spadakes
σπάδακεςσπάδακες: κύνες, Hsch.; cf. σπάκα.
spadeik
σπαδικοφόροςσπᾱδῑκοφόρος, ὁ, written σπαδεικ-, palm-branch bearer, IG5(2).50.83 (Tegea, ii A.D.).
spadic
σπάδιξσπάδιξ [ᾱ], ῑκος, ἡ, (σπάω) bough or branch torn off, esp. palmbranch or frond,= βάϊς (cf. σπάθη 7), ς. φοίνικος Porph.Abst.4.7: abs., Plu.2.724a: pl. in Lat. spadica (Amm.Marc.24.3.12); applied to other plants, e.g. ῥυτῆς Nic.Al.528; ποΐσω ἀργυρέ[α]ν ς. Supp.Epigr. 4.61 (Centuripae, i (?) A.D., but perh. in signf.11). as Adj., palm-coloured, i.e. bay, only Lat. spadix, Verg.G.3.82, Gell.2.26.9. a stringed instrument like the lyre, with high notes, Nicom. Harm.4, Poll.4.59; condemned by Quintilian as effeminate, Inst.1.10.31. rind stripped from the root of the πρῖνος, Λέξεις Ἡροδότου in Stein Herodotus ii p.469 (Berol. 1871), cf. Hsch. s.v. σπᾶ.
spadion
σπάδιονσπάδιον [ᾰ], τό, Dor. for στάδιον, IG4.561 (Argos), Hsch., EM743.25, Greg.Cor.p.364S.
spadion
στάδιονστάδιον [ᾰ], Argive σπάδιον (q.v.), τό: pl. στάδια and heterocl. στάδιοι; Hdt. uses both, στάδιοι 1.26, 2.149,158, al., στάδια 4.101, 5.53, 9.23, al.; so Th. in the same chapter (7.78) has στάδια once and σταδίους twice; στάδια E.Ion497 (lyr.), Ar.Av.6, Antiph.100, Pl.Phdr.229c; στάδιοι Ar.Ra.1319, Pl.Criti.113c, 117e, PCair.Zen. 388.6 (iii B.C.), etc.; the sg. masc. is not found: as a standard of length, stade,= 100 ὀργυιαί or 6 πλέθρα (Hdt.2.149), i.e. 600 Greek, 606 3/4 English feet, about 1/8 of a Roman mile, Plb.3.39.8, 34.12.4, cf. Plin.HN2.85, Hero *Deff.131; a longer stade, of which there were 7 1/2 in a Roman mile, is implied by D.C.52.21. metaph., ἑκατὸν σταδίοισιν ἄριστος 'best by a hundred miles', Ar. Nu.430; πλεῖν ἢ σταδίῳ λαλίστερα Id.Ra.91. race-course, IG22.677.3, etc. (because the most noted, that of Olympia, was exactly a stade long): prop. a single course, opp. δίαυλος, Pi.O.13.37, IG22.2313.23, SIG1067.9 (Rhodes, ii B.C.), etc.; σταδίου δρόμος Pi.O. 13.30; γυμνὸν ς., opp. ὁπλίτης δρόμος, Id.P.11.49; ὠκύτερον σταδίου Thgn.1306; ἀγωνίζεσθαι ς. run a race, Hdt.5.22; ἁμιλλᾶσθαι Pl.Lg. 833a; νικᾶν X.HG1.2.1, cf. Pi.N.8.16; ἀσκεῖν Pl.Thg.128e; of the building, IG22.351.16, 677.3, PRyl.93.16 (iii A.D.), etc.; ἐν σταδίοις, i.e. in the amphitheatre, CIG4377 (Sagalassos). any area, e.g. for dancing, E.Ion497 (lyr.); ξύλινον ς., of a board for playing πεσσοί, AP15.18. walk in a garden, IG14.1853 (pl.).
spadizw
σπαδίζωσπᾱδίζω, (σπάδιξ 111) strip off, σπαδίξας τὸ δέρμα Hdt.5.25.
spadoeidhs
σπαδοειδήςσπᾰδοειδής, ές, eunuch-like, Hp.Ep.19 (Hermes 53.69).
spadonisma
σπαδόνισμασπᾰδόν-ισμα, ατος, τό, flaccidity, μαστῶν AP5.203 (Mel., pl.).
spadonismos
σπαδονισμόςσπᾰδον-ισμός, ὁ, weakening: metaph., ἤχων σπαδονισμοί impediments to sound, arrested sounds, caused by harsh clashings of consonants, D.H.Dem.40.
spadonizw
σπαδονίζωσπᾰδον-ίζω, (σπάδων) make flaccid, περὶ τοῖς ὀδοῦσι . . τὰς τῆς πιμελῆς κτηδόνας Sor.1.118. metaph. in trans. sense, ς. τὸν ἦχον curtail, cramp, emasculate their sound, of the short vowels, D.H. Comp.14 (as v.l. for σπανίζει).
spados
σπάδοςσπάδος, ὁ, eunuch, St. Byz. s.v. Σπάδα (v.l. σπάθοι).
spadwn
σπάδωνσπάδων [ᾰ], ωνος (and οντος LXX, Plu., and Artem., v. infr.), ὁ: (σπάω)
eunuch, LXX Ge.37.36, Is.39.7, Plb.28.21.5, D.S.30.17, Ph. 1.604, Plu.Demetr.25, Artem.2.69. Hence σπᾰδωνισμός, ὁ, castration, Zonar.
spadwn
σπαδώνσπᾰδών, όνος, ἡ, (σπάω) convulsion, cramp, spasm, Hp.Morb.1.15, Nic.Al.317. generally, tear, rent, rag, Hsch. (Sts. less accurately written σπάδων.)
spairw
σπαίρωσπαίρω, gasp, pant, quiver, of dying fish, Arist.Resp.471a30 (v.l. ἀσπαρίζουσιν), cf. A.R.4.874, Plb.15.33.5, D.H.4.39, AP6.30 (Maced.) (more freq. ἀσπαίρω, q.v.).
spaka
σπάκασπάκα, Median for κύνα, Hdt.1.110; hence Gramm. (Hdn.Gr.2.8, al.) formed σπάξ, ακός, h(: cf. σπάδακες.
spalagma
σπάλαγμασπάλαγμα, ατος, τό, in form spalagma,= compositio et ordinatio, Gloss. (dub.).
spalakia
σπαλακίασπᾰλᾰκ-ία, ἡ, dim-sightedness, Hsch.
spalakorupaina
σπαλακορύπαινασπᾰλᾰκ-ορύπαινα [ῠ], ἡ, dirty mole-coloured, prob. to be read in PPetr.2p.117 (iii B.C.).
spalakos
σπαλακόςσπᾰλᾰκ-ός, ή, όν, perh. mole-coloured, BGU1283.16 (iii A.D.), dub. in PHib.1.120.15 (iii B.C.).
spalaqron
σπάλαθρονσπάλαθρον, τό, v. σκάλευθρον.
spalauqra
σπάλαυθρονσπάλαυθρον, v. σκάλαυθρον: Σπάλαυθρα, τά, a town in Thessaly, IG9(2).1111.34.
spaleis
σπαλείςσπᾰλείς, Aeol.for σταλείς, part. aor. Pass. of στέλλω, Jo.Gramm. Comp.3.14.
spalis
σπαλίςσπαλίς, old form for ψαλίς, Sch.D.T. p.320 H.
spaliwn
σπαλίωνσπᾰλίων, ωνος, ὁ, wicker-roof to shelter soldiers (Lat.vinea), Agath. 3.5, 4.20.
spalussomai
σπαλύσσομαισπαλύσσομαι,= σπαράσσομαι, Hsch.
spanadelfew
σπαναδελφέωσπᾰνᾰδελφ-έω, to have few brothers or sisters, Ptol.Tetr.119.
spanadelfia
σπαναδελφίασπᾰνᾰδελφ-ία, ἡ, fewness of brothers or sisters, ibid., Antigonus in Cat.Cod.Astr.6.71.
spanadelfos
σπανάδελφοςσπᾰνᾰ´δελφ-ος, ον, with few brothers or sisters, Vett.Val.17.10, S.E.M.5.101, Man.4.390, etc.
spanaka
σπάνακασπάνακα (cod. σπάρν-): ὀρίγανον, Hsch.
spananqrwpew
σπανανθρωπέωσπᾰνανθρωπέω, to be short of men, Sammelb.7330.2 (ii A.D.).
spanh
ΣπάνηΣπάνη [λιθάργυρος] Dsc.5.87.
spania
σπανίασπᾰν-ία, ἡ,= σπάνις, E.Rh.245 (lyr.), D.S.24.1, Phot.
spaniakis
σπανιάκιςσπᾰν-ιάκις, Adv. = ὀλιγάκις, Luc.Rh.Pr.17, Hermog.Inv.3.5, A.D.Pron.47.3, Ar.Byz.Epit.30.10.
spanian
ΣπανίανΣπανίαν (v.l. Ἱσπανίαν) ὀνομαζομένην Id.6.613, cf. 12.428, D.S.5.37.
spanios
σπάνιοςσπᾰ´ν-ιος, α, ον (also ος, ον Arist.HA608b21, Thphr.Lap.3, Plb.4.16.3, etc.), of persons and things, rare, scarce, scanty, Hdt.2.67, 5.29, etc.; ς. θήρευμα . . λαβεῖν a rare catch, E.IA1162; of persons, rarely seen, aloof, δυσπρόσιτος, ἔσω τε κλῄθρων σπάνιος ib.345 (troch.); ς. σεαυτὸν παρέχειν Pl.Euthphr.3d, cf. Plu.Crass.7; τῷ ὕδατι ς. χρώμενοι having a scanty supply of water, Th.7.4; in an Adv.sense, σπάνιος ἐπιφοιτᾷ he seldom visits, Hdt.2.73; so τοὺς σπανίους ἰδεῖν στρατηγούς seldom seen, X.Cyr.7.5.46, cf. Pl.Lg.953c; σπάνιοι περιπεπλεύκασι Str.15.1.4; σπάνιόν ἐστι, c. inf., it is seldom that . ., X.Cyr.1.3.3, Isoc.10.13; opp. ῥᾴδιον, Archyt.3; σπάνιον εἴ τις . . it is rare for one to . ., Str.7.3.4: τὸ ς. Aeschin.3.180, Arist.Mete.372a23; ὁ ταὧς διὰ τὸ ς. θαυμάζεται Eub.114. Comp. σπανιώτερος Hdt.8.25, Th. 1.33, etc.: Sup. -ώτατος Id.7.68, Lyr.Adesp.138.1, Pl.Cra.389a, etc. Adv. -ίως seldom, X.Ages.9.1, Arist.HA488b6, Plb.2.15.6 (so σπάνιον Str.3.5.1, Plu.Cic.8, etc., but σπανίᾳ is Adj. in Pl. Phdr.256c, and σπάνιον in Arist.Mete.372a14): Comp. -ιώτερον Th.1.23; -ιαίτερον Thphr.HP3.7.5 codd.—Rare in Poets, as Ion Eleg. 3.4.
spaniospermos
σπανιόσπερμοςσπᾰνιό-σπερμος, ον, gloss on σπανότεκνος, Sch.Paul.Al.O.4.
spanioths
σπανιότηςσπᾰνιό-της, ητος, ἡ,= sq., lack, γῆς Isoc.4.34, 132: pl., rarities, J.BJ7.5.5.
spanis
σπάνιςσπάν-ις [ᾰ], ἡ, gen. εως, dat. ει, Ion. ι
scarcity, dearth, lack, τόλμης E.Or.942; ἀνδρῶν D.25.31; ὕδατος Arist.GA746b10, cf. LXX Ju.8.9; θηρίων Str.2.5.26; νεκύων AP9.53 (Nicod. or Bass.); οὐ σπάνις . . ἔχειν,= οὐ σπάνιον, there is no lack, no difficulty, in getting, E.IA1163; οὗ ς. ἀνδρὶ τυχεῖν which 'tis rare for a man to get, IG2.2753, cf. 3577: abs., dearth, τροφὰς ἐν τῇ μεγάλῃ ς. παρέσχε ib.3.687. unsatisfied need, want, c. gen., ἐν σπάνι βύβλων Hdt.5.58; ς. σχεῖν τοῦ βίου poverty, S.OT1461; βίου E.Hec.12; ἢν δέ του σπάνιν τιν᾽ ἴσχῃς S.OC506, cf. Pl.Lg.678d; ς. τῶν ἀναγκαίων Antipho 4.1.2; τῇ τῶν χρημάτων ς. Th.1.142; ἀργυρίου Lys.19.11; ἡ . . ς. πρόχειρος εἰς τὸ δρᾶν κακά want, poverty, Philem.157. craving, defined as ἐπιθυμία ἀτελής, Stoic.3.97; ἐν ς. χρημάτων D.19.153, cf. Phld.Lib.p.45 O.
spanisitia
σπανισιτίασπαν-ισιτία, v. σπανοσιτία.
spanisitia
σπανοσιτίασπᾰνο-σῑτία, ἡ, lack of corn or food, X.HG4.8.7, IG22.360.9, Arist.Mir.832a20, Ἀρχ. Ἐφ. 1912.61 (Gonni, iii/ii B.C.): also σπανισιτία, IG11(4).1049 (Delos, iii B.C.).
spanistikos
σπανιστικόςσπαν-ιστικός, ή, όν, lacking, poor, Vett.Val.15.12, 18.8, al.
spanistos
σπανιστόςσπαν-ιστός, ή, όν, of things, scanty, δωρήματα S.OC4; scarce, ἄρωμα Philostr.VS2.25.5; ἐν σπανιστοῖς ἔκειτο ib.2.21.3. of a country, σπανιστὴ καρποῖς stinted of . . , Str.15.3.1.
spanizw
σπανίζωσπᾰν-ίζω, of things, to be rare, scarce, [καλὰ ἔργα] Βασσίδαισιν οὐ ς. Pi.N.6.31; τοὐλαίου σπανίζοντος Ar.V.252; τὰ παρ᾽ ἀμφοτέροις σπανίζοντα D.S.2.54, etc.; of books, Gal.17(1).605. of persons, lack, be in want of, c.gen., ὑδάτων Hdt.2.108; χρημάτων, βίου, Id.1.187,196; οὐ σπανίζοντες φίλων A.Ch.717; πέπλων, πομπῆς, βωμοῦ, etc., E.Med.960, IA352 (troch.), Hel.800, etc.; νεῶν μακρῶν Th.1.41; τροφῆς Id.4.6, etc.; of a country, ς. πεύκης Thphr. HP5.7.1: rarely c. dat., σίτῳ Dicaearch.1.23 cod., cf.111 fin. trans., exhaust, use up, τὰ μέταλλα Ph.Byz.Mir.4.1; spend, PFlor. 99.7 (i/ii A.D.), Sammelb.4317.7 (iii A.D.)
Pass., ἐσπανίσθη πᾶν ὕδωρ LXX Jb.14.11. Pass.,= Act. (signf. 1.2), to be in want of, ἐσπανίσμεθ᾽ ἀρωγῶν A.Pers.1024 (lyr.); ὁρᾷς . . φίλων ὡς ἐσπανίσμεθα E.Or.1055; πάντων σπανιζόμενοι X.HG7.2.16: abs., to be in want, μὴ σπανιζοίμεσθα E.Med.560: rarely c. dat., οἴνῳ σπανίζονται Str.3.3.7.
spanofilia
σπανοφιλίασπᾰνο-φῐλία, ἡ, shortage of friends, prob. in Phld.Herc.1251.21.
spanofullos
σπανόφυλλοςσπᾰνό-φυλλος, ον, lacking in leaves, of the fir, pine, etc., Thphr.HP1.10.4 codd.; v. ἀκανθόφυλλος.
spanokarpia
σπανοκαρπίασπᾰνο-καρπία, ἡ, lack of fruit, D.S.5.39.
spanopwgwn
σπανοπώγωνσπᾰνο-πώγων, ωνος, ὁ, with scanty beard, Ion Hist.10, PPetr.3p.25 (iii B.C.), Suid. s.v. εἰς Τροιζῆνα.
spanos
σπανόςσπᾰνός, ή, όν,= σπάνιος, rare, uncommon, Hsch.; lacking, mostly in compds.; esp.,= σπανοπώγων, Ptol.Tetr.144, Polem.Phgn.2.35; = malebarbis, Gloss. Adv. -νῶς, rariter, ib.
spanos
ΣπανόςΣπᾱνός,, ή, όν,= Ἱσπανός, Plu.Sert.11, etc. (v. Ἱσπανός). grey, = Lat. pullus, PHamb.10.17 (ii A.D.), Nonius p.882 L.
spanoteknos
σπανότεκνοςσπᾰνό-τεκνος, ον, with too few children, S.E.M.5.101, Vett.Val.15.7, al., Paul.Al.O.3.
spanudros
σπάνυδροςσπάν-υδρος, ον, lacking water, Diph.Siph. ap. Ath.3.80c.
spapirwtas
σπαπιρώταςσπαπιρώτας, dub.sens. in GDI1267.24 (Pamphylian word).
spaqaria
σπαθαρίασπᾰθ-ᾰρία, ἡ, a match at sword-play, EM212.10.
spaqarikon
σπαθαρικόνσπᾰθ-ᾰρικόν, τό, thin upper garment, Sm.Is.3.23.
spaqarios
σπαθάριοςσπᾰθ-άριος [ᾱρ], ὁ, (σπάθη 5) guardsman, Lyd.Mens.4.28, BCH33.120 (Cappadocia), etc.
spaqariskos
σπαθαρίσκοςσπᾰθ-ᾰρίσκος, ὁ,= σπαθαρικόν, Al.Ge.38.14 (s.v.l.).
spaqatos
σπαθατόςσπᾰθ-ᾱτός, ά, όν, Dor. for σπαθητός, Hsch.
spaqaw
σπαθάωσπᾰθ-άω, in weaving, strike the woof with the σπάθη (q.v.), ς. τὸν ἱστόν make the web close and strong, Philyll. 12, cf. Poll.7.36
Pass., metaph., συλλαβαὶ πολλοῖς γράμμασιν ἐσπαθημέναι close-packed, Phld.Po.2.41. θοἰμάτιον δεικνὺς τοδὶ πρόφασιν ἔφασκον " ὦ γύναι, λίαν σπαθᾷς" you are laying it on too thick, a cant phrase for 'playing ducks and drakes with' money (perh. with a play on signf. 1), Ar.Nu.55; τὰ πατρῷα βρύκει καὶ ς. Diph.43.27; ς. τὰ χρήματα Plu.Per.14; τάλαντα ς. Luc.Cat.20, cf. Philostr.VA 5.38, Alciphr.3.34; ἐσπαθᾶτο ταῦτα καὶ ἐδημηγορεῖτο, expld. by Sch. as = ἐδαψιλεύετο, these were the prodigalities indulged in, thus were all advantages squandered away, D.19.43. = ἀλαζονεύομαι, Men.347. ς. τὰ μεγάλα τῶν φυτῶν prune plants, Philostr.Im.2.17.
spaqaw
σπαθίζωσπᾰθ-ίζω, (σπάθη 2) stir with a spatula, ἰατρικῶς Ps.-Democr. Alch.p.56 B.
Pass., Orib.Fr.85
Med., use one in anointing oneself, Hsch. (σπάθη 5) play with the sword, v.l. in Cratin.219. = σπαθάω 11, in Pass., to be squandered, i.e. destroyed, Ly d.Mag.2.1.
spaqh
σπάθησπᾰ´θ-η, ἡ, any broad blade, of wood or metal: flat wooden blade used by weavers in the upright loom (instead of the comb (κτείς) used in the horizontal), for striking the threads of the woof home, so as to make the web close, A.Ch.232, Philyll.12, Pl.Ly.208d; Dor. acc. pl. σπάθᾰς AP6.288 (Leon.). spattle for stirring anything, Alex.60; esp. for medical purposes, Gal. 13.378, Heraclid.Tar. ap. eund.13.812. blade of an oar, Lyc. 23. pl., broad ribs, Poll.2.181, Ruf.Oss.25, and so prob. in Hp.Gland.14, PMag.Par.1.3116, Paul.Aeg.3.78. broad blade of a sword, Χαλκίδικαι σπάθαι Alc.15.6; σπάθῃ κολούων φασγάνου E. Fr.373; σπάθην παραφαίνων . . χρυσένδετον Philem.70; χλαμὺς καὶ ς. (cf. Ital. capa e spada) Men.Pk.165, Sam.314, cf. Thphr.Char.25.4. scraper for currying horses, PSI4.430.6 (iii B.C.), Poll.1.185. stem of a palm-frond, Hdt.7.69: also spathe of the flower in many plants, esp. of the palm kind, Thphr.HP2.6.6, 2.8.4, Poll. 1.244. pl., flukes of an anchor, PLond.3.1164(h).9 (iii A.D.). pl.,= ἀγκῶνες 11.1, in machines, Orib.49.4.10.
spaqhforos
σπαθηφόροςσπᾰθ-ηφόρος, ὁ, a σπάθη-bearer, a police-officer at Alexandria, Ph.2.528.
spaqhma
σπάθημασπᾰ´θ-ημα, ατος, τό, web made close by striking, Hsch. metaph., ς. φρενῶν shrewd fellow, Phot., Suid.
spaqhsis
σπάθησιςσπᾰ´θ-ησις, εως, ἡ, striking the web with the σπάθη, Arist.Ph.243b6. squandering, Suid.
spaqhtos
σπαθητόςσπᾰθ-ητός, ή, όν, struck with the σπάθη, compactly woven, A.Fr.365, Democr.Eph. 1.
spaqias
σπαθίαςσπᾰθ-ίας, ου, ὁ, like a σπάθη, σπαθίην κτένα the broad ribs, Opp.C.1.296.
spaqinhs
σπαθίνηςσπᾰθ-ίνης [quantity of ι unknown], ου, ὁ, (σπάθη) a young deer, so called from the shape of its horns, Hsch. (-ήνης cod.), Eust.711.38: also in pl. σπαθιναῖοι, Sch. A.R. 4.175.
spaqion
σπαθίονσπᾰθ-ίον, τό, Dim. of σπάθη (signf. 1), AP6.283; (signf. 5), POxy.1839.4 (vi A.D.); (signf. 2), Gal.2.724, al.; knife, scalpel, Sor.2.63; blade of a scalpel, Hippiatr.20; small blade in a machine, Hero Spir.1.42; name of a measure of capacity, ἐλαίου ς. ἓν ἐσφραγισμένον PLond. 2.236.5 (iv A.D.), cf. 3.1266 (a).7 (ii A.D.), etc.
spaqiouros
σπαθίουροςσπᾰθ-ίουρος [ῐ], ὁ, sword-tail, name of an animal (tapering towards the tail) that kills mice, Philum.Ven.32.2 ( = Aët.13.32).
spaqis
σπαθίςσπᾰθ-ίς, ίδος, ἡ,= σπάθη 2, spatula, Ar.Fr.205, Eub.100; ς. ἀργυρ[ᾶ] IG12.386.17 (unless in signf. 11). garment of closely-woven cloth (v. σπάθη 1), ib.22.1469.131, 1517.201, cf. Poll.7.36, Hsch.
spaqisma
σπάθισμασπᾰ´θ-ισμα, ατος, τό,= σπαδόνισμα, Id.
spaqiths
σπαθίτηςσπᾰθ-ίτης [ῑ] οἶνος, ὁ, palm-wine, Alex.Trall.2.
spaqo
σπαθοσπᾰθο-μήλη, ἡ, flat broad probe, Sor.2.11, Gal.2.724.
spaqpoios
σπαθποιόςσπᾰθ-ποιός, ὁ, gladiarius, Gloss.
sparabarai
σπαραβάραισπαραβάραι: οἱ γερ<ρ>οφόροι, Hsch.
sparacis
σπάραξιςσπάραξις [ᾰ], εως, ἡ, retching, Alex.Aphr.Pr.2.57; = carptus, Gloss.
sparagma
σπάραγμασπάραγ-μα, ατος, τό, piece torn off, shred, fragment, ὅσων σπαράγματα all whose mangled corpses, S.Ant.1081; σπάραγμα κόμας E. Andr.826 (lyr.); γίνεται τὰ μὲν ἀπὸ σπέρματος τὰ δ᾽ ἀπὸ σπαραγμάτων others from slips, Arist.GA761b28: pl., ς. κρημνῶν jagged fragments, Plu.Mar.23; ς. στεφάνων fragments of . ., Id.2.463a, etc.; γραμμάτων σπαράγμασι . . οἱ σπεύδοντες γράφουσι ib.1011d. tearing, rending, δαμάλας διεφόρουν σπαράγμασιν E.Ba.739. collect. in sg.,= λατύπη, SIG996.31 (Smyrna, prob. i A.D.).
sparagmatwdhs
σπαραγματώδηςσπαραγ-μᾰτώδης, ες, convulsive, Plu.2.130d.
sparagmos
σπαραγμόςσπαραγ-μός, ὁ, tearing, rending, mangling, δίαιμον ὄνυχα τιθεμένα σπαραγμοῖς E.Hec.656 (lyr.); ς. Βακχῶν by them, Id.Ba.735; but sparagmoi\ xai/tas, xrwto/s, etc., rending of them, Id.Ph.1525 (lyr.), Tr.453 (troch.), cf. Phld.Piet.87, etc. convulsion, spasm, A.Fr.169, S.Tr.778,1254; agony, Anon.Prog. in Rh.1.613 W. (pl.).
sparagmwdhs
σπαραγμώδηςσπαραγ-μώδης, ες, f.l.for σπαραγματώδης in Plu.2.130d, and for σπασμώδης in Hp.Epid.7.18.
sparakteon
σπαρακτέονσπᾰρακ-τέον, one must irritate, τὸν στόμαχον Gal.17(1).434, cf. Sor.2.16; ἐμέτοις Antyll. ap. Orib.7.12.5.
sparakton
σπαρακτόνσπᾰρακ-τόν, τό, rubble, Hero *Stereom.2.33.
sparakttw
σπαράσσωσπᾰράσσω, Att. σπᾰράκ-ττω Ar.Ach.688, etc., fut. -ξω A.Pr.1018: aor. ἐσπάραξα Babr.95.40, (κατ-) Ar.Ach.688, etc., fut. -ξομαι E.Andr. 1209 (in IA1458 σπαράσσεσθαι is restored for σπαράξεσθαι in pass. sense)
Pass.,pf. ἐσπάρακται (δι-) Eub.15.3
tear, rend, esp. of dogs, carnivorous animals, and the like , σάρκας ἐσπάρασς᾽ ἀπ᾽ ὀστέων E.Med. 1217; ς. τὰς γνάθους Ar.Ra.428
Med., σπαράσσεσθαι κόμαν tear one's hair, E.Andr.1209(lyr.). rend asunder, φάραγγα βροντῇ . . πατὴρ σπαράξει A.l.c. metaph., pull to pieces, attack, ἄνδρα σπαράττων καὶ ταράττων καὶ κυκῶν Ar.Ach.688; ς. τινὰς τῷ λόγῳ ὥσπερ σκυλάκια Pl.R.539b; τὰς ἀρχάς D.25.50, cf. Ar.Pax641, PPetr.2p.57 (iii B.C.), Herod.5.57, Teles p.19 H.
Pass., λώβαισι . . ἐσπαραγμένους Lyc. 656. Medic., ς. τὸ στόμα τῆς κοιλίας provoke sickness, Gal.11.57; cf. σπαρακτέον
Pass., ς. ἀνημέτως retch without being able to vomit, Hp.Coac.546. convulse, of an evil spirit, Ev.Marc.1.26.
sparganaw
σπαργανάωσπαργᾰν-άω,= σπαργανόω, Pl.Lg.789e.
sparganion
σπαργάνιονσπαργᾰ´ν-ιον, τό, Dim. of σπάργανον, bur-reed, Sparganium ramosum, Dsc.4.21. = quinquefolii radix, Plin.HN25.109. v. σπάργανον 11.
sparganiwths
σπαργανιώτηςσπαργᾰν-ιώτης, ου, ὁ, child in swaddlingclothes, h.Merc.301.
sparganizw
σπαργανίζωσπαργᾰν-ίζω,= foreg., Hes. Th.485.
sparganon
σπάργανονσπάργᾰν-ον, τό, (σπάργω) band for swathing infants, ib.151,306, Pi.N.1.38: mostly in pl., swaddling-clothes, h.Merc.237, Pi.P.4.114; παῖς ἔτ᾽ ὢν ἐν σπαργάνοις A.Ch.755, cf. 529,759, Ag. 1606; εἰς σπάργανά μ᾽ αὐτὸς ἔθηκεν Epigr.Gr.314.6 (Smyrna, iii A.D.); ἐκ πρώτων ς. ab incunabulis, S.E.M.1.41; τὰ τῆς γεννήσεως εὐτελῆ ς. a mean origin, Hdn.7.1.2
hence, in Trag. and Com., objects left with an exposed child, the marks by which a person's true birth and family are identified (Lat. crepundia, monumenta), S.OT1035, Men.Pk.15, Donat. ad Ter.Eun.753; so prob. τούτου (sc. τοῦ Τηλέφου) δὸς . . μοι τὰ ς. Ar.Ach.431. a plant,= ὠκιμοειδές, f.l. for σπαργάνιον, Ps.-Dsc.4.28.
sparganow
σπαργανόωσπαργᾰν-όω,= σπάργω, wrap in σπάργανα (whether 1.1 or 1.2), σπαργανώσαντες πέπλοις [τὸν παῖδα] E.Ion 955; swathe, Arist.HA584b4, Sor.1.83, al.: metaph., Clearch.Fr.26; θρίοισι ταύτην (sc. τὴν ἀμίαν) ἐσπαργάνωσα Sotad.Com.1.28; ἀχύροις ς. [τὴν χιόνα] Plu.2.691c
Pass., Hp.Aër.20, Fract.22; βρέφος ἐσπαργανωμένον Ev.Luc.2.12.
sparganwma
σπαργάνωμασπαργᾰ´ν-ωμα, ατος, τό,= σπάργανον, AB304, Phot.
sparganwsis
σπαργάνωσιςσπαργᾰ´ν-ωσις, εως, ἡ, swathing, Sor.1.83, Orib.Syn.9.9.
sparganwteos
σπαργανωτέοςσπαργᾰν-ωτέος, α, ον, to be swathed, Sor.1.78.
spargatis
ΣπάρτηΣπάρτη, Dor. Σπάρτα, ἡ, Sparta in Laconia, Il.2.582, etc.
hence Advbs., Σπάρτηθεν, from Sparta, Od.2.327; Σπάρτηνδε, to Sparta, 1.285
Σπαρτιάτης [ᾱ], ου, ὁ, a Spartan, E.Or.457, Th.1.128, etc.; Ion. σπαργ-ήτης, εω, Hdt.1.65
fem. σπαργ-ᾶτις, ιδος, ἡ, a Spartan woman, E. Andr.596, etc.; also (sc. χώρα) Laconia, Plu.2.219f; also as Adj., Σ. γυνή, χθών, E.Hel.115, Or.537, etc.; also Σπαρτιάς, άδος, St. Byz.
Adj. Σπαρτιᾱτικός, ή, όν, Spartan, Paus.6.4.10, Luc.Salt. 46, etc.
spargaw
σπαργάωσπαργ-άω,= ο᾽ργάω, to be full to bursting, swell, be ripe, μαστὸς σπαργῶν E.Ba.701, cf. Cyc.55 (lyr.); of nursing mothers, swell with milk, Pl.R.460c (metaph., Id.Smp.206d); ς. τοὺς μαστοὺς ὑπὸ γάλακτος or γάλακτι, D.H.1.79, Plu.2.320d. swell with humours, τὰ ἄνω . . ς. Hp.Epid.2.6.21, cf. Gal.19.82. of plants, Poll. 1.230. metaph., swell with desire or passion, Pl.Phdr.256a; πρὸς δόξαν Plu.2.1100a, cf. 585c; ἐπὶ τὴν βασιλείαν Id.Art.3: abs., wax wanton, be insolent, σπαργῶσαν . . τὴν ἀρχὴν ὁρῶν Pl.Lg.692a; ὀλιγαρχία-ῶσα Plu.Lyc.7; -ῶντι τῷ δήμῳ Id.Comp.Per.Fab.1.
spargew
σπαργέωσπαργ-έω, = foreg., Hsch., v.l. in Q.S.14.283.
spargh
σπαργήσπαργ-ή, in pl. σπαργαί: ὀργαί, ὁρμαί, Hsch.
sparghsis
σπάργησιςσπάργ-ησις, εως, ἡ, swelling, distention, μαστῶν Dsc.3.34, cf. 2.107 (v.l. σπαργανώσεις), Sor.1.76.
spargw
σπάργωσπάργ-ω, only in Ep. aor. 1,= σπαργανόω, σπάρξαν ἐν φάρεϊ λευκῷ h.Ap.121.
spargwsis
σπάργωσιςσπάργ-ωσις, εως, ἡ, f.l. for σπάργησις, μαστῶν Dsc.3.34.
sparizw
σπαρίζωσπᾰρίζω,= σκαρίζω, but formed from σπαίρω, acc. to Lex.Rhet.ap. Eust.416.37, cf. 947.13.
sparnioi
σπάρνιοισπάρνιοι: ἐνθαλάττιοι πέτραι, Hsch. σπαρνοπόλιος, v. σπαρτοπόλιος.
sparno
σπαρτοπόλιοςσπαρτο-πόλιος, ον, with a sprinkling of grey hairs, Men.979 (nisi leg. -όπωλις), Poll.4.133,134,151; σπαρνο- in Hsch. name of a gem, Plin.HN37.191.
sparnos
σπαρνόςσπαρνός, ή, όν, poet. for σπανός, σπάνιος, A.Ag.556, Pl.Com.253, Call.Dian.19.
sparos
σπάροςσπάρος [ᾰ], a sea-fish, a sort of bream, Sargus annularis or Rondeletii, Epich.54, Matro Conv.81, Arist.HA508b17.
spartagenhs
σπαρταγενήςσπαρταγενής, ές, producing the shrub spartos, App.Hisp.12.
spartakeios
ΣπαρτάκειοςΣπαρτάκειος, α, ον, of Spartacus, Plu.Pomp.31.
sparteon
σπαρτέονσπαρτέον, (σπείρω) one must sow, Gp.2.13.2.
sparth
σπάρτησπάρτη, ἡ,= σπάρτον, rope or cord (v. σπάρτος, ὁ), Ar.Av.815 (with a play upon Sparta), cf. Cratin.110; μαντεύεσθαι . . τῇ τῶν σπαρτῶν διατάσει dub. l. in Alciphr.2.4.15. = σπαρτίον 111, Gal.12.129. = στάθμη, plumbline, Hsch.: cf. σπάρτος 11.2.
spartikos
σπαρτικόςσπαρτικός, ή, όν, vegetative, of souls embedded in the body, Pl. ap. Anon.Proll.Plat.10 (vi p.206 Hermann).
spartinh
σπαρτίνησπαρτίνη, ἡ,= σπάρτη 1.1, Ael.NA12.43.
spartinos
σπάρτινοςσπάρτῐνος, ον, made of σπάρτος, Cratin.110; η, ον, Poll.7.181.
spartion
σπαρτίονσπαρτίον, τό, Dim. of σπάρτον, small cord, Ar.Pax 1247, Aeschin. Socr.41 D., Philippid.12, LXX Ge.14.23, Jo.2.18; of the cord(s) of a bedstead, Arist.Mech.856b11,18, Poll.10.36: pl. of one rope, Arist. Pr.888a21. cord by which the beam of a balance is suspended, Mech.850a3, 852a20. = σπάρτον 1.2, LXX Jb.38.5, Ez. 40.3. Spanish broom, Spartium junceum, Dsc.4.154; cf. λινόσπαρτον.
spartioxaiths
σπαρτιοχαίτηςσπαρτιοχαίτης, ου, ὁ, with ropy hair, Pl.Com.124.
spartodtos
σπαρτόδτοςσπαρτόδτος, ον, (δέω A) bound with σπάρτος, Opp.C.1.156, 4.415.
spartoforos
σπαρτοφόροςσπαρτο-φόρος, ον, bearing the shrub σπάρτος, Str.3.4.9.
spartometaca
σπαρτομέταξασπαρτομέταξα, ἡ,= vermix, dub. cj. for partus metaxa in Gloss.
sparton
σπάρτονσπάρτον, τό, rope, cable, Il.2.135, Hdt.5.16; of bedstead-cords, Th.4.48. measuring cord, Call.Fr.158. = λίνον 1.1, thread, Aen.Tact.18.17,19. = σπαρτίον 11, Arist.Mech.849b23,35. = σπάρτος 1, Id.HA627a9. esparto, Stipa tenacissima, Liv. 22.20.6, Plin.HN19.26,24.65. (In signf. 1.1 not from σπάρτος 1.1 acc. to Varro ap.Gell.17.3.4, cf. Plin.HN24.65.)
spartoplokos
σπαρτοπλόκοςσπαρτο-πλόκος, ον, making ropes of σπάρτος, Poll.7.181.
spartopwlhs
σπαρτοπώληςσπαρτο-πώλης, ου, ὁ, dealer in ropes or mats of σπάρτος, Poll.7.181.
spartos
σπαρτόςσπαρτός, ή, όν, also ός, όν E.Supp.578: (σπείρω)
sown, grown from seed, cultivated, Thphr.HP6.8.2, Dsc.3.37, etc. of men, οἱ . . σπαρτοί τε καὶ αὐτόχθονες Pl.Sph.247c; σπαρτῶν γένος children of men, A.Eu.410. esp. at Thebes, Σπαρτοί, οἱ, the Sown-men, those who sprang from the dragon's teeth sown by Cadmus, and their descendants, Pi.I.1.30,7(6).10; Σπαρτῶν στάχυς E.HF5; Ἐχίων σπαρτός IG14.1285 ii 9, 1292 i 3, cf. E.Ba.1274; λόγχη σπαρτός the Theban spear, Id.Supp.578. scattered, of the limbs of a corpse, AP7.383 (Phil.).
spartos
σπάρτοςσπάρτος, ὁ and ἡ,= σπαρτίον 111, Pl.Plt.280c, X.Cyn.9.13, Ps.-Dsc. 4.154. = σπάρτον IV, Str.3.4.9. σπάρτος, ἡ,= σπάρτη 1.1, Hero Spir.1.17, al. = σπάρτη 11, Hsch. s.v. στάθμη, Sch.Pl. Chrm.154b; masc. in Sch.Il.Oxy.1086.23; τὸν λίθον ποτὶ τὰν ς. ἄγοντας Dor. prov. ap. Basil. in Migne Patrol.Graec.31.569.
spartotonos
σπαρτότονοςσπαρτό-τονος, ον, slung on ropes, κλίνη PTeb.793 vi 3 (ii B.C.), PUniv.Giss.10 ii 6 (ii/i B.C.).
spasis
σπάσιςσπάσις [ᾰ], εως, ἡ, (σπάω) drawing up, traction, Arist.Pr.882b27. drawing in, suction, ἡ τῆς τροφῆς ς. Id.PA693a17; σπάσει πίνειν, opp. λάψει, κάψει, Id.HA595a9; cf. σπάω 111.1. = ἀντίσπασις, cj. for στάσις in Sor.2.11.
spasma
σπάσμασπάς-μα, ατος, τό, sprain or rupture of muscular fibre, Hp.Aph. 5.25, cf. Pl. Ti.87e, D.18.198, Thphr.HP9.9.2, Gal.1.239. spasm, convulsion, Arist.Pr.885a6. that which has been torn off, fragment, shred, Plu.Lys.12, Sull.21; τῆς φρονήσεως μόρια καὶ ς. Id.2.99c. ς. ξίφους sword-blade, as drawn from the scabbard, Id.Oth.17.
spasmatwdhs
σπασματώδηςσπας-μᾰτώδης, ες,= σπασμώδης, Arist.Pr.880b18 (v.l. σπερματώδης), Thphr.Lass.15.
spasmos
σπασμόςσπας-μός, ὁ,= σπάσμα 1.2, convulsion, spasm, Hdt.4.187, Hp.Aph.2.26, Th.2.49, Sor.1.46, al.; βρυχώμενον σπασμοῖσι S.Tr.805; fit of epilepsy, Hp.Coac.350; ἐπιληπτικοὶ ς. Sor.1.96: metaph., ἔθαλψεν ἄτης ς. S.Tr.1082. priapism, Ar.Lys. 845. violent agitation, as of the sea, D.S.3.44, Plu.Cic.32, App.BC5.90. drawing, μαχαιρῶν LXX 2 Ma.5.3.
spasmwdhs
σπασμώδηςσπας-μώδης, ες, convulsive, spasmodic, Hp.Prorrh.1.28, Sor.2.26; suffering from convulsions, Id.1.88; τὰ ς. attacks of cramp, Hp.Coac.100; ἀλγήματα ς. pains which are premonitory symptoms of σπασμοί, Id.Prorrh.1.114. Adv. -δῶς Gal.17(2).750, Alex.Trall.7.9.
spasteos
σπαστέοςσπας-τέος, α, ον, to be pulled, of weeds, Thphr.HP6.5.4.
spastikos
σπαστικόςσπας-τικός, ή, όν, drawing in, absorbing, τῆς τροφῆς Arist.PA683a22, cf. Pr.881b15; ς. ζῴδια Cat. Cod.Astr. 1.166, 4.152, 8(3).100.
spatagghs
σπατάγγηςσπατάγγης, ου, ὁ, a kind of sea-urchin, Sophr.102, Ar.Fr.409, Arist.HA530b4; πάταγγας acc. pl., Poll.6.47 (v.l. πάταγα, παταγας).
spataggizw
σπαταγγίζωσπαταγγίζω,= ταράσσω, Hsch.
spatalaw
σπαταλάωσπᾰτᾰλ-άω, live softly or in excessive comfort or indulgence, Plb.36.17.7, IG14.2002 (Rome), LXX Si.21.15, 1 Ep.Ti.5.6, Ep.Jac.5.5; τὰ σπαταλῶντα τῶν παιδίων spoilt children, Theano in Pythag.Ep.4.4, cf. Diog.Ep.28.7.
spatalh
σπατάλησπᾰτᾰ´λ-η, ἡ, wantonness, luxury, LXX Si.27.13, AP11.17 (Nicarch.); χρυσομανὴς ς. ib.5.301.2 (Agath.); of a dainty feast, Luc.Epigr.50, AP7.206 (Damoch.); of ornaments, ταρσῶν χρυσοφόρος ς., i.e. anklets, ib.5.26 (Rufin.), cf. 270 (Maced.). bracelet, SIG1184.1 (Cnidus, iii B.C.), cf. AP6.74 (Agath.).
spatalhma
σπατάλημασπᾰτᾰ´λ-ημα, ατος, τό,= foreg., of delicacies eaten, ib.9.642.1 (Id.).
spatalion
σπατάλιονσπᾰτᾰ´λ-ιον, τό, in Lat. form spatalium,= σπατάλη 11, Juba ap.Plin.HN13.142, CIL2.2060.12, 3386.12 (Spain), 14.2215.8 (Nemi).
spatallhastas
σπατολειαστήςσπᾰτολειαστής, οῦ, Dor. σπατᾰλ-ληαστάς, ὁ, leather-dresser, restored in IG4.581 (Argos).
spatalokinaidos
σπαταλοκίναιδοςσπᾰτᾰλοκίναιδος [ῐ], ὁ, lascivious κἴναιδος, Petron.23.3.
spatalos
σπάταλοςσπάτᾰλ-ος [σπᾰ], ον, wanton, lascivious, κλέμματα AP5.17 (Rufin.); of persons, Bardesan. ap. Eus.PE6.10, Eust.1437.22, etc., cf. Sm.De. 28.54, AP5.26 (Rufin.). [Oxyt. in Eus. and Sm. ll.cc.]
spatalwdhs
σπαταλώδηςσπατᾰλ-ώδης, ες, soft, self-indulgent, Sor.2.54.
spateios
σπάτειοςσπάτειος [ᾰ], ον, (σπάτος) of a skin or leather, Hsch.
spatiakton
σπατίακτονσπατίακτον: διεσπασμένον, καὶ εὔχροον, Hsch.
spatilouros
σπατίλουροςσπᾰτίλουρος [ῑ], ὁ, (οὐρά) foul-tailed, filthy, Hsch.
spatizw
σπατίζωσπᾰτίζω, (σπάω) draw, suck, Hsch.
spatos
σπάτοςσπάτος [ᾰ], εος, τό, hide, leather, Boeot. word ap. Sch.Ar.Pax 48.
spaulaqron
σπαύλαθρονσπαύλαθρον, v. σκάλαυθρον.
spauonqes
σπαύονθεςσπαύονθες: Σαλαμίνιοι, Hsch. (cf. ἐναύω (A) fin., fort. ἔπαυὁν: ἐπίθες).
spaw
σπάωσπάω, S.Ant.1003, Ar.Pax 498, etc.: fut. σπάσω [ᾰ] Lyc.484, (δια-) Hdt.7.236, (ἐπι-) S.Aj.769: aor. ἔσπᾰσα Il.13.178 (tm.), Ep. σπάσα 5.859 (tm.), etc.: pf. ἔσπᾰκα Arist.Pr.930a21, (ἀν-) Hp.Superf. 22, Ar.Ach.1069
Med., fut. σπάσομαι Hp.Vict.2.38, etc.: aor. ἐσπᾰσάμην Il.19.387, Hdt.3.29, Philostr.VA7.42, Ep. σπασάμην Od. 10.166, Ep. also σπάσσασθε, σπασσάμενος (v. infr.)
Pass., fut. σπασθήσομαι Gal.16.760, (δια-) X.An.4.8.10: aor. ἐσπάσθην Il.11.458, etc.: pf. ἔσπασμαι Hp.Morb.1.20, (δι-) Th.6.98, etc.; also in med. sense, X.An.7.4.16, Cyr.7.5.29. Mostly poet. (ἕλκω being preferred in Prose)
draw, hence, of a sword, draw, mostly in Med., φάσγανά τε σπάσσασθε Od.22.74; σπασσάμενος . . ἄορ παχέος παρὰ μηροῦ Il.16.473; ἐκ δ᾽ ἄρα σύριγγος . . ἐσπάσατ᾽ ἔγχος 19.387; σπασαμένων τὰς μαχαίρας PTeb.48.19 (ii B.C.), cf. 138 (ii B.C.): in Act., ξίφος σπάσαντα E.Or.1194; φάσγανον σπάσας χερί Id.IT 322
Pass., ἐσπασμένοι τὰ ξίφη having their swords drawn, X.An.7.4.16; ἐσπασμένον ὃν εἶχεν ἀκινάκην Id.Cyr.7.5.29; ἐσπασμένοις τοῖς ξίφεσι D.S. 4.52. of other things, ἐκ χειρὸς χεῖρα σπάσατο Od.2.321; σπασάμην ῥῶπάς τε λύγους τε 10.166; ὡς ἕκαστος ἔσπασεν τύχης πάλον drew the lot (out of the helmet), A.Ag.333
Pass., σπασθέντος (sc. ἔγχεος ἔξω χροός) Il.11.458. abs., σπᾶτ᾽ ἀνδρείως pull, hoist away, like men, Ar.Pax 498. of violent actions, pluck off or out, κόμην S.OT1243; λάχνην Id.Tr.690; cf. σπαστέος. tear, rend, esp. of ravenous animals, S.Ant.258, 1003; λαιμοτόμους κεφαλάς dub. l. in E.IA776 (lyr.); ς. τοῖς ὄνυξιν [τοὺς νεοττούς], of the eagle, Arist.HA619b31
Pass., φλέβιον, σάρκα σπασθῆναι, Hp.Morb. 1.17. wrench, sprain, τὸ σκέλος ἔσπασε Plu.Arat.33
Pass., τὸν μηρὸν σπασθῆναι Hdt.6.134; τοὺς πόδας E.Cyc.639. snatch, tear or drag away, πῶλον παρὰ συννόμων Pl.Lg.666e; ὑπὸ πτερῶν E. Andr.441
Pass., ἔλαφον ἀπ᾽ ἐμῶν γονάτων σπασθεῖσαν Id.Hec.92 (lyr.); ἐκ βραχίονος σπασθείς ib.408. metaph., carry away, draw aside, ἀλλά ς᾽ ἔσπασεν πειθώ S.El.561; τὰ πάθη οἷον νεῦρα ς. ἡμᾶς Pl. Lg.644e. Medic., cause convulsion or spasm, v.l. in Hp.Art. 67
Pass., to be convulsed, σπασθεὶς ἀποθνῄσκει Id.Aph.5.5, Thphr. HP 4.4.13, etc.; ἐσπᾶτο γὰρ πέδονδε καὶ μετάρσιος, of Heracles in his agony, S.Tr.786, cf. σπάσμα, σπασμός: metaph., to be harassed, anxious, Arr.Epict.1.1.16. draw in, suck in, θρόμβον αἵματος A. Ch.533; ἔσπασεν ἄμυστιν ἑλκύσας E. Cyc.417; συνεκθανεῖν σπῶντα χρὴ τῷ πώματι ib.571; μεστὴν ἀκράτου Θηρίκλειον ἔσπασεν Alex.5, cf. 285; opp. λάπτω, κάπτω, Plu. 2.699d, cf. σπάσις 11; ς. τὸν μαστόν suck it, Arist.HA587a33; ς. ἀμυστί Ael.NA6.51; and in Med., ταυρείου σπασάμενος αἵματος Apollod.1.9.27
Pass., of the female, to be sucked, Arist.HA576b11 (τὸ ἄγαν σπᾶσθαι prob. l.); cf. ἕλκω A. 11.4. ς. τὸ πνεῦμα draw breath, Id.Resp.473a2; τὸν ἀέρα τὸν κοινόν Men.531.7; absorb, ἕκαστον τῶν τοῦ σώματος τὸ αὑτῷ οἰκεῖον ἐσπακέναι Arist.Pr.930a21. metaph., derive, τροφήν, of winds, Hp.Vict.2.38; πειθώ τε καὶ εἵμερον ἔσπασε ἐκ . . drew, derived . ., IG14.889 (Sinuessa); ς. ἔρωτα enjoy it, Opp.H.4.270; ὀλίγον ὕπνου ς. snatch a little sleep, Hld.5.1
Med., Id.2.16. draw tight, pull the reins, χαλινῷ τὸ στόμα τοῦ ἵππου X.Eq.9.7.1, cf. 9.5; but τὸν χαλινὸν ἐκ τῶν ὀδόντων ἵππου Pl.Phdr.254e. of angling, ἡ μήρινθος οὐδὲν ἔσπασεν Ar. Th.928: hence prov., οὐκ ἔσπασεν ταύτῃ γε 'he took nothing by his motion', Id.V.175. derive, ἐπωνυμίαν παρά τινων Philostr.VS2.10.6, cf. Ael.NA14.15 (Med.); ἀρχὴν λυρικῆς καὶ πέρας ς. AP9.184 (s. v.l.); ῥίζαν ς. τινός derive one's origin from . ., Lyc.623; ς. τὴν κλῆσιν ἀπό τινος S.E.M.1.46; ἔννοιαν θεοῦ ἐκ τῶν κατὰ τοὺς ὕπνους φαντασιῶν Epicur.Fr.353.
spazei
σπάζεισπάζει, Achaean,= σκυζᾷ (σκύζαι cod.), Hsch.
speima
σπεῖμασπεῖμα: σχοινίον, Hsch. σπεῖο, v. Ἕπω (B). σπεῖος, v. σπέος.
speios
σπέοςσπέος, Ep. σπεῖος, τό, Ep.Noun (also in Inscr.Cypr.98 H.), cavern, grotto, Od.5.57, etc.; ὑπὸ ς. ἤλασε μῆλα Il.4.279; [Κύκλωπες] οἴκεον ἐν σπήεσσι Od.9.400; ἐν σπέσσι γλαφυροῖσι ib.114; νῆα . . ὡρμίσαμεν κοῖλον ς. εἰσερύσαντες 12.317.—Hom. uses only the following forms: nom.and acc. sg. σπέος, Il.13.32, ll.cc.; irreg. dat. σπῆϊ 18.402, Od.2.20,al., cf. Hes.Th.297 (σπέϊ in Opp.C.4.246): of the Ep. form σπεῖος, acc. sg. only in Od.5.194; gen. σπείους only in Od.(5.68, al.): of the pl., only dat. σπέσσι and σπήεσσι, only in Od. (1.15, al., 9.400, al.); gen. σπείων h.Ven.263; irreg. dat. pl. σπεάτεσσι, as if from σπέας, in Xenoph.37.
speira
σπεῖρασπεῖρα, ἡ, anything twisted or wound, ποιεῖν τι οἷον σπεῖραν twist it into a ball, Hp.Morb. 2.33. pl., coils or spires of a serpent, S.Fr. 535 (anap.), Ar.Fr.500; πολύπλοκοι ς. E.Med.481, cf. Ion 1164: so in sg., Nic.Th.156, A.R.4.151, Arat.47,89, etc. rope, cord, Nic.Fr. 74.21, f.l. in Hp.Steril.235; σπείραισι δικτυοκλώστοις with the net's meshy folds, S.Ant.346 (lyr.); ship's cable, Plu.2.507b; padded circle used by women carrying weights on their head, Aët. 12.55; so by Atlas, Apollod.2.5.11; as a lamp-stand, ἀρτεμισίας ς. ἐπὶ τὸν λύχνον PMag.Lond.121.601 (cf. σπειρίον 111); round cushion, IG5(1).1390.24 (Andania, i B.C.). a mode of dressing the hair, Poll.2.31, 4.149. ς. βόειαι thongs or straps of ox-hide to guard and arm a boxer's fist, Theoc.22.80. knot or curl in wood, Thphr.HP5.2.3, Plin.HN16.198. a kind of cheesecake (al. σπῖρα), Chrysipp. Tyan. ap. Ath.14.647d. rounded moulding in the base of an Ionic or Corinthian column, torus, IG12.372.64, Sardis 7(1) No.181 (i A.D.), CIG2713-14 (Labranda), Poll.7.121, Vitr.3.5.3. Geom., anchor-ring, tore, produced by revolution of a circle about a line in its plane but not passing through the centre, Hero *Deff.97, Procl. in Euc.p.119 F. Milit., tactical unit, in the Ptolemaic army, BGU1806.4 (i B.C.); used to translate the Roman manipulus, Plb.11.23.1, al., Str.12.3.18, Plu.Aem.17; κατὰ σπείρας,= Lat. manipulatim, Plb.3.115.12; later, cohort, Act.Ap.10.1, J.BJ3.4.2, IGRom.1.10 (Massilia), 1373 (Egypt), al., OGI208.2 (Nubia, ii A.D.), al. (gen. in this sense always σπείρης, Act.Ap. l.c., POxy.477.3 (ii A.D.), BGU73 (ii A.D.), OGIl.c., etc.). = θίασος, religious college or guild, gen. σπείρης IG14.925 (Portus Trajani); dat. σπείρῃ ib.977 (Rome), Inscr.Perg.319,320; nom. σπεῖρα AEM 14.28 (Roumania); Lat. spira, CIL 6.261 (Rome), al. (cf. σπειράρχης).
speiraia
σπειραίασπειραία, ἡ, privet, Ligustrum vulgare, Thphr.HP1.14.2, 6.1.4.
speirama
σπείραμασπείρ-ᾱμα, Ion. σπείρ-ημα, ατος, τό, coil, convolution, ἐχίδνης A.Ch. 248; ὄφεων Arist.Mir.843a32, cf. D.S.3.36, Plu.2.972f, etc.; ς. περισφυρίοιο δράκοντος, of a serpent-shaped ornament, AP6.207 (Arch.): metaph., αἰῶνος σπειρήματα periods, cycles, App.Anth.3.186. = σπάργανον, Nic.Al.417. twisted thread, Hsch. and Phot. s.v. μήρυμα. rolled bandage, Gal. 18(1).788,809, al.
speirantikos
σπειραντικόςσπειρ-αντικός, ή, όν, perh. with wavy blade, μάχαιραι PLond.2.402v.21 (ii B.C.).
speiraomai
σπειράομαισπειρ-άομαι, (σπεῖρα) Pass., to be coiled or folded round, πέντε ζῶναι ἐσπείρηντο Eratosth.16.3; πέριξ . . σπειρηθεὶς [δράκων] Nic. Th. 457; δράκοντα . . ἐσπειραμένον περὶ τὸ ἀγγεῖον Paus.10.33.9; σχοινίου ἐσπειραμένου S.E.P.1.227: c. dat., ὄφεις ἐσπειρημένους τοῖς παισίν coiled round them, f.l. in Sch.Lyc.p.5 S. for ἐπῃωρημένους. metaph., λόγος ἐσπειραμένος πρὸς δεινότητα Demetr.Eloc.8.
speirarxhs
σπειράρχηςσπειρ-άρχης, ου, ὁ, leader of a σπεῖρα 11.2, in Lat. form spirarches, CIL6.2251 (Rome), 3.870 (Dacia).
speirasis
σπείρασιςσπείρ-ᾱσις, εως, ἡ, being coiled up, compressed, Plu.2.1077b.
speiraxqhs
σπειραχθήςσπειρ-αχθής, ές, with heavy coils, κνώδαλα Nic.Th.399.
speirhdon
σπειρηδόνσπειρ-ηδόν, Adv. in coils, Opp.H.1.516, Philum.Ven.22.2; in a ring, AP9.301 (Secund.); in zig-zag lines (= σπυριδόν, q.v.), γράφειν Sch.D.T. p.484 H. (σπεῖρα 11) of troops, in maniples, manipulatim, Plb.5.4.9, LXX 2 Ma.5.2; ἡ ς. μάχη Str.3.3.7.
speirhma
σπείρημασπείρ-ημα, v. σπείραμα.
speirikos
σπειρικόςσπειρ-ικός, ή, όν, pertaining to a σπεῖρα 1.9, spiric, Procl. in Euc. p.112 F., Hero *Deff.74.
speirion
σπειρίονσπειρ-ίον, τό, Dim. of σπεῖρον, light summer garment, X.HG4.5.4. Dim. of σπεῖρα 1.8, base-moulding of a column, Hero Aut.3.1. (cf. σπεῖρα 1.3 fin.) ring-shaped mat, ἐξ ἀρτεμισίας PMag.Par.1.1088, cf. 1096.
speiriths
σπειρίτηςσπειρ-ίτης [ῑ], ου, ὁ, sc. λίθος, stone forming the base of a column (σπεῖρα 1.8), Supp.Epigr.2.569.13, 23 (Didyma, ii B.C.); Lat. spirita, in abl. pl. spiritis, CIL8.15497 (Africa).
speirodrakontozwnos
σπειροδρακοντόζωνοςσπειρο-δρᾰκοντόζωνος, ον, girt with coils of snakes, An.Ox.3.182.
speiroeidhs
σπειροειδήςσπειρο-ειδής, ές, coiled, σῶμα Hermes Trism. in Rev.Phil.32.258. Adv. -δῶς spirally, f.l. for πιοειδῶς in Ruf.Anat.45.
speiroforos
σπειροφόροςσπειρο-φόρος, ὁ, bearer of a σπεῖρον, i.e. garment of image of Artemis, Jahresh. 18 Beibl. 287 (Ephesus).
speirofulac
σπειροφύλαξσπειρο-φύλαξ [ῠ], ακος, ὁ, spirale, a kind of gold ornament, Gloss.
speirokefalon
σπειροκέφαλονσπειρο-κέφᾰλον, τό, (σπεῖρα 1.8) base and capital of a column, CIG3148.19, 29 (Smyrna), Rev.Phil.44.74 (Aphrodisias), prob. in AJA 9.307 (Sinope).
speiron
σπεῖρονσπεῖρον, τό, piece of cloth, Hom. (only in Od.), εἴλυμα σπείρων a wrapping cloth, 6.179; σπεῖρα κακά sorry wraps, of a beggar, 4.245; αἴ κεν ἄτερ σπείρου κεῖται without a cerecloth or shroud, 2.102, cf. 19.147, 24.137; σπεῖρον καὶ ἐπίκριον sail and sailyard, 5.318; πείσματα καὶ σπεῖρα [where the ult. is long in arsi] 6.269 (v.l. σπείρας)
later, garment, νυμφιδίου σπείροιο καλύπτρη Euph. 107; cf. σπειρίον.
speiropwlis
σπειρόπωλιςσπειρόπωλις, ιδος, ἡ, for the sale of old clothes, ς. ἀγορά the old clothes market, Poll.7.78.
speiros
σπεῖροςσπεῖρος, εος, τό,= σπεῖρον: metaph., βολβῶν σπείρεα the coats of onions, Nic. Th.882.
speirouxos
σπειροῦχοςσπειροῦχος, ον, (ἔχω) circle-holding, ring-holding, AP6.295 (Phan.).
speirow
σπειρόωσπειρόω, (σπεῖρον)῀ σπαργανόω, Call.Del.6, Jov.33. Pass., to be coiled, of a blood-vessel, περί τι Hp.Oss.15.
speirw
σπείρωσπείρω, Aeol. σπέρρω Sch.D.T.p.117 H., EM300.19: Ion. impf. σπείρεσκον Hdt.4.42: fut. σπερῶ E.El.79, Pl.Phdr.276d; Aeol. σπέρσω Sch.E.Hec.202: aor. ἔσπειρα A.Th.754 (lyr.), Hdt.7.107, Pl. Ti.41c: pf. ἔσπαρκα Polyaen.2.1.1, etc.
Med., aor. inf. σπείρασθαι A.R.3.1028; aor. 2 σπαρέσθαι dub. l. in Polyaen.8.26
Pass., fut. σπᾰρήσομαι LXX Na.1.14, (δια-) D.S.17.69: aor. ἐσπάρην [ᾰ] S.OT1498, Th.2.27: pf. ἔσπαρμαι E.HF 1098, Ar.Ra. 1206, Pl.Lg.693a, etc.
sow, sow seed, c. acc., [κέγχρους] Hes.Sc.399; σῖτον Hdt.4.17; στάχυν E.Cyc.121; of Cadmus, ς. γηγενῆ στάχυν Id.Ba.264 (so in Med., σπείρασθαι ὀδόντας A.R.3.1028): abs., sow, Hes.Op.391; opp. θερίζω, Ar.Av.710, etc.: metaph., θερ. καὶ ς. ταῖς γλώσσαις, of corrupt orators, ib. 1697 (lyr.); καρπὸν ὧν ἔσπειρε θερίζειν Pl.Phdr.260d; αἰσχρῶς μὲν ἔσπειρας κακῶς δὲ ἐθέρισας Gorg.16: prov., εἰς πέτρας τε καὶ λίθους ς. Pl.Lg.838e; ς. κατὰ πετ ρῶν, i.e. εἰς πέλαγος (cf. σπέρμα 1.1), Luc.Am. 20. engender, beget offspring (cf. 11.2), S.Aj.1293, Tr.33, E.Ion 49, etc.; οἱ σπείραντες the parents, IG3.1339, cf. 14.1794 (Rome); ἄθυτα παλλακῶν σπέρματα ς. Pl.Lg.841d
Pass., spring or be born, ὅθενπερ αὐτὸς ἐσπάρη S.OT1498, cf. E.Ion 554 (troch.), Pl.R.460b; πρὸ τοῦ Ζήνωνα . . σπαρῆναι before Z. was begotten, Phld.Rh.2.110 S. scatter like seed, strew, χρυσὸν καὶ ἄργυρον Hdt.7.107; ς. φλόγα Trag.Adesp.85; of liquids, scatter or sprinkle, ἐκ τευχέων ς. δρόσον E.Andr.167; spread abroad, extend, ς. ἀγλαΐαν νάς ῳ Pi.N.1.13; spread rumour, ς. ματαίαν βάξιν S.El.642; μὴ σπεῖρε πολλοῖς τὸν παρόντα δαίμονα do not speak of it indiscriminately, Id.Fr.653
Pass., to be scattered or dispersed, ἐσπαρμένος κατὰ . . πόλιν, of the ashes of Solon scattered over Salamis, Cratin.228; τόξα δ᾽ ἔσπαρται πέδῳ E.HF1098; of persons, ἐσπάρησαν καθ᾽ Ἑλλάδα Th.2.27; ἐσπαρμένοι εἰς ἁρπαγήν X.HG3.4.22; κατὰ χώραν ib.6.2.17; ἔσπαρται λόγος E.Fr.846 ap.Ar.Ra.1206. sow a field, νειόν Hes.Op.463; γῆν, τέμενος, πεδιάδα, Hdt.4.42, 9.116, 122; ἄρουραν A.Fr.158; ἡ σπειρομένη Αἴγυπτος the arable part of Egypt, Hdt.2.77; τυχεῖν μὲν ἤδη ᾽σπαρμένα Ar.Pax 1140; ἀροῦται καὶ σπείρεται τὸ Θηβαίων ἄστυ Din.1.24: prov., πόντον σπείρειν, of lost labour, Thgn.106, 107: metaph., καινοτάταις ς. διανοίαις Ar.V.1044; ς. εἰς ἀρετῆς ἔκφυσιν Pl.Lg.777e; τοὺς ἐν γράμμασι κήπους Id.Phdr. 276d. of procreation, ματρὸς . . ς. ἄρουραν A.Th.754; ς. τέκνων ἄλοκα E.Ph.18; ς. λέχη Id.Ion64; ἣν ἔσπειρε, i.e. his wife, Lib.Or. 37.9; v. supr. 1.2.
speirwdhs
σπειρώδηςσπειρ-ώδης, ες, (σπεῖρος) with many coats, κόρση, of σκίλλα and ῥάφανον, Nic.Al.253, 527.
speirwsis
σπείρωσιςσπείρ-ωσις, εως, ἡ,= σπείραμα, Sch.Arat.86, 697.
speisai
σπεῖσαισπεῖσαι, σπείσασκε, σπείσω, v. σπένδω.
speisis
σπεῖσιςσπεῖσις, εως, ἡ, ʽσπένδὠ = σπονδή, Zonar.
speisteon
σπειστέονσπειστέον, (σπένδω) one must pour a drink-offering, Poll.10.65.
speklon
σπέκλονσπέκλον, τό,= Lat. speculum, mirror, Alex.Aphr. in Sens.29.7. = Lat. lapis specularis, i.e. mica or talc, Hippiatr.70,130, 150: hence σπεκλοποιός, ὁ, specularius, Gloss.
speklow
σπεκλόωσπεκλόω, v. σπλεκ-.
spekoulatwr
σπεκουλάτωρσπεκουλάτωρ, ορος, ὁ,= Lat. speculator, prop. scout: but in the Roman Imperial army, one of the principales or head-quarters' staff of a legionary commander or provincial governor (whose duties included the carrying out of executions), Ev.Marc.6.27, POxy.1193.1 (iv A.D.), etc. one of the Imperial body-guard (speculatores Augusti),= δορυφόρος, Suid.
spekoulion
σπεκούλιονσπεκούλιον, τό, small mirror, PGoodsp.Cair.30 vii 31 (ii A.D.).
spelektos
σπέλεκτοςσπέλεκτος: πελεκάν, Hsch. σπέληξ: γυναικεῖον ἱμάτιον, ἡμιδιπλοΐδιον, Suid.; but σπέλληξι: σπελέθοις, Hsch. σπέλιον or σπέλλιον, τό, Aeol. for ψέλιον, Sch.D.T.pp.203,504 H., An.Ox.4.326. σπελλάμεναι: στειλάμεναι, Hsch. (Aeolic). σπένδαμνον: ξύλον, Id. (= σφ.). σπενδαυλέω, σπενδεῖον, σπενδοποιέω, f. ll. for σπονδ-.
speleqos
σπέλεθοςσπέλεθος, f.l. for πέλεθος in Ar.Ec.595; cf. σπέληξ.
spendw
σπένδωσπένδω, Il.11.775, etc.; Ep. subj. 2sg. σπένδῃσθα Od.4.591: Ion. impf. σπένδεσκον Il.16.227, Od.7.138: fut. σπείσω LXX Nu.28.7, (κατα-) Hdt.2.151, E.Or.1187: aor. ἔσπεισα Od.13.55, S.Fr.42, etc.; Ep. σπεῖσα Il.9.177, σπείσασκε Od.8.89; Ep. subj. σπείσομεν, for -ωμεν, 7.165, 181: pf. ἔσπεικα (κατ-) Plu.Sert.14
Med., aor. ἐσπεισάμην Hdt.3.144, etc.
Pass., aor. ἐσπείσθην Plu.Rom.19: pf. ἔσπεισμαι, v. infr. 11 fin.
make a drink-offering (because before drinking wine a portion was poured on the table, hearth, or altar), σπεῖσάν τ᾽ ἔπιόν θ᾽ ὅσον ἤθελε θυμός Il.9.177; ἐπὴν σπείσῃς τε καὶ εὔξεαι Od.3.45, cf. Xenoph.1.15, S.Ph.1033, E.Ba.313, etc.: c. dat. of the god to whom the libation was made, σέπας ἑλὼν σπείσασκε θεοῖσιν Od.8.89; ὡς σπείσῃς Διὶ πατρὶ καὶ ἄλλοις ἀθανάτοισι Il.6.259, cf. 16.227, Od.3.334, etc.; τὴν (sc. κύλικα) δὲ θεοῖς σπένδεις Thgn.490; κρητῆρας σπενδέτω prob. let him dedicate them by pouring an offering from them, SIG 57.13 (Milet., v B.C.)
the liquid poured is mostly in acc., ς. οἶνον pour wine, Il.11.775, Od. 18.151; λοιβάς S.El.270; σπονδάς, χοάς, E.El.512, Or.1322; ellipt., ς. ἀγαθοῦ δαίμονος (sc. σπονδήν) Ar.Eq.106; ς. οἴνου (partit. gen.) Hdn.5.5.7: rarely c. dat. rei, ὕδατι ς. make a drink-offering with water, Od.12.363; Ὀλυμπίῳ ς. ἀοιδαῖς make libations with songs to Zeus, Pi.I.6(5).9: also c. dat. instrumenti, ς. δέπαϊ, δεπάεσσι, Il.23.196, Od.7.137; χρυσίδι Cratin.124; χαλκέῃ φιάλῃ Hdt.2.147; ἐκ χρυσέης φιάλης Id.7.54: c. gen., ς. βαιᾶς κύλικος S.Fr.42
Pass., οὗτος θεοῖσι σπένδεται θεὸς γεγώς E.Ba.284: so metaph. of a person, σπένδομαι ἐπὶ τῇ θυσίᾳ I am offered (as a drink-offering) upon it, Ep.Phil.2.17, cf. 2 Ep.Ti.4.6. rarely without the religious sense, simply pour, τράγου οὖρον, as remedy for convulsions, Hdt.4.187: metaph., ς. δάκρυα AP7.555b (Joann.), IG14.1957, al.; ξίφος αἷμα τυράννων ἔσπ. AP9.184. Med., pour libations one with another, and, as this was the custom in making treaties or agreements, make a treaty, make peace, Hdt.3.144, Ar.Ach.199, Av.1534, Th.4.99, 119, X.An.1.9.7, etc.; τὰ μὲν σπενδόμενοι τὰ δὲ πολεμοῦντες Th.1.18
Constr., σπένδεσθαί τινι make peace with one, Ar.Ach.225, Th.5.5, etc.; in full, σπένδεσθαί τινι σπονδάς ib.14 (but ς. τῇ πρεσβείᾳ give it pledges of safe conduct, Aeschin.3.63, cf. 2.109; so ς. τινί obtain a truce for one, X.An.2.3.7); ς. πρός τινας, for τισι, Th.5.17, 30, X.An.3.5.16; of a person, σπείσασθαι cum Bruto et Cassio, Cic.Att. 15.29.2: metaph., ς. συμφοραῖς καὶ θεσπίσμασιν E.Or.1680 sq.; ς. ἐπὶ τοῖσδε on these terms, Id.Ph.1240; ἐφ᾽ ᾧ . . X.An.4.4.6; also ς. ὥστε μὴ ἀδικεῖν Th.6.7; ς. ἦ μὴν ἐμμενεῖν ἐν ταῖς σπονδαῖς Id.4.118: c. inf. alone, Id.7.83: less freq. c. acc., εἰρήνην σπεισάμενοι Λακεδαιμονίοισι having concluded a peace with them, Hdt.7.148; νεῖκος ἐσπεῖσθαι make up a quarrel, E.Med.1140; πόλεμον D.H.9.36; ς. ἀναίρεσιν τοῖς νεκροῖς obtain a truce for taking up the dead, Th.3.24; ς. σφίσιν ἡμέραν τοὺς νεκροὺς ἀνελέσθαι Id.4.114; ς. ἀναχώρησίν τινι Id.3.109; ς. περὶ τῶν τέκνων Plu.2.494d
pf. ἔσπεισμαι is used in med. sense in E.Med. l.c.; τοῖς ἐχθροῖς ἐσπείσμην Luc.Phal.1.3; but in pass. sense, ἐσπεῖσθαι τὰς σπονδάς Th.4.16; οἷς ἔσπειστο Id.3.111: aor., ἐσπείσθησαν ἀνοχαί Plu.Rom.19. (In Th.4.98, τοὺς νεκροὺς σπένδουσιν ἀναιρεῖσθαι, emphasis is laid on the act of one of the parties, and in AP9.422 (Apollonid.), σπεῖσαι δεύτερα φίλτρα γάμου, Reiske cj. σπεύσῃς.) (Cf. Hittite š(i)pand- 'pour a libation', Lat. spondeo.)
sperados
σπέραδοςσπέρᾰδος, εος, τό,= σπέρμα, Nic.Th.649, Al.330; Ep. dat. pl. σπεράδεσσι ib.134.
sperganhsai
σπεργανῆσαισπεργανῆσαι: σπαράξαι, Hsch. σπέργδην, Adv., (σπέρχω) hastily, Id. σπέργουλος: ὀρνιθάριον ἄγριον, Id. σπέργυς: πρέσβυς, Id., EM723.17. σπερηδών: εἴλησις, περιπλοκή, Hsch.
sperma
σπέρμασπέρμ-α, ατος, τό, (σπείρω) seed, only once in Hom., in metaph. sense, v. infr. 1.2: mostly, seed of plants, ς. ἀνιέναι, κρύπτειν, h.Cer.307, cf. Hdt.3.97: pl., Hes.Op.446; ς. τῇ γῇ διδόναι, ἐμβαλεῖν, X.Oec.17.8, 10: prov., εἰς πέλαγος ς. βαλεῖν Epigr.Gr.1038.8 (Pamphylia); of fruit, Antiph.58.4; τοῖς γαίης σπέρμασι with the products of earth, of corn-stalks, AP9.89 (Phil.). metaph., germ, origin of anything, ς. πυρός Od.5.490; φλογός Pi.O.7.48, cf. P.3.37; σπέρματα, = στοιχεῖα, elements, Anaxag.4, cf. Epicur.Ep.2p.38 U., Fr.250; ὁ τὸ σπέρμα παρασχών, οὗτος τῶν φύντων αἴτιος D.18.159; συκοφάντου ς. καὶ ῥίζαν οἴεται δεῖν ὑπάρχειν τῇ πόλει Id.25.48; ς. τῆς στάσεως Plu. Mar.10; τοῦ ὅρκου Longin.16.3. seed-time, sowing, Hes.Op. 781. of animals, seed, semen, φέροισα ς. θεοῦ pregnant by the god, Pi.P.3.15; but ς. φέρειν Ἡρακλέους to be pregnant of Heracles, Id.N.10.17; μυελὸν . . εἰς ς. καὶ γόνον μερίζεσθαι Ti.Locr.100b, cf. Pl. Ti.86c; ς. παραλαβεῖν E.Or.553; σπέρματος πλῆσαι Plu.Lyc. 15: pl., κατ᾽ ἀμφότερα τὰ ς. θεῶν ἀπόγονος Hp.Ep.2. race, origin, descent, τοὐμὸν . . σπέρμ᾽ ἰδεῖν βουλήσομαι S.OT1077; τίνος εἶ σπέρματος πατρόθεν; Id.OC214 (lyr.); γένεθλον σπέρμα τ᾽ Ἀργεῖον A.Supp. 290, cf. Ch.236; ς. ἄντας᾽ Ἐρεχθειδᾶν S.Ant.981 (lyr.), cf. Pi.O.7.93, etc. freq. in Poets, seed, offspring, τὸ βρότειον ς. A.Fr.399; ς. Πελοπιδῶν Id.Ch.503; ς. [τοῦ Ἀβραάμ] Ev.Luc.1.55, etc.; sts. of a single person, Pi.O.9.61, A.Pr.705, S.Ph.364, Orac. ap. Th.5.16, LXX Ge.4.25, etc.: pl., A.Eu.803,909, S.OT1246, OC600, Ep.Gal.3.16; once in Pl., ἀνθρώπων σπέρμασι νουθετοῦμεν Lg.853c.
spermagoraiolekiqolaxanopwlis
σπερμαγοραιολεκιθολαχανόπωλιςσπερμ-ᾰγοραιολεκῐθο-λᾰχᾰνό-πωλις, ιδος, ἡ, green-grocery-market-woman, Ar.Lys. 457.
spermainw
σπερμαίνωσπερμ-αίνω, sow with seed, fertilize, of the Nile, Plu.2.366a; of the male, Horap.2.115: c. acc. cogn., ς. σπέρμα Aq., Thd.Ge.1.29. metaph., procreate, ς. γενεήν Hes.Op.736, cf. Call.Fr.207: abs., Arist.Pr.876b39
Med., Nonn.D.3.295.
spermatia
σπερματίασπερμ-ᾰτία, ἡ, seed, Sm.Ps.64.10 (v.l. πανσπερμία).
spermatias
σπερματίαςσπερμ-ᾰτίας σικυός, ὁ, a cucumber or gourd left to ripen for seed, opp. εὐνουχίας, Cratin.136.
spermatikos
σπερματικόςσπερμ-ᾰτικός, ή, όν, of or for seed or generation, seminal, πόροι, ὄργανα, Arist.GA716b17, 717a12; περίττωμα ib.717a30; ἀπόκρισις Id.PA681b35; fruitful in seed, ζῷον Thphr.CP1.16.4; ς. γένεσις from seed, ib.1.2.1; τὸ -κόν the seed-vessel, Id.HP6.4.3. capable of procreating, Arist.Pr.876b38, GA750a13; δυνάμεις Sor.1.41; πόρος, of the Fallopian tubes, Herophil. ap. Gal.4.597; τὸ ς. the procreative faculty, Zeno Stoic.1.39, cf. Stoic.2.258. metaph., generative, esp. in Stoic Philosophy, ς. λόγοι generative principles, v. λόγος 111.7b: in Arith., ἡ δυὰς ς. Iamb.in Nic.p.31 P., al. Adv. -κῶς Theol.Ar.3,4. general, summary, Ulp.ad D.9 init., Syrian. in Hermog.2.91 R. Adv. -κῶς, [εἴρηται] Gal.7.764.
spermation
σπερμάτιονσπερμ-άτιον, τό, Dim. of σπέρμα, Thphr.HP9.20.1, BGU1861.4 (i B.C., pl.), Dsc.2.180, M.Ant.12.26.
spermatismos
σπερματισμόςσπερμ-ᾰτισμός, ὁ, production of seed, μεταφυτεύουσι πρὸς τοὺς ς. (sc. τὰ λάχανα) Thphr.HP7.5.3, cf. 7.4.3. copulation, LXX Le.18.23.
spermatiths
σπερματῖτιςσπερμ-ᾰτῖτις, ιδος, ἡ, fem. Adj. spermatic, φλέβες ς. (v.l. σπερματίδες) Diog.Apoll.6. masc., σπερματίτης λόγος,= σπερματικός 1.2, Nicom. ap. Phot.p.143 B.
spermatizw
σπερματίζωσπερμ-ᾰτίζω, sow, τι εἰς γῆν Herm. ap. Stob.1.21.9
Pass., of a woman, conceive, become pregnant, LXX Le.12.2. ἐξ Ἀπόλλωνος αὐτὸν ς. make him son of A., Eust.1348.52. intr., of plants, to be in seed, LXX Ex.9.31.
spermatofagos
σπερματοφάγοςσπερμᾰτοφάγος [φᾰ], ον, eating seeds, D.S.3.24.
spermatologew
σπερματολογέωσπερμᾰτο-λογέω, metaph., glean, pick up little by little, μελέτας ὥσπερ ἐσπερματολογῆσθαι Philostr.VS1.22.2.
spermatologos
σπερματολόγοςσπερμᾰτο-λόγος, ον,= σπερμολόγος, τέτραγες Epich.45,46.
spermatoomai
σπερματόομαισπερμᾰτό-ομαι, Pass., to be sown, of land, Thphr.CP3.2.2. of plants, come to seed, bring seed to perfection, Id.HP6.8.2.
spermatopoiew
σπερματοποιέωσπερμᾰτο-ποιέω, in Med., convert into semen, Porph. Gaur.7.2.
spermatopwlhs
σπερματοπώληςσπερμᾰτο-πώλης, ου, ὁ, seedsman, Nicopho 19, Critias 70.
spermatouxos
σπερματοῦχοςσπερμᾰτοῦχος, ον, (ἔχω) seed-holding, fruitful, δύναμις Porph. ap. Eus.PE3.11, Lyd.Mens.4.137.
spermatwdhs
σπερματώδηςσπερμᾰτ-ώδης, ες, like seed, Sch.Nic.Al.253; ς. κίνησις the action of a sower, v.l. for σπασματώδης (q.v.). germinant, metaph., Charond. ap. Stob.4.2.24 (Sup.); in the germ, undeveloped, Artem.4 Prooem. (Comp.).
spermatwsis
σπερμάτωσιςσπερμᾰ´τ-ωσις, εως, ἡ, a bearing of seed, seeding, Phan. Hist.25.
spermeion
σπερμεῖονσπερμ-εῖον, τό, = σπέρμα, Nic.Al.201, Th.599,894, al.
spermeios
σπερμεῖοςσπερμ-εῖος, ὁ, presiding over seeds, epith. of Apollo, Orph.H.34.3; fem. Σπερμείη, of Demeter, ib.40.5.
spermios
ΣπέρμιοςΣπέρμιος, ὁ, name of month at Cnossus, SIG712.6 (ii B.C.).
spermobolew
σπερμοβολέωσπερμο-βολέω, emit semen, Horap.1.46.
spermobolhma
σπερμοβόλημασπερμο-βόλημα, ατος, τό, seminarium, Gloss.
spermobolia
σπερμοβολίασπερμο-βολία, ἡ, sowing, POxy.133.13 (vi A.D.); seed-corn (?), PLond.1821.397.
spermobolos
σπερμοβόλοςσπερμο-βόλος, ὁ, sower, Poet. in BKT 5(1)p.122.
spermofagos
σπερμοφάγοςσπερμο-φάγος [ᾰ], ον, = σπερματοφάγος, S.E.P.1.56.
spermoforew
σπερμοφορέωσπερμο-φορέω, bear seed, Thphr.HP1.2.2,6.7.1.
spermoforos
σπερμοφόροςσπερμο-φόρος, ον, bearing seed. Id.CP 1.21.1, AP6.104 (Phil.).
spermofuew
σπερμοφυέωσπερμο-φῠέω, produce seed, Thphr.HP7.4.7, CP1.16.4.
spermofuhs
σπερμοφυήςσπερμο-φῠής, ές, growing from seed, Id.HP7.10.1.
spermogonew
σπερμογονέωσπερμο-γονέω, bear seed, Thphr.HP7.14.3.
spermogonos
σπερμογόνοςσπερμο-γόνος, ον, bearing seed, Sch.Lyc.352.
spermologew
σπερμολογέωσπερμο-λογέω, pick up seeds, like birds, Hp.Vict.2.47, Plu.2.473a. to be a σπερμολόγος 111, gossip, Philostr.VA5.20.
spermologia
σπερμολογίασπερμο-λογία, ἡ, babbling, gossip, Plu.Alc.36, 2.65b, etc.
spermologikos
σπερμολογικόςσπερμο-λογικός, ή, όν, like a σπερμολόγος 111, frivolous, περίεργα καὶ ς. Id.2.664a.
spermologos
σπερμολόγοςσπερμο-λόγος, ον, (λέγω) picking up seeds, of birds, Id.Demetr.28, Alex.Mynd. ap. Ath.9.388a: as Subst., rook, Arist.HA592b28; glossed κολοιῶδες ζῷον, Hsch.; σπερμολόγων τε γένη Ar.Av.232 (lyr.), cf. 579. τὰ σπερμολόγα τῶν παιδαρίων guttersnipes, Ath.3.85f. picking up scraps, gossiping, ἄνθρωπος D.H.19.5 (Sup., ib.4); also πικρὰ καὶ ς. ῥήματα Plu.2.456c. as Subst., one who picks up and retails scraps of knowledge, an idle babbler, gossip, D. 18.127, Act.Ap.17.18, Ath.8.344c.
spermonomos
σπερμονόμοςσπερμο-νόμος, ον, = foreg.1, Hsch., Eust.1547.54.
spermoomai
σπερμόομαισπερμό-ομαι, Pass., bear seed, Thphr.HP3.18.8.
spermotokew
σπερμοτοκέωσπερμο-τοκέω, produce seed, cj. in Id.HP6.4.8.
sperunein
σπερύνεινσπερύνειν: σπείρειν, θυμοῦσθαι, ἀπειλεῖν, διώκειν, Hsch.
sperxnopoios
σπερχνόςσπερχνός, ή, όν, (σπέρχω) hasty, hurried, ἄγγελοι A.Th.286; of diseases and pains, violent. Hp.Morb.2.64, Nat.Mul.35, al.: neut. as Adv., σπερχνὸν κοτέων Hes.Sc.454, al. Act., hastening, pressing, Hsch. (glossed by σπερχνοποιός). εἶδος ἱέρακος, Hsch. (cf. περκνός 11).
sperxulladhn
σπερχυλλάδηνσπερχυλλάδην, Adv., (σπέρχομαι) hastily, vehemently, κέκραγας Com.Adesp.30.
sperxw
σπέρχωσπέρχω, Il.13.334, etc. (Act. only in pres. and impf.)
Med., fut. σπέρξομαι, aor. ἐσπερξάμην, Hsch.
Pass., Il.19.317, etc.: aor. part. σπερχθείς Pi.N.1.40, Hdt.1.32
poet. Verb (used also in Ion. Prose, cf. περισπέρχω; Att. only in compds. ἐπι-, κατα-σπέρχω), set in rapid motion, only late, c. inf., τρέχειν Luc. Trag.236: more freq. in Pass., to haste, be in haste, c. inf., ὁπότε σπερχοίατ᾽ Ἀχαιοὶ . . φέρειν Ἄρηα Il. 19.317, cf. A.R.4.211; ὁπότε ς. ἐρετμοῖς Od.13.22; ς. μετά, ποτί τι, A.R.1.1255, Orph.L.706; of the sea, rage, Hymn.Is.151: in Hom. mostly part. pres. Pass. σπερχόμενος in haste, hurriedly, ς. δ᾽ ὁ γεραιὸς ἑοῦ ἐπεβήσετο δίφρου Il.24.322, cf. 23.870, Od.9.101, al.; [νηῦς] ἐπέκελσεν σπερχομένη 13.115, cf. E.Alc.257 (lyr.). metaph., to be hasty of temper, σπερχομένοιο γέροντος Il.24.248, cf. Hdt.3.72; σπερχθείς Id.1.32; σπερχθεῖσα θυμῷ in haste and heat, Pi.N.1.40; μὴ σπέρχου be not hasty, E.Med.1133; ς. μέγα δή τι καὶ οὐ φατόν Call.Del.60; σπέρχεσθαί τινι to be angry with one, Hdt.5.33, Call.Del. 158. intr., = Pass., ὅθ᾽ ὑπὸ λιγέων ἀνέμων σπέρχωσιν ἄελλαι are driven rapidly, Il.13.334, cf. h.Hom.33.7; ὁπότε σπέρχοιεν ἄελλαι (v.l. σπερχοίατ᾽) Od.3.283; ἵππος σπέρχων Opp.C.1.342; εἰρεσίῃ ς. Id.H.5.295. (Cf. Skt. sprhayati 'desire'.)
spes
σπέςσπές, aor. imper. of Σπῶ, = λέγω, EM740.11 (mentioned without expl. by A.D.Adv.147.1): pl. σπέτε, = εἴπατε, Hsch. σπέσθαι, v. Ἕπω (B). σπευδόντως, Adv. in haste, Id. s.v. ἠπειγμένως.
speudw
σπεύδωσπεύδω, Ep.inf. σπευδέμεν Od.24.324: fut. σπεύσω E.Med.153 (lyr.), Ar.Eq.926, etc.; Cret. σπευσίω SIG527.42 (iii B.C.): aor. ἔσπευσα E.Supp.161, Pl.Cri.45c, etc.; Ep. σπεῦσα Od.9.250; subj. σπεύσομεν, for -ωμεν, Il.17.121: pf. ἔσπευκα Annuario 8/9.375 (Perga, ii B.C.), Paus.7.15.11
Med., A.Ag.151 (lyr.): fut. σπεύσομαι Il.15.402
Pass., pf. ἔσπευσμαι Luc.Am.33, Gal.12.895. trans., set going, urge on, hasten, ταῦτα δ᾽ ἅμα χρὴ σπεύδειν Il.13.236; οἱ δὲ γάμον σπεύδουσιν Od.19.137, cf. Hdt.1.38; παῦσαι σπεύδων τὰ σπεύδεις ib.206; ς. ἀθλίαν ὁδόν E.Ion 1226; ς. οἱ μὲν ἴγδιν, οἱ δὲ σίλφιον, οἱ δ᾽ ὄξος procure quickly, get ready, Sol.39; κλίμακας E.IT1352; σπευσίω ὅτι κα δύναμαι κακὸν τᾷ πόλει SIGl.c. (in Hdt.8.46, Δημοκρίτου σπεύσαντος, an acc. must be supplied). seek eagerly, strive after, μηδὲν ἄγαν ς. Thgn.335,401; ς. βίον ἀθάνατον, μακροτέραν ἀρετάν, Pi.P.3.62,I.4(3).13(31); εὐψυχίαν ἀντ᾽ εὐβουλίας E.Supp.161; τὴν ἡγεμονίαν Th.5.16; χάριν E.Hec.1175; πόλεμον τέκνοις Id.HF1133. promote or further zealously, press or urge on, τι τῶν φέρει φρήν A.Supp.599 (lyr.); τὸ σὸν ς. ἅμα καὶ τοὐμόν S.El.251; τὸ σὸν ἀγαθόν E.Hec.120(lyr.); τὸ ἐφ᾽ ἑαυτὸν ἕκαστος ς. Th.1.141; ς. ἀσπούδαστ᾽ ἐπὶ σοὶ δαίμων E.IT201 (lyr.); τὰ ἐναντία τῇ ἑαυτῶν ὠφελείᾳ ς. And.2.2; in arguing, σεαυτῷ τὰ ἐναντία ς. Pl.Prt.361a; ς. τοῦτο, ὅπως . . Id.Lg.687e; μὴ σπεῦδ᾽ ἃ μὴ δεῖ, μηδ᾽ ἃ δεῖ σπεύδειν μένε Men.Mon.344: c. dat., οἱ Χαιρέᾳ σπεύδοντες the partisans of Chaereas, Charito 6.1: ἐς τὰ Ἑλλήνων ς. Philostr.VA5.8: folld. by a conj., εἰς τοὺς πλουσίους σπεύσω ς᾽ ὅπως ἂν ἐγγραφῇς Ar.Eq.926
Med., σπευδομένα θυσίαν A.Ag.151 (lyr.): —Pass., ξυνὸν πᾶσι ἀγαθὸν σπεύδεται Hdt.7.53; ἐσπευσμέναι χρεῖαι pressing needs, Luc.Am.33. c. acc. et inf., σπεύσατε . . Τεῦκρον ἐν τάχει μολεῖν urge him to come quickly, S.Aj.804; σπεῦσον . . κάπετόν τιν᾽ ἰδεῖν hasten to look out for . ., ib.1165 (anap.). more freq. intr., press on, hasten. διὰ δρυμὰ πυκνὰ καὶ ὕλην σπεύδους᾽ Il.11.119, cf. 8.191, 23.414, Hes.Sc.228; ς. ἀπὸ ῥυτῆρος with loose rein, S.OC900; δρόμῳ E.Ion1556; πεζῇ X.An.3.4.49, etc.; exert oneself, strive eagerly or anxiously, of warriors fighting, Il.4.232, cf.8.293, etc.; of a smith at work, 18.373; of beasts of draught, 17.745; of bees working, Hes. Th.597: prov., ὅταν σπεύδῃ τις αὐτὸς χὠ θεὸς συνάπτεται A.Pers.742 (troch.); σπεῦδε βραδέως festina lente, Gell.10.11.5; ς. τινί exert oneself for another, Alex.309
Construct., c. part., σπεῦσε πονησάμενος τὰ ἃ ἔργα (for σπουδαίως ἐπονήσατο) Od.9.250, cf. S.El.935, E.Med.761 (anap.), Ar.Ach.179: reversely, σπεύδων in haste, eagerly, τὼ δὲ σπεύδοντε πετέσθην Il.23.506; ἵκετο σπεύδων Pi. P.4.95; εἰς ἀρθμὸν ἐμοὶ . . σπεύδων σπεύδοντί ποθ᾽ ἥξει A.Pr.193 (anap.); ς. ἐβοήθει X.HG4.3.1. c. inf., to be eager to . ., Hes Op.22,673, Pi.O.4.11(14), N.9.21, A.Ag.601, Hdt.8.41; σῴζειν θέλοντας ἄνδρα γ᾽ ὃς σπεύδῃ θανεῖν S.Aj.812
Med., σπευδομένα ἀφελεῖν A.Eu.360 (lyr.). c. acc. et inf., to be anxious that . ., εἰρήνην ἑωυτοῖσι γενέσθαι Hdt.1.74; ἔσπευδεν εἶναι μὴ μάχας Ar.Pax672, cf. Pl.Prt.361a; τὸ λεκτικοὺς γίγνεσθαι τοὺς συνόντας οὐκ ἔσπ. X.Mem.4.3.1: also ἔσπευσεν τοῦ διατηρηθῆναι τὴν εὐφημίαν αὐτοῖς IG22.1028.83. folld. by ὡς, ὅπως, etc., ς. ὡς Ζεὺς μήποτ᾽ ἄρξειεν A.Pr.205; ς. ὅπως μὴ . . Pl.Grg.480b; ἵνα . ., ἵνα μὴ . ., Id.Plt.264a, Isoc.4.164; ὥστε μή, c. inf., Thphr.Od.57. folld. by a Prep., ς. μάχην ἐς show eagerness for . ., Il.4.225 (Med., σπεύσομαι εἰς Ἀχιλῆα, ἵνα . . hasten, 15.402); εἰς ἄφενος σπεύδειν Hes.Op.24; εἰς ἀρετήν Thgn.403; ἐς θαλάμους E. Hipp.182 (anap.); ἐς τὰ πράγματα Id.Ion599, etc.; εἰς τὸ αὐτὸ ἡμῖν X.Cyr.1.3.4; δώματος εἴσω E.Med.100 (anap.); ἐπί τι Lycurg.57; περὶ Πατρόκλοιο θανόντος struggle for him, Il.17.121; ὑπέρ τινος IG12(9).903 (Chalcis, ii B.C.); πρός τινα Ar.V.1026, etc.; also ς. ὁδόν IG14.1729. with Adv., ς. οἷ θέλεις S.Tr.334; δεῦρο Ar.Ach.179; ἔνθα X.An.4.8.14, etc. to be troubled in mind, harassed, LXX Ex.15.15, 1 Ki.28.21, al. (Cf. σπουδή, σπούδαξ, Lith. spáudžiu 'press'.)
speusadion
σπηλάδιονσπηλάδιον [ᾱ], τό, Dim. of σπήλαιον, Theopomp.Com.46 (leg. σπευς-ᾴδιον).
speusdos
σπεῦσδοςσπεῦσδος, ὁ, an off cial at Gortyn, Annuario 8/9.33 (i B.C.).
speusinioi
σπευσίνιοισπευσίνιοι, οἱ, = Σκύθαι, τοξόται, policemen, said to be named after Σπευσῖνος (Suid. s.v. τοξόται) the founder of the force, Poll.8.132.
speusis
σπεῦσιςσπεῦσις, εως, ἡ, festinatio, Gloss.
speusteon
σπευστέονσπευς-τέον, one must hasten, Ar.Lys.320, Plb.4.30.5.
speustikos
σπευστικόςσπευς-τικός, ή, όν, hasty, Arist.EN1125a14. Adv. -κῶς EM738.27.
speustos
σπευστόςσπευς-τός, ή, όν, to be done or pursued eagerly, Phryn.PSp.108 B.
sphessi
σπήεσσισπήεσσι, σπῆϊ, v. σπέος.
sphlaioeidhs
σπηλαιοειδήςσπηλαιοειδής, ές, = σπηλαιώδης, Eust.892.33.
sphlaion
σπήλαιονσπήλαιον, τό, grotto, cavern, Pl.R.514a, 515a, 539e, Moschio Trag. 6.5, Satyr.Vit.Eur.Fr.39 ix 6, Apoc.6.15, etc.; ς. λῃστῶν den of robbers, LXX Je.7.11, Ev.Matt.21.13; of a grave, Supp.Epigr.7.160 (Palmyra, i A.D.), 166 (ibid., ii A.D.), Ev.Jo.11.38. privy parts, LXX Hb. 2.15 (pl.). place behind the scenes in a theatre, Poll.4.124.
sphlaiths
σπηλαΐτηςσπηλᾱΐτης [ῑ], ου, ὁ, worshipped in grottos, of certain gods, Paus. 10.32.5.
sphlaiwdhs
σπηλαιώδηςσπηλαιώδης, ες, cavern-like, κατάγειος οἴκησις ς. Pl.R.514a, cf. Dsc.5.91.
sphleusai
σπηλεῦσαισπηλεῦσαι, written σπιλευσε, = antruare, Gloss.
sphlon
σπηλόνσπηλόν: σκληρόν, Hsch.
sphlugc
σπῆλυγξσπῆλυγξ, υγγος, ἡ, = σπήλαιον, cave, οἰκεῖ σπήλυγγας Arist.HA616b26, cf. Theoc. 16.53, A.R.2.568; Νυμφῶν ὑπὸ ς. αὐτόστεγον Dionys. Trag.1; πόντος ἐνὶ σπήλυγξι βαθείαις Hymn.Is.151.
sphluggoeidhs
σπηλυγγώδηςσπηλυγγώδης, ες, = σπηλαιώδης, EM724.3
also σπηλυγγοειδής, ές, Sch.Od.5.405.
spidhs
σπιδήςσπῐδής, ές, gen. έος, only in διὰ σπιδέος πεδίοιο Il.11.754, which is expld. by the authorities cited in Sch.A as meaning either vast, broad, or rugged, difficult: the former interpr. is confirmed by other forms, viz. σπίδιον μῆκος ὁδοῦ A.Fr.378 (which is expld. in EM271.18 by μακρόν); σπῐδόθεν, = μακρόθεν, Antim.77; σπιδνός, = πυκνός, συνεχής, πεπηγώς, and σπιδόεις, = μέλας, πλατύς, σκοτεινός, μέγας, πυκνός, Hsch.; and σπίζω, = ἐκτείνω, Sch.Ar.V.18, Eust.996.22 sq. (Ptol. Asc. and others read δι᾽ ἀσπιδέος π., expld. either as round like a shield or covered with shields.)
spiggos
σπίγγοςσπίγγος, ὁ, = σπίνος 1, Hsch.; also a fish, Id. σπιγνόν: μικρόν, βραχύ, Id.
spikanon
σπιθίαισπιθίαι: σανίδες νεώς, Hsch. σπίκανον: σπάνιον, Id.
spikata
σπικᾶτασπικᾶτα, τά (sc. χρίσματα), embrocations of spikenard, Gal.6.427, 8.292, 10.574 (prob. Lat. spīcāta).
spila
σπίλασπίλα, v. σπίλον.
spilac
σπίλαξσπίλαξ: μῶλος ὁ πλατανώδης, Hsch.
spiladwdhs
σπιλαδώδηςσπῐλᾰδώδης, ες, rocky, Str.16.4.18.
spilas
σπιλάςσπῐλάς (A), άδος, ἡ, rock over which the sea dashes (opp. ὕφαλοι πέτραι in AP11.390 (Lucill.)), νῆάς γε ποτὶ σπιλάδεσσιν ἔαξαν κύματα Od.3.298; δοῦπον ἄκουσε ποτὶ σπιλάδεσσι θαλάσσης 5.401 (v. πάγος); ἐφ᾽ ὑψηλαῖς σπιλάδεσσι S.Fr.371 (lyr.); πλαγκταὶ ς. A.R.4.932; ς. εἰν ἁλὶ πέτρη Id.3.1294; ῥεῖθρον ἀπὸ ς. Theoc.Ep.4.6: generally, slab, S.Tr.678; ὧδ᾽ ὑπὸ τὸ σπιλάδος μέλαθρον, i.e. under this tombstone, Sammelb.6160 (Egypt); hollow rock, cave, Simon.(?) 179. as Adj., stony, or perh. marly, sc. γῆ, Thphr.CP2.4.4.
spilas
σπιλάςσπῐλάς (B), άδος, ἡ,= σπίλος (ὁ), spot, κατάστικτον σπιλάδεσσι πυρσῇσιν Orph.L.620
in Ep.Jud.12, σπιλάς spot is prob. in view of 2 Ep.Pet.2.13; cf. also σπιλάς (c).
spilas
σπιλάςσπῐλάς (C), άδος, ἡ, storm, squall, Plu.2.476a; ἐκραγείσης ὥσπερ ἐν εὐδίᾳ σπιλάδος ib.101b; ἄνδρας αἰφνιδίῳ σπιλάδι κατασεισθέντας Hld.5.31, cf. AP7.382.4 (Phil.): cf. κατασπιλάζω 11.
spilh
σπίλησπίλη, ἡ,= σπίλος (B), Hsch. σπίλον, τό, only in pl., strings of gut, Id. = στέμφυλα, Id.
spilos
σπίλοςσπίλος [ῐ] (A), ἡ,= σπιλάς (A), rock, cliff, Ion Trag.19, Arist.Mu. 392b30, Lyc. 188,374, Peripl.M.Rubr.20, etc.: τὸν σπῖλον is f.l. for τὸν πηλόν in Plu.Sert.17. [ῐ in Lyc. ll. cc.]
spilos
σπίλοςσπίλος [ῐ] (B), ὁ, spot, fleck, blemish, Hp.Ep.16, Dorio ap.Ath.7.297c; ς. αἵματος J.AJ13.11.3 (pl.); on the moon, Plu.2.921f; on the face or body, Dsc.1.33, Luc.Am.15, Artem.5.67, Lib.Decl.26.19, Gp.12.26.2: metaph., stain of impurity or vice, Lysis ap.Iamb.VP 17.76, Ep.Eph.5.27; of persons, D.H.4.24 (cj.), 2 Ep.Pet.2.13. (Att. use κηλίς acc. to Phryn.21.) [σπῖλος Hdn.Gr.2.920; but ῐ in the equiv. σπιλάς (B) and in the compd. ἄσπιλος.]
spilow
σπιλόωσπῐλ-όω, stain, soil, D.H.9.6, Ep.Jac.3.6; mark, λευκαῖς (with leucodermia) Cat.Cod.Astr.8(4).174
Pass., εἶδος σπιλωθὲν χρώμασι, of a painting, LXX Wi.15.4: pf. part. ἐσπιλωμένος soiled, Ep. Jud. 23, cf. Luc.Am.15: simply, to be marked, Hld.10.15.
spilwdhs
σπιλώδηςσπῐλ-ώδης, ες, (σπιλάς (A), σπίλος (A)) rocky, Arist.HA548a2, Plb.10.10.7; cf. σπιλαδώδης.
spilwma
σπίλωμασπῐ´λ-ωμα, ατος, τό, defilement, stain, Aq.Is.13.12 (Auct. p.29 Field);= refined gold in Aq.Is.13.12. mole, birthmark, Hld.10.15.
spilwtos
σπιλωτόςσπῐλ-ωτός, ή, όν, stained, Gloss.
spina
σπίνασπίνα, ἡ,= σπίνος 1, Hsch. a fish, Alex.84.
spindalos
σπίνδαλοςσπίνδαλος, ὁ, an Indian bird, akin to the ἀτταγᾶς, Ael.NA13.25.
spindeira
σπινδεῖρασπινδεῖρα: ἄροτρον, Hsch.
spinidon
σπινίδονσπῐνίδον [ῐδ], τό, Dim. of σπίνος 1, Ar.Fr.387.7; also σπῐνίον, τό, Eub.123.
spinnos
σπίνοςσπίνος [ῐ], ὁ,= σπίζα, Ar.Av.1079, Pax 1149, Eub.150.5, Thphr. Sign.39; ς. ἠῷα σπίζων Arat.1024; also σπίννος, Gloss.; cf. σπίγγος, σπίνα, σπινθίον. a kind of stone, which blazes when water touches it, Arist.Mir.832b29, Thphr.Lap.13.
spinos
σπινόςσπῐνός, ή, όν,= ἰσχνός, Procl.Par.Ptol.202; also σπῐνώδης, ες, Ptol.Tetr.143.
spinqaris
σπινθαρίςσπινθ-ᾰρίς, ίδος, ἡ,= σπινθήρ, spark, h Ap.442; σπινθάρυξ, ῠγος, ἡ, A.R.4.1544.
spinqeuw
σπινθεύωσπινθ-εύω, in form ἐσπινθέυετο, glossed by ἠξήροντο (dub. sens.), Hsch.
spinqhr
σπινθήρσπινθ-ήρ, ῆρος, ὁ, spark, Ar.Pl.1053, Arist.Ph. 205a12, Cael.276a4; of a meteor, τοῦ δέ τε πολλοὶ ἀπὸ σπινθῆρες ἵενται Il.4.77: metaph., ἐμβαλὼν ς. Μεγαρικοῦ ψηφίσματος ἐξεφύσησεν πόλεμον Ar.Pax 609; ἐκ τούτου τοῦ ς. ἐξεκαύθη πόλεμος Plb.18.39.2; ὀφθαλμοὺς σπινθῆρας ἔχεις AP12.196 (Strat.), cf. LXX Wi.11.18.
spinqhrizw
σπινθηρίζωσπινθ-ηρίζω, emit sparks, Thphr.HP3.8.7. cause the emission of sparks, Id.Sign.19, Plu.2.893d.
spinqhrobolew
σπινθηροβολέωσπινθηρο-βολέω, scintillate, of the planet Venus, PMag.Par.1.2941.
spinqhroeidhs
σπινθηροειδήςσπινθηρο-ειδής, ές, like a spark, Alex.Aphr.Pr.1.72.
spinqion
σπινθίονσπινθίον, τό,= σπίνος 1, Hsch.
spinqrac
σπίνθραξσπίνθραξ, ακος, ὁ,= σπινθήρ, Sext.Ca.8.6.
spioelhs
σπιοέληςσπιοέλης,= babylonicum, Gloss. (prob. f.l. for ψιλή, name of a garment).
spiqamh
σπιθαμήσπῐθᾰμ-ή, ἡ, space one can embrace between the thumb and little finger, span (EM647.34), as a fixed measure, = 3 παλαισταί (Hero *Deff.131), first in Hdt.2.106, Hp.Mochl.38 (though the compd. τρισπίθαμος occurs in Hes.Op.426); also in Pl.Alc.1.126d, Arist.HA606a14, Pol.1302b38, Chrysipp.Stoic.2.47, POxy.669.32 (iii A.D.), etc.:metaph., ς. τοῦ βίου Diogenian.8.17.
spiqamiaios
σπιθαμιαῖοςσπῐθᾰμ-ιαῖος, α, ον, a span long, broad, etc., Hp.Art.72, Arist.HA630a33, Pol.1326a40, Plb.6.22.4, etc.
spira
σπῖρασπῖρα, v. σπεῖρα.
spiza
σπίζασπίζα, ἡ, (σπίζω (A))) chaffinch, Fringilla caelebs, S.Fr.431, Arist. HA592b17, 613b3; ἠΰτε γλαῦκα πέρι σπίζαι Timo 34
Dim. σπιζίον, τό, Hsch.
spizias
σπιζίαςσπιζίας, ου, ὁ, sparrow-hawk, Accipiter nisus, Arist.HA592b2, 620a20.
spiziths
σπιζίτηςσπιζίτης [ῑ], ου, o( great tit, ox-eye, Parus major, Arist.HA592b18.
spizw
σπίζωσπίζω (A), pipe, chirp, of the shrill note of small birds, = πιππίζω, Arat.1024, Thphr.Sign.39.
spizw
σπίζωσπίζω (B), extend, v. σπιδής.
splagxneuw
σπλαγχνεύωσπλαγχν-εύω, eat the inwards (σπλάγχνα) of a victim after a sacrifice, Ar.Av.984, cf. D.C.37.30, Doroth. ap. Ath.9.410b; dub. sens. and constr. in IG4.4.6 (i A.D.)
Pass., ἐσπλαγχνευμένων τῶν ἱερῶν D.H.1.40. prophesy from the inwards (cf. σπλαγχνοσκοπία), Str.7.2.3
Med., Id.3.3.6, Poll.1.27.
splagxnidion
σπλαγχνίδιονσπλαγχν-ίδιον, τό, Dim. of σπλάγχνον, in pl., Diph.14.
splagxnikos
σπλαγχνικόςσπλαγχν-ικός, ή, όν, of or for the bowels, φάρμακα Dsc.1.68.3. metaph., tender, ἔρως PMag.Osl. 1.149.
splagxnis
σπλαγχνίςσπλαγχν-ίς, ίδος, ἡ, acc. pl. σφλανγνίδης (sic), inwards, UPZ89.3 (ii B.C.).
splagxnismos
σπλαγχνισμόςσπλαγχν-ισμός, ὁ, a feeding on the inwards of a sacrifice, LXX 2 Ma. 6.7, al.
splagxnizw
σπλαγχνίζωσπλαγχν-ίζω,= σπλαγχνεύω, LXX 2 Ma.6.8
Pass., Abh.Berl.Akad.1928(6).12 (Cos, iv B.C.). Med. (with aor. Pass. -ίσθην), feel pity, compassion, or mercy, LXX Pr.17.5; ἐπί τινα Ev.Marc.6.34, 8.2, etc.; περί τινων Ev.Matt.9.36; οὐκ ἐσπλαγχνίσθη had no mercy, PFlor.296.23 (vi A.D.).
splagxnofagos
σπλαγχνοφάγοςσπλαγχνο-φάγος [ᾰ], ον, eating the σπλάγχνα, ἀετός Ps.-Plu.Fluv.5.3, cf. LXX Wi.12.5.
splagxnon
σπλάγχνονσπλάγχνον, τό, mostly in pl. σπλάγχνα (σπλάγχανα SIG1002), inward parts, esp. the heart, lungs, liver, kidneys, which in sacrifices were reserved to be eaten by the sacrificers at the beginning of their feast (distd. from ἔντερα, κοιλίη, A.Ag.1221, Hdt.2.40, cf. Arist. PA667b3); σπλάγχνα πάσαντο ll.1.464, Od.3.9; δῶκε δ᾽ ἄρα σπλάγχνων μοίρας ib.40; σπλάγχνα δ᾽ ἄρ᾽ σπτήσαντες ἐνώμων 20.252, cf. Ar. Pax 1105 (hex.): hence, sacrificial feast, Id.Eq.410, V.654, SIG1002.4 (Milet., v/iv B.C.), 1044.39 (Halic., iv/iii B.C.), Test.Epict.6.17, etc.; also as used in divination, σπλάγχνων τε λειότητα A.Pr.493, cf. E. Supp.212, El.828,838, Aeschin.3.160. any part of the inwards, ὑπὸ σπλάγχνων ἐλθεῖν to come from the womb, of a babe, Pi.O.6.43, cf. N. 1.35; τῶν σῶν . . ἐκ σπλάγχνων ἕνα S.Ant.1066; μητρὸς ἐν σπλάγχνοις IG14.1977: so in sg., τὸ κοινὸν ς. οὗ πεφύκαμεν A.Th.1036; of the lungs, μόχθοις ἀνδροκμῆσι φυσιᾷ ς. Id.Eu.249; τοῦ γείτονος αὐτῷ (sc. τῷ ἥπατι) σπλάγχνου, of the spleen, Pl.Ti.72c. οἱ παῖδες (children) σπλάγχνα λέγονται Artem.1.44, cf.5.57. metaph. (like heart), the seat of the feelings, affections, esp. of anger, ς. θερμῆναι κότῳ Ar.Ra.844; τὰ ς. ἀγανακτεῖ ib.1006; μομφὰς ὑπὸ σπλάγχνοις ἔχειν E. Alc.1009: generally, of anxiety, A.Ag.995 (lyr.); σπλάγχνα δέ μου κελαινοῦται Id.Ch.413 (lyr.); of love, ἐκύμηνε τὰ ς. ἔρωτι καρδίην ἀνοιστρηθείς Herod.1.56; παιδὸς ὑπὸ σπλάγχνοισιν ἔχει πόθον Theoc. 7.99, cf. D.H.11.35, AP5.55 (Diosc.), etc.; of pity, LXX Pr.12.10, Ep.Phil.1.8, 2.1, etc.; ὑπὲρ σπλάχνου 'for pity's sake', BGU1139.17 (i B.C.); so S.Aj.995, E.Or.1201, Hipp.118; ἀνδρὸς ς. ἐκμαθεῖν to learn a man's 'heart', Id.Med.220; ἀνδρὸς πονηροῦ ς. οὐ μαλάσσεται Men.Mon.31; ς. σιδηροῦν, of Epaminondas, Epicur.Fr.560. = βρύον, Dsc.1.21.
splagxnopths
σπλαγχνόπτηςσπλαγχνόπτης, ου, ὁ, one who roasts σπλάγχνα, only as pr. n. of a slave of Pericles, Plin.HN22.44, 34.81.
splagxnoskopia
σπλαγχνοσκοπίασπλαγχνο-σκοπία, ἡ, examination of the entrails of a victim, for purpose of prophecy, Herm. in Phdr.p.109 A.
splagxnotomos
σπλαγχνοτόμοςσπλαγχνο-τόμος, ον, cutting up the σπλάγχνα, epith. of Zeus in Cyprus. Hegesand.30.
splaxros
σπλαχρόςσπλαχρός: μεμιασμένος, Hsch.
splekwma
σπλέκωμασπλέκωμα, ατος, τό, sexual intercourse, Sch.Ar.Pl.1082.
splhdos
σπληδόςσπληδός, ἡ (?),= σποδός, Lyc.483, Nic.Th.763
σπληδώ, ἡ, Hsch.
splhn
σπλήνσπλήν, ὁ, gen. σπληνός
milt, spleen, Hdt.2.47, Hp.VM22, Ar. Fr.506.4, Antiph.222.8; τὸν ς. ἐκβαλεῖν, of one dying with anxiety, Ar.Th.3. pl. σπλῆνες, affections of the spleen, Hp.Aph.3.22. αἰγὸς ς., = μολόχη, mallow, Ps.-Dsc.2.118. = σπληνίον 1, Hp.Off.12. (Prob. cogn. with σπλάγχνον and with Skt. plīhán-, Lat. lien, Slav. slězena, Lith. blužnìs.)
splhnarion
σπληνάριονσπλην-άριον, τό,= σπληνίον 1, Dsc.2.63, Eup.1.51.
splhniaw
σπληνιάωσπλην-ιάω, to be splenetic, have enlarged spleen, Arist.PA670b9, Pr.890a10, Plu.Pyrrh. 3, Hippiatr.40.
splhnikos
σπληνικόςσπλην-ικός, ή, όν, of the spleen, τρόπος Hp.Epid.2.2.23; ἀρτηρία An.Ox.3.120, cf. Ptol.Tetr.198: τὰ -κά affections of the spleen, Dsc.1.87. of persons, diseased in the spleen, splenetic, Macho ap.Ath.8.348e, Aristo Stoic.1.88, Apollon.Mir.42, Vett.Val. 127.27, Gp.11.30.4.
splhnion
σπληνίονσπλην-ίον, τό, pad or compress of linen laid on a wound, Hp.Fract.27, Philem.113. = ἄσπληνος (v. ἄσπληνον 1), Dsc.3.134;= ἡμιονῖτις, ib.135; = περικλύμενον, Id.4.14; = κυνόγλωσσον, Ps.-Dsc.4.127.—On the accent, v. Hdn.Gr.1.360.
splhniskon
σπληνίσκοςσπλην-ίσκος, ὁ, Dim. of σπληνίον 1, Hp.Morb.2.18
also σπληνίσκον, τό, Michel 832.24, al. (Samos, iv B.C.).
splhniths
σπληνίτηςσπλην-ίτης [ῑ], ου, ὁ, of or due to the spleen, ὑδρωπισμός Diocl.Fr.47: fem. σπλην-ῖτης, ιδος, ἡ, φλέψ a bloodvessel of the spleen, Diog.Apoll.6, Hp.Morb.1.26, Ruf.Onom. 200. disease of the spleen, οἱ παλαιοί ap.Gal.18(1).145.
splhnoomai
σπληνόομαισπλην-όομαι, (σπληνίον 1) Pass., have a compress applied, Heliod. ap. Orib.46.9.3. to be distended, [τὸ αἷμα] ὑφ᾽ οὗ σπληνοῦται τὸ ἧπαρ Philostr. VA8.7.
splhnopedon
σπληνόπεδονσπλην-όπεδον, prob. f.l. for σφην-, Hermipp.70.
splhnwdhs
σπληνώδηςσπλην-ώδης, ες,= σπληνικός, Hp.Aph.6.43, Herod.Med. ap. Orib.10.8.9.
spodeios
σπόδειοςσπόδειος, v. σπόδιος.
spodeunhs
σποδεύνηςσποδεύνης, ου, Dor. σπόγγο-ϝας, ὁ, lying on ashes, Dosiad.Ara3.
spodew
σποδέωσποδέω, pound, smite, crush, τοὺς καδίσκους συγκεραυνώσω σποδῶν Cratin.187, cf. Ar.Nu.1376, Ra.662, Av.1016; ς. τοῖς κονδύλοις Id.Lys.366, cf. ἀπο-, κατα-σποδέω
Pass., νιφάδι . . σποδούμενος pelted by the storm, E.Andr.1129; ς. πρὸς πέτρας dashed against the rocks, Id.Hipp.1238: abs., στρατὸς κακῶς ς. handled roughly, in sorry plight, A.Ag.670. = βινέω, Ar.Ec.942, 1016
Pass., of the woman, ib. 908, Th.492; of boys, Id.Ec.113. eat greedily, devour, Id.Pax 1306; ὀβελίαν Pherecr.55; cf. παίω 111. (There is no indication of any connexion of this Verb with σποδός, except perh. in Cratin. l.c.)
spodhsilaura
σποδησιλαύρασποδησῐλαύρα, ἡ, street-walker, Com.Adesp.1352.
spodia
σποδιάσποδ-ιά, Ion. σποδ-ιή, ἡ, heap of ashes, ashes, Od.5.488, E.Cyc.615(lyr.), Pl.Com.173.9, LXX Le.4.12; ς. οἰναρέη ashes of vine-twigs, Hp.Mul. 2.195; σποδιῇ κεχριμένος prob. in Call.Dian.69; freq. in Epitaphs, AP7.279,435 (Nicand.); διψὰς ς. ib.9.549 (Antiphil.); scoria, dross of metals, Dsc.5.126.
spodiaios
σποδιαῖοςσποδ-ιαῖος, α, ον,= gilvus, Gloss.
spodiakos
σποδιακόςσποδ-ιακός, ή, όν, made from σπόδιον, Orib.Syn.3.129, Aët.7.23, Paul.Aeg.3.22.6, 7.16.17.
spodias
σποδιάςσποδ-ιάς, άδος, ἡ, bullace, Prunus insititia, Thphr.HP3.6.4; quoted in form σπονδίας by Ath.2.50b (codd. epit.).
spodion
σπόδιονσπόδ-ιον, τό,= σποδός 111, Posidon. 52 J., Dsc.1.105, 5.75.
spodios
σπόδιοςσπόδ-ιος, α, ον, ash-coloured, grey, ὄνος Semon. 7.43 (sed leg. σποδείης); αἶγες PHib.1.120.9 (iii B.C.); χρῶμα, of a dove, Arist.Fr.347. of the ashes, epith. of Apollo, Paus.9.11.7, 9.12.1 (vulg. Σπόνδιος).
spodiths
σποδίτηςσποδ-ίτης [ῑ] ἄρτος, ὁ, bread baked in hot ashes, Hp.Mul.2.118, Diph.26: σποντίτης (sic),= libum, Gloss.
spodiwdhs
σποδιώδηςσποδ-ιώδης, ες,= sq., Erot. s.v. τροφιωδέων.
spodizw
σποδίζωσποδ-ίζω, roast or bake in ashes, μύρτα καὶ φηγοὺς πρὸς τὸ πῦρ ς. Pl.R.372c; ἤ με κεραυνῷ . . σπόδισον burn me to ashes, Ar.V.329; ς. τὰς τρίχας singe, D.S.3.25. intr., to be ash-coloured, Dsc.5.152. dub. l. in Cratin.219 (σπύρθιζε cj. Kock).
spodoeidhs
σποδοειδήςσποδο-ειδής, ές, ashy, ash-coloured, Hp.Epid.7.92, Arist.HA592b6, 617b4, LXX Ge.30.39, al.
spodokrambh
σποδοκράμβησποδο-κράμβη, ἡ, cabbage-ash, -ης ὕδωρ crude potash water, Zos.Alch.p.226 B.
spodonitropoios
σποδονιτροποιόςσποδο-νιτροποιός, ὁ, maker of soap from potash, dub. in MAMA3.546 (Corycus. σπονδονι lapis).
spodoomai
σποδόομαισποδόομαι, Pass., to be burnt to ashes, Hp.Mul.2.191, Lyc.178, AP10.90 (Pall.). Med., ἐσποδώσαντο τὰς κεφαλάς strewed their heads with ashes, LXX Ju.4.11.
spodorxhs
σποδόρχηςσποδόρχης, ου, ὁ, (σποδέω 1) eunuch, Eust.1431.47.
spodos
σποδόςσποδός, ἡ, wood-ashes, embers, Od.9.375, h.Merc.238: generally, ashes, Hdt.2.140; ἐπ᾽ Ἰσμηνοῦ τε μαντεία ς., of the ashes of an altar, S.OT21, cf. Ant.1007, Hdt.4.35; ς. ἱερὰ ἡ ἐκ τοῦ βωμοῦ SIG1171.18 (Lebena); of the dead, A.Ag.435,443 (both lyr.), Ch.687, S.El.758, etc.; ἀμφὶ σποδὸν κάρᾳ κεχύμεθα, in sign of mourning, E.Supp.827 (lyr.), cf. 1160; σποδὸς δὲ τἄλλα, Περικλέης, Κόδρος, Κίμων Alex.25.12
death by plunging into a room filled with ashes, αὐτήν μιν ῥῖψαι ἐς οἴκημα σποδοῦ πλέον Hdt.2.100; as a Persian punishment (cf. Val. Max.9.2.6), εἰς τὴν σποδὸν ἐμβάλλεται Ctes.Fr.29.48, cf. 51, al., LXX 2 Ma.13.5 sq.—There seems to be no difference in sense between σποδός and τέφρα: both occur in Trag., the latter alone in Att. Prose. dust, τῆς χαμᾶθεν σποδοῦ Hdt.4.172; μετρεῖν τὴν ς., of labour in vain, Arr.Epict.3.26.17. oxide of certain metals, ς. Κυπρίη copper oxide, Hp.Mul.1.104; ς. Ἰλλυριῶτις Id.Ulc.13; ς. χρυσῖτις Id.Mul.1.103, cf. Dsc.5.75. metaph., κυλίκων, πίθων ς., of a bibulous old woman, 'soaker', 'sponge', AP 6.291, 7.455 (Leon.). lava, Str.6.2.3.
spodwdhs
σποδώδηςσποδώδης, ες,= σποδοειδής, App.BC5.114; of taste, τὸ ς. Gal.14.293.
spoggarion
σπογγάριονσπογγ-άριον [ᾰ], τό, Dim. of σπόγγος, M.Ant.5.9, Sor.2.41. a kind of eye-salve, Alex.Trall.2.
spoggeion
σπογγεῖονσπογγ-εῖον, τό, penicillum, Gloss.
spoggeus
σπογγεύςσπογγ-εύς,, έως, ὁ,= σπογγοθήρας, Arist.HA620b34, Pr.960b21.
spoggias
σπογγίαςσπογγ-ίας, ου, ὁ, = foreg., Ar.Fr.856.
spoggieus
σπογγιεύςσπογγ-ιεύς, έως, ὁ, dub. form for σπογγεύς in Thphr.HP4.6.4.
spoggion
σπογγίονσπογγ-ίον, τό, Dim. of σπόγγος, Ar.Ach.463 (σφογγίον), Dsc.Eup.1.197. an ἐπίθεμα of this name, Paul.Aeg.3.48.
spoggistikos
σπογγιστικόςσπογγ-ιστικός, ή, όν, of or for sponging: ἡ -κή (sc. τέχνη) Pl.Sph. 227a.
spoggiths
σπογγίτηςσπογγ-ίτης [ῑ], ου, ὁ, of, in, or like a sponge: only fem. σπογγ-ῖτις, ιδος, ἡ, of a stone, Plin.HN37.182; βοτάνη Aët.4.25, prob. in 6.80, 9.41.
spoggodetew
σπογγοδετέωσπογγο-δετέω, fasten a sponge over the eye, Paul.Aeg.3.22.22.
spoggoeidhs
σπογγοειδήςσπογγο-ειδής, ές, sponge-like, spongy, Hp.VM22, Oss.4, Gal.UP7.8, al.; cf. σπογγώδης. Adv. -δῶς Epicur. ap. Placit.2.20.14.
spoggokolumbhths
σπογγοκολυμβητήςσπογγο-κολυμβητής, οῦ, ὁ,= foreg., Lycurg.Fr.85.
spoggoqhras
σπογγοθήραςσπογγο-θήρας, ου, ὁ, diver for sponges, Plu.2.950b, 981e
hence ἡ
spoggoqhrikh
σπογγοθηρικήσπογγο-θηρική (sc. τέχνη) Poll.7.139.
spoggothras
σπογγοτήραςσπογγο-τήρας, ου, ὁ, sponge-watcher, a small creature like a spider which inhabits sponges, Plu.2.980b; cf. πινοτήρης.
spoggotomos
σπογγοτόμοςσπογγο-τόμος, ὁ, one that cuts sponges from the rocks, Opp.H.2.436, 5.612, Sch.A.Supp. 408.
spoggwdhs
σπογγώδηςσπογγώδης, ες,= σπογγοειδής, Hp.Gland.1, Arist.Pr.875b22, Dsc. 5.118.
spola
σπολάσπολά, ἡ, Aeol. for στολή, Sapph.55 (dub.).
spola
στολήστολ-ή, ἡ, Aeol. σπολά (q.v.): (στέλλω)
equipment, fitting out, στρατοῦ A.Supp.764. armament, Id.Pers.1018 (lyr.). equipment in clothes, raiment, ib.192; σχῆμα Ἑλλάδος ς. S.Ph.224, cf. E.Heracl.130; ἱππάδα στολὴν ἐνεσταλμένοι Hdt.1.80; ς. ἱππική Ar.Ec.846; Σκυθική Hdt.4.78; Θρῃκία E.Rh.313; Μηδική X.Cyr.8.1.40; γυναικεία Ar.Th.851, cf. 92; τοξική Pl.Lg.833b; στολὴν ἔχειν ἢν ἂμ βούληται SIG1003.14 (Priene, ii B.C.): metaph. of birds, ς. πτερῶν Ach.Tat.1.15. garment, robe, S.OC1357,1597, PCair.Zen.54.32 (pl.), 263.4,8 (iii B.C.), BGU1860.4 (i B.C.), etc.; ς. θηρός, of the lion's skin which Heracles wore, E.HF465; ἐν ς. περιπατεῖν in full dress, M.Ant.1.7 (v.l. -λίῳ ap.Suid.), cf. Ev.Marc.12.38. act of dressing, μετὰ τὴν ς. Orib.Syn.5.21. (στέλλω IV) check to motion, pressure, τοῦ ἀέρος Epicur.Nat.11.11, cf. 14.4. reduction, diminution, τῶν σιτίων Herod.Med. ap. Aët.5.129.
spolas
σπολάςσπολάς, άδος, ἡ, leathern garment, jerkin, S.Fr.11, Ar.Av.933,935, 944, X.An.3.3.20, 4.1.18 (with v.l. στολάς).
spoleisa
σπολεῖσασπολεῖσα: σταλεῖσα, Hsch. (Aeol.).
spoleus
σπολεύςσπολεύς, έως, ὁ, a kind of loaf, Philet. ap. Ath.3.114e (σποδέα cj. Schw.).
spolia
σπόλιασπόλια: τὰ παρατιλλόμενα ἐρίδια ἀπὸ τῶν σκελῶντῶν προβάτων, Hsch.
spolos
σπόλοςσπόλος, ὁ (Aeol. for στόλος), stake used in palisading, IG9(2) p.xi (Achaea Phthiotis, ii B.C.).
spomenos
σπόμενοςσπόμενος, v. Ἕπω (B).
spondagwgos
σπονδαγωγόςσπονδ-ᾰγωγός, όν, offering a truce, Phryn.PSp.108 B.
spondai
σπονδαίσπονδαί Th.5.32 codd. (leg. -ούτ-).
spondarion
σπονδάριονσπονδ-άριον, τό, Dim. of σπονδή 111, POxy.525.7 (ii A.D.).
spondarxew
σπονδαρχέωσπονδ-αρχέω, begin the drink-offering, SIG1003.17 (Priene, ii B.C.), Poll.6.30.
spondarxia
σπονδαρχίασπονδ-αρχία, ἡ, right of beginning the drink-offering, Hdt.6.57.
spondarxos
σπόνδαρχοςσπόνδ-αρχος, ον, beginning the drink-offering, Phryn.PSp.107 B.
spondaulew
σπονδαυλέωσπονδ-αυλέω, play the flute at a σπονδή, Artem.1.56.
spondaulhs
σπονδαύληςσπονδ-αύλης, ου, ὁ, playing the flute at a σπονδή, CIG2915 (Magn.Mae.), 2983 (Ephesus), IG14.617 (Rhegium).
spondeiakos
σπονδειακόςσπονδει-ακός, ή, όν, of the kind used at libations, τρόπος (in Music) Plu.2.1137b; αὐλοί Poll.4.81; μέλος Iamb.VP25.112; ῥυθμοί, i.e. spondaic, Hermog.Id.2.12; συνθῆκαι ib.1.6. Adv. -κῶς Eust.546.16. σπονδειακός (sc. πούς), ὁ, antispastic, Sch. Heph.p.303 C.
spondeiasmos
σπονδειασμόςσπονδει-ασμός, ὁ, in Music, rise of pitch by an interval of three quarter-tones (διέσεις), Aristid.Quint.1.11, cf. Plu.2.1135a, b.
spondeiazw
σπονδειάζωσπονδει-άζω, employ σπονδειασμός, ὁ σπονδειάζων τρόπος Plu.2.1137b. σπονδειάζων (sc. στίχος) hexameter with a spondee in the fifth foot, Cic.Att.7.2.1.
spondeiokatalhktos
σπονδειοκατάληκτοςσπονδειοκατάληκτος, ον, ending with a spondee, Sch.Ar.Ra.243.
spondeion
σπονδεῖονσπονδεῖον (sc. σκύφος), τό, cup from which the σπονδή was poured, Clitarch. ap. Ath.11.486a, LXX Nu.4.7, al., PCornell 33.9 (iii B.C.), Ph.2.157; Ion. σπονδήϊον IG12(5).123b (Paros). bowl for offerings, Sammelb.5252.20 (i A.D.), BGU590.9 (ii A.D.). a pouring-cup used by doctors, Plu.2.377e. part of the νόμος Πυθικός, Demetr.Lac.Herc.1014.53 (written σπονδῆον).
spondeioparalhktos
σπονδειοπαράληκτοςσπονδειο-παράληκτος, ον, of a verse with a spondee before the last syllable, Tz. in An.Ox.3.311.
spondeiopurrixos
σπονδειοπύρριχοςσπονδειο-πύρρῐχος, ὁ, a foot consisting of spondee and pyrrhic, i.e. Ionicus a majore, Id.ib.305.
spondeios
σπονδεῖοςσπονδεῖος, α, ον, used at a libation, αὔλημα, μέλος, D.H.Dem.22, Poll.4.79, etc.; ὁ ς. (sc. νόμος) a piece of music used at libations, Plu.2.11 35a. σπονδεῖος (sc. πούς), ὁ, in metre, spondee, foot consisting of two long syllables used in melodies accompanying σπονδαί, D.H.Comp.17, Heph.3.1, etc. metaph. of the pulse διὰ ἴσου, Ruf.Syn.Puls.4.
spondeiotroxaios
σπονδειοτρόχαιοςσπονδειοτρόχαιος, ὁ, a foot consisting of spondee and trochee, Tz. in An.Ox.3.315.
spondh
σπονδήσπονδ-ή, ἡ, (σπένδω) drink-offering, of wine poured out to the gods before drinking, σπονδῇσι θύεσσί τε ἱλάσκεσθαι Hes.Op.338; οὐ σπονδῇ χρέωνται [οἱ Πέρσαι] Hdt.1.132; ἦν δὲ κἀμπέλου σπονδή S.Fr.398; σπονδὴ θεοῦ a drink-offering to a god, E.Cyc.469; ἔγχει δὴ σπονδήν Ar. Pax 1102, cf.Antipho 1.19, Berl.Sitzb.1927.169 (Cyrene); ς. ἐγκανάξαι Ar.Eq.106; σπονδὰς θεοῖς λείβειν, σπεῖσαι, A.Supp.982, E.El.511; Διοσκόρων μέτα σπονδῶν μεθέξεις Id.Hel.1668, cf. Ba.45; σπονδὰς ποιεῖσθαι, ποιεῖν, Antipho 1.18, Men.273, etc.; τρίτας σπονδὰς ποιήσαντες (where pl. is used of a single libation) X.Cyr.2.3.1, cf. τριτόσπονδος; σπονδὴ σπονδή: εὐφημεῖτε εὐφημεῖτε Ar.Pax 433; σπονδῶν μετεῖχε καὶ εὐχῶν D. 19.128; περὶ σπονδὰς καὶ κύλικας εἶχον were engaged in feasting, Hdn.4.11.4; of the rites of hospitality, D.19.189. pl., σπονδαί a solemn treaty or truce (because solemn drink-offerings were made on concluding them, D.S.3.71 [here in sg.]; σπονδαί τ᾽ ἄκρητοι καὶ δεξιαὶ ᾗς ἐπέπιθμεν Il.2.341; distd. fr. εἰρήνη, And.3.11); ς. τοῦ πολέμου Aeschin.2.172; αἱ Λακεδαιμονίων ς. the truce with them, Th.1.35; αἱ πρός τινα ς. ib.44, etc.; σπονδὰς φέρειν to offer a truce, E.Ph.97; παραδιδόναι Ar.Eq.1389; προκαλεῖσθαι ib.796; δέχεσθαι Th.5.21, 30; ἄγειν πρός τινας δεχημέρους σπονδάς Id.6.7; ς. εἵλετο X.HG3.2.1; σπονδῶν τυχεῖν Id.An.3.1.28; ς. ποιήσασθαί τινι make a truce with any one, Hdt.1.21; πρός τινας Ar.Ach.52, 131; less freq., ς. ποιεῖν Th.5.76; ς. σπένδεσθαι (v. σπένδω); ὀμνύειν Foed.ib.5.23; ς. γενέσθαι Hdt.7.149; ἐπὶ τούτοις on these conditions, Th.4.16; σπονδέων ἐουσέων Hdt.7.149; τῶν ς. προκεχωρηκυιῶν Th.1.87; αἱ ς. μενόντων X.An.2.3.24; σπονδὰς τέμωμεν (on the false analogy of ὅρκια τ.) E.Hel.1235; τὰς ς. μέλλειν ἀπορρηθήσεσθαι Lys.22.14; ξυγχέαι Th.5.39, cf. 1.146; λύειν ib.78, etc.; παραβῆναι Ar.Av.461, cf. X.An.4.1.1, D.19.191; σπονδῶν σύγχυσις Pl.R.379e; ἐμμενῶ ταῖς σπονδαῖς Foed. ap. Th.5.18; σπονδὰς ποιησαμένους τὰ περὶ Πύλον,= σπεισαμένους τὰ π. Π., having made a truce as regards . ., Id.4.15; ς. τοῖς σώμασιν, ὥστε ἀπελθεῖν a safe-conduct, Aeschin.2.141. esp. the Truce of God during the Olympic games, etc., αἱ Ὀλυμπιακαὶ ς. Th.5.49; λέγοντες μὴ ἐπηγγέλθαι πω ἐς Λακεδαίμονα τὰς ς. ibid.; during the Eleusinian mysteries, Aeschin.2.133, IG12.6.48,68, al. document embodying a treaty, εἴρηται ἐν [ταῖς ς.] Th.1.35, cf. X.HG2.4.36. money payment in addition to rent in kind, POxy.101.19 (ii A.D.), etc. douceur, gratuity, ς. παιδαρίοις ib.1207.10 (ii A.D.), etc. fee paid to officials, ib.1284.16 (iii A.D.), etc.
spondhforew
σπονδηφορέωσπονδ-ηφορέω, = σπονδοφορέω, Luc. Syr.D.42 (v.l. σπονδὴν φορ-).
spondhsimos
σπονδήσιμοςσπονδ-ήσιμος, η, ον, of or for a drink-offering, σοὶ φέρω σπονδήσιμα Philem.67 (σπονδὴν ἅμα cj. Mein.).
spondias
σπονδιάςσπονδ-ιάς, άδος, ἡ, f.l. for σποδιάς (q.v.).
spondic
σπόνδιξσπόνδ-ιξ, ικος, ὁ, one who offers a σπονδή, Hsch. (pl.).
spondikos
σπονδικόςσπονδ-ικός, ή, όν, for libations, of wine, PSI8.948.9, al. (iv A.D.).
spondioforoi
σπονδιοφόροισπονδ-ιοφόροι, fetiales, Gloss.
sponditis
σπονδῖτιςσπονδ-ῖτις, ιδος, ἡ, making a σπονδή, AP6.190 (Gaet.).
spondoforew
σπονδοφορέωσπονδο-φορέω, offer a σπονδή, Poll.8.139.
spondoforia
σπονδοφορίασπονδο-φορία, ἡ,= ἐπαγγελία σπονδῶν, SIG1019.6 (Eleusis, iii B.C., pl.).
spondoforos
σπονδοφόροςσπονδο-φόρος, ὁ, one who offers libations, Ph.1.683
hence, one who brings proposals for a truce or treaty of peace, Ar.Ach.216. herald or officer who published the σπονδαί of the Olympic and other games, σπονδοφόροι Ζηνὸς Ἀλεῖοι Pi.I.2.23; οἱ ς. οἱ τὰς μυστηριώτιδας σπονδὰς ἐπαγγέλλοντες Aeschin.2.133, cf. SIG1021.7 (Olympia, i B.C.), al. = Lat. fetialis, D.H.1.21, Plu.2.279b.
spondopoios
σπονδοποιόςσπονδο-ποιός, ὁ, offerer of libations, IG5(1).112.12 (Sparta, ii A.D.).
spondoulion
σπονδύλησπονδύλη, σπονδο-ύλιον, σπονδο-ύλιος, σπονδο-υλώδης, σπονδό-υλος, v. σφονδ-.
spondoxoh
σπονδοχόησπονδο-χόη, ἡ, vessel for offering libations, IG 11(2).110 (Delos, iii B.C.), al.
spondoxoidion
σπονδοχοΐδιονσπονδο-χοΐδιον, τό, Dim. of foreg., ib. 122.59, 124.62 (Delos, iii B.C.).
spondoxous
σπονδόχουςσπονδό-χους, ὁ,= σπονδοχόη, ib.11(4).1307.16 (Delos, ii B.C.).
spontiths
σποντίτηςσποντίτης, v. σποδίτης.
spopia
σπόπιασπόπια: πέμμα, ὅ τινες στατίας, Hsch.
spora
σποράσπορ-ά, ἡ, (σπείρω) sowing of seed, σπερμάτων Pl.Amat.134e: hence metaph., μαθημάτων εἰς ψυχήν ibid. of children, σπορᾶς γε μὴν ἐκ τῆσδε from this origin, A.Pr.871; τοιοῦτος ὢν τοιῷδ᾽ ὀνειδίζεις σποράν; his origin, birth . . ? S.Aj.1298; procreation, παίδων, γένους, Pl.Lg.729c,783a; τὴν Ῥωμύλου ς. begetting, Plu.2.320b, cf. Ptol.Tetr.103,105. seed-time, sowing-time, ἀπὸ τῆς ς. Thphr.HP 8.2.6; δεκέτεσιν σποραῖσιν in the tenth seed-time, i.e. year, E.El.1152 (lyr.). seed, 1 Ep.Pet.1.23, PLeid.W.11.50; field sown, ξηρὰ ς. dry land, dub. l. in E.Andr.637; ς. δράκοντος ground sown with the dragon's teeth, S.Ant.1125 (lyr.). of persons, seed, offspring, Id.Tr.316,420; γυναῖκα καὶ τέκνων . . σποράν Men.598: pl., young ones, dub. in E.Cyc.56: generally, θῆλυς ς. the female race, Id.Hec. 659; θήλεια ς. Id.Tr.503.
sporadhn
σποράδηνσπορ-άδην [ᾰ], Adv. scatteredly, here and there, ς. ἀπώλλυντο Th.2.4 (v.l. for σποράδες); οἰκεῖν, i.e. not in communities, Pl.Prt.322b, Isoc.4.39; τὰ λεγόμενα ς. Arist.Pol.1259a4; ς. τὸ πρὶν ἀειδόμενος, of Homer before Peisistratus, AP11.442; ς. ἀναγέγραπται Plu.2.629e; οἱ ς., opp. οἱ ἐλλόγιμοι Πυθαγορικοί, D.L. 8.91.
sporadikos
σποραδικόςσπορ-ᾰδικός, ή, όν, scattered, i.e. not living in communities, θηρία, ζῷα, Arist.Pol.1256a23, HA488a3; σποραδικοὶ ἀπολώλασι Th. 2.4 as loosely cited by Gal.17(1).2.
sporaios
σποραῖοςσπορ-αῖος, α, ον, = σπόριμος
σποραῖα, τά, seeds, Babr.13.2.
sporas
σποράςσπορ-άς, άδος, ὁ, ἡ, mostly pl., scattered, Hdt.4.113; of ship scattered by a storm or a defeat, Th.1.49, 3.69,77; βουκολικαὶ Μοῖσαι ς. ποκά, i.e. not collected into a volume, AP9.205 (Artemid.); νησιώτης ς. βίος a vagrant life, E.Rh. 701 (lyr.); so of men, σποράδες . . τὸ ἀρχαῖον ᾤκουν, i.e. not in communities, Arist.Pol.1252b23; of birds, opp. ἀγελαῖος (cf. σποραδικός), Id.HA617b21; ς. ἀστέρες Id.Mete.344a15, cf. 346a20; λόγοι ς. unconnected, Plu.2.431d; ς. νᾶσοι scattered, not in a group, Pi.Pae.5.38, cf. D.S.3.44; hence αἱ Σποράδες the islands off the west coast of Asia Minor, opp. αἱ Κυκλάδες, A.R.4.1711, Str.2.5.21; of diseases, sporadic, opp. endemic, Hp.Acut.5 (Littrá σποράδεες, with cod. M).
sporazw
σποράζωσπορ-άζω, scatter, tear asunder, τἀμὰ θέλων σποράς αι (sc. μέλη), of a lion, IG2.2836.
sporeus
σπορεύςσπορ-εύς, έως, ὁ, sower, X.Oec.20.3, PFlor.20.22 (ii A.D.). father, begetter, Them.Or.6.77b.
sporeuths
σπορευτήςσπορ-ευτής, οῦ, ὁ,= foreg., Hsch.
sporeutos
σπορευτόςσπορ-ευτός, ή, όν, sown, χώρα seed-land, Thphr.CP3.20.6.
sporgai
σποργαίσποργαί: ἐρεθισμοὶ εἰς τὸ τεκεῖν, Hsch.
sporhtos
σπορητόςσπορ-ητός, ὁ, sown corn, growing corn, A.Ag.1392. sowing of corn, τὸν ς. διακωλύειν X.HG4.6.13; also ς. ὀσπρίων Thphr.HP8.2.8. seed-time, Hp.Hebd.4 (σποράτος cod.).
sporimos
σπόριμοςσπόρῐμος, ον (ᾱ, ον Hymn.Is. 162; η, ον, v. infr.1.3), (σπείρω) sown, to be sown, fit for sowing, αὖλαξ Theoc.25.219; γῆ ς. seed-land, X. HG3.2.10, etc.; so ἡ ς (sc. γῆ) Thphr.HP6.5.4; ς. ἄρουραι PGiss.28.4 (ii A.D.), etc.; τὰ ς. the corn-fields, Ev.Matt.12.1, Gp.1.12.37; γένοιτο αὐτῷ τὰ ς. ἄσπορα Tab.Defix. in BCH51.149 (Salamis Cypr.); πεδίων σπορίμαν βάσιν, i.e. solid corn-fields, Hymn.Is. l.c. ς. σπέρμα fit for sowing or bearing seed, LXX Ge.1.29. μὴν ς. a month for sowing, Plu.2.378e: metaph., σπορίμη ἡμέρα day of conception, Vett.Val.50.31, Paul.Al.R.1; σπόριμος γένεσις Cat.Cod.Astr.8 (1).244. μέτρον ς. a measure of seed-corn, AP6.95 (Antiphil.). Act., αἰδὼς ς.,= τὸ αἰδοῖον, Man.3.396.
sporion
σπόριονσπόριον, τό, Sabine word,= τὸ τῆς γυναικὸς αἰδοῖον, Plu.2.288f.
sporios
σπόριοςσπόριος, v. σπούριος.
sporios
σπούριοςσπούριος, ὁ,= Lat. spurius, bastard, PFlor.5.16 (iii A.D.); spelt σπόριος, Plu.2.288e.
sporologeomai
σπορολογέομαισπορολογέομαι, Pass., to have its produce gathered, of land, D.H. 15.2(3).
sporos
σπόροςσπόρος, ὁ, (σπείρω) sowing, Hdt.8.109, X.Oec.7.20, Theoc.16.94, etc.; μετὰ τὸν ς. Pl.Ti.42d: metaph., ὁ γαμήλιος ς. καὶ ἄροτος Plu. 2.144b: pl., Thphr.HP7.5.5. seed-time, X.Oec.17.4; ἀπὸ σπόρω Theoc.10.14. seed, λίνου ς. Hp.Epid.7.65; ς. ἐν νειοῖσιν βάλλοντες Theoc.25.25, cf. A.R.3.413, Ev.Marc.4.26, etc. harvest, crop, Hdt.4.53, PGrenf.2.36.16 (i B.C.), etc.; ὁ πρώϊμος ς. OGI56.68 (Canopus, iii B.C.); γᾶς ς. S.Ph.706 (lyr.). offspring, Lyc.221,750. semen genitale, v.l. for γονή in Hp.Vict.2.54.
sporqugges
σπόρθυγγεςσπόρθυγγες: αἱ συνεστραμμέναι μετὰ ῥύπου τρίχες, Hsch. σπορθύγγια: τρίβολα, τὰ διαχωρήματα τῶν αἰγῶν, ἅ τινες σπυράδας καλοῦσιν, Id.
sporthlhnoi
σπορτηληνοίσπορτηληνοί, οἱ, dub. sens. in Bull.Inst.Arch.Bulg.4.319.
sportia
σπορτίασπορτία: ἑορτὴ ἀγομένη . . , Hsch.
sportoulon
σπόρτουλονσπόρτουλον, τό,= Lat. sportula, Cod.Just.1.4.26.15,al., Lyd.Mag. 3.59, PMasp.32.44 (vi A.D.).
spou
σποῦσποῦ, in Scythian, eye, Hdt.4.27.
spoudac
σπούδαξσπούδαξ: ἀλετρίβανος, Hsch.
spoudaiogeloios
σπουδαιογέλοιοςσπουδαιο-γέλοιος, ον,= σπουδογέλοιος, IG12(8).87 (Imbros).
spoudaiologew
σπουδαιολογέωσπουδαιο-λογέω, speak seriously, talk on serious subjects, X.Smp.8.41, Ph.1.218
Med., X.An.1.9.28
Pass., ὁ λόγος ἐσπουδαιολογήθη the matter was treated seriously, Id.Smp.4.50.
spoudaiologia
σπουδαιολογίασπουδαιο-λογία, ἡ, serious talk or conversation, An.Ox.2.318.
spoudaiologos
σπουδαιολόγοςσπουδαιο-λόγος, ον,= sq., Phot.Bibl. p.205 B.
spoudaiomuqos
σπουδαιόμυθοςσπουδαιό-μῡθος, ον, able to speak seriously, Democr.104.
spoudaioparwdos
σπουδαιοπάρῳδοςσπουδαιο-πάρῳδος, ὁ, composer of half-serious burlesques, Phld.Ind.Sto.74.
spoudaios
σπουδαῖοςσπουδ-αῖος, α, ον (σπουδή) prop. in haste, quick, ς. τοὺς πόδας Poll. 1.197, 3.149; τὸ ς. τῆς πορείας Polyaen.6.24
but in ordinary use denoting energy or earnestness: of persons, earnest, serious, X.Cyr.2.2.16 (Sup.), cf. Smp.8.3; active, zealous, in canvassing, Plu. Aem.1. good, excellent in their several kinds, Hdt.8.69; opp. φαῦλος, Pl.Lg.757a, 814e, Arist.Po.1448a2; ἀκροαταὶ-ότεροι Isoc.12.271; ς. αὐλητής, opp. ἄνθρωπος μοχθηρός, Antisth. ap. Plu.Per.1; κιθαριστής Arist.EN1098a9; σκυτεύς Id.EE1219a22; ἀνδράποδον D.9.31; ς. τὴν τέχνην X.Mem.4.2.2; περί τι Pl.Lg.817a. in moral sense, good, opp. πονηρός, X.HG2.3.19; opp. φαῦλος, Id.Cyr.2.2.24, Zeno Stoic.1.52; οἱ ς. Λακεδαιμονίων X.HG3.1.9; ς. τὰ ἤθη Isoc.1.4; τῷ ἀρετὴν ἔχειν ς. λέγεται Arist.Cat.10b8, cf. EN1166a13, Top.131b2; σπουδαῖον = ἀγαθον, Id.EN1136b8, 1137b4: generally, of all virtuous objects or qualities, Id.Metaph.1021b24, 1051b24, EN 1151a27, al. of things, worth serious attention, weighty, χρῆμα, πρῆγμα, Thgn.65,70,116, etc.; τὰ -έστερα (-έστατα) τῶν πρηγμάτων Hdt.1.8, 133 (v.l. -ότερα, -ότατα), cf. Iisoc.2.50; ταῦθ᾽ ὑμῖν σπουδαιότατ᾽ ἐστίν D.24.4; opp. γελοῖος, Ar.Ra.392 (lyr.); τί γελᾷς ἐπὶ σπουδαίοις πράγμασιν; Pl.Euthd.300e. good of its kind, excellent, ς. νομαί Hdt.4.23; ἡ σπουδαιοτάτη [τῶν ταριχεύσεων] the most elaborate, costliest, Id.2.86, cf. PSI4.413.26 (iii B.C.); ἡ ἰσηγορίη χρῆμα ς. Hdt.5.78; λόγος ς. Pi.P.4.132; μουσική Pl.Lg.668b; τιμαί Id.R.519d; σπέρματα X.Mem.4.4.23; δῶρον οὐ ς. εἰς ὄψιν not goodly to look on, S. OC577; τραγῳδία ς. Arist.Po.1449b17; ς. ὑπόδημα Id.EE1219a22
a play on senses 11.1 and 11.2 in Arist.EN1176b25, 1177a3; ironically, ς. χρῆμα a fine thing, h.Merc.332. Adv. σπουδαίως with haste or zeal, seriously, earnestly, well, X.Cyr.1.3.9, Pl.Cra.406b, etc.: Comp. -ότερον X.Cyr.2.3.20; -οτέρως Plu.Nob.15: Sup. τὰ -ότατα most carefully, in the best way, Hdt.2.86.—Besides the regul. Comp. and Sup., we find in Ion. the forms -έστερος, -έστατος, Hdt. 1.8, 133, Hecat. ap. Eust.1441.15, Eus.Mynd.4.
spoudaioths
σπουδαιότηςσπουδ-αιότης, ητος, ἡ, earnestness, seriousness, goodness, ἤθους Pl.Def.412e, cf. D.S.1.93, LXX 3 Ma.1.9.
spoudarxairesias
σπουδαρχαιρεσίαςσπουδαρχ-αιρεσίας, ου, ὁ, a busy electioneerer, Hsch.
spoudarxew
σπουδαρχέωσπουδαρχ-έω,= σπουδαρχιάω, D.C.36.27, al., Them.Or.8.103c.
spoudarxhs
σπουδάρχηςσπουδάρχ-ης, ου, ὁ, one who is eager for offices of state, placeman, X.Smp.1.4; but σπουδαρχίας is restored from Hsch. and Phryn.PSp.109 B.
spoudarxia
σπουδαρχίασπουδαρχ-ία, ἡ, eagerness to gain offices of state, canvassing for them, Lat. ambitus, Ph.1.290, Plu.Aem.38, D.C.52.15.
spoudarxias
σπουδαρχίαςσπουδαρχ-ίας, v. σπουδάρχης.
spoudarxiaw
σπουδαρχιάωσπουδαρχ-ιάω, to be eager for offices of state, canvass for them, Arist.Pol.1305a31, D.C.36.39, 55.5, Them.Or.18.224a.
spoudarxidhs
σπουδαρχίδηςσπουδαρχ-ίδης, ου, ὁ, comic Patronymic of σπουδαρχίας, Son of a Placeman, Ar.Ach.595.
spoudasma
σπούδασμασπούδας-μα, ατος, τό, thing or work done with zeal, pursuit, τὰ ἀνθρώπινα ς. Pl.Phdr.249d, cf. Metrod.Herc.831.15; of material works, Arr.An.7.7.7; of literary work, Ph.1.298, S.E.P.3.279.
spoudasmation
σπουδασμάτιονσπουδας-μάτιον, τό, Dim. of foreg., short treatise, Phot.Bibl.p.99 B.
spoudasmos
σπουδασμόςσπουδας-μός, ὁ, zeal, Thd.Ez.27.36.
spoudasteos
σπουδαστέοςσπουδας-τέος, α, ον, to be sought for zealously, X.Lac.7.3. σπουδαστέον, one must bestir oneself, be earnest or anxious, περί τινος E.IA902 (troch.); ἐπί τινι Pl.R.608a; ὑπέρ τινος Isoc.6.91; ὅπως . . Arist.EN1c98b5: so pl., -αστέα περί τι Hierocl. p.62 A.
spoudasths
σπουδαστήςσπουδας-τής, οῦ, ὁ, one who wishes well to another, supporter, partisan, Plu.Caes.54, Art.26.
spoudastikos
σπουδαστικόςσπουδας-τικός, ή, όν, zealous, earnest, opp. φιλοπαίσμων, Pl.R.452e; σπουδαστικώτεροι Arist.Rh.1391a25. Adv. -κῶς, ἔχειν Plu.2.613a.
spoudastos
σπουδαστόςσπουδας-τός, ή, όν, that deserves to be sought or tried zealously, Pl.Hp.Ma.297b, Arist.EN1163b25.
spoudazw
σπουδάζωσπουδάζω, S.OC1143, Ar.Pax471 (lyr.), etc.: Att.fut. -άσομαι Pl. Euthphr.3e, D.21.213, later -άσω Plb.3.5.8, D.S.1.58, etc.: aor. ἐσπούδασα E.HF507, Pl.Phd.114e: pf. ἐσπούδακα Ar.V.694, Pl.Phdr. 236b, etc.
Med., fut. v. supr.
Pass., fut. σπουδασθήσομαι Ael. NA4.13: aor. ἐσπουδάσθην Str.17.3.15, Plu.Per.24: pf. ἐσπούδασμαι Pl.Ly.219e (v. infr.): intr., to be busy, eager to do a thing, c. inf., S.OC1143, E.Hec.817, Pl.Euthd.293a, etc.; σπούδασον ἐλθεῖν . . ταχέως make haste . . , 2 Ep.Ti.4.9; ὅτ᾽ ἐσπούδαζες ἄρχειν wast eager to rule, E.IA337 (troch.): c. part., ἐσπ. διδάσκων X.Oec.9.1: freq. ς. περί τινος or τι, Id.Mem.1.3.8, Pl.R.330c, etc.; ὑπέρ τινος D.59.77; εἰς τὰ σά Id.21.195; πρός τι Id.22.76; ἐπί τισι X.Mem.1.3.11, cf. D.21.2: c. dat., ς. γάμῳ Aristaenet.2.3; ς. ὅπως . . endeavour that . . , D.43.12, SIG312.10 (Samos, iv B.C.): abs., ἐσπουδακυῖα in haste, hurriedly, Ar.Th.572; ἐσπουδακώς eagerly, Men.562. c. acc. et inf., σπουδάσαντες τοῦτ᾽ αὐτοῖς παραγενέσθαι Pl.Alc.2.141d, cf. 2 Ep.Pet.1.15, BGU1080.14 (iii A.D.), etc. of persons, ς. πρός τινα pay him serious attention, Pl.Grg.510c, etc.; εἴς τινα AP9.422 (Apollonid.); ς. περί τινα to be anxious for his success, Isoc.1.10, X.Cyr.5.4.13, etc. (distd. fr. πρός τινα by Luc.Sol.10); περί τινος X.Lac.4.1; ὑπὲρ τῶν οἰκετῶν Aeschin.1.17; ὑπέρ τινος D.21.213, etc.; ς. τινί be a partisan or backer of, Plu.Art.21, Arr.Epict.1.11.27, PGiss.71.6 (ii A.D.); ἀπό τινος Philostr.VS2.27.6. to be serious or earnest, Ar.Ra.813; opp. σκώπτειν καὶ κωμῳδεῖν, Id.Pl.557; freq. in Pl., σπουδάζει ταῦτα ἢ παίζει; Grg.481b, etc.; ἐσπούδακας, ὅτι ἐπελαβόμην ἐρεσχηλῶν σε; did you take it seriously, that I . .? Phdr. 236b; σπουδάζοντα τοῖς πράγμασι τοῖς ὀνόμασι παίζειν D.H.Lys.14; ἐσπουδάκατον they have worked hard, Ar.V.694; μάλα ἐσπουδακότι τῷ προσώπῳ with a very grave face, X.Smp.2.17. study, Philostr. VS1.7.2; lecture, teach, ib.1.21.5. trans., c. acc. rei, do anything hastily or earnestly, be earnest about, τὸ αὑτοῦ E.HF 507; τὰς περὶ τὸ μανθάνειν ἡδονάς Pl.Phd.114e, etc.; opp. παρέργοις χρῆσθαι, Id.Euthd.273d, cf. Ti.21c; τὰ ἑαυτοῦ ἡδέα X.Smp.8.17; ς. τοῦτο, ὅπως . . Id.Eq.11.10
Pass., σπουδάζεταί τι is zealously pursued, πᾶν ὅ τι ς. E.Supp.761; ς. ἀγών X.Lac.10.3; χρήματα μετὰ πολλῆς δαπάνης ς. Pl.R.485e; ἡ κωμῳδία διὰ τὸ μὴ σπουδάζεσθαι . . ἔλαθεν because it was not taken up seriously, Arist.Po.1449b1; οὐ πάνυ σπουδάζεται ὑπ᾽ αὐτῶν is not much valued, Luc.Cont.11: esp. freq. in pf. part., πᾶσα ἡ τοιαύτη σπουδὴ οὐκ ἐπὶ τούτοις ἐστὶν ἐσπουδασμένη Pl.Ly.219e; προοίμια θαυμαστῶς ἐσπουδασμένα elaborately worked up, Id.Lg.722e, cf. 659e; so τὰ μάλιστα ἐσπ. σῖτα καὶ ποτά the choicest, X.Cyr.4.2.38; τὰ ἐσπ., of writing tablets, the best quality, Thphr.HP 3.9.7 (also κλίνας καὶ δίφρους καὶ τὰ ἄλλα τὰ σπουδαζόμενα ib.5.3.2); εἰ ταῦτ᾽ ἐσπουδασμένα ἐν γράμμασιν ἐτέθη if those pains were seriously bestowed on letters, Pl.Ep.344c; αἱ ἐσπουδασμέναι παιδιαί Arist.Rh. 1371a3, cf. Pol.1336a34. Pass., of persons, to be treated with respect, opp. καταφρονεῖσθαι, Id.Rh.1380a26; to be courted, Str.17.3.15, Plu.Them.5, D.L.5.75; of women, Plu.Cim.4, Art.26. in LXX, trouble, disturb any one, Jb.22.10, 23.16.
spoudh
σπουδήσπουδή, ἡ, (σπεύδω) haste, speed, σπουδὴν ἔχειν make haste, Hdt. 9.89; ς. ἔσται τῆς ὁδοῦ haste on the journey, Th.7.77; ὅκως ἂν αὐτὸν ὁρῶσι σπουδῆς ἔχοντα Hdt.9.66; χωρίον . ., οἷ σπουδὴν ἔχω whither I am hastening, Ar.Lys.288; τοῖς μήτε σχολὴν μήτε σπουδὴν διαγινώσκουσιν Thphr.Char.3.6; σπουδῇ in haste, v. infr. IV; σὺν σπουδῇ ταχύς S.Ph.1223; σὺν πάσῃ ς. with all dispatch, POxy.63.5 (ii/iii A.D.); διὰ σπουδῆς E.Ba.212, X.HG6.2.28, etc.; ἐκ σπουδῆς Arist.Mir.837a15; μετὰ ς. Ev.Marc.6.25, cf. Hdn.6.4.3, etc.; κατὰ σπουδήν Th.1.93, 2.90, X.An.7.6.28, etc. (but this sense freq. runs into the next). zeal, pains, trouble, effort, ἄτερ σπουδῆς Od.21.409; σῆς ὑπὸ ς. A.Th.585; σπουδῆς οὐκ ἀξία S.OT778, cf. Pl.R.604c, etc.; freq. in dat. σπουδῇ, zealously, v. infr. IV. 3; so σὺν σπουδῇ Id.Lg. 818c; σὺν πολλῇ ς. X.An.1.8.4; ἐπὶ μεγάλης ς. Pl.Smp.192c; μετὰ πολλῆς ς. Id.Chrm.175e; σπουδὴν ποιεῖσθαι exert oneself, take pains, be eager, Th.4.30; c. inf., Hdt.3.4, 7.205; ς. πολλὴν ποιέεσθαι Id.6.107; πᾶσαν ς. ποιήσασθαι ὅπως . . PHib.1.71.9 (iii B.C.); ς. ποιεῖσθαι περί τινος Pl.Smp.177c; περί τινα ib.179d; ἐπί τινι Luc.Salt.1: c. gen., σπουδήν τινος ποιήσασθαι make much ado about . . , Hdt.1.4; σπουδαὶ λόγων κατατεινομένων zeal for the conflicting arguments, E.Hec.130 (anap.); πρός τι D.S.17.114; ἀμφὶ Κυράνας θέμεν ς. ἅπασαν Pi.P.4.276; ὅτου χάριν ς. ἔθου τήνδ᾽ S.Aj.13; ς. ἔχειν, c. inf., to be eager, Hdt.6.120; c. acc. et inf., Id.7.149; ς. ἔχειν τινός E.Alc.778, 1014; περί τινος Pl. Amat.136c; εἴς τι E.Med.557; ὅπως τι γένηται D.H.Comp.22; ς. γίγνεται περί τι Pl.Phdr.276e; ς. ἐστι περὶ πραγμάτων D.8.2; σπουδῆς καὶ βουλῆς τὰ πράγματα προσδεῖσθαι Id.9.46; ἡ ς. τῆς ἀπίξιος my zeal in coming, Hdt.5.49, cf. S.Fr.257; ὅπλων σπουδῇ with great attention to the arms, Th.6.31, cf. Pl.Lg.855d: pl., ἐπιμέλειαι καὶ ς. πλήθους γεννημάτων eagerness for . . , ib.740d; zealous exertions, E.Ion 1061 (lyr.), Arist.Rh.1370a12. in a religious sense, zeal, πρὸς τὴν θεάν Inscr.Magn.85.12 (ii B.C.), cf.Ep.Rom.12.11; ἐνδείκνυσθαι ς. Ep.Hebr.6.11. esteem, regard for a person, διὰ τὴν ἐμὴν ς. Antipho 6.41; πάνυ πολλῆς ς. ἄξιος X.Smp.1.6; good will, good offices, ς. ὑπέρ τινος 2 Ep.Cor.8.16, cf. PTeb.314.9 (ii A.D.); support in political life, Plu.Crass.7: pl., party feelings or attachments, rivalries, ς. ἰσχυραὶ φίλων περί τινος Hdt.5.5; κατὰ σπουδάς Ar.Eq.1370, Ael.VH3.8; σπουδαὶ ἐρώτων erotic enthusiasms, Pl.Lg.632a. disputation, Philostr.VA4.27, 34 (in pl.). earnestness, ς. ἔχειν, ποιεῖσθαι,= σπουδάζειν, E.Ph.901, Ar.Ra.522; σπουδῆς μὲν μεστοί, γέλωτος δὲ ἐνδεέστεροι X.Smp.1.13, cf. 2 Ep.Cor.7.11, etc.: freq. with a Prep., in adv. sense, ἀπὸ σπουδῆς ἀγορεύεις in earnest, seriously, Il.7.359, 12.233; μετὰ σπουδῆς, opp. ἐν παιδιαῖς, X.Smp.1.1; μετά τε παιδιᾶς καὶ μετὰ ς. Pl.Lg.887d; οὐ σπουδῆς χάριν ἀλλὰ παιδιᾶς ἕνεκα Id.Plt.288c, cf. Smp.197e; καὶ χωρὶς σπουδῆς καὶ μετὰ σπουδῆς ἐπαινεῖν Arist.Rh.1366a29. object of attention, serious engagement or pursuit, σπουδὴν ἐπ᾽ ἄλλην Ἡρακλῆς ὁρμώμενος E.Supp.1199: pl., ἔν τε παιδιαῖς καὶ ἐν σπουδαῖς Pl.Lg.647d, cf. 732d, al. σπουδῇ as Adv., in haste, hastily, προερέσσαμεν Od.13.279; ἀνάβαινε 15.209; στρατιὴν ἄγειν Hdt.9.1, cf. 89; Dor., σπουδᾷ ἐξελθοῦσα IG42(1).121.21 (Epid., iv B.C.); freq. in Att., ς. πάνυ Th.8.89, etc.; σπουδῇ ποδός E.Hec.216. with great exertion and difficulty, and so, hardly, scarcely, σπουδῇ ἕζετο λαός Il.2.99, cf. 5.893, Od.3.297; ς. παρπεπιθόντες Il.23.37, Od.24.119. earnestly, seriously, urgently, τί με καλεῖς σπουδῇ; E.Ph.849; σπουδῇ ἀκούειν Pl.R.388d; ς. χαριεντίζεσθαι Id.Ap.24c; πάνυ ς. attentively, Id.Phd.98b; πολλῇ ς. very busily, Hdt.1.88, Ar.Th.791, X.Cyr.4.5.12, etc.; πάσῃ ς. μανθάνειν Pl.Lg.952a, etc.
spoudogeloios
σπουδογέλοιοςσπουδο-γέλοιος, ον, blending jest with earnest, Str.16.2.29, D.L. 9.17: also σπουδο-γέλως, ων, Cat.Cod.Astr.7.92.
spuggas
σπύγγαςσπύγγας: ὄρνις, Hsch.
spulion
σπύλιονσπύλιον, in pl. σπύλια, dub. in IG22.1358 (iv B.C.).
spulwn
σπύλωνσπύλων (gen. pl.), dub. in Hsch. s.v. σπεῖρα.
spuraminos
σπυράμινοςσπῡράμινος, η, ον,= πυράμινος, Docum. ant.dell' Africa Italiana 1.88 (Cyrene, iv B.C.); cf. σπυρός.
spuraqwdhs
σπυραθώδηςσπυρᾰθ-ώδης, ες, like sheep's or goats' dung, τὰ ς. Hp.Prorrh.1.41, cf. Coac.591, etc.; ς. κοιλίαι ib.471.
spuridoforos
σπυριδοφόροςσπῠρῐδοφόρος, ον, basket-carrying, παιδάρια BGU1290.25 (ii B.C.).
spuridon
σπυριδόνσπῠρῐδόν, Adv. in the form of a σπυρίς, γράφειν Sch.D.T.p.190 H.; cf. σπειρηδόν.
spuridwdhs
σπυριδώδηςσπῠρῐδώδης, ες, of the nature of a σπυρίς, Sch.Ar.Ach.1096.
spuriqion
σπυρίθιονσπυρίθιον, v. σπυράθιον.
spurixnion
σπυρίχνιονσπῠρίχνιον, τό, Dim. of σπυρίς, Poll.6.94.
spuros
σπυρόςσπῡρός, ὁ, Syracusan form for πυρός, An.Ox.1.362, cf.EM724.33; found at Cyrene, Docum. ant. dell' Africa Italiana 1.86, al. (iv B.C.); at Cos, SIG1026.9, 1027.11; at Thera, IG12(3).450.18; at Epidaurus, ib.42(1).40.8, 66.38.
spurqizw
σπυρθίζωσπυρθίζω,= πυδαρίζω, Ar.Fr.857; cf. σποδίζω 111.