shka
σῆκασῆκα, Adv. into the fold (σηκός), a shepherd's call to his flocks, Hsch.
shkalin
σήκαλινσήκαλιν (acc. sg.), perh. = Lat. secale, Aët.15.11.
shkazw
σηκάζωσηκάζω, (σηκός) shut up in a pen, καί νύ κε σήκασθεν (for ἐσηκάσθησαν) κατὰ Ἴλιον ἠΰτε ἄρνες Il.8.131; ὥσπερ ἐν αὐλίῳ σηκασθέντες X.HG 3.2.4; σηκάζειν πυρούς τε καὶ ἀστάχυας κατ᾽ ἀλωάς Orph.Fr.268.
shkhkoros
σηκηκόροςσηκηκόρος, ὁ, ἡ,= σηκοκόρος, cj. for βόκορος in Poll.7.151, v.l. in Suid.
shkis
σηκίςσηκ-ίς, ίδος, ἡ, (σηκός) female house-slave, housekeeper, Ar.V.768, Pherecr.10 (where however it seems to be a pr. n.), cf. Poll.3.76, Phot.
shkobaths
σηκοβάτηςσηκο-βάτης [ᾰ], ου, ὁ, a religious official, θεοῦ Ἑρμανούβιδος BCH 37.94 (Thessalonica).
shkokoros
σηκοκόροςσηκο-κόρος, ὁ, ἡ, (κορέω) cleaner of a stable, byre, or pen, herdsman, Od.17.224, Poll.7.151, Suid.; cf. σηκηκόρος. chapel-keeper, Zonar.
shkoloai
σηκολόαισηκολόαι: λῃσταί, Hsch.
shkow
σηκόωσηκ-όω, weigh, balance, IG22.1407.41, Plu.2.928d (Pass.). Dor. σάκωσε: κατέκλεισεν, Hsch.
shkulh
σηκύλησηκ-ύλη, ἡ,= σηκίς, Ael.Dion.Fr.297, Hsch., Phot.
shkwdhs
σηκώδηςσηκ-ώδης, ες, (σηκός 11) chapel-like, Ael.NA10.31.
shkwthr
σηκωτήρσηκ-ωτήρ, ῆρος, ὁ, (σηκόω) the beam of a balance, Hsch.
shkwtos
σηκωτόςσηκ-ωτός, loculatus, Gloss.
shlaggeus
σηλαγγεύςσηλαγγεύς, έως, ὁ, gold refiner, Agatharch.27,28; cf. σάλαγξ and σῆραγξ 11.
shlia
σηλίασηλία, ἡ,= Att. τηλία, AB382.
shlia
σήλιασήλια: τὰ μικρὰ πιθάρια (i.e. Lat. seria), καὶ σκεῦος ἀρτοποιητικόν, Hsch.
shlia
τηλίατηλία, ἡ, board or table with a raised rim or edge, to prevent meal and pastry placed on it from falling off, corn-seller's or baker's board, Pherecr.126, Peithol. ap. Arist.Rh.1411a14, cf. HA578a1 (hence cj. for ἑστίας in Hippiatr.1), BGU1117.11 (i B.C.), Sch.Ar.Pl.1038 (citing Eup.194), AB275: but in Ar. l.c. (1037) apptly. hoop of a corn-sieve, κοσκίνου κύκλος Sch. table or stage whereon game-cocks and quails were set to fight, Aeschin.1.53, Poll.9.108, Alciphr.3.53: generally, gambling-table, ABl.c. chimney board, trap-door, Ar.V.147.--A form σηλία is cited in Sch.Ar. l.c., cf. σήμερον, τήμερον; v. σαλία.
shmadion
σημάδιονσημάδιον, τό, gloss on ἐνέχυρον, Sch.Ar.Pl.451, cf. Eust.1675.46. ensign, flag, [Polyaen.]6.38.10.
shmaia
σημαίασημαία, v. σημεία. σημαιαφόρος, v. σημειοφόρος.
shmaiaforos
σημειοφόροςσημειο-φόρος, ὁ, standard-bearer, Sammelb.599.7, al. (Ptolemaic), D.H.8.65, Plu. Brut.43
also σημεαφόρος BGU600.10,12 (ii/iii A.D.), PFlor.278 iii 30 (iii A.D.), IGRom.3.57 (Prusias), CIG4957e(Egypt); σημηαφόρος Sammelb.979.7 (Alexandria, i A.D.), CIL3.6026 (Syene), Stud.Pal.22.92 (iii A.D.); σημιαφόρος Supp.Epigr.6.535 (Isauria), Judeich Altertümer von Hierapolis No.153; σημιαφώρος PHamb. 39No.16; σιμιαφόρος ib.No.45 (ii A.D.); σημαιαφόρος (with v.l. σημαιοφόρος) Plb.6.24.6, J.BJ6.1.7; σημαιοφόρος also in Plu.Galb. 22. = σημεία 1.1 b, in form σημιαφόρος, Jahresh.13.201 (Alabanda, ii A.D.). signaller, Ascl.Tact.2.9, 6.3.
shmaioforos
σημαιοφόροςσημαιοφόρος, v. σημειοφόρος.
shmaleos
σημαλέοςσημᾰλέος, α, ον, (σῆμα) giving a sign, epith. of Zeus, who sends signs by thunder, Paus.1.32.2.
shmansis
σήμανσιςσήμαν-σις, εως, ἡ, (σημαίνω) notation, Nicom.Ar.2.6.
shmanteos
σημαντέοςσημαν-τέος, α, ον, to be noted, τόποι Aret.SA2.2.
shmanthr
σημαντήρσημαν-τήρ, ῆρος, ὁ,= σημάντωρ, herdsman, A.R.1.575; κλήρου ς. its owner, Id.3.1403. seal, signet, J.AJ11.6.12, SIG880.33 (Pizus, iii A.D.); ς. δακτύλιος J.AJ20.2.2.
shmanthrion
σημαντήριονσημαν-τήριον, τό, mark or seal upon anything to be kept, A.Ag.609; dub. sens. in S.Fr.432.9. place for coining money, mint, Harp. s.v. ἀργυροκοπεῖον.
shmantikos
σημαντικόςσημαν-τικός, ή, όν, significant, opp. ἄσημος, ὄνομά ἐστι φωνὴ ς. κατὰ συνθήκην ἄνευ χρόνου Arist.Int.16a19; ῥῆμα . . φωνὴ συνθετὴ ς. μετὰ χρόνου Id.Po.1457a14; λόγος . . ἐστι φωνὴ ς. κατὰ συνθήκην Id.Int.16b26, cf. Stoic.2.48: c. gen., ς. ὑγιείας Arist.Top.106b36; ς. πάσης κακίας D.S.3.4; ς. ὄρη mountains giving signs of the weather, Thphr.Sign.51; ς. παρωτίδων indicative of mumps, Gal.17(1).405; -κά significant symptoms, Hp.Praec.11. Adv. -κῶς Arist.Top.106b37: c.gen., M.Ant.10.7: Sup. -ώτατα Longin.31.1.
shmantos
σημαντόςσημαν-τός, ή, όν, marked, τροχαῖος a trochee consisting of 8 + 4 time-units, Plu.2.1140f, Aristid. Quint.1.16.
shmantrion
σημάντριονσημάν-τριον, τό, in pl., sign, εἴς θ᾽ ἕω σημάντρια dub. cj. in S.Fr.432.
shmantris
σημαντρὶςσημαν-τρὶς γῆ, clay used for sealing, like our wax, Hdt.2.38.
shmantron
σήμαντρονσήμαν-τρον, τό,= σημαντήριον, seal, σημάντρων σόων unbroken seals, Hdt.2.121.β´; ς. ἀνείς, ἀνοίξαντες, E.IA325, X.Lac.6.4: metaph., δεινοῖς σημάντροισιν ἐσφραγισμένοι, i.e. wounded, E.IT1372.
shmantwr
σημάντωρσημάν-τωρ, ορος, ὁ, (σημαίνω 11) one who gives a signal, leader, commander, Il.4.431, cf. Od.19.314; of a horse, driver, Il.8.127; of a herd, herdsman, 15.325, Q.S.13.74; θεῶν ς., of Zeus, Hes.Sc.56; ς. ἄνδρες h.Ap.542; ἐθνέων ἦσαν ἄλλοι ς., of the subordinate officers, Hdt.7.81. informer, guide, S.OT 957 (v.l. σημήνας); παγίδων σημάντορα φελλόν indicator of the nets, AP6.27 (Theaet.); μόλιβον, σελίδων ς. πλευρῆς (v. σελίς 11), ib.62 (Phil.), cf. 64 (Paul. Sil.). later as Adj., even in fem., σημάντορι φωνῇ Nonn.D.37.551; ς. καπνῷ Tryph.237.
shmasia
σημασίασημᾰσία, ἡ, (σημαίνω 11) the giving a signal or command, LXXNu.29.1; αἱ ἀπὸ τῶν ἄρκτων ς. D.S.2.54. indication, αἱ πράξεις ἤθους ς. ἐστίν Arist.Pr.919b36; designation, Str.8.6.5. meaning, signification, πρὸς τὸ περὶ σημασιῶν Φίλωνος, title of work by Chrysippus, Stoic.2.5, cf. Phld.Sign.34: freq. in Gramm., A.D.Pron.14.3, al., Ael.Tact.24.4, Iamb.Protr.4, etc. notation in Music, Gaud. Harm.20. the decisive appearance of a disease, Aret.SA1.5, al. mark, ἐν δέρματι χρωτός LXX Le.13.2; of the Nile-flood, ἀνῆλθεν ἡ τοῦ Νείλου ς. κατὰ τὸ ἱερατικὸν σημεῖον Bull.Soc.Alex. 5.55(v/vi A.D.). address of a correspondent, POxy.1678.28 (iii A.D.). βασιλικὴ ς. royal insignia or appearance, Sor. Fasc.8.
shmation
σημάτιονσημᾰ´τ-ιον, τό, Dim. of σῆμα, Eust.1675.44.
shmatizomai
σηματίζομαισημᾰτ-ίζομαι, = σημαίνομαι, Sch.S.Aj.32.
shmatoeis
σηματόειςσημᾰτ-όεις, εσσα, εν, (σῆμα 3) full of tombs, χθών AP7.628 (Crin.).
shmatopoikilos
σηματοποικίλοςς]ημᾰτοποικίλος [ῐ], perh. motley, dub. rest. in Lyr. in Philol. 80.338.
shmatourgos
σηματουργόςσημᾰτουργός, ὁ, one who makes devices for shields, A.Th. 491.
shmeaforos
σημεαφόροςσημεαφόρος, v. σημειοφόρος.
shmeia
σημείασημεία, ἡ, military standard, Plb.2.32.6, LXXIs.30.17, Mon.Anc. 15.23, 16.3. = Lat. vexillum, as a decoration, OGI560.13 (Tlos, i A.D.). a body of troops under one standard, the Roman manipulus, UPZ14.23, al. (ii B.C.), Sammelb.1436.10 (ii B.C.), Plb.1.33.9, 3.113.3, 6.24.5, etc.; cf. σημεῖον 1.4b. image of Emperor on standard, J.BJ2.9.2. = σῆμα 5 (on shield), Sch.Ar.Ra. 963. = σημεῖον, διαξέσας σημείας (on stone) IG7.3073.138 (Lebadea). (The spellings σημεία as in IGl.c., UPZ18.5 (ii B.C.), and good Mss. of Plb. (v. vol.4p.xxi B.-W.), D.H.8.64, 9.13, al., D.S.20.90, and σημέα as in UPZ14.23, Sammelb. l.c., Mon.Anc. Il.cc., Abh.Berl.Akad.1932 (5).41 (Pergam., ii A.D.), are prob. the only early spellings: σημαία which is found in Plu.Fab.12 and as v.l. in Plb., D.H.8.65, al., is prob. f.l. for σημέα.)
shmeiografos
σημειογράφοςσημειογράφος [ᾰ], ὁ, (σημεῖον 11.5) shorthand writer, Plu.Cat.Mi.23, Stud.Pont.3.3a (Amisus), CIG3902d (Eumenia), POxy.724.2 (ii A.D.).
shmeioskopos
σημειοσκόποςσημειο-σκόπος, ὁ, one who observes omens, diviner, Al. 1 Ki. 28.3,9.
shmeioskopoumai
σημειοσκοποῦμαισημειο-σκοποῦμαι, divine, Sm.De.18.10.
shmeiwdhs
σημειώδηςσημει-ώδης, ες, remarkable, conspicuous, Str.8.1.3 (Sup.); of language, peculiar, singular, ὀνόματα D.H.Isoc.2. significant of something to come, ἅλῳ Arist.Mete.373a30, cf. Thphr.Vent.35; τὰ ἐνύπνια ἔχει τι ς. Arist. Div.Somn.462b15, cf. Phld.Sign.19, Plu.2.286b. Adv. -δῶς remarkably, Str.16.2.28.
shmeiwma
σημείωμασημεί-ωμα, ατος, τό, in pl., records, Vit Philonid. p.11 C.
shmeiwsis
σημείωσιςσημεί-ωσις, εως, ἡ, indication, notice, Plu.2.961c. inference from a sign, Phld.Sign.2, al.; ὁ καθ᾽ ὁμοιότητα τρόπος τῆς ς. ib.1; ὁ κατ᾽ ἀνασκευὴν τρόπος τῆς ς. ib.31. Medic., remarking, observing of symptoms, Gal.19.394; used by the νεώτεροι for διάγνωσις acc. to Heliod. ap. Orib.45.16.4; later, examination, ἡ διὰ τοῦ πυρῆνος ς. Paul.Aeg.6.77. visible sign or token, as a banner, LXX Ps. 59(60).6.
shmeiwteos
σημειωτέοςσημει-ωτέος, α, ον, to be noted as an exception, A.D.Pron.54.14, etc. σημειωτέον, one must note, Sor.2.8, Sch.Ar.Av.417, etc.
shmeiwtikos
σημειωτικόςσημει-ωτικός, ή, όν, observant of signs, ὁ ὄντως φιλόσοφος ς. Porph. Abst.2.49. Adv. -κῶς S.E.M.8.158. -κόν, τό, the science of symptoms in medicine, diagnosis, Gal.14.689; name of treatise on diagnosis, Sor.1.124.
shmeiwtos
σημειωτόςσημει-ωτός, ή, όν, signified, inferred from a sign, S.E.P.2.101,M.8.166.
shmerinos
σημερινόςσημερῐνός, ή, όν, of to-day, Call.Sos.vi 2, Ammon.in Int.32.5, Sch. Ar.Nu.699, Dosith.p.397 K., Gloss.
shmhion
σημήϊονσημήϊον, τό, Ion. for σημεῖον. σημιαφόρος, v. σημειοφόρος.
shmikinqion
σημικίνθιονσημῐκίνθιον (written σιμικίνθιον), τό, Lat. semicinctium, apron or kerchief, Act.Ap.19.12.
shmodiaios
σημοδιαῖοςσημοδιαῖος, α, ον, holding six modii, Edict.Diocl.15.51.
shmoforion
σημοφόριονσημοφόριον, τό, dub. rest. in Ἀρχ. Ἐφ.1913.27 (Gonni, iii B.C.).
shmuda
σημύδασημύδα, ἡ, Judas-tree, Cercis Siliquastrum, Thphr.HP3.14.4,5.7.7.
shmwn
σημώνσημών, ὁ, Lacon. for θημών, EM711.16.
shnikh
σηνίκησηνίκη: ἄτροχος ἅμαξα, καὶ τὸ τετράπουν ζῷον, σαύρᾳ παραπλήσιον. καὶ ζῷον πολύπουν, ὅμοιον τοῖς κατοικιδίοις ὄνοις, Hsch. σηνοῦροι: ταῖς οὐραῖς σαίνοντες, Id.
shpedonikos
σηπεδονικόςσηπεδον-ικός, ή, όν, causing putrefaction, Heliod. ap. Orib.47.16.1. Adv. -κῶς ibid.
shpedonwdhs
σηπεδονώδηςσηπεδον-ώδης, ες, inclined to putrefy, ἕλκεα Hp.Mul.1.36, Paul.Aeg.6.45; ἀήρ Alex.Aphr.Pr.1.88.
shpedwn
σηπεδώνσηπεδών, όνος, ἡ, (σήπομαι) decay, putrefaction, in animal bodies or wood, or even stone, Hp.Epid.3.4, Antipho Soph.15, Pl.Phd.110e, Thphr.CP6.1.5; σηπεδόνα λαβεῖν Pl.Phd.96b. of live flesh, mortification, of two kinds, ς. χλωρή (v. σῆψις) when a humour discharges, and ξηρή when it is dry, Hp.Epid.5.4. pl., putrid humours, Id.Aph.3.16 (sg. in 7.20), Plb. 1.81.7, Com.Adesp.344, etc. a serpent whose bite causes putrefaction, Nic.Th.327, Ael. NA15.18.
shpeion
σήπειονσήπειον, τό, v. σήπιον.
shpetos
σηπετόςσηπ-ετός, ὁ,= σηπεδών, Hsch.
shpeuw
σηπεύωσηπ-εύω, cause to putrefy, Man.4.269.
shph
σήπησήπ-η, ἡ,= σηπεδών, Aq.Jb.17.14, 21.26, dub. l. in LXX Si.19.3.
shpia
σηπίασηπία, ἡ, cuttle-fish, sepia, Hippon.68 B, Epich.61, Ar.Ach.351, al., Antipho Soph.78, Arist.HA524a25, al.; a dainty at Athens, Ar. Ach.1040, etc.
shpias
σηπιάςσηπιάς, άδος, ἡ,= foreg., Nic.Al.472.
shpidarion
σηπιδάριονσηπῑδ-άριον, τό,= sq., Philyll.13.
shpidion
σηπίδιονσηπῑ´δ-ιον, τό, Dim. of σηπία, Hp. Mul.2.133, Ar.Fr.247, Ephipp.15.4, Arist.HA550a16.
shpion
σήπιονσήπιον (or σηπίον), τό, bone of the sepia or cuttle-fish, pounce, Arist.HA524b24, 532b1, AP0.98a21 (where σήπειον).
shpiopoulupodeios
σηπιοπουλυπόδειοςσηπιοπουλῠπόδειος, ον, of cuttle-fish and polypus, prob. in Philox. 2.13.
shpoialis
σηποιαλίςσηποιαλίς: εἶδος ἀμπέλου, Hsch.
shpopoios
σηποποιόςσηποποιός, όν,= σηπτικός, Alex.Aphr.Pr.1.66.
shpthrion
σηπτικόςσηπ-τικός, ή, όν, putrefactive, septic, -κὴ κοιλίη digestive stomach, opp. oesophagus, Hp.Anat.1; τὸ ς. (sc. φάρμακον) Arist.HA607a22, Thphr.HP9.16.5; ς. φάρμακον D.S.4.38: so σηπ-τήριον φ. Hp.Loc. Hom.38.
shptos
σηπτόςσηπ-τός, ή, όν, converted into excrement, of food, τὸ ς. περίττωμα τοῦ πεφθέντος ἐστίν Arist.GA762a15; cf. σῆψις 11. Act., = σηπτικός, <δυνάμεις>, i.e. medicines, Dsc.2.62 (δ. expressed in 3.9); φάρμακον Meges ap.Orib.44.24.10.
shpw
σήπωσήπω, A.Ch.995, Pl.Ti.84d, etc.: fut. σήψω A.Fr.275: aor. ἔσηψα (δι-) Ael.NA9.62
make rotten or putrid, A.Fr.l.c.; of a serpent's poison, A.Ch.l.c.; of the sting of the σήψ, Ael.NA16.40. soak hides, δέρματα ς. Supp.Epigr.3.18 (Athens, v B.C.). metaph., corrupt, waste, αἱ ἡσυχίαι σήπουσι καὶ ἀπολλύασι Pl.Tht.153c; ς. τὰ τῆς πόλεως πράγματα D.H.11.37. mostly in Pass. (pf. σέσηπα being used in pass. sense, Il.2.135, E.El.319, (κατα-) Ar. Pl.1035, (ἀπο-) X.An.4.5.12), fut. σᾰπήσομαι Gal.7.397, (κατα-) Pl. Phd.86b, (ἀπο-) Hp.Prorrh.2.1: aor. ἐσάπην [ᾰ] Hes.Sc.152, Hdt.2.41, 3.66, Pl.Phd.80d; σαπήῃ (κατα-), Ep. subj. for σαπῇ, Il.19.27: pf. σέσημμαι prob. in POxy.1449.51 (iii A.D.)
rot, moulder, of dead bodies, χρὼς σήπεται Il.24.414, cf. 19.27, Hdt.2.41; περὶ ῥινοῖο σαπείσης Hes.Sc.152; of wood, δοῦρα σέσηπε Il.2.135; τριήρης ὑπὸ τερηδόνων σαπεῖσα Ar.Eq.1308. of live flesh, mortify, ὁ μηρὸς ἐσάπη Hdt.3.66; σφακελίσαντος τοῦ μηροῦ καὶ σαπέντος Id.6.136, cf. Pl.Phd.80d; αἷμα σέσηπεν E.El.319; promote coction or formation of 'laudable' pus, in Act., Hp.Morb.1.6,28. of water, Id.Aër.8; οἶνος . . σαπὲν ἐν ξύλῳ ὕδωρ Emp.81. of the food rejected after digestion, Arist.Mete.381b12, al.; cf. σηπτός, σῆψις 11. metaph., ς. ὑπὸ τῆς ἡδονῆς Men. 23; ὁ πλοῦτος ὑμῶν σέσηπε Ep.Jac.5.2.
shpwn
σήπωνσήπων, ωνος, ὁ,= sapo, Gloss.; cf. σάπων.
shqw
σήθωσήθω, PCair.Zen.761.3,4 (iii B.C.), Asclep. ap. Gal.13.244,342, BGU952.2 (ii/iii A.D.): aor. part. σήσας Hp.Mul.1.64
Pass., aor. ἐσήσθην or ἐσήθην, Aret.CA1.4, Gp.3.7.2 (interpol. in Dsc.2.96): pf. σέσησμαι Hp.Morb.3.11, Int.3, Nat.Mul.34, Dsc.1.68; cf. ἐττημένος (also ἐσσημένος Inscr.Délos 500 A9 (iii B.C.))
sift, bolt, ll.cc.
shr
ΣήρΣήρ, ὁ, gen. Σηρός, mostly in pl. Σῆρες, Seres, the people from whom silk was obtained (i.e. the Chinese), Str.11.11.1, 15.1.34, D.P.752, etc.; interpol.(?) in Ctes.Fr.p.86 M. (cod. Monac.)
Adj. Σηρικός (q.v.). silkworm, Paus.6.26.6.
shr
σήρσήρ, ὁ, Lacon. for θήρ, Hsch.; cf. σηροκτόνος.
shra
σηράσηρά: σκῦλα, ἢ δεσμὸς πλεκτός (v. σειρά), Hsch.
shragc
σήραγξσήραγξ: ἐπιθυμία, Hsch.; cf. σηράγγων: σπηλαίων, ἐπιθυμιῶν, Id.
shragc
σῆραγξσῆραγξ, αγγος, ἡ (ὁ, Agath.5.6), cave hollowed out by water, hollow rock, S.Fr.549, Pl.Phd.110a, Arist.HA548a24, al.; of a lion's den, Theoc.25.223; of the sponge-like pores of the lungs, Pl.Ti.70c, Ps.-Democr. in Hp.Ep.23; of the bronchi, Ruf.Onom.159; medullary cavity of a bone, Antyll. ap. Orib.44.20.11. = σανίδωμα used by σηλαγγεύς (q.v.), Agatharch.27. v. σήραγγος.
shraggion
σηράγγιονσηράγγ-ιον, τό, Dim. of σῆραγξ, a place in the Piraeus, where was a bath, Ar.Fr.122, Lys.Fr.17 S., Is.6.33, Alciphr.3.43.
shraggoomai
σηραγγόομαισηραγγ-όομαι, Pass., to be or become hollow, Dsc.5.121, Hld.1.28
Act. σηραγγ-όω, make spongy or porous, τίς ὁ τὸν πνεύμονα -ώσας; Corp.Herm.5.6.
shraggos
σήραγγοςσήραγγος ἢ
shraggwdhs
σηραγγώδηςσηραγγώδης, ες, full of holes or caverns, Ἴδη Paus.10.12.4, cf. D.C.48.51, Agath.2.15, Lyd.Ost.53. porous, spongy, Hp.VC 1, al.; θηλαί Sor.1.88; νεῦρον Gal.10.968.
shrambos
σήραμβοςσήραμβος: εἶδος κανθάρου, Hsch.
shrikarios
σηρικάριοςσηρικάριος, ὁ, silk-worker or silk-mercer, IG3.3513 (written σιρ-), Edict.Diocl.20.9, al. (written σειρ-).
shrikodiasths
σηρικοδιαστήςσηρῐκο-διαστής, οῦ, ὁ, silk-weaver, Ps.-Callisth.3.12.
shrikopoios
σηρικοποιόςσηρῐκο-ποιός, v. σιρικοποιός.
shroktonos
σηροκτόνοςσηροκτόνος, ον, Lacon. for θηροκτ-, Ar.Lys.1262.
shs
σήςσής, ὁ, gen. σεός (as if fr. σεύς, which is given as nom. by Choerob. in Theod.1p.406H.); pl., nom. σέες Moer.p.339 P.; gen. σέων Hermipp. 94, Ar.Lys.730, Ph.2.461 (not σεῶν, v. Choerob. l. c.); acc. σέας Luc.Ind.1
the forms σητός, σῆτες, σητῶν, etc., were later, as in Men.540.5, Arist.HA557b3, Thphr.HP9.11.11, Ph.2.361 (and v.l. in 2.461), cf. Moer. l.c., etc.
moth, [χρυσὸν] οὐ ς. οὐδὲ κὶς δάπτει Pi.Fr.222, cf. Ar. l. c., Str.13.1.54, Ev.Matt.6.19, Ev.Luc.12.33; attacking books, Luc. l. c. metaph., σῆτες ἀκανθοβάται or -λόγοι, of the Grammarians, bookworms, AP11.322 (Antiphan.), 347 (Phil.).
shsamaios
σησαμαῖοςσησᾰμ-αῖος, α, ον, made of sesame, πλακοῦς Luc.Pisc.41; μουστάκια ς. (σησαμᾶτα in codd., perh. rightly) seasoned with sesame, Chrysipp. Tyan. ap. Ath.14.647d.
shsameia
σησαμείασησᾰμ-εία, ἡ, sowing (or planting) of sesame, PSI5.500.3 (iii B.C., in pl.), PLille 26.1 (iii B.C.).
shsameuw
σησαμεύωσησᾰμ-εύω, cultivate sesame, PSI4.432.3, PTeb.815 Fr.3rii 10 (both iii B.C.).
shsamh
σησάμησησᾰ´μ-η, ἡ, sesame, Sesamum indicum, Gp.3.2.4.
shsamh
σησαμῆσησᾰμ-ῆ, ἡ, contr. from σησαμέα (which occurs in Hdn.Gr.2.425), a mixture of sesame-seeds, roasted and pounded with honey, an Athenian delicacy, given to guests at a wedding, Ar.Pax 869, Men.938; in pl., Amphis 9.3; wrongly written σησάμη in Hp.Int.42, etc.
shsamikos
σησαμικόςσησᾰμ-ικός, ή, όν, pertaining to sesame; -κά, τά, accounts relating to sesame, PCair.Zen.314.4 (iii B.C.).
shsaminos
σησάμινοςσησᾰ´μ-ῐνος, η, ον, made of sesame, ς. ἔλαιον sesame-oil, PRev.Laws 40.10 (iii B.C.), PPetr.3p.218 (iii B.C.), Str.16.4.26, Dsc.1.34; δοκοί Peripl.M.Rubr.36; ς. χρῖμα X.An.4.4.13 (ς. ξύλα is prob. f.l. for συκάμινα in Dsc.1.98).
shsamion
σησάμιονσησᾰ´μ-ιον, τό, Dim. of σησαμῆ, Hdn.Epim.125.
shsamiths
σησαμίτηςσησᾰμ-ίτης [ῑ] (sc. ἄρτος or πλακοῦς), ου, ὁ, bread or a cake made with sesame seeds, Poll.6.72, Ath.3.114a: fem. Adj. σησᾰμ-ῖτις, ιδος, planted with sesame, γῆ PSI5.522.1 (iii B.C.); so ἡ ς. alone, ib.503.28, 522.11 (iii B.C.); of sesame, sc. κράστις (?), ib.4.351.16 (iii B.C.). σησαμῖτις, ιδος, ἡ,= foreg. 11, Ps.-Dsc.4.149.
shsamoeidhs
σησαμοειδήςσησᾰμο-ειδής, ές, like sesame or sesame-seeds, Thphr.HP3.13.6; of bones, Gal.UP2.12. σησαμοειδές, τό, fruit of ἐλλέβορος μέλας, Dsc.4.162; used medicinally, Hp.Acut.(Sp.)60, Ep. 21; hellebore from Anticyra acc. to Diocl.Fr.152; also ς. φάρμακον Str.9.3.3. ς. τὸ μικρόν, purple rock-cress, Aubrietia deltoidea, Dsc.4.163 (also called ς. τὸ λευκόν, Ps.-Dsc. ibid.). ς. τὸ μέγα, bastard rocket, Reseda alba, Dsc.4.149.
shsamoeis
σησαμόειςσησᾰμό-εις, εσσα, εν, of sesame, ἐδέσματα Hp.Aff.47; σησαμοῦς ἄρτος Sor.1.115. as Subst. (contr.) σησαμοῦς (sc. πλακοῦς) sesame-cake, Ar.Ach.1092, Th.570.
shsamoforos
σησαμοφόροςσησᾰμο-φόρος, ον, sesame-bearing, γῆ PMich.Zen.96.3 (iii B.C.).
shsamopwlhs
σησαμοπώληςσησᾰμο-πώλης, ου, ὁ, sesame-seller, IG22.1561.23; fem. σησᾰμό-πωλις, ιδος, ib.1554.40.
shsamorutopaghs
σησαμοτυροπαγήςσησᾰμο-τῡροπᾰγής, ές, compounded of sesame and cheese; or σησᾰμο-ρῡτο-πᾰγής, compounded of sesame and rue, Philox.3.18.
shsamos
σήσαμοςσήσᾰμος, ὁ,= σήσαμον 1.1, Gp.9.18.2, Suid.
shsamoturon
σησαμότυρονσησᾰμό-τῡρον, τό, mess of sesame and cheese, Batr.36.
shsamountios
σησαμούντιοςσησᾰμούντιος, α, ον, made of sesame, Sch.Ar.Pax869.
shsamous
σησαμοῦςσησᾰμοῦς, v. σησαμόεις.
shsamwdhs
σησαμώδηςσησᾰμώδης, ες,= σησαμοειδής, σπέρμα, καρπός, Thphr.HP6.5.3, 9.9.2.
shsteon
σηστέονσηστέον, (σήθω) one must sift, Dsc.5.88, Gp.3.7.1.
shstertion
σηστέρτιοςσηστέρτιος νόμος,= Lat. sestertius nummus, SIG674.69 (Thessaly, ii B.C.); ς. νοῦμμος BGU326 ii 4 (ii A.D.). σηστέρτιον, τό,= Lat. sestertium, PGnom.84, al. (ii A.D.).
shstias
ΣηστόςΣηστός, ἡ, Hdt.7.78,9.115, and Att. acc. to St.Byz.; also ὁ, X. HG4.8.5,6, Ephor.155 J.
Sestos, a town on the European side of the Hellespont, over against Abydos, Il.2.836, etc.
Adj. Σήστιος, α, ον, IG12.203.10, al.; poet. fem. Σηστιάς, άδος, Musae.24,189.
shstiwdhs
ΣηστιώδηςΣηστιώδης, ες, in the style of Sestius: Adv. Comp., Σηστιωδέστερον scriptum, Cic.Att.7.17.2.
shstos
σηστόςσηστός, ἡ, (σήθω) nickname of the courtesan Phryne, the sifter, because she drained her lovers of money, Herodic. ap. Ath.13.591c. σηστὸν καρύων Ποντικῶν, perh. name of a measure, PCair.Zen.13.22, cf. 12.9 (iii B.C.).
shstridion
σηστρίδιονσηστρίδιον, τό, Dim. of sq., PFay.118.20 (ii A.D.).
shstron
σῆστρονσῆστρον, τό, (σήθω) sieve, Hsch.
shtanion
σητάνιονσητάνιον [ᾰ], τό,= ἐπιμηλίς, Dsc.1.118; also σιτάνιον Gal.19.99; cf. σατάνειος.
shtanwdhs
σητανώδηςσητᾰνώδης, ες,= σητάνιος, Hp. ap. Gal.19.137. (Spelt σιταν-.)
shtaw
σητάωσητάω, (σής) fret, of moths, Suid.
shteios
σήτειοςσήτειος: νέος, Hsch. (fort. σητάνειος).
shtinos
σητινός*σητινός, v. σατινός.
shtobrwtos
σητόβρωτοςσητό-βρωτος, ον, eaten by moths, LXXJb.13.28, Ep.Jac.5.2.
shtodokides
σητοδόκιδεςσητο-δόκιδες: ψυχαί, ἢ πτηνὰ ζῷα, Hsch.
shtokopos
σητόκοποςσητό-κοπος, ον, ʽκόπτὠ = σητόβρωτος, Dsc.2.182, AP11.78 (Lucill.), Damocr. ap. Gal.14.127.
shy
σήψσήψ, gen. σηπός, ἡ, (σήπω) putrefying sore, Hp.Epid.3.7, Dsc.1.58, al. σήψ, ὁ, Arist., Thphr. (v. infr.), Lucan.9.723
a serpent, the bite of which causes intense thirst, Arist.Mir.846b11, Thphr.HP9.11.1 (cj.), etc.; δίψιος Nic.Th.147; mortification followed, Ael.NA16.40. a kind of lizard, Nic.Th.817; also called σαύρα Χαλκιδική, Dsc.2.65.
shyidakhs
σηψιδακήςσηψῐδᾰκής, ές, causing mortification by its bite, φαλάγγιον Pl. ap. Arist.Top.140a4.