sidaros
σίδηροςσίδηρος [ῐ], Dor. σίδᾱρος IG42(1).102.61 (Epid., iv B.C.), etc.: ὁ; also ἡ, Nic.Th.923: neut. σίδηρον, τό, Sch.D Il.4.151, v.l. in Hdt.7.65 and Daimachus 4J. (but prob. f.l. for σιδήριον in Gal.19.72, cf. Hsch. s.v. Ἀκίς): pl. σίδηρα Aret.SD2.12, EM26.36, Tz. (v. infr.): —iron, ς. πολιός Il.9.366, Od.24.168; ἰόεις Il.23.850; μέλας Hes.Op. 151; αἴθων Il.4.485, al.; πολύκμητος 6.48, al., cf. Od.9.393; as an article of traffic, οἰνίζοντο . . Ἀχαιοί, ἄλλοι μὲν χαλκῷ, ἄλλοι δ᾽ αἴθωνι ς. Il.7.473; πλέων . . μετὰ χαλκόν: ἄγω δ᾽ αἴθωνα σίδηρον Od.1.184; χαλκός τε χρυσός τε πολύκμητός τε ς., of treasures, Il.11.133, al.; as a prize, 23.261,850; Σκύθης ς., because brought from the Euxine, A. Th.818; ὁ πόντιος ξεῖνος . . θηκτὸς ς. ib.942 (lyr.). freq. as a symbol of hardness (cf. σιδήρεος 1.2), or of stubborn force, Il.20.372, Od.19.494; ὀφθαλμοὶ ὡσεὶ κέρα ἕστασαν ἠὲ ς. ib.211; οὔ σφι λίθος χρὼς οὐδὲ ς. Il.4.510; ἐκ ς. κεχάλκευται . . καρδίαν Pi.Fr.123.4, cf. S. Fr.658; ἦσθα πέτρος ἢ ς. E.Med.1279 (lyr.), cf. Pl.Lg.666c; also of firmness, steadfastness, πέτρης ὅ γ᾽ ἔχων νόον ἠὲ ς. Mosch.4.44, cf. Ach.Tat.5.22. anything made of iron, iron tool or implement, for husbandry, Il.4.485, cf. 23.834: also of weapons, arrow-head, 4.123; sword or knife, 18.34, 23.30; αὐτὸς γὰρ ἐφέλκεται ἄνδρα ς. Od. 16.294, cf. E.Or.966 (lyr.); axe-head, Od.19.587: generally, arms, οἱ Ἀθηναῖοι ς. κατέθεντο Th.1.6; ὅπλοις τε καὶ σιδήρῳ διώξειν OGI532.25 (Galatia, i B.C.): also, knife, sickle, Hes.Op.387: pl., fishing-hooks, Theoc.21.49; irons, fetters, Aret.SD2.12, Tz.H.13.302; cf. σιδήριον. place for selling iron, smithy or cutler's shop, ἀγαγόντα εἰς τὸν ς. X.HG3.3.7.

sideios
σίδειοςσίδειος [ῑ], α, ον, (σίδη) of the pomegranate, Hdn.Gr.1.135.

sideunhs
σιδεύνηςσιδεύνης, ου, ὁ, Lacon. word, a boy in his fifteenth or sixteenth year, Phot. s.v. συνέφηβος.

sidhragwgos
σιδηραγωγόςσῐδηρ-ᾰγωγός, όν, attracting iron, of the magnet, S.E.M.1.226.

sidhreia
σιδηρείασῐδηρ-εία, ἡ, working in iron, X.An.5.5.1.

sidhreia
σιδηρεῖασῐδηρ-εῖα, τά, ironmines, Arist.Pol.1259a25, Thphr.HP5.9.2, Lap.52, Str. 1.2.39: sg. -εῖον, τό, IG11(2).161 A 19 (Delos, iii B.C.).

sidhrendetos
σιδηρένδετοςσῐδηρ-ένδετος, ον, ironbanded, Edict.Diocl.15.50 (Megalop.).

sidhreoeis
σιδηρεόειςσῐδηρ-εόεις, εσσα, εν,= sq., βρόχοι Epic.Alex.Adesp.9 ix 12.

sidhreus
σιδηρεύςσῐδηρ-εύς, έως, ὁ, worker in iron, smith, X.Ages.1.26, Vect.4.6, Aret.SD1.11, Them.Or.20.236 d.

sidhreuw
σιδηρεύωσῐδηρ-εύω, work in iron, Poll.7.105.

sidhrheis
σιδηρήειςσῐδηρ-ήεις, εσσα, εν, poet. for σιδήρεος, Nic.Al.51, Man.1.313.

sidhriourgos
σιδηριουργόςσῐδηρ-ιουργός, ὁ, faber ferrarius, Gloss.

sidhrizw
σιδηρίζωσῐδηρ-ίζω, to be like iron, of the magnet, Gal.11.612; of chalybeate baths, etc., Antyll. ap. Orib. 10.3.1, Paul.Aeg.1.52, 6.21.

sidhrobafos
σιδηρόβαφοςσῐδηρό-βᾰφος, ον, of ferruginous colour, Lyd.Mens.4.30.

sidhrobastagh
σιδηροβασταγήσῐδηρο-βαστᾰγή, ἡ, provision, supply of iron, PMasp.57.12 (vi A.D.), PFlor.297.41 (vi A.D.).

sidhrobolion
σιδηροβόλιονσῐδηρο-βόλιον, τό, anchor, Sch.Luc.Lex.15.

sidhroboros
σιδηροβόροςσῐδηρο-βόρος, ον,= σιδηροβρώς, ς. σίδηρος a file, Opp.C.2.174.

sidhrobriqhs
σιδηροβριθήςσῐδηρο-βρῑθής, ές, ironloaded, ξύλον E.Fr.531.

sidhrobrws
σιδηροβρώςσῐδηρο-βρώς, ῶτος, ὁ, ἡ, (βιβρώσκω) iron-eating, θηγάνη S.Aj.820; where the Sch. has a fem. form σῐδηρο-βρῶτις, ιδος.

sidhrodaktulos
σιδηροδάκτυλοςσῐδηρο-δάκτῠλος, ον, iron-fingered, κρεάγρη AP6.101 (Phil.).

sidhrodesmos
σιδηροδέσμοςσῐδηρο-δέσμος, ον, with bonds of iron, ἀνάγκαι LXX 3 Ma.4.9.

sidhrodetew
σιδηροδετέωσῐδηρο-δετέω, (δέω) bind in iron, Heraclit.Ep.7.8 (Pass.).

sidhrodetos
σιδηρόδετοςσῐδηρό-δετος, ον, iron-bound, πόρπακες B.Fr.3; ἐδέδετο ἐν ξύλῳ ς., of stocks, Hdt.9.37; μόχλοι J.BJ 6.5.3.

sidhroeis
σιδηρόειςσῐδηρό-εις, εσσα, εν, gloss on μελάνδετος, EM551.40.

sidhrofagos
σιδηροφάγοςσῐδηρο-φάγος [ᾰ], ον, eating into iron, ῥίνη BGU40.6 (ii/iii A.D.).

sidhroforew
σιδηροφορέωσῐδηρο-φορέω, bear iron, i.e.go armed, Th.1.6: c. acc. cogn., ς. πελέκεις D.S.5.39
in Med., Th.1.5, Arist.Pol.1268b40. wear iron rings, App.Pun.104. go with an armed escort, Plu. Cic.31 (Med.).

sidhroforos
σιδηροφόροςσῐδηρο-φόρος, ον, producing iron, γαῖα ς., of the Chalybes, A.R.2.141, cf. 1005. bearing arms or tools, Nonn.D. 46.2, AP8.203.

sidhrofrwn
σιδηρόφρωνσῐδηρό-φρων, ον, gen. ονος, of iron heart, A.Pr.244; ς. θυμός Id.Th.52; φόνος E.Ph.672 (lyr.).

sidhrofuhs
σιδηροφυήςσῐδηρο-φῠής, ές, (φύω) of iron nature, dub. l. in Poll.7.106, where Bekker (after cod. A, -φύσσα) reads σιδηρόφῡσα, forge-bellows.

sidhrokatadikos
σιδηροκατάδικοςσῐδηρο-κατάδῐκος, ον, condemned to the iron, i.e. mutilated, Suid. s.v. σπάδων.

sidhrokmhs
σιδηροκμήςσῐδηρο-κμής, ῆτος, ὁ, ἡ, (κάμνω) slain by iron, i.e. by the sword, used with neut. dat. βοτοῖς, S.Aj.325; cf. ἀνδροκμής.

sidhrokoleos
σιδηροκόλεοςσῐδηρο-κόλεος, ον, iron-sheathed, μάχαιρα PCair.Zen.54.41 (iii B.C.).

sidhrokontra
σιδηροκόντρασῐδηρο-κόντρα, ἡ, in pl., perh. gladiatorial contest with barbed iron spears, Ausonia6.9* (Gortyn); sg.in IGRom.3.360 (Sagalassus); cf. κοντροκυνηγέσιον.

sidhrokopos
σιδηροκόποςσῐδηρο-κόπος, ὁ, faber ferrarius, Gloss.

sidhrokwpos
σιδηρόκωποςσῐδηρό-κωπος, ον, armed with iron, Ἕλλαν Tim.Pers.155.

sidhromhtwr
σιδηρομήτωρσῐδηρο-μήτωρ, ορος, ἡ, mother of iron, αἶα A.Pr.303.

sidhron
σίδηρονσίδηρον, τό, v. σίδηρος.

sidhronomos
σιδηρονόμοςσῐδηρο-νόμος, ον, (νέμω) distributing with iron, i.e. with the sword, χείρ A.Th.788 (lyr.).

sidhronwtos
σιδηρόνωτοςσῐδηρό-νωτος, ον, iron-backed, ἀσπίδος τύποι E.Ph. 1130.

sidhropedh
σιδηροπέδησῐδηρο-πέδη, ἡ, iron fetter, Eust.1411.32.

sidhroplaktos
σιδηρόπληκτοςσῐδηρό-πληκτος, Dor. σῐδηρό-πλακτος, ον, smitten by iron, A.Th.911 (lyr.).

sidhroplastos
σιδηρόπλαστοςσῐδηρό-πλαστος, ον, moulded of iron, Luc.Ocyp.164.

sidhroplokos
σιδηρόπλοκοςσῐδηρό-πλοκος, ον, plaited of iron, Hld.9.15.

sidhropluths
σιδηροπλύτηςσῐδηρο-πλύτης [ῠ], ου, ὁ, one who washes iron, dub. cj. in Hsch. s.v. σάλαγξ.

sidhropoikilos
σιδηροποίκιλοςσῐδηρο-ποίκῐλος, ὁ, name of a variegated stone, Plin. HN37.182.

sidhropous
σιδηρόπουςσῐδηρό-πους, ουν, gen. ποδος, iron-footed, ἵπποι Nonn.D.29.212.

sidhropteros
σιδηρόπτεροςσῐδηρό-πτερος, ον, iron-winged, Sch. A.R. 2.1031,1090.

sidhropwlhs
σιδηροπώληςσῐδηρο-πώλης, ου, ὁ, ironmonger, Critias(?) [Fr.70] ap.Poll.7.196, IG22.1673.16.

sidhroqhkh
σιδηροθήκησῐδηρο-θήκη, ἡ, armoury, Hsch. s.v. ὀγκίαι.

sidhroqwrac
σιδηροθώραξσῐδηρο-θώραξ, ᾱκος, ὁ, ἡ, with iron breastplate, Sch.D Il.2.47, 3.131.

sidhrosfagia
σιδηροσφαγίασῐδηρο-σφᾰγία, ἡ, slaying with the sword, Vett.Val.128.2.

sidhrospartos
σιδηρόσπαρτοςσῐδηρό-σπαρτος, ον, sown or produced by iron, Luc.Ocyp.100.

sidhrotektwn
σιδηροτέκτωνσῐδηρο-τέκτων, ονος, ὁ, worker in iron, A.Pr.714.

sidhroteuktos
σιδηρότευκτοςσῐδηρό-τευκτος, ον, wrought of iron, βέλος Epicr.8.

sidhrotokos
σιδηροτόκοςσῐδηρο-τόκος, ον, producing iron, AP9.561 (Phil.).

sidhrotomew
σιδηροτομέωσῐδηρο-τομέω, cut or cleave with iron, ib.311 (Id.).

sidhrotroxos
σιδηρότροχοςσῐδηρό-τροχος, ον, with iron wheels, ἅμαξαι Suid. s.v. περίγρα.

sidhrotrupanon
σιδηροτρύπανονσῐδηρο-τρύπᾰνον [ῡ], τό, iron borer, Daimachus 4J.

sidhrotrwtos
σιδηρότρωτοςσῐδηρό-τρωτος, ον, wounded with iron, Sch.D Il.13.323.

sidhrourgeion
σιδηρουργεῖονσῐδηρουργ-εῖον, τό, iron-mine, Str.4.2.2, 5.1.8, 17.2.2.

sidhrourgia
σιδηρουργίασῐδηρουργ-ία, ἡ, working in iron, Poll.7.105.

sidhrourgos
σιδηρουργόςσῐδηρουργ-ός, ὁ, iron-worker, smith, Thphr. HP 4.8.5, PPar.5.31.6 (ii B.C.), Ostr.Bodl.1.319 (ii B.C.), PLond.3.1207.17 (i B.C.).

sidhrous
σιδηροῦςσῐδηροῦς, ᾶ, οῦν, v. σιδήρεος.

sidhrow
σιδηρόωσῐδηρ-όω, overlay with iron, σιδηρώσας ἐπὶ πολὺ τῆς ὁρμιᾶς Luc. Pisc.51
mostly Pass., ἐσεσιδήρωτο ἐπὶ μέγα καὶ τοῦ ἄλλου ξύλου iron had been laid over a great part of the rest of the wood, Th.4.100, cf. Aen. Tact.20.2, al.; ῥρυμοὶ σεσιδηρωμένοι IG12.313.21; δράκοντα σεσιδηρωμένον Posidipp.26.8. put in irons, fetter, P Lond. 2.422.1 (iv A.D.).

sidhroxalkeus
σιδηροχαλκεύςσῐδηρο-χαλκεύς, έως, ὁ, smith, POxy.84.3 (iv A.D.).

sidhroxalkos
σιδηρόχαλκοςσῐδηρό-χαλκος, ον, of iron and copper, τομή Luc. Ocyp.96, cf. Zos.Alch.p.214B.

sidhroxarmhs
σιδηροχάρμηςσῐδηρο-χάρμης, ου, ὁ, fighting (or perhaps exulting) in iron, epith. of mailed war-horses, Pi.P.2.2; cf. χαλκοχάρμης.

sidhroxitwn
σιδηροχίτωνσῐδηρο-χίτων [ῐ], ωνος, ὁ, ἡ, with iron tunic, Nonn. D.31.162.

sidhroyuxos
σιδηρόψυχοςσῐδηρό-ψῡχος, ον, iron-hearted, PMag.Par.1.1366.

sidhrtias
ΣιδοῦςΣῐδοῦς, οῦντος, ὁ, Sidus, a place near Corinth, where pomegranates grew, X.HG4.4.13, Rhian.2; also Σιδόεις, Euph.11, Nic.Fr.50: Adj. Σῐδούντιος, α, ον, St.Byz.; fem. σῐδηρ-τιάς, άδος, Hsch.

sidhrwdhs
σιδηρώδηςσῐδηρ-ώδης, ες, of iron, Sch.rec.A.Pr.64.

sidhrwma
σιδήρωμασῐδήρ-ωμα, ατος, τό, in pl., iron fittings, PFlor.325.11 (v A.D.).

sidhrwruxeion
σιδηρωρυχεῖονσῐδηρ-ωρῠχεῖον, τό, iron-mine, Ptol.Geog.2.11.11.

sidhrwsis
σιδήρωσιςσῐδήρ-ωσις, εως, ἡ, iron-work, IG22.1672.205, Bito 49.7: in concrete sense,= σιδηρώματα, POxy.1208.14 (iii A.D.).

sidhrwtos
σιδηρωτόςσῐδηρ-ωτός, ή, όν, iron-bound, Edict.Diocl.15.50 (Geronthrae).

sidioeidhs
σιδιοειδήςσῐδιοειδής, ές, of pale yellow colour, like pomegranate-peel, jaundiced, Hp.Dieb.Judic.9.

sidion
σίδιονσίδιον, τό, (σίδη) pomegranate-peel, Hp.Nat.Mul.33, Ulc.12, Thphr.CP5.6.1: pl., Ar.Nu.881, Dsc.1.110, Alciphr.3.60. [σῐ- Ar. l.c.; σῑ- Luc.Trag.156.]

sidiwton
σιδιωτόνσιδιωτόν, τό, medicine prepared from or with σίδιον, Paul.Aeg.6.22.

sidoeis
σιδόειςσῐδόεις, εσσα, εν, of the pomegranate, καρπεῖον Nic.Al.276.

sidones
ΣιδώνΣῑδών, ῶνος, ἡ, Sidon, Od.15.425, Hdt.2.116, etc.: hence Adj. Σῑδόνιος, α, ον, Il.6.290, A.Supp.122; later Σιδώνιος, Phryn.Trag.9 (lyr.), Hdt.7.44, S.Fr.909, Sopat.16, etc.; fem. Σιδωνιάς, άδος, E. Hel.1451 (lyr.)
Σῐδόνες, οἱ, men of Sidon, Il.23.743; also Σιδόνιοι, Od.4.84,618; Σιδονίη (sc. γῆ) 13.285. [ῐ in Il.23.743, prob. in Sopat. 16, elsewh. ῑ.]

sidonihqen
ΣιδονίηθενΣῑδονίηθεν, Adv. from Sidon, Il.6.291.

sidonufhs
ΣιδονυφήςΣῑδονῠφής, ές, from the Sidonian loom, cj. for σινδον- in Philox. 2.42.

sidrimnon
σίδριμνονσίδριμνον: εὔζωνον, Hsch.

sieidhs
σιειδήςσῐειδής, ές,= θεοειδής, Alcm.23.71; cf. σιός.

sielizw
σιελίζωσιελίζω, σίελον, etc., v. σιαλ-.

sifaios
σιφαῖοςσιφαῖος ἄρτος, ὁ, dub. in Luc.Lex.6; σιλφαῖος Suid.

sifaros
σίφαροςσίφᾰρος [ῑ], ὁ, top-sail, ἐπαίρειν τοὺς ς. Arr.Epict.3.2.18, cf. Hsch. s.v. ἐπίδρομον (prob.): cf. σείφαρος. (The Lat. forms are sīparum, sīpharum, from which supparus pl. suppara (name of a garment) is to be distinguished.)

siflos
σιφλόςσιφλός, ή, όν, crippled, maimed, πόδα σιφλός A.R.1.204: metaph., mad, of Glaucus the Lycian (Il.6.234), Eleg.Alex.Adesp.1.2; of fish, mad on food, greedy, πλωτῶν ς. γένος Opp.H.3.183. soft, spongy, νάρθηξ τὰ ἐντὸς ς. quoted as Lycian by Eust.972.38; of persons, Lycian for ῥάθυμος καὶ οὐκ ἐνεργής, ib.36.—The Adj. is late, but v. σιφλόω: Hsch. has σιφνός: κενός; cf. σιπαλός.

siflos
σίφλοςσίφλος, ὁ, defect, blemish, μορφῆς Lyc.1134.

siflow
σιφλόωσιφλ-όω, maim, cripple, Il.14.142.

siflwma
σίφλωμασίφλ-ωμα, ατος, τό, sponginess, loose structure, Eust.972.41.

sifna
σίφνασίφνα: ποιὸς ἰχθῦς, Hsch.

sifneus
σιφνεύςσιφνεύς, έως, ὁ,= ἀσπάλαξ, Lyc.121.

sifniazw
σιφνιάζωσιφνιάζω, play the Siphnian, Ar.Fr.912, cf. Poll.4.65, Hsch.

sifnios
ΣίφνοςΣίφνος, ἡ, Siphnus, Hdt.3.57, etc.: Adj. Σίφνιος, α, ον, Str.10.5.1; οἱ Σίφνιοι Hdt. l.c., etc.

sifnis
σίφνιςσίφνις, ἡ, acc. sg. σίφνιν,= σιπύα, Hymn.Att. ap. Poll.10.162.

sifnos
σιφνόςσιφνός, v. σιφλός. σιφνύει: κενοῖ, Hsch. σιφῶμαι: τήκομαι, Id.

sifqeirion
σιφθείριονσιφθείριον, Egypt. word for καλάμου ἐπιφάνεια, Gal.12.408.

sifwn
σίφωνσίφων, ωνος, ὁ,= ἡ καλάμη τοῦ ἀγρίου καλάμου, Gloss.: hence, tube, pipe, Aen.Tact.18.10, Anon.Lond.26.51; καλάμινος ς. Dsc.Eup.2.35; esp., siphon, used for drawing wine out of the cask or jar, Hippon.56, PEleph.5.4 (iii B.C.); καμπύλος ς., τουτέστι σωλήν Hero Spir.1.1. drainage-tube for hydrocele, Gal.10.988. pump, PLond.3.1177.129 (ii A.D.). fire-engine, Apollod.Poliorc. 174.5, Hsch.: generally, service-pipe for water in houses, Str.5.3.8. water-spout, Olymp. in Mete.13.15, Sch.Arat.785. αἵματος ἀνδρῶν σίφωνες blood-suckers, i.e. mosquitoes, AP5.150 (Mel.). sens. obsc. for τὸ αἰδοῖον, E.Cyc.439 (s.v.l.). = ῥυπαρὸς ἄνθρωπος, ἢ λίχνος, Hsch. εἶδος θηρίου μυρμηκοειδές, Id. ὄργανον σκόλοπι ὅμοιον, ἐν ᾧ τοὺς μαρσίππους ἐπισκοποῦσι, Id. (perh. = σιρομάστης 1). [ῑ in APl.c., Juv.6.310; but ῐ E. l.c. (s. v.l.).]

sifwnion
σιφώνιονσῑφών-ιον, τό, Dim. of σίφων, Hsch. = αἰγίλωψ 1, Ps.-Dsc.4.137.

sifwnizw
σιφωνίζωσῑφων-ίζω, draw off wine with a siphon, οἶνον Ar.Th.557.

sifwnologia
σιφωνολογίασῑφωνολογία, ἡ, weeding of σιφώνιον 11, in pl., Sammelb.7373.22 (i A.D.), BGU538.16 (i/ii A.D.), 918.16 (ii A.D.).

siga
σῖγασῖγα, Adv., (σιγή) silently, used in Trag. (and late Ep., A.R.1.267), σῖγ᾽ ἔχοντες S.Ph.258; σῖγ᾽ ἔχουσα πρόσμενε Id.El.1236; ἀλλὰ ς. πρόσμενε ib.1399; ἄκουε ς. Id.Fr.815; κάθησο ς. Ar.Ach.59: also as an exclam., σῖγα hush! be still! A.Ag.1344; so οὐ ς.; Id.Th.250; οὐ σῖγ᾽ ἀνέξει; S.Aj.75; the public crier proclaiming silence said ς. πᾶς (sc. ἔστω), Ar.Ach.238, cf. E.Hec.532; ς. κηρῦξαι στρατῷ Id.Ph. 1224. under one's breath, in a whisper, quietly, secretly (cf. σιγή 11), τὰ δὲ ς. τις βαΰζει A.Ag.449; σῖγ᾽ ἐπέρχεται φάτις S.Ant.700; ς. σήμαινε Id.Ph.22; ς. μὲν ἡρώεσσιν ἐκέκλετο Orph.A.702; πῶς αἱ πατρῷαί ς᾽ ἄλοκες φέρειν . . σῖγ᾽ ἐδυνάθησαν; S.OT1212.

siga
σίγασίγα, imper. of σιγάω (q. v.)
σιγά, Dor. for σιγή.

siga
σιγᾷσῑγᾷ, 3sg. of σιγάω; or Dor. dat. of σιγή.

siga
σιγήσῑγ-ή, Dor. σιγά, ἡ, silence, ς. ἔχειν keep silence, Hdt.1.86; ς. ποιήσασθαι make silence, Id.6.130; παρέχειν S.Tr.1115, etc.; ς. φυλάσσετε E.IA542; ς. τῶνδε θήσομαι πέρι Id.Med.66; γύναι, γυναιξὶ κόσμον ἡ ς. φέρει S.Aj.293; κόσμος ἡ ς. τε καὶ τὰ παῦρ᾽ ἔπη Id.Fr.64; ὦ παῖ, σιώπα: πόλλ᾽ ἔχει ς. καλά Id.Fr.81; πολλῶν φάρμακον κακῶν ς. Carc. 7.2; δυσμενὴς τῇ ς. Hdt.7.237; ἡ ἄγαν ς. S.Ant.1251, cf. 1256: pl., σιγαὶ ἀνέμων E.IA10 (anap.); σιγαὶ . . τῶν νεωτέρων παρὰ πρεσβυτέροις Pl.R.425b. in a mystical or religious sense, Aristeas 95, Apoc.8.1; ς. σύμβολον θεοῦ ζῶντος PMag.Par.1.559. σιγῇ, as Adv., in silence, the only case used by Hom., πάντες ἥατο σιγῇ Il. 19.255, cf. 3.8, al.; also διὰ σιγῆς, μετὰ ς., Pl.Grg.450c, Sph.264a; σὺν σιγῇ Critias 25.22: like σῖγα, as an exclam., σιγῇ νῦν be silent now! Od.15.440. in an undertone, in a whisper, secretly (cf. σῖγα 2), ς. λόγον ἐποιέετο Hdt.8.74; τὰ ς. βουλευόμενα X.Mem.1.1.19; σιγῇ ἔχειν τι keep it secret, Hdt.9.93; σιγᾷ καλύψαι, σιγῇ στέγειν, κεύθειν, Pi.N.9.7, S.OT341, Tr.989 (anap.). c. gen., σιγῇ τινος unknown to him, Hdt.2.140, E.Med.587.

sigaleos
σιγαλέοςσῑγ-ᾰλέος, α, ον, silent, still, AP7.597 (Jul.), Orph.A. 1003, etc.

sigalios
σιγγλάριοςσιγγλάριος, ὁ,= Lat. singularis; εἴλη Σιν[γ]λαρίων,= ala Singularium, IGRom.4.1213 (Thyatira, iii A.D.); σιγγουλάριος, Lyd. Mag.3.7, PLond.5.1797.6 (vi A.D.), etc.; written σινγουλάρις or σῑγᾰ´λ-ιος, Baillet Inscriptions des tombeaux des rois à Thèbes 1473, 1688. ἱππεὺς σινγλάρις,= eques singularis, IGRom.3.394 (= 503) (Pisidia, iii A.D.).

sigaloeis
σιγαλόειςσῑγᾰλόεις, εσσα, εν, glossy, glittering, Ep. Adj.: of apparel, ς. χιτών Od.15.60, 19.232; εἵματα Il.22.154, Od.6.26; ῥήγεα ib. 38; δέσματα Il.22.468; cf. νεοσίγαλος. of horses' reins, glittering with colour or metal work, Od.6.81, Il.5.226, etc.; of house-furniture, θρόνος Od.5.86; of a queen's chamber, ὑπερώϊα σιγαλόεντα 16.449, 18.206, etc.; νηὸν [σιγ]αλόεντα IG14.1026 (iii/iv A.D.). fatty, oily, ἀμύγδαλα Hermipp.63.20; μνία Numen. ap.Ath.7.295c.

sigalos
σιγαλόςσῑγᾱλός, Dor. for σιγηλός (q.v.).

sigalos
σιγηλόςσῑγ-ηλός, ή, όν, Dor. σῑγᾱλός, όν, Pi.P.9.92
silent, Hp.Acut.65, S.Ph.741, Nicopho 27; disposed to silence, S.Tr.416; of animals, Arist.HA488a34; τὰ ἐκ ποδῶν σιγηλὰ σῴζοντες E.Ba.1049. Adv. -λῶς Poll.5.147.

sigalow
σιγαλόωσῑγᾰλ-όω, (σιγαλόεις) make smooth, polish, Apollon.Lex.s.v. σιγαλόεντα.

sigalwma
σιγάλωμασῑγᾰ´λ-ωμα, ατος, τό, instrument for smoothing or polishing, esp. of shoemakers for smoothing leather, ibid., Hsch. s.v. σιγαλόεντα. border, edging of a dress, Id.; v. σιάλωμα.

sigas
σιγᾶςσιγᾶς, i.e. perh. Dor. contr. from Σιγάεις ( = Σιγήεις), silent, dub. in A.Ag.412 (lyr.).

sigaw
σιγάωσῑγάω, Dor. 2sg. σιγῇς Ar.Ach.778; Cyrenaic inf. σιγέν Berl.Sitzb. 1927.170; 1sg. opt. σιγῷμ(ι) E.Hipp.336: fut. -ήσομαι S.OC113, 980, E.Ba.801, Ar.Av.1684, etc.; later -ήσω AP9.27 (Arch. or Parmen.), D.Chr.37.42, Charito 1.10: pf. σεσίγηκα Aeschin.3.218
Pass., fut. σιγηθήσομαι E.IT1076; σεσιγήσομαι Pl.Ep.311c: aor. ἐσιγήθην E.Supp.298, Aeschin.2.86: pf. σεσίγημαι (v. infr.): (σιγή)
keep silence, used by Hom. only in imper. σίγα, hush! be still! Il.14.90, Od.17.393; σιγᾶν h.Merc.93, Hdt.8.61,110; but freq.in Pi., Trag., and Att., as Pi.N.10.29, A.Pr.200, etc.; ς. περί τινος E.Hipp.312; πρὸς οὓς δεῖ Pl.Phdr.276a; πρὸς τοῦτο, ἐν τούτῳ, X.Cyr.5.5.20, An.5.6.27. metaph. of things, σιγῶν δ᾽ ὄλεθρος καὶ μέγα φωνοῦντ᾽ . . ἀμαθύνει A.Eu.935 (anap.); σύριγγες οὐ σιγῶσιν Id.Supp.181; σίγησε δ᾽ αἰθήρ E.Ba.1084; ς. πόντος, ς. ἀῆται, ἁ δ᾽ ἐμὰ οὐ ς. ἀνία Theoc.2.38
in E.Fr.781.13, τὰ σιγῶντ᾽ ὀνόματ᾽ . . δαιμόνων seems to be = τὰ ἄρρητα, secret, mystical
Pass., μέμψομαι σιωπὴν ὡς ἐσιλγήθη κακῶς I shall impute as a fault that silence was kept, Id.Supp.298; also τί σεσίγηται δόμος Ἀδμήτου; why is it all silent? Id.Alc.78; σιγῶντα λέγειν, λέγοντα σιγᾶν, phrases illustrating a logical fallacy, Pl.Euthd. 300b, Arist.SE166a13. trans., hold silent, keep secret, Pi.Fr. 81, A.Pr.106,441, Ag.36, Hdt.7.104 (s. v. l.), etc.
Pass., to be kept silent or secret, σεσιγαμένον χρῆμα Pi.O.9.103; ὁ θάνατος . . ἐσιγήθη Hdt.5.21; σιγώμενος S.Fr.653; ἐσιγάθη δ᾽ ἂν ὑφορβός would never have been heard of, Theoc.16.54.

sigazw
σιγάζωσῑγ-άζω, bid one be silent, silence him, Ζεφύρου πνοάς Pi.Parth.2.16; τινα(ς) X.An.6.1.32, D.C.64.14; τύμπανα Opp.C.3.286
Pass., D.C.39.34.

sigein
σιγεῖνσῐγεῖν, Lacon. for θιγεῖν, Ar.Lys.1004, cf. Hsch. s.v. σίγε.

sigerphs
σιγέρπηςσῑγέρπης, ου, ὁ, (ἕρπω) one that steals silently to a place, Call.Epigr. 45.6 (cj. Bentl., for σειγάρνης cod. Pal., cf. σιγέρπης: λαθροδάκτης, Hsch.).

siggriasis
σιγγρίασιςσιγγρίᾱσις, εως, ἡ,= ἄφθα (A), in horses, Hippiatr.97 (v.l. σιγρίασις).

sighmonas
σιγημονᾷςσῑγ-ημονᾷς: σιγᾷς, Hsch.

sighros
σιγηρόςσῑγ-ηρός, ά, όν, less Att. form for σιγηλός, Men.Mon.167, Hp.Ep.12; opp. talkative, γυνή LXX Si. 26.14. Adv. -ρῶς Hsch.

sighteon
σιγητέονσῑγ-ητέον, one must be silent, E.Hel. 1387.

sighths
σιγητήςσῑγ-ητής, οῦ, ὁ, one who keeps silence, of Bacchic initiates, in pl., AJA37.262 (Latium, ii A.D., σειγ-).

sightikos
σιγητικόςσῑγ-ητικός, ή, όν,= σιγηλός, Hp.Decent.3.

sigillaria
σιγιλλάριασῐγιλλάρια, τά,= Lat. sigillaria, puppets, M.Ant.7.3.

sigion
σίγιονσίγιον, τό, a kind of cicada, Sch.Ar.Av.1095.

sigistron
σίγιστρονσίγιστρον, τό,= ζύγαστρον, Eust.956.6, 1604.16.

sigistropulh
σιγιστροπύλησιγιστροπύλη [ῠ], ἡ, cupboard door, POxy.1923.5 (v/vi A.D.).

sigkhres
σίγκηρεςσίγκηρες: ὑπηρέται βάρβαροι, Hsch.

sigla
σίγλασίγλα, ἡ, ear-ring, PMasp.340v77 (vi A.D.), Hsch.; Aeol. acc. to Poll.5.97.

sigloforos
σιγλοφόροςσιγλοφόρος, ον, wearing ear-rings, Com.Adesp.792.

siglos
σίγλοςσίγλος or σίκλος (the latter form in LXX, J., and S. (v. infr.)), ὁ,= Hebr. shekel, a weight (LXXEx.30.23, al.) or coin (ib.Le.5.15); δραχμὴ μία τὸ ἥμισυ τοῦ ς. ib.Ex.39.2 (38.26); but ὁ ς . . . Ἀττικὰς δέχεται δραχμὰς τέτταρας J.AJ3.8.2, cf. Hsch. s.v. σίκλος. the Persian ς. was the 1/3000th part of the Baby lonian silver talent, half the silver stater of Asia Minor, and = 7 1/2 Att. ὀβολοί, X.An.1.5.6; or 8 ὀβολοί, acc. to Phot., quoting S.Fr.1094 (perh. erroneously, instead of for sense 11). ear-ring, Phot., cf. sq. in Plb.34.8.7, prob. corrupt for Σικελικός.

sigma
σίγμασίγμα or σῖγμα, the letter sigma, v. Σς. a <*> shaped portico, Princeton Exp.Inscr. III A No.560 (v A.D.), JHS28.195 (Aspendus, written σῖμμα). Lat. sigma, crescent-shaped dining-table, Mart. 10.48.6, etc.

sigmatizw
σιγματίζωσιγμᾰτίζω, write with sigma, διπλῶς σιγματίζεται is written with double ς, Eust.1389.15.

sigmatoeidhs
σιγματοειδήςσιγμᾰτοειδής, ές,= sq., Onos.21.6, Zos.3.11.3; ἐκκοπή Apollon. Cit. ap. Erot. s.v. ἄμβην (v.l. σιγμο-). Adv. -δῶς Sch.Il.9.5.

sigmoeidhs
σιγμοειδήςσιγμοειδής, ές, of the shape of sigma (<*>), crescent-shaped, semicircular, ἀπόφυσις Gal.UP13.12; of the moon, Cleom.2.5. Adv. σιγμοειδῶς Heliod. ap. Orib.49.8.6.

sigmos
σιγμόςσιγμός, ὁ, (σίζω) hissing, as of tortoises, Arist.HA536a7; as a signal, Plu.2.593b; in Magic, Plot.2.9.14; in Gramm., of sibilants, D.T.631.18, Phld.Po.Herc.994.33, S.E.M.1.102.

signoforos
σιγνοφόροςσιγνοφόρος, ὁ,= Lat. signifer, of begging priests (μηναγύρται), Tz.H.13.245.

signon
σίγνονσίγνον, τό,= Lat. signum, statue, IG14.971 (Rome, iii A.D.). pl., the place where the standards were set up in a camp, used as a store, prison, etc., PLond.2.413.12 (iv A.D.), PLond.ined.2487.18 (iv A.D.).

sigos
σῖγοςσῖγος, εος, τό,= σιγή, An.Ox.2.319.

sigrai
σίγραισίγραι, οἱ, a kind of wild swine, βραχεῖς καὶ σιμοί, Hsch.

sigriasis
σιγρίασιςσιγρίασις, v. σιγγρίασις.

sigumnon
σιγύνηςσῐγύνης [ῡ], ου, ὁ, spear, Hdt.5.9, Opp.C.1.152; also σίγῡνος, ὁ, A.R.2.99, AP6.176 codd. (Maced.); σίγῡνον, τό, Arist.Po.1457b6, AP7.578 (Agath.); and in Lyc.556, σίγυμνον (in dat. -ῳ).—Cyprian acc. to Hdt. and Arist. Il. cc., Scythian acc. to Sch.Par.A.R.4.320 (cf. 111). σιγύινης among the Ligyes near Marseilles was used for κάπηλος, Hdt. l.c. Σιγύνναι, οἱ, a people on the Middle Danube, Hdt. l.c.; in A.R.4.320, Σίγυννοι; in Str.11.11.8, Σίγιννοι. [In A.R. and Opp., ῡ; freq. written with double ν, σιγύννης, etc.]

sigxos
σίγχοςσίγχος, ὁ, v. σκίγγος.

sihgonion
σιηγόνιονσιηγόνιον, σιηγών, v. σιαγόνιον, σιαγών.

sika
σίκασίκα: ὗς (Lacon.), Hsch. σῖκα, v. σίκη.

sika
σίκησίκη or σῖκα, ἡ,= Lat. sica, in dat. pl. σίκαις, mentioned as Latin by J.AJ20.8.10.

sikania
ΣικανίαΣῑκᾰνία, Ion. -ιη, ἡ, Sicania, old name of Sicily as inhabited by Σικανοί (afterwards of the part they inhabited, St.Byz.), Od.24.307; Σ. ἡ νῦν Σικελίη καλευμένη Hdt.7.170
Σῐκᾰνός [ῐκᾰ Call.Dian.57], ὁ, a Sicanian, Th.6.2, Philist.3, etc.: Adj. Σῐκᾰνικός, ή, όν, Th.6.62; ἐν τῇ Σ. τῆς Σικελίας Arist.Mete.359b15 (v.l. Σικάνῃ).

sikanos
σικανόςσικανός,= πονήρευμα ἐνεδρευτικόν, αἴτιον κεκρυμμένον, Hp. ap. Gal. 19.138 (dub. l.).

sikarios
σικάριοςσῑκάριος [ᾱ], ὁ,= Lat. sicarius, Act.Ap.21.38, J.AJ20.8.10, al.

sikelia
ΣικελίαΣῐκελ-ία, Ion. -ιη, ἡ, Sicily, Pi.P.1.19, al., Hdt.1.24, etc.: hence Σῐκελίδης, ου, ὁ, Dor. Σικελίδας, name given by Theoc. (7.40) to Asclepiades, and variously expld. in Sch.ad loc. [Σῑ- in dactylics, as ἄρχετε Σῑκελικαί . . , Mosch.3.8, etc.; Σῑκελίδας Theoc. l.c.]

sikelikos
ΣικελικόςΣῐκελ-ικός, ή, όν, Sicilian, Ar.V.838, etc.; Σ. ποικιλία ὄψου, for the Sicilian banquets were proverbial, Pl.R.404d, cf. Luc.DMort.9.2, Philostr.Gym.44(74). Adv. -κῶς Ephipp.22. Σικελικόν, τό, a liquid measure, PBaden 54.6 (v A.D.).

sikeliwths
ΣικελιώτηςΣῐκελ-ιώτης, ου, ὁ, a Sicilian Greek, as distinguished from a native Σικελός, Th.7.32, etc.
Adj. Σῐκελ-ιωτικός, ή, όν, Dsc.3.24; neut. -κόν, τό,= ψύλλιον, Ps.-Dsc.4.69; fem. Σῐκελ-ιῶτις, ιδος, συγγραφή, title of work by Antiochus of Syracuse, Paus.10.11.3.

sikelizw
ΣικελίζωΣῐκελ-ίζω, do like the Sicilians: hence, = ὀρχέομαι, Thphr.Fr.92 (from one Andron of Catana, a flute-player). play the rogue, dub. in Epich. 206.

sikeloi
ΣικελόςΣῐκελ-ός, ή, όν, Sicel, later Sicilian, of or from Sicily, γυνὴ Σ. Od.24.211, cf. 389; ἀμφίπολος ib.366; γαῖα Thgn.783; πάγος, πόντος, E.Cyc.95, 703, etc.: rare in Prose, πυροὶ Σ. Thphr.HP8.4.3; Σ. ἔλαιον a liquid form of asphalt, Dsc.1.73. Σικελοί, οἱ, Sicels, Od.20.383, Hdt.6.22, Th.6.2, etc.

sikeon
σίκεονσίκεον: ὡς Ἴστρος, Hsch.

sikera
σίκερασίκερα, τό, fermented liquor, strong drink, LXX Le.10.9, Is.24.9, Ev.Luc.1.15, Gal.19.693. (Cf. Hebr. šēkār.)

sikeriths
σικερίτηςσικερίτης [ῑτ] οἶνος, cider, Zos.Alch.p.184 B.

sikinis
σίκιννιςσίκινν-ῐς [σῐ], or σίκῑνις (E.Cyc.37), ιδος, ἡ, acc. Σίκιννιν D.H.7.72
Sicinnis, a dance of Satyrs used in the Satyric drama, S.Fr.772, E. l.c., D.H. l.c., Luc.Salt.22: named from its inventor Sicinnus, Ath.1.20e, cf. Scamon 1; or from Sicinnis, a nymph of Cybele, although originally danced in honour of Sabazios, Arr.Fr.106J.— Also written Σίκιννον, τό, Suid.; Σίκιννα, AB267.

sikinnisths
σικιννιστήςσικινν-ιστής, οῦ, ὁ, Sicinnis-dancer, Ath.1.20e.

sikinnoturbh
σικιννοτύρβησῐκιννοτύρβη, ἡ, a common air on the flute, Trypho ap.Ath.14.618c.

sikka
σίκκασίκκα: κούφη, Hsch. σίκλαι,= σίγλαι, Id.

siklion
σίκλοςσίκλος, ὁ,= σίγλος (q.v.)
Dim. σικλίον, τό, Ps.-Gal.19.773.

sikua
σικύασῐκύ-α [ῠ], Ion. σῐκυ-ύη, ἡ, bottle-gourd, Lagenaria vulgaris, Arist.HA 616a22, Thphr.HP1.13.3, CP1.10.4. ς. Ἰνδική,= κολοκύντη, Euthyd. ap. Ath.2.58f, cf. Menodor.ib.59a: but ς. distd. fr. κολοκύντη in Hellespontian dialect, Ath.2.59a. = κολοκυνθίς, Hp.Mul.1.37; ς. πικρά Dsc.4.176. gourd used as a calabash, Sammelb. 7202.20 (iii B.C.). cupping-instrument, because it was shaped like the gourd, Crates Com.41, Hp.VM22, Aph.5.50, Pl.Ti.79e, Arist.Rh.1405b3, IG22.47.8,11.

sikuasis
σικυάζωσῐκυ-άζω, (σικύα 11) to cup, Arr.Epict. 2.17.9
hence σῐκύ-ᾰσις, εως, ἡ, cupping, Paul.Aeg.6.41 tit.; σῐκυ-ασμός, ὁ, Aët.7.50.

sikuasteon
σικυαστέονσῐκυ-αστέον, one must cup, Gal.12.560.

sikuasthrion
σικυαστήριονσῐκυ-αστήριον, τό, cupping-instrument, prob. for σηκυιαστήριον in Zonar.

sikudion
σικύδιονσῐκύδιον, τό, Dim. of σικύα or σίκυος, Phryn.Com.25, POxy.117.11 (ii/iii A.D.).

sikuhdon
σικυηδόνσῐκῠ-ηδόν, Adv., (σίκυος) cucumber-like, esp. of a fracture, when the bone breaks smoothly off without splinters, Sor.Fract.10, Paul. Aeg.6.89; cf. καυληδόν, ῥαφανηδόν.

sikuhlaton
σικυήλατονσῐκῠ-ήλᾰτον, τό, cucumber-bed, Hp.Genit.9
also σῐκῠ-ήρᾰτον, τό, PPetr.2p.143 (iii B.C.), PEnteux.73.5 (iii B.C.), LXX Is.1.8.

sikuopepwn
σικυοπέπωνσῐκυοπέπων, ονος, ὁ,= σίκυος πέπων (v. πέπων 1.2), Gal.6.565.

sikuos
σίκυοςσίκῠος [ῐ] or σῐκῠός, ὁ (also σίκυς, ἡ, Alc.151, Dsc.2.135, Gal.19.89 (s.v. βουβάλιος)), cucumber, Cucumis sativus, Ar.Ach.520, Pax 1001, Thphr.HP7.4.1, Diocl.Fr.49, al., PCair.Zen.176.4, al. (iii B.C.); σίκυς ἥμερος Dsc. l.c.; eaten unripe and raw, Hp.Vict.2.55; but also ς. πέπων, v. πέπων 1.2 (πέπων alone is condemned by Phryn.230); also called ς. σπερματίας, seeding, i.e. ripe cucumber, Cratin.136. ς. ἄγριος squirting cucumber, Ecballium Elaterium, Hp.Nat.Mul.95, Mul.1.77, Thphr.HP9.15.6; also σίκυς ἄγριος Dsc.4.150.

sikus
σίκυςσίκυς, v. foreg. σικύς: ὁ γναφεύς, Hsch.

sikuwdhs
σικυώδηςσῐκῠ-ώδης, ες, like the σικύα or σίκυος, φύλλον Thphr.HP7.13.1, cf. Hp.Morb.3.17.

sikuwnh
σικυώνησῐκῠ-ώνη, ἡ,= σίκυος 2, Hp.Steril.221. cupping instrument, ib.222.

sikuwnia
σικυωνίασῐκῠ-ωνία, Ion. -ιη, ἡ,= κολοκύντη, Hp.Loc.Hom.47, Plu.2.154c; Megalopolitan word acc. to Ath.2.58f.

sikuwnia
ΣικυώνιαΣῐκῠώνια (sc. ὑποδήματα), τά, a kind of women's shoes, Herod.7.57, Luc.Rh.Pr.15, Poll.7.93.

sikuwniourghs
ΣικυωνιουργήςΣῐκῠωνιουργής, ές, manufactured at Sicyon, ξύστραι PCair.Zen. 488.3 (iii B.C.).

sikuwnos
ΣικύωνοςΣῐκύωνος, ὁ, name of a stone used in ritual, Ps.-Plu.Fluv.23.3.

sikxai
σικχάζομαισικχάζομαι, mock, Hsch. σίκχαι: κράσπεδα, Id.

sikxainw
σικχαίνωσικχ-αίνω, (σικχός) loathe, dislike, c. acc., σικχαίνω πάντα τὰ δημόσια Call.Epigr.30.4: abs., Plb.38.5.7, Arr.Epict.3.16.7, M.Ant.5.9, etc. Med., Aq.Ex.1.12, prob. cj. in Euph.21: aor. ἐσικχάνθην Sch.Ar.Ra.442.

sikxantos
σικχαντόςσικχ-αντός, ή, όν, disgusting, loathsome, M.Ant.8.24.

sikxasia
σικχασίασικχ-ᾰσία, ἡ, and σικχ-ασμός, ὁ, loathing, Gloss.

sikxos
σικχόςσικχ-ός, ὁ, a squeamish, fastidious person, esp. in eating, opp. παμφάγος, Arist.EE1234a6, cf. Plu.2.87b, Ath.6.262a. sickening, offensive,= ἀηδής, Hsch.

sikxos
σίκχοςσίκχ-ος, εος, τό,= βδέλυγμα, Sm.Ez.7.19, al.
also σικχότης, ητος, ἡ, Eust.972.35.

sila
σιληπορδέωσιλη-πορδέω, Dor. σιλᾱ-, (πέρδομαι) behave with vulgar arrogance, Sophr.164, Posidon.36 J.
Subst. σιλη-πορδία, ἡ, Luc.Lex.21. (The first part of the compd. is dub.
the word remains in modern Gr.)

silbai
σίλβαισίλβαι: ῥοιαί, Hsch. σίλβη, ἡ, cake made of barley, sesame, and poppy-seed, Id. σιλβία,= σιδία, Id. σίλγης: κολυμβητής, Id.

silentiarios
ΣιλεντιάριοςΣῐλεντιάριος, ὁ,= Lat. Silentiarius, an officer who looked to the quiet of the Palace at Constantinople, having the rank of senator, Procop. Pers.2.21, Agath.5.9.

silfaios
σιλφαῖοςσιλφαῖος, v. σιφαῖος.

silfh
σίλφησίλφη, ἡ, cockroach, Blatta germanica, Arist.HA601a3, Gal.12.366,641, Ael.NA1.37, Luc.Gall.31; also, book-worm, Id.Ind.17 (in form τίλφη), AP9.251 (Even.). a kind of boat, Sch.Ar.Pax 143, Suid. (acc. to Phryn.268, τίφη (q.v.) is the correct form).

silfioeis
σιλφιόειςσιλφιόεις, εσσα, εν, of silphium, μοιρίδα λίτρην Nic.Al.329.

silfioforos
σιλφιοφόροςσιλφιοφόρος, ον, bearing silphium, Str.2.5.37, Eust.ad D.P.791.

silfion
σίλφιονσίλφιον, τό, laserwort, Ferula tingitana, the juice of which was used in food and medicine, Sol.39; ὀπὸς σιλφίον Hp.Acut.23; ς. ἢ ὀπὸς ἢ καυλός ib.37, Gal.12.123, cf. S.Fr.603, Antiph.88, Alex. 127.5, Thphr.HP6.3.1, Nic.Al.309, Dsc.3.80, Poll.6.67; freq. in Ar. as an eatable, esp. mashed with cheese, Av.534, 1579; having a strong flavour, Eq.895sq.: largely grown in and exported from Cyrene, hence prov., τὸ Βάττου ς., of rare and precious commodities, Id.Pl.925, Arist.Fr.528; γαλαῖ ἐν τῷ ς. γινόμεναι in the silphium-region, Hdt.4.192, cf. 169: of other plants, ς. κατὰ Μηδίαν, Ferula Assafoetida, Dsc.l.c.; ς. κατὰ Συρίαν καὶ Ἀρμενίαν, Prangos ferulacea, ibid.; ς. ἐν Καυκάσῳ, Ferula alliacea, Aristobul. ap. Arr.An.3.28.6.

silfiopwlhs
σιλφιοπώληςσιλφιοπώλης, ου, ὁ, silphium-seller, CritiasFr.70 D.

silfiow
σιλφιόωσιλφι-όω, prepare with silphium, σεσιλφιωμένος,= sq., Philox.2.31.

silfiwtos
σιλφιωτόςσιλφι-ωτός, ή, όν, prepared with silphium, Ar.Fr.130.

silhnei
σιλήνεισιλήνει: μυ<λ>λίζει, σκώπτει, σιωπᾷ, Hsch.

silhnikos
ΣιληνικόςΣῑληνικός, ή, όν, of or like Silenus, σατυρικὸν δρᾶμα καὶ ς. Pl.Smp. 222d.

silhnokosmos
ΣιληνόκοσμοςΣῑληνόκοσμος, ὁ, title of official in a Dionysiac thiasos, AJA37.244 (Latium, ii A.D., Σειλ-).

silhnos
ΣιληνόςΣῑληνός, ὁ, Silenus, companion of Dionysus, Pi.Fr.156 (s. v.l.), Hdt.7.26, 8.138, etc.; father of the Satyrs, E.Cyc.13,82,269: the older Satyrs were called Σιληνοί, h.Ven.262, D.S.3.72; but S. was distinguished by prophetic powers, Ael.VH3.18. a figure of Silenus, used as a casket for precious pieces of sculpture, Pl.Smp. 215a, 215b. (Freq. written Σειλ-, but Σιλ- in early Inscrr., IG12.51 (v B.C.), Kretschmer Griech.Vaseninschr.p.132.)

silhnwdhs
ΣιληνώδηςΣιληνώδης, ες, like Silenus, Pl.Smp.216d.

sili
σίλισίλι, τό,= κροτών, Plin.HN15.25. = σέσελι, ib.20.36, Fest. s.v. silatum.

siliginarios
σιλιγνάριοςσῐλιγν-άριος, ὁ, seller of σιλίγνιον, MAMA3.700 (σηληγ-), 727, PKlein.Form.765 (vi A.D.): also written σιλιγινάριος, ib.182 (vi A.D.), and σιλιγνιάριος, ib.957 (v/vi A.D.).

siligneiths
σιλιγνίτηςσῐλιγν-ίτης [ῑτ] ἄρτος, ὁ, bread made therefrom, Gal. l.c.: written σῐλιγν-είτης, Supp.Epigr.4.518 (Ephesus, i/ii A.D.); and σῐλιγν-ίας, ου, ὁ, Eust.1753.7.

silignis
σίλιγνιςσῐ´λιγν-ις, εως, ἡ, flour from siligo, still finer than σεμίδαλις (q.v.), Gal.6.483, Eust.1753.6, EM793.8; written σελ- in Chrysipp.Tyan. ap. Ath.14.647e.

silignopalion
σιλιγνοπώλιονσῐλιγν-οπώλιον, τό, perh. f.l. for σιλιγνοπάλιον (from πάλη (B)) siligo-flour, in Zos.Alch. p.221 B.

sillainw
σιλλαίνωσιλλαίνω, (σίλλος) insult, mock, Herod.1.19, Ael.VH3.40, Poll. 2.54, D.L.9.111, Sch.Il.2.212, etc.

sillea
σιλλέασιλλέα: τρίχωμα, ἢ λεῖον (Ἠλεῖοι cj. Guyet), Hsch. σιλλεῖ: ἀναξαίνει, λυπεῖ, Id.

sillikuprion
σιλλικύπριονσιλλικύπριον, τό,= σέσελι Κύπριον, Hdt.2.94.

sillografew
σιλλογραφέωσιλλογρᾰφ-έω, write σίλλοι, Zonar.

sillografia
σιλλογραφίασιλλογρᾰφ-ία, ἡ, writing of ς., Eust. 1850.33.

sillografos
σιλλόγραφοςσιλλόγρᾰφ-ος (parox.), ὁ, writer of ς., esp. of Timo of Phlius, called ὁ ς., Ath.1.22d, Procl.in Alc.p.256 C.: generally, satirical poet, Jul.Or.7.207c.

sillopoios
σιλλοποιόςσιλλοποιός, ὁ,= σιλλογράφος, Sch.Luc.DMort.20.2.

sillos
σίλλοςσίλλος (not σιλλός, Hdn.Gr.2.918), ὁ, squint-eyed, ἐγὼ . . ς. γεγένημαί σε περιορῶν Luc.Lex.3 (ἰλλός cj. Hemsterhuis). satirical poem or lampoon in hexam. verse, such as those written by Timo of Phlius (cf. σιλλογράφος), D.L.9.111; applied to the poems of Xenophanes of Colophon by Str.14.1.28, Sch.Ar.Eq.406, Procl.ad Hes. Op.284, Sch.Il.2.212, Eust.204.22: in general, τὸν ς. ψόγον λέγουσι μετὰ παιδιᾶς δυσαρέστου Ael.VH3.40, cf. Poll.2.54, Sch.Luc.Prom. 8.

sillow
σιλλόωσιλλόω, = σιλλαίνω, Gal.19.213, Poll.9.148, Hsch.; expld. by Phot. (who cites Archipp.52) as τοὺς ὀφθαλμοὺς ἠρέμα παραφέρειν.

silluba
σίλλυβοςσίλλῠβος, ὁ, parchment-label, appended to the outside of a book, Cic.Att.4.4a.1, 4.8.2, dub. in 4.5.3 (v. infr.): pl. σίλλυβα, τά,= θύσανοι, Poll.7.64. (In Cic.Att.4.5.3 the vv.ll. sit tybis and sic tu iubes are perh. traces of sittybis; but σιττύβαι (q.v.) has an inappropriate meaning, unless it can mean leather case of a book.)

sillubiaw
σιλλυβιάωσιλλῠβιάω,= τὸ τοὺς κροσσοὺς ἀποσείεσθαι, Hsch. (corr. Bentl. for σιβυλλιᾶν, q.v.).

sillubon
σίλλυβονσίλλῠβον, τό, milk thistle, Silybum marianum, Dsc.4.155, Ruf. ap. Orib.7.26.38, Hsch.

silodouroi
σιλόδουροισιλόδουροι, οἱ, a Gallic word translated by εὐχωλιμαῖοι, vassals who have vowed to live and die with their lord, Nic.Dam.Fr.80J.: Lat. soldurii, Caes.BG3.22.

silourismos
σιλουρισμόςσῐλουρ-ισμός, ὁ, eating of a σίλουρος, serving it up at table, Diph. 17.11.

silouros
σίλουροςσῐ´λουρ-ος, ὁ, a river fish, Lat. silurus; it was so large as to require to be drawn out by horses or oxen, Ael.NA14.25; prob. sheatfish, Silurus glanis, Diph.17.9, Diod.Com.2.36, Sopat.15, PCair.Zen.680.36 (iii B.C.), Gal.12.377; used in Magic, PMag.Osl. 1.362.

simai
σίμαισίμαι, v. σιμός 11.1.

simainw
σιμαίνωσῑμαίνω, to be σιμός (q.v.), An.Ox.1.138; μὴ σίμαινε do not turn up your nose, Call.Iamb.1.104 (Hermes 69.168); cf. σιμοποιέω.

simaridion
σιμάριονσῑμάριον, τό, Dim. of σῖμος 11, a Nile fish, POxy.1857.1 (vi/vii A.D.): but Dim. σιμαρίδιον, τό, appears to be part of a horse's trappings, ib.1289.9 (v A.D.).

simbleuw
σιμβλεύωσιμβλ-εύω, (σίμβλος) shelter as in a hive, ς. κηρότροφα δῶρα μελισσῶν AP6.236 (Phil.).

simblh
σίμβλησίμβλ-η, ἡ,= σίμβλος, Hsch.

simblhios
σιμβλήϊοςσιμβλ-ήϊος, η, ον, of or from the hive, ς. ἔργα μελισσέων honey, A.R.3.1036
pecul. fem. σιμβληΐς, ΐδος, πέτρη ς. a hole in a rock used by bees as a hive, Id.1.880; also σιμβληΐδες μέλισσαι AP9.226 (Zon)
written σιμβλίδες in Hsch. (s.v.l.).

simblios
σίμβλιοςσίμβλ-ιος, α, ον, of a hive, found in one, dub. in Dsc.2.82: prob. f.l. for Λιλυβαῖον or Ὑβλαῖον, cf. Ruf. ap. Orib. 2.63.3.

simblon
σίμβλοςσίμβλ-ος, ὁ, beehive, Hes.Th.598, Arist.HA627a6, Theoc.19.2, A.R.2.132. metaph., any store or hoard, ς. χρημάτων Ar. V.241
later σίμβλ-ον, τό, pl. σίμβλα, Opp.C.1.128, Alciphr.3.23 (v.l. -ους).

simblwsis
σίμβλωσιςσίμβλ-ωσις, εως, ἡ, a disease of the eyes in horses, Hippiatr.11.

simiakon
ΣιμιακόνΣιμιᾰκόν (sc. μέτρον), τό, metre named after Sim(m)ias, Heph. 10.6.

simikinqion
σιμικίνθιονσιμικίνθιον, τό, v. σημικίνθιον.

simikion
σιμίκιονσιμίκιον, τό, a musical instrument of thirty-five strings, Poll.4.59 (v.l. σιμικόν).

simion
σίμιονσίμιον: αἰγιαλός, Hsch.

simoeis
ΣιμόειςΣῐμόεις, εντος, ὁ, the river Simois, Il.4.475, al.; contr. Σῐμοῦς, οῦντος, Hes.Th.342
Adj. Σιμοέντιος, contr. Σιμούντιος, α, ον, E. Or.809 (lyr.), IA767 (lyr.); also ος, ον Id.Hel.250 (lyr.); poet. fem. Σιμοεντίς, ίδος, Id.Andr.1019 (lyr.); Σιμουντίς, Ar.Th.110; also Σιμοείσιος, ον, Str.13.1.34, Tryph.326 (as pr. n., Il.4.474).

simopoiew
σιμοποιέωσῑμο-ποιέω, make σιμός, gloss on σίμαινε, Sch.Call. in PSI9.1094b37.

simoproswpos
σιμοπρόσωποςσῑμο-πρόσωπος, ον, snub-nosed, dish-faced, ἵππος Pl.Phdr.253e; μέλισσαι Lyr.Alex.Adesp.7.12.

simos
σιμόςσῑμός, ή, όν, snub-nosed, flat-nosed, of the Ethiopians and their gods, Xenoph.16; of the Scythians, Hdt.4.23, cf.Ar.Ec.617 (Comp.), 705, Theoc.3.8; represented as giving an arch, pert look, σιμός, ἐπίχαρις κληθείς Pl.R.474d; Arist. says that all children are σιμοί, Pr.963b15; of dolphins, Arion 1.7; of dogs, X.Cyn.4.1; of the hippopotamus, Hdt.2.71, Arist.HA502a11; of the ponies of the Sigynnae, Hdt.5.9; of bees and goats, Theoc.7.80, 8.50. of the nose, snub, flat, opp. γρυπός, Pl.Tht.209c; τὸ ς. τῆς ῥινός,= σιμότης, X.Smp.5.6, cf. Arist. Pol.1309b24.—As this kind of nose gives a pert expression, we find σιμὰ γελῶν AP5.176 (Mel.); σιμὰ σεσηρὼς μυχθίζεις ib.178 (Id.); cf. σιμόω 1. metaph., bent upwards, like the slope of a hillside: hence, up-hill, opp. κατάντης, χωρίον Ar.Lys.288, ubi v. Sch.; πρὸς τὸ ς. διώκειν pursue up-hill, X.HG4.3.23; πρὸς τὸ ς. ἀνατρέχειν Dionys.Com.4, cf.Arist.Pr.870a30; ς. [ὁδός] X.Cyn.6.5; ὑπερβάλλειν τὰ ς. ib.5.16; σίμαι (sic cod.) the ends of the lyre, Hsch.; also, parts of the cornice, Id., cf. Vitr.3.5.12. generally, hollow, concave, opp. κυρτός, ἡ γαστὴρ τῶν ἀδείπνων ς. X.Cyr.8.4.21; τὰ ς. τοῦ ἥπατος the bottom of the liver, Poll.2.213, Gal.11.93; χεὶρ ς. Ath.14.630a; of splints, νάρθηκες ς. Hp.Off.12, acc. to Gal.18(2).833 rounded and tapering off towards the end, so as gradually to diminish the pressure; also, of a kind of bandage, Hp.Off.7. σιμός: τυφλός, Hsch.

simos
ΣῖμοςΣῖμος, ὁ, pr. n. Flat-nose, Call.Epigr.49, etc.; used as name of a Satyr, Kretschmer Griech. Vaseninschr.pp.63,64
Σιμύλος is a dim. form. an unknown fish, Opp.H.1.170, Artem.2.14, Ath.7.312b.

simoths
σιμότηςσῑμότης, ητος, ἡ, the shape of a snub nose, opp. γρυπότης, Pl.Tht. 143e, 209c, X.Cyr.8.4.21. metaph., τὴν ς. τῶν ὀδόντων the upward curve of the tusks of a wild boar, Id.Cyn.10.13.

simotomew
σιμοτομέωσῑμο-τομέω, (τέμνω) perh. cut short off, Gp.5.17.6.

simotraxhlos
σιμοτράχηλοςσῑμο-τράχηλος [ᾰ], ον, with concave neck, so that the face is turned upwards, Tz.H. 11.100.

simous
ΣιμοῦςΣῐμοῦς, οῦντος, ὁ, contr. for Σιμόεις.

simow
σιμόωσῑμόω, (σιμός) turn up the nose, and metaph.,= μέμφομαι (cf. σιμός 1.2), Hsch. generally, bend upwards, τὴν ἰγνύαν Hld.10.31; τὸν αὐχένα, τὰ νῶτα, Ach.Tat.1.12
Pass., become σιμός, Hp.Art. 35; of the nose, Id.Epid.6.1.3; πόδες σεσιμωμένοι upturned feet, as of some wading birds, Arist.PA693a7, cf. Hp.Art.60.

simulos
ΣιμύλοςΣιμύλος, v. Σῖμος.

simwdia
σιμῳδίασῑμ-ῳδία, ἡ, a loose song, named from one Σῖμος, its inventor, Str. 14.1.41.

simwdos
σιμῳδόςσῑμ-ῳδός, ὁ, one who sings such songs, Aristocl.Hist.7.

simwma
σίμωμασίμωμα [ῑ], ατος, τό, anything turned up: the upturned bow of a ship, Plu.Per.26, cf. Sch.Pi.O.7.35.

simwn
ΣίμωνΣίμων [ῐ], ωνος, ὁ, Simon, one of the Telchines (v. Τελχίν), used prov. of a confederate in evil, οἶδα Σίμωνα καὶ Σ. ἐμέ Zen.5.41. name of a throw of the dice, Eub.57.

simwnideios
ΣιμωνίδηςΣῐμωνίδης, ου and Ion. εω, ὁ, voc. -ίδη AP6.213 (Simon.)
Simonides, Hdt.5.102, Pl.Prt.339a, etc.
Adj. Σιμωνίδειος, ον, of or like Simonides, τρόπος Plu.2.1137f.

simwr
σίμωρσίμωρ, a kind of fur-bearing field-mouse (Parthian), Hsch. (Cf. Arab. sammur 'mustela scythica'.)

simwsis
σίμωσιςσίμωσις [ῑ], εως, ἡ, snubness of nose, Gal.14.778.

sinamwreuma
σιναμώρευμασῐνᾰμώρ-ευμα, ατος, τό, a stolen dainty, Pherecr.230.

sinamwrew
σιναμωρέωσῐνᾰμωρ-έω, ravage or destroy wantonly, τῆς Ἑλλάδος μηδεμίαν πόλιν σιναμωρέειν Hdt.1.152, cf. 8.35: intr., Phld.Herc.1457.12; ς. ἔς τι Paus 2.32.3
Pass., to be treated wantonly, γυνὴ σιναμωρουμένη χαίρει Ar.Nu.1070.

sinamwria
σιναμωρίασῐνᾰμωρ-ία, ἡ, mischievousness, joined with ὕβρις, Arist.EN1149b33; greediness, Sch.Ar.Av.1690; extravagance, Them.Or.23.294a.

sinamwros
σινάμωροςσῐνᾰ´μωρ-ος, ον, mischievous, hurtful, ὀλέθρια καὶ ς. Hp.Art.48; wantonly mischievous, Anacr.52; of a dog, Plu.2.3a: c. gen. rei, τῶν ἑωυτοῦ ς. destructive of his own property, Hdt.5.92.ζ´. Adv. -ρως, ἐπέδακνεν τὸν Εὐριπίδην Satyr.Vit.Eur.Fr.39 xvi 23. wanton, ἀπάτη Ach.Tat.2.38 (s.v.l.). (σίνομαι: for the termin. -μωρος, cf. ἰόμωρος.)

sinapelaion
σιναπέλαιονσῐνᾱπ-έλαιον, τό, mustard-oil, Dsc.1.38 lemma.

sinaphros
σιναπηρόςσῐνᾱπ-ηρός, ά, όν, flavoured with mustard, ὀψαρίδιον POxy.2148.14 (i A.D.).

sinapi
σίναπισῐ´νᾱπ-ῐ, τό, Anaxipp.1.45, PFay.122.4,12 (i/ii A.D.); gen. εως PTeb.9.13 (ii B.C.), Ev.Matt.13.31, POxy.920.2 (ii/iii A.D.), Alex.Trall.1.12; ιος PMich.Zen.72.9 (iii B.C.), PStrassb.102.9 (iii A.D.); ις PLond.2.453.6 (iv A.D.); dat. ι PFlor.20.21 (ii A.D.); also σίνᾱπυ, Diocl. Fr.120, PCair.Zen.608.31, 703.12 (iii B.C.); gen. υος Sor.2.15 cod.; σίνηπι, Archig. ap. Gal.12.813, Crito ib.817, Dsc.2.154, Artem.5.5, etc.; gen. εως Asclep. ap. Gal.13.248, Dsc.1.38, PLips.97 xxxiii 4 (iv A.D.), etc.; ιος Aret.CD1.2, v.l. in Polyaen.4.3.32, etc.; σίνηπυ, Nic. Fr.84, Dsc.Eup.1.14; also σίνηπυς, acc. υν, ὁ, Nic.Al.533, and σίνᾱπις, ἡ, Herod.Med.in Rh.Mus.58.88
mustard, Sinapis alba
in early Att. and Ion. none of these forms appear, but νᾶπυ, Hp.Vict.2.54, Morb.3.15, Mul.1.13, cf.Ath.9.367a, Phryn.255. σίνηπι ἄγριον or Περσικόν,= θλάσπι, Ps.-Dsc.2.156. ς. κηπαῖον, Brassica nigra, ib.154.

sinapidion
σιναπίδιονσῐνᾱπ-ίδιον, τό, Dim. of σίναπι Alex.Trall.5.6. = μίλτος, as if = σινωπίδιον (q.v.), Eust. ad D.P.1178.

sinapinos
σινάπινοςσῐνᾱ´π-ῐνος, η, ον, of mustard, Dsc.1.38, Gal.11.870.

sinapion
σινάπιονσῐνᾱ´π-ιον, τό, Dim. of σίναπι, EM713.38, Gloss.

sinapismos
σιναπισμόςσῐνᾱπ-ισμός, ὁ, use of a mustard-blister, Sor.2.28, Archig. ap. Aët.3.181, Philum. Ven.4.9.

sinapisteon
σιναπιστέονσῐνᾱπ-ιστέον, one must put on a mustard-blister, ib.3.5, Antyll. ap. Orib.10.13.7.

sinapizw
σιναπίζωσῐνᾱπ-ίζω, pf. σεσινάπικα, apply a mustard-blister to one, τινα Xenarch.12 (but dub. sens.), Antyll. ap. Orib.10.13.6 and 10
Pass., have a mustard-blister applied, τὰ σεσιναπισμένα [μέρη] Id.ib.8.

sinapuc
σινάπυξσινάπυξ: γογγυλίς, Hsch.

sinaros
σιναρόςσῐνᾰρός, ά, όν, (σίνομαι) hurt, damaged, χείρ, ὀδόντες, σκέλος, Hp. Art.3,34, 52; τὸ ς. Id.Fract.33, Art.60.

sinas
σινάςσῐνάς, άδος, ἡ, destructive, Hsch.

sindarwneuomai
σινδαρωνεύομαισινδαρωνεύομαι, perh. corrupt for σιναμωρέω in App.Prov.4.71 (cf. Pherecr.230).

sindion
σίνδιονσίνδιον, prob. an error for σινδόνιον, PMasp.6 ii 87 (vi A.D.).

sindis
σίνδιςσίνδις: γέρων, Hsch.

sindogenhs
ΣινδογενήςΣινδογενής, ές, Indus-produced, Aglaïas 18.

sindokoqornoi
σινδοκόθορνοισινδοκόθορνοι, a kind of foot-gear, Hsch. (-κύθ- cod.).

sindonh
σινδόνησινδόν-η, ἡ, f.l. for σινδόνιον in Gal.19.117 s.v. λάσιον.

sindoniazw
σινδονιάζωσινδον-ιάζω, wrap in muslin, PMag.Par.1.88; σινδο]νιάσας prob. rest. in Inscr.Perg.264.6.

sindonion
σινδόνιονσινδόν-ιον, τό, curtain, garment, etc., made of σινδών, IG 42(1).118.67 (Epid., iii B.C.), Gal.Protr.10, Poll.7.73, D.C.79.13, POxy.921.15 (iii A.D.), Sammelb.7033.40 (v A.D.).

sindonios
σινδόνιοςσινδόν-ιος, ον, Adj. of σινδών, ῥάκος Str.15.3.19.

sindoniskos
σινδονίσκοςσινδον-ίσκος, ἡ, Dim. of σινδών, Michel832.24 (Samos, iv B.C.).

sindonitas
σινδονίτηςσινδον-ίτης [ῑ], ου, ὁ, wearing clothes of σινδών, Str.15.1.71; a garment made of σινδών, IG22.1525.6, Men. Sam.163, PHib.1.121.16 (iii B.C.); Dor. σινδον-ίτας IG5(1).1390.17 (Andania, i B.C.); made of σινδών, τελαμών Poll.4.181; χιτών Phot.

sindonoeidhs
σινδονοειδήςσινδονο-ειδής, ές, like σινδών, σκέπασμα Eust.782.21, cf. An.Par. 3.75.

sindonoforew
σινδονοφορέωσινδονο-φορέω, wear clothes of σινδών, Str.15.1.59.

sindonoforos
σινδονοφόροςσινδονο-φόρος, ὁ, σινδών-wearing priest, IG11(4).1253 (Delos). bath-attendant who bore the σινδών, ib.5(2).48.29 (Tegea).

sindonopwlhs
σινδονοπώληςσινδονο-πώλης, ου, ὁ, seller of cambrics, Tab.Defix.87.

sindonufhs
σινδονυφήςσινδονῠφής, ές, woven like or of σινδών, Philox.2.42; v. Σιδονυφής.

sindros
σίνδρωνσίνδρων, ωνος, ὁ, mischievous, glossed by πονηρός, Phot.; also = δουλέκδουλος, Seleuc. ap. Ath.6.267c
Hsch. also cites σινδρός, ὁ, in gen. pl.

sindwn
σινδώνσινδών, όνος, ἡ (ὁ, A.Fr.153; acc. pl. in Hsch. σινδούς, as εἰκούς from εἰκών), fine cloth, usually linen, Hdt.1.200,2.95, A. l.c., S.Fr.210.67; βρόχῳ μιτώδει σινδόνος Id.Ant.1222; ς. βυσσίνης τελαμῶνες, used for mummies, Hdt.2.86; of surgeons' bandages, Id.7.181 (but also ἐξ ἐρίου τὰς ς. ὑφαίνουσιν Thphr.HP4.7.7, cf. Str.15.1.20). anything made of such cloth, garment of linen (sts. muslin), Michel832.19 (Samos, iv B.C.), PCair.Zen.176.255 (iii B.C.), SIG2754.5 (Pergam.), PTeb.182 (ii B.C.), UPZ84.4 (ii B.C.), Luc.Deor.Conc.10; ἐν εὐτελεῖ ς. Plu.2.340d; napkin, Alciphr.3.66; ship's sail, E.Fr.773.42 (lyr.), Luc.Epigr.39, Alciphr.1.12; flag, standard, Plb.2.66.10; cloth or sheet, ς. καθαρά PLond.1.46.206 (iv A.D.) (so of a winding-sheet, Ev.Matt.27.59, cf. PPar.18bis 10); ς. κοιτάριαι sheets, Edict.Diocl. 28.16, cf. Th.2.49; ἐντὸς σινδόνος within the veil, esoteric, Iamb.VP 17.72; ἔξω ς. exoteric, ib.18.89.

sindwnion
σινδώνιονσινδώνιον, τό,= σινδόνιον, PGen.80.8 (iv A.D.).

sineomai
σινέομαισῑνέομαι, dub. Ion. form for σίνομαι (q.v.).

sineomai
σίνομαισίνομαι, Aeol. σίννομαι dub. in Sapph.12; 2sg. pres. or aor. subj. σίνηαι Od.12.139: Ion. impf. σινέσκετο, -οντο, Hes.Fr.117, Od.6.6: fut. σινήσομαι f.l. in Hp.Mul.1.52: aor. 3pl. ἐσίναντο Hdt.8.31, -έατο Id.7.147 codd.
codd. give a form σινέομαι in Hdt.4.123, 5.81, Hp. Morb.4.41,53, etc.; but σίνομαι is the only form in Hom., and prob. should be restored everywhere
Act. σίνω Ion. for βλάπτω acc. to Gal.15.662; σίνομαι Pass., IG22.1126.42 (Amphict. Delph.), Orph. A.211. [ῑ in the Verb (exc. perh. in Sapph.12); ῐ in σίνις, σίνος, ἀσῐνής.] harm, hurt, do one harm or mischief, Hom., only in Od. (but v. infr. 11, and cf. σίντης), of plunderers and marauders, οἵ σφεας σινέσκοντο, of the Cyclopes who used to plunder the Phaeacians, Od.6.6; ὅτε μοι σίνοιτό γ᾽ ἑταίρους, of Scylla destroying Odysseus' comrades, 12.114; εἰ δέ κε σίνηαι (sc. Ἠελίου βόας) 11.112, cf. ἀσινής; οὐ σινέσκετο καρπόν Hes.Fr.117; in later Ep., ἀλώπηξ . . σινομένα τὰν τρώξιμον plundering the grapes, Theoc.1.49; ς. ἔπαυλα καὶ . . ἄνδρας AP6.262 (Leon.), cf.A.R.1.951,1260, etc.; in Prose, pillage, waste a country, Hdt.5.74, 6.97, 8.31; τὴν Μηδικήν X.Cyr.5.5.4; waste, destroy the crops, Hdt.1.17, 4.123; αἰ δέ κα σίνηται [τοὺς καρπούς], ἀποτεισάτω τὰ ἐπιτίμια ὁ σινόμενος GDI5040.28 (Crete), cf. Tab.Heracl.1.129, X.Cyr. 3.3.15; ἐὰν ὑποζύγιον . . σίνηταί τι τῶν πέλας Pl.Lg.936e. generally, injure, αἰδώς, ἥ τ᾽ ἄνδρας μέγα σίνεται Hes.Op.318 (interpol. in Il.24.45, v. Sch.), cf. Phld.Piet.p.93 G.; [ὁ κροκόδειλος] οὐδὲν ς. τὸν τροχίλον Hdt.2.68; τὴν ἕδραν τοῦ ἵππου μὴ ς. not to hurt his back, X. Eq.12.9, cf. Thphr.HP9.18.3; αἰ δὲ σίναιτο ἀφακεσάσθω if he damages the utensils, he must make it good, Mnemos.57.208 (Argos, vi B.C.); esp. in war, injure, harass, ς. τὸν στρατόν Hdt.5.27; τοὺς πολεμίους μέγα ς. Id.7.147, cf. 9.49, X.An.3.4.16; opp. ὠφελεῖν, Id.Lac.12.5.—Never in Trag., once in Pl., freq. in X.; once in non-literary Pap., BGU248.17 (i A.D.).

sinhpi
σίνηπισίνηπι, Ion. for σίναπι.

siniasma
σινίασμασινί-ασμα, ατος, τό, detrimentum, recrementum, retrimentum, ς. ἢ ῥυπαρία τοῦ σίτου, ib.

siniathrion
σινιατήριονσινι-ᾱτήριον, τό, = sq., Hsch.

siniazw
σινιάζωσινι-άζω, (σινίον) = σήθω, sift, winnow, Ev.Luc.22.31, Hsch., Phot., Gloss.

sinion
σίνιονσίνι-ον (parox.), τό, late word for sieve, Id. (cf. σεννίον).

sinis
σίνιςσίνις [σῐ], ιδος, ὁ, acc. σίνιν, (σίνομαι) ravager, plunderer, Αὐτόλυκον πολέων κτεάνων σίνιν Antim.(?) ap.Sch.S.OC378; ἔθρεψεν λέοντα σίνιν δόμοις (λέοντος ἶνιν Conington) A.Ag.718, cf. Call.Ap.92, Lyc.539: as Adj. destroying, ς. ἀνήρ, as an example of a γλῶσσα, Poet. ap. Arist. Rh.1406a8. pr. n. Σίνις, the Destroyer, a famous robber of the Isthmus of Corinth, E.Hipp.977, Marm.Par.36, X.Mem.2.1.14, etc.; cf. Πιτυοκάμπτης. (Freq. misspelt σίννις in codd., as Arist. l.c.)

sinodous
σινόδουςσῐν-όδους, οντος, ὁ, ἡ, hurting with the teeth, Hsch. (cf. συνόδους).

sinodwn
σινόδωνσῐν-όδων, οντος, ὁ, a kind of sea-bream, prob. Dentex vulgaris, Epich.69, Arist.HA591a11, 610b5, Antiph.43, Archestr.Fr.17, Dorio ap.Ath.7.322c (codd. vary between σινόδων, σινώδων, συνόδων).

sinopoios
σινοποιόςσῐνοποιός, όν, hurtful, ζῴδια, ἀστήρ, Cat.Cod.Astr.1.147, 2.163.

sinos
σίνοςσίνος, εος, τό, hurt, lesion, in pl., Hp.Fract.10, Acut.54, al.: generally, mischief, injury, Hdt.8.65; blemish, PGnom.205 (ii A.D.). of things, mischief, bane, plague, used by A. alone of Trag., πρέπει ς. the mischief is revealed, Ag.389 (lyr.); ς. ἐσθημάτων ruin to them, ib.561; ς. πολυκτόνον, of Helen, ib.734 (lyr.); pest, of the ἀστήρ (star-fish), Arist.HA548a9; ς. πρὸς εὐκαρπίαν Thphr.CP 2.7.5.—Ion. word, very rare in Att. Prose, Isoc.Ep.4.11. [σῐ, A. Il.cc., Nic.Th.1,653; but σῑνεα Id.Al.231.]

sinoths
σινότηςσῐνότης, ητος, ἡ, faultiness, Gloss.

sinow
σινόωσῐνόω, late form of σίνομαι, Man.6.552, Olymp.Hist.p.454 D.
Pass., σεσινωμένα Paul.Al.L.2, cf. Vett.Val.77.6, al.

sinplaria
σινπλαρίασινπλαρία, ἡ, simple (money), Lat. simplaria, SIG901.14 (Delph., iv A.D.).

sinthis
ΣίντιεςΣίντιες, οἱ, the Sintians, a name (variously expld. in Eust.158.4sq.) of early inhabitants of Lemnos, Il.1.594, Od.8.294, Hellanic.71(a), (c)J.
hence Σιντηΐς, ΐδος, ἡ, old name of Lemnos, A.R.1.608, 4.1759
Adj. Σιντιακός, ή, όν, Orph.A.471.

sinths
σίντηςσίντης, ου, ὁ, (σίνομαι) poet. word, = σίνις, ravening, of the lion, Il. 11.481, 20.165; of the wolf, 16.353: with a fem. Subst., σίνταο φάλαγγος Nic.Th.715. Subst., = ἔχις, ib.623. spoiler, thief, Opp.H.4.602, Cat.Cod.Astr.7.115. hoopoe, Hsch. s.v. μακεσίκρανος (σιήτην cod.).

sintwr
σίντωρσίντωρ, ορος, ὁ,= σίντης, Tab.Defix.in Rh.Mus.55.85 (Crete, iv B.C.): c. gen., AP6.45.

sinwdwn
σινώδωνσινώδων, v. σινόδων.

sinwn
σίνωνσίνων, ωνος, ὁ, stone parsley, Sison Amomum, Dsc.3.55 (v.l. σίσων, as in Gal.12.123), Plin.HN27.136, Aret.CA2.5 codd. ς. ἄγριος, = πευκέδανον, Ps.-Dsc.3.78.

sinwpeus
ΣινώπηΣῐνώπη, ἡ, Sinope, Hdt.1.76, etc.; Σινωπεύς, έως, ὁ, an inhabitant thereof, Simon.118, X.An.5.3.2, etc.; Σινωπίτης [πῑ], D.P.255; Σινωπίς or Σινωπῖτις, ἡ, the country, Str.12.3.40, 12.3.12; but Σινωπίς, a compound medicine in Heras ap.Gal.13.785
Adj. Σινωπικός, ή, όν, St.Byz. Σινωπική (sc. μίλτος), ἡ, a red earth found in Cappadocia, imported into Greece from Sinope, Thphr.Lap.52, Dsc.5.96, Str.12.2.10, etc.
also Σινωπίς, Aret.CA1.8; Σινωπῖτις, PSI10.1180.55 (ii A.D., σινοπ-); also σινωπίδιον, τό, Tz.H.13.44; cf. σιναπίδιον.

sinwpizw
ΣινωπίζωΣῐνωπίζω, behave like the courtesan Sinope, Hsch.

sinwtikos
σινωτικόςσῐνωτικός, ή, όν, (σινόω) mischievous, baneful, Ptol.Tetr.148, Vett. Val.17.25, al., Sch.Nic.Al.231.

sioeidhs
σιοειδήςσῐοειδής, ές, like σίον, coined by EM134.24.

sioforos
σιοφόροςσῐοφόρος, Lacon., = θεοφόρος, IG5(1).212.57 (Sparta).

siokomos
σιοκόμοςσῐο-κόμος, ον, Lacon. for Θεο-κόμος, with hair like the gods, Eup.444 (Meineke for σιωκολλος).

siokoros
σιοκόροςσῐο-κόρος, ὁ, Lacon. for θεο-κόρος,= νεωκόρος (q.v.), Hsch.

sion
σίονσίον [ῐ], τό, water parsnip, Sium angustifolium, Speus. ap. Ath.2.61c, Theoc.5.125, Dsc.2.127; read by Ptol.Euerg.(Fr.11 J.) in Od.5.72. water pimpernel, Veronica Anagallis, Crateuas (?)ap.Dsc. l.c. = σισύμβριον, Dsc.2.128. = ἄνησσον, Ps.-Dsc.3.56.

sior
σιόςσῐός, Lacon. for θεός, Ar.Lys.81, 174, al., Foed. ap. Th.5.77, IG5 (2).510 (near Megalopolis, iii/ii B.C.); σιόρ, Hsch.; acc. σίν IG5(1).210.55, 211.51.

sipalos
σιπαλόςσῐπᾰλός, ή, όν, purblind, ugly, Call.Fr.anon.106, Eust.972.29; glossed by χαλεπός, ἀκάθαρτος, ἄμορφος, Hsch., Zonar.; also by ἐπάργεμος κτλ., Hsch.; cf. σιφλός.

sippinomestos
σιππινόμεστοςσιππινόμεστος, ον, stuffed with tow, προσκεφάλαια PMasp.6 ii 60 (vi A.D.).

sippion
σίππιονσίππιον, τό,= στυππεῖον, BGU1080.18 (iii A.D.), POxy.1130.12 (v A.D.), etc.

sippourgos
σιππουργόςσιππουργός, ὁ, worker in tow, CPR19a17 (iv A.D.).

sipta
σίπτασίπτα: σιώπα (Messapian), Hsch.

siptaxoras
σιπταχόραςσιπταχόρας, ου, ὁ, lac-tree, Schleichera trijuga, Ctes.Fr.57.22 and Fr.74
written psitthachoras, Plin.HN37.39.

siptwnai
σιπτῶναισιπτῶναι: ἀπεικάσαι, Hsch. (Cf. θισπῶσαι: both perh. ff.ll. for ϝισϝῶσαι.)

sipudnos
σίπυδνοςσίπυδνος [ῐ], ἡ, collat. form of sq., Orac. ap. Luc.Alex.25.

sipuh
σιπύησῐπύ-η [ῠ], ἡ, meal-tub, Ar.Eq.1296, Pl.806, Pherecr.142, AP6.302 (Leon.); spelt συπύη, PCair.Zen.14.14 (iii B.C.); the Att. form σιπύα, though cited by Harp.( = Lys.Fr.165 S.) and Hsch. s.v. σίφνον, is not found exc. in Poll.10.162; cf. ἰπύα.

sipuhqen
σιπύηθενσῐπύ-ηθεν, Adv. from the meal-tub, Call.Fr.454.

sipuigmos
σισιλισμόςσῐσῐλισμός or σῐπυ-ιγμός, ὁ,= σισμός, Sch.Od.9.394, Eust.1636.17.

sipuis
σιπυΐςσῐπυ-ΐς, ΐδος, ἡ,= σιπύη, jar, Hp.Steril.235, cf. Gal.19.138.

siqilesade
σιθιλεσαδέσιθιλεσαδέ, African word, = ἱεράκιον τὸ μέγα, Ps.-Dsc.3.64, vv.ll. σιθιλαισαδε, σιθιλεσας.

siqonih
ΣιθωνίαΣῑθωνία, Ion. -ιη, Sithonia, land of the Sithones, a part of Thrace, Hdt.7.122: Σῑθώνιος, α, ον, Sithonian, St.Byz.; Σῑθών, όνος and ῶνος, ὁ, a Thracian, Lyc.1357,583; Σῑθωνίς, ίδος, ἡ, a Thracian woman, Nonn.D.13.336. [Some forms in ο are used by Poets, Σῑθονίη Euph.58, Σῑθονίς Nonn.D.48.113.]

siraion
σίραιονσίραιον [ῐ], τό, new wine boiled down, Ar.V.878, Antiph.142, Alex. 127.8, 188, Nic.Al.153 (where ῑ, written ει), Gal.10.403; also of figs, Id.13.8,9
also οἶνος

siraios
σίραιοςσίραιος, Dsc.5.6, Aret.CA1.1; σίρινος, Eust.1385.14.

siramfos
σίραμφοςσίραμφος: τὸ ῥύγχος, Hsch. σίρβηνον, τό, cake offered to Aphrodite, Id. σιρία: ἀσφάλεια, Λάκωνες, Id. σιρίασις, σιριάω, σίριος, v. σειρ-. σῑρῐκόν, v. σηρικός.

sirikopoios
σιρικοποιόςσῑρῐκοποιός, ὁ, silk-manufacturer, IG14.785 (Naples).

siris
σῖριςσῖρις or σίρις, ιδος, ἡ,= ξυρίς, EM209.35. σίρις: ἀπαίδευτος, Hsch.

siromasths
σιρομάστηςσῑρομάστης, ου, ὁ, prop. pit-searcher, i.e. a probe or gauge, with which tax-gatherers searched corn-pits and magazines, used in war to try whether there were pits in the ground, Ph.Bel.100.5, cf. Ph. 1.135. barbed lance of the same shape, LXX 3 Ki.18.28, al., J. AJ7.2.2. use of the ς. 11.1, Steph.in Hp.2.255 D.

siron
σίρονσίρον, τό, or σίρος, ὁ, in acc. sg., = θεῖον ἄπυρον, Gal.12.903.

siros
σιρόςσιρός, ὁ, pit for keeping corn in, IG12.76.10, S.Fr.276, E.Fr.827, Anaxandr.41.28 (anap.), D.8.45, 10.16, PLond.2.216.11 (i A.D.). pitfall, Longus 1.11. [ῐ, E.l.c., Anaxandr. l.c., Eratosth.35.4, ῑ in Xenoph.(?) 41 D.: later written σειρός, D.S.19.44, 2 Ep.Pet.2.4, PLeid.X.50 B. (iii/iv A.D.).]

sirwma
σίρωμασίρωμα, ατος, τό, sediment, Aët.1.135.

sirwths
σιρωτήςσιρωτής, ὁ, simussator, i.e. cimussator, οἴνου ἢ ἄλλου τινὸς ὑγροῦ, Gloss.

sirwton
σιρωτόνσιρωτόν, [σιρω(τόν?)], vessel for holding wine or vinegar, Sammelb.1960. (Coptic word.)

sirwtria
σιρώτριασιρώτρια, ἡ, ornatrix, Gloss.

sisakikia
σισακικίασισακικία, ἡ, a garment (?), PGen.80.12 (iv A.D.).

sisamis
σισαμίςσισαμίς: τὸ παρὰ τοῖς ἰατροῖς λεγόμενον σέσελι, Hsch. σίσανον: τὸν ὀξίνην οἶνον, Id.

sisarion
σισάριονσισάριον, τό, a woman's ornament of gold, Poll.5.101, Hsch., Phot.

sisaron
σίσαρονσίσᾰρον, τό, parsnip, Pastinaca sativa, Epich.3, 27, Diocl.Fr.122, Sammelb.6801.23 (iii B.C.), Dsc.2.113, Sor.1.51.

siseleos
σισέλεοςσισέλεος, ὁ, = siselium, Gloss.

sisilaros
σισίλαροςσισίλαρος: πέρδιξ, Περγαῖοι, Hsch.

sisillos
σίσιλλοςσίσιλλος: νόσημα, καθάπερ σκωληκίασις, καὶ ζῷόν τι, Hsch. σισίνδιος: γέρων, Id.

sisma
σίσμασίσμα, ατος, τό written for σεῖσμα (q.v.), PMasp.58 ii 11 (vi A.D.).

sismos
σισμόςσισμός, ὁ, ʽσίζὦ σίξις, hissing, Suid. s.v. σεισμός.

sisoh
σισόησισόη, ἡ, roll of hair, LXX Le.19.27; Phaselite word acc. to Hsch.

sisorbakos
σισορβάκοςσισορβάκος: τράχουρος ὁ ἰχθῦς, Hsch.

sistros
σίστροςσίστρος, v. σεῖστρος.

sisubos
σίσυβοςσίσῠβος, ὁ, in pl., glossed by κροσσοί, ἱμάντες, and θύσανοι, Phot., Eust.976.28.

sisufeion
ΣίσυφοςΣίσῠφος [ῑ], ὁ, Sisyphus, Il.6.153, Od.11.593: prov., πλείονα δ᾽ εἰδείης Σισύφου Thgn.702; μηχαναὶ Σισύφου Ar.Ach.391; nickname of the Spartan Dercyllidas, X.HG3.1.8
Adj. Σῑσύφειος, α, ον, E.Med. 405, etc.; Σισυφία χθών, i.e. Corinth, Epigr. ap. Paus.5.2.5; Σισυφὶς ἀκτή, αἶα, Theoc.22.158, AP7.354 (Gaet.); Σισύφειον, τό, temple of S., D.S.20.103, Str.8.6.21.

sisufizw
σισυφίζωσῑσῠφίζω, act like Sisyphus, i.e. slily and unscrupulously, Phryn. PSp.110 B.

sisumbrinos
σισύμβρινοςσῐσύμβρ-ινος, η, ον, of σίσυμβρον, μύρον Antiph.106.5, Thphr.Od. 27.

sisumbrion
σισύμβριονσῐσύμβρ-ιον, τό, bergamot-mint, Mentha aquatica, Cratin.98, Ar. Av.160, Arist.Fr.367, Thphr.HP2.1.3,al. (distd. fr. μίνθα 2.4.1), Dsc.3.41; ὀσμηρὸν ς. Nic.Fr.74.57. water-cress, Nasturtium officinale, Dsc.2.128, Plin.HN20.247. a woman's ornament, Poll.5.101.

sisumbron
σίσυμβρονσῐ´συμβρ-ον, τό,= foreg. 1.1, AP4.1.19 (Mel., σῐ-), Nic.Th. 896 (pl., σῑ-).

sisura
σισύρασῐσύρα [ῠ], ἡ, goat's-hair cloak, used as a garment by day and a coverlet by night, Ar.Ra.1450, V.738, Ec.347, Lys.933, Av.122; ἐν πέντε ς. ἐγκεκορδυλημένος Id.Nu.10; ς. δερματίνη Pl.Erx.400e; cf. σίσυρνα, σίσυς.—Tz. (ad Lyc.634) distinguishes σισύρα as made ἐκ δέρματος ἐντρίχου from σίσυρνα = ἄτριχον δερμάτιον.

sisurigxion
σισυριγχίονσῐσῠριγχίον, τό, Barbary nut, Iris Sisyrinchium, Thphr.HP1.10.7.

sisurna
σίσυρνασίσυρνα [ῐ], ἡ,= σισύρα (q.v.), garment of skin, Alc.128 Diehl, Hdt.4.109, 7.67; τῆς ς. τῆς λεοντέας A.Fr.109; also σίσυρνος, ὁ (a kind of bandage, cf. σίσυρος), and σίσυρνον, τό, Hsch.
Dim. σισύρνιον, τό, to be read in Sch. Theoc.5.15.

sisurnoduths
σισυρνοδύτηςσῐσυρνο-δύτης [ῡ], ου, ὁ, one who wears a σίσυρνα, Lyc. 634.

sisurnoforos
σισυρνοφόροςσῐσυρνο-φόρος, ον, wearing a σίσυρνα, Hdt.7.67.

sisurnwdhs
σισυρνώδηςσῐσυρνώδης, ες, like a skin or fur, στόλος S.Fr.413.

sisuropoios
σισυροποιόςσῐσῠροποιός, ὁ, blanket-maker, GDI4957.3 (Eleutherna).

sisuros
σίσυροςσίσυρος: γράμματος (leg. ῥάμμ-) εἶδος, Hsch.; cf. σίσυρνος.

sisurwtos
σισυρωτόςσῐσῠρωτός, ή, όν, shaped into a σισύρα, SIG1259.7 (Athens, iv B.C.).

sisus
σίσυςσίσυς, ὁ,= σισύρα, Hsch.; any coarse or cheap garment, Tz.ad Lyc. 634.

siswn
σίσωνσίσων, v. σίνων. σῖτα, v. σῖτος.

sitagerths
σιταγέρτηςσῑτᾰγέρτης, ου, ὁ, (ἀγείρω) collector of corn for state purposes, commissary, Tab.Heracl.1.102,177.

sitagwgew
σιταγωγέωσῑτᾰγωγ-έω, convey corn, c. acc. cogn., ς. σιταγωγίαν Luc.Nav. 14: abs., D.C.47.37,49.27
Med., import corn, IG22.28.18.

sitagwgia
σιταγωγίασῑτᾰγωγ-ία, ἡ, conveyance of corn, PTeb.57.12 (ii B.C.), Luc.Nav.14.

sitagwgos
σιταγωγόςσῑτᾰγωγ-ός, όν, (ἄγω) conveying corn, πλοῖα provision-ships, Hdt.7.147; ἄκατοι ib. 186; νῆες And.2.21, Th.8.4; ὁλκάδες Id.6.30; cf. σιτηγός.

sitaia
σιταῖασιταῖα, τά, corn-rents, LW331 (Olymos).

sitaletikos
σιταλετικόςσῑτᾰλετικός, ή, όν, for grinding corn, μηχανή BGU405.7 (iv A.D.).

sitalkas
ΣιτάλκαςΣιτάλκας, ὁ, epith. of Apollo at Delphi, Paus.10.15.2.

sitanias
σιτανίαςσῑτανίας πυρός, ὁ, a branching cereal, Thphr.HP8.2.3; formed like κριθανίας. v. σητάνειος.

sitapodekths
σιταποδέκτηςσῑτ-αποδέκτης, ου, ὁ, corn-collector, PFlor.43.9 (iv A.D.), PLips. 98 iii 11 (iv A.D.).

sitapodoxeion
σιταποδοχεῖονσῑτ-αποδοχεῖον, τό, granary, Partsch Sandschak Berat 200 (Epirus, ii A.D.).

sitapoxia
σιταποχίασῑτ-ᾰποχία, ἡ, (ἀπέχω) abstinence from food, Hsch. s.v. βουβίλιξ.

sitarion
σιτάριονσῑτ-άριον, τό, Dim. of σῖτος, a little corn or bread, a bit of corn or breadstuff: sg., PCair.Zen.160.10 (iii B.C.), Plu.2.1097d: pl., Philem.98.3, PTeb.750.16 (ii B.C.), Plb.16.24.5; bits of food, Hp.Epid.3.17.ά.

sitarkew
σιταρκέωσῑταρκ-έω, supply with provisions, ὁ τὸ σιταρκεῖν φάμενος σῖτον ἐπαρκεῖν Eust.626.55.

sitarkhsis
σιτάρκησιςσῑτάρκ-ησις, εως, ἡ,= τὸ ἀρκοῦν βρῶμα, Zonar.

sitarkia
σιταρκίασῑταρκ-ία, v. σιταρχία.

sitarkismos
σιταρκισμόςσῑταρκ-ισμός, ὁ, supply of food, Al.Ge.43.2.

sitarxew
σιταρχέωσῑταρχ-έω, pay an army, etc., τοὺς στρατιώτας IG92(1).3 A 35 (Thermum, iii B.C.), PMich.Zen.32.5 (iii B.C.), D.S.10.33
Pass., BGU 1190.6 (prob. i B.C.), Str.14.2.5, 17.3.15.

sitarxhma
σιτάρχημασῑτάρχ-ημα, ατος, τό, a soldier's rations, Antiph.80.12.

sitarxhs
σιτάρχηςσῑτάρχ-ης, ου, ὁ, (ἄρχω) commissary-general, victualler, Ph.2.69: also σῑ´ταρχ-ος, ὁ, Harmod.1.

sitarxia
σιταρχίασῑταρχ-ία, ἡ, commissariat, victualling department, IG5(2).266.36 (Mantinea, i B.C.), Ph.2.64, etc. a soldier's pay in money, Arist.Oec.1350a36 (v.l. -αρκία), 1351b16, 1353b2, IG92(1).3 A38 (Thermum, iii B.C.); opp. σιτομετ ρία (pay in kind), PHal.1.159 (iii B.C.), cf. PAmh.2.29.22 (iii B.C.), PTeb.729.2 (ii B.C.), UPZ16.7 (ii B.C.). pay in kind, provisions, Ph.Bel.101.51 (pl.); τὰ σύμβολα τῶν ς., ἐξαρτίσας αὐτὸν ταῖς ς., BGU1755.5,10, cf. 1749.15 (both i B.C.), etc. generally, provision, maintenance, ib.948.14 (iv/v A.D.); ἡ ἀναγκαία τροφὴ ἤτοι ς. PLond.5.1708.118 (vi A.D.).

sitarxw
σιταρχώσῑταρχ-ώ, οῦς, ἡ, female commissariat officer, IG5(2).266.37 (Mantinea, i B.C.).

siteia
σιτείασῑτ-εία, ἡ, feeding, fattening, ὀρτύγων PLips.97 xi 17 (iv A.D.), Gloss.: pl., ς. ἄρτων BGU1067.14 (ii A.D.).

sitendeia
σιτένδειασῑτ-ένδεια, ἡ, shortage of food, BSA23.73 (Macedonia, ii A.D., pl.).

siteomai
σιτέωσῑτ-έω, part. gen. σιτεόντων Hp.Nat. Hom.9 (v.l. σιτευμένων): aor. 1 part. σιτήσας Hsch.
elsewh. σιτέομαι, Ion. impf. σιτέσκοντο Od.24.209: fut. σιτήσομαι Ar.Nu.491, Pax 724, Arist.Mu.400b19: aor. ἐσιτήθην IG5(1).51.1 (Laconia); poet. σιτήθην Theoc.9.26: (σῖτος)
take food, eat, κλίσιον ἐν τῷ σιτέσκοντο Od. l.c., cf. Hdt.1.94, 133, Pl.Ap.36d; οἱ ἐν τῷ Μουσείῳ σιτούμενοι BGU73.4 (ii A.D.), etc. c. acc., feed on, eat, ἰχθῦς, καρποὺς σιτέεσθαι, Hdt.1.200,202, cf. 71; ἐλπίδας A.Ag.1668; ἀπομαγδαλιάς Ar.Eq.414; τὴν σοφίαν Id.Nu. l.c.; ὅπως, οἷς αὐτὸς σιτοῖτο σίτοις, τούτοις ὅμοια παρατίθοιτο αὐτῦι X.Cyr.8.2.3; κρέας ς. Theoc. l.c. eat of, ἀπό τινος Hld.2.23; τινι Scymn.854.