φορέντες, cf. Africa Italiana 2.130, 153 (ibid.).

telesforhsis
τελεσφόρησιςτελεσφόρ-ησις, εως, ἡ, mature development, Max.Tyr.16.4.

telesforia
τελεσφορίατελεσφορ-ία, ἡ, initiation in the mysteries, τ. ἐπετήσιος Call.Ap.78, cf. Cer.130 (pl., s.v.l.), A.R.1.917 (pl.). toll, custom, AB309.

telesforiwn
τελεσφορίωντελεσφορ-ίων, v. τελεσφόρος 111.

telesforiwn
τελέσφοροςτελέσφορ-ος (parox.), ον, bringing fulfilment; used by Hom. always in phrase τελεσφόρον εἰς ἐνιαυτόν, for the space of a fulfilment-bringing year, for a complete year, Il.19.32, Od.4.86, al., Hes.Th.740; freq. in Trag., destined to be accomplished, τελεσφόροι ἀραί A.Th.655; τ. εὐχαί Id.Ch.212, E.Ph.69; εὔχομαι τοὔνειρον εἶναι τοῦτ᾽ ἐμοὶ τ. A.Ch.541; φάσματα δὸς τ. grant accomplishment to the visions, S.El.646; τ. χάριν δοῦναι grant the favour of fulfilment, Id.OC1489; τ. διδοῦσα χρησμόν E.Ph.641 (lyr.). able to fulfil or accomplish, allpowerful, Ζεύς h.Hom.23.2; Μοῖρα A.Pr.511; πρὸς ἐνδίκοις φρεσὶν τελεσφόροις δίναις κυκλούμενον κέαρ Id.Ag.996 (lyr.); Δίκη S.Aj. 1390; πεσεῖν ἐς τὸ μὴ τ. to fall fruitless, powerless to the ground, A.Ag.1000 (lyr.); τ. προθυμία, πειθώ, cited as examples of frigidity of style, Arist.Rh.1406a3. bearing fruit in due season, χῶραι Thphr.CP3.23.5; bringing their fruit to perfection, δένδρα Plu.2.2e; favourable to production, ὕδωρ Thphr.CP2.6.4. Pythag. name for 7 and 9, Theol.Ar.42 and 58. having the management or ordering, δωμάτων τ. γυνή A.Ch.663; cf. τέλειος 11. as pr. n., a deity worshipped in company with Asclepios and Hygeia, IG22.4533.27, al.
also Τελεσφορίων, ωνος, ὁ, CIG6753 (loc.inc., dedicated to Ἀσκληπιὸς Περγαμηνός). title of priest at Cyrene, ib.5145 (cf. τελεσφορέω 111). sorceress, LXX De.23.17(18).

telesias
τελεσιάςτελεσιάς, άδος, ἡ, a kind of armed dance, named after its inventor Telesias, Ath.14.629d,630a, Hsch.

telesiazw
τελεσιάζωτελεσιάζω, (τελέσιος) = τελέω, of sacrifice, AB306, EM751.9.

telesidromos
τελεσίδρομοςτελεσί-δρομος, ον, = τελεοδρόμος, Anon. ap. Stob.1.9.7. Τελεσίδρομος, ὁ, name of a hero, IG12.5.4.

telesieros
τελεσίεροςτελες-ίερος, ον, completing a sacrifice, παιᾶνα Hsch.: prob. a gloss on τελεσσίε[ρον παιᾶνα in Pi.Pae.7.2.

telesifanths
τελεσιφάντηςτελεσῐφάντης (-φάστας cod.), ου, ὁ, = ἱεροφάντης, ὀργιοφάντης, Hsch.

telesifrwn
τελεσίφρωντελεσίφρων, v. τελεσσίφρων.

telesikarpew
τελεσικαρπέωτελεσῐ-καρπέω, bring to maturity, καρπόν Str.17.3.11; and τελεσῐ´-καρπος, ον, bringing its fruit to maturity, ἄμπελος Id.15.1.8.

telesios
τελέσιοςτελέσιος, ον, finishing: τ. ἡμέρα the last day, Hsch.

telesiourgew
τελεσιουργέωτελεσῐουργ-έω, bring their young to perfection, of viviparous animals, Arist.GA718b10, 732a25, Sor.1.15
Pass., Arist.HA565b23, D.S.5.4, Placit.5.13.3: metaph. of sciences, Phld.Rh.1.1 S. create perfection, Procl.Inst.133. accomplish fully, Plb.5.4.10, Jul.Or.7.222a (Pass.), etc.; give effect to, τι Luc.Nav.25. initiate fully into a philosophical system, Epicur.Ep.1p.4U. (Pass.).

telesiourghma
τελεσιούργηματελεσῐούργ-ημα, ατος, τό, an accomplished purpose, Plb.3.4.12.

telesiourgia
τελεσιουργίατελεσῐουργ-ία, ἡ, completion of a work, Heph.Astr.3.4, Procl. in Alc. p.72 C.; efficacy of ritual, Iamb.Myst.2.11, al.; of numbers, a making τέλειος (1.5 b), Theol.Ar.44.

telesiourgos
τελεσιουργόςτελεσῐουργ-ός, όν, completing a work, working out its end, effective, Pl.Phdr.270a, Plb.2.40.2, etc. creating perfection, Procl.Inst.145. epith. of Zeus, τελεσθεὶς Διὶ τ. Milet.7.16 (i B.C.).

telesis
τέλεσιςτέλεσις, εως, ἡ, event, fulfilment, App.Anth.3.146.12 (Theon, pl.); ἵνα τέλεσιν τὴν ταχίστην λάβῃ τὰ λειτουργήματα POxy.1412.13 (iii A.D.).

teleskomenos
τελίσκωτελίσκω, = τελέω, τὸν ὅρκον GDI5075.23 (Crete, i B.C.); = Lat. perago, Dosith.p.434 K.; ἄγονον σπόρον . . τελίσκει makes the seed barren, Nic.Al.583 codd. plerique (but τελέσκων is prob. cj. for τελέσχων in Id.Fr.74.10)
Pass., to be initiated, Berl.Sitzb.1927.169 (Cyrene); to be dedicated or offered, εἰς τὰ . . ἱερὰ μετὰ θυσιῶν OGI90.32 (Rosetta, ii B.C.); τελισκόμενος an initiate, a ἱερόδουλος, LXX De. 23.17(18), Hsch., Phot. (τελεσκόμενος Suid.); ταῦτα δὲ πάντα τελίσκεται καὶ γίνεται μεθ᾽ ἡδονῆς are done, Vett. Val.241.1; εὐσύνοπτα τὰ θνητῶν τελίσκεται Id.346.10, cf. 354.16 (v.l.).

teleskw
τελέσκωτελέσκω, v. τελίσκω
τέλεσκον, Ion. impf. of τελέω.

telesma
τέλεσματέλες-μα, ατος, τό, (τελέω) money paid or to be paid, payment, D.S.29.19, Sch.Ar.Ach.615; τ. σιτικὰ καὶ ἀργυρικά OGI669.47 (Egypt, i A.D.), cf. BGU1067.14 (ii A.D.), Cod.Just.10.16.13.6; tax, γῆ καθαρὰ ἀπὸ δημοσίων τ. POxy.1270.40 (ii A.D.); τελεῖν τὰ εὐσεβῆ τ. BGU917.15 (iv A.D.), cf. POxy.1647.45 (ii A.D.), etc.; outlay, IG12 (1).1032.29 (Carpathos, ii (?) B.C.), Supp.Epigr.3.674A16 (Rhodes, ii B.C.), Luc.JTr.11, Sat.35; τελέσμασι τοῖς αὐτῶν at their own expense, SIG581.55 (Crete, iii/ii B.C.). certified copy, certificate, Jahresh.7 Beibl.44 (Ephesus, i B.C.).

telesmos
τελεσμόςτελες-μός, ὁ, consecration-ceremony, συντελοῦντες τὸν τ. καὶ τὴν θυσίαν τῷ Ἀσκληπιῷ IG 12(5).865.13 (Tenos). = transacton, Gloss.

telessidwteira
τελεσσιδώτειρατελεσσι-δώτειρα, poet. for Τελεσιδ-, = τέλος δοῦσα, she that gives completeness or accomplishment, Μοῖρα E.Heracl.899 (lyr.).

telessieros
τελεσσίεροςτελεσσίερος, v. τελεσίερος.

telessifrwn
τελεσσίφρωντελεσσί-φρων, ονος, ὁ, ἡ, (φρήν) poet. for τελεσίφρων, working its will, μῆνις τ., of divine vengeance, A.Ag.700 (lyr.). Μνήμης τελεσίφρονος υἱὲ μέγιστε perh. perfecting man's mental powers, PMag.Lond.46.415, cf. 121.678.

telessigamos
τελεσσίγαμοςτελεσσί-γᾰμος [ῐ], ον, Ep. for Τελεσίγαμος, perfecting or consecrating a marriage, Nonn.D.48.232,693, al., Musae.279.

telessigonos
τελεσσίγονοςτελεσσί-γονος, ον, Ep. for Τελεσίγονος, perfecting or completing the birth, Nonn.D.48.827, al. perfectly grown, full ripe, καρποί Orph.H.53.10.

telessinoos
τελεσσίνοοςτελεσσί-νοος [ῐ], ον, = τελεσσίφρων, Orph.A.1311.

telessitokos
τελεσσίτοκοςτελεσσί-τοκος, ον, Ep. for Τελεσίτ-, completing the birth, Nonn.D.48.890.

telesthr
τελεστήρτελες-τήρ, ῆρος, ὁ, = τελεστής 2a, τᾶς Μεγάλας Ματρός IG4.757B10 (Troezen).

telesthrion
τελεστήριοντελες-τήριον, τό, place for initiation, at Phlyae, Plu. Them.1; at Eleusis, Id.Per.13. τελεστήρια (sc. ἱερά), τά, thank-offering for success, X.Cyr.8.7.3, Ael.VH12.1.

telesths
τελεστήςτελες-τής, οῦ, ὁ, an official, Elean nom. sg. τελεστά SIG9 (Olympia, vi B.C.). initiator, priest, Max.Tyr.10.5, Cels. ap. Origenes Cels.8.48, Procl. in Ti. 1.51 D. = γόης, Cat.Cod.Astr.8(4).221. initiated person, Cleanth.Stoic.1.123 (cj., v. τελετής).

telestia
τελεστίατελες-τία (-σθία cod.): θυσία τις ἐν Λίνδῳ, Hsch.

telestikos
τελεστικόςτελες-τικός, ή, όν, fit for finishing or accomplishing, Arist.Phgn.813a4; τελεστικὸς τῶν ἁπάντων bringing to fulfilment, Theol.Ar.60. connected with mystic rites, μαντικὸς ἢ τ. βίος Pl.Phdr.248d; Διονύσου τ. ἐπίπνοια ib.265b; τ. σοφία Plu.Sol.12; θρῆνος Philostr.Her.19.14; τ. καὶ μυστικόν Ael.NA2.42. τελεστικόν, τό, payment for admission to a priesthood, OGI90.16 (Rosetta, ii B.C.). τελεστικά, τά, name of a ceremony, dub. l. in Jahresh.26 Beibl.17 (Ephesus).

telestos
τελεστόςτελες-τός, ή, όν, fulfilled, ἐπὶ τελεστῶν ἀγαθῶν dub. in IG22.4548.

telestra
τέλεστρατέλες-τρα, τά, fees for admission to priesthood, Milet.6.22 (iii B.C.), IG12(7).237.27 (Amorgos, ii/i B.C.).

telestria
τελέστριατελές-τρια, ἡ, fem. of τελεστής, Suid. s.v. Αἰσχίνης.

telestwr
τελέστωρτελές-τωρ, ορος, ὁ, poet. for τελεστής, as epith. of Apollo, AP9.525.20.

teletarxew
τελεταρχέωτελετ-αρχέω, to be in charge of the mysteries, prob. in IGRom.1.817 (Callipolis).

teletarxhs
τελετάρχηςτελετ-άρχης, ου, ὁ, founder of mysteries, Orph.H. 54, etc. in pl., an order of divine beings who bring initial and final terms into relation, Dam.Pr.96, al., cf. 277.

teletarxikos
τελεταρχικόςτελετ-αρχικός, ή, όν, pertaining to τελετάρχαι 2, διάκοσμος, φύσις, ib.112. of or belonging to initiations, [ὄνομα] Procl. in Cra.p.33 P.

teleth
τελετήτελετ-ή, ἡ, (τελέω) rite, esp. initiation in the mysteries, ἡ Δήμητρος τ., τὴν οἱ Ἕλληνες Θεσμοφόρια καλέουσι Hdt.2.171, cf. And.1.111, Pl.Euthd. 277d; ἐς χεῖρας ἄγεσθαι τὴν τελετήν take in hand the matter of initiation, Hdt.4.79: pl., mystic rites practised at initiation, E.Ba.22, 73 (lyr.), Ar.V.121, Pax413, 419; Ὀρφεὺς . . τελετὰς ἡμῖν κατέδειξε Id.Ra.1032, cf. D.25.11; καθαρμῶν καὶ τελετῶν τυχοῦσα Pl.Phdr.244e; λύσεις τε καὶ καθαρμοὶ ἀδικημάτων διὰ θυσιῶν . . , ἃς δὴ τελετὰς καλοῦσιν Id.R.365a, cf. Prt.316d, Isoc.4.28. pl., theological doctrines, Chrysipp.Stoic.2.17. a making magically potent, PMag.Par. 1.1596, PMag.Lond.46.159, 121.872, etc. a festival accompanied by mystic rites, mostly in pl. (τελετὰς . . καλοῦμεν τὰς ἔτι μείζους καὶ μετά τινος μυστικῆς παραδόσεως ἑορτάς Ath.2.40d), Pi.O.3.41, P. 9.97, N.10.34: in sg., E.IT959, Ar.V.876, Ra.342, Arist.Rh.1401a15: metaph., πρωτόγονος τ., of a child's birth, Pi.O.10(11).51; πολέμου τ. Batr.303; κατ᾽ αὐτὴν (sc. τὴν περὶ χρείας μορίων πραγματείαν) χρὴ τελεῖσθαι τὴν τ. Gal.UP17.1. a priesthood or sacred office, Decr. ap. D.59.104.

teleths
τελετήςτελετ-ής, οῦ, ὁ, = τελεστής, ἱεροφάντης, Euphron.1, Demetr. ap. D.H.Pomp.2.6, Cleanth.Stoic.1.123 codd.Epiphan. (cf. τελεστής); in PLond.1821.262, τελετάς = 'all they that belong to Dionysus'.

teleutaios
τελευταῖοςτελευτ-αῖος, α, ον, (τελευτή) last, in Order, οἱ τ. κύκλοι Hdt.1.98; τὰ δύο τὰ τ. the last two lines, Id.7.142; τὰ τ. the endings or terminations, Id.5.68; ἐν τελευταίοις πίπτειν Pl.R.619e; τελευταίους στῆσαι to station in the rear ranks, X.Cyr.6.3.25; οἱ τ. πόδες the hind feet, Arist.PA684a12. more freq. of Time, ἡ τ. ἡμέρα the last day allowed for payment, D.28.1; of a festival, without ἡμέρα, X.HG6.4.16, etc.; one's last day, S.OT[1528] (troch.), E. Andr.101; ὁδὸν τὴν τ. one's last journey, S.Tr.155; τὸν τ. βίον the end of life, Id.OC1551; τ. ἐμοῦ φήμη Id.Tr.1149; τὸ τ. ἐκβάν D.1.11. uttermost, extremest, ὕβρις S.El.271; ἡ ὀλιγαρχία ἡ τ. Arist.Pol.1312b35; ἡ τ. δημοκρατία ib.1298a31. τὸ τ. as Adv., for the last time, X.HG7.5.20, etc.; or τελευταῖον, Id.Cyr.8.7.28, S.OT1183; τὰ τ. Pl.Cra.515d. τὸ τ. finally, in the last place, Ar.Nu.945 (anap.), Th.8.8, Pl.R.532a, D.18.312, etc.; τὰ τ. Th.1.24, 8.85; τελευταῖον Hdt.1.91: but, the Adj. is freq. used with Verbs, where we should use the Adv., ὁ τελευταῖος δραμών A.Ag. 314; παρελθόντες τελευταῖοι Th.1.67, etc.; cf. τελευτάω 11.4.

teleutaw
τελευτάωτελευτ-άω, fut. -ήσω E.Tr.1029, etc.: pf. τετελεύτηκα Pl.Men.75e, al.
Pass., fut. Med. τελευτήσομαι always in pass. sense, Il.13.100, Od.8.510, 9.511, E.Hipp.370 (lyr.): aor. ἐτελευτήθην Il.15.74
bring to pass, accomplish, ὄφρα . . τελευτήσω τάδε ἔργα Il.8.9; τ. ἃ μενοινᾷς Od.2.275; ἐπὴν ταῦτα τελευτήσῃς τε καὶ ἔρξῃς 1.293, cf. 2.306; γάμον τ. 24.126; fulfil an oath or promise, wish or hope, τ. ἐέλδωρ 21.200; τ. ὅς᾽ ὑπέστης Il.13.375; οὐ Ζεὺς ἄνδρεσσι νοήματα πάντα τελευτᾷ 18.328, cf. Od.3.56,62; ὅρκια Call.Aet.3.1.29; τελευτᾶν τινι κακὸν ἦμαρ bring about an evil day for one, Od.15.524; τ. πόνους Δαναοῖς Pi.P.1.54, cf. E.Ph.1581 (lyr.); οἷ τ. λόγον Id.Tr.1029; τὸ δ᾽ ἔνθεν ποῖ τελευτῆσαί με χρή; to what end must I bring it? S.OC476; Ζεὺς ὅ τι νεύσῃ, τοῦτο τελευτᾷ E.Alc.979 (lyr.), etc.
Pass., to be fulfilled, come to pass, happen, ll. cc. sub init.; πρίν γε τὸ Πηλεΐδαο τελευτηθῆναι ἐέλδωρ Il.15.74; πρὶν τελευτηθῇ φόνος E.Or.1218. finish, σχεδίην . . ἐπηγκενίδεσσι Od.5.253; ἐπεί ῥ᾽ ὄμοσέν τε, τελεύτησέν τε τὸν ὅρκον had sworn and completed (made binding) the oath, 2.378, etc.; ἡσύχιμον ἁμέραν τ. close a peaceful day, Pi.O.2.33; ἄρξομαι ἐκ βολβοῖο τελευτήσω δ᾽ ἐπὶ θύννον (sc. τὸ δεῖπνον) Pl.Com.173.6 (hex.). esp. τ. τὸν αἰῶνα finish life, i.e. die, Hdt.1.32, 9.17, etc.; τ. βίον A.Ag.929, S.Fr.646 codd. (sed leg. δρόμον), E.Hec.419, Pl.Prt.351b; ὑπ᾽ ἄλλου τ. τὸν βίον, i.e. to be killed, Id.Lg.870e: also (after the analogy of παύομαι) c. gen., τελευτᾶν τοῦ ἀνθρωπίνου βίου make an end of life, X.Cyr.8.7.17; so λόγου τ. Th.3.59; ἐπαίνου τ. ἐς τάδε ἔπη ib.104. freq. abs., end life, die, Hdt.1.66, 3.38, 40, al., Pl.R.614b, al.; πρὶν τελευτήσαντ᾽ ἴδῃς before you see him dead, S.Fr.662; τ. μάχῃ A.Th.617; νούσῳ Hdt.1.161; γήραϊ Id.6.24; τ. ὑπό τινος die by another's hand or means, ib.92; δόλῳ ὑπό τινος Id.4.78; ὑπὸ αἰχμῆς σιδηρέης Id.1.39; ὑπ᾽ ἀλλαλοφόνοις χερσίν A.Th.930 (lyr.); ἐκ τῆς πληγῆς Pl.Lg.877b; of animals, Arist.PA667b11, PMich.Zen.67.25 (iii B.C.). intr. (as always in Prose, except in signf. 1.3a): to be accomplished, λόγων κορυφαί Pi.O.7.68 (as v.l. for τελεύταθεν); ἐλπίδες E.Ba.908 (lyr.). come to an end, A.Ag.635, etc.: esp. of Time, τελευτῶντος τοῦ μηνός, τοῦ θέρους, Th.2.4, 32, etc.: of actions, events, etc., τ. ἡ ναυμαχία ἐς νύκτα Id.1.51, etc. with words indicating the kind of end or outcome, ἢν ὁ πόλεμος κατὰ νόον τ. Hdt. 9.45, cf. 7.47; εὖ τ. A.Supp.211; πτωχοὶ τ. end by being beggars, Pl. R.552c; οὕτως τ. Th.1.110, 138; τ. ἔς τι come to a certain end, issue in, αἱ εὐτυχίαι ἐς τοῦτο ἐτελεύτησαν Hdt.3.125; τ. ἐς τὠυτὸ γράμμα end in the same letter, Id.1.139, cf. Th.2.51, 4.48, Pl.R.618a; εἰς ἄνδρας ἐκ μειρακίων τ. Id.Tht.173b; ποῖ (῀ ἐς τί) τελευτᾶν (φασι); came to what end? A.Pers.735 (troch.), cf. Ch.528, Pl.Lg.630b; also τ. ἐπί τι Id.R.510d, Smp.211c. die, v. supr. 1.3b. the part. τελευτῶν, ῶσα, ῶν, is used with Verbs like an Adv., to finish with, at the end, at last, as τελευτῶν ἔλεγε Hdt.3.75; κἂν ἐγίγνετο πληγὴ τελευτῶσα there would have been a fray to finish with, S.Ant.261; τελευτῶν . . ἐξεβλήθη Ar.Eq.524 (anap.); τὰς ὀλοφύρσεις τελευτῶντες ἐξέκαμνον at last they got tired of mourning, Th.2.51, cf. 47; ἢν δέῃ τελευτῶντα τὴν στρωμνὴν ἐξαργυρῶσαι Id.8.81; sts. with another part., τὴν τυραννίδα χαλεπὴν τελευτῶσαν γενομένην having at last become . . , Th.6.53, cf. Pl.Phdr.228b; πόλεις ἐπάγοντες καὶ τελευτῶντες Λακεδαιμονίους Lys.12.60. of local limits and the like , μέχρι Σολόεντος ἄκρης, ἣ τελευτᾷ τῆς Λιβύης Hdt.2.32; τελευτῶντος τοῦ Λαβυρίνθου ἔχεται πυραμίς ib.148; τῇ ἡ Κνιδίη χώρη ἐς τὴν ἤπειρον τ. Id.1.174, cf. 2.33, 4.39, IG12.900, Pl. Men.75e.

teleuth
τελευτήτελευτ-ή, ἡ, (τελέω) completion, accomplishment, τελευτὴν ποιῆσαι [γάμου] accomplish, Od.1.249, 16.126; κραίνειν τελευτὰν γάμου Pi.P.9.66; τ. νόστου ib.1.35; οὐ γάρ μοι δοκέει μύθοιο τ. τῇδέ γ᾽ ὁδῷ κρανέεσθαι Il.9.625. event, issue, δεῖξεν πᾶσαν τ. πράγματος Pi.O.13.75, cf. Thgn.1075; γάμου πικραὶ τ. A.Ag.745 (lyr.); τ. πρευμενεῖς κτίσαι Id.Supp.138 (lyr.); θεσφάτων Id.Pers. 740 (troch.); κακοῦ θυμοῦ τ. . . κακὴ προσγίγνεται S.OC1198. termination, end, οὐδέ τις ἦν ἔριδος λύσις οὐδὲ τ. Hes.Th.637; μή μ᾽ ἀποσβεσθὲν λάθῃ πρὸς τῇ τ. τῆς ὁδοῦ Ar.Lys.294 (lyr.); ἡ τ. τοῦ πολέμου Th.1.13; καλλίστην τελευτὴν ἐπιτιθέντες κινδύνοις Lys.2.47; τελευτὴν ἔχειν Pl.Lg.782a. esp. βιότοιο τ. Il.7.104, 16.787; βίου Hdt.1.30, 31, cf. And.4.24; τ. τοῦ βίου τελεῖν S.Tr.79; ἐπὶ τελευτῇ τοῦ βίου Pl.Grg.516a. freq. without βίου, the end of life, death, Pi.O.5.22, Pl.Phd.118, etc.; τ. ὑστάτη S.Tr.1256; τελευτῆς λαχεῖν, τυχεῖν, Th.2.44, X.HG4.4.6; τ. δοῦναι Id.Cyr.8.7.3; periphr., θανάτοιο τ. the end that is death, Hes.Sc.357, cf. τέλος 1.4; τῆς γηραιοῦ τ. προαποθνῄσκειν Antipho 4.1.2. with Preps., in adv. sense, ἐς τελευτήν at the end, at last, h.Hom.7.29, Hes.Op.333, Thgn.201, S.OC1223 (lyr.); ἐπὶ τελευτῆς Pl.Phdr.267d, etc.; ἐν τελευτᾷ Pi.O.7.26, A.Th.936 (lyr.). end, extremity of anything, as of limbs, Arist.PA654b24, cf. 685a1, GA720b18, Pl.Ti. 33b, Men.75e. end, close of a sentence, Arist.Rh.1420b2, etc.; of a play, Id.Po.1450b29, cf. Demetr.Eloc.257; of a word, J.AJ 1.6.1.

teleuthteon
τελευτητέοντελευτ-ητέον, one must end, Gal.18(1).780.

telews
τελέωςτελέως, Adv., v. τέλειος VII. τέλεως nom. sg., v. τέλειος sub init. τελέωσις, v. τελείωσις.

telheis
τελήειςτελήεις, εσσα, εν, (τελέω) Ep. Adj. = τέλειος, perfect, complete, of victims, in Il. and Od. always τεληέσσας ἑκατόμβας, i.e. hecatombs of full tale or number, or of full-grown beasts, or of beasts without blemish, Il.1.315, 2.306, Od.4.352, 17.50, al.; τελήεντες οἰωνοί birds of sure augury, as if they brought about what they betokened, opp. μαψιλόγοι, h.Merc.544 (as perhaps τελειότατος πετεηνῶν, cf. τέλειος 1.1a): in this sense Tyrt.4.2 has τελέεντ᾽ ἔπεα sure predictions, from the form τελέεις. Ὠκεανοῖο τελήεντος ποταμοῖο prob. the river in which all others end, or ending in itself, ever-circling, Hes. Th.242,959.

teliazw
τελιάζωτελιάζω, late spelling of Τελειάζω, perform, τὰς λοιπὰς φιλοτειμίας τελιάσαντα ἁγνῶς καὶ ἀμέμπτως OGI485.13 (Magn. Mae.).

telikos
τελικόςτελικός, ή, όν, pertaining to the supreme end, ἀγαθὰ τ. (opp. ποιητικά) Stoic.3.25, al.; κεφάλαια τ. topics drawn from these goods, Hermog. Prog.6, al. more generally, connected with final or intentional causality, τ. αἴτιον, = Aristotle's οὗ ἕνεκα, Procl. in Prm.p.612 S., cf. in Ti.3.126 D.; in Medicine, Alex.Aphr.Febr.23. in the end or termination of a word, Clearch.63, D.T.632.9, Heph.1.2, EM289.33. perfect, εἰς τελικὴν φιλίας ἕξιν prob.in Phld.Acad.Ind.p.56 M.

tellinh
τελλίνητελλίνη [ῑ], ἡ, a small bivalve shell-fish, = ξιφύδριον, Hp.Vict.2.48, Sopat.7, Xenocr. ap. Orib.2.58.116, Dsc.2.6.

tellis
τέλλιςτέλλις, ἡ, = foreg., prob. l. in Epich.43, 114.

tellw
τέλλωτέλλω, aor. ἔτειλα Pi.O.2.70
Pass. τέλλομαι
poet. Verb, but used in Cretan Prose (v. infr.), accomplish, ἔτειλαν ὁδόν Pi. l.c.; perform duties, rites, etc., τέλλεμ (inf.) μὲν τὰ θῖνα καὶ τὰ ἀντρώπινα Leg.Gort.10.42
Med., τελλόμεναι χορόν, apparently = στελλόμεναι, PSI10.1181.39
Pass., come into being, γένος φυτευθὲν λοιπὸν αἰεὶ τέλλετο Pi.P.4.257; ὕμνοι ὑστέρων ἀρχὰ λόγων τέλλεται καὶ ὅρκιον Id.O.11(10).6; ἐς χάριν τέλλεται turns to good, ib.1.76; ἀπὸ θεσφάτων ἀγαθὰ φάτις . . τέλλεται cj. Emper. for στέλλεται, A.Ag. 1133 (lyr.); of the gadfly, οἷόν τε νέαις ἐπὶ φορβάσιν οἶστρος τέλλεται) = γίγνεται) A.R.3.277; ἠοῦς τελλομένης Id.1.1360; πρόκα τελλομένου ἔτεος as soon as a year is complete, ib.688. Pass., of stars, = ἀνατέλλω, rise, Arat.285,320,382. intr. in Act., = ἀνατέλλω, ἡλίου τέλλοντος at sunrise, S.El.699; ἶρις τέλλει grows up, Nic.Fr. 74.32. (Cf. πέλω (πέλομαι) fin., with which τέλλομαι (Pass.) is cogn.; the Act. τέλλω (fr. which δικασπόλος, θυηπόλος, ὑμνοπόλος, etc. are derived) may be formed fr. the Pass., with causal meaning ('cause to come into existence or be done'), as πείθω fr. πείθομαι, πεύθω fr. πεύθομαι; the sense rise is perh. derived from that of revolve as used of stars; ἐντέλλω, ἐπιτέλλω (A) may orig. have meant 'cause to be done (by another)'.)

telma
τέλματέλμα, ατος, τό, standing water, pond, marsh, swamp, Ar.Av. 1593, Pl.Phd.109b, X.Oec.20.11, Men.Epit.532, Thphr.HP1.4.2: pl., low lands subject to inundation, water-meads, Hdt.2.93, Thphr. Fr.174.1, Gal.6.709, 15.121, Jul.Mis.358a; mud at the edge of a riverbank, Ael.VH12.46. mud used as mortar, τέλματι χρεώμενοι ἀσφάλτῳ Hdt.1.179; cf. τελμίς. space pointed with mortar, between the courses of masonry, Procop.Aed.2.1.

telmatiaios
τελματιαῖοςτελμᾰτ-ιαῖος, α, ον, of a marsh, [ὕδατα] τ. stagnant waters, Arist. Mete.353b24; [ζῷα] Id.HA487a27; βάτραχοι ib.626a9; ποταμοί Id.GA 741b2.

telmatoomai
τελματόομαιτελμᾰτ-όομαι, Pass., become marshy, αἱ λίμναι Str.17.1.7.

telmatwdhs
τελματώδηςτελμᾰτ-ώδης, ες, marshy, swampy, muddy, λίμνη Arist.HA570a8; πεδίον D.S.1.30; ὕδωρ Plu.Mar.38; χωρία Gal.6.702. τελματώδεα parts of the body full of humours, Hp.Gland.4.

telmis
τελμίςτελμίς, ῖνος, ὁ, = τέλμα 11 1, mud, slime, ls. ap. EM751.24: pl., Procop.Goth.4.26.

telomai
τέλομαιτέλομαι, = ἔσομαι, SIG527.46 (Drerus, iii B.C.); τέλεται, = ἔσται, GDI5040.67 (Hierapytna): also 3sg. τένται Abh.Berl.Akad.1925 (5).21, Berl.Sitzb.1927.158, 164 (all Cyrene): cf. συντέλομαι. (Dor. form of πέλομαι.)

telos
τέλοςτέλος, εος, τό, (τέλλομαι, τέλλω) coming to pass, performance, consummation, εἰ γὰρ ἐπ᾽ ἀρῇσιν τ. ἡμετέρῃσι γένοιτο Od.17.496; ἐν [θεοῖς] τ. ἐστὶν ὁμῶς ἀγαθῶν τε κακῶν τε Hes.Op.669; δίκη δ᾽ ὑπὲρ ὕβριος ἴσχει ἐς τ. ἐξελθοῦσα issuing in fulfilment, execution, ib.218; καθάπερ ἐκ δίκης κατὰ νόμον τ. ἐχούσης PEleph.1.12 (iv B.C.), cf. IG12(7).67.48 (Arcesine, iv/iii B.C.); καθήκει νῦν [τὰν γνώμαν] ἐπὶ τέλος ἀχθῆμεν SIG793.7 (Halasarna, i A.D.); ἔλπομαι μέν, ἐν θεῷ γε μὰν τ. Pi.O.13.105, cf. N.8.45, 10.29, D.18.193; ἢν θεὸς ἀγαθὸν τ. διδῷ αὐτῷ X.Cyr.3.2.29; ἐν πείρᾳ τ. διαφαίνεται Pi.N.3.70; ψευστήσεις, οὐδ᾽ αὖτε τ. μύθῳ ἐπιθήσεις Il.19.107, cf. Isoc.5.71, 6.77; result, τ. δ᾽ οὔ πώ τι πέφανται Il.2.122; εἵως κε τ. πολέμοιο κιχείω 3.291; ἐν γὰρ χερσὶ τ. πολέμου 16.630; ἶσον τείνειεν πολέμου τ. 20. 101, cf. Hes.Th.638 (but ἢ πολέμοιο ἢ λοιμοῖο τ. ποτιδέγμενοι the coming to pass (outbreak) of . . , A.R.4.1282); τί μὰν ἀφήσει τ.; S. OC1468 (lyr.); τί ἔσται τὸ τ. τῶν γιγνομένων τούτων ἐμοί; Hdt.1.155, cf. Isoc.6.50; ἀποίητον . . θέμεν ἔργων τ. undo things done, Pi.O.2.17; ὁδοῦ τ. S.OC1400; φόνου τ. A.R.1.834; τοῦ δ᾽ ὔμμι τέλος κρηῆναι ἔοικεν Id.3.172; τῷ τ. πίστιν φέρων the outcome, S.El.735; Ζεὺς πάντων ἐφορᾷ τ. Sol.13.17; ἀκόλουθον τὸ τ. ἐξέβη τοῦ κινδύνου ταῖς ἐπιβολαῖς Plb.4.11.9; ἀμφίδοξα τὰ τ. τῶν κινδύνων αὐτοῖς ἀπέβαινε Id.18.28.11, cf. 18.32.12, 3.5.7; τ. τοιόνδε ἐγένετο τῆς μάχης Hdt. 9.22, cf. Plb.1.61.2; μάχης . . κεκύρωται τ. A.Ch.874; διὰ μάχης ἥξω τέλους, = διὰ μάχης ἥξω, Id.Supp.475; ἐπ᾽ ἀμφότερα μαχᾶν τάμνειν τ. to seek to determine the issue of the battles in both directions, Pi.O.13.57; more generally, event, οὐ γὰρ ἔγωγέ τί φημι τ. χαριέστερον εἶναι ἢ ὅτε . . Od.9.5: in concrete sense, result, product, τ. εὐπεψίας αἱματικῆς πιμελὴ καὶ στέαρ Arist.PA672a4, cf. GA725b8. in contexts like Hes.Op.669, Il.16.630 (v. supr.), τ. can be understood as power of deciding, supreme power, and so we have τ. μὲν Ζεὺς ἔχει . . πάντων ὅς᾽ ἐστί Semon.1.1; ἐν δ᾽ ἐμοὶ τ. αὐτοῖν γένοιτο τῆσδε τῆς μάχης πέρι S.OC423; [Ἄπολλον] . . ὅθεν πολεμόκραντον ἁγνὸν, τ. ἐν μάχᾳ A.Th.162 (lyr.); τελέων τελειότατον κράτος, ὄλβιε Ζεῦ Id.Supp.525 (lyr.); τ. ἔχει δαίμων βροτοῖς, τ. ὅπᾳ θέλει E.Or. 1545 (lyr.); τ. δ᾽ ἐφ᾽ ἡμῖν, εἴτε . . εἴτε . . Id.Hel.887; καὶ τοῖς᾽ (sc. ἰητροῖς) οὐδὲν ἔπεστι τ. they have no power or efficacy, Sol.13.58: and in the civil sphere, τ. ἔχειν, of persons, to have the power to ratify, IG12.57.25, Foed. ap. Th.4.118, Arist.Pol.1322b13; ὅ τι ἂν δόξῃ τοῖς πλείοσι τοῦτ᾽ εἶναι τ. the decision of the majority must be final, ib. 1317b6; κύριος ἔστω ἐπιβάλλειν κατὰ τὸ τ. shall have authority to inflict a fine up to the limit of his powers, Lexap.D.43.75; κατὰ τὸ τ. ζημιοῦσθαι Is.4.11; τοῖς κατ᾽ ἐμπορίαν παραγιγνομένοις μηδὲν ἔστω τ. πλὴν ἐπὶ κήρυκι ἢ γραμματεῖ Foed. ap. Plb.3.22.8; τ. ἔχειν, of things, to have decisive or final authority, σφῷν μὲν ἐντολὴ Διὸς ἔχει τ. δή A.Pr. 13; ἡ . . τούτου αἰτίασις οὐκ ἔχει τ. has no validity, Antipho 5.89; πρὶν τ. τι αὐτῶν ἔχειν before any of the terms had validity, i.e. had been ratified, Th.5.41, cf. D.35.27; τοῦ ζῆν καὶ μὴ ζῆν τὸ τ. ἐστὶν ἐν τῷ ἀναπνεῖν the decisive difference between . . , Arist.Resp.480b19. magistracy, office, τ. δωδεκάμηνον Pi.N.11.9 (δυω- codd.); οἱ ἐν τ. men in office, magistrates, S.Aj.1352, Ph.385, Th.3.36; ἔξω τῶν βασιλέων καὶ τῶν μάλιστα ἐν τ. Id.1.10, cf. 6.88; οἱ ἐν τέλεϊ ἐόντες Hdt.3.18, 9.106; poet., οἱ ἐν τέλει βεβῶτες S.Ant.67; οἱ τὰ τ. ἔχοντες Foed. ap. Th.5.47; ὂρ μέγιστον τ. ἔχοι Schwyzer409.3 (Elis, V B.C.); τοὺς . . τὸ ὁροφυλακικὸν τ. ἔχοντας SIG633.94 (Milet., ii B.C.); τὸ τ. the government, τοιαῦτ᾽ ἔδοξε τῷδε Καδμείων τέλει A.Th.1030; τὰ τ. the magistrates, Th. (with a masc. part. and pl. (v.l.) verb) 1.58, 4.15, X.An.2.6.4. decision, doom, Ζεὺς . . οἶδε, ὁπποτέρῳ θανάτοιο τ. πεπρωμένον ἐστί Il.3.309; Κῆρες δὲ παρεστήκασι . . , ἡ μὲν ἔχουσα τ. γήραος ἀργαλέου, ἡ δ᾽ ἑτέρη θανάτοιο Mimn.2.6; μήτηρ . . μέ φησι διχθαδίας Κῆρας φερέμεν θανάτοιο τέλος δέ (or τέλοσδε) Il.9.411, cf. 13.602; ἐξέφυγον θανάτου τ. Archil.6.3; τ. θανάτου ἀλεείνων Od.5.326; τ. θανάτοιο κάλυψεν Il.5.553; οὐδέ κέ μ᾽ ὦκα τ. θανάτοιο κιχείη 9.416, cf. 11.451; ἡμετέρου θανάτοιο κακὸν τ., οἷον ἐτύχθη Od.24.124, cf. A.Th.906 (lyr.)
judicial decision, ἀμμενῶ τ. δίκης Id.Eu.243; κύριον μένει τ. ib.544 (lyr.); οὐκ ἔχουσα τῆς δίκης τ. not having authority to decide the case, ib.729; ἦ κἀπ᾽ ἐμοὶ τρέποιτ᾽ ἂν αἰτίας τ.; will you submit the decision of this case to me? ib.434; τὸ τ. κρίνειν Pl.Lg.768b; τ. ἐπιθέτω τῇ δίκῃ ib.767a, cf. 761e, 957b; decision of an assembly, A. Supp.603,624; of a king, Id.Ag.934; ἐξαιτράπης ἐὼν Ἰωνίης, τ. ἐποίησε τὴν γῆν εἶναι Μιλησίων prob. in SIG134b30 (Milet., iv B.C.); ὥς τοι ἐγὼ μύθου τ. ἐν φρεσὶ θείω the summing up or crux of the matter, Il.16.83. something done or ordered to be done, task, service, duty, γνῶ . . ὅ οἱ οὔ τι τ. κατὰ καίριον ἦλθεν on no fatal errand, Il.11.439 (nisi leg. κατακαίριον); οὐδὲ μακύνων τ. οὐδέν Pi.P.4.286; ὅσοις τοῦτ᾽ ἐπέσταλται τ. A.Eu.743, cf. Ag.908; μ᾽ Ἀπόλλων τῷδ᾽ ἐπέστησεν τέλει ib.1202, cf. Ch.760; ἄυπνα ὀμμάτων τέλη the wakeful duties (or services) of the eyes, E.Supp.1137 (lyr.); ἀμφοτερᾶν τοι χαρίτων . . ζεύξω τ. the rendering of both services, Pi.I.1.6; αἰτουμένῳ μοι κοῦφον εἰ δοίης τ. a small service or favour, A.Th.260; ἡξῶ ναὶ τὸν Πᾶνα κακὸν τ. αὐτίκα δωσῶν Theoc.4.47; obligation to render a service or payment, ὅτε δὴ μισθοῖο τ. πολυγηθέες ὧραι ἐξέφερον the Payment(-day) of the wage, Il.21.450; οἱ δ᾽ ἐλάττω τῶν ἱκανῶν κεκτημένοι, τὴν ἀναγκαίαν ἀτέλειαν ἔχοντες, ἔξω τοῦ τ. εἰσὶ τούτου D.20.19, cf. Poll.8.156; ἐν τέλει μαθεῖν to be taught for a fee, Id.4.46. pl., services or offerings due to the gods, δαίμοσιν θῦσαι θέλουσα πελανόν, ὧν τέλη τάδε A.Pers.204; ἔνθ᾽ ὁρίζεται βωμοὺς τ. τ᾽ ἔγκαρπα Κηναίῳ Διί S.Tr.238; ἔλιπον Ζηνὶ τροπαίῳ πάγχαλκα τ. Id.Ant.143 (anap.); γῇ δὲ τῇδε Σισύφου σεμνὴν ἑορτὴν καὶ τέλη προσάψομεν E.Med.1382; θεοῖσι μικρὰ θύοντες τέλη Id.Fr.327.6; of the Eleusinian mysteries, οὗ πότνιαι σεμνὰ τιθηνοῦνται τ. S.OC1050 (lyr.), cf. Fr.837; σεμνῶν ἐς ὄψιν καὶ τ. μυστηρίων E.Hipp.25; called μεγάλα τ., Pl.R.560e; rarely in sg., τοῦδε μυστικοῦ τέλους this mystic rite, A.Fr.387; of the marriage rite, τ. γάμοιο Od.20.74, cf.A.R.4.1202, AP6.276 (Antip.); γαμήλιον τ. A.Eu.835; τὰ νυμφικὰ τ. S.Ant.1241; τ. ὁ γάμος ἐκαλεῖτο Poll.3.38, cf. Paus.Gr.Fr.306, Sch.Ar.Th.982, Stob.2.7.3a. service rendered by a citizen in the Solonian constitution to the state, also his rating according to this service, θητικοῦ ἀντὶ τέλους ἱππάδ᾽ ἀμειψάμενος Epigr. ap. Arist.Ath.7.4; τιμήματι διεῖλεν εἰς τέτταρα τ. four ratings or classes, ib.7.3; later, τὸ τῶν ἱππέων τ., Lat. ordo equester, D.C.48.45, al. dues exacted by the state, Ar.V.658 (pl.), Pl.R.425d (pl.); ἀγορᾶς τ. a market-toll, Ar.Ach.896; πορνικὸν τ. Aeschin.1.119; τ. πρίασθαι, πωλεῖν, farm a tax or let it, D.24.144, Aeschin. l.c.; ἐκλέγειν. πράττειν, levy it, D.l.c., Alex.263.3, Aeschin.3.113; τελεῖν pay a tax or duty, Pl.Lg.847b; εἰ τὰ τ. τελεῖ, ποῖον τ. τελεῖ, questions put to candidates at Athens, Din.2.17, Arist.Ath.7.4; τέλη κατατίθησιν Antipho 5.77; καταβαλεῖν And.1.93; freq. in Inscrr., IG12.46.12, al., SIG135.14 (Olynthus, iv B.C.), al., and Papyri, τὸ ὡρισμένον τῆς αἰτήσεως τ., etc., POxy.1473.30 (iii A.D.), cf. PCair.Zen.240.7 (iii B.C.), etc.: metaph., τέλη λύειν, v. λύω v. 2. financial means, expenditure, usu. in dat. pl., ὃς ἂν τοῖς ἰδίοις τ. μὴ ἑαυτὸν μόνον, ἀλλὰ καὶ τὴν πόλιν ὠφελῇ by the use of his own means, Th.6.16; κακῶς ἡμᾶς αὐτοὺς ποιούντων τέλεσι τοῖς οἰκείοις if we harm ourselves at our own expense, Id.4.60; ἀναγραψάτω . . τέλεσι τοῖς Λεωνίδου IG 12.56.22, cf. 94.14, al.; Χερρόνησον τοῖς αὑτοῦ τ. διορύξει D.6.30; δημοσίοις τέλεσι Plu.Phoc.38: in nom. sg., μάτην γὰρ οἴκῳ σὸν τόδ᾽ ἐκβαίη τ. E.Fr.639. a military station or post with defined duties (cf. signf. 5), ἐλθεῖν εἰς φυλάκων ἱερὸν τ. Il.10.56; αἶψα δ᾽ ἐπὶ Θρῃκῶν ἀνδρῶν τ. ἷξον ἰόντες ib.470; δόρπον ἔπειθ᾽ ἑλόμεσθα κατὰ στρατὸν ἐν τελέεσσιν at our posts, in the ranks, 11.730, cf. 18.298; later, military unit, division, squadron, τέλει ἑνὶ τῶν ἱππέων Th.2.22, cf. 4.96; πελταστῶν τέλη E.Rh.311; κατὰ τέλεα Hdt.1.103, 7.87, al.; κατὰ τέλη Th.6.42, Plb.11.11.6, cf. 11.15.2, Polyaen.2.1.17; in the Roman army, legion, J.AJ14.16.2, BJ1.17.9, Plu.Ant.18.56, App.BC5.87, al. a force of 2048 infantry, = μεραρχία, Ascl. Tact.2.10, Arr.Tact.10.5, Ael.Tact.9.7. a force of 2048 cavalry, Ascl.Tact.7.11, Arr.Tact.18.4, Ael.Tact.20.2. δίρρυμά τε καὶ τρίρρυμα τέλη troops or columns of . . chariots, A.Pers.47 (anap.); of ships, τρία τ. ποιήσαντες τῶν νεῶν Th.1.48: also ὀρνίθων τέλεα flocks of birds, v.l. for γένεα, Hdt.2.64; τ. ἀθανάτων A.Fr.151 (anap.). a territorial division, Στρατικὸν τ. SIG421.44 (Acarnania, iii B.C.); Κορωνείων τὸ τ. Supp.Epigr.3.354 (Thebes, iii B.C.); τὸ Λοκρικὸν τ. GDI2070 (Delph., ii B.C.). degree of completion or attainment, τόσσον μὲν ἔχον τ., οὔατα δ᾽ οὔ πω . . προσέκειτο Il.18.378; degree of maturity, age, ἐπὴν δὴ τοῦτο τ. παραμείψεται ὥρης Mimn.2.9; ἥβης πρὶν τ. ἄκρον ἰδεῖν Simon.123; ἥβης τ. μολόντας E.Med.920; εἰς ἀνδρὸς τ. ἰέναι man's estate, Pl.Mx.249a; εἰς πρεσβύτου τ. ἀφικομένοις Id.Epin.992d; τὸ τῶν παίδων τ. ἄδηλον οἷ τελευτᾷ κακίας καὶ ἀρετῆς ψυχῆς τε πέρι καὶ σώματος Id.Smp.181e; οὐδὲ γήρως ἔβας τ. σὺν τᾷδε E.Alc.413 (lyr.). a length of time (or space), term, course, ἀρετάς, αἷσι Κλεωνυμίδαι θάλλοντες αἰεὶ σὺν θεῷ θνατὸν διέρχονται βιότου τ. Pi.I.4(3).5(23); so perh. in E.Hipp.87 (v. infr. 3), and in διὰ τέλους (v. infr. 2 c). state of completion or maturity, τ. λαβεῖν, ἔχειν, of plants or animals, to attain maturity, Pl.Phdr.276b, Lg.834c, cf. 899e: hence, completion, end, finish, τ. ἐπιθεῖναι τῷ λόγῳ complete it, Id.Smp.186a, cf. Prt.348a; ὃ πᾶσι τοῖς προτέροις ἐπ έθηκε τ. as a finish to all his former acts, D.18.140; τὸ τ. τῆς σκηνῆς ἐποιήσαντο X.Cyr.2.3.24; ταύτης . . τῆς ἡμέρας τοῦτο τὸ τ. ἐγένετο Id.An.1.10.18; τ. λαβεῖν to be completed, Pl.R.501e, Isoc.4.5; τ. ἔχειν Pl.Lg.772c; οὐ τ. ἵκεο μύθων didst not reach the end of thy speech, Il.9.56; ἐπὶ τέλους τοῦ δρόμου Pl.R.613d; μέχρι τοῦ τὸ προκείμενον ἐπὶ τέλος ἀχθῆναι PTeb.14.8 (ii B.C.); ἑκάστων πρὸς τέλος ἀχθέντων UPZ108.29 (ii B.C.), cf. BGU1816.11 (i B.C.); ἡ εἰκοστὴ τοῦ νοσήματος ἡμέρα τ. μὲν τριῶν ἑβδομάδων, ἓξ δὲ τετράδων Gal.18(2).234
freq. in Adverbial phrases: τέλος at last, ὥστε τ. ἡσυχίαν ἦγον Th.2.100, cf. 5.46; but most freq. at the beginning of the clause, μάχης δὲ καρτερῆς γενομένης, τέλος οὐδέτεροι νικήσαντες διέστησαν Hdt.1.76, cf.4.131, al.; τέλος δέ Id.1.36, Thgn. 1294, etc.; ἀλλὰ τ. Hdt.6.137; τ. μέντοι Id.5.89, X.HG5.4.30; τ. γε μέντοι S.Ant.233; καὶ τ. Hdt.4.154, Th.1.109; τό γε τ. Pl.Lg. 740e. <ἐς τ. in the end, in the long run, πάντως ἐς τ. ἐξεφάνη Sol.13.28, cf. Hdt.9.37; εἰς τ. S.Ph.409; θνητῶν δ᾽ εἰς τ. ὄλβιος οὐδείς E.IA161 (anap.), cf. Hdt.3.40; ὁρῶντες τὴν Λιβύην εἰς τ. ἀβλαβῆ διαμένουσαν altogether, completely, Plb.1.20.7, cf. PTeb.38.11 (ii B.C.), OGI90.12 (Rosetta, ii B.C.), PSI10.1120.5 (i B.C./i A.D.); ἐς τ. ἄνυε μοίρας dub. l. in Theoc.1.93. διὰ τέλους (orig. perh. from signf. 1.1 or 5, or 11.1b, through the (whole) performance or time), through to the end, completely, A.Pr.275, S.Aj.685, E.Supp. 270, Isoc.5.24, 8.17, 19.4; throughout, all the time, always, Antipho 5.42, Timocl.8.5, Hegesipp.Com.2.3; so διὰ τέλεος Hp.Acut.46 (= διὰ παντὸς καὶ ἀεί acc. to Gal.15.618); διὰ τέλους ἀεί Pl.Phlb.36e; permanently, for good, τοῦ ἀφεθῆναί σε διὰ τ. PPetr.2p.45 (iii B.C.). ἐπὶ τέλος at the end, opp. ἐν ἀρχῇ, Gal.19.183. τέλει perh. in the end, S.OT198 (lyr.). esp. τ. ἔχειν βίου to have reached the end of life, to be dead, Pl.Lg.801e; ἐμοὶ μὲν τοῦ βίου τὸ τ. ἤδη πάρεστιν X.Cyr.8.7.6; πᾶσίν ἐστιν ἀνθρώποις τ. τοῦ βίου θάνατος D.57.27; εἰς τ. τοῦ ζῆν ἀφικνεῖσθαι S.OC1530: less freq. abs., death, ἐλπίς ἐστι νύκτερον τ. μολεῖν A.Th.367 (lyr.); οἱ νεηνίαι οὐκέτι ἀνέστησαν ἀλλ᾽ ἐν τέλεϊ τούτῳ ἔσχοντο Hdt.1.31; ἔχει τὸ κάλλιστον τ. X.Cyr.7.3.11; ἔχει τ., = τετελεύτηκε, Laconian phrase acc. to Hsch.; τῶν ἤδη τ. ἐχόντων Pl.Lg.717e, cf. 772c, BGU1857.7 (i B.C.); reversely, τ. ἔχει τινά Pl.Lg.740c; οἷόν σε βίου τ. εἷλε E.Rh.735 (anap.)
but ὀλβίως ἔλυσεν τὸ τ. βίου has paid life's toll (cf. supr.1.8), S.OC1720 (lyr.); τὸ τ. ὁ χρόνος ἀπαιτεῖ Poet. in Mus.Script.p.452 von Jan; also τ. δὲ κάμψαιμ᾽ ὥσπερ ἠρξάμην βίου E.Hipp.87 (cf. supr. 11.1b); πρὶν ἂν πέλας (v.l. τέλος) γραμμῆς ἵκηται καὶ τ. κάμψῃ βίου Id.El. 955-6. end, cessation, ὡς δὲ πρὸς τ. γόων ἀφίκοντ' S.OC1621; πῶς τροχηλάτου μανίας ἂν ἔλθοιμ᾽ ἐς τ. πόνων τ᾽ ἐμῶν; E.IT83; ὅταν δὴ πημάτων λάβῃ τ. Id.Hel.534; τ. δέχει δὴ τῶν ἐμῶν προσφθεγμά των Id.Hec.413; ἡ μὲν οὖν ἐπανάστασις . . τοῦτο τὸ τ. ἔσχεν Hell.Oxy.10.3; ἐπειδὴ οὐχ οἷόν τε εἰς ἄπειρον, τ. ἔσται πάσης φορᾶς Arist.Metaph. 1074a30. end of a word, A.D.Pron.12.25, al.; of a sentence, ἐπὶ τέλει πρόσκειται Sor.1.43, cf. Gal.15.20; of a chapter or book, ἐπὶ τέλει ἀναλυθήσεται Archim.Sph.Cyl.2.4, cf. Gal.15.10; πρὸς τῷ τ. ῥηθήσεται Pl.Lg.957b; πρὸς τῷ τ. τοῦ ἐντέρου Arist.PA675a16; ἀπὸ τέλους τοῦ σταδίου, opp. ἀπὸ μέσου, Id.Ph.239b34 (cf. infr. 111.2). achievement, attainment, τηλοῦ ἐμοὶ νόστοιο τ. γλυκεροῖο γενέσθαι Od.22.323, cf. Pi.N.3.25; τ. δὲ τῆς ἀπαλλαγῆς τοῦ Αἰθίοπος ὧδε ἔλεγον γενέσθαι Hdt.2.139; πῶς ἂν καὶ τοῦτο τοῦ τ. τυγχάνοι, i.e. might be achieved, Gem.8.36. winning-post, goal in a race, πρὸς τ. ὀρνύμενον B.5.45; in a contest, ἔστιν δ᾽ ἀφάνεια τύχας καὶ μαρναμένων, πρὶν τ. ἄκρον ἱκέσθαι Pi.I.4(3).32(50); εἰς τ. ἐλθεῖν, of runners in a race, Pl.R.613c. prize, ἔφερε πυγμᾶς τ. Pi.O.10(11).67; οὐ γὰρ ἦν πενταέθλιον ἀλλ᾽ ἐφ᾽ ἑκάστῳ ἔργματι κεῖτο τ. Id.I.1.27; ποτὶ γραμμᾷ μὲν αὐτὰν στᾶσεκοσμήσαις, τ. ἔμμεν ἄκρον Id.P.9.118 (perh. 'to be the winning post and prize'); κρίνεις τ. ἀρετᾶς B.10.6: metaph., οὐκ ἔχω εἰπεῖν τίνι τοῦτο Μοῖρα τ. ἔμπεδον ὤρεξε Pi.N.7.57. Philos., full realization, highest point. ideal, ἅπτεσθαι τοῦ τ. Pl.Smp.211b; πρὸς τ. ἰὼν τῶν ἐρωτικῶν ib.210e; πρὸς τ. ἀρετῆς ἐλθόντα Id.Clit.410e, cf. R. 613c. the end or purpose of action, τ. εἶναι ἁπασῶν τῶν πράξεων τὸ ἀγαθόν Id.Grg.499e; freq. in Arist., EN1094a18, al.: hence, the final cause, = τὸ οὗ ἕνεκα, Id.Metaph.994b9, 996a26, al.; hence simply = τὸ ἀγαθόν, the chief good, Id.EN1097a21, Zeno Stoic.1.45, etc.

telosde
τέλοσδετέλοσδε, Adv. towards the doom, θανάτοιο τ. Il.9.411, 13.602.

telqei
τέλθειτέλθει: ἐν ᾠδῇ τέρπει, Hsch., cf. Phot., Suid.

telqos
τέλθοςτέλθος, εος, τό, debt, payment due, κομίζευ . . τ. ὀφειλόμενον Call. Lav.Pall.106; τ. ἀπαιτησῶν ἑκατὸν βόας Id.Cer.78.

telsas
τέλσαςτέλσας: στροφάς, τέλη, πέρατα, Hsch.

telson
τέλσοντέλσον, τό, headland, i.e. land where the plough turned, τέλσον ἀρούρης Il.13.707, 18.544; νειοῖο . . τέλσον ἱκέσθαι ib.547. (Cf. τέλος, πόλος, etc.)

telwnarxhs
τελωνάρχηςτελων-άρχης, ου, ὁ, controller of customs, PKlein.Form.82 (vi A.D.).

telwneia
τελωνείατελων-εία, ἡ, = τελωνία, OGI669.10 = BGU1563.29 (pl., Egypt, i A.D.).

telwneion
τελωνεῖοντελων-εῖον, τό, custom-house, Suid.

telwnew
τελωνέωτελων-έω, pf. τετελώνηκα Phld. Rh.1.344 S.
to be a τελώνης, PPetr.2p.108 (iii B.C.), Plu.2.236b, Luc.Pseudol.30; in bad sense, κλέπτει, τελωνεῖ Apollod.Com.13.13, cf. Phld. l.c. c. acc., τ. τινὰ πικρῶς take heavy toll of one, Str.9.3.4
Med., ἐτελωνήσατο ἐξάγων δούλην has paid toll, BGU 913.11 (iii A.D.), cf. 882.2 (iii A.D.); freq. in pf., τετελώνηται διὰ πύλης ἐξάγων PAmh.2.116, 117 (ii A.D.), PLips.81,82 (iii/iv A.D.), etc.
Pass., τελωνουμένους σκληρῶς OGI55.17 (Telmessus, iii B.C.); to be demanded or paid as toll, LXX 1 Ma.13.39; καθότι ἂν οἱ Μιλήσιοι -ῶνται are subject to tax, Milet.3.149.25 (ii B.C.); τὰ μὴ τετελωνημένα articles on which customs-duty has not been paid, PTeb. 5.26 (ii B.C.): metaph., dub. in Erot.Prooem.

telwnhs
τελώνηςτελών-ης, ου, ὁ, (τέλος 1.8, ὠνέομαι) farmer or collector of tolls, customs, or taxes, Ar.Eq.248 (troch.), Aeschin.1.119, Herod.6.64, PCair.Zen.31.20 (iii B.C.), UPZ 113.8 (ii B.C.), Aristocl. ap. Eus.PE15.2, etc.: freq. with a sense of reproach, πάντες τελῶναι, πάντες εἰσὶν ἅρπαγες, of the Oropians, Xeno 1; ἐφ᾽ οἷς ἂν καὶ τελώνης σεμνυνθείη βάναυσος Plb.12.13.9, cf. Gal. 8.587, 9.804; = Lat. publicanus, Ev.Matt.5.46, al.; πορνοβοσκοὶ καὶ τ. Asp.in EN102.21.

telwnhths
τελωνητήςτελων-ητής, οῦ, ὁ, = foreg., Man.4.329.

telwnia
τελωνίατελων-ία, ἡ, office of τελώνης: tax-farming, D.21.166; τελώνας (leg. τελωνίας) καὶ βιαίους πράξεις ἀποτελεῖ Vett.Val.2.11.

telwnias
τελωνιάςτελων-ιάς, άδος, ἡ, of tolls or customs, μᾶζα τ. the good fare of the τελῶναι, AP6.295 (Phan.).

telwnikos
τελωνικόςτελων-ικός, ή, όν, relating to tax-farming, νόμοι D.24.101, PRev.Laws21.12 (iii B.C.); πρόσοδοι Plu.2.201b; τὰ τ. the tolls, Pl. Lg.842d. of or for tax-farmers, of certain μοῖραι in Cancer, Vett. Val.15.16.

telwnion
τελώνιοντελών-ιον, τό, custom-house, Posidipp.13, Ev.Matt.9.9, Ev.Marc.2.14; τὸ τ. τῆς ἰχθυϊκῆς OGI496.9 (Ephesus, ii A.D.). customs-duty, Str.16.1.27, 17.1.16, Harp.s.v. δεκατευτάς.

telwnisimos
τελωνίσιμοςτελων-ίσιμος, ον, liable to pay customs, PCair.Zen.289 (iii B.C.).

telwr
τέλωρτέλωρ: τελώριον, μακρόν, μέγα, Hsch. (Dial. form of πέλωρ, cf.sq.)

telwrios
τελώριοςτελώριος: μέγας, πελώριος, Hsch.; occurs in Puchstein Epigr.Gr. p.76 (Memphis, i B.C.).

telxitainei
τελχιτένοντεςτελχιτένοντες: σκληροτ ραχηλοῦντες, Hsch.; but τελχιταίνει: ἀντερίζει, σκληροτ ραχηλεῖ, Phot., Suid.

temaxi
τεμαχίτεμᾰχ-ί, Adv. in pieces, Suid.

temaxion
τεμάχιοντεμᾰ´χ-ιον, τό, Dim. of τέμαχος, Hp.Aff.43 (v.l.), Pl.Smp.191e, Amphis 35, Crobyl.8.

temaxismos
τεμαχισμόςτεμᾰχ-ισμός, ὁ, cutting up, slicing, Hdn.Epim. 264.

temaxistos
τεμαχιστόςτεμᾰχ-ιστός, ή, όν, sliced and salted, Macho ap.Ath.6.244c, Ath. Med. ap. Orib.inc.23.27.

temaxiths
τεμαχίτηςτεμᾰχ-ίτης [ῑ], ου, ὁ, sliced and salted, ἰχθῦς Eub.9, Alciphr.3.5, cf. PFlor.388.24 (ii A.D.).

temaxizw
τεμαχίζωτεμᾰχ-ίζω, cut up fish for salting, Xenocr. ap. Orib.2.58.19, Gal.6.728 (Pass.): metaph., slice up, τὴν πραγματείαν Plu.2.837e; cut to ribbons, μεληδὸν τὸν νόμον Porph.Chr. 31; τ. τὴν ἀπόδειξιν Them.in APo.14.7; cut up fruit, Paul.Aeg.7.11 (Pass.).

temaxopwlhs
τεμαχοπώληςτεμᾰχοπώλης, ου, ὁ, dealer in salt fish, Antiph.128.

temaxos
τέμαχοςτέμᾰχος, εος, τό, (τεμᾰ-, root of τέμνω, τέτμημαι) slice of fish (τόμος being commonly employed of meat, cf. Phryn.13), Hp.Aff.41, Ar.Eq.283, Pl.894, X.An.5.4.28, Alex.186.8, PCair.Zen.82.10 (iii B.C.), etc.; κεστρᾶν τεμάχη Ar.Nu.339; θύννου Ephipp.12 (anap.): later, generally, for slices of meat, Luc.Gall.14, Philostr.VA1.21, 2.6; of fruit, Paul.Aeg.7.11: sg. in collective sense, prob. in IPE12.76.15 (Olbia, cf. Supp.Epigr.3.587): metaph., τεμάχη τῶν Ὁμήρου δείπνων Aesch. ap. Ath.8.347e.

temenes
τέμενεςτέμενες, v. τέμενος.

temenikos
τεμενικόςτεμεν-ικός, ή, όν, of or for a τέμενος, Anaxandr.12 (dub.); τεμενικόν, τό, name of the temple of so-and-so, St.Byz.s.v. Ἰσεῖον. EM278.35. τ. πρόσοδοι the rent of τεμένη, Did. ap. Harp. s.v. ἀπὸ μισθωμάτων; ὁ τ. λόγος, title of speech by Isaeus, Harp.s.v. ἅμιπποι.

temenios
τεμένιοςτεμέν-ιος, α, ον, of or belonging to the τέμενος, φυλλάς the grove in the τέμενος, S.Tr.754; οἶκος SIG987.3 (Chios, iv B.C.). epith. of Hestia, ib.1014.9 (Erythrae, iii B.C.).

temenisma
τεμένισματεμέν-ισμα, ατος, τό, the precincts of a temple, D.C.42.26, 57.9.

temeniths
τεμενίτηςτεμεν-ίτης [ῑ], ου, ὁ, = τεμένιος: at Syracuse, Apollo of the Temenos (i.e. the precinct of Demeter and Persephone), Th.6.75, Cic.Verr.4.53.119; τεμενίτης also epith. of Poseidon at Myconus, SIG1024.5 (iii/ii B.C.); of Zeus at Amorgos, IG12(7).62.37 (iv B.C.): fem., ἡ ἄκρα ἡ

temenitis
ΤεμενῖτιςΤεμενῖτις the height on which was the Temenos, Th.7.3.

temenizw
τεμενίζωτεμεν-ίζω, make a sacred precinct, consecrate, τεμένη τ. τισί Pl.Lg. 738c, cf. IG12.45.11, D.H.3.70: abs., Ἡρακλέης τεμένισσε . . φερσεφαάσσῃ Inscr. ap. Arist.Mir.843b27
Pass., ἐτεμενίσθη D.C.57.9, al.

temenos
τέμενοςτέμεν-ος, εος, τό, Arc. nom. and acc. sg. τέμενες IG5(2).432.31,42 (Megalop., ii B.C.); Aeol. gen. sg. τεμένηος Alc.152: (τέμνω)
a piece of land cut off and assigned as an official domain, esp. to kings and chiefs, καὶ μέν οἱ [Βελλεροφόντῃ] Αύκιοι τ. τάμον ἔξοχον ἄλλων καλὸν φυταλιῆς καὶ ἀρούρης, ὄφρα νέμοιτο Il.6.194, cf. 20.184,391; τ. περικαλλὲς . . πεντηκοντόγυον 9.578, cf. 12.313; τ. βασιλήϊον 18.550; δμῶες Ὀδυσσῆος τ. μέγα κοπρίσσοντες Od.17.299, cf. 6.293: in pl., τεμένεα 11.185; τεμένη, μέρος τιμῆς Arist.Rh.1361a35. a piece of land marked off from common uses and dedicated to a god, precinct, ἔνθα τέ οἱ τ. βωμός τε θυήεις Il.8.48, cf. 2.696, al., Pi.N.10.19, IG12.94.29, etc.; τὸ τ. τῶν ἡρῴων Test.Epict.2.13; in it stood the temple or shrine, Hdt.2.112, 155, 3.142; Πρωτεσίλεω τάφος τε καὶ τ. περὶ αὐτόν Id.9.116: hence the Pythian race-course is called a τέμενος, Pi.P.5.33; Syracuse is the τ. Ἄρεος ib.2.2; the sacred valley of the Nile is the Νείλοιο πῖον τ. Κρονίδα ib. 4.56; the lake formed by the Cephisus is the τ. Καφισίδος ib.12.27; the Acropolis is the ἱερὸν τ. (of Pallas), Ar.Lys.483 (lyr.): poet. also, τέμενος αἰθέρος A.Pers.365; ἀνέμων Philet.13; Μαραθὼν σῆς ἀρετῆς τ. IG14.1185 (Rome); τρόπαια στησάμενοι Διὸς . . τέμενος to be a grove of Zeus, Tim.Pers.211; of sacred groves, h.Ven.267. temple, ἄγαμαι τοῦ τ. τῆς ὀροφῆς Chor.p.88 B., cf. p.116 B.

temenouros
τεμενουρόςτεμεν-ουρός, ὁ, guardian of a, τέμενος, Ἑρμῆς Epigr.Gr.781.11 (Cnidus): τεμενωρός, Hsch.

temenouxos
τεμενοῦχοςτεμεν-οῦχος, ον, (ἔχω) holding a τέμενος, epith. of Poseidon (?), Epic. ap. A.D.Synt.138.13 (v. Hermes51.480), Orac. ap. Kern Genethliakon für Robert 100 (Tralles).

temenwros
τεμενωρόςτεμεν-ωρός, v. τεμενουρός.

temesh
ΤεμέσηΤεμέση, ἡ, a place whence (acc. to Od.1.184) the Taphians obtained copper in exchange for iron: some identified it with Temesa in Bruttium; others read Ταμασόν or Τάμασιν, i.e. Tamassos in Cyprus, v. Str.6.1.5, Paus.6.6.8, St.Byz.: ὁ ἐν Τεμέσῃ ἥρως, prov. of misplaced rage, Eust.1409.14.

temmai
τέμμαιτέμμαι: τείνει, Hsch. (τίνι cj. F. de Saussure, comparing τέμμαι with Avest. čαημāι, dat. of κα-, interrog.-indef. pron.: τίνει M. Schmidt): τέμμειν: πείθειν, τιμᾶν, ἡγεῖσθαι, Id. τέμματα: στεφανώματα, Id. (Perh. Lacon. for στέμματα.)

temnw
τέμνωτέμνω (B), only in τέμνοντα: ἀμέλγοντα, Hsch.; ἔτεμεν: ἤμελγεν, Id. (Perh. cf. Skt. ā-cāmati, pl. -camanti, 'sip', Icel. hvóma 'swallow'.)

tempea
ΤέμπεαΤέμπ-εα, contr. Τέμπη, τά, Tempe, the valley between Mounts Olympus and Ossa, through which the Peneus escapes into the sea, Hdt.7.173, Call.Del.105. any sequestered vale, Cic.Att.4.15.5, D.P.219,916,1017; ἢ κατὰ Πηνειῶ καλὰ τέμπεα, ἢ κατὰ Πίνδω Theoc.1.67: also in late Prose, Aristid.Or.23(42).20, 36(48).120, Philostr.Ep.16.

tempeiths
ΤεμπείτηςΤεμπ-είτης, ου, ὁ, dweller in the vale of Tempe, Ἄπλουνι Τεμπείτᾳ IG9(2).1034 (Gyrton, iii B.C.).

tempikos
ΤεμπικόςΤεμπ-ικός, ή, όν, in or of Tempe, Plu.2.1136a, Ael.VH3.1
fem. Τεμπίς, ίδος, Nic.Al. 199.

tempoqen
ΤεμπόθενΤεμπ-όθεν, Adv. from Tempe, Call.Iamb.1.230.

tempouroi
τεμποῦροιτεμποῦροι: ἀρχὴ ἐπιμελουμένη τῆς τῶν γυναικῶν εὐκοσμίας, Hsch.

tempwdhs
ΤεμπώδηςΤεμπώδης, ες, like a vale, Eust.ad D.P.1017.

temw
τέμωτέμω, v. τέμνω.

tenagitis
τεναγῖτιςτενᾰγ-ῖτις, ιδος, fem. Adj. shallow, AP9.551 (Antiphil.).

tenagizw
τεναγίζωτενᾰγ-ίζω, to be covered with shoal-water, Str.1.3.4; ὁ ῥοῦς τ. stands in pools, Plu.Luc.24.

tenagoomai
τεναγόομαιτενᾰγ-όομαι, Pass., to be formed by shoal-water, λίμναι Xenocr. ap. Orib.2.58.35.

tenagos
τέναγοςτένᾰγ-ος, εος, τό, shoal-water, shallows, lagoon, whether in the sea or in rivers, Pi.N.3.24; ἕλεά τε καὶ τ. Hdt.1.202, cf. 7.176, 8.129, Th.3.51, PPetr.2p.17 (iii B.C.), etc.; φύεται [τὰ ὄστρεα] . . ἐν τοῖς τενάγεσι Arist.HA548a1.

tenagwdhs
τεναγώδηςτενᾰγ-ώδης, ες, formed of shoal-water, standing in pools, A.R.4.1264, Plb.1.75.8,10.8.7, D.S.2.60, Jul.Or.1.39a, etc. living therein, [σκορπίος] Hices. ap. Ath.7.320d.

tenantion
τενάντιοντενάντιον, τό, hook to fasten dress, in gloss on ἐνετή, Eust.976.25.

tenaron
τέναροντέναρον, τό, media manus, Gloss.; cf. θέναρ.

tenaros
τέναροςτέναρος: κακοῦργος, συκοφάντης, Hsch., Phot., Suid.: perh. cf. τεωρεῖς.

tendw
τένδωτένδω, gnaw, gnaw at, Hes.Op.524 (τένθει v.l. ap.Sch.Ar.Pax 1009, Suid. s.v. τένθαις), cj. in AP9.438.1 (Phil.). (Prob. cf. Lat. tondeo.)

tenea
τένεατένεα: κόρυζα, Hsch.

tenedios
ΤένεδοςΤένεδος, ἡ, Tenedos, Il.1.38, etc.: hence Τενέδιος ἄνθρωπος, prov. ἐπὶ τῶν φοβερῶν τὰς ὄψεις, Men.200; Τ. αὐλητής, prov. of false accusation, St.Byz.; Τ. ξυνήγορος a sharp-tongued advocate, Id.; Τ. πέλεκυς, v. πέλεκυς 1.2.

tenekounti
τενεκοῦντιτενεκοῦντι: ἐνοικοῦντι, Αἰολεῖς, Hsch.

tennei
τένθωτένθω, v. τένδω. τέννει: στένει, βρύχεται, Hsch. τέννος: στέφανος ἐλάϊνος ἐρίῳ πεπλεγμένος, Id.

tenontagra
τενοντάγρατενοντάγρα, ἡ, stiffness of the sinews, Cael.Aur.TP5.2.

tenontokopew
τενοντοκοπέωτενοντοκοπέω, cut through the neck, behead, Aq.Ex.34.20: also τενοντόω, Id.Ex.13.13.

tenontotrwtos
τενοντότρωτοςτενοντότρωτος, ον, wounded in the tendons, Gal.13.575.

tenqeia
τενθείατενθ-εία, ἡ, lickerishness, gluttony, Ar.Av.1691, Alciphr.3.24.

tenqeuw
τενθεύωτενθ-εύω, eat greedily, Poll.6.122, dub. cj. in Lib.Or.62.25.

tenqhs
τένθηςτένθ-ης, ου, ὁ, gourmand, Cratin.320 (lyr.), Ar.Pax1009,1120, Cephisodorusap. Eus.PE15.2, Ath.1.6c, 3.112b; cf. προτένθης. (Expld. as λωποδύται, μοιχοί, Hsch., but as οἱ λίχνοι, Id. s.v. τένδω; τ. δὲ ὁ λίχνος καὶ τὸ ἀπὸ παντὸς ἥδιστον θηρώμενος μεταφέρων αὐτὸ ἄλλοτ᾽ ἐπ᾽ ἄλλα Anon. in EN182.10.)

tenqinoi
τένθινοιτένθινοι: λίθοι πλατεῖς, Hsch.

tenqrhdwn
τενθρηδώντενθρ-ηδών, όνος, ἡ, a kind of wasp that makes its nest in the earth, Arist.HA629a31, Dsc.5.109; cf. sq.

tenqrhnh
τενθρήνητενθρ-ήνη, ἡ, = foreg., Nic.Al.547.

tenqrhnion
τενθρήνιοντενθρ-ήνιον, τό, the nest of the τενθρηδών, Arist.HA629b1.

tenqrhniwdhs
τενθρηνιώδηςτενθρ-ηνιώδης, ες, honeycombed, Hp.Anat.1 (τεθρ- codd.), Democr. ap.Ael.NA12.20 (ubi θρηνῶδες), Plu.2.721f (ubi τενθρηνῶδες).

tenwn
τένωντένων, οντος, ὁ, (τείνω) sinew, tendon, ἀπέκοψε τένοντας αὐχενίους Od.3.449; freq. in dual, ἄμφω ῥῆξε τένοντε Il.5.307, al., cf. 4.521, Hes.Sc.419; of the arm, ἵνα τε ξυνέχουσι τένοντες ἀγκῶνος Il.20.478; of the foot, ποδῶν τέτρηνε τένοντε 22.396, cf. E.Ph.42; τ. ποδός, the outstretched foot, Id.Cyc.400; ὁ τ. ὁ ὀπίσθιος the Achilles tendon, Hp.Fract.11; ὁ τ. ὁ ἐν τῇ κνήμῃ τοῦ ποδός ib.16, cf. Arist.HA515b9; τ. defined as a species of νεῦρον, Gal.2.739, cf. 6.772: abs., for the foot, πτέρναι τενόντων θ᾽ ὑπογραφαί A.Ch.209, cf. E.Med.1166, Ba. 938; τένοντα σείων, of a mule, Babr.62.3. metaph., mountain-ridge, Καυκάσιος τ. AP4.3b.12 (Agath.).

teo
τέοτέο, gen. of interrog. τίς, v. τις B init. τεο, gen. of enclit. τις, v. τις A init. τέο, Dor. gen. of ού (τύ), v. σύ; Ep. τεοῖο, ibid. τεοισι, τέοισι, Ion. for τισι, τίσι, v. τις A and B init. τέος, Dor. gen. of σύ (q.v.).

teos
τεόςτεός, ή, όν, Ep. for σός, Il.5.234, Hes.Op.27, etc.; Dor. τεός, ά, όν, Pi.O.4.1, N.8.44, al., B.9.13, 16.21, and in lyr. passages of Trag., as A.Pr.163, Th.105, S.El.1091 (cj.), E.Heracl.911; Aeol. τέος, α, ον, Alc.14; Boeot. acc. pl. masc. τιώς Corinn.Supp.2.58. [τεός as one short syll. in Praxill.1 (cited by Heph. for this reason).]

teos
τέοςτέος and τεός, Ion. and Dor. for τίς, τις, rare in nom. and acc., οὔτε γὰρ οὔ τεον ἔστι nor is there a Nothing, Parm.8.46; but some of the oblique cases occur in Hdt., etc., v. τέῳ, τέων, τέοισι; τεοις Xenoph.37; cf. also τέο.

teou
τεοῦτεοῦ, Dor. gen. of σύ, Epich.145, Sophr.84, Call.Cer.99, cf. A.D. Pron.75.16. τέου, gen. of τίς, Archil.95.

teous
τεοῦςτεοῦς, Dor. and Boeot. gen. of σύ, Sophr.59, Corinn.11.

teoutos
τέουτοςτέουτος, v. τοιοῦτος.

teoutos
τοιοῦτοςτοιοῦτος, αύτη, οῦτο, Att. also -οῦτον Th.7.21, Pl.Hp.Ma.281b, etc., which is the Ep. form (v. Od.7.309, 13.330), and seems to prevail in Hdt. (2.5, 150, 3.27, 85, 5.106 (v. l.), 7.103), Gem. (2.20, al.), etc., while we find τοιοῦτο in A.Pr.801, Ag.315, Ar.Ra.1399 cod. Rav., Men.Sam.160, Pk.236, v. l. in Th.7.86: both forms occur in Pap., τοιοῦτον PAmh.2.29.17 (iii B. C.), UPZ146.8,32 (ii B. C.), Phld. Rh.1.249, 2.270 S., Ir.p.33 W.; τοιοῦτο PEnteux.27.8 (iii B. C.), PCair.Zen.379.8, 482.13 (iii B. C.), Phld.Ir.p.42 W., Rh.2.243 S. (citing Metrod.)
Aeol. τέουτος Lyr.Adesp.51 (cod. A Heph.); fem. τεαύτα Sapph. Supp.13.4, Alc.Supp.8.5, 25.10
a stronger form of τοῖος, bearing the same relation to τοιόσδε as οὗτος to ὅδε, such as this, in Hom. not so common as τοῖος, but in Att. the most common of the three forms; anteced. to οἷος, Od.4.269, Pl.Smp.199d, etc.; to ὡς, Il.21.428; to ὅς, ὅς, ὅσπερ, S.Ant.691, Th.1.21, Lys.13.1, 30.14, X. Lac.7.5, Pl.R.349d, etc.; to οἷόσπερ, v. l. in X.Cyr.6.2.2; less freq. to a Conj., as ὥστε, A.Ag.1075, Pl.Smp.175d: freq. also abs., Pi. O.6.16, Hdt.2.2, etc.; freq. with implications, so good, so noble, so bad, etc., Il.7.242, etc.; τοιοῦτον . . ἐστὶ τὸ . . τέλειον ἄνδρα εἶναι so great a thing is it . . , Pl.Hp.Ma.281b; τοιοῦτος ὤν being such a wretch, S.Aj.1298, cf. Ph.1049; εἴς τι τοιοῦτον ἐμπίπτειν οὗ . . into such a condition in which . . , Pl.Grg.511c; freq. coupled with τοσοῦτος, Th.5.63, X.Cyr.2.4.6, etc.; with οὗτος, Pl.R.461e, X.Cyr. 8.2.26, etc. (so in the expression οὗτος τοιοῦτος, αὕτη τοιαύτη, just as he (she, it) is, of slaves or animals for sale, POxy.95.19 (ii A. D.), etc.); εἰς σὲ τοιοῦτος ἐγένετο, τ. γίγνου περὶ τοὺς γονεῖς, so disposed towards . . , X.Cyr.5.2.27, Isoc.1.14: c. dat., τ. ἦσθα τοῖς λόγοισι such in thy words, S.Ph.1271: τ. ἕτερος such another, Hdt.3.47; ἕτερα τοιαῦτα, ἕτερον τοιοῦτον, Id.1.120, 2.5; referring to what precedes, Id.3.82, Pl.Lg.904d; used instead of repeating an Adj., ἀθάνατος εἶναι καὶ στρατιῆς τ. ἄρχειν Hdt.1.207, cf. 3.82, 7.10. έ, Th.3.58: with the Art., οἱ τοιοῦτοι A.Pr.952, Ch.291, S.OC642, Hp.Art.42; τὰ τ. Pi. O.9.40; ὀνόματι ὁ τοιοῦτος ἐμὲ προσαγορεύων Antipho 6.40 cod.A. the sense is made more indef. in τοιοῦτός τις or τις τοιοῦτος such a one, Pi.O.6.16, Th.1.132, etc.; τοιαῦτ᾽ ἄττα Pl.R.386a; in this case it may freq. be rendered by an Adv., ἡ διάρριψις τοιαύτη τις ἐγένετο took place in this wise, X.An.5.8.7; ἐγένετο ἡ διακομιδὴ τοιαύτη τις Plb.3.45.6. τὸτ. such a proceeding, Th.1.76, etc.; διὰ τὸ τ. for such a reason, Id.7.21; ἐκ τοῦ τ. Id.3.37; ἐν τῷ τ. in such a case, ib.81, etc. (but also ἐν τῷ τ. in such a place, X.Ages.6.7; ἐν τ. τῆς οἰκίας Id.Eq.4.1); also ἐν τ. εἶναι τοῦ κινδύνου to be in such a state of peril, Id.An.1.7.5. in narrative, τοιαῦτα prop. refers to what goes before, τοιαῦτα μὲν δὴ ταῦτα A.Pr.500; καὶ ταῦτα μὲν τ. S.El. 696, cf. X.An.2.5.12, etc.; cf. τοιόσδε fin. after a question, τοιαῦτα affirms like ταῦτα (v. οὗτος c. VII. 1), just so, even so, E.Hec. 776, El.645. τοιαῦτα abs., τἂ πλοῖα, τὰ τοιαῦτα ships and suchlike, D.8.25. τοιαῦτα as Adv., in such wise, S.OT1327: regul. Adv. τοιούτως only late, EM650.42.—Cf. τοσοῦτος. [τοῐ- freq. in Trag. and Com., e.g. A.Ag.593, Eu.194,197,424, S.OT406, Ar. Ra.1399, etc.; cf. τοιόσδε fin.]

teporion
τεπόριοντεπόριον, = 'the . . of the well', PLond.1821.103: the next lemma, glossed 'ditto', is τροχαρέα, hence perh. roller of a windlass.

tepta
τεπτάτεπτά: ἑπτά, Hsch. (τ prob. an error for [epig-rough] = spir.asp.).

teqafatai
τεθάφαταιτεθάφᾰται, Ion. 3pl. pf. Pass. of θάπτω, f.l. in Hdt.6.103.

teqaluia
τεθαλυῖατεθᾰλυῖα, τεθηλώς, τεθᾱλώς, v. θάλλω.

teqarrhkotws
τεθαρρηκότωςτεθαρρηκότως, Adv. pf. part. of θαρρέω, boldly, Plb.2.10.7, 9.9.8, Phld.Piet.18, D.S.4.17, etc.

teqhpa
τέθηπατέθηπα, pf. with pres. sense, Ep. plpf. ἐτεθήπεα as impf., from ταφ- (v. fin.), of which no pres. is found
poet. Verb, also used in Ion. and late Prose: intr., to be astonished, astounded, amazed, θυμός μοι ἐνὶ στήθεσσι τέθηπεν Od.23.105; mostly in part. τεθηπώς, amazed, astonished, Il.4.243, 21.64, Parm.6.7, Emp.17.21, etc.; ἐτεθήπεα Od.6.166: joined with the part., τέθηπα ἀκούων Hdt. 2.156, cf. Luc.Merc.Cond.42.--To this belongs also aor. ἔτᾰφον, used by Hom. only in part. τᾰφών, in the phrases ταφὼν ἀνόρουσε Il.9.193, Od.16.12, al.; στῆ δὲ ταφών Il.11.545, al.; later in indic., 3sg. τάφε Pi.P.4.95, dub. in B.16.86; 3pl. τάφον ib.48, A.R.2.207; 1sg. ἔταφον A.Pers.999 (lyr.). c. acc., wonder or be amazed at, Plu.2.24e, Luc.Tim.28,56, etc. (in Od.6.168, the acc. σε belongs only to ἄγαμαι). (Prob. cogn. with θάμβος.)

teqmios
τέθμιοςτέθμιος, v. θέσμιος, τεθμός, v. θεσμός. τεθμοφούλαξ, v. θεσμοφύλαξ.

teqnaihn
τέθναθιτέθνᾰθι, τεθναίην, τεθνάκην, τεθνάμεν, τεθνάμεναι, τεθνάναι, τεθνᾶσι, τεθνεώς, τεθνήξομαι, τεθνήξω, τεθνηώς, τεθνώς, v. θνῄσκω.

teqnakoxalkidas
τεθνακοχαλκίδαςτεθνᾱκοχαλκίδας [ῐ], α, ὁ, perh. one who would die for a farthing, i.e. a miser, Cerc.4.11.

teqolws
τεθολώςτεθολώς: ἀνάπλεως, Amerias ap.Hsch.

teqorubhmenws
τεθορυβημένωςτεθορῠβημένως, Adv., (θορυβέω) tumultuously, in a disorderly manner, ἀποχωρεῖν X.HG5.3.5.

teqraios
τεθράϊοςτεθράϊος and τεθράϊτος, apparently = quadrivium, PMag.Lond. 121.203.

teqrhmeron
τετρήμεροςτετρ-ήμερος, ον, of four days: μετὰ τὴν τ. (sc. ἡμέραν) after the fourth day, Arist.Pol.1286a13, cf. PHib.1.115.22 (iii B.C.); τεθρήμερον for four days, AP15.40.5 (Cometas): cf. τετραήμερος.

teqrippeuw
τεθριππεύωτεθριππεύω, drive a four-horse chariot, dub. l. in E.Fr.228.5 (τέθριππ᾽ ἄγοντος Nauck).

teqrippobamwn
τεθριπποβάμωντεθριππο-βάμων [ᾱ], ονος, ὁ, = sq., τ. στόλος, = τέθριππον, E.Or. 989 (lyr.).

teqrippobaths
τεθριπποβάτηςτεθριππο-βάτης [ᾰ], ου, ὁ, driver of a four-horse chariot, Hdt. 4.170.

teqrippos
τέθριπποςτέθριππος, ον, (τέτταρα, ἵππος) with four horses yoked abreast, ἅρμα Pi.I.1.14; ζεῦγος A.Fr.346; ὄχος E.Hipp.1212; τ. ἡλίου σέλας Id.El.866; τ. ἅμιλλαι chariot-races, Id.Hel.386; of the charioteer, οἱ Λυδοὶ ἐπὶ Πέλοπος τέθριπποι . . ἦσαν [καὶ] ἤδη ἁρματῖται Philostr.Im.1.17 (καὶ secl. Schenkl). τέθριππον (sc. ἅρμα), τό, four-horse chariot, Pi.O.2.50, Hdt.6.103, E.Alc.428, Pl.Ly.205c, etc.; τ. ἵππων a team of four abreast, Ar.Nu.1407: pl., of a single chariot, Pi.P.1.59, E.HF177.

teqrippotrofew
τεθριπποτροφέωτεθριππο-τροφέω, keep a team of four horses, Hdt.6.125.

teqrippotrofos
τεθριπποτρόφοςτεθριππο-τρόφος, ον, (τρέφω) keeping a team of four horses, οἰκίη τ., i.e. a wealthy family that could support this the most expensive contest in the games, ib.35.

teqrulhmenws
τεθρυλημένωςτεθρῡλημένως, Adv., (θρυλέω) as is well known, Poll.6.207.

teqrummenws
τεθρυμμένωςτεθρυμμένως, Adv., (θρύπτω) wantonly, effeminately, Plu.2.801a.

teradermon
τεράδερμοντεράδερμον, v. τετράδερμα.

teramnon
τέραμνοντέραμνον or τέρεμνον, τό, a word used esp. by E., but only in pl. and always (except once, τέραμνά τ᾽ οἴκων Hipp.418) in lyr. passages, chamber, house, like μέλαθρα, τ. ἀπὸ νυμφιδίων Hipp.768; παστάδων ὑπὲρ τ. Or.1371; Περγάμων . . καταίθεται τ. Tr.1296; ἐξ Ἀΐδα τεράμνων Alc.457; ἐπὶ Πυθίοις τ. Hipp.536; ὑπὲρ τέραμνα Ph. 333: dat. sg. τεράμνῳ Maiist.12: also in late Prose, τέρεμνα Artem. 2.10. [-εμνα Or.1371 codd. ALP, Ph.333 codd. VA, Hipp.418 codd. exc. L, which has -α-: Maiist. l.c. corroborates the spelling -αμνον.]

teramnon
τέραμνοντέραμνον: ἁπαλόν, ἑψανόν, Phot., Suid.

teramoths
τεραμότηςτερᾰμότης, ητος, ἡ, softness, Thphr.CP4.12.10.

teramwn
τεράμωντεράμων (A) [ᾰ], ον, gen. ονος, (τείρω, τέρην) becoming soft by boiling, of pulse, Thphr.HP8.8.6, CP4.12.1 sq., cf. Plu.2.701d: Comp. -ονέστερος Thphr.CP5.6.12: also of soil fit for such plants, ib.4.12.3; of water, Phot.

teramwn
τεράμωντεράμων (B) [ᾰ], ωνος or οντος, ὁ (?), = κάλαμος, Anacr. ap. Hilgard Excerpta ex libris Herodiani (Leipzig 1887) p.21, Pl.Sph. ibid.: v. Hermes 35.544. (Said to be declined as -ντ- stem by Anacr. l.c. (this stem mentioned also by Arc. 13), but -ων -ωνος by Pl. l.c.: not found in our text of Pl.Sph., but τεράμωσι (or perh. τεράμουσι) is to be restored in 221a for καλάμοις.)

teras
τέραςτέρας, τό: gen. Ep. αος (not in Hom. or Hes.), Ion. εος Hdt.8.37: pl., nom. Ep. τέραα Od.12.394, Ion. τέρεα Hdt. l.c., τεράᾰτᾰ D.P.604, Q.S.5.43; τέρᾱ A.R.4.1410, but τέρᾰ Nic.Th.186; τέρα (quantity not stated) Att.acc. to Moer.p.369 P., cf.Ar.Ra.1343; gen. Ep. τεράων Il.12.229, τερέων Alc.155; Att. τερῶν acc. to Moer.l.c., Thom.Mag.p.348 R.; dat. Ep. τεράεσσι Il.4.398, al.; later τέρασι LXX De.26.8, al.: the forms τέρατ-ος, -ι, -α, -ων are Hellenistic, Moer.pp.366,369 P., Thom.Mag.p.348 R. (τέρατα LXX Ex.4.21, al., τεράτων ib.Ps.104 (105).27); gen. sg. τέρως v.l. in Paus.10.26.3: lengthd. metri gr. τείρεα Il.18.485 (= IG42(1).129.9), Arat.692, A.R. 3.1362; τείρεσιν h.Mart.7; later τείρεσσι IG14.2461.11 (Massilia)
sign, wonder, marvel, portent, ἡμῖν μὲν τόδ᾽ ἔφηνε τ. Ζεύς Il.2.324; ᾐτέομεν δὲ θεὸν φῆναι τ. Od.3.173; τοῖσιν . . θεοὶ τέραα προὔφαινον 12.394; τέρας ἧκε Κρόνου πάϊς 21.415; Ζεὺς δ᾽ Ἔριδα προΐαλλε . . , πολέμοιοτ. μετὰ χερσὶν ἔχουσαν a sign of coming battle, Il.11.4; esp. of signs in heaven, ἀστέρα ἧκε Κρόνου πάϊς . . , ναύτῃσι τ. 4.76; ἴρισσιν ἐοικότες, ἅς τε Κρονίων ἐν νέφεϊ στήριξε τ. μερόπων ἀνθρώπων 11.28, cf. 17.548; and with pass. Verbs, τ. φανήτω Od.20.101
so always when the first syll. is lengthd., v. supr.
also in Prose, ἢν δὲ χειμῶνος βροντὴ γένηται, ὡς τέρας θωμάζεται Hdt.4.28, cf. 6.98; τ. πέμπειν X.Mem. 1.4.15; ἐφάνη Hdt.7.57; ἐπιγίνεταί σφι τέρεα Id.8.37, cf. Hes.Th. 744, Pi.O.13.73, etc.; freq. in NT, σημεῖα καὶ τέρατα Ev.Marc.13.22, al. in concrete sense, monster, Διὸς τ. αἰγιόχοιο, of the Gorgon's head, Il.5.742; of a serpent, 12.209, h.Ap.302; δάϊον τ., of Typhoeus, A.Pr.354; ἀπρόσμαχον τ., of Cerberus, S.Tr.1098; οὔρειον τ., of the Sphinx, E.Ph.806 (lyr.); ταῦρον, ἄγριον τ. Id.Hipp. 1214, cf. 1247; ὅλον τ. ὀπτήσας . . βασιλεῖ παρέθηκε κάμηλον Antiph. 172.7 (anap.), cf. Epicr.3.13; used by Cicero of Caesar, Att.8.9.4. monstrous birth, monstrosity, Pl.Cra.393b, 394a, Aeschin.3.111, Arist.GA769b30, 773a3, Vett.Val.341.13; ὡς ἔθρεψεν ἔκπαγλον τ. A. Ch.548. in colloquial language, τέρας λέγεις καὶ θαυμαστόν Pl.Hp.Ma.283c, cf. Tht.163d; τέρας λέγεις, εἰ . . Id.Men.91d; 'a marvel' of a cup, Theoc.1.56: pl., of incredible statements, Phld. Mus.p.74 K.

teraskopos
τερασκόποςτερασκόπος, ὁ, poet. for τερατοσκόπος, Pi.P.4.201, A.Ch.551, Eu. 62, S.OT605: Adj., καρδία τ. 'my prophetic soul', A.Ag.978 (lyr.).

terasma
τέρασματέρασμα, ατος, τό, marvel, prodigy, Plu.2.1123b.

terasporia
τερασπορίατερασπορία, ἡ, sowing of portents, corrupt in Corp.Herm.3.3.

terastios
τεράστιοςτεράστιος, ον, monstrous, prodigious, ὡς τ. τι πεποιηκώς (Bernard. rightly ὥσπερ ἀστεῖόν τι) Thphr.Char.19.9; τ. τι πάσχεις Luc. DMort.17.1; τ. τὸ πρᾶγμα ἐφαίνετο Id.Alex.16; τ. σημεῖον Ezek. Exag.91, cf. Sm.Nu.13.34(33), al.; τ. ἔργον Ph.1.544; τεράστιοι perh. = τερατουργοί in Rhetor. in Cat.Cod.Astr.8(4).148: Ζεὺς τ. the god of portents, Luc.Tim.41, Aristid.2.65 J., IG5(1).1154 (Gythium); δαίμονες τ. Hld.2.5: τὸ τ., = τέρας, J.AJ10.2.1; a monstrous birth, Paul.Aeg.3.76 (pl.). Adv. -ίως Eust.ad D.P.Proll.p.79 B.

terateia
τερατείατερᾰτ-εία, ἡ, talking marvels, Ar.Nu.318, Isoc.12.1, Plb.2.17.6; 'fairy story', Phld.Piet.27 (pl.); ἡ ποιητικὴ τ. Jul.Or.2.56d. the knowledge of τέρατα, as part of the equipment of Pythagoras, Luc. Vit.Auct.2.

terateuma
τεράτευματερᾰ´τ-ευμα, ατος, τό, juggling trick, Ar.Lys.762, D.H.2.19, etc.

terateuomai
τερατεύομαιτερᾰτ-εύομαι, talk marvels, Ar.Eq.627, Ra.834; ἀποθαυμάζων καὶ τ. Aeschin.1.94; τ. τῷ σχήματι indulge in strange gesticulation, Id.2.49; ψεύδεται καὶ τ. ib.98, cf. 3.160; ἐν τοῖς ὀνόμασι Gal. 15.787: c. acc., οἱ τερατεύεσθαί τι πρὸς τοὺς πολλοὺς βουλόμενοι Epicur.Ep.2p.53U.; τὰ τοιαῦτα Agatharch.7; τοὺς γρῦπας Sch.A.Pr. 803.

teratias
τερατίαςτερᾰτ-ίας, ου, ὁ, = τερατουργός, worker of marvels, D.S.34/5.2.8.

teratikws
τερατικῶςτερᾰτ-ικῶς, Adv. wonderfully, τ. εὖ Epicur.Fr.161.

teratismos
τερατισμόςτερᾰτ-ισμός, ὁ, = τέρας, Lyd.Ost.4 (pl.).

teratoergaths
τερατοεργάτηςτερᾰτο-εργάτης [γᾰ], ου, ὁ, wonder-worker, Tz.H.2.921.

teratogonia
τερατογονίατερᾰτο-γονία, ἡ, monstrous birth, Poll.7.188.

teratogonos
τερατογόνοςτερᾰτο-γόνος, ον, favouring the birth of monsters, Vett.Val.18.1.

teratografew
τερατογραφέωτερᾰτο-γρᾰφέω, write of τέρατα, Str.1.2.11.

teratologew
τερατολογέωτερᾰτολογ-έω, tell of marvels or strange phenomena, Arist.Mete. 368a25; τ. ὑπέρ τινος D.S.1.63; τὰ τοιαῦτα τ. Luc.Philops.37
Pass., to be related as a marvel, S.E.P.2.70, 3.31, Iamb.Protr.21. γ´.

teratologhma
τερατολόγηματερᾰτολόγ-ημα, ατος, τό, marvellous tale, Ant.Diog.14 (pl.).

teratologia
τερατολογίατερᾰτολογ-ία, ἡ, telling of marvels, marvellous tales, Isoc 15.285 (pl.), Str.6.2.4, Ph.1.505, Procl.in Cra.p.55 P., Ps.-Luc.Philopatr.2.

teratologos
τερατόλογοςτερᾰτόλογ-ος (parox.), ὁ, marvel-monger, Poll.9.147 (citing Plato, v. 11), Philostr.V A3.32. Adj., in pass. sense, portentous, φύσεις Pl.Phdr.229e.

teratomorfos
τερατόμορφοςτερᾰτό-μορφος, ον, of monstrous shape, Cass.Pr.51, Tz.H.8.636.

teratoomai
τερατόομαιτερᾰτό-ομαι, Med., stare at as a wonder, Timo34.

teratopoiia
τερατοποιίατερᾰτο-ποιία, ἡ, miracle-mongering, Arist.Fr.191.

teratopoios
τερατοποιόςτερᾰτο-ποιός, όν, working wonders, LXX 2 Ma.15.21, Procl.Par.Ptol.225.

teratoproswpos
τερατοπρόσωποςτερᾰτο-πρόσωπος, ον, with monstrous face, Hdn.Epim.17.

teratoskopia
τερατοσκοπίατερᾰτο-σκοπία, ἡ, interpretation of τέρατα, Poll.7.188.

teratoskopos
τερατοσκόποςτερᾰτο-σκόπος, ὁ, observer of τέρατα, soothsayer, diviner, Pl.Lg.933c, 933e, Arist.Fr.75, LXX De.18.11: cf. τερασκόπος.

teratotokew
τερατοτοκέωτερᾰτο-τοκέω, give birth to a monster, Arist.GA 770b4.

teratourgew
τερατουργέωτερᾰτουργ-έω, work wonders, ψευδῶς τι Sch.Pi.I.7(6).13.

teratourghma
τερατούργηματερᾰτούργ-ημα, ατος, τό, miracle, Suid. s.v. Διονύσιος ὁ Ἀρεωπαγίτης.

teratourgia
τερατουργίατερᾰτουργ-ία, ἡ, working of wonders, Porph.Abst.2.42; ἡ περὶ γαστέρα τ. its wonderful working, Ph.1.60. use or love of the marvellous, ἡ ἐν τοῖς λόγοις τ. Luc.Icar.6, cf. Plu.2.17b (pl.).

teratourgos
τερατουργόςτερᾰτουργ-ός, ὁ, wonder-worker, D.S. 34/5.2.5, Ptol.Tetr.160, Luc.Gall.4: Adj., τ. ἡδονή Ph.2.267.

teratwdhs
τερατώδηςτερᾰτ-ώδης, ες, portentous, prodigious, Ar.Nu.364; σοφία τ. X. Ep.1; also of men, τ. εἰς σοφίαν Pl.Euthd.296e; τὸ τερατῶδες Arist. Po.1453b9; τ. ἀναπλασμοί Metrod.Herc.831.5, cf. Jul.Or.7.206c. monstrous, of strange births (τέρας 11.2), Arist.GA772a36, al., Sor. 2.55; τὰ τ. Phld.Sign.7; τ. ζῴδια, viz. Pisces, Cancer, Scorpio, Capricorn, Cat.Cod.Astr.1.166: Sup., -ωδεστάτη ὄψις Ph.2.99, cf. Phld. Mort.38. Adv. -δῶς, opp. κατὰ φύσιν, Arist.HA496b18, cf. D.S.1.26.

teratwpos
τερατωπόςτερᾰτ-ωπός, όν, marvellous-looking, τ. ἰδέσθαι h.Pan.36.

terazw
τεράζωτεράζω or (acc. to Hdn.Gr.1.443) τερᾴζω, interpret portents or prodigies, A.Ag.125 (lyr.).

terbinqeus
ΤερβινθεύςΤερβινθεύς, ὁ, epith. of Apollo at Myus, SIG33.79 (Milet., ii B.C.): v. τέρμινθος.

terebinqinos
τερεβίνθινοςτερεβίνθ-ῐνος, τερέβινθος, v. τερμίνθινος, τέρμινθος.

terebinqizw
τερεβινθίζωτερεβινθ-ίζω, to be like turpentine, Dsc.5.142.

terebinqwdhs
τερεβινθώδηςτερεβινθ-ώδης, ες, full of terebinth-trees, νησίς AP9.413 (Antiphil.).

tereinos
τέρεινοςτέρεινος, collat. form of τέρην, restored by Salmas. in Anacreont. 53.2, for τερινόν.

tereiths
τερείτηςτερείτης, ου, ὁ, a term in Music, perh. name of an instrument, Αἰγυπτίοις τερείταις ὑποαυλισμοὺς δύο BGU1125.4, cf. 3, 23, 29 (i B.C.).

tereminqinos
τερεμίνθινοςτερεμίνθ-ινος, τερέμινθ-ος, v. τερμίνθινος, τέρμινθος.

teremnon
τέρεμνοντέρεμνον, τό, v. τέραμνον. τέρεμνος, ον, = στερεός, στερρός, Hsch.

terenoxrws
τερενόχρωςτερενόχρως, ωτος, ὁ, ἡ, with tender skin, τερενόχρωτες μαζῶν ὄψεις Anaxandr.41.37 (anap.); heterocl. dat. τερενόχροϊ Opp.H.2.56; nom. pl. τερενόχροες Orph.L.33.

teressen
τερέωτερέω, fut. -έσω Eust. 1532.2
bore through, pierce, l.c. τέρεσσεν: ἔτρωσεν, ἐτόρνωσεν, Hsch.

teretisma
τερέτισματερέτ-ισμα, ατος, τό, a humming, twanging, φορμίγγων Diog. ap. D.L.6.104 (alluding to E.Fr.200), Luc.Nigr.15, AP7.612, cf. 11.352 (both Agath.); chirruping of cicadas, Hsch. metaph., a mere sound or twittering, τερετίσματα τὰ εἴδη (the Platonic ideas) Arist.APo.83a33; τὰ συνήθη ταῦτα τ. the ordinary prattle, Procop.Gaz.Ep.33; τὸ πόημα οὐχ ὡς τ. καὶ κροῦμα νοοῦμεν Phld.Po.2p.228H.

teretismos
τερετισμόςτερετ-ισμός, ὁ, = foreg., of flutes, trilling, Poll.4.83, cf. Anon.Bellerm.p.26.

teretizw
τερετίζωτερετ-ίζω, hum a tune, τερετιῶ τι πτιστικόν Phryn.Com.14, cf. Teles p.7 H., Arist.Pr.918a30, Babr.9.4, Alciphr.3.55; πρὸς τὸ δίχορδον τ. Euphro 1.34; αὐτὸς αὑτῷ τ. Thphr.Char.27.15
Pass., Phld. Mus.p.99 K. tunitter, of swallows, Hsch. accompany with the voice, = τὸ αὐτὸ μέλος ᾄδειν, Phot., Suid. talk idly, prattle, Zeno Stoic.1.23: cf. συντερ-. (Onomatop.)

teretrion
τερέτριοντερέτριον, τό, Dim. of sq., Thphr.HP5.7.8.

teretron
τέρετροντέρετρον, τό, (τετραίνω) borer, gimlet, Od.5.246, 23.198, IG12.313.127, LXX Is.44.12, AP6.103 (Phil.), Plu.2.997d; trepan, Aret.CD1.4.

terfeios
τέρυτέρυ: ἀσθενές, λεπτόν, Hsch. τέρυας ἵππους: οὕτω λέγονται ὅσοι ἀδδηφάγοι εἰσί. ἔνιοι τοὺς ἀσθενεῖς, Id. τερύνης: τετριμμένος ὄνος, καὶ γέρων, ἢ δυσανάληπτος γέρων, Id. τερύσκ-εται: νοσεῖ, φθίνει, and τερμόν-ετο: ἐτείρετο, Id. [Τε]ρφεῖος, ὁ, a month at Mytilene or Eresus, Inscr.Magn.52.38 (restored by Bechtel Aeol.62).

terfeus
ΤερφεύςΤερφεύς, έως, ὁ, a month at Cyme, Schwyzer646.18 (ii B.C.).

terfos
τέρφοςτέρφος, εος, τό, = ἔρφος, στέρφος, skin, shell, Nic.Al.268; τάπιδος Id.Th.323; τέρφη: λέπυρα, Hsch.

terhdonismos
τερηδονισμόςτερηδον-ισμός, ὁ, carious condition, κρανίου Heliod. ap. Orib.46.22 tit.

terhdonizomai
τερηδονίζομαιτερηδον-ίζομαι, Pass., to be worm-eaten, of orris-root, Dsc.1.1; -ίζεται ὁ ὀπός (of συκόμορον, when dried) ib.127; of bones, to be carious, Antyll. ap. Orib.44.23.10.

terhdwn
τερηδώντερηδών, όνος, ἡ, wood-worm, Ar.Eq.1308, Thphr.HP5.4.4, Plb. 6.10.3. a grub which infests beehives, larva of the wax-moth, Galleria mellonella (cf. πυραύστης), Arist.HA605b17. a worm in the bowels, Id.Fr.241. caries, in the bones, Hp.Morb.2.24, al. (Cf. τετραίνω, Skt. tṛṇatti 'bore through', Lith. trandis 'hairworm, moth'.)

terhn
τέρηντέρην, εινᾰ, εν, gen. τέρενος, είνης, ενος; poet. fem. gen. τερένης, Dor. and Aeol. -ας, Alc.61, AP9.430 (Crin.)
poet. Adj. soft, delicate, in Hom. mostly in neut., τέρεν δάκρυ Il.3.142, al.; τέρενα φύλλα 13.180, Od.12.357; τέρεν᾽ ἄνθεα ποίης 9.449, cf. Sapph. 54; τέρεν αἷμα Emp.100.6; τ. δέμας ib.11: metaph., τέρεν ἄνθος ἥβης Hes.Th.988: masc. only in the phrase τέρενα χρόα, Il.4.237, al., Hes.Op.522, Th.5: fem., γλήχωνι τερείνῃ h.Cer.209; παρθένος τέρεινα Hippon.90; παιδὶ τερείνῃ Thgn.261; τέρειναν ματέρ᾽ οἰνάνθας ὀπώραν Pi.N.5.6; poet. gen. τερένας ὀπώρας Alc. l.c.; τέρειν᾽ ὀπώρα A.Supp.998; μυρσίναις τερείναις Anacreont.30.1; τέρεινα δάφνα Ibyc. 6; ὄψιν τέρειναν a tender sight, i.e. one that causes tender feelings, E.Med.905: of sound, τέρεν φθέγγεται (sc. παῖς) Thgn.266; τερένων ὑπ᾽ αὐλῶν Anacr.20: Comp. τερενώτερος Lyr.Adesp.76; τερέντερος Antim.97; τερεινότερος AP5.120 (Phld.). (Cf. τέρυ, Sabine tereno- 'soft', Lat. tenero- (prob. influenced by tenuis), Skt. táruṇas 'young, tender'.)

terikarpon
τερίκαρποντερίκαρπον: μεγαλόκαρπον, Hsch. τερίμη: τάφρος, Id. (Perh. cf. τέρχνεα.) τερίνη: τετριμμένη (cf. τερύνης), οἱ δὲ τερπωλή, Id. τερῖνος: τηρῶν διάνοιαν, λυπῶν, Id.

terma
τέρματέρμα, ατος, τό, end, boundary, chiefly poet.: goal round which horses and chariots had to turn at races, περὶ τέρμαθ᾽ ἑλισσέμεν Il.23.309; περὶ τ. βαλούσας, εὖ σχεθέειν περὶ τέρμα, ib.462,466; τέρματα θεῖναι or σημῆναι, ib.333,358; ἔστασεν ἐν τέρμασιν ἀγῶνος Pi.P. 9.114; τ. δωδεκάγναμπτον, i.e. doubled twelve times, Id.O.3.33; δρόμου τέρματα dub. l. in S.El.686; ἐξωτέρω ἀποκάμπτειν τοῦ τ. Arist. Rh.1409b23. mark set to show how far a quoit was thrown, ἔθηκε δὲ τέρματ᾽ Ἀθήνη Od.8.193. metaph., issue, event, A. Ag.781,1177 (both lyr.). generally, end, limit, δολιχῆς τ. κελεύθου Id.Pr.286 (anap.), cf. 706, 823; ποῦ τὸ τ. τῆς φυγῆς; Id.Eu. 422: pl., ὁδοῦ τέρματα Thgn.1166; ἐπὶ τέρμασι τοῖσι ἐκείνης (sc. τῆς Εὐρώπης) Hdt.7.54; συνάγουσι τὰ τέρματα (oftwo rivers) they contract their bounds, i.e. draw together and so contract the space between them, Id.4.52: metaph., πλούτου τέρμα a limit to wealth, Thgn. 227. end, in point of time or distance, ἐπὶ τέρμ᾽ ἀφίκετο reached the limit, was at the end, S.Aj.48; Ἑρμῆς σφ᾽ ἄγει . . πρὸς αὐτὸτ. Id.El.1397 (lyr.); βιότουτ. the term or end of life, death, Simon. 85.13; τ. βίου or τοῦ βίου, A.Fr.362, S.OT1530 (troch.), E.Alc.643; γήρως ἐσχάτοις πρὸς τ. Id.Andr.1081; τ. μόχθων, πόνων, ἄθλου, A.Pr.100 (anap.), 186 (lyr.), 259; Σισύφου πέτρος ἀνήνυτος, οὗ τὰ τέρματα αὖθις ἄρχει πόνων Pl.Ax.371e; ἐπὶ τέρματι at last, A.Eu.633: also τέρμα abs., like τέλος, Ps.-Phoc.138. culmination, highest point, goal, τ. ἀέθλων prize, Pi.I.4(3).85(67); κακῶν E.Supp. 369 (lyr.); πρὸς τέρμασιν ὥρας Ar.Av.705; τέρματα νίκης Archestr. Fr.34.10; τ. τέχνης Parrhas. 2; ὑγιείας ἀκόρεστον τ. the bounds of health are insatiable, A.Ag.1002 (lyr.); ἀγχόνης τέρματα Id.Eu.746; θανάτου τ. E.Hipp.140 (lyr.). highest power, supremacy, τ. Κορίνθου ἔχειν to be sovereign of Corinth, Simon.112; θεοὶ . . πάντων τέρμ᾽ ἔχοντες E.Supp.617 (lyr.); σωτηρίας γὰρ τέρμ᾽ ἔχεις ἡμῖν μόνη you are the arbiter . . , Id.Or.1343; τ. τῆς σωτηρίας final pledge . . , S.OC725; δαίμονες οἳ φιλίης τέρματ᾽ . . ἔχετε AP12.170 (Diosc.). (Cf. τέρμων, τέρθρον, Skt. tárati, tiráti 'cross, win through, overcome', Lat. terminus, trans, in-trare.)

termasthres
τερμαστῆρεςτερμ-αστῆρες, οἱ, boundary-commissioners, IG42(1).71.85 (Epid., iii B.C.).

termation
τερμάτιοντερμ-άτιον [ᾰ], τό, Dim. of τέρμα, Suid.s.v. τήνελλα (s. v.l.).

termatizw
τερματίζωτερμ-ᾰτίζω, limit, bound, Str.9.4.2; make an end of, finish, τι S.E.M.10.102; τρεῖς δεκάδας Epigr.Gr.539 (Phanagoria)
Pass., τ. εἰς τὸ ἄδηλον Hippod. ap. Stob.4.34.71, cf. Ruf.Anat.38, Gal. 14.794, Vett.Val.245.10
Med., have as one's end, γῆρας τ. βαρύ E. Fr.952 cod.Orion. (ἑρμ- Nauck).

termatouxos
τερματοῦχοςτερμ-ᾰτοῦχος, gloss on βαλβιδοῦχος, Hsch.

termazw
τερμάζωτερμ-άζω, = τερματίζω, Tab.Heracl.1.10, 2.9, SIG421.10 (Thermon, iii B.C.).

termereion
ΤερμέρειονΤερμέρειον or Τερμέριον κακόν, τό, prov., a misfortune one brings on oneself, said to be derived from one Τέρμερος a highwayman, Philipp. ap.Sch.E.Rh.509, Plu.Thes.11, Jul.Or.7.210d; prob. to be restored for μερμέριον κ. in Luc.Lex.11: τερμερίης prob.portentous in Epic.Alex. Adesp.2.15. τὸ τ., = membrum virile, dub. in AP11.30 (Phld.).

termieus
τερμιεὺςτερμιεὺς (sc. Ζεύς), ὁ, guardian of boundaries, Lyc.706.

terminqinos
τερμίνθινοςτερμίνθῐνος, η, ον, of the terebinth-tree, ῥητίνη turpentine, Diocl. Fr.140, Thphr.HP9.2.2, Dsc.4.150 (τερεμ- cod. E, τερεβ- cett., Wellm.), Sor.2.14, al. (τερεβ-), PHolm.6.33 (τερεβ-), Gal.6.288 (v.l. τερεβ-), 292,354; οἶνος Dsc.5.30, etc.; prob. to be restored for τερεβίνθινος in X.An.4.4.13
pecul. fem. τερμινθίς, ίδος, Nic.Al.300.

terminqofagos
τερμινθοφάγοςτερμινθοφάγος [ᾰ], ον, eating terebinth, Πέρσαι Nic.Dam.Fr.66.34 J.

terminqos
τέρμινθοςτέρμινθος, ἡ, terebinth, Pistacia Terebinthus, Hp.Mul.2.192, Arist. Mir.837a33, Thphr.HP3.2.6, 9.2.2, Theoc.Ep.1.6, AP4.1.30 (Mel.), Dsc.1.71, Gal.6.351, 616 (v.l. τερεβ-), 624 (v.l. τερεβ-), etc. a swelling like the fruit of the terebinth-tree, Hp.Hum.20, Epid.6.3.23, Diocl.Fr.82, cf. Erot., Gal.16.461. (This is apparently the oldest form, but τερεμινθ- and τερεβινθ- are freq. vv. ll.: τερέμινθος is given freq. by codd. A and B of LXX, and τερέβινθος by all the uncials in Is.1.30, 6.13 and four times elsewhere, cf. AP9.282 (Antip. Thess.), Gp.9.18.1; in Gal. codd. vary (v. supr.); a fem. τερεβίνθη prob. in PMag.Par.1.1312, v.l. in Gal.6.644; τρέμιθος (q.v.) is also found; τεττερέβινθος in Gloss. seems to be an error: cf. Τερβινθεύς.) a parasitic growth on the olive, Thphr.CP2.17.4. a flax-like plant from which the Athenians made fishinglines, Hsch., Phot., EM753.10. = πιστάκη, Thphr.HP4.4.7.

termioeis
τερμιόειςτερμιόεις, εσσα, εν, (τέρμις, if = πέζα 11.2) prob. fringed, ἀσπίς Il. 16.803 (prob. read by Zenod. in Il.3.334, v. τερσανόεσσα) χιτών Od.19.242, Hes.Op.537.

termios
τέρμιοςτέρμιος, α, ον, (τέρμα) at the end, last, always of Time, τ. ἁμέρα the day of death, S.Ant.1330 (lyr.); χώρα τ. the spot where one is destined to end life, Id.OC89.

termis
τέρμιςτέρμις: πούς, Hsch.

termodromew
τερμοδρομέωτερμοδρομέω, run to the goal, Man.4.520.

termonios
τερμόνιοςτερμόνιος, α, ον, at the world's end, πάγος A.Pr.117 (lyr.).

termonismos
τερμονίζωτερμον-ίζω, fix boundaries of, delimit, τὰν χώραν IG42(1).71.11 (Epid., iii B.C.): hence τερμον-ισμός, ὁ, delimitation, ib.8.

termosunh
τερμοσύνητερμοσύνη, ἡ, ending, βίου dub. in Trag.Adesp.509 (lyr.).

termwn
τέρμωντέρμων, ονος, ὁ, = τέρμα, boundary, A.Fr.191 (anap.), E.Hipp.746 (lyr.); pl., ib.3,1159, Heracl.37, al.; edge, δίσκου Id.Hel.1472 (lyr.): chiefly poet., but cf. Str.3.5.5, Plu.Pyrrh.12 (pl.), Porph.Chr.13: prose word in dialects, IG14.352 (Halaesa), SIG421.8 (Thermon, iii B.C.). = Lat. Terminus, Plu.Num.16. end, A. Supp.629 (anap.); βίου E.Ph.1352.

ternaka
τέρνακατέρνακα: τῆς κάκτου τοῦ φυτοῦ καυλός, Hsch.

teros
τέροςτέρος, εος, τό, = τέμενος (cf. τέραμνον), dub. in Inscr.Cypr.65 H.

terpikeraunos
τερπικέραυνοςτερπῐκέραυνος, ον, delighting in thunder, epith. of Zeus, Il.1.419, al., Hes.Op.52.

terpnos
τερπνόςτερπνός, ή, όν, (τέρπω) delightful, pleasant (Hom. only as v.l., Od.8.45), Thgn.1019 (= Mimn.5.3), Pi.O.6.57, al., A.Ag.143 (lyr.), etc.; τερπνὰ παθών Tyrt.12.38; also in Prose, Democr.211; πρὸς τὸ τερπνόν Th.2.53, cf. Pl.Cra.419d; τὰ τ. delights, pleasures, Isoc.1.21, X.Mem.2.1.23; τὸ τ. enjoyment, Metrod.Fr.47. rarely of persons, αὑτῷ δὲ τερπνός to his own content, S.Aj.967; γέρων τ. Anacreont.37.1. regul. Comp. τερπνότερος Phld.Oec.p.9 J.: Sup. -ότατος Thgn.256; irreg. τέρπνιστος Call.Fr.256; Adv. -ιστα (or -ίστα[τα]) Id. in PSI11.1218c6. Adv. τερπνῶς Thgn. 914, S.Fr.583.5.

terpnoths
τερπνότηςτερπνότης, ητος, ἡ, pleasantness, delight, LXX Ps.15(16).11(pl.), 26(27).4, Aristeas 307, Poll.3.97, Hsch. s.v. τέρψις.

terpos
τέρποςτέρπος, εος, τό, = τερπωλή, in pl., Supp.Epigr.3.774.8 (Itanus, i B.C./i A.D.).

terpos
τερπόςτερπός, ὁ, perh. = ταρπός, PCair.Zen.693.9 (iii B.C.).

terpotramis
τερπότραμιςτερπότραμις, = ἡ τῶν ἀφροδισίων τέρψις (Phot.), Telecl.66; expld. by Meineke as ὁ τοῖς ἀφροδισίοις τερπόμενος.

terpw
τέρπωτέρπω, Od.1.347, etc.; Ep. subj. τέρπῃσι 17.385: Ion. impf. τέρπεσκον Q.S.7.378, AP9.136 (Cyrus): fut. τέρψω S.Tr.1246, etc.: aor. ἔτερψα h.Pan.47, E.Heracl.433, Pl.Lg.658b
the Pass. and Med. have a fivefold aor., ἐτέρφθην Od.5.74, 8.131, 17.174, S.OC1140, E.Ion 541 (troch.); rare in Prose, X.Mem.2.1.24. Ep. ἐτάρφθην, τάρφθην, Od.6.99, 19.213,251, 21.57. Ep. ἐτάρπην, τάρπην, 23.300, Il.11.780, al.; inf. ταρπῆναι Od.23.212, and ταρπήμεναι ib.346, Il.24.3; subj. τρᾰπείω, Ep. 1pl. τρᾰπείομεν (v. infr. 11.2). Ep. also ἐταρπόμην, only in 1pl. subj. ταρπώμεθα Od.4.295, al.; also redupl. through all moods, τετάρπετο Il.19.19, 24.513; τεταρπώμεσθα Od.11.212, Il.23.10,98; τεταρπόμενος Od. 1.310, al. aor. 1 ἐτερψάμην, in Ep. subj. τέρψομαι 16.26 (but τέρψομαι is fut. Med. in Il.20.23, S.Fr.677); opt. τέρψαιτο h.Ap. 153; part. τερψάμενος Od.12.188
delight, gladden, cheer, ὅ κεν τέρπῃσιν ἀείδων 17.385; τῇ [φόρμιγγι] ὅ γε θυμὸν ἔτερπεν Il.9.189, al.; πεσσοῖσι . . θυμὸν ἔτερπον Od.1.107; καὶ τὸν ἔτερπε λόγοις Il. 15.393; τοὐμὸν . . τ. κέαρ S.Tr.1246; θοίνῃ σε τ. Achae.17; ἡ ἀγγελίη . . ἔτερψε [αὐτούς] Hdt.8.99; sts. in Att. Prose, ἔπεσι . . τὸ αὐτίκα τέρψει will give momentary pleasure, Th.2.41, cf. Pl.Lg. 658b, 658e, etc.; τ. τὴν ἀκοήν, τὰς ἀκοάς, Phld.Po.5.26,28; ἧλιξ τέρπει τὸν ἥλικα, prov. in Pl.Phdr.240c, etc.: abs., give delight, Od.1.347, 8.45, S.Aj.475; τὰ τέρποντα delights, Id.OC1217 (lyr.); ῥήματα τέρψαντά τι ib. 1281; οἱ τέρποντες λόγῳ ῥήτορες Th.3.40; τὰ τέρψοντα X.Ages.9.4. more freq. in Pass. and Med., in Ep. the aor. Pass. is used, c. gen. rei, have full enjoyment of, enjoy to one's heart's content, ἐπεὶ τάρπημεν ἐδητύος ἠδὲ ποτῆτος Il.11.780; ἐπεὶ τάρπησαν ἐδωδῆς Od.3.70; σίτου τάρφθεν 6.99; τεταρπόμενοι φίλον ἦτορ σίτου καὶ οἴνοιο Il.9.705; ὕπνου, εὐνῆς ταρπήμεναι, 24.3, Od.23.346; φιλότητος ἐταρπήτην ib.300; ἥβης ταρπῆναι ib.212: metaph., take one's fill of lamentation, τεταρπώμεσθα γόοιο Il.23.10,98, Od. 11.212, cf. 19.213, 21.57. enjoy or delight oneself, c. dat. instr., φρένα τ. φόρμιγγι Il.9.186; μύθοισι Od.23.301; δαιτί 1.26; γόῳ φρένα 4.102; δίσκοισιν Il.2.774; ἐν θαλίῃς Od.11.603, Hes.Op.115; φιλότητι (or ἐν φ.) τραπείομεν εὐνηθέντε Il.3.441, 14.314 (whereas in the phrase λέκτρονδε τραπείομεν εὐνηθέντες (v.l. -θέντε), Od.8.292, the form τραπείομεν seems to be taken by the poet as belonging to τρέπω, though others retain the usu. sense by connecting λέκτρονδε with εὐνηθέντες or by punctuating after λέκτρονδε); so in Trag., λαμπάδι τερπόμεναι A.Eu.1042 (lyr.), cf. S.OC1140, etc.; delight in, τῇ τῶν πυραμίδων μεγαλειότητι OGI666.26 (Egypt, i A.D.); τοῖς εὐώδεσι Sor. 2.29; ἐπί τισι E.Rh.194: c. part., λόγοις . . οἷς σὺ μὴ τέρψῃ κλύων S.Ant.691; τέρπεται τιμώμενος E.Ba.321; τί ἂν . . ἀκούσας τερφθείης; X.Mem.2.1.24: abs., πῖνε καὶ τέρπευ drink and be merry, Hdt.2.78. with internal acc., οἴην μοῖραν δέκα μοιρέων τέρπεται ἀνήρ has only one tenth part of the enjoyment, Hes.Fr.162; κενὴν ἐτερπόμην . . τέρψιν S.Fr.577; τέρπου κενὴν ὄνησιν E.Or.1043. freq. with words which limit its sense, θυμῷ Il.19.313, Od.16.26; θυμόν Il.21.45; κατὰ θυμόν Hes.Op.58,358; φρένα Il.1.474, Od.4.102, etc.; φρεσὶν ᾗσι τετάρπετο Il.19.19, cf. Od.5.74; ἐνὶ φρεσίν 8.368; τεταρπόμενος φίλον κῆρ 1.310; ἀπάταισι θυμὸν τέρπεται Pi.P.2.74. (Cf. Skt. trpnoti 'take one's fill', Causative tarpáyati 'delight (trans.)', Opruss. ka enterpo . . ? 'what is the use of . .?', Goth. paurfts, OE.pearf 'benefit', Goth. parf 'I need'.)

terpwlh
τερπωλήτερπωλή, ἡ, poet. and later Prose for τέρψις, Od.18.37, Archil. 13, Thgn.984,1068, Luc.Icar.16, Aret.CA2.3.

terpwn
τερπώντερπών, όνος, ἡ, cited without translation as derivative of τέρπω, EM141.17, 812.20.

terqreia
τερθρείατερθρ-εία, ἡ, use of extreme subtlety, hair-splitting, formal pedantry, Isoc.10.4, Phld.Oec.p.75 J., Ph.2.191, al.; τ. μυθική in religion, D.H. 2.19; of disputes about words, Gal.8.637, UP4.9; εἴτις εἰς τὴν Στωϊκὴν τ. ἀπάγοι τὸν λόγον Procl.in Prm.p.534 S. = στρατεία 3, Phot., Suid.

terqreuomai
τερθρεύομαιτερθρ-εύομαι, use extreme subtlety, Arist. Top.156b38, Plu.2.43a, Gal.UP6.12, dub. cj. by Bgk. in Ar.Fr.198.9, cf. Pherecr.18 (dub.); τ. περί τινος D.61.15.

terqreus
τερθρεύςτερθρ-εύς, έως, ὁ, quibbler, sarcastically as a pr. n. in Hermipp.42.

terqrhdwn
τερθρηδώντερθρηδών, όνος, ὁ, v. τερθρωτήρ.

terqrhdwn
τερθρωτήρτερθρωτήρ, ῆρος, ὁ, the part of a ship from which the πρῳρεύς kept a look-out, Hsch.; who also cites τερθρηδών (τεθρηδών cod.): πρῳρεύς.

terqrios
τέρθριοςτέρθριος, ὁ, rope from the end of a sail-yard (τέρθρον), used for reefing, Ar.Eq.440, cf. Sch. ad loc.; τ. κάλοι Erot., Gal.19.145. τερθρία πνοή, cited from S. (Fr.333) in EM753.7, is there expld. by ὀπισθία, a stern wind, but perh. rather a stiff gale requiring the use of τέρθριοι.

terqron
τέρθροντέρθρον, τό, prop. the end of the sail-yard, Erot., Gal.19.145; cf. τέρθριος. generally, end, extremity, ῥινῶν ἔσχατα τ. Emp. 100.4, cf. Poll.2.134; αἶψα δὲ τέρθρον ἵκοντο . . Οὐλύμποιο its summit, h.Merc.322 (v.l. ἵκοντο κάρηνα). extremity, crisis, in a disease, ἐπὴν τὸ τ. ᾖ τοῦ πάθεος Hp.Mul.2.125 (v.l. τὸ στερεόν), cf. Erot. and Gal. l.c.: hence, the end, i.e. death, E.Fr.371. (Cf. τέρμα.)

terqros
τέρθροςτέρθρος, ὁ, = τέρθριος, Hsch. (dub.).

terraton
τερρατόντερρατόν: ἔσχατον, ἡδύ, τερπνόν, Hsch. τερρητόν: τριήρης, Id. (Perh. Aeol.)

tersainw
τερσαίνωτερσαίνω, dry up, αἷμα μέλαν τέρσηνε Il.16.529: pres. in Lyc. 390, Nic.Al.551
Pass., to be dried up, μυῖαι τερσαίνοντο A.R.4.1405; to be dried, of figs, Jul.Ep.180: cf. τέρσομαι.

tersanoessa
τερσανόεσσατερσᾰνόεσσα, epith. of ἀσπίς, Il.3.334 as read by Zenod. ap. Sch. A (τερμιόεσσαν corr. Robert).

tersia
τερσιάτερσιά, ἡ, = τρασιά, Jul.Ep.180.

tersomai
τέρσομαιτέρσομαι, Pass., with aor. inf. τερσῆναι, τερσήμεναι (v. infr.), as if from ἐτέρσην
to be or become dry, dry up, ἕλκος ἐτέρσετο παύσατο δ᾽ αἷμα the wound dried up and the blood was staunched, Il.11.267,848; οὐδέ μοι αἷμα τερσῆναι δύναται 16.519; θειλόπεδον τέρσεται ἠελίῳ is baked by the sun, Od.7.124; εἵματα δ᾽ ἠελίοιο μένον τερσήμεναι αὐγῇ 6.98; ὅταν [τὰ ῥάκεα] ἐν ἡλίῳ τέρσηται Hp.Mul.1.11; ὄσσε δακρυόφιν τέρσοντο his eyes became dry from tears, Od.5.152. Act. first in later Ep. (Hom. using only τερσαίνω), aor. subj. τέρσῃ (-σει codd.) Theoc.22.63; inf. τέρσαι Nic.Th.96,693 (v.l. τέρσον both times); opt. Med. τέρσαιο ib.709
Hsch. cites ἐτέρρατο: ἐξηράνθη. (Cf. Lat. torreo, tostus, Skt. tŕṛ[snull ]yati 'to be thirsty'.)

terta
τέρτατέρτα: ἡ τρίτη, Hsch., cf. Choerob. in An.Ox.2.275, EM665.41. (Prob. Aeol.; cf. Τέρτιος Aeol. pr. n. IG12(2).275.1, = Arc. Τρίτιος, and Τέρτυλλος Act.Ap.24.1, etc., = Arc. Τρίτυλλος.)

tertatos
τέρτατοςτέρτᾰτος, α, ον, Aeol. for τρίτατος, cj. Ahrens for τέτρατος in Pi. O.8.46.

tertiokhrios
τερτιοκήριοςτερτιοκήριος, ὁ, = Lat. tertiocerius, Cod.Just.4.59.1.1.

tertos
τρίτοςτρίτος [ῐ], Aeol. τέρτος (v. τέρτα) η, ον, (τρεῖς) third, τοῖσι δ᾽ ἐπὶ τρίτος ἦλθε Od.20.185, cf. 14.471; τρίτος αὐτός himself the third, i. e. with two others (v. αὐτός 1.6) τ. ἡμίδραχμον two drachmae and a half, Din.Fr.8.4; cf. ἡμιτάλαντον; τ. γενέσθαι to be third in a race, Isoc.16.34, cf. Plu.Alc.11
the third freq. appears as completing the tale, e.g. the third and last libation was offered to Ζεὺς Σωτήρ, Διὸς σωτηρίου σπονδὴ τρίτου κρατῆρος S.Fr.425, cf. A.Fr.55; ἔγχει κἀπιβόα τρίτον παιῶν᾽, ὡς νόμος ἐστίν Pherecr.131.5 (cf. τριτόσπονδος): metaph., Κράτος τε καὶ Δίκη σὺν τῷ τρίτῳ . . Ζηνί A.Ch.244, cf. Eu. 759, Supp.26 (anap.); τρίτην ἐπενδίδωμι (sc. πληγήν) the third and finishing stroke, Id.Ag.1386; Ἐρινὺς . . αἷμα πίεται, τρίτην πόσιν, i. e. the blood of Clytemnestra and Aegisthus, the first being that of the children of Thyestes, the second that of Agamemnon, Id.Ch.578, cf. 1066 (anap.). τρίτη, with or without ἡμέρα, the day after tomorrow, ἐς τρίτην ἡμέραν Ar.Lys.612; εἰς τρίτην Anaxandr.4; τῇ τρίτῃ X.HG3.1.17, etc.; τρίτῃ καὶ τετάρτῃ Id.An.4.8.21, etc.; but ἐχθὲς καὶ τ. ἡμέραν yesterday and the day before, Id.Cyr.6.3.11
διὰ τρίτης two days later, Arist.Fr.368; but, every other day, Hp.Fract. 48, Gal.6.354. with other Nouns omitted, ἡ τ. (sc. χορδή) the third string in the heptachord, = ἡ παραμέση, Arist.Pr.920a16, Plu.2.1137b
ἡ τ. (sc. πληγή) the third blow, v. supr. 1
ἡ τ. (sc. μερίς) the third part of a coin or weight, Hsch. s.v. ἕκτη, Phot. post Τριτοπάτορες; ἐγένετο ὁ μέδιμνος χρυσοῦ καὶ δύο τριτῶν IPE12.32A63 (Olbia, iii B. C.); third of a stater, Herod.2.64. τρίτον as Adv., thirdly, S.Ant.55, Fr.380; a third time, E.Hel.1417, Aristid.2.182 J.; πρῶτον μὲν . . , δεύτερον δὲ . . , τ. δὲ . . Pl.R.358c; τοῦτο τ. this third time, LXXNu.22.32, Ev.Jo.21.14
in Hom. always τὸ τρίτον, Il.3.225, 6.186, al., cf. Hdt.1.55, Ar.Ach.997, Th.6.5, etc.
also ἐκ τρίτου in the third place, Pl.Ti.54a (but = the third time, Ev.Matt. 26.44, Dsc. 5.32); ἐκ τρίτων E.Or.1178, Pl.Grg.500a
regul. Adv. τρίτως in the third degree, Id.Ti.56b. τρίτον thrice, Syrian.in Metaph. 134.15, Gp.2.39.7, al., Sch.Pi.O.2.123; Elean ἐν τρίτον Schwyzer 412.4. τὸ τ. μέρος Isoc.12.177, etc.; τὸ τ. Luc.Tox.46; τὸ τ. τοῦ ἀριθμοῦ Str.7.7.4, cf. LXXNu.15.6; ἐπὶ τῷ τ. at the third signal, X.An.2.2.4. τρίτα, τά, (sc. ἱερά) a sacrifice offered the third day after the funeral, Ar.Lys.613, Is.2.37, Poll.8.146. τὰ τρίτα λέγειν τινί play the third part (like τριταγωνιστεῖν τινι), D.19.246, cf. Men.223.17. πρῶτα δραμεῖν καὶ δεύτερα καὶ τ. win . . third place in the race, E.Epigr.3 (τρίτατα cj. Bgk.). (Cf. Skt. trlīyas, Lat. terlius, etc.)

terxanon
τέρχανοντέρχανον, v. τάρχανον.

terxnos
τέρχνοςτέρχνος, εος, τό, twig, young shoot, Max.502, Hsch.; also τρέχνος, εος, τό, AP15.25 (Besant., pl.), Hsch.: τὰ τέρχνιja or τρέχνι ja plants, young trees, Inscr.Cypr.135.9H. τέρχνεα: . . ἐντάφια, Hsch. (Cf. ταρχύω.)

teryiephs
τερψιεπήςτερψῐεπής, ές, of sweet utterance, ἀοιδαί B.12.230.

teryifrwn
τερψίφρωντερψίφρων, ον, gen. ονος, delighting the mind, delightful, ὕλη Nonn. D.42.44.

teryimbrotos
τερψίμβροτοςτερψίμβροτος, ον, gladdening the heart of man, Ἠέλιος Od.12.269, h.Ap.411; αὐλοί B.12.72; ἠώς Orph.A.1049.

teryinoos
τερψίνοοςτερψίνοος [ῐ], ον, heart-gladdening, φόρμιγξ AP9.505(2).

teryis
τέρψιςτέρψις, εως, ἡ, also ιος Orph.Fr.11: (τέρπω)
enjoyment, delight, τινος from or in a thing, τέρψις ἀοιδῆς Hes.Th.917, cf. Ar.Ra.676 (lyr.); δείπνων τέρψιες Pi.P.9.19, cf. Th.2.38; χλιδανῆς ἥβης τ. A.Pers. 544 (anap.); κυλίκων S.Aj.1201 (lyr.); εἰς τέρψιν τινῶν ἐλθεῖν E.Ph. 195, cf. IT797; βραχεῖα τ. ἡδονῆς κακῆς Id.Fr.362.23: τ. ἐστί μοι, c. inf., it is my pleasure to . . , ἦν μοι τ. ἐκπεσεῖν χθονός S.OC766, cf. 775: abs., joy, delight, Thgn.787, Pi.O.12.11, B.1.59, A.Ag.611, etc.: pl., αἱ διὰ τῶν αἰσθήσεων τ. Phld.D.3.14: distd. from the more general term ἡδονή by Prodic. ap. Arist.Top.112b23, cf. Pl.Phlb. 11b.

teryixora
ΤερψιχόρηΤερψῐ-χόρη, ἡ, Dor. and Att. Τερψῐ-χόρᾱ Pi.I.2.7, Pl.Phdr.259c, cf. Choerob.in Theod.2.42 H.
Terpsichore. the Muse of the dance, Hes. Th.78, etc. Pythag. name of 9, Theol.Ar.58.

teryixoros
ΤερψίχοροςΤερψῐ´-χορος, ον, enjoying the dance, esp. the choral dance, of Apollo, AP9.525.20.

tessaraboios
τεσσαράβοιοςτεσσᾰράβοιος [ρᾰ], ον, worth four steers, Il.23.705.

tessarakaideka
τεσσαρακαίδεκατεσσᾰρᾰκαίδεκα, v. τεσσαρεσκαίδεκα.

tessarakaidekadwros
τεσσαρακαιδεκάδωροςτεσσᾰρᾰκαι-δεκάδωρος [κᾰ], ον, (δῶρον 11) fourteen hand-breadths long, AP6.114 (Simm.).

tessarakaidekaeths
τεσσαρακαιδεκαετήςτεσσᾰρᾰκαι-δεκᾰετής Gal.11.290: abbreviated in PRyl. 103.5 (ii A.D.): fem. [τεττᾰρ]ᾰκαιδε[κέ]τις Arist.Ath.56.7.

tessarakaidekatos
τεσσαρακαιδέκατοςτεσσᾰρᾰκαι-δέκᾰτος, η, ον, fourteenth, Mittheil. aus der Samml.d.Pap.Erzherzog Rainerii4 (ii A.D.), Sch.Ar.Nu.1005, Anon. in GGMii 493.

tessarakaidekeths
τεσσαρακαιδεκέτηςτεσσᾰρᾰκαι-δεκέτης, ες, or τεσσᾰρᾰκαι-ετής, ές, fourteen years old, BCH 47.83 (Philippi, metr.):

tessarakaieikosipous
τεσσαρακαιεικοσίπουςτεσσᾰρᾰκαι-εικοσίπους [σῐ], πουν, gen. ποδος, in form τεττ-, twenty-four feet long, IG12.373.62.

tessarakonqhmeros
τεσσαρακονθήμεροςτεσσᾰρᾰκονθήμερος, ον, after forty days, ἐκπυήσιες ῥήγνυνται -ήμεροι Hp.Prog.15.

tessarakontadraxmiaia
τεσσαρακονταδραχμιαίατεσσᾰρᾰκοντᾰ-δραχμιαία, ἡ, 40-drachma tax, Stud.Pal.4.62.9 (i A.D., abbrev.).

tessarakontaduo
τεσσαρακονταδύοτεσσᾰρᾰκοντᾰ-δύο, forty-two, PSI10.1132.6 (i A.D.).

tessarakontaennea
τεσσαρακονταεννέατεσσᾰρᾰκοντᾰ-εννέα, forty-nine, ib.1140.28 (ii A.D.).

tessarakontaeths
τεσσαρακονταετήςτεσσᾰρᾰκοντᾰ-ετής, ές, forty years old, Hes.Op. 441; τ. χρόνος Act.Ap.7.23, 13.18; ἡλικία Sor.1.34
Att. fem. τεττᾰρᾰκοντᾰέτις, ιδος, Pl.R.460e: masc.also τεσσᾰρᾰκοντούτης, Gal. 15.504, M.Ant.11.1, (τεττ-) Luc.Herm.13.

tessarakontaetia
τεσσαρακονταετίατεσσᾰρᾰκοντᾰ-ετία, ἡ, space of forty years, Ph.2.175; age of forty years, D.H.2.58.

tessarakontakaipentakis
τεσσαρακοντακαιπεντάκιςτεσσᾰρᾰκοντᾰ-καιπεντάκις [τᾰκ], Adv. forty-five times, Aristarch.Sam.13 (Wallis, τεσσαρακοντάκις καὶ πεντάκις codd.).

tessarakontakaipentakisxiliostos
τεσσαρακοντακαιπεντακισχιλιοστόςτεσσᾰρᾰκοντᾰ-καιπεντᾰκισχῑλιοστός, Att. τεττ-, ή, όν, forty-five thousandth, Pl.Lg.877d.

tessarakontakis
τεσσαρακοντάκιςτεσσᾰρᾰκοντάκις [τᾰ], Adv. forty times, Theo Sm.p.125 H.

tessarakontamnaios
τεσσαρακονταμναῖοςτεσσᾰρᾰκοντα-μναῖος, ον, amounting to forty minae in value, ἔρανος GDI1878.11 (Delph., τεττ-); in weight, στρώματα (mattresses) PMich.Zen.13.2 (iii B.C.).

tessarakontapente
τεσσαρακονταπέντετεσσᾰρᾰκοντα-πέντε, forty-five, PCair.Zen.94.21 (iii B.C.).

tessarakontaphxus
τεσσαρακοντάπηχυςτεσσᾰρᾰκοντά-πηχυς, υ, forty cubits high, Callix.2, J.BJ5.5.3.

tessarakontarouros
τεσσαρακοντάρουροςτεσσᾰρᾰκοντ-άρουρος [ᾰρ], ον, tenant of forty ἄρουραι, PCair.Zen. 1.6 (iii B.C.), PTeb.441 (i A.D.).

tessarakontas
τεσσαρακοντάςτεσσᾰρᾰκοντ-άς, άδος, ἡ, period of forty days, Hp.Septim.9.

tessarakontastadios
τεσσαρακονταστάδιοςτεσσᾰρᾰκοντα-στάδιος [στᾰ], ον, forty stades long, Str.17.1.24, Eust.ad D.P.403.

tessarakontaxoinikos
τεσσαρακονταχοίνικοςτεσσᾰρᾰκοντα-χοίνῐκος, ον, containing forty χοίνικες, ἀρτάβη PCair.Zen.4.15 (iii B.C.).

tessarakonthrhs
τεσσαρακοντήρηςτεσσᾰρᾰκοντ-ήρης, ες, perh. with forty rowers to each group of four oars, Callix.1, Plu.Demetr.43.

tessarakontorguios
τεσσαρακοντόργυιοςτεσσᾰρᾰκοντ-όργυιος, ον, forty fathoms high, Hdt.2.148, in form τεσσερ-.

tessarakontoros
τεσσαρακόντοροςτεσσᾰρᾰκόντ-ορος, ἡ (sc. ναῦς), forty-oared ship, Sch.Ael.Tact.p.234 K.-R.

tessarakontouths
τεσσαρακοντούτηςτεσσᾰρᾰκοντ-ούτης, ου, ὁ, = τεσσαρακονταετής (q.v.).

tessarakosioi
τεσσαρακόσιοιτεσσᾰρᾰκόσιοι, αι, α, late form of τετρακόσιοι, Str.6.2.1.

tessarakostaios
τεσσαρακοσταῖοςτεσσᾰρᾰκοστ-αῖος, α, ον, Att. τεττ-, on the fortieth day, Hp.Epid. 6.7.1, Arist.HA583b14, Thphr.HP8.2.6, IG22.1365.22.

tessarakostogdoos
τεσσαρακοστόγδοοςτεσσᾰρᾰκοστ-όγδοος, η, ον, forty-eighth, Tz.H.7.183.

tessarakostos
τεσσαρακοστόςτεσσᾰρᾰκοστ-ός, ή, όν, fortieth, Th.1.60, etc.; Dor. τετρωκοστός, ά, όν, Archim.Aren.4.10, al.; also Ion. apparently, SIG167.17 (Mylasa, iv B.C.): but Ion. Τετρηκοστή (pr. n.) GDI5755.5 (ibid.). ἡ τεσσαρακοστή (sc. μοῖρα): tax of one-fortieth, Ar.Ec.825; ἐπίτροπος τεσσαρακοστῆς MAMA4.113 (Lysias, i/ii A.D.). a fortieth, a coin of Chios, Th.8.101.

tessaramhnon
τεσσαράμηνοντεσσᾰράμηνον [ρᾰ], τό, period of four months, BGU979.11 (ii A.D.).

tessaraskaidekatos
τεσσαρασκαιδέκατοςτεσσαρασκαιδέκατος, v. τεσσαρεσκαιδέκατος.

tessaraskaidekatos
τεσσαρεσκαιδέκατοςτεσσᾰρεσκαιδέκᾰτος, Ion. τεσσερ-, η, ον, fourteenth, Hdt.1.84, PEleph.1.1 (iv B.C.), SIG633.27 (Milet., ii B.C.), Sor.1.20, etc.: also τεσσᾰρασκαιδέκατος, JRS17.34 (Cyrene, i B.C.); τεττ-, Inscr.Délos 1408 Aii 12 (ii B.C.); cf. τεσσαρακαιδέκατος.

tessareskaideka
τεσσαρεσκαίδεκατεσσᾰρεσκαίδεκα, Ion. τεσσερ-, οἱ, αἱ, τά, fourteen, the first part remaining unaltered even with a neut. Subst., as ἔτεα τεσσερεσκαίδεκα Hdt.1.86; or with a gen., μέχρι τῶν τεσσαρεσκαίδεκα Hp. Morb.3.16
but sts. the first part changed its gender, τέσσαρα καὶ δέκα Simon.12.

tessareskaidekadekaetis
τεσσαρεσκαιδεκέτηςτεσσᾰρεσκαιδεκέτης, ες, fourteen years old, Plu.Aem.35: fem. in the form τεσσᾰρεσκαιδεκα-δεκαέτις (q.v.); cf. τεσσαρακαιδεκέτης.

tessareskaidekaedron
τεσσαρεσκαιδεκάεδροντεσσᾰρεσκαιδεκά-εδρον, τό, solid with 14 faces, Id.*Deff.104, Sch.Papp. ap. Archim.ii p.540H.

tessareskaidekaeths
τεσσαρεσκαιδεκαέτηςτεσσᾰρεσκαιδεκα-έτης, ες, later τεσσᾰρεσκαιδεκα-ετής, ές, = τεσσαρεσκαιδεκέτης, Sammelb. 7440.28 (ii A.D.); as fem., ἡλικία Ph.1.45: fem. τεσσᾰρεσκαιδεκα-έτις, ιδος, ἡλικία Gal.6.60, 165.

tessareskaidekagwnos
τεσσαρεσκαιδεκάγωνοςτεσσᾰρεσκαιδεκά-γωνος [κᾰ], ον, 14-angled, Hero *Geep.164.

tessareskaidekakis
τεσσαρεσκαιδεκάκιςτεσσᾰρεσκαιδεκάκις [ᾰκ], Adv. fourteen times, Theo Sm.p.126H.

tessareskaidekamhnon
τεσσαρεσκαιδεκάμηνοντεσσᾰρεσκαιδεκά-μηνον [κᾰ], τό, period of fourteen months, PCair. Zen.507.25 (iii B.C., abbrev.).

tessareskaidekaphxus
τεσσαρεσκαιδεκάπηχυςτεσσᾰρεσκαιδεκά-πηχυς, υ, fourteen cubits long, IG11(2).165.45 (Delos, iii B.C.), 199A58, al.; τεττ-, Inscr.Délos372 A159, 161 (200 B.C.).

tessareskaidekashmos
τεσσαρεσκαιδεκάσημοςτεσσᾰρεσκαιδεκά-σημος, ον, of fourteen time-units, Aristid. Quint.1.14.

tessareskaidekasullabos
τεσσαρεσκαιδεκασύλλαβοςτεσσᾰρεσκαιδεκα-σύλλᾰβος, ον, of fourteen syllables, Heph.7.7.

tessareskaidekataios
τεσσαρεσκαιδεκαταῖοςτεσσᾰρεσκαιδεκᾰταῖος, α, ον, on the fourteenth day, ἀποθανεῖσθαι Hp.Prog.15, cf. Judic.15, Morb.4.48, dub. l. in Nat.Mul.15.

tessedarios
τεσσεδάριοςτεσσεδάριος, ὁ, prob. = τεσσαράριος or ἐσσεδάριος, a kind of gladiator, Supp.Epigr.2.555 (Caria).

tesserakaiebdomhkontouths
τεσσερακαιεβδομηκοντούτηςτεσσερᾰκαιεβδο[μη]κοντούτης, ες, seventy-four years old, IG12(5).252 (Paros, vi B.C.).

tesserakonta
τεσσεράκοντατεσσεράκοντα [ρᾰ], Ion. and Hellenistic for τεσσαράκοντα, Hdt.1.166, al., BMus.Inscr.1005 (Cyzicus, iv B.C.), OGI214.53 (Didyma, iii B.C.), etc.; similarly τεσσερακονταεννέα, etc., forty-nine, etc., PSI 10.1140.21 (ii A.D.), etc.; but also Ion. τεσσαράϟοντα Schwyzer 707 B 8 (Ephesus, vi B.C.); in Hdt. some codd. usually have this form.

tesseres
τέσσερεςτέσσερες, οἱ, αἱ, -ρα, τά, Ion. and later Gr. for τέσσαρες (q.v.).

tessixou
τεσσίχουτεσσίχου: τὸ μικρόν, Hsch. (Fort. τεσσίχον: οὕτω μικρόν: perh. a dial. form of Τοσσίχον, cf. ὁσσίχος, with τε- as in τέουτος, τεσσοῦτος.)

tessoutos
τεσσοῦτοςτεσσοῦτος (leg. τέσσουτος), Aeol. for τοσοῦτος, Sch.D.T.p.498H., An.Ox.1.325, R.Schneider Bodleiana (1887)43; but Aeol. τοσσοῦτος acc. to Jo.Gramm.Comp.2.10.

tessoutos
τοσοῦτοςτοσοῦτος, αύτη, οῦτο (or τοσοῦτον, v. sub fin.); Ep. τοσσοῦτος; Aeol. τεσσοῦτος (q. v.); = τόσος in all senses, but like τοσόσδε with stronger demonstr. sense: Hom. has both common and Ep. forms, but not so freq. as τόσος or τόσσος, while in Trag. (not in E.) it is common, and in Prose the prevailing form, cf. τοσόσδε
freq. answered by the Relat. ὅσος, S.Ph.1076, Pl.R.330b, etc.; by ὁπόσος, Id.Smp.214a, etc.; by ὅστις, Hdt.7.49; also by Adv. ὡς, Od.21.402; τ. ἐγένετο ὥστε . . X.Cyn.1.9: freq. also, like τοσόσδε, abs., ἄφενος τ. Od.14.99; of persons, so large, so tall, etc., καί σε τ. ἔθηκα Il.9.485; also, so great (in rank, skill, or character), S.Tr.1140, Pl. Smp.177c, etc.; τ. καὶ τοιοῦτον τὸ θεῖον ὥσθ᾽ ἅμα πάνθ᾽ ὁρᾶν X.Mem. 1.4.18; τηλικοῦτος καὶ τ. Pl.Smp.177a: pl., so many, τ. ἔτεα Il.2.328; [χρήματα] Od.13.258: with a qualifying word, mostly in acc., μεγάθεα τοσοῦτοι so big, Hdt.7.103; τοσοῦτος τὸ βάθος so deep, X.An.3.5.7; τοσοῦτοι τὸ πλῆθος Arist.Pol. 1283b12; τὴν ἡλικίαν Plu.Arat.50; also τοσοῦτος ἐν κακίᾳ (v.l. εἰς κακίαν) Luc.Alex.1; τοσοῦτος ἡλικίας Plu.Cat.Mi.69 (s. v. l.): with numeral Advbs., δὶς τ., πολλάκις τ., etc., Th.6.37, Pl.R.330b, etc.; also ἕτερον τοσοῦτο of the same height, Hdt.2.149; ἕτεροι or ἄλλοι τοσοῦτοι to the same number, And.3.7, X.HG4.1.21: εἰς τοσούτους τεταγμένοι drawn up only so few in file (opp. οὕτω βαθεῖα φάλαγξ), Id.Cyr.6.3.22, cf. Isoc.9.29. neut. as Subst., so much, thus much, τοσσοῦτον ὀνήσιος Od.21.402, cf. S.OT836, OC790; τ. οἶδα Id.Aj.748, cf. 441, etc.; referring to what precedes, τοσαῦτα . . εἰρήσθω Hdt.3.113; τοσαῦτ᾽ ἔλεξε A.Pers.372, cf. Pr.621, Ag.680, etc.: freq. with Preps., διὰ τοσούτου at so small a distance, so near at hand, Th.2.29; ἐς τοσοῦτὁνʼ so far, Hdt.3.113, 6.134; ἐς τ. ἥκομεν, ὥστε . . Lys.27.10; ἐς τ. ἐλπίδων βεβώς S.OT771, cf. OC748, Ar.Nu.832, Pl.Ap.25e, etc.; ἐκ τ. from so far, so far off, X.HG4.4.16; ἐν τοσούτῳ in the meantime, Ar.Eq.420, Th.6.64; ἐπὶ τοσοῦτο so far, Hdt.6.97, Arist.Pol.1300a9; κατὰ τοσοῦτον so far, Lys.31.8, Pl.Prm.129a, etc.; μέχρι τοσούτου ἕως ἂν . . so far, so long, Th.1.90, cf. X.Cyr.1.4.23; παρὰ τοσοῦτον ἐλθεῖν κινδύνου Th.3.49, 7.2, cf. 6.37: τοσούτου δέω, v. δέω (B) 1.2. neut. also as Adv., so much, so far, ἢ τοσσοῦτον . . ἢ ἔτι μᾶσσον Od. 8.203; τ. ὀδύρομαι 21.250; σθένειν τ. ὥστε . . S.Ant.453, etc.; τοσοῦτον, ὅσον . . Th.3.49, cf. 1.11,88, X.An.3.1.45, etc.: pl., τοσαῦτα μάχεσθαι ὅσα ἀναγκάζονται Th.7.81, cf. Pl.Alc.1.108a: with Adjs., τοσοῦτον φιλέλλην Sor.Vit.Hippocr.8; νεώτατος τ. Il.23.476; τ. εὐτυχέστεροι Lys.2.16
but τοσούτῳ is more freq. with Comparatives, Hdt.7.49, Pl.R.576b, X.HG4.8.4, etc.; or with words implying comparison, τοσούτῳ διέφερεν ὥστε . . ib.3.1.10, cf. An.1.5.9. (The neut. is τοσοῦτον (Ep. also τοσσοῦτον) in Il.23.476, Od.14.99, A.Pr.621, S.OT771, al., and Att. generally (very freq. in Pl., Prt.314b, al., but τοσοῦτο is found in Tht.153a as cited by Anon.in Tht.): τοσοῦτο is found in Pi.I.2.35 (τοσοῦθ᾽ ὅσον) and in A.Eu.201,427, Ar.Nu.832, where τοσοῦτον (which is v.l. in Ar. l. c.) is metrically possible; also in Hdt. (passim) and as v. l. in cod. B of Th.7.59 and codd. CG of Id.8.76, in all codd. of Lys. 3.34, 6.17 and in the first hand of cod. X in 14.2, also in D.28.12; so later, PCair.Zen.367.38, PMich.Zen.28.17 (both iii B. C.), Phld.Ir. p.47 W.,Rh.1.206S.; τοσοῦτ᾽ ἐπ᾽ αὐτούς D.S.14.23; τοσοῦτ᾽ ἀπέχειν Aristid. Or.36(48).100.)

tetagmenws
τεταγμένωςτεταγμένως, Adv. pf. part. Pass. of τάσσω, in orderly manner, regularly, ποιεῖν τι X.Oec.8.3; ἄρχεσθαι Pl.Lg.700d; πολιτεύεσθαι Isoc.8.49; παραθεῖναι κἀφελεῖν Sosip.1.48. Math. in Conics, ordinate-wise, κατάγειν, ἀνάγειν, hence ἡ τεταγμένως the ordinate, Apollon.Perg.Con. 1 Def.4, al., cf. Archim.Aequil.2.

tetagwn
τεταγώντετᾰγών, όντος, ὁ, Ep. redupl. part. aor. 2, with no pres. in use, ῥῖψε ποδὸς τεταγών having seized him by the foot, Il.1.591; also simply, ῥίπτασκον τεταγών 15.23. (Cf. Lat. tango, tetigi.)

tetamenws
τεταμένωςτετᾰμένως, Adv., (τείνω) energetically, Sch.S.OC499, Eust. ad D.P.14.

tetamieumenws
τεταμιευμένωςτετᾰμῐευμένως, Adv., (ταμιεύω) frugally, sparingly, τ. χρῆσθαί τινι D.H.Th.51; ἐπαινεῖν τὰς ἀρετάς ib.45, cf. D.S.10.9.

tetanikos
τετανικόςτετᾰνικός, ή, όν, suffering from τέτανος, Dsc.3.80, Cael.Aur.CP3.6; tetanica passio, ib.3.17. Adv. -κῶς Gal.14.276.

tetanoqric
τετανόθριξτετᾰνόθριξ, ὁ, ἡ, gen. τριχος, with long straight hair, Pl.Euthphr. 2b, S.E.M.5.95; = prolixus, Gloss.

tetanos
τετανόςτετᾰνός, ή, όν, (τείνω, τανύω) stretched, rigid, Hp.Fract.2 (Sup.); straightened, smooth, ἔρφος, ῥινός, Nic.Al.343,464; πῆχυς AP6.204 (Leon.); φύλλον Thphr.HP3.11.1; θρίδαξ Lycus ap.Ath.2.69e; τ. καὶ καθαρὸν πρόσωπον Crito ap.Gal.12.825; f.l.in E.Fr.472.6 (anap., codd. Erot.). = τετανόθριξ, PPetr.3p.2, al. (iii B.C.), PCair.Zen.76.11 (iii B.C.), PLond.3.879.17 (ii B.C.), PAmh.2.51.22 (i B.C.), etc.

tetanos
τέτανοςτέτᾰνος, ὁ, convulsive tension, tetanus, Hp.Aph.7.13, Acut.(Sp.) 37, Pl.Ti.84e, Arist.HA604b4. erectio penis, Ar.Lys.553 (anap.), 846. τέτανος, ἡ, v. τίτανος.

tetanos
τίτανοςτίτᾰνος [ῐ], also τέτανος, Hsch., ἡ, a white earth, prob. gypsum, Hes.Sc.141, Luc.Hist.Conscr.62, Alex.21: also, chalk, lime, Arist.Mete. 383b8, 389a28; mixed with χάλιξ, Str.5.4.6; τ. ἐσβεσμένη Aret.CA 2.3; opp. τ. ζῶσα Aët.1.393; οἴκου τὴν ἐκ τῆς τ. διασῴζοντος ποιότητα (a cause of insanity) Gal.16.531; τ. ὕδατι βραχεῖσα Id.18(2).202; λαβὼν τ. θερμὴν φύρασον ὄξει PHolm.4.9: meaning indeterm. in Poll.7.124; τ. μέλαινα Hippiatr.80; tetanos, = galbanus, Gloss.: also, marble-scrapings, Luc.Somn.6. (Perh. from the Thessalian placename Τίτανος, cf. Τιτάνοιό τε λευκὰ κάρηνα Il.2.735, not conversely as Sch.Il.l.c.)

tetanow
τετανόωτετᾰν-όω, stretch, free from wrinkles, χρῶτα Dsc.4.182.

tetanpomenos
τετάρπετοτετάρπετο, τετᾰν-πόμενος, τετᾰν-πώμεσθα, v. τέρπω.

tetanwdhs
τετανώδηςτετᾰν-ώδης, ες, of the nature of τέτανος, Hp.Epid.5.79.

tetanwma
τετάνωματετᾰ´ν-ωμα, ατος, τό, = τετάνωθρον, Crito ap.Gal.12.446, Aët. 8.4.

tetanwqron
τετάνωθροντετᾰ´ν-ωθρον, τό, lotion for freeing the skin from wrinkles, cosmetic, τ. τῶν προσώπων Dsc. 3.88.

tetaragmenws
τεταραγμένωςτετᾰραγμένως, Adv., (ταράσσω) confusedly, Pl.Lg.668e, Isoc.15.245, Epicur.Ep.1p.14U., J.Vit.17, Plu.Ant.37.

tetaros
τέταροςτέτᾰρος, ὁ, pheasant, Ptol.Euerg.2J.; cf. τατύρας.

tetartaikos
τεταρταϊκόςτεταρτ-αϊκός, ή, όν, of a quartan fever, περίοδος Alex.Trall.Febr.6; sc. πυρετός, Dsc.Eup.2.20; of persons, Gal.13.66.

tetartaios
τεταρταῖοςτεταρτ-αῖος, Aeol. τετόρταιος Theoc.30.2, α, ον, on the fourth day, τ. γενέσθαι to be four days dead, Hdt.2.89; ἀφικνεῖσθαι τεταρταίους Pl.R.616b. τ. πυρετός quartan fever, Id.Ti. 86a; ῥῖγος POxy.1151.37(v A.D.); so without πυρετός, Hp.Aph.2.25, POxy.1088.38 (i A.D.), etc.; πυρετῷ καὶ τεταρταίῳ IG3.1424; τ. πονεῖσθαι to have fits every four days, Hp.Judic.36; ἑπτὰ τεταρταίῳ μῆνας ἔκαμνε πυρί Call.Aet.3.1.17; λύτρα τεταρταίοιο δυσαλγέος οὕνεκα παῦσαν Rev.Bibl.14.295 (Lycia). τεταρταίη, = ἡ τετάρτη, the fourth day, Arat.806. quartan fever, Orph.L.635.

tetartaizw
τεταρταΐζωτεταρτ-αΐζω, have a quartan fever, Apollon.Mir.30, Dsc.2.34, Gal. 14.277; αἱ -ίζουσαι περίοδοι Ph.1.427.

tetarteus
τεταρτεύςτεταρτεύς, έως, ὁ, a measure of capacity, SIG1027.12 (Cos, iv/iii B.C.), 1003.11 (Priene, ii B.C.).

tetarthmoriaios
τεταρτημοριαῖοςτεταρτημορ-ιαῖος, α, ον, of or about a quarter or quadrant, Ptol. Alm.13.1, Theo Sm.p.156 H., Procl.Hyp.2.6.

tetarthmorion
τεταρτημόριοντεταρτημόρ-ιον, τό, fourth part, Hdt.2.180; esp. of an obolus, Arist.Pol.1323a31 ( = Lat. quadrans, Plu.Publ.23); 1/4 of a κοτύλη, Hp.Int.26. in Music, quarter-tone, Cleonid.Harm.7, etc.; τεταρτημορίων διέσεων Euc.Sect.Can.p.202H. quadrant, Ptol.Tetr.33, Paul.Al.D.2. (Cf. ταρτημόριον.)

tetarthmorios
τεταρτημόριοςτεταρτημόρ-ιος, ον, = -μοριαῖος, holding a τετάρτη (τέταρτος 111.2a), λύχνοι PMag.Leid.W.1.9, 3.40.

tetarthmoris
τεταρτημορίςτεταρτημορ-ίς, ίδος, ἡ, fourth part, σπλάγχνων SIG1015.11, 1044.39 (both Halic., iv/iii B.C.).

tetarthron
τεταρτηρόντεταρτηρόν, τό, a measure of capacity, PGot.17.12, al. (vi/vii A.D.).

tetarthxwron
τεταρτήχωροντεταρτήχωρον, τό, a measure of capacity (cf. δίχωρον), Sammelb. 4425ii5 (ii A.D.).

tetartikos
τεταρτικόςτεταρτικός, ή, όν, in the fourth place, -κοῦ ἀφετικοῦ ἀστέρος Vett. Val.159.4
τὰ τεταρτικά dub. sens. in PPetr.3p.194 (iii B.C.).

tetartologew
τεταρτολογέωτεταρτο-λογέω, confiscate one-fourth of a person's property, in Pass. of the person, PGnom.116, al. (ii A.D.), prob. in POxy.513.11 (ii A.D.): -ηθῶμεν, quartemur, Gloss.

tetartomeriths
τεταρτομερίτηςτεταρτο-μερίτης [ῑ], ου, ὁ, holder of a fourth share, PBaden 2.37 (ii B.C.), PRyl.261 (ii B.C.).

tetartoneikosth
τεταρτονεικοστήτεταρτονεικοστή, ἡ, tax of 1/24, PHib.1.95.7,10 (iii B.C.).

tetartopwlhs
τεταρτοπώληςτεταρτοπώλης, ου, ὁ, dub. sens. in PTeb.180 (i B.C.).

tetasqhn
τετάσθηντετάσθην, τέτᾰτο, v. τείνω. τετάχᾰται, v. τάσσω. τετεύχᾰται, τετεύχετον, v. τεύχω.

teteuxhsqai
τετευχῆσθαιτετευχῆσθαι, (τεῦχος) Ep. pf. inf. Pass. without any pres. in use, to be armed, Od.22.104.

tetexnhmenws
τετεχνημένωςτετεχνημένως, Adv., (τεχνάω) artificially, EM123.19.

tethrhmenws
τετηρημένωςτετηρημένως, Adv., (τηρέω) attentively, observantly, Sch. A.R. 1.296.

tetihmai
τετίημαιτετίημαι [ῐ], an Ep. perf. with no pres. in use, to be sorrowful, τετίησθον Il.8.447; elsewh. Hom. always uses part., in the phrase τετιημένος, τετιημένη ἦτορ, Il.11.556, Od.4.804, al., cf. Hes.Th. 163.--We also find the Act. pf. part. τετῐηώς (in same sense) mostly in the phrase τετιηότι θυμῷ, with sorrowing heart, Il.11.555, 17.664, 24.283; also ἷζον τετιηότες 9.13; δὴν δ᾽ ἄνεῳ ἦσαν τετιηότες they were long silent from grief, ib.30,695. (Perh. cogn. with Lat. quies.)

tetla
τέτλατέτλᾰ, shortd. for τέτλαθι, v.l. for τέττα in Il.4.412, Arat. ap. Hellad. ap.Phot.Bibl.p.531 B.

tetlaihn
τέτλαθιτέτλᾰθι, τετλαίην, τετλάμεν, τετλάμεναι, τετληώς, v. Τλάω.

tetmhws
τετμηώςτετμηώς, Ep. pf. part. of τέμνω (with pass. sense), A.R.4.156; late Ep. aor. Pass. ἐτέτμετο was cut, ἅλμη . . ὑπὸ τρόπιν ἐθα καὶ ἔνθα Orph.A.364.

tetolmhkotws
τετολμηκότωςτετολμηκότως, Adv., (τολμάω) boldly, Plb.1.23.5, 9.4.2.

tetores
τέτορεςτέτορες, οἱ, αἱ, τέτορα, τά, Dor. for τέσσαρες (q.v.).

tetorqai
τέτορθαιτέτορθαι, v. τείρω. τετόρταιος, v. τεταρταῖος.

tetraaxmon
τετράαχμοντετράαχμον, v. τετράδραχμον.

tetraaxmon
τετράδραχμοςτετράδραχμος, ον, worth four drachmas, Arist.Oec.1347a33. τετράδραχμον, τό, silver coin of four drachmas, tetradrachm, IG 1.2.280.91, Pl.Ax.366c, Plu.Sull.25, etc.: later τετράαχμον, IG11(2).219 B 55, 287 B 54 (Delos, iii B.C.); also τετρᾶχμον (on the accent, v. EM 754.40), Zeno Stoic.1.23 (v.l.), IG22.1534.252, 7.303.79 (Oropus), 3498.62 (ibid.), 11(2).203 B 40 (Delos, iii B.C.), 287 B 47 (ibid.), Inscr.Délos298 A 35 (iii B.C.), SIG729.3 (Delph., i B.C.), Phld.Ir.p.37 W.

tetrabamwn
τετραβάμωντετρᾰ-βάμων [βᾱ], ον, gen. ονος, (βῆμα) four-footed, ἵπποι E.El.476; τ. ἀπήνα, = τέθριππον, Id.Tr.517; τ. χαλαί the hoofs of horses, Id.Ph.808, cf. 792 (dub.); τετραβάμοσι γυίοις in the shape of a quadruped, Id.Hel.376. (Dor.; the Att.-Ion. τετραβήμων is not found: used by E. only in lyr.)

tetrabarhs
τετραβαρήςτετρᾰ-βᾰρής, ές, four times as heavy, Alc. 153, in poet. gen. pl. τετραβαρήων.

tetrabiblos
τετράβιβλοςτετρᾰ´-βιβλος, ον, consisting of four books, πραγματεία Gal.7.311; title of work by Ptolemy.

tetraboeios
τετραβόειοςτετρᾰ-βόειος, ον, of four bull-hides, Call.Dian.53, Q.S.6.547.

tetrabolos
τετραβόλοςτετρᾰ-βόλος, ἡ, female animal which has given birth to offspring four times, ὄνοι θήλειαι τ. PSI1.79.10 (iii A.D.).

tetrabraxus
τετράβραχυςτετρᾰ´-βρᾰχυς, εος, ὁ, a metrical foot consisting of four short syllables, = προκελευσματικός, Sch.Ar.Av.238.

tetrabursos
τετράβυρσοςτετρᾰ´-βυρσος, ον, of four hides, Sch.Lips.Il.15.479 (ed. Bekker).

tetrac
τέτραξτέτραξ, ᾰγος (so Stud.Ital.N.S.2.394 (Phalasarna, iv B.C., amulet)), and ᾰκος (dat. τέτρακι Ar.Av.884), ὁ, name of two kinds of wild birds, ὁ μείζων, prob. hazel-grouse or ryper, Ath.9.398f, Eust. 1205.27, Poet.Lat.Min. iii p.203 Baehrens; coupled with the peafowl by Ar.l.c. a small bird, like the σπερμολόγος, Epich.45,46, Alex.Mynd. ap. Ath.9.398c. (Cf. τέτριξ, τετράων, τετράδων, τατύρας, τέταρος, τετράζω; Skt. titir-is or -ας (the francolin or Indian partridge); Lith. teterva (black-cock); prob. onomatop.)

tetracoos
τετράξοοςτετράξοος, ον, (ξέω¯) split four times, ἐλάται καὶ πεῦκαι τ. trees of which the wood has four lines of fissure, Thphr.HP5.1.9: cf. δίξοος, μονόξοος.

tetracos
τετραξόςτετραξός, ή, όν, fourfold, γραμμαὶ τετραξαί four sets of lines, Arist. Metaph.1076b32.

tetracwn
τετράξωντετράξων: εἶδος χαλινοῦ, Hsch. (-άζων cod. invito ordine).

tetradaktuliaios
τετραδακτυλιαῖοςτετρᾰδακτῠλ-ιαῖος, α, ον, four fingers long or broad, Dsc.1.68, S.E.M.10.156.

tetradaktulos
τετραδάκτυλοςτετρᾰδάκτῠλ-ος, ον, four-toed, πόδες Arist.PA688a5; of birds, Id.HA504a9. four fingers long, broad, etc., Hp.Art.7, PLond. 3.1177.236 (ii A.D.); δόχμη τὸ τ. Ael.Dion.Fr.136.

tetradarxeomai
τετραδαρχέομαιτετρᾰδαρχ-έομαι, to be governed in tetrarchies, Hermog.Id.1.10.

tetradarxia
τετραδαρχίατετρᾰδαρχ-ία, ἡ, = τετραρχία, App.Syr.50, f.l. in D.9.26.

tetradeion
τετράδειοντετράδειον [ᾰ], τό, square, ἐν τῷ τετραδείῳ τῆς πόλεος Supp.Epigr. 7.135.18 (Palmyra, ii A.D.). (Choerob. in An.Ox.2.269 distinguishes τετράδειον (sine expl.) from τετράδιον the ὑποκοριστικόν.)

tetraderma
τετράδερματετράδερμα, ατος, τό, leather mattress, ground sheet (cf. CR47.211), POxy.1294.4 (ii/iii A.D.), Dura4155 (iii A.D.), restored in PSI6.678 (iii B.C.); τε<τ>ράδερμον, = segestrum, Gloss.

tetradikos
τετραδικόςτετρᾰδ-ικός, ή, όν, consisting of four, ἀριθμός Syrian. in Metaph. 145.28; περίοδος Gal.17(1).247; ἐπιπλοκὴ ἑξάσημος τετραδική expld. in Sch.Heph.p.257 C. Adv. -κῶς, ἀριθμοῦνται Steph. in Hp.1.198 D.

tetradion
τετράδιοντετρᾰ´δ-ιον, τό, a guard of soldiers (normally consisting of four men), Ph.2.533, Act.Ap.12.4. quaternion of parchment, POxy.2156.10 (iv/v A.D.), Tz.H.9.290; cf. τετράδειον.

tetradios
τετράδιοςτετρᾰ´δ-ιος πυρετός, quartan fever, BGU956 (iii A.D.).

tetradiskion
τετραδίσκιοντετρᾰδ-ίσκιον, τό, small quaternion, Tz.H.9.283.

tetradistai
τετραδισταίτετρᾰδ-ισταί, οἱ, young people who met to make merry on the fourth of the month, Alex.258. men born to a life of toil, like Heracles, who was born on the fourth of the month (τετράς 1.2a, q.v.), AB309, EM754.15, Suid.

tetradraxmiaios
τετραδραχμιαῖοςτετραδραχμιαῖος, ον, of 4 drachmas per mina per month, τόκος IG 5(1).1146.36 (Gythium, i B.C.).

tetradumos
τετράδυμοςτετράδῠμος [ᾰ], ον, fourfold, Opp.C.2.181; τ. τίκτειν to bear four at a birth, Str.15.1.22. (Cf. δίδυμος, τρίδυμος, ἑπτάδυμος.)

tetradwn
τετράδωντετράδων, ὁ, prob. = τετράων, Alc.154.

tetradwros
τετράδωροςτετρά-δωρος [ᾰ], ον, (δῶρον 11) four palms long, Anon. ap. Plin.HN 35.171, = Vitr.2.3.3.

tetraechkoston
τετραεξηκοστόντετρα-εξηκοστόν, τό, sixty-fourth part, PCornell 20.15 (iv A.D.).

tetraedros
τετράεδροςτετρά-εδρος, ον, having four faces, πυραμίδες Iamb.in Nic.p.93 P.: Subst. -εδρον, τό, Hero *Deff.99, Papp.352.12, Theol.Ar. 24.

tetraeidos
τετράειδοςτετρά-ειδος, ον, compound of four ingredients (εἴδη), Aët.8.61, Phlp. in GC269.34; written τετράϊδον in Cyran.22: cf. ἑξάειδος, ἑπτάειδος, τρίειδος.

tetraelic
τετραέλιξτετρα-έλιξ, ῐκος, ὁ, ἡ, four times wound round: τετραέλιξ, ἡ, a plant of the thistle kind, Id.; τετράλιξ in codd. of Thphr.HP6.4.4.

tetraeliktos
τετραέλικτοςτετρα-έλικτος, ον, = four times coiled round, ὄφις AP7.210 (Antip.); τετραέλικτον ἅλμαν, ἤγουν τρικυμίαν, Hsch.

tetraelikwpes
τετραελίκωπεςτετρα-ελίκωπες: τέσσαρας ὀφθαλμοὺς ἔχουσαι ναῦς, Id.

tetraenhs
τετραένηςτετρα-ένης, ες, of four years, four years old, Theoc.7.147: also τετρά-ενος, ον, Call.Fr.13a.

tetraenton
τετράεντοντετρά-εντον, τό, the four points of the compass, ἐκ τετραέντου κυκλόθεν PMasp.151.114 (vi A.D.).

tetraermhs
τετραερμῆςτετρα-ερμῆς, ὁ, four-sided herm, ib.33.6 (iii A.D.).

tetraeta
τετράετατετράετα [ᾱ], τά, (ἀετός IV) a form of vaulting, consisting of four triangular surfaces, Arch.Anz.19.8 (Milet.).

tetraeteia
τετραέτειατετραέτ[ει]α, ἡ, v. τετραετία.

tetraethria
τετραετηρίατετρᾰετηρ-ία, ἡ, term of four years, Gloss.

tetraethrikos
τετραετηρικόςτετρᾰετηρ-ικός, ή, όν, of a τετραετηρίς, Jul.Or.4.155b.

tetraethris
τετραετηρίςτετρᾰετηρ-ίς (sc. ἑορτή), ίδος, ἡ, a quadrennial festival, CIG2741.22, 2812 (Aphrodisias); cf. πετροετηρίς. period of four years, Eudox.Ars 3.31, Vett.Val.189.2, Horap.1.5, Censorin.Nat.18 (tetraheterida codd. DV).

tetraethros
τετραέτηροςτετρᾰέτηρ-ος, ον, = sq., Hsch.

tetraeths
τετραετήςτετρᾰετ-ής, ές, or τετρᾰέτης, ες, four years old, ἐπεὰν τ. γένηται (sc. τὰ παιδία) Hdt.4.187; τ. ἦθος ψυχῆς Pl.Lg.793e. of four years, χρόνος Hdt.1.199, D.H.3.69; διάστημα Plb.9.1.1.

tetraetia
τετραετίατετρᾰετ-ία, ἡ, term of four years, Thphr.CP3.7.7, Plu.Pomp.55, IG22.333c17 (iv B.C.), 9(1).12.10 (Ambryssus, iii A.D., where τετραετ[εί]ᾳ).

tetraetikos
τετραετικόςτετρᾰετ-ικός, ή, όν, epith. of βδέλλα 11 in Edict.Diocl.32.55 (perh. an error for περατικός, cf. Plin.HN12.35).

tetrafa
τέτραφατέτρᾰφα, v. τρέπω and τρέφω.

tetrafalaggarxhs
τετραφαλαγγάρχηςτετρᾰφᾰλαγγ-άρχης, ου, ὁ, commander of a τετραφαλαγγία, EM 729.5.

tetrafalaggarxia
τετραφαλαγγαρχίατετρᾰφᾰλαγγ-αρχία, ἡ, his command, Ael.Tact.9.10, Suid.

tetrafalaggia
τετραφαλαγγίατετρᾰφᾰλαγγ-ία, ἡ, corps of four phalanxes or a phalanx in four divisions, i.e. of 16,384 men, Plb.12.20.7, Arr.Tact.28.6, Ael.Tact.36.6, Polyaen.4.7.12.

tetrafalhros
τετραφάληροςτετρᾰφάληρος [φᾰ], ον, with four bosses (φάλαρα, cf. Lat. phalerae), κυνέη Il.5.743, 11.41.

tetrafalos
τετράφαλοςτετράφᾰλος [ρᾰ], ον, with four horns, epith. of κυνέη, κόρυς, Il.12.384,22.315.

tetrafarmakos
τετραφάρμακοςτετρᾰφάρμᾰκος, ον, compounded of four drugs
as Subst., τετραφάρμακος, ἡ, a compound of wax, tallow, pitch, resin, Meno Iatr. 14.19, Ph.1.433 (= Stoic.2.154), Gal.1.242; also -κον, τό, Id.12.328. -κος, ἡ, metaph., of the first four Κύριαι Δόξαι of Epicurus, Phld.Herc.1005.4.

tetrafatai
τετράφαταιτετράφαται, -φατο, v. τρέπω.

tetraforos
τετράφοροςτετρά-φορος [ᾰ], ον, cited by Hdn.Gr.1.234 on account of its anomalous accent; so that its sense must be act., bearing fourfold.

tetrafulos
τετράφυλοςτετρά-φῡλος, ον, divided into four tribes, Hdt.5.66, D.H.4.14.

tetrafuon
τετράφυοντετρά-φυον: τετραπάλαιστον, Hsch.

tetragenhs
τετραγενήςτετρᾰ-γενής, ές, dub. l. in Orph.Fr.55 (epith. of ὕλη).

tetraggouron
τετράγγουροντετράγγουρον, τό, large cucumber, Suid. s.v. σικυῖα.

tetraghrus
τετράγηρυςτετρᾰ´-γηρυς, υ, four-toned, of the tetrachord, ἀοιδά Terp.5.

tetragkwn
τετράγκωντετράγκων: ὄργανον πολεμικόν, Hsch.

tetraglwxis
τετράγλώχιςτετρά-γλώχῑς, ῑνος, ὁ, ἡ, with four angles, square, καὶ σὺ -γλώχιν . . Μαιάδος Ἑρμᾶ AP6.334 (Leon.).

tetragnaqos
τετράγναθοςτετρά-γνᾰθος, ον, with four jaws, φαλάγγια Str.16.4.12, cf. Agatharch.59, Ael.NA17.40.

tetragonia
τετραγονίατετρα-γονία, ἡ, a fourth generation, Aristid.Or.38(7).5; εὐγενεῖς ἐκ -γονίας Lib. Or.42.22.

tetragrammatos
τετραγράμματοςτετρα-γράμμᾰτος, ον, of four letters: τὸ τ. the word of four letters, i.e. the sacred Hebr. name YHWH (i.e. Yahweh), Ph.2.152, Gloss.

tetragrammiaios
τετραγραμμιαῖοςτετρα-γραμμιαῖος, ον, (γράμμα 11.5) weighing four scruples, of gold coins, BGU316.16 (iv A.D.), PFlor.95.10 (iv A.D.).

tetragrammos
τετράγραμμοςτετρά-γραμμος, ον, perh. = τετράγωνος, ὑποβώμιον Inscr. gr.et lat. de la Syrie i 153 (Cyrrhus).

tetraguos
τετράγυοςτετρά-γῠος, ον, containing four γύαι of land, μέγας ὄρχατος . . τ. Od.7.113; νειὸς τ. Call.Dian.176 (v.l. τετρόγ- in PAmh.2.20v.3), A.R.3.412,1344. neut. as Subst., a measure of land, as much as a man can plough in a day, Od.18.374; also τ. αὖλαξ Orph.A.871.

tetragwnew
τετραγωνέωτετρᾰγων-έω, Astrol., to be in quartile aspect with another, ὁ Ἄρης τετραγωνήσει τὸν Δία Ps.-Luc.Philopatr.24.

tetragwnia
τετραγωνίατετρᾰγων-ία, ἡ, square-berry, Euonymus latifolius, so called from its square fruit, Thphr.HP3.4.2, 6.

tetragwniaios
τετραγωνιαῖοςτετρᾰγων-ιαῖος, α, ον, = τετράγωνος, Gp.2.2.4.

tetragwnias
τετραγωνίαςτετρᾰγων-ίας, ου, ὁ, square-faced or square-built, of a person, PPetr.3p.23 (iii B.C.), prob. ib.p.16 (iii B.C.), and in Arch.Pap.3.513 (iii B.C.), PCair.Zen.613 (iii B.C.).

tetragwnikos
τετραγωνικόςτετρᾰγων-ικός, ή, όν, of a square, square, Iamb. in Nic. p.59 P., al., Procl.Hyp.3.6, Simp. in Ph.59.19. Adv. -κῶς Iamb. in Nic. p.27 P.

tetragwnisma
τετραγώνισματετρᾰγών-ισμα, ατος, τό, rectangle, Antyll. ap. Orib.45.25.3, 45.26.3.

tetragwnismos
τετραγωνισμόςτετρᾰγων-ισμός, ὁ, squaring, quadrature, Arist. de An.413a17; of the circle, Id.Cat.7b31, SE171b15; ἐν τ. τὰ αὑτοῦ ἔχει in the form of a square plot of land, PEnteux.66.6 (iii B.C.).

tetragwnizw
τετραγωνίζωτετρᾰγων-ίζω, make square, square, of lines or numbers, Pl.R.527a, Arist. Metaph.996b21; ὅσαι γραμμαὶ τὸν ἰσόπλευρον . . ἀριθμὸν τετραγωνίζουσι all lines which form an equilateral number as their square, Pl. Tht.148a; τ. τὸν κύκλον square the circle, Arist.SE171b16
Pass., Id.APr.69a31. Astrol., to be in quartile aspect, Ptol.Tetr. 34.

tetragwnoeidhs
τετραγωνοειδήςτετρᾰγωνο-ειδής, ές, square-shaped, of military formations, Eust. 892.12, EM674.47. Adv. -ειδῶς Eust.469.9.

tetragwnoproswpos
τετραγωνοπρόσωποςτετρᾰγωνο-πρόσωπος, ον, square-faced, of certain animals, Hdt.4.109.

tetragwnos
τετράγωνοςτετράγων-ος [ᾰ], ον, with four angles, but usu. square, Hdt.1.178, 181, 2.124, Hp.Fract.13; δοκοὶ τ. squared, Th.4.112; ξύλα τ. IG12.313.101, 42(1).108.162, al. (Epid., iv/iii B.C.); τ. ἐργασία, of the Hermes-statues, Th.6.27; πρόσωπον -ότερον Arist.Phgn.809b16; κύκλος τετράγωνος ταῖς ἐπιφανείαις a ring with four surfaces, the breadth of the outer and inner equal to the depth of the two sides, Ptol.Alm.5.1 (with the commentary of Procl.Hyp.6.3). τὸ τ. a square, Pl.R.510d, and freq. in Geom., but sts. of any quadrilateral, Arist.Metaph.1054b2, cf. Hero *Deff.100, Procl. in Euc.p.166 F. in Tactics, a body of men drawn up in square, X.Lac.12.1; τ. τάξις Th.4.125. τ. ἀριθμός a square number, i.e. a number made up of two equal factors, Pl.Tht.147e, Phld.Sign.1,15. in quartile aspect, Gem.2.16, Max.446, Procl.Hyp.1.16. metaph., square, i.e. perfect as a square, χερσί τε καὶ ποσὶ καὶ νόῳ τετράγωνος τετυγμένος Simon.5.2; τὸν ἀγαθὸν ἄνδρα φάναι τετράγωνον Arist.Rh.1411b27, cf. EN1100b21. ἱμάτιον τ., of the χλαῖνα which hung square, while the χλαμύς took a circular form, Id.Fr.500; contrasted with the ἡμικύκλιον formed by the Roman toga, Posidon.36 J., App.BC 5.11. οἱ ἔμποροι καὶ οἱ τὴν τ. ἐργαζόμενοι perh. those who trade in the ἀγορὰ τετράγωνος, Durrbach Choix d'Inscrr. de Délos 138. Adv. -νως Philostr.VA7.42.

tetragwnoths
τετραγωνότηςτετραγων-ότης, ητος, ἡ, rectangular shape, Antyll. ap. Orib.45.25.3.

tetragwnwdhs
τετραγωνώδηςτετραγων-ώδης, ες, = τετραγωνοειδής, v.l. in Sch.D.T.p.18 H.

tetragwnwdia
τετραγωνῳδίατετραγων-ῳδία, ἡ, etym. of τραγῳδία, ibid.

tetrahmeros
τετραήμεροςτετρᾰ-ήμερος, ον, of or lasting four days, κατὰ τετραήμερον in four days, Arist.HA553a10; cf. τετρήμερος.

tetrainw
τετραίνωτετραίνω (pres. in compd. συν- A.Ch.451 (lyr.), Hdt.2.11); fut. τετρᾰνῶ Kourouniotes Ἐλευσινιακά i 190 (iv B.C.); Ion. fut. τετρᾰνέω (δια-) Hdt.3.12: Ep. aor. τέτρηνα, the only tense used by Hom.; Att. inf. τετ ρᾶναι IG12.372E8, 22.1678a A5; part. ἐν-τετράνας ib. 1665.18, 1672.176
Med., aor. ἐτετρηνάμην Gal.UP15.6, (δι-) Ar. Th.18
Pass., aor. ἐτετράνθην Lyc.781, AP (v. infr.). Other tenses are formed from stem τρη- (never τρᾱ-), fut. τρήσω Lyc.665: aor. ἔτρησα Hp.Morb.2.28, LXX 4 Ki.12.9, IG7.3073.71 (Lebad., ii B.C.), etc., (συν-) Pl.Ti.91a, etc.
Med., aor. ἐτρησάμην (δι-) Gal.4.708
Pass., aor. ἐτρήθην Gp.5.33.7, (ἀν-) Trypho ap.Ath.4.182e: pf. τέτρημαι (v. infr.): plpf. 3pl. τετρήατο Emp.84.9. A pres. τιτραίνω occurs in Thphr.HP5.4.5 (Pass.), with an aor. ἐτίτρᾱνα ib.2.7.6, 5.4.5: 3pl. im pf. Pass. τετρήνοντο in Call.Dian.244 is f.l. for τετρήναντο or τετραίνοντο, and τετρήνεται in Hp.Nat.Puer.17 f.l. for τετραίν-. The pres. τιτράω first in Pass. τιτρᾶται Hero Spir.2.35, Dsc.5.75, Hsch.; 2sg. pres. imper. Act. τίτ ρα PHolm.4.40: the pres. τίτρημι first in 3sg. pres. κατα-τίτρησι Gal.13.937; pres. part. nom. sg. fem. τιτρᾶσα Id.UP16.6; nom. pl. δια-τιτράντεα D.C.69.12. The compds. with διά and σύν are more used than the simple Verb; cf. also those with κατά, ἀνά, ἐν, and ἐκ
bore through, pierce, perforate, ποδῶν τέτρηνε τένοντε Il.22.396; τέτρηνα δὲ πάντα τερέτρῳ Od.23.198, cf. 5.247
Pass., πυκιναῖς τέτρηνται ἄλοξιν Emp.100.3; λίθος τετρημένος Hdt.2.96; ὁ οὐρανὸς τέτρηται has holes in it, Id.4.158; τέτρηται δικτύου πλέον (Ahrens for τέτρωται) A.Ag.868; τέτρηνται, of the urinary passage, v.l. in Hp.Aër.9; ὥσπερ κόσκινον τέτ ρηται Ar.Fr.480; ὁ τετρημένος πίθος, v. πίθος 1.2; [Χάσμα] δι᾽ ὅλης τῆς γῆς τετρημένον Pl.Phd.11 2a; κοιλίαι εἰς τὸν πλεύμονα τετρ. Arist.HA 496a22; τετρανθεὶς αὐλός AP6.296 (Leon.). (Cf. τέρετ ρον, τερηδών.)

tetraion
τετραῖοντετραῖον: ὀρνιθάριόν τι, Λάκωνες, Hsch.

tetraippon
τετράϊπποντετρά-ϊππον [ᾰ], τό, written tetraipon, = quadriga (i.e. τέθριππον), Gloss.; cf. τέτραλον.

tetraistoron
τετραΐστοροντετρα-ΐστορον, τό, group of four ἱστορίαι, Tz.H.2.868.

tetraizw
τετραΐζωτετραΐζω, suffer from quartan fever, Cyran.45.

tetrakaidekaedron
τετρακαιδεκάεδροντετρᾰκαιδεκά-εδρον [κᾰ], τό, solid with fourteen faces, Papp. ap. Archim.ii p.538 H.

tetrakaidekaeths
τετρακαιδεκαέτηςτετρᾰκαιδεκα-έτης, ες, of fourteen years, D.H.6.21 (v.l. τετρακαιδεκέτης). fem. τετρᾰκαιδεκέτις, ιδος, fourteen years old, κόρη Isoc.19.22.

tetrakaidekapedos
τετρακαιδεκάπεδοςτετρᾰκαιδεκά-πεδος, ον, fourteen feet long, ξύλα IG42(1).109 ii 139 (Epid., iii B.C.).

tetrakaidekatos
τετρακαιδέκατοςτετρᾰκαιδέκ-ᾰτος, ον, fourteenth, v.l. in Il.10.561 (ap.Sch. A), Tz. H.6.260.

tetrakaidekeths
τετρακαιδεκέτηςτετρᾰκαιδεκ-έτης, v. τετρακαιδεκαέτης.

tetrakaiechkoston
τετρακαιεξηκοστόντετρᾰκαι-εξηκοστόν, τό, sixty-fourth part, PCornell20.113 (iv A.D.).

tetrakaieikostos
τετρακαιεικοστόςτετρᾰκαι-εικοστός, ή, όν, twenty-fourth, PFay.82.12 (ii A.D.), Ostr.Bodl. ii 55 (ii A.D.): fem. -εικοστή, ἡ, name of a tax, PHib. 1.80 (iii B.C.), PTeb.36.9 (ii B.C.), etc.

tetrakamaros
τετρακάμαροςτετρᾰκάμᾰρος [κᾰ], ον, with four vaults, Hero *Stereom.2.1.

tetrakatioi
τετρακάτιοιτετρακάτιοι, v. τετ ρακός ιοι.

tetrakefalos
τετρακέφαλοςτετρᾰ-κέφᾰλος, ον, four-headed, Epigr. ap. Eust.1353.8, Phleg.36.20 J., Lyd.Mens.3.8, Sch.Ar.Ach. 1081 [with penult. long, as if -κέφαλλος, Epigr. l.c., cf. κυνοκέφαλος].

tetrakeratos
τετρακέρατοςτετρᾰ-κέρᾱτος, ον, four-horned, Orph.Fr.77.

tetrakerws
τετρακέρωςτετρᾰ-κέρως, ων, = foreg., ἔλαφος App.Anth.1.95; ὄϊς Opp.C.2.378.

tetraki
τετράκιςτετράκις [ᾰ], Adv. four times, Od.5.306, Hdt.2.142, IG12.606, Ar. Pl.851, etc.
post-Hom. also τετράκι, IG4.561.5 (Argos), Pi.N.7.104 (prob.), Call.Epigr.53.2, MAMA4.157 (Apollonia); and τετράκιν, IG5(1).213.9 (Sparta, v B.C.).

tetrakinh
τετρακίνητετρᾰκίνη, ἡ, = θρίδαξ, Hippon.135.

tetrakionion
τετρακιόνιοντετρᾰκῑόνιον, τό, shrine with four pillars, Paus.Dam.p.158 D.

tetrakisefebdomos
τετρακισεφέβδομοςτετρᾰκις-εφέβδομος (sc. λόγος), ὁ, ratio of 11:7, ibid.

tetrakisepipemptos
τετρακισεπίπεμπτοςτετρᾰκις-επίπεμπτος (sc. λόγος), ὁ, superquintipartient, Nicom. Ar.1.23.

tetrakismurioi
τετρακισμύριοιτετρᾰκις-μύριοι [ῡ], αι, a, four times ten thousand, forty thousand, X.Cyr.2.1.5, Arist. Mu.393b20.

tetrakiwn
τετρακίωντετρᾰ-κίων [ῑ], ον, gen. ονος, with four pillars, Orph.Εὐχή 39.

tetraklastos
τετράκλαστοςτετρᾰ´-κλαστος, ον, broken fourfold, in four, Procl.ad Hes.Op.440.

tetraklhros
τετράκληροςτετρᾰ´-κληρος, ον, f.l. for τετράπλευρος (cf. CQ17.54) in Cat.Cod.Astr.8(4).223.

tetraklinos
τετράκλινοςτετρᾰ´-κλῑνος, ον, with four seats or couches, ἅμαξα Luc.Tox.46; οἶκοι Ath.2.47f; σκηνή PSI5.533.3 (iii B.C.).

tetraknamos
τετράκνημοςτετρᾰ´-κνημος, ον, fourspoked, Pherecyd.51(b) J.; Dor. τετρᾰ´-κνᾱμος, δεσμός, of Ixion's wheel, Pi.P.2.40; ἴυγξ the wryneck tied on the four-spoked wheel, ib.4.214.

tetrakolouros
τετρακόλουροςτετρᾰ-κόλουρος, ον, quadruply truncated, Nicom.Ar.2.14, Iamb. in Nic.p.97 P.

tetrakorh
τετρακόρητετρᾰ-κόρη, ἡ, a name of Persephone (Κόρη), Epigr.Gr.406.11 (Iconium).

tetrakorumbos
τετρακόρυμβοςτετρᾰ-κόρυμβος, ον, thick-clustering, κισσός AP7.23 (Antip. Sid.).

tetrakorwnos
τετρακόρωνοςτετρᾰ-κόρωνος, ον, four times a crow's age, Hes.Fr.171.2.

tetrakosikatioi
τετρακόσιοιτετρᾰκόσι-οι, αι, α, Dor. τετρᾰκοσι-κάτιοι [κᾰ] Tab.Heracl.1.52, etc.; poet. (once) τετρηκοϟσιοι AP11.67 (Myrin.)
four hundred, Hdt.1.178, etc.: in sg., τ. ἀσπίς X.An.1.7.10. οἱ τ., at Athens, the oligarchy established in 411 B.C., Th.8.69, Lys.30.7, Decr. ap. And. 1.78, etc. a more ancient Council, Ael.VH5.13.

tetrakosiostos
τετρακοσιοστόςτετρᾰκοσι-οστός, ή, όν, four hundredth, ἔτος Din.1.73, LXX 3 Ki.6.1. τετρακοσιοστή, ἡ, tax of 1/400, PCair.Zen.12.78 (iii B.C., spelt -αστή).

tetrakosta
τετρακοστάτετρᾰκοστά, τά, celebration of the fortieth day after birth, PFay. 113.14 (i/ii A.D.); but τετρακοστός, ή, όν, = τετρακοσιοστός, Tz.H.13.99.

tetrakotuliaios
τετρακότϋλοςτετρᾰκότϋλ-ος, ον, holding four κοτύλαι, κύλιξ Hp.Int.28, Theophil. 2, cf. Alex.176, PSI5.535.7 (iii B.C.), Inscr.Délos 1429 Bi 54 (ii B.C.), 1432 Ab ii 28 (ii B.C.)
also τετρᾰκοτϋλ-ιαῖος, α, ον, πλῆθος S.E.P.3.94.

tetraktus
τετρακτύςτετρακτύς, ύος, ἡ, (τετράς) Pythagorean name for the sum of the first four numbers, i.e. 10 (= 1+2+3+4), ναὶ μὰ τὸν ἁμετέρᾳ ψυχᾷ παραδόντα τετρακτύν, παγὰν ἀενάου φύσεως Carm.Aur.48, cf. S.E.M. 7.94, TheoSm.p.94 H., Hierocl.in CA20p.465M. the four terms (6:8:9:10) of the proportion corresponding to the chief musical intervals, Nicom.Exc.7, 10; also their sum +1 (= 36), ibid.; the sum of the first 8 numbers, Plu.2.381f.

tetrakuklos
τετράκυκλοςτετρά-κυκλος [ᾰ], ον, four-wheeled, ἕλκον τ. ἀπήνην Il.24.324; ἄμαξαι ἐσθλαὶ τετράκυκλοι Od.9.242, cf. Hdt.1.188, 2.63, Hp.Aër.18: as Subst., four-wheeled wagon, τροχοὶ τετρακύκλου IG12.313.116. [ᾱ only in Od. l.c., where Bentley conjectured τεσσαράκυκλοι.]

tetrakumia
τετρακυμίατετρα-κῡμία, ἡ, quadruple wave, produced by four winds, Eust.1537.33.

tetrakwlos
τετράκωλοςτετρά-κωλος, ον, with four limbs, μηχανή Rev.Phil.44.251 (Didyma, ii B.C.). in four sections, [σύριγγες] Nicom.Harm.10. of four members, περίοδος Sch.D.2.3; τετράκωλον, = quadrimembris sententia, Gloss.

tetrakwmia
τετρακωμίατετρα-κωμία, ἡ, a union of four villages, Str.9.2.14.

tetrakwmos
τετράκωμοςτετρά-κωμος, ὁ, a triumphal song and dance sacred to Heracles and also called τέσσαρες κῶμοι, Trypho ap.Ath.14.618c, Hsch.; ὁ δὲ τ., τὸ τῆς ὀρχήσεως εἶδος, οὐκ οἶδα εἴ τι προσῆκον ἦν τοῖς Ἀθήνησι τ., οἳ ἦσαν Πειραιεῖς Φαληρεῖς Ξυπεταίονες Θυμοιτάδαι (leg. Θυμαιτ-, cf. IG22.1598, 3102) Poll.4.105; τοῦ τετρακώμου Ἡρακλείου, ἐν ᾧ τοὺς γυμνικοὺς ἀγῶνας ἐτίθεσαν τοῖς Παναθηναίοις St.Byz. s.v. Ἐχελίδαι.

tetralasson
τετράλασσοντετρά-λασσον, dub. sens. (of flax) in Edict.Diocl.28.61; τετράλασον (sic) λέντιν PSI8.971.17 (iii/iv A.D.); cf. δίλασσον.

tetralic
τέτραλιξτέτρα-λιξ, v. τετραέλιξ.

tetralinon
τετράλινοντετρά-λῐνον, τό, prob. a fourfold lace or string, Gloss.

tetralogia
τετραλογίατετρα-λογία, ἡ, (λόγος) a group of four Platonic dialogues, Thrasyll. ap. D.L.3.57, cf. 9.45. a group or series of four dramas, three Tragedies and one Satyric play (or sts. four Tragedies), Arist.Fr.619, D.L.3.56.

tetralon
τέτραλοντέτραλον (post τετρυχωμένος): τετράϊππον, Hsch.

tetramainw
τετραμαίνωτετρᾰμαίνω, = τρέμω, Hp.Mul.2.171, Ar.Nu.294,374, Xenarch.4.19 (prob.), Hp. ap. Gal.19.146 cod. opt. (cf. Eranos 17.99), Hsch.; τετρεμαίνω (q.v.) is v.l. in Ar. ll. cc., Gal. l.c.

tetramereia
τετραμερήςτετρᾰ-μερής, ές, quadripartite, Arist.Fr.47, LXX 2 Ma.8.21, S.E.P. 1.23, Sor.Fasc.40. Adv. -ρῶς Sm.Ez.1.8, Eust.1572.24: hence τετρᾰ-μέρεια, ἡ, = sq., Tz.H.3.341.

tetrameria
τετραμερίατετρᾰ-μερία, ἡ, formation in four divisions, -ίᾳ πορεύεσθαι Ascl.Tact.11.6.

tetrametrhtos
τετραμέτρητοςτετρᾰ-μέτρητος, ον, containing four μετρηταί, Callix.2.

tetrametros
τετράμετροςτετρᾰ´-μετρος, ον, consisting of four metres, i.e., in iambic and trochaic verse, consisting of four double feet or syzygies: τὸ τετράμετρον is generally the trochaic tetrameter, Ar.Nu.642,645, X.Smp.6.3, Arist.Rh.1404a31, 1409a1, Po.1459b37: also the anapaestic tetrameter, called τὸ Ἀριστοφάνειον (as in Nu.957 sq.), D.H. Comp.25; cf. τρίμετρος. γωνίαι τ. square, i.e. right, angles, Callix.2 (dub. l.).

tetramfodon
τετράμφοδοντετράμφοδον, = quadrivium, Gloss.

tetramforos
τετράμφοροςτετράμφορος, ον, holding four amphorae, Sardis 7(1).17 (abbrev.).

tetramhniaios
τετραμηνιαῖοςτετρᾰ-μηνιαῖος, α, ον, = sq., σπονδαί D.S.11.80; of the foetus, Gal.14.154.

tetramhnios
τετραμήνιοςτετρᾰ-μήνιος, ον, lasting four months, γυμνασιαρχία POxy.1418.18 (iii A.D.).

tetramhnos
τετράμηνοςτετρᾰ´-μηνος, ον, (μήν) of four months, lasting four months, σπονδαί Th.5.63; τετράμηνοι ὀχεύουσι at four months old, Arist.HA545b1; τετράμηνον for a space of four months, ib.573a13, cf. PCair.Zen.291,498 (iii B.C.), etc.; ἡ πρώτη τ. SIG410.4 (Erythrae, iii B.C.); so τετράμηνα Hp.Aph.4.1: Boeot. πετράμεινος (q.v.).

tetramnaios
τετραμναῖοςτετρᾰ-μναῖος, α, ον, = sq., D.S.3.16.

tetramnous
τετράμνουςτετρᾰ´-μνους, ουν, (μνᾶ) worth or weighing four minae, Posidon. 13 J.

tetramoiria
τετραμοιρίατετρᾰ-μοιρία, ἡ, a fourfold portion, X.An.7.2.36, 7.6.1.

tetramoiros
τετράμοιροςτετρᾰ´-μοιρος, ον, fourfold, τ. νυκτὸς φυλακή E.Rh.5 (anap.).

tetramorfos
τετράμορφοςτετρᾰ´-μορφος, ον, four-shaped, fourfold, ὧραι τ. the four changing seasons, E.Fr.943; of Janus, Lyd.Mens.4.1.

tetramoros
τετράμοροςτετρᾰ´-μορος, ον, in neut. -μορον, τό, four parts, κηροῖο Nic.Th.106, cf. Aglaïas 25.

tetramos
τέτραμοςτέτρᾰμος, ὁ, = τρόμος, Hp.Morb.1.24 (cod. θ), Erot.; cf. τέτρομος.

tetramuron
τετράμυροντετράμῠρον [ᾰ], τό, an ointment compounded of four ingredients, Asclep. ap. Gal.13.1013.

tetranomon
τετράνομοντετράνομον [ᾰ], τό, coin of value of 4 νόμοι (v. νόμος 111), Inscr.Délos407.21, 442 B215 (both ii B.C.), cf. p.348.

tetrantias
τετραντίαςτετραντίας: τετράγωνος καὶ ἰσχυρός, Hsch.

tetraodia
τετραοδίατετρᾰ-οδία, ἡ, and τετρᾰ-όδιον, τό, (ὁδός) a place where four roads meet, Gloss.

tetraoditis
τετραοδῖτιςτετρᾰ-οδῖτις, ἡ, haunting crossroads, epith. of the Moongoddess, PMag.Par.1.2561, 2818.

tetraodos
τετράοδοςτετρᾰ´-οδος, ἡ, = τετραοδία, Orac. ap. Paus.8.9.4; cf. τρίοδος.

tetraoidios
τετραοίδιοςτετρ-ᾰοίδιος, ον, of four notes, in Music, name of a Νόμος of Terpander, Plu.2.1132d.

tetraonia
τετραονίατετρᾰ-ονία, ἡ, team of four donkeys, PRyl.236.3 (iii A.D.), PFlor. 175.28 (iii A.D.).

tetraorguios
τετραόργυιοςτετρᾰ-όργυιος, ον, four fathoms long or broad, D.C. 70.4 (-οργοι codd.); cf. τετρόργυιος.

tetraoria
τετραορίατετρᾱ-ορία, ἡ, four-horsed chariot, Pi.O.2.5, P.2.4, al.

tetraoros
τετράοροςτετρᾱ´-ορος, contr. τέτρωρος, ον, (ἀείρω) yoked four together, τ. ἄρσενες ἵπποι Od. 13.81, cf. E.Hel.723, Tim.Pers.204; τ. ἅρμα a four-horsed chariot, Pi.P.10.65, etc.; δίφρος S.Fr.958 (cj.); ὄχοι E.Supp.675; also contr., τέτρωρος ὄχος Id.Hipp.1229; τέτρωρον ἅρμα Id.Alc.483, Heracl.860; τέτρωρον a team of four, Ael.NA1.36, Philostr.Im.2.18. four-legged, τετραόρου φάσμα ταύρου S.Tr.508 (lyr.). τέτρωρον, τό, upper surface of astragalus, Ruf.Oss.38, Gal.2.775.

tetraougkion
τετραούγκιοντετρᾰ-ούγκιον, = triens (i.e. coin offour unciae, Cod.Just.6.4.4.16, al., Gloss.; cf. τετρούγκιον.

tetrapalai
τετράπαλαιτετρᾰ´-πᾰλαι, Adv. four times long ago, i.e. long long ago, Call.Epigr.2.4.

tetrapalaistiaios
τετραπαλαιστιαῖοςτετρᾰ-πᾰλαιστιαῖος, α, ον, = sq., Orib. 49.23.3, Gp.5.44.2.

tetrapalastos
τετραπάλαστοςτετρᾰ-πάλαστος [πᾰ], ον, four spans long or broad, -παλαιστ- in codd. of Hdt.2.149, Callix.2. tetrapaleston (i.e. τετραπάλαιστον), = laterculus, Gloss.

tetrapedikon
τετραπεδικόντετρᾰ-πεδικόν, τό, rectangle, Hero *Mens.42.

tetrapedion
τετραπέδιοντετρᾰ-πέδιον, τό, = foreg., Id.*Stereom.1.33.

tetrapedos
τετράπεδοςτετρᾰ´-πεδος, ον, with four surfaces or sides, squared, λίθοι D.S.20.95, cf. IG42(1).119.14, al. (Epid.), Arr.An.6.29.5 (v.l. τετραπόδου), Hdn.8.4.2. of four feet, κλίμακατῷ πλάτειτετράπεδον Plb.8.4.4, cf. Orac. ap. Plu.Aem. 15.

tetrapeleqria
τετραπελεθρίατετρᾰ-πελεθρία, v. τετραπλεθρία.

tetrapeleqria
τετραπλεθρίατετρᾰ-πλεθρία, ἡ, area of four plethra, IG9(1).693.7 (Corcyra); written τετρᾰ-πελεθρία, ib.6.

tetrapezos
τετράπεζοςτετρᾰ´-πεζος, ον, (πέζα) four-footed, Orph.L.747.

tetraphxhs
τετράπηχυςτετρᾰ´-πηχυς, υ, gen. ους Ath.Mitt.33.377 (Pergam.); nom.and acc. pl. -πήχεις Ar. V.553, Ra.1014; acc. pl. neut. -πήχη PCair.Zen.353.9 (iii B.C.)
four cubits (six feet) long, Hdt.7.69; of men, six feet high, tall fellows, Ar. ll.cc., cf. Pl.R.426d, Philostr.Im.1.25; nom. τετρᾰ-πήχης, ες, Hdn. Gr.1.82.

tetraphxuaios
τετραπηχυαῖοςτετρᾰ-πηχῠαῖος, α, ον, = sq., Apollod.2.4.9.

tetraplasiaios
τετραπλασιαῖοςτετρᾰπλᾰσι-αῖος, α, ον, = τετραπλάσιος, Gal.(2.710, where -πλάσιος) as cited by Orib.24.1.5.

tetraplasiazw
τετραπλασιάζωτετρᾰπλᾰσι-άζω, make fourfold, Nicom.Ar.1.21 (Pass.), Hdn.3.13.4 (Pass.).

tetraplasiefhmisus
τετραπλασιεπιδιμερήςτετρᾰπλᾰσι-επιδῐμερής, ές, 4 2/3 times as great (14:3): so τετρᾰπλᾰσιεπίπεμπτος, ον, 4 1/5 times as great (21:5); τετρᾰπλᾰσιεπιτέταρτος, ον, 4 1/4 times as great (17:4); τετρᾰπλᾰσιεπιτετρᾰμερής, ές, 4 4/5 times as great (24:5); τετρᾰπλᾰσιεπιτρῐμερής, ές, 4 3/4 times as great (19:4); τετρᾰπλᾰσιεπίτρῐτος, ον, 4 1/3 times as great (13:3); τετρᾰπλᾰσιεφήμῐσυς, υ, 4 1/2 times as great (9:2)
all found in, or implied by, Nicom.Ar.1.22, 23.

tetraplasios
τετραπλάσιοςτετρᾰπλᾰ´σι-ος, α, ον, fourfold, four times as much, Pl.R.369e, al.; τὸ τ. μέρος OGI665.30 (Egypt, i A.D.): c. gen., four times as large as, ἧπαρ τ. τοῦ βοείου Arist.HA508a1: τὴν τ. (sc. ζημίαν) τίνειν pay a fourfold penalty, Pl.Lg.878c (τριπλασίαν Orelli), cf. 756e. Adv. -ίως Sm.2 Ki.12.6.

tetraplasioths
τετραπλασιότηςτετρᾰπλᾰσι-ότης, ητος, ἡ, fourfoldness, Nicom.Ar.2.5.

tetraplasiwn
τετραπλασίωντετρᾰπλᾰσί-ων, ον, gen. ονος, = τετραπλάσιος, Dsc.1.61.

tetrapleqros
τετράπλεθροςτετρᾰ´-πλεθρος, ον, consisting of four plethra, Plb.6.27.2.

tetrapleuros
τετράπλευροςτετρᾰ´-πλευρος, ον, four-sided, σχῆμα Str.5.1.2; κίων AP9.682; σῶμα Gal.8.894; facing four ways, τάγμα Ael. Tact.36.4, cf. Ascl.Tact.11.6, Arr.Tact.28.4: τετράπλευρον, τό, figure with four sides, Arist.Mech.848b20, Pr.911b3, Apollod.Poliorc.165.16; part of Sagittarius, Ptol.Tetr.25.

tetraplh
τετραπλῇτετρᾰ-πλῇ, Adv. in a fourfold manner, fourfold, Il.1.128, Hero Metr.1.28, al.

tetraploos
τετραπλόοςτετρᾰ-πλόος, η, ον, contr. τετρᾰ-πλοῦς, ῆ, οῦν, fourfold, Plu.Luc.2; τοῦ τετραπλοῦ μισθοῦ PSI9.1055.13 (iii A.D.); τὸ τ., = τετραμοιρία, X.An.7.6.7; ἀποδίδωμι τετραπλοῦν Ev.Luc.19.8. Adv. -πλῶς LXX 3 Ki. 6.31(33). (Cf. ἁπλόος.)

tetrapnhs
τετράπνηςτετρᾰ´-πνης, ὁ, with four nostrils, τὸν τετράπνην ὕδρον Lyc. 1313 (nisi leg. τετράπνουν).

tetrapodhdon
τετραποδηδόντετρᾰποδ-ηδόν, Adv. on all fours, ἑστάναι Ar.Pax896.

tetrapodhs
τετραπόδηςτετρᾰπόδ-ης, ου, ὁ, four-footed, Man.4.26.

tetrapodhti
τετραποδητίτετρᾰποδ-ητί, Adv. on all fours, Plb.5.60.7.

tetrapodia
τετραποδίατετρᾰποδ-ία, ἡ, a measure or length of four feet, IG12.372.72, al., 42(1).109 ii 84, al. (Epid., iii B.C.); κατὰ -δίαν ib.7.4255.33 (Oropus, iv B.C.). in Metric, τ. δακτυλική Heph.15.8.

tetrapodismos
τετραποδισμόςτετρᾰποδ-ισμός, ὁ, a going on all fours, Sch.Nic.Al.417.

tetrapodisths
τετραποδιστήςτετρᾰποδ-ιστής, οῦ, ὁ, in pl., f.l. for τετραδισταί in EM754.15.

tetrapodisti
τετραποδιστίτετρᾰποδ-ιστί, Adv. = τετραποδητί, Plu.2.241f, Luc.DMar. 7.2.

tetrapodizw
τετραποδίζωτετρᾰποδ-ίζω, go on all fours, Arist.HA501a3; = quadripedo, Gloss.

tetrapodos
τετράποδοςτετρᾰ´ποδ-ος, ον, late form of τετράπους, found in codd. of Plb.1.29.7, etc., v.l. for τετράπεδος in Arr.An.6.29.5.

tetrapolis
τετράπολιςτετρά-πολις [ᾰ], εως (and in Androt.35 ιδος), ἡ, rarely ὁ, poet. τετράπτολις E.Heracl.80 (lyr.)
of or with four cities, τ. λαός, of the northern part of Attica, E. l.c., cf. Ar.Lys.285 (lyr.): ἡ τ. this part of Attica, the four cities being Oenoe, Marathon, Probalinthos, Tricorythos, Arist.Fr.491, Plu.Thes.14. in Doris, Str.9.4.10. in Syria, Id.16.2.4. in Cephallenia, Th. 2.30.

tetrapolos
τετράπολοςτετρά-πολος, ον, turned up or ploughed four times, Theoc.25.26.

tetraporos
τετράποροςτετρά-πορος, ον, with four passages or openings, ἁψῖδες AP9. 696. coming four ways, ἄνεμοι ib.656.

tetrapos
τέτραποςτέτρα-πος, ον, poet. for sq., Arat.214, Aenigm. ap. Asclep.Tragil.7 J.; Cret. nom. sg. τετράπος (from *-ποδς) Schwyzer 181 iii 7 (Gortyn).

tetrapous
τετράπουςτετρά-πους, ὁ, ἡ, πουν, τό, gen. ποδος, pl. ποδα, four-footed, Hdt.2.68, Pl.Ti.92a; λεία τ. a booty of cattle, Plb.4.75.7; τετράποδα ζῴδια, viz. Aries, Taurus, Leo, Sagittarius, Cat.Cod.Astr.1.166: cf. τετράποδος. τετράπουν, τό, quadruped, beast, Pl.Phdr.250e, Arist.PA697b23, etc.: pl., Hdt.3.106, Ar.Nu.659, Th.2.50, Arist.HA490a29, etc.; πάντα τὰ τ. καὶ ἑρπετὰ τῆς γῆς Act.Ap.10.12. of things, δίφρος τ. Eup.58, POxy.646 (ii A.D.). cf. Epich.149. of four feet in length or area, IG12.372.10, al., Pl.Men.83b; πάχος ποήσει τὸ στρῶμα τετράπουν IG22.1668.14.

tetraproswpos
τετραπρόσωποςτετρα-πρόσωπος, ον, with four faces or fronts, βωμός Plu. 2.308a; ἀριθμός, of the τετράς, Herm. in Phdr.p.107 A.

tetrapteros
τετράπτεροςτετρά-πτερος, ον, four-winged, of winged ants, S.Fr.29; τετράπτερα, opp. δίπτερα, Arist.HA490a16, PA682b8.

tetrapterullis
τετραπτερυλλίςτετρα-πτερυλλίς, ίδος, ἡ, four-wing, i.e. grasshopper or locust, Boeot. word in Ar.Ach.871: Elmsl. thinks that by τῶν ὀρταλίχων ἢ τῶν τετραπτερυλλίδων is intended birds and beasts; no doubt this is so, τετραπτερυλλίδων being brought in παρ᾽ ὑπόνοιαν for τετραπόδων.

tetraptilos
τετράπτιλοςτετρά-πτῐλος, ον, four-winged, Ar.Ach.1082.

tetraptolis
τετράπτολιςτετρά-πτολις, poet. for τετράπολις (q.v.).

tetraptuxos
τετράπτυχοςτετρά-πτῠχος, ον, fourfold, Hp.Off.12 (and Gal. ad loc., 18(2).822), Gal. 14.793.

tetraptwtos
τετράπτωτοςτετρά-πτωτος, ον, with four cases, Sch.D.T.p.231 H., Diom.p.309 K., Gloss.

tetrapulon
τετράπυλοντετρά-πῠλον, τό, archway entered from four sides, OGI722.6 (Egypt, iv A.D.); = quadrivium, Gloss.: Adj. τετρά-πῠλος, ον, with four gateways, περίβολος πόλεως Str. 12.4.7.

tetrapurgia
τετραπυργίατετρα-πυργία, ἡ, building with four towers, fortified countryhouse, Plu.Eum.8: ἡ T., place-name in Cyrene, Plb.31.18.11, Str. 17.3.22; perh. as pr. n. in IG22.2776.118, cf. Procop.Aed.4.1: as Adj. τετρα-πύργιος, ον, J.AJ13.2.1 (s.v.l.); πεδίον τ. Dam.Isid.63.

tetrapwgwn
τετραπώγωντετρα-πώγων, ωνος, ὁ, a plant, = τραγοπώγων, Ps.-Dsc.2.143.

tetrapwlia
τετραπωλίατετρα-πωλία, ἡ, team of four horses, Gloss.

tetrapwlon
τετράπωλοντετρά-πωλον, τό, = τέθριππον, Cyran.27 (-πολ- cod.), Lyd.Mens.1.12.

tetraqelumnos
τετραθέλυμνοςτετρᾰ-θέλυμνος, ον, (θέλυμνον) of four layers, σάκος τ. a shield of four ox-hides, Il.15.479 = Od.22.122.

tetraquros
τετράθυροςτετρᾰ´-θῠρος, ον, with four doors or openings, Arist.HA628a13, Callix.1; κιβωτός prob. l. in IG12.330.2.

tetrarouros
τετράρουροςτετρ-άρουρος [ᾰ], ὁ, tenant of four ἄρουραι, PMich.Zen.96.2 (iii B.C.), BGU1213.18 (p.192, iii B.C.).

tetrarrabdos
τετράρραβδοςτετρά-ρραβδος, ον, with four spokes, Sch.Pi.P.2.73.

tetrarrinos
τετράρρινοςτετρά-ρρῑνος, ον, (ῥίς) with four nozzles, λύχνον τετράρινον (sic) IG11(2).199 B87 (Delos, iii B.C.).

tetrarrizos
τετράρριζοςτετρά-ρριζος, ον, with four roots, ὀδόντες Gal.2.753: -ρριζος = dentium dolor, Gloss.

tetrarrumos
τετράρρυμοςτετρά-ρρῡμος, ον, with four poles, i.e. eight-horsed, ἅρμα X.Cyr.6.1.51, 6.4.2, Philostr.V A2.42. τετράρυμον ἄμφοδον = complitus (sic), Gloss. (from ῥύμη street).

tetrarruqmos
τετράρρυθμοςτετρά-ρρυθμος, ον, consisting of four metres, Sch.Ar.Ach.665.

tetrarxew
τετραρχέωτετραρχ-έω, to be tetrarch, τῆς Γαλιλαίας Ev.Luc.3.1. cf. J.BJ3.10.7.

tetrarxhs
τετράρχηςτετράρχ-ης, ου, ὁ, tetrarch, Str.12.5.1, Plu.Ant.56, OGI416 (Cos, i. A.D.), 543.3 (Ancyra, ii A.D.), etc.; of rulers under the protection of Rome of lower grade than kings, e.g. in Palestine, Ev.Matt.14.1, al., J.BJ1.12.5, al.; generally, Sall.Cat.20.7, Hor.Sat.1.3.12, etc.: also τέτραρχος, Θεσσαλῶν SIG274 (Delph., iv B.C.): gen. -χου OGI606.4 (Syria, i A.D.), but -χα IGRom.4.1683 (Pergam.): cf. τετραρχία. a leader of four λόχοι, or 64 men, Rev.Arch.3 (1934).40 (Amphipolis, iii/ii B.C.), 6(1935).31 (ibid., ii B.C.), Ascl.Tact.2.8, Arr.Tact.10.1, Ael.Tact.9.2.

tetrarxia
τετραρχίατετραρχ-ία, ἡ, tetrarchy, the province of a tetrarch, esp. of Thessaly, the four provinces being Thessaliotis, Phthiotis, Pelasgiotis, Hestiaeotis, Hellanic. 52J., E Alc.1154, D.9.26, Theopomp.Hist.201; also of the four divisions of each of the three Galatian tribes, Str.12.5.1; ἡ τῶν δώδεκα τ. βουλή v.l. ibid.; cf. τετράς 11. generally, of the divisions of Roman protectorates, e.g. Palestine under Augustus, J.BJ2.6.3; districts adjacent to Syria, tetrarchiae regnorum instar singulae, Plin.HN5.74. τ. ἱππική the command of four λόχοι, Arr.An. 3.18.5, cf. Id.Tact.10.1, Ael.Tact.9.2, Ascl.Tact.2.8; Φιλίππου τετραρχίας ἔργον monument erected by Philip's τ., IG9(1).316 (Scarphea, Locr. Orient., iv B.C.).

tetrarxikos
τετραρχικόςτετραρχ-ικός, ή, όν, of a tetrarch, τὸ τ. γένος Str. 12.3.37.

tetrarxos
τέτραρχοςτέτραρχ-ος, ὁ, = τετράρχης (q.v.).

tetras
τετρᾶςτετρᾶς, ᾶντος, ὁ, quadrant of a circle, Vitr.4.2.4, 4.3.4, 10.6.1. a coin, Lat. quadrans, Hsch.; cf. ἑξᾶς; on the accent cf. Hdn.Gr.1.56.

tetraseiron
τετράσειροντετρά-σειρον [ᾰ], τό, quadrangular barn, granary, Hero *Geep.197, *Stereom.1.91 (better -σιρ-): but τετράσειροι, = τετράοροι, Eust.1734.2.

tetrashmos
τετράσημοςτετρά-σημος, ον, in Music, of four time-units, Aristid. Quint.1.16; πούς Heph.6.1, cf. Quint.Inst.9.4.51; ἐπιπλοκή Sch. Heph.p.110 C.

tetrasirion
τετρασίριοντετρα-σίριον, τό, small quadrangular barn, Hero *Mens.49.

tetraskalmos
τετράσκαλμοςτετρά-σκαλμος, ον, four-oared, D.S.40.1.

tetraskelhs
τετρασκελήςτετρα-σκελής, ές, (σκέλος) four-legged, four-footed, τ. οἰωνός, of a kind of griffin, A.Pr. 397; χέρσου τ. γονή, i.e. quadrupeds, S.Fr.941.10; τ. ὕβρισμα the wanton violence of Centaurs, E.HF181; τ. κενταυροπληθὴς πόλεμος ib.1272; of bandages, Heliod. ap. Orib.48.23.1, Sor.Fasc.41, Gal. 18(1).774.

tetraspastos
τετράσπαστοςτετρά-σπαστος, dub. l. et dub. sens., ἐλέφαντα ἐπριάμεθα τ. SIG247 ii 5 (Delph., iv B.C.); perh.

tetrassaron
τετράσσαροντετρ-άσσᾰρον, τό, coin worth four asses, i.e. the Roman sestertius, Arr.Epict.4.5.17.

tetrassos
τετρασσόςτετρασσός, ή, όν, in four copies, ἀποχή BGU817.17 (ii A.D.), PLond.3.978.6 (iii A.D.), etc.

tetrastadios
τετράστάδιοςτετρά-στάδιος [στᾰ], ον, four stades in length, πορθμός Str.8.6.3: τετραστάδιον, τό, a length of four stades, Id.7.7.6.

tetrastasion
τετραστάσιοντετρα-στάσιον, in reference to the weight or size (cf. διστάσιος, τριστάσιος) of the piece of ivory.

tetrastasion
τετραστάσιοντετρα-στάσιον, v. τετράσπαστος.

tetrastathros
τετραστάτηροςτετρα-στάτηρος [στᾰ], ον, costing four staters, σωτηρία Ar.Ec.413. τετραστάτηρον, τό, a four-stater piece, Arist.Fr. 529.

tetrastegos
τετράστεγοςτετρά-στεγος, ον, with four stories, D.S.20.85, J.AJ1.3.2; fem. -η, PRyl.153.8 (ii A.D.).

tetrastixia
τετραστιχίατετρα-στῐχία, ἡ, four rows, ὀδόντων Philum.Ven.33.1.

tetrastixos
τετράστιχοςτετρά-στῐχος, ον, in four rows or courses, LXX Ex.28.17, 36.17 (39.10).

tetrastoixei
τετραστοιχείτετρα-στοιχεί, Adv. in four rows, Ph.2.152.

tetrastoixia
τετραστοιχίατετρα-στοιχία, ἡ, four divisions of the spindle berry, Thphr.HP3.18.13.

tetrastoixos
τετράστοιχοςτετρά-στοιχος, ον, in four rows, κριθαί ib.8.4.2. τ. σῶμα alloy of four metals, Olymp.Alch.p.96 B. τετράστοιχον, τό, four classes of ζῷα, Procl.in Cra.p.22 P.

tetrastomos
τετράστομοςτετρά-στομος, ον, four-edged, πέλεκυς Gal.2.643.

tetrastoon
τετράστοοντετρά-στοον, τό, hall with four rows of columns, Hero *Stereom. 2.1, TAM2(1).179 (Sidyma), BCH56.293 (Stobi); ὁ ἐπὶ τοῦ -στόου, = atriensis, Gloss.
τετρά-στοος, ον, as Adj., ἀγορά Zos.2.31.

tetrastulon
τετράστυλοςτετρά-στῡλος, ον, with four pillars in front, στοαί Phoen.6.11; of a temple, Vitr.3.3.7
τετρά-στῡλον, τό, colonnade, Jahresh.26 Beibl.51 (Ephesus, i A.D.), POxy.2138.14 (iii A.D.), CPHerm.127vFr.1 i8 (iii A.D.); dub. sens. in PFlor.335.2 (iii A.D.).

tetrasullabew
τετρασυλλαβέωτετρα-συλλᾰβέω, have four syllables, Eust.1020.21.

tetrasullabos
τετρασύλλαβοςτετρα-σύλλᾰβος, ον, of four syllables, Luc.Gall.29; πόδες Heph.3.3. Adv. -βως Phryn.PS p.16 B., St.Byz. s.v. Τελμησσός.

tetraswmia
τετρασωμίατετρα-σωμία, ἡ, alloy of four metals, Olymp. Alch.p.96 B.

tetraswmos
τετράσωμοςτετρά-σωμος, ον, suitable for holding four bodies, οἶκος MAMA1.235 (Laodicea Combusta).

tetrasxidhs
τετρασχιδήςτετρα-σχῐδής, ές, only in Adv. -δῶς, = quadripertito, Dosith.p.412 K.

tetrasxistos
τετράσχιστοςτετρά-σχιστος, ον, split or parted into four, Gloss.

tetrasxoinos
τετράσχοινοςτετρά-σχοινος, ον, four σχοῖνοι (i.e. 240 stades) long, Str.12.3.35: neut. -σχοινον διέχειν Id.17.1.16.

tetratia
τετρατίατετρᾰτία, ἡ, dub. sens. in PFay.347 (ii A.D.).

tetratios
τετράτιοςτετράτιος [ᾰ], α, ον, = τέτρατος, Supp.Epigr.1.464.22 (Galatia, iii A.D.).

tetratomos
τετράτομοςτετρά-τομος [ᾰ], ον, cut into four pieces, ξύλα IG12.313.99, 314.109. in four rolls, χάρτας -μους PLond.ined. 2134 (ii A.D.).

tetratonos
τετράτονοςτετρά-τονος, ον, of four tones, Cleonid.Harm.5, Bacch.Harm. 47.

tetratos
τέτρατοςτέτρᾰτος, η, ον, poet. for τέταρτος, fourth, Pi.P.4.47; τὸ τέτρατον the fourth time, Il.13.20, 21.177, Hes.Op.596, Sc.363
of a bandage, στηθοδεσμίδα, ἥν τινες τέτρατον καλοῦσι, Gal.18(1).823 (s.v.l.).

tetratropos
τετράτροποςτετρά-τροπος ἐνιαυτός, with four turning-points, PMag.Lond. 122.79.

tetratroxos
τετράτροχοςτετρά-τροχος, ον, four-wheeled, Edict.Diocl.15.38a, Sch.Od.9.242, Apollon.Lex.s.v. τετράκυκλος.

tetratrufos
τετράτρυφοςτετρά-τρῠφος, ον, (θρύπτω) broken into four pieces, Hes.Op.442; cf. ὀκτάβλωμος.

tetraughs
τετραυγήςτετραυγής, ές, four-eyed, θεός Orph.Fr.77: also as epith. of a kind of stone, shot with four colours, Id.L.230.

tetrawn
τετράωντετράων, ωνος, ὁ, = ὄρνις ποιός, Hsch. (cf. τέταρος, τέτραξ); Lat. tetrao, guinea-fowl, Meleagris numida, Suet.Cal.22; but also, black grouse and capercaillie, Tetrao tetrix and urogallus, prob. in Plin.HN 10.56.

tetrawnumos
τετραώνυμοςτετρᾰ-ώνῠμος, ον, having four names, of the Moon-goddess, PMag.Par.1.2560.

tetrawtos
τετράωτοςτετρᾰ´-ωτος, ον, with four ears, Zen.1.54; with four handles, ποτήριον Simarist. ap. Ath.11.483a.

tetraxa
τέτραχατέτρᾰχᾰ, Adv. in four parts, τ. ἑαυτὴν διανείμασα Pl.Grg.464c.

tetraxeir
τετράχειρτετράχειρ [ᾰ], χειρος, ὁ, ἡ, four-handed, of Apollo, IG5(1).259 (Sparta), Zen.1.54, Lib.Or.11.204, Hsch. s.v. κυνακίας.

tetraxh
τετραχῇτετρᾰχῇ, Adv. = τέτραχα, X.HG5.2.7, Plu.Ant.29, Luc.Nav.16, etc.

tetraxitwn
τετραχίτωντετρᾰχίτων [ῐ], ωνος, ὁ, ἡ, having four coats, of arteries, Anon. Lond.28.27.

tetraxizw
τετραχίζωτετρᾰχίζω, engage to do for a fourth part of the profit, Ar.Fr.870.

tetraxmon
τετρᾶχμοντετρᾶχμον, v. τετράδραχμον.

tetraxoinikos
τετραχοίνικοςτετρᾰ-χοίνῐκος, ον, holding four χοίνικες, μέτρον POxy.836 (i B.C.), cf. Dsc.1.33, PFlor.19.11 (iii A.D.), Eust.1854.12, AB342, etc.

tetraxoos
τετράχοοςτετρᾰ´-χοος, ον, contr. τετρᾰ´-χους, ουν, holding four Χόες, κάδος Hedyl. ap. Ath.11.473a; μέτρον PGrenf.2.24.13 (ii B.C.). as Subst., ὁ, or τό, an amount of four χόες, Gp.9.10.8.

tetraxoqen
τετραχόθεντετρᾰχόθεν, Adv. on four sides, Lib.Or.11.209, Eust.1572.24.

tetraxoqi
τετραχόθιτετρᾰχόθι, Adv. in four places, δῆσαι τὸ σπογγίον λίνῳ τ. Hp.Morb. 2.33.

tetraxordikos
τετραχορδικόςτετρᾰ-χορδικός, ή, όν, of or belonging to the tetrachord, Plu.2.1145c.

tetraxordos
τετράχορδοςτετρᾰ´-χορδος, ον, (χορδή) four-stringed, ὄργανον Ath.4.183a; λύρα Str.13.2.4. Subst. -χορδον, τό, tetrachord, i.e. scale of four notes, comprising two tones and a half, Arist.Pr.922b8, Fr.47, Plu.2.1021e, etc.: metaph., (sc. παθῶν) Aristo Stoic.1.85, cf. Jul.Caes.315c.

tetraxou
τετραχοῦτετρᾰχοῦ, Adv. in four places, Choerob. in Theod.1.388 H.

tetraxqa
τετραχθάτετραχθά [θᾰ], Adv., poet. for τέτραχα, Il.3.363, Od.9.71; cf. διχθά, τριχθά.

tetraxronew
τετραχρονέωτετραχρον-έω, contain four time-units, A.D.Synt.135.22, Charax in AB1150.

tetraxronia
τετραχρονίατετραχρον-ία, ἡ, a consisting of four time-units, Eust.1407.44, Sch.Heph.p.110C.

tetraxronos
τετράχρονοςτετράχρον-ος, ον, containing four time-units, Heph.3.1, A.D.Pron.35.11; λέξις Anon.Rhythm.Oxy.9 v 11, Eust. 1407.43.

tetraxutros
τετράχυτροςτετρά-χυτρος [ᾰ], ον, made of four pots, τρυφάλεια Batr.255.

tetraxwros
τετράχωροςτετρά-χωρος, ον, with four divisions, Dsc.1.101. τ. μέτρον measure of four χῶρα, PGen.71.2, al. (iii A.D., cf. Arch.Pap.3.401).

tetraxws
τετραχῶςτετρᾰχῶς, Adv. in fourfold manner, Arist.Cat.14a26, Metaph. 983a26, Hermog.Stat.7.

tetrazeuktos
τετράζευκτοςτετρά-ζευκτος, ον, gloss on τέτρωρον, Eust.573.27.

tetrazuc
τέτραζυξτέτρα-ζυξ, ῠγος, ὁ, ἡ, = foreg., ib.7.6, 12.169.

tetrazughs
τετραζυγήςτετρα-ζῠγής, ές, = sq., ὄχοι Trag. (Satyr.) Oxy.1083 Fr.13.

tetrazugos
τετράζυγοςτετρά-ζῠγος, ον, fouryoked, ὄχοι E.Hel.1039. generally, fourfold, ὀμφή Nonn.D.12.107.

tetrazw
τετράζωτετράζω, cackle like the τέτραξ, on laying an egg, Alex.Mynd. ap. Ath.9.398d. (τετράς) observe a four-day cycle, Philostr.Gym.47.

tetremainw
τετρεμαίνωτετρεμαίνω, redupl. form of τρέμω, τετρεμαίνειν Ἀττικῶς, τρέμειν Ἑλληνικῶς Moer.p.365 P.; cf. τετραμαίνω.

tetrhmai
τέτρημαιτέτρημαι, v. τετραίνω.

tetrhrhs
τετρήρηςτετρ-ήρης (sc. ναῦς) ἡ, quadrireme, Arist.Fr.600, Plb.1.47.5 (a model of one, Inscr.Délos 1432 Ab ii 55 (ii B.C.)); acc. τετρήρην IG22.1628.49, al.; but -ήρη ib.1629.272, Inscr.Délos l.c., Plb.1.47.7; gen. -ήρου IG22.1629.705; but -ήρους ib.628, al.; also Dor. -ήρευς Supp.Epigr.4.178.10 (Cedreae, ii B.C.)
hence τετρ-ηρικὰ πλοῖα, = τετρήρεις, Plb.2.10.5; and τετρ-ηρῑτικός, IG22.1629.685.

tetrhxa
τέτρηχατέτρηχα, v. ταράσσω 111.

tetric
τέτριξτέτριξ, ιγος, ἡ, a bird, also called οὖραξ by the Athenians, difft. from τέτραξ and τετράων, perh. pipit, Ital. titro, Arist.HA559a2,12. tetrix, = tristis, Gloss.

tetrigei
τετρίγειτετρίγει, τετρῑγυῖα, τετρῑγῶτας, v. τρίζω.

tetrofa
τέτροφατέτροφα, v. τρέπω, τρέφω.

tetroguos
τετρόγυοςτετρόγυος, v. τετράγυος.

tetrommatos
τετρόμματοςτετρόμμᾰτος, ον, four-eyed, ἀριθμός, of the τετράς, Herm.in Phdr. p.107 A.

tetromos
τέτρομοςτέτρομος, ὁ, = τρόμος, Hp. ap. Gal.19.146, A.D.Pron.58.12, Hdn. Gr.2.190, Hsch.; cf. τέτραμος.

tetrorguios
τετρόργυιοςτετρ-όργυιος, ον, of four fathoms, AP6.223 (Antip.): cf. τετρώρυγος.

tetrorofos
τετρόροφοςτετρ-όροφος, v. τετρώροφος.

tetrougkion
τετρούγκιοντετρ-ούγκιον, τό, coin of four unciae, i.e. triens, Dacia 3/4.607 (Tomi).

tetrwboliaios
τετρωβολιαῖοςτετρωβολ-ιαῖος, α, ον, = τετρώβολος, Sch.Ar.Pax253, Suid. s.v. τετρώβολον.

tetrwbolizw
τετρωβολίζωτετρωβολ-ίζω, receive four obols, i. e. to be a soldier (v. sq. 11), Theopomp.Com.55.

tetrwbolon
τετρώβολοςτετρώβολ-ος, ον, of four obols, τόκος IG12(5).860.29 (Tenos). as Subst. τετρώβολον, τό, four-obol piece, τετρωβόλου τοῦτ᾽ ἔστιν (as Kuster for τετρώβολον) Ar.Pax254, cf. Plb. 34.8.8, SIG982.15 (Pergam., ii B.C.), etc.; it was a soldier's daily pay, hence τετρωβόλου βίος a soldier's life, Paus.Gr.Fr.307; so in masc. -ώβολος, of a common soldier, Men.Pk.203. τετρώβολον, τό, weight of four obols, Dsc.4.159, Gal.12.628, etc.

tetrwdeomai
τετρῳδέομαιτετρῳδέομαι, Pass., to be of the fourth series (cf. δευτερῳδέομαι), Iamb.in Nic.p.88 P.

tetrwkonta
τετρώκοντατετρώκοντα, τετρωκοστός, v. τεσσαράκοντα, τεσσαρακοστός.

tetrwkontalitros
τετρωκοντάλιτροςτετρωκοντάλῑτρος [ᾰ], ον, weighing forty λῖτραι, πέδαι Dinol.4 (τετταρακ- codd., corr. Ahrens).

tetrwkostomorion
τετρωκοστομόριοντετρωκοστομόριον, τό, Dor., the fortieth part, Archim.Aren.2.4, al.

tetrwristos
τετρώριστοςτετρώριστος, ον, = τετράορος, S.Fr.958 codd.Str. (leg. τετραόρῳ).

tetrwrofos
τετρώροφοςτετρ-ώροφος, ον, of four stories, Hdt.1.180 (v.l. for -οροφ-), Ph.2.143, App.Pun.95.

tetrwron
τέτρωροντέτρωρον, τό, (ὅρος) plot of ground marked out by four boundaries, Tab.Heracl.1.90,159: also τέτρωρος, ὁ, BGU1060.18 (i B.C.).

tetrwros
τέτρωροςτέτρωρος, ον, contr. for τετράορος (q.v.).

tetrwrugos
τετρώρυγοςτετρ-ώρῠγος, ον, = τετρόργυιος, X.Cyn.2.5; cf. δι-, δεκ-ώρυγος.

tetta
τέττατέττᾰ, expld. as ἑταίρου πρὸς ἑταῖρον γενικὴ προσφώνησις (Apollon. Lex.), or as a friendly or respectful address of youths to their elders (Hsch., Suid., Eust.490.36), or said to be untranslatable (ib.37), τέττα, σιωπῇ ἧσο Il.4.412.

tettarakonta
τετταράκοντατετταράκοντα, τέτταρες, etc., v. τεσσαρ-.

tettic
τέττιξτέττιξ, ῑγος (but ῑκος Ar. and Theoc. acc. to Hdn.Gr. ap. Choerob. in Theod.1.292 H.), ὁ, cicala, Cicada plebeia or allied species, a winged insect fond of basking on trees, when the male makes a chirping or clicking noise by means of certain drums or 'tymbals' underneath the wings, whence the joke in Xenarch.14, εἶτ᾽ . . οἱ τέττιγες οὐκ εὐδαίμονες, ὧν ταῖς γυναιξὶν οὐδ᾽ ὁτιοῦν φωνῆς ἔνι; prov., τέττιγος ἐδράξω πτεροῦ Archil.143 (v. συλλαμβάνω 11.1). This noise is freq. used as a simile for sweet sounds, Il.3.151, Hes.Op.582, Sc.393, Simon.173, 174, etc.; and Plato calls them οἱ Μουσῶν προφῆται, Phdr.262d; but they also became a prov. for garrulity, λαλεῖν τέττιξ Aristopho10.7: τ. πολλοὶ γινόμενοι νοσῶδες τὸ ἔτος σημαίνουσι Thphr.Sign.54. They were thought to sing continually without food or drink, Ar.Nu. 1360, Pl.Phdr.259c; or on a diet of air and dew, Arist.HA532b13, Theoc.4.16, AP6.120 (Leon.), Anacreont.32, Plu.2.660f. The Greeks ate τέττιγες to whet the appetite, Ath.4.133b, cf. Ar.Frr.51, 569.4, Alex.162.13 (anap.), Anaxandr.41.59 (anap., unless here the τέττιξ ἐνάλιος is meant, v. infr. 11); and as a medical remedy, Dsc. 2.51, Orib.Fr.64. gold ornament worn in the hair (cf. χρύσειαι δὲ κόρυμβαι ἐπ᾽ αὐτῶν τέττιγες ὥς Asius Fr.Ep.13.5), esp. in early Attica, Th.1.6, Heraclid.Pont. ap. Ath.12.512c; ἀρχαῖα . . καὶ τεττίγων ἀνάμεστα, i.e. full of old-fashioned notions, Ar.Nu.984 (anap.), v. Sch.(980) and cf. τεττιγοφόρας; γυνὴ . . ἔχει τ. ἐπιχρύσους, in a list of votive offerings at Samos, Michel832.51 (iv B.C.). Com. name for a foreign cook, Ath.14.659a, Hsch., cf. Poll.4.148,150. Ἀκάνθιος τ., prov. of a silent person, Zen.1.51, St.Byz. s.v. Ἄκανθος. τ. ἐνάλιος a kind of lobster, Arctos ursus, Ael.NA13.26. part of the ear, τοῦ λοβοῦ τὸ περὶ τῇ κυψέλῃ Poll.2.86.

tettigion
τεττίγιοντεττίγιον [ῑγ], τό, small τέττιξ (v. τέττιξ 1.2), or more prob. a coin stamped with a τέττιξ, τεττίγια χρυσᾶ δύο IG11(2).158A5, cf. 36 (Delos, iii B.C.): in literal sense, Hsch. s.v. κερκώπη.

tettigoforas
τεττιγοφόραςτεττῑγο-φόρας, ου, ὁ, (φέρω) wearing a τέττιξ, as the Athenians were called, because in early times they wore golden τέττιγες, as a token that they were αὐτόχθονες (cf. τέττιξ 1.2, τεττιγομήτρα), Ar.Eq. 1331 (anap.): also τεττῑγο-φόρος, ον, Eust.395.34: hence τεττῑγο-φορία, ἡ, Tz. H.1.233.

tettigomhtra
τεττιγομήτρατεττῑγομήτρα, ἡ, subterranean larva or nymph of the τέττιξ, Arist. HA556b7.

tettigonion
τεττιγόνιοντεττῑγόνιον, τό, a small and voiceless kind of τέττιξ, a leaf-hopper or cicadelle, Arist.HA532b17; fem. pl. tettigoniae, Plin.HN11.92; prob. everywhere f.l. for τιτιγόνιον (q.v.).

tettigoths
τεττιγότηςτεττῑγότης, ητος, ἡ, cicala-hood, Anon. in Cat.51.4, Simp.in Cat. 270.26.

tettigwdhs
τεττιγώδηςτεττῑγώδης, ες, like a τέττιξ, Luc.Bacch.7.

tettizw
τεττίζωτεττίζω, part. -οντας, read by Zenod. in Il.2.314, acc. to Eust. 490.41; cf. τιτίζω.

tetufwmenws
τετυφωμένωςτετῡφωμένως, Adv., (τυφόω) stupidly, D.23.137.

tetugmai
τέτυγμαιτέτυγμαι, τετῠκεῖν, v. τεύχω.

tetuxhka
τετύχηκατετύχηκα, v. τυγχάνω.

tetwmenoi
τετώμενοιτετώμενοι: ὑστερούμενοι, ἐνδεῶς ἔχοντες, Hsch. (Cf. τητάομαι.)

teu
τεῦτεῦ, Dor. gen. of σύ (q.v.). τεῦ, Ion., Ep., and Dor. gen. of τίς; who?, and τευ enclit., gen. of τις, some one, v. τίς, τις.

teucis
τεῦξιςτεῦξις, εως, ἡ, making, Hsch. (τυγχάνω) attainment, acquisition, opp. ἔφεσις, Plu.2.1071e, cf. Arr.Epict.2.5.8, S.E.M.11.82, Plot.1.5.2, 6.8.5. = ἔντευξις 1, AP15.25.23 (Besant.).

teugma
τεῦγματεῦγμα, ατος, τό, that which is made, a work, Dosiad.Ara9.

teukrion
τεύκριοντεύκριον, τό, tree-germander, Teucrium flavum, Dsc.3.97. = χαμαίρωψ, ib.98.

teukrios
τεύκριοςτεύκριος, ὁ, = σκολοπένδριον, Ps.-Dsc.3.134.

teukthr
τευκτήρτευκ-τήρ, ῆρος, ὁ, maker, Hsch., Phot., Suid.

teuktikos
τευκτικόςτευκ-τικός, ή, όν, able to attain to, ἀγαθοῦ Arist.EN1142b22; τῶν τελῶν Phld.Rh.1.53 S.: Comp. -ώτερος ib.145 S.

teuktos
τευκτόςτευκ-τός, ή, όν, = τυκτός, Antiph. 52.2 (troch.), Hsch., Suid.

teuktwr
τεύκτωρτεύκ-τωρ, ορος, ὁ, = τευκτήρ, Man.4.422: pl., Id.2.333.

teumaomai
τευμάομαιτευμάομαι, Ep. aor. τευμήσατο fashioned, ἄντ ρον Antim.3: pres. only in Hsch. (Perh. cf. Avest. ˇyaoman- 'work'.)

teuqallis
τευθαλλίςτευθαλλίς, ίδος, ἡ, = πολύγονον ἄρρεν, Dsc.4.4 (dub. l.).

teuqeni
τευθενίτευθενί, v. ἐνμεντευθενί.

teuqias
τευθίςτευθίς, ίδος, ἡ, calamary or squid, Loligo vulgaris, Semon.15, Ar.Ach.1156,Eq.929,934, Thphr.Sign.40, Gal.6.769, etc.; cf. τεῦθος
in Philox.2.13, τευθιάς, άδος, ἡ, name of some sort of pastry, Iatrocl. ap. Ath.7.326e. [τευθῐς, ῐδος Ar. ll.cc., but also ῖδος, Ath.3.106c (s. v.l.).]

teuqidion
τευθίδιοντευθίδιον, τό, Dim. of τευθίς, Pherecr.130.10, Ephipp.15.4, Eub. 110. [-ῐδ- Ephipp. l.c., -ῑδ- Eub. l.c., in almost identical passages, so that Eub. should perh. be emended from Ephipp.]

teuqidwdhs
τευθιδώδηςτευθῐδώδης, ες, like a τευθίς, Ath.7.318f.

teuqos
τεῦθοςτεῦθος, ὁ, calamary or squid, of a larger kind than the τευθίς, perh.Todarodes sagittatus, Arist.HA490b13, 524a25, Fr.340.

teuqos
τευθόςτευθός, ὁ, a gregarious fish, Arist.HA610b6 (s. v.l.).

teuqrion
τεύθριοντεύθριον, τό, = πόλιον, Dsc.3.110. = ἐρυθρόδανον, ib.143.

teus
τεῦςτεῦς, Boeot. and Dor. gen. of σύ (q.v.).

teutasmos
τευτασμόςτευτ-ασμός, ὁ, = στραγγεία, Hsch.

teutassw
τευτάσσωτευτ-άσσω, = τευτάζω, Orac. in Ath.Mitt.25.399 (Aezani).

teutazw
τευτάζωτευτ-άζω, pf. τετεύτακα Pl.R.521e
τ. περί τι to be employed upon, engaged in, concerned with a thing, Pl. l.c., Phlb.56e, Ti.90b: abs., to be busy, bustling, Telecl.36, Pl.Com.89 (anap.): c. inf., bid or order one repeatedly to do a thing, Pherecr.184 (anap.):- also Med., Phryn.Com.36, Luc.Lex.21, cj. in Them.Or.13.161c.

teutlis
τευτλίςτευτλίς, ίδος, ἡ, = τεῦτλον, Thphr.HP7.7.2; τεῦτλα τευτλίδας καλῶν Diph.47 (prob. σευτλίδας).

teutloeis
τευτλόειςτευτλόεις, εσσα, εν, contr. οῦς, οῦσσα, οῦν, of or full of beet: hence the island Τευτλοῦσσα, Beet-island, Th.8.42.

teutlofakh
τευτλοφακῆτευτλοφᾰκῆ, ἡ, dish of beet mixed with lentils, Heraclid.Ta. ap. Gal.6.477,529.

teutlorrizon
τευτλόρριζοντευτλόρριζον, τό, beetroot, Gp.12.1.2.

teuxesforos
τευχεσφόροςτευχεσφόρος, ον, wearing armour, ἀνήρ, λαός, A.Ch.627 (lyr.), E.Supp.654.

teuxew
τευχέω*τευχέω, v. τετευχῆσθαι.

teuxheis
τευχήειςτευχήεις, εσσα, εν, armed, καρήατα Opp.C.3.4.

teuxhma
τεύχηματεύχ-ημα, ατος, τό, fabric, A.Fr.375 codd.Sch.E. (τέχνημα Nauck).

teuxhrhs
τευχήρηςτευχ-ήρης, ες, armed, Orph.A.527.

teuxhsthr
τευχηστήρτευχ-ηστήρ, ῆρος, ὁ, (τεῦχος) armed man, warrior, ἄνδρες τ. A.Pers.902 (lyr.); also τευχ-ηστής, οῦ, ὁ, ἀνήρ Id.Th.644, cf. Call.Jov.77, A.R.3.415, Tryph.534.

teuxitis
τευχῖτιςτευχῖτις, ιδος, ἡ, = σχοῖνος Ἀραβική, Dsc.1.17, Plin.HN21.120.

teuxoforos
τευχοφόροςτευχοφόρος, ον, bearing arms, armed, E.Rh.3 (anap.).

teuxoplastis
τευχοπλάστιςτευχοπλάστις, ιδος, ἡ, making vessels, παρθένος Lyc.1379.

teuxos
τεῦχοςτεῦχος, εος, τό, (τεύχω) prop. tool, implement
but mostly in pl. τεύχεα, implements of war, armour, arms, freq. in Ep.; more precisely, ἀρήϊα τεύχεα, πολεμήϊα τ., Il.14.381, 7.193; χρύσεια, χαλκήρεα, 10.439, 15.544; ποικίλα, αἰόλα παμφανόωντα, μαρμαίροντα, 3.327, 5.295, 18.617; always of a warrior's whole armour, harness, ἀρήϊα τεύχεα δύω 6.340, cf. 7.193, al.; ἐς τεύχε᾽ ἔδυνον Od.24.498; κατὰ τεύχε᾽ ἔδυν Il.4.222, cf. 6.504, al.; Πάτροκλον περὶ τεύχεα ἕσσε 18.451; ἀπέδυσε, ἐξεδύοντο, 4.532, 3.114, cf. 13.182, al.; also χαλκήρεα τεύχε᾽ ἀπ᾽ ὤμων συλήσειν 15.544; Ἕκτορι δ᾽ ἥρμοσε τεύχε᾽ ἐπὶ χροΐ 17.210: Trag. τεύχη A.Myrm. in PSI11.1211.17, S.Aj.572,577, E.Andr.617, etc.; uncontr. τεύχεα S.Ph.398 (lyr.). pl. also, the gear of a ship, oars and the like , ἐγκοσμεῖτε τὰ τ. νηΐ μελαίνῃ Od.15.218; τ. δέ σφ᾽ ἀπένεικαν 16.326. in Trag. (rarely in Prose, v. infr.) a vessel of any kind, e.g. bathing-tub, A.Ag.1128 (lyr., Blomf. κύτει, metri gr.); cinerary urn, τεύχη καὶ σποδός ib.435 (lyr.), cf. S.El.1114,1120, Riv.Fil.57.379 (Crete); balloting-urn, A. Ag.815, Eu.742; vase for libations, Id.Ch.99, E.IT168 (lyr.); vase or ewer for water, Id.Hec.609, Andr.167, Diocl.Fr.129; cup, E.Ion 1184; amphora, A.Fr.108; scent-pot, ib.180.5 (pl.); matula, S.Fr. 565; pot or jar, X.An.5.4.28; ξύλινα τ. chests, ib.7.5.14; ἀλφίτων τ. a meal-barrel, Id.HG1.7.11; bee-hive, Arist.HA625a26; capsule of a poppy, Nic.Fr.74.52. Medic., of the vessels of the body, Hp.Loc.Hom.1,24; also, the human frame, body, as holding the intestines, Id.Epid.6.2.1, Arist.Phgn.810b19; τεῦχος νεοσσῶν λευκόν an egg, E.Hel.258. case for holding papyrus rolls, ά τεύχους, ά τόμου, κολλήματος ρδ᾽ PRyl.220.78 (ii A.D.); roll of writing-material, πεποίηται διπλῆν τὴν . . ἀναγραφὴν ἐν βυβλίνοις καὶ δερματίνοις τεύχεσιν Inscr.Prien.114.30, cf. 11 (i B.C); κελεύσας εἰς τάξιν ἀποδοῦναι τὰ τ. Aristeas 179; καθὼς ἀνεγνώσθη τὰ τ. Id.310, cf. Sm.Is.8.1 (where LXX has τόμος); βίβλων . . ἐν τεύχεϊ τῷδε πεντάς AP9.239 (Crin.); τ. βιβλειδίων BGU970.4 (ii A.D.); τ. συγκολλησίμων βιβλειδίων POxy.2131.4 (iii A.D.); τ. = volumen, Gloss.: hence πεντάτευχος, ὀκτάτευχος. masonry, fabric, ἀνεκτίσθη τὸ τ. τοῦτο Sammelb.7439.7 (vi A.D.).

teuxros
τεῦχροςτεῦχρος: ἀδελφὸς νόθος, Hsch. (fort. Τεῦκρος).

teuxw
τεύχωτεύχω, Il.1.110, S.Tr.756, etc.: fut. τεύξω Od.1.277: aor. ἔτευξα Il.14.338, etc.; Ep. τεῦξα 18.609, Od.8.276: pf. τέτευχα AP6.40 (Maced.), 9.202 (Leo Phil.), intr. once in Hom. (v. infr. 1.3); in correct writers τέτευχα is the pf. of τυγχάνω (for in Il.13.346 ἡρώεσσι τετεύχατον or τετεύχετον is f.l. for ἐτεύχετον)
Med., fut. τεύξομαι in act. sense, Il.19.208 (dub. l. here and in A.Ag.1230), but prob. pass. in Il.5.653 (elsewh. fut. of τυγχάνω): aor. inf. τεύξασθαι h.Ap.76, 221: redupl. aor. τετῠκεῖν, -έσθαι, v. infr. 1.1
Pass., 3 fut. τετεύξομαι Il.21.322,585: aor. ἐτύχθην 4.470, A.Eu.353 (lyr.); ἐτεύχθην Hp.Decent.17 (v.l.), AP6.207 (Arch.), etc. (but this belongs equally to τυγχάνω): pf. τέτυγμαι, plpf. ἐτετύγμην, freq. in Hom., etc., v. infr.; 3pl. τετεύχαται, ἐτετεύχατο, τετεύχατο, Il.13.22, 11.808, 18.574: (v. τυγχάνω)
make ready, make, freq. in Ep. and Lyr.; also in A., but rare in S. and E. (once in Com., Eub.43); never in Prose. produce by work or art; esp. of material things, make, build, δώματα, θάλαμον, νηόν, etc., Il.6.314, 14.166, Od.12.347, etc.; of a worker in metal, τὸ μὲν [σκῆπτρον] Ἥφαιστος κάμε τεύχων Il.2.101; θώρηκα, τὸν Ἥφαιστος κάμε τεύχων 8.195; τρίποδας . . ἔτευχεν [Ἥφαιστος] 18.373; τ. δόλον, of the net which Hephaestus wrought, Od.8.276; τέκτονος υἱόν, . . ὃς χερσὶν ἐπίστατο δαίδαλα πάντα τεύχειν Il.5.61; of women's handiwork, εἵματα τ. Od.7.235; of a cook, δεῖπνον τετυκεῖν dress or prepare a meal, 15.77,94 (so in Med., prepare a meal or have it prepared, of those who are to eat it, 20.390; τετύκοντό τε δαῖτα Il.1.467, 2.430; τεύχοντο δαῖτα Od.10.182; τεύξεσθαι δόρπον Il.19.208; δόρπον τετύκοντο Od.12.307, cf. 283, al. (the Ep. aor. τετυκεῖν, τετυκέσθαι is used in this sense only)); also τεῦχε κυκειῶ Il.11.624; ἄλφιτα τεύχουσαι preparing meal (by grinding the grain), Od.20.108; αὐτὰρ ὁ εἴδωλον τεῦξ᾽ formed, created it, Il5.449: so also in Pi. and A., θεὸς ὁ τὰ πάντα τεύχων βροτοῖς Pi.Fr.141, cf. O.1.30; δαῖτ᾽ . . ἔτευξεν A.Ag.731 (lyr.); φάρμακον τεύχουσα ib.1261; ὦ γαῖα κεραμί, τίς σε Θηρικλῆς ποτε ἔτευξε; Eub. l.c.
Pass., δώματα τετεύχαται Il.13.22; ἐν βήσσῃσι τετυγμένα δώματα Od.10.210, 252, cf. 21.215; θεῶν ἐτετεύχατο βωμοί Il. 11.808; βωμὸς . . τέτυκτο Od.17.210; νηός γε τέτυκτο Il.5.446; οἱ . . σῆμα τετεύξεται for him a tomb shall be built, 21.322; εἵματα . . τετυγμένα χερσὶ γυναικῶν 22.511; ἱμάντα . . , ᾧ ἔνι πάντα τετεύχαται in which all are wrought, are to be found, 14.220: τετύχθαι τινός to be made of . . , βόες χρυσοῖο τετεύχατο κασσιτέρου τε 18.574; περόνη χρυσοῖο τέτυκτο Od.19.226, cf. Hes.Sc.208: c. dat. rei, τετυγμένα δώματα . . ξεστοῖσιν λάεσσι built with or of . . , Od.10.210; αἱ μὲν γὰρ [πύλαι] κεράεσσι τετεύχαται, αἱ δ᾽ ἐλέφαντι 19.563; but δόμον . . αἰθούσῃσι τετυγμένον built or furnished with . . , Il.6.243. pf. part. τετυγμένος freq. has the sense of an Adj., = τυκτός, well=made, well-wrought, τεῖχος, βωμὸς τετ., Il.14.66, Od.22.335, al.; σάκος, δέπας, κρητήρ, Il.14.9, 16.225, 23.741, al.; ἄγγεα Od.9.223; δῶρα 16.185; ἀγρός wrought, tilled, 24.206: metaph., νόος ἐν στήθεσσι τετυγμένος a ready, constant mind, 20.366. pf. part. Act. occurs once in pass. sense, ῥινοῖο τετευχώς made of hide, 12.423. of natural phenomena. actions, events, etc., cause, bring to pass, τ. ὄμβρον ἠὲ χάλαζαν, of Zeus, Il.10.6; αἱ δὲ [πύλαι] πετασθεῖσαι τεῦξαν φάος 21.538; παλίωξιν τ. 15.70, cf. Hes.Sc.154 (Pass.); βοὴν διὰ ἄστεος Od.10.118; γέλω δ᾽ ἑτάροισιν ἔτευχε 18.350; γάμον τ. 1.277; τ. πομπήν 10.18, cf. Pi.P.4.164; τ. πόλεμον καὶ φύλοπιν Od.24.476; θάνατόν τινι 20.11; ἄλγεα, κήδεά τινι, work one woe, Il.1.110, Od. 1.244; ἐν δ᾽ ἄρα οἱ στήθεσσι . . αἱμυλίους τε λόγους καὶ ἐπίκλοπον ἦθος τεῦξε Hes.Op.79, cf. 265, Th.570; τ. ξείνια Pi.P.4.129; τ. μέλος ib.12.19; τ. γέρας, τιμάν τινι, get him honour, Id.I.1.14,67; τ. κακά A.Eu.125; τ. στάσιν ἐν ἀλλήλαισι, i.e. to quarrel, Id.Pers.189; τ. φόβον Id.Pr.1090 (anap.); σφαγάς S.Tr.756; τάφον E.Rh.959; φίλοις ἔριν Id.Andr.644; κρυπτὸν δόλον Call. in PSI11.1218a6
Pass., to be caused, and so, arise, occur, ἔργον ἐτύχθη ἀργαλέον Il. 4.470, cf. 2.320; οὐ γὰρ ἔτ᾽ ἀνσχετὰ ἔργα τετεύχαται Od.2.63, cf. Il.14.53, 22.450; τὰ δ᾽ οὐ ἴσαν, ὡς ἐτέτυκτο Od.4.772, cf. 392; ἡμῖν νεῖκος ἐτύχθη Il.11.671; πὰρ Διὸς ἀθανάτοισι χόλος καὶ μῆνις ἐτύχθη 15.122; Ἀργείοισι . . νόστος ἐτύχθη 2.155; ὅμαδος ἐτ. 12.471, etc.; τετεύξεται αἰπὺς ὄλεθρος ib.345, cf. 5.653; εἰ δή μοι ὁμοίη μοῖρα τέτυκται is ordained, 18.120; ὁπποτέρῳ θάνατος καὶ μοῖρα τέτυκται 3.101; φόνος υἷι τέτ. Od.4.771; φίλοισι δὲ κήδεα . . τετεύχαται 14.138, cf. Il.21.585; ἐν βροτοῖς γέρων λόγος τέτυκται there exists, A.Ag. 751 (lyr.), cf. E.El.457 (lyr.). c. acc. pers., make so and so, ὄφρα μιν . . ἄγνωστον τεύξειεν Od.13.191, cf. 397; τ. τινὰ ἰσοδαίμονα, μέγαν, εὐδαίμονα, Pi.N.4.84, A.Eu.668, E.Heracl.614 (lyr.): of things, οὐδέ κεν ἄλλως οὐδὲ θεὸς τεύξειε Od.8.177: c. dupl. acc., ὦ πούς, τί σε . . τεύξω; what shall I make of thee? S.Ph.1189 (lyr.)
hence in pf. and plpf. Pass. simply for γίγνεσθαι or εἶναι, Ζεὺς ταμίης πολέμοιο τέτυκται Il.4.84; [Ὠκεανὸς] γένεσις πάντεσσι τέτ. 14.246; ὅς ῥα Σκαμάνδρου ἀρητὴρ ἐτετυκτο 5.78, cf. 16.605; οὐ μὲν γάρ τι καταθνητός γ᾽ ἐτ. 5.402, cf. 16.622; νόον ἐν πρώτοισι . . ἐτ. was among the first in mind, 15.643; γυναικὸς ἄρ᾽ ἀντὶ τέτυξο thou was like a woman, 8.163; ἀντὶ κασιγνήτου ξεῖνός θ᾽ ἱκέτης τε τέτυκται Od.8.546; Νύμφαις, ταὶς Δίος ἐξ αἰγιόχω φαῖσι τετυγμέναις Alc.85: also of things, τόδε σῆμα τετύχθω let this be the sign, Od.21.231, cf. Il.22.30: in aor. 1, πέπλων ἅκληρος ἐτύχθην A.Eu.353 (lyr.), cf. Supp.87 (lyr.).