se
σύσύ [ῠ], thou: Pron. of the second pers.
Ep. nom. τύνη [ῡ] Il.5.485, al. (Lacon. τούνη Hsch.); Aeol. σύ Sapph.Supp.16.6, 21.9; Dor. τύ [ῠ] Pi.O.1.85, Epich.34, al., Theoc.3.33, etc.; Boeot. τού [short syll.] Corinn.Supp.2.83, A.D.Pron.55.6 (also τούν ib. 50.27, 55.6): Nom. σύ, Od.18.31, A.Ag.1035, Ar.Nu.29, etc.; voc., Od.21.193, Ar.Ach.165, Pl.1069.—Gen. σοῦ, h.Hom.29.4, elsewh. only Att., Ar.Ach.302, etc.; enclit. σου, S.Ph.761, OT538, etc.; never in Hom., who uses σεῦ, ll.3.206, al., σέο ib.446, al. (also in Lyr., Archil.(?)inPLit.Lond.54, B.3.65), σεῖο Il.3.137, al.; also σέθεν 1.180, al. (which also occurs in Lyr., Sapph.33, B.10.9, and Trag., A.Th.264, al.), and as enclit. σευ, Il.5.811, al., σεο 1.396: Hdt. has only σέο 1.124, σεο (enclit.) ib.9, σεῦ ibid., 3.42,85, 7.38, σευ (enclit.) 3.36,134, 7.49
Dor. τεῦ, τευ, Theoc.5.19, 10.36, etc.; rarely τέο, Alcm.17; lengthd. τεοῦ Epich.145, Sophr.84, and τεοῖο Il.8.37, 468; Boeot. τεῦς Corinn.24; Dor. τεοῦς Sophr.59; also τιοῦς A.D. Pron.74.27; τεῦς Theoc.2.126; τοι v.l. in Id.7.25; enclit. τεος Sophr.83; Cret. τέορ Hsch.; other Dor. forms are τίω, τίως, both Rhinth.13, τίος A.D.Pron.75.24.—Dat. σοί, Il.1.158,167, Archil.88, Mimn.8, Sapph.7,99, A.Pr.3, Hdt.3.42, 6.86.ά, 7.52, etc.; Dor. τοί Alcm.86 (oxyt.); Dor., Lesb., and Ion. enclit. τοι Alem.33, Sapph. Frr.2.2,8, Archil.79, Hippon.20, Anacr.44, 75.3, Pi.N.3.76, B.10.104, Hdt.1.115, 3.35,63,85; in Hom., Lesbian Lyr., and Ion. Lyr. and Prose τοι is always enclit., σοί never enclit. (τοί and σοι are not found exc. σοι Od.3.359, 11.381, ς(οι) Il.1.170, and in codd. of Pi.P. 4.270, 9.55; rarer than τοι in Hdt., 3.69, al.); in Att. both σοί and σοι (enclit.) are used (σοί Ar.Nu.361, etc., σοι ib.87, etc.), τοί and τοι are not used; σοι is never elided exc. in Il.1.170, τοι is elided in Od. 1.60,347, Alc.55, Id.Oxy.1788 Fr.15 ii 9, Sapph.28.2; Ep. and Lyr. also τεΐν, Il.11.201, Od.4.619, Epigr. ap. Hdt.5.60,61, Ar.Av.930; also τίν [ῐ], Alcm.16, Pi.P.1.29, 8.68 (dub. l.); τίν [ῑ], Id.I.6(5).4, Theoc.2.20 (τίν before a consonant, Pi.O.10(11).93); also τεΐ Alcm.53; τίνη Rhinth.13.—Acc. σέ, Il.6.256, al.; enclit. σε, 1.26, Sapph.1.2, Supp.23.9, Hdt.3.42, etc.; in late Gr. σέν, Anatolian Studies p.76; Dor. τέ Alcm.52, Pi.O.1.48, Theoc.1.5, Call.Fr.114; τ᾽ v.l. (cod. R) in Ar.Ach.779 (on the accent v. A.D.Pron.54.14, 83.4); τρέ (leg. τϝέ) Hsch.; or (enclit.) τυ IG42(1).121.69 (Epid., iv B.C.), Ar.Eq.1225, Ach.730 (dub. in Ach.779), Theoc.1.56,78, etc.
also τίν Corinn.4, Cerc.7.6, Theoc.11.39,55,68. in combination with γε, σύ γε, σέ γε, etc. (cf. ἔγωγε), thou at least, for thy part, freq. in Hom. and Att.; Dor. τύγε Epich.[272], Timocr.1 (v.l. τύ γα); τύγᾰ Theoc.5.69,71; Boeot. τούγα A.D.Pron.55.6: dat. σοί γε Il.1.557: acc. σέ γε 10.96, etc.
also σύ περ 24.398. σύ c. inf. (as imper.), Hdt.3.134, 4.163. Dual nom. and acc. σφῶϊ, Il.1.336, 4.286, al., you two, both of you; σφώ (not σφῴ, cf. A.D. Pron.85.17), Il.1.574, 11.782, 13.47, S.OC344, 1543, etc.—Gen. and Dat. σφῶϊν, Il.4.341, al.; contr. σφῷν once in Hom., Od.4.62, and always in Att. (Hdn.Gr.1.475) and Trag., e.g. A.Pr. 12, S.OC342, OT1495, Pl.Lg.892e (codd. Pl. have σφῶϊν in Tht. 193c, al., σφῶν Euthd.273e, al.). None of these forms are enclit., A.D.Pron.38.9, 85.12; cod. A of Pl.Lg.658c, 673e, 689a wrongly makes σφῳν enclit.; Ζεὺς σφὼ is prescribed in Il. 15.146 by Hdn.Gr.2.93.—σφῶϊ is never dat.; in Il.4.286 it is the acc. depending on κελεύω; σφῶϊν is never acc.; in Od.23.52 it is dat. commodi. Plur. nom. ὑμεῖς, Il.2.75, al. (before a vowel, 4.246, 7.194, al.), Pherecyd.Syr. 11, Democr.29a, Hdt.3.72, etc., ye, you; Aeol. and Ep. ὔμμες Il.1.274, al., Sapph.24, 25; Dor. ὑμές Sophr.60, Ar.Ach.760,761,862; ὑμέν SIG685.118 (Crete, ii B.C.), GDI5155.6 (ibid., ii B.C.); Boeot. οὐμές Corinn.6; a resolved form ὑμέες, Parth.Fr.14, is a poeticlicence (so A.D.Pron.93.3) rather than genuine Ionic (v.l. in Hdt.8.22).— Gen. ὑμῶν, Ar.Ach.143, etc.; ὑμέων (disyll.) Il.7.159, Od.13.7, al., Archil.74.6 (ὑμῶν codd.), Sol.11.5 (v.l. ὑμῶν); ὑμέων also Hdt.3.73, 6.130, al.; as trisyll., Herod.2.27; ὑμείων Il.4.348, 7.195, al.; Dor. ὑμέων Sophr.46; also ὑμῶν, A.D.Pron.95.23; Aeol. ὑμμέων Alc. 96; Boeot. οὐμίων Corinn.22.—Dat. ὑμῖν, Od.2.46, Hdt.1.126, etc.; Ion. enclit. ὗμῐν A.D.Pron.97.28, also Dor., Sophr.91; Dor. (not enclit.) ὑμίν [ῐ] Id.92; ὑμίν [ῐ] also in S.Aj.864, 1242, OT991, 1402, Ant.308, El.804, al. (but ὗμιν shd. perh. be restd. where the sense needs an enclitic on the principle stated by A.D.Pron.35.6, 36.5, Synt.130.23); ὕμιν (as enclit.) is prescribed by Hdn.Gr. (2.124) in Il.24.33, by EM432.34 in Od.1.376, 2.141, etc.
Aeol. and Ep. ὔμμῐ, ὔμμῐν, Od. 2.316, 11.336, al., Hes.Sc.328, Sapph.14, Alc.Supp. 26.9, Pi.O. 11(10).17.—Acc. ὑμᾶς, Ar.Ach.325, etc. (-υ Orph.A.820, v.l. in S.Ph.222; ὗμας or (more prob.) ὕμας is required by the metre in Babr.9.9, 47.11); Ion. ὑμέας (disyll.) Od.21.198, al.; enclit. ὕμεας (disyll.) Herod.2.60 (Pap.); ὑμέας also Hdt.1.126, al.; Aeol. and Ep. ὔμμε Il.23.412, al., Pi.I.6(5).19; also in A.Eu.620 (trim.), and S.Ant.846(lyr.); Dor. ὑμέ Alcm.3, Sophr.52, Ar.Ach.737, Lys.1076, SIG528.3 (Cretan dial., iii B.C.), 622 B 8 (Cretan, ii B.C.).—The pl. is sts. used in addressing one person, when others are included in the speaker's thought, as Od. 12.81, Archil.89. (With σύ cf. Lat. tu, Goth. pu; with τοι Skt. gen. and dat. te; the origin of σφῶϊ is doubtful; with ὑμεῖς cf. Skt. acc. pl. yusmān.)
seagwn
σεαγώνσεαγών, v. σιαγών.
seagwn
σιαγώνσῐᾱγών, Ion. σῐηγών, όνος, ἡ, jaw-bone, jaw, Hp.Epid.3.17.β´, S.Fr.112, Ar.Fr.287, PCair.Zen.76.12 (iii B.C.), LXXJd.15.14, al.; of an ox, Cratin.163; of a camel, prob. in PLond.3.909(a).7(ii A.D.); κινεῖται δὲ τοῖς . . ζῴοις ἅπασιν ἡ κάτωθεν ς., κτλ., Arist.HA516a24, cf. 492b22; cheek, Cerc.5.6, Ev.Matt.5.39
written συαγών, BGU 100.5 (ii A.D.), cf. Ath.3.94f; also σεαγών, BGU153.17,35 (ii A.D.), Sammelb.5167.11.
sebas
σέβαςσέβ-ας, τό, only nom., acc., and voc. sg.; pl. σέβη A. Supp.755, as if from σέβος, τό: (σέβομαι)
reverential awe, which prevents one from doing something disgraceful (cf. σέβομαι), ς. δέ σε θυμὸν ἱκέσθω Πάτροκλον Τρῳῇσι κυσὶν μέλπηθρα γενέσθαι Il.18.178; αἰδώς τε ς. τε h.Cer.190; also awe with a notion of wonder, ς. μ᾽ ἔχει εἰσορόωντα Od.3.123, 4.75, cf. 142, etc.: generally, reverence, worship, honour, ς. ἀφίσταται A.Ch.54 (lyr.); ς. τὸ πρὸς θεῶν Id.Supp.396 (lyr.): c. gen. objecti, Διὸς σέβας reverence for him, Id.Ch.645 (lyr.): c. gen. subjecti, πάγος ἄρειος, ἐν δὲ τῷ ς. ἀστῶν Id.Eu.690; so εἰ. περ ἴσχει Ζεὺς ἔτ᾽ ἐξ ἐμοῦ ς. S.Ant.304. after Hom., the object of reverential awe, holiness, majesty, ς. Τροΐας Sapph.Supp.5.9; δαιμόνων ς. A.Supp. 85 (lyr.); γᾶ, πάνδικον ς. ib.776 (lyr.); θεῶν σέβη ib.755, cf. E.Med.752; Ἥλιε, . . Θρῃξὶ πρέσβιστον ς. (as Bothe and Lob. for σέλας) S.Fr.582; ς. ἐμ<*>πόρων, of a funeral mound serving as a land-mark, E.Alc.999 (lyr.): hence periphr. of reverend persons, ὦ μητρὸς ἐμῆς ς. A.Pr.1091 (anap.); ς. κηρύκων, of Hermes, Id.Ag.515; ς. ὦ δέσποτ᾽ Id.Ch.157 (lyr.), cf. E.IA633; Πειθοῦς ς. A.Eu.885; τοκέων ς. ib.546 (lyr.); Ζηνὸς ς. S.Ph.1289; of things, ς. μηρῶν A.Fr.135; χειρός E.Hipp. 335; ς. ἀρρήτων ἱερῶν Ar.Nu.302. object of awestruck wonder, ς. πᾶσιν ἰδέσθαι h.Cer.10: πᾶσι τοῖς ἐκεῖ σέβας, of Orestes, S.El.685; of the arms of Achilles, Id.Ph.402 (lyr.).
sebasis
σέβασιςσέβ-ᾰσις, εως, ἡ, reverence, Epicur.Fr.141 (pl.).
sebasma
σέβασμασέβ-ασμα, ατος, τό, that for which awe is felt, an object of awe or worship, D.H.1.30, Act.Ap.17.23, etc. = σέβασις, D.H.5.1.
sebasmeia
ΣεβάσμειαΣεβάσμ-εια, τά, v. Σεβάσμιος 11.2.
sebasmiazw
ΣεβασμιάζωΣεβασμ-ιάζω, = εὐσεβέω, Zonar.
sebasmios
ΣεβάσμιοςΣεβάσμ-ιος, ον, Vett.Val.242.26, also ος, α, ον ib.14, Hdn.7.5.3: (σέβας)
reverend, venerable, august, Plu.2.764b, Luc.Am.19, etc.; τὸ ς. Orph.H.27.10; τὸ πρὸς θεοὺς ς. reverence for . ., Hdn.2.10.2. Adv. -ίως Ptol.Ascal. p.395 H. as epith. of the Roman Emperor, = Σεβαστός, Augustus, SIG834.6 (Sup., ii A.D.), Hdn.2.3.3 (v.l. σεβαστόν) οἱ -ώτατοι Καίσαρες CPR37.15 (iii A.D.); ς. ὅρκος, oath taken by the genius of the Emperor, PSI1.40.19 (ii A.D.), etc. Σεβάσμια, τά, games in honour of the Emperor, IG3.129 (iii A.D., in form Σεβάσμεια, but perh. rather Σεβασμεῖα, contr. from *Σεβασμιεῖα); also on coins, Head Hist.Num.2717,784.
sebasmioths
ΣεβασμιότηςΣεβασμ-ιότης, ητος, ἡ, Reverence, as a title, PMasp.1.28 (vi A.D.).
sebasmos
ΣεβασμόςΣεβασμ-ός, ὁ, = σέβασις, OGI383.80 (Commagene, i B.C.), cf. D.S.1.83; σεβασμὸν ἀποδοῦναι Aristeas 179; τὸν περὶ τῶν θεῶν ς. Placit.1.6.9, cf. SIG867.36 (ii A.D.); περὶ τοὺς βασιλέας Str. 11.13.9; ς. τοῦ σοφοῦ Epicur.Sent.Vat.32; τὸν ς. τοῦ λόγου M.Ant. 4.16; ἀρχὴ σεβασμοῦ μεστή of majesty, D.H.6.81: pl., Orph.H.17.8 bis, D.H.2.75. ritual, Gal.12.173.
sebasteion
ΣεβαστεῖονΣεβαστ-εῖον, τό, temple of Σεβαστός, i.e. Augustus, Ph.2.567 (vulg. -άστιον); also Σεβάστειος ναός CIG2839 (Aphrodisias). Σεβαστεῖα, τά, games in honour of the Emperor, SIG802 A 14 (Delph., i A.D.), IG4.795 (Troezen, ii A.D.); so in sg., Sardis 7(1).79 C 21 (iii A.D.).
sebasteuw
ΣεβαστεύωΣεβαστ-εύω, = σεβάζομαι, Manetho ap.J.Ap.1.26 (Pass.).
sebastias
ΣεβαστιάςΣεβαστ-ιάς, ἡ, = Lat. Augusta, AP9.355 (Leon.).
sebastikos
ΣεβαστικόςΣεβαστ-ικός, ή, όν, reverent, Iamb. Protr.21.κέ, Pythagorei ap.Phot.Bibl.p.438 B. Adv., -κῶς διακεῖσθαι πρός τινα have reverence for him, D.H.Pomp.1, cf. lamb. VP3.17.
sebastios
ΣεβάστιοςΣεβάστ-ιος ὅρκος, ὁ, an oath by the genius of the Emperor, IG9(1).643 (Cephallenia, ii A.D.).
sebastodwrhtos
ΣεβαστοδώρητοςΣεβαστο-δώρητος, ον, authorized by Imperial grant, of games, θέμις MAMA4.154 (Apollonia, iii A.D.).
sebastofantew
ΣεβαστοφαντέωΣεβαστο-φαντέω, to be flamen Augusti, OGI544.20 (Ancyra, ii A.D.), Ath.Mitt.30.324 (Prusa, ii A.D.), etc.
sebastofanths
ΣεβαστοφάντηςΣεβαστο-φάντης, ου, ὁ, priest of Augustus, Lat. flamen Augusti, OGI479.6 (Dorylaeum, ii A.D.), IGRom.3.22 (Bithynia), Sardis7(1).62, etc.; fem. Σεβαστο-φάντις, ιδος, OGI 479.13.
sebastofantikos
ΣεβαστοφαντικόςΣεβαστο-φαντικός, ή, όν, pertaining to the flamen Augusti, χρήματα funds collected by him, ib.544.21 (Ancyra, ii A.D.).
sebastoforikos
ΣεβαστοφορικόςΣεβαστο-φορικός, ή, όν, pertaining to the Σεβαστοφόροι, IG3.1145 iii 15 (ii/iii A.D.); μετὰ τὰς -κὰς νομάς ib.1184 (iii A.D.).
sebastoforoi
ΣεβαστοφόροιΣεβαστο-φόροι, οἱ, perh. priests in the cult of the Roman Emperor, Lyd.Mens.4.138: later (sg.), an official in Egypt, Sammelb.4663 (vi A.D.).
sebastognwstos
ΣεβαστόγνωστοςΣεβαστό-γνωστος, ον, known to the Emperor, amicus Caesaris, γένους γενόμενος λαμπροῦ καὶ -ου IPE12.43 (Olbia, iii A.D.): paraphrased by μέχρι τᾶς τῶν Σεβαστῶν γνώσεως προκόψαντος ib.79.6.
sebastokratew
ΣεβαστοκρατέωΣεβαστο-κρᾰτέω, rule as Augustus or Augusta, Tz. H.11.45.
sebastologos
ΣεβαστολόγοςΣεβαστο-λόγος, ὁ, and Σεβαστο-νέως, ὁ, names of officials, coupled with ἀρχινεώκορος, Milet.7.65.
sebastoneikhforia
ΣεβαστονείκηςΣεβαστο-νείκης, or Σεβαστο-νίκης, ου, ὁ, victorious in Imperial games, Supp.Epigr.6.58.12 (Ancyra); also Σεβαστο-νεικηφόρια, τά, Imperial games, Abh.Berl.Akad.1932(5).43 (Pergam.).
sebastos
σεβαστόςσεβαστός, ή, όν, venerable, reverend, august, πρᾶγμα D.H.2.75; θεοί, prob. of deified Emperors, IG7.2233 (Thisbe), cf. SIG820.6 (Ephesus, i A.D.). = Lat. Augustus, Str.3.3.8, 12.8.16, Act.Ap.25.21, Paus.3.11.4, Hdn.2.10.9, etc.; Καίσαρος Σ. θεοῦ Luc. Macr.21, cf. 17; ἐπὶ τοῦ πρώτου Σ. in the time of the first Emperor, Id.Laps.18; κατὰ τὸν Σ. μάλιστα Id.Salt.34, etc.; fem. Σεβαστή, = Augusta, Wilcken Chr.14 ii 7 (i A.D.), etc., cf.Σεβαστιάς; joined with Αὔγουστος, -ούστη, CIG3770 (Nicomedia). name of month, Augustus, in Egyptian calendars,= Thoth, Yale Classical Studies 2.242; in Phrygia and elsewhere, IGRom.4.536, etc. σεβαστή, ἡ (sc. ἡμέρα), the Emperor's day, the day on which his birthday or accession day was celebrated every month, OGI658 (Egypt, i B.C.), POxy.288.32 (i A.D.), PMich.Teb.123r iv 30 (i A.D.), etc. Σεβαστά, τά,= Σεβαστεῖα 11, CIG2810b.13 (p.1112) (Aphrodisias), cf. IG 3.129, 14.748, SIG1065.5 (Cos, i A.D.).
sebazomai
σεβάζομαισεβ-άζομαι, Ep. aor. σεβάσσατο Il.6.167,417; ἐσεβάσθην AP7.122, Ep.Rom.1.25
to be afraid of, c. acc., σεβάσσατο γὰρ τό γε θυμῷ Il. ll.cc. later, = σέβομαι, ξεῖνον θανόντα Orph.A.550; θεόν Jul. Gal.354b.
sebeninos
σεβένιονσεβένιον and σεβέννιον, τό, palm-fibre, PLond.1.131*.1 (i A.D.), Archig. ap. Gal.12.574, PHolm.13.43, Hsch.: Adj. σεβένινος or σεβέννινος, made of palm-fibre, PLond.1.131r.610 (i A.D.), PMag.Par.1.903,1342; written συμβεννίων, PCair.Zen.438 (iii B.C.).
seberos
σέβεροςσέβερος: εὐσεβής, δίκαιος, Hsch., cf. Theognost.Can.11.
sebhma
σέβημασέβ-ημα, ατος, τό, act of worship, Orph.Fr.49 i 7; v.l. for σέβασμα in LXX Wi.15.17.
sebis
σέβιςσέβις: πυξίς, Hsch.; cf. σεβίτιον.
sebisma
σέβισμασέβ-ισμα, ατος, τό,= σέβασμα, Sch.A.Eu.92.
sebistos
σεβιστόςσεβ-ιστός, ή, όν,= σεβαστός, Hsch.
sebition
σεβίτιονσεβίτιον, τό, perh. Dim. of σέβις, BGU1558 (iii B.C.), UPZ121.22, 149.26 (ii B.C.), POxy.919.8 (ii A.D.).
sebizw
σεβίζωσεβ-ίζω, mostly used in pres.: fut. σεβιῶ D.C.52.40: aor. ἐσέβισα S.Ant.943 (anap.), Ar.Th.106(lyr.)
Med.and Pass.,v. infr.
worship, honour, τινα Pi.P.5.81, A.Eu.12; σὸν κράτος Id.Ag. 258, cf. 785 (anap.); ς. τινὰ τιμαῖς, λιταῖς, S.OC1007, 1557 (lyr.); εὐχαῖσι θεούς E.El.196 (lyr.); ς. τινὰ πλούτου honour or admire one for it, ib.994 (anap.); καινὰ λέχη ς. devote oneself to a new wife, Id.Med.156 (lyr.); εὐσεβίαν σεβίσασα S.Ant.943 (anap.); ς. βάρη paying my tribute (prob. a dirge) to . . , A.Pers.945 (lyr., dub. l.)
Pass., σεβιζόμενοι ἐν θυσίαις Pi.I.5(4).29; ς. ἀνδράσιν ἠδὲ γυναιξίν Emp.112.8
also Med. in sense of Act., ς. ἱκέτας A.Supp.815 (lyr.); δαίμονας ib.922; οὐδὲν σεβίζει γενεθλίους ἀράς standest not in awe of them, Id.Ch.912; ἁγὼ σεβισθείς S.OC636.
sebomai
σέβομαισέβομαι, mostly used in pres.: impf. in Hdt.7.197: fut. σεβήσομαι POxy.1381.202 (ii A.D.): aor. ἐσέφθην S.Fr.164, Pl.Phdr.254b, Porph.Plot.12
feel awe or fear before God,feel shame, οὔ νυ σέβεσθε; Il.4.242, cf. Ar.Nu.293; τιμῶν καὶ σεβόμενος Pl.Lg.729c; σεφθεῖσα awe-stricken, Id.Phdr. l.c.: rarely c. inf., dread or fear to do a thing, ς. προσιδέσθαι . ., ἀντία φάσθαι A.Pers.694 (lyr.); μιαίνειν τὸ θεῖον Pl.Ti.69d; σέβεται καὶ φοβεῖται . . τό τι κινεῖν τῶν καθεστώτων Id.Lg. 798b: so c. acc. rei, to fear to do it, Antipho 2.4.12: c. part., ς. προσορῶν Pl.Phdr.250e. after Hom., c. acc. pers., revere, worship, Κρονίδαν Pi.P.6.25; θεούς A.Supp.921, etc.; πάντων ἀνάκτων κοινοβωμίαν ib.223; Λατώ Ar.Th.123; Λυκοῦργον σέβεσθαι worship him as a hero, Hdt.1.66, cf. 7.197; προσορῶν ὡς θεὸν ς. τινά Pl.Phdr.251a; do homage to Zeus, A.Pr.937: generally, pay honour or respect to . . , θνατοὺς ἄγαν ς. ib.543 (lyr.); τὸ φίλον S.OC187 (lyr.), cf. Ph.1163 (lyr.), etc.; ς. τινὰ τύχης μάκαρος E.IT648. esp. of Jewish proselytes, σεβομένη τὸν θεόν Act.Ap.16.14, cf.J.AJ14.7.2; σεβόμενοι προσήλυτοι, Ἕλληνες, Act.Ap.13.43, 17.4; σεβόμεναι γυναῖκες ib.13.50. of things, τὰ βυβλία σεβόμενοι μεγάλως Hdt.3.128; ὄργια Ar.Th.949; ὦ Πιερία, σέβεταί ς᾽ Εὔιος E.Ba.566 (lyr.); τὸ σῶφρον αἰδούμενος ἅμα καὶ ς. Pl.Lg.837c. Act. σέβω is post-Hom., used only in pres. and impf., worship, honour, mostly of the gods, ς. Δήμητρος πανήγυριν Archil.120; πατρὸς Ὀλυμπίοιοτιμάν Pi.O.14.12; θεούς A.Th.596; Νύμφας Id.Eu.22; Ἅιδην S.Ant.777; τἀν Ἅιδου ib.780; θεῶν θέσμια Id.Aj. 713(lyr.), etc.; rare in Prose, νομίζεται θεοὺς σέβειν X.Mem.4.4.19, cf. Ar.Nu.600; but also of parents, S.OC1377, cf. Ant.511; of kings, Id.Aj.667, etc.; of suppliants, A.Eu.151 (lyr.); λέγω κατ᾽ ἄνδρα, μὴ θεόν, σέβειν ἐμέ Id.Ag.925; αἰχμὴν . . μᾶλλον θεοῦ ς. Id.Th.530; ς. ὀνείρων φάσματα Id.Ag.274; τὰς ἐμὰς ἀρχὰς ς. S.Ant.744 (εὖ σέβουσι is dub. cj. for εὐσεβοῦσι in A.Ag.338, cf. E.Ph.1320, Tr.85); σέβειν ἐν τιμῇ c. acc., A.Pers.166, Pl.Lg.647a: c. inf., ὑβρίζειν ἐν κακοῖσιν οὐ σέβω, i.e. τὸ ὑβρίζειν, I do not respect, approve it, A.Ag.1612; τὸ μὴ ἀδικεῖν σέβοντες Id.Eu.749: rarely of a god, Ποσειδῶν . . τὰς ἐμὰς ἀρὰς σέβων E.Hipp.896
σέβομαι as Pass., to be reverenced, ἡ δ᾽ οἴκοι [πόλις] πλέον δίκῃ σέβοιτ᾽ ἄν S.OC760; τὸ σεβόμενον reverence, Plu. 2.1101d. less freq. abs., to worship, to be religious, τὸν σέβοντ᾽ εὐεργετεῖν A.Eu.725, cf. 897; οὐ γὰρ σέβεις S.Ant.745; κρίνοντες ἐν ὁμοίῳ καὶ σέβειν καὶ μή Th.2.53; but in all these places an object shd. perh. be supplied from the context. (σέβομαι prob. orig. 'I shrink from . . ', of which σοβέω is the causal; perh. cogn. with Skt. tyajati 'desert, let go'.)
sebomenws
σεβομένωςσεβομένως, Adv. = σεβασμίως, Ammon.Diff.p.8V., but σεβασμίως should be restd. from Ptol.Ascal.p.395H.
sectilios
ΣεξτίλιοςΣεξτίλιος [τῑ], ον,= Lat. Sextilis, Σ. μήν August, D.H.9.25, Lyd. Mens.4.71.
sedas
σέδαςσέδας: καθέδρας, Hsch.
sedeton
σέδετονσέδετον, τό,= Lat. sedes, in pl., Cod.Just.1.4.18.
sedeugla
σεδεύγλασεδεύγλα, ἡ, Aeol. for ζεύγλη, Melinno ap.Stob.3.7.12.
sefqeis
σεφθείςσεφθείς, v. σέβομαι. σέω, Dor. for θέω. etym. of σύω and σόος, A.D.Adv.198.11. σέων, gen. pl. of σής.
seganion
σεγάνιονσεγάνιον: γυργαθῶδες πλέγμα (Rhod.), Hsch. (cf. σαργάνη).
segestron
σέγεστρονσέγεστρον, τό, blanket or counterpane, Edict.Diocl.8.42.
seia
σέθενσέθεν, v. σύ. σεῖα: ἐδίωξα (Boeot.), Hsch. (Boeot. spelling of Σῆα, prob. aor. of σεύω). σειεύς, ὁ, v. σείσων. Σειληνικός, Σειληνός, Σειληνώδης, v. Σιλ-.
seieus
σείσωνσείσων, ονος, ὁ, (σείω) earthen vessel in which beans were shaken while being roasted, Alex.134, Axionic.7. Also σειεύς, έως, ὁ, Poll. 7.181 (s. v.l.).
seifa
σεῖφασεῖφα: σκοτία (Cret.), Hsch.
seifaros
σείφαροςσείφαρος, ὁ, awning in a theatre, OGI510.6 (Ephesus), Ephes.2.39; cf. σίφαρος.
sein
σεῖνσεῖν, Dor. for θεῖν, run, Hsch. a whistling sound used by nurses to induce young children to make water, Ar.Fr.850.
seinai
σεῖναισεῖναι: θεῖναι (Cret.), Hsch.
seinarmostria
σειναρμόστριασειναρμόστρια, v. θοιναρμόστρια.
seinioi
σείνιοισείνιοι τόποι, prob. winnowing floors, PStrassb.45.11 (iv A.D.).
seio
σεῖοσεῖο, v. σύ.
seios
σεῖοςσεῖος, α, ον, Lacon. for θεῖος, Arist.EN1145a29, cf. Pl.Men.99d.
seir
σείριοςσείριος, ὁ, name of the dog-star, Sirius, whose visible heliacal rising marked the season of greatest heat (cf. Gem.17.39), Hes.Op. 587,609, Sc.153,397, Alc.39, E.Hec.1104 (lyr.); Σείριος κύων A.Ag. 967, S.Fr.803; Σείριος ἀστήρ Hes.Op.417
of the sun, acc. to Hsch., in Archil.61, cf. ἀκτὶς Σειρία Lyc.397 and Sch. ad loc.; ς. ἠέλιος Orph.A.120; of stars, Ibyc.3, Alcm.23.62, cf. E.Fr.779.8 cod. Longin., of a bright planet, Id.IA7 (acc. to Theo Sm. p.146 H., dub., anap.). Adj. destructive, σείριαι νᾶες Tim.Pers. 192. σείριον πάθος, = σειρίασις, Sor.1.124. σείριον (sc. ἱμάτιον), a light summer garment, Harp. s.v. σείρινα, Phot. s.v. σειρῆνα. (Suid. derives it from a form σείρ gen. σειρός, = ἥλιος, which is suspect.)
seira
σειράσειρά, Ion. σειρή, Dor. σηρά Choerob. in An.Ox.2.260, Et.Gud. 497.47: ἡ
cord, rope, σειράς τ᾽ εὐπλέκτους Il.23.115; σειρὴν δὲ πλεκτήν Od.22.175; ς. χρυσείη cord of gold, Il.8.19, cf. Pl.Tht. 153c: metaph., σειραῖς . . ἁμαρτιῶν σφίγγεται LXXPr.5.22; σειραὶ ζόφου v.l. in 2 Ep.Pet.2.4: v. also σαύρα IV. trace (cf. σειραφόρος), Poll.1.141. cord or line with a noose, lasso, used by the Sagartians and Sarmatians, Hdt.7.85, Paus.1.21.5: hence the Parthians are called σειραφόροι, Suid. a bandage, Gal.18(1).777; ς. μονομερής, διμερής, κτλ. Sor.Fasc.23,24, al. ἡ ς. τοῦ βίρρου,= cimussatio (prob. edge, border), Dosith.p.435K. metaph. of an animal's tail, Nic.Th.119,385. σειραὶ τῆς κεφαλῆς locks of hair, LXX Jd.16.13; ς. τριχῶν Poll.2.30. metaph., line, lineage, Tz.ad Lyc.481, Sch.Il.1.176. series, Dam.Pr.45,95. pl., a disease of horses, Hippiatr.52. the front part of the perineum, Aët.6.34.
seiradion
σειράδιονσειρ-άδιον, τό, Dim. of σειρά, Eust.1291.31, 1923.55.
seiraforos
σειραφόροςσειρᾱφόρος, Ion. σειρηφ-, ον (sc. ἵππος), a horse which draws by the trace only (being harnessed by the side of the pair under the yoke, οἱ ζύγιοι), trace-horse: hence metaph., sts. yoke-mate, coadjutor, A.Ag.842; sts. one who has light work, ib.1640, cf. Ar.Nu.1300; ς. [κάμηλος] attached like a trace-horse, Hdt.3.102. carrying a lasso, v. σειρά 1.3.
seiragwgeus
σειραγωγεύςσειρ-ᾰγωγεύς, έως, ὁ, cord for leading (cf. ῥυταγωγεύς), Poll.1.216.
seirainw
σειραίνωσειραίνω, (Σείριος) dry up by heat, parch, Orus ap. EM710.22; cf. σειριάω, σειρεόω, and σειρόω.
seiraios
σειραῖοςσειραῖος, α, ον, (σειρά) joined by a cord or band, ἵππος ς.,= σειραφόρος, S.El.722; δυσὶ γὰρ ἵπποις . . τρίτος παρείπετο ς . . . ῥυτῆρσι συνεχόμενος D.H.7.73; νῶτα σειραίον (sc. ἵππου) cj. for σειρίου in E.Fr.779.8; ς. ἱμάς the attaching trace of the horse, Poll.1.148; cf. ὑποσειραῖος. of cord, twisted, βρόχοι E.HF1009; μήρινθος Orph.A.241.
seirasis
σείρασιςσείρ-ᾱσις, εως, ἡ (not σιρ-), heat-stroke, Sor.1.124, Orib.Syn.5.13, Paul.Aeg.1.13.
seiraw
σειράωσειράω, (σειρά) bind or draw with a rope, Phot.
seiraw
σειράωσειρ-άω (not σιρ-), (σείριος) to be hot and scorching, of the Dog Star, Arat.331. suffer from σειρίασις, Dsc.4.70, Eup.1.9, Alex. Aphr.Pr.1.98; = φλεγμαίνει, καροῦται, Ael.Dion.Fr.430; ς. τοὺς πόδας, of horses (v. σειρά VI), Hippiatr.52.
seirazw
σειράζωσειράζω, strike, of lightning, Ael.Dion.Fr.430.
seireow
σειρεόωσειρεόω, drain dry, v.l. (vulg.) in Hp.Hum.8; cf. sq. and σειρόω.
seirew
σειρέωσειρέω, empty, drain dry, Hp.Hum.8, EM710.25.
seirhdwn
ΣειρηδώνΣειρηδών, όνος, ἡ, late form of sq., Sch.Il.24.253, Aus.Idyll.11.20 (p.201P.).
seirhforos
σειρηφόροςσειρηφόρος, ον, Ion. for σειραφόρος.
seirhn
ΣειρήνΣειρήν, ῆνος, ἡ, Siren; in pl., Σειρῆνες, αἱ, Sirens, Od.12.39, al., cf. Sch.ad loc.; Ep. dual gen. Σειρήνοιιν ib.52, 167; πτεροφόροι νεανίδες . . Σειρῆνες E.Hel.169 (lyr.), cf. Fr.911 (lyr.); Σειρὴν . . τὰ σκέλη δὲ κοψίχου Anaxil.22.20; cf. ἁρπυιόγουνος; σειρῆνα κόμπον . . ὃς Ζεφύρου σιγάζει πνοάς Pi.Parth.2.13, cf. Hes.Fr.69; ἐπὶ τῶν κύκλων [τοῦ ἀτράκτου] . . ἐφ᾽ ἑκάστου βεβηκέναι Σειρῆνα . . φωνὴν μίαν ἱεῖσαν Pl.R.617b (hence σειρῆνες: τὰ ἄστρα, Lex.Rhet.ap.Eust.1709.54, cf. Theo Sm. p.146H.); as a grave-ornament, στᾶλαι καὶ Σειρῆνες ἐμαί AP7.710 (Erinna), cf. 491 (Mnasalc.). metaph., Siren, deceitful woman, E.Andr.936: also, the Siren charm of eloquence, persuasion, and the like , Alcm.7, Aeschin.3.228, Alex.Aet.7 (pl.); ποικίλη ς., of philosophy, Phld.Rh.2.145 S.; λόγων ς. καὶ χάρις Plu.Mar.44, cf. D.H. Comp.26, Jul.Or.2.52d; ὤλετο παρθενίη ς. ἐμή Supp.Epigr.1.567.7 (Fayum), cf. IG14.1942 (Rome); σειρῆνα θεάτρων, of Menander, ib.1183; ἔνθεον σειρῆνα χεύῃ ib.42(1).130.17 (Epid.). ὁ, a kind of solitary bee or wasp, Arist.HA623b11. a small singingbird, Hsch. prob. ostrich, LXX Is.13.21,al., 1Enoch 19.2. as name of Zeus, dub. in Antim.94 (σείρινα acc. sg., codd.EM). a light garment, Harp. s.v. σείρινα, Phot. (Correctly written with -ει-, as name of a ship, IG22.1629.687.)
seirhneios
ΣειρήνειοςΣειρήνειος, ον, Siren-like: metaph., bewitching, LXX 4 Ma.15.21, Hld.5.1
in codd. freq. σειρήνιος. Also fem. Adj. Σειρηνίς, ίδος, D.P.360, Tz.H.1.341, and Σειρηνίδες,= Σειρῆνες, ib.9.19; Dor. Σηρηνίδες dub. in Alcm.23.96.
seiriazw
σειρῖάζωσειρῖάζω, sparkle, twinkle, given as etym. of Σειρῆνες used as name of the planets, Anon. ap. Theo Sm.p.146H.
seirikarion
σειρικάριονσειρικάριον, v. σηρικάριος.
seirikon
σειρικόνσειρικόν, τό,= σέρις, Suid. σειρικός, v. σηρικός.
seirikos
σηρικόςσηρῐκός, ή, όν, (Σήρ) Seric, silken, ἐσθής Luc.Salt.63; παραπετάσματα, σκευή, D.C.43.24, 59.26; νῆμα Gal.10.942 (pl.), Hld.2.31; τὰ ς. τῶν ὑφασμάτων Plu.2.396b; written σειρικός, Gal.5.46
as Subst., σηρικόν, τό, silken robe, silk, Apoc.18.12 (v.l. σιρικόν), Peripl.M. Rubr.49; in pl., Nearch. ap. Str.15.1.20. σηρικά, τά, jujubes, Gal.6.614, Paul.Aeg.1.81. σηρικόν (fort. συρικόν), τό, a red pigment, Olymp.Alch.p.76 B., Zos.Alch. p.248 B.; Syricum pigmentum, quod Syrii Phoenices in Rubri maris litoribus colligunt, Isid.Etym.19.17.6 (where it is distd. from Sericum).
seirina
σείρινασείρῐνα, τά, light summer clothes, Lycurg.Fr.28.
seirioeis
σειριόειςσειριό-εις, εσσα, εν, (Σείριος) scorching, ἥλιος Opp.C.4.338; ἀτμός Nonn.D.12.289.
seiriokautos
σειριόκαυτοςσειριό-καυτος, ον, scorched by the dog-star, AP9.556 (Zon.).
seiris
σειρίςσειρίς, ίδος, ἡ, Dim. of σειρά 1.3, X.Cyn.9.13,14,15,19.
seiroforos
σειροφόροςσειροφόρος, ον, = σειραφόρος, only in Ps.-E.IA223 (signf. 1), and Suid. (signf. 11).
seiromasths
σειρομάστηςσειρομάστης, v. σιρ-. σειρόν: τὸ ἀνδρεῖον θέριστρον (Sicyonian), Hsch.; cf. ζειρά. σειρός, v. σιρός.
seirow
σειρόωσειρ-όω, strain, filter, Cleopatra ap. Paul.Aeg.3.2, PFay.134.6 (iv A.D.), Aët.1.102; but σειρώσουσιν is prob. f.l. for στρώσουσιν in Sm.Je.48.12. (Cf. σειρεόω and σειρέω.) σειρῶ, = cimusso, provide a garment with a border, Dosith. p.435 K.
seirwsis
σείρωσιςσείρ-ωσις, εως, ἡ, (σειρά) binding, fastening, Phot. filtering, Hsch. s.v. διηθήσεως.
seirwtos
σειρωτόςσειρ-ωτός, ή, όν, bound, Sm., Thd.Ex.28.32.
seisaxqeia
σεισάχθειασεισάχθεια, ἡ, (σείω, ἄχθος) shaking off of burdens, Plu.Luc.20: a name for the disburdening ordinance of Solon for the relief of debt, Arist.Ath.6.1, D.S.1.79, Plu.Sol.15; so of Caesar, σεισαχθείᾳ τινὶ τόκων ἐκούφιζε τοὺς χρεωφειλέτας Id.Caes.37.
seisifullos
σεισίφυλλοςσεισίφυλλος, gloss on εἰνοσίφυλλος, Eust.1613.42.
seisis
σεῖσιςσεῖσις, εως, ἡ, (σείω) shaking, Aret.CA2.2; concussion of the spine, Gal.18(1).496, al.
seisixqwn
σεισίχθωνσεισίχθων, ονος, ὁ, earth-shaker, epith. of Poseidon, Pi.I.1.52, D.H.2.31, etc., cf. ἐνοσίχθων; of Zeus, Orph.H.14.8.
seiskhrios
σεκουνδοκέριοςσεκουνδοκέριος and σεις-κήριος, ὁ, = Lat. secundocerius, Cod.Just.12.17.5, 4.59.1.1.
seisma
σεῖσμασεῖσμα, ατος, τό, (σείω) shaking, κοσκίνου LXX Si.27.4. pl., metaph., extortions (cf. σείω 1.4), PTeb.41.22 (ii B.C.), PMasp.58 ii 11 (vi A.D., σῖσμ(α)).
seismatias
σεισματίαςσεισμᾰτίας, ου, ὁ, of earthquakes, shaking, tremulous, D.L.7.154: Σ., name of a tomb of certain victims of an earthquake, Plu.Cim.16.
seismopoios
σεισμοποιόςσεισμοποιός, όν, causing earthquakes, Ptol.Tetr.94, Vett. Val.8.25.
seismos
σεισμόςσεισμ-ός, ὁ, (σείω) shaking, shock, γῆς ς. earthquake, E.HF862, Th.3.87; χθονός E.IT1166: abs., Hdt.4.28, 5.85, 7.129, S.OC95, Ar.Ec.791, Th.1.23, etc. generally, shock, agitation, commotion, ς. τοῦ σώματος Pl.Phlb.33e, cf. Ti.88d; ἔξωθεν . . προσφέρειν τοῖς . . πάθεσι σεισμόν a shock, Id.Lg.791a; ς. τῆς οὐρᾶς Poll.5.61; ς. ἐν τῇ θαλάσσῃ Ev.Matt.8.24. blackmail, extortion, Sammelb.5675.13 (ii B.C.); συκοφάντεια καὶ ς. PPar.15.67 (ii B.C.).
seismoskopika
σεισμοσκοπικάσεισμ-οσκοπικά, τά, title of a work on earthquakes by Tages, Lyd.Mens.4.79.
seismwdhs
σεισμώδηςσεισμ-ώδης, ες, indicative or productive of an earthquake, Ptol.Tetr.94, Vett.Val.6.25, Anon. ap. Lyd.Ost.p.174 W.
seisofelos
σεισόφελοςσεισόφελος: τὸ τῶν τροχίλων εἶδος, Hsch.
seisofullos
σεισόφυλλοςσεισόφυλλος, ον, gloss on εἰνοσίφυλλος, Eust.1613.42.
seisokefalos
σεισοκέφαλοςσεισο-κέφᾰλος, ον, shaking the head, Dsc.Eup.1.9, Id. ap. Orib. Syn.8.21.
seisolofos
σεισόλοφοςσεισό-λοφος, ον, shaking the crest, Hsch. s.v. τινακτοπήληξ.
seisopugion
σεισοπυγίςσεισο-πῡγίς, ίδος, ἡ, = ἴυγξ (cf. κιναίδιον), Cyran.97, Suid. s.v. κίγχλος, Sch.Theoc.2.17
Dim. σεισο-πύγιον, τό, Cyran. l.c., Tz.H.11.577.
seisths
σειστήςσεις-τής, οῦ, ὁ, (σείω) earth-shaker, a kind of earthquake, Lyd. Ost.53.
seistos
σειστόςσεις-τός, ή, όν, shaken, Ar.Ach.346. pendant, of earrings, ἐνώτια χρυσᾶ σειστὰ ἐγ κιβωτίῳ IG11(2).203 B69 (Delos, iii B.C.), cf. 287 B 28 (iii B.C.), Inscr.Délos 442 B 4 (ii B.C.).
seistroforos
σειστρὸφόροςσειστρὸφόρος, ον, bearing the sistrum, Βούβαστις Hymn.Is.3.
seistron
σεῖστρονσεῖστρον, τό, (σείω) rattle used in the worship of Isis, Inscr.Délos 385a5 (ii B.C.), Plu.2.376c sq., Philostr.Im.1.5, Lib.Or.64.97.
seistros
σεῖστροςσεῖστρος, ὁ, yellow-rattle, Rhinanthus major, growing in the Scamander, Arist.Mir.846a34, cf. Ps.-Plu.Fluv.13.2 (οίστρ- codd.).
seiw
σείωσείω, Il.5.563, etc., poet. σίω Anacr.49: Ep impf. σεῖον Od.3.486; Ion. σείασκον (ἀνας-) h.Ap.403 (v.l. ἀνασσείσασκε): fut. σείσω LXX Is.10.14, (δια-) Hdt.6.109, (ἐπι-) E.Or.613: aor. ἔσεισα S.El.713, Ar.Ach.12, etc.; Ep. σεῖσα Il.15.321: pf. σέσεικα (κατα-) Philem.84, (ἐν-) Luc.Merc.Cond.30
Med., aor. ἐσεισάμην (ἀπ-) Thgn.348, Hdt.7.88, Ar.Nu.287, Pl.Grg.484a; Ep. σείσατο Il.8.199, ἐσείσατο Call.Ap.1, etc.
Pass., aor. ἐσείσθην Hdt.6.98, etc.: pf. σέσεισμαι Pi.P.8.94, Ar.Nu.1276
shake, move to and fro, Hom. (esp. in Il.); ς. ἐγχείας, ἔγχεα, μελίην, shake the poised spear, Il.3.345, 13.135 (Pass.), 22.133, etc.; αἰγίδα 15.321; σανίδας ς. shake the door, 9.583; of chariot horses, σεῖον ζυγὸν ἀμφὶς ἔχοντες Od.3.486; ς. λόφον, of a warrior, Alc.22, A.Th.385; ἡνίας χεροῖν ς. S.El.713; χαλινούς E.IA151 (anap.); ς. χαίτην, etc., Anacr.49, E.Cyc.75 (lyr.), Med.1191; εὔπτερον δέμας Id.Ion1204; κάρα ς., as sign of discontent, S.Ant.291; but of one dancing, E.Ba. 185; ἄκρᾳ τῇ οὐρᾷ ς. X.Cyn. 3.4. of earthquakes, which were attributed to Poseidon (cf. Pl.Cra.403a), ὅστις νομίζει Ποσειδέωνα τὴν γῆν σείειν Hdt.7.129; without τὴν γῆν, αὐτοῖς ὁ Ποσειδῶν σείσας ἐμβάλοι οἰκίας Ar.Ach.511, cf. Lys.1142; βρονταῖς χθόνα ς. Id.Av.1752; ἔσεισεν ὁ θεός X.HG4.7.4: also impers., ἔσεισεν there was an earthquake, Th.4.52. metaph., agitate, disturb, πόλιν Pi.P.4.272; τὰ πόλεος . . θεοὶ πολλῷ σάλῳ σείσαντες ὤρθωσαν πάλιν S.Ant.163; ς. τὴν καρδίαν turn the stomach, Ar.Ach.12; ς. τὴν κεφαλήν cause a concussion of . . , Hp. Prorrh.1.143, v. infr. 11.2
Pass., ἐσείσθη τὴν καρδίαν Philostr.VS2.1.11. in Att., accuse falsely or spitefully, so as to extort hushmoney, blackmail, ς. καὶ ταράττων Ar.Eq.840, cf. Telecl.2; ἔσειον τοὺς παχεῖς καὶ πλουσίους Ar.Pax639; ἑτέρους τῶν ὑπευθύνων ἔσειε καὶ ἐσυκοφάντει Antipho 6.43, cf. BGU428.9 (ii A.D.); so perh. σείειν κατ᾽ ἀγοράν Alciphr.3.70 (s. v.l.)
Pass., to be extorted, POxy. 1252r.37 (iii A.D.). Pass., shake, heave, quake, of the earth, ἐσσείοντο πόδες Ἴδης Il.20.59; Δῆλος . . πρῶτα καὶ ὕστατα . . σεισθεῖσα Hdt.6.98: metaph., to be shaken to its foundation, τὸ τερπνὸν πιτνεῖ . . σεσεισμένον Pi.P.8.94; οἷς . . ἂν σεισθῇ θεόθεν δόμος S.Ant.584 (lyr.). generally, move to and fro, Il.14.285; φαεινὴ σείετο πήληξ 13.805; κόμαι σείονται Ar.Lys.1312; ὄρχος σειόμενος φύλλοισι an orchard waving with foliage, Hes.Sc.[299]; ὀδόντων οἱ πλεῦνες ἐσείοντο his teeth were loose, Hdt.6.107; σεισθῆναι σάλῳ E.IT46; τὸν ἐγκέφαλον σεσεῖσθαι Ar.Nu.1276; ὁκόσων ἂν σεισθῇ ὁ ἐγκέφαλος Hp.Aph.7.58; σείεσθαι τὴν ὄψιν Thphr.Vert.8. Med., shake something of one's own, from oneself, etc., σεισαμένας πτερὰ ματρός Theoc.13.13; ς. γυίων ἄπο νήχυτον ἅλμην A.R.4.1367; ς. πλοκαμῖδας AP5.272 (Agath.). shake oneself, shake, stir, Ἥρη σείσατο εἰνὶ θρόνῳ Il.8.199; ἐσείσατο δάφνινος ὄρπηξ Call.Ap.1.
sekanes
σεκάνεςσεκάνες: πόρρωθεν, Hsch.
sekoua
σέκουασέκουα, = σικύα, and σεκουάνη, a kind of olive (Lacon.), Hsch.
sekoundaroudhs
σεκουνδαρούδηςσεκουνδαρούδης, ὁ, of a gladiator, secunda rude insignis, TAM2.117 (Lycia).
sekourion
σεκούριονσεκούριον, τό, (Lat. securis) axe, IG5(1).1406.8 (Edict. Diocl.).
sekuwn
σικυώνσῐκῠ-ών, ῶνος, ὁ, cucumber-bed, Eust.291.36, etc. as pr. n. Σῐκῠών, ῶνος, ἡ, Sicyon, Pi.N.9.53, etc.; also ὁ, X.HG4.2.14, 7.2.11; gender indeterm. in Il.2.572, 23.299; as Adj., γῆ Σ. Arist. Fr.640.26
regul. Adj. Σῐκῠώνιος, α, ον, Sicyonian, Th.1.28, etc.; Σ. ἔλαιον Sicyonian olive oil, Dsc.1.30, Gal.11.739 (but σικυώνιον ἔλαιον oil of σίκυς, Aët.1.122, Alex.Trall.Febr.3, Paul.Aeg.3.77, 7.20); Σῐκῠωνικός or σῐκῠ-ιακός, ή, όν, Callix.2, Ath.6.271d.—Adv. Σῐκῠώνοθε, of or from Sicyon, Pi.N.9.1.—The people themselves called their town Σεκυών, A.D.Adv.144.20, cf. Σεκυώνιοι GDI2581.273 (Delph., ii B.C.); its oldest name was Αἰγιαλεῖς and then Μηκώνη, acc. to Str. 8.6.25.
sel
σιλίγνιονσῐλίγν-ιον, τό,= Lat. siligo, winter wheat, ibid. (pl.); written σελ- in PMag.Lond.46.295; also σίλιγνον, PLond.1.266.112 (ii A.D.).
selagew
σελαγέωσελᾰγ-έω, (σέλας) enlighten, illuminate, ἀκτὶς ἀελίω σελάγεσκε . . γαῖαν Hymn.Is.9
Pass., beam brightly, σελαγεῖτο δ᾽ ἀν᾽ ἄστυ πῦρ E. El.714 (lyr.); ὄμμα αἰθέρος σελαγεῖται Ar.Nu.285, cf. 604; also, to be in a blaze, Id.Ach.924sq. intr., shine, beam, Opp.C.1.210,3.136.
selagh
σελαγήσελᾰγ-ή, ἡ, flashing, ξιφέων dub. in Tryph.428 (σελάγη cod.F); v. σέλαγος.
selaghsis
σελάγησιςσελᾰ´γ-ησις, εως, ἡ, = λαμπηδών, Zonar.
selagisma
σελάγισμασελᾰ´γ-ισμα, ατος, τό, lightning, Man.4.189.
selagizw
σελαγίζωσελᾰγ-ίζω, = σελαγέω 11, Hymn.in PRoss.-Georg.11.17 (iii A.D.), Nonn.D.7.195, al.
selagos
σέλαγοςσέλᾰγ-ος, εος, τό, ray, μήνας . . σελάγεσσι Hymn.Is.30: nom. pl. dub. in Tryph.428 (v. σελαγή).
selahforos
σελαηφόροςσελᾰη-φόρος, ον, light-bringing, Ἑρμῆς Man.4.333.
selahgeneths
σελαηγενέτηςσελᾰη-γενέτης, ου, ὁ, father of light, of Apollo, AP9.525.19.
selainai
σέλαιναισέλαιναι: λαμπάδες, Hsch.
selana
σελήνησελήν-η, ἡ, Dor. σελάνα [λᾱ] Pi.O.10.75, Aeol. σελάννα Sapph. 3,53; cf. also σεληναίη
the moon, ς. πλήθουσα the full-moon, Il.18.484; ς. ἀεξομένη, ὀλίγη κεράεσσι, Arat.780,733; a moon's breadth, measure used by early astronomers, Ptol.Alm.9.10; νουμηνία κατὰ σελήνην, i.e. by the lunar month, Th.2.28, cf. SIG683.44 (ii B.C.); τὰς ἡμέρας κατὰ ς. ἄγειν D.L.1.59, cf. PHib.1.27.42 (iii B.C.); πρὸς τὴν ς. ὁρᾶν by moonlight, And.1.38, cf. X.HG5.1.9; ἐν σελήνῃ Ach.Tat.3.2; ἡ ἐκ τῆς ς. νόσος,= σεληνιασμός, Ael.NA14.27; τὴν ς. καθελεῖν, of Thessalian witches, Ar.Nu.750, cf. Pl.Grg.513a, Sosiph. 1. month, δεκάτῃ σελήνῃ in the tenth moon, E.El.1126, cf. Alc.431, Tr.1075 (lyr.); πολλὰς ς. Id.Hel.114; τὰς ἡμέρας τῆς ς. Astramps.Orac.p.3 H.; ὁρῶν ἄγουσαν τὴν ς. εἰκάδας Ar.Nu.17. a moon-shaped wheaten cake, E.Fr.350, cf. Alciphr.2.4, Poll.6.76. a round table, or tripod, Ath.11.489d. name of a plant, Ps.-Plu.Fluv.18.5; cf. σελήνιον 11. as fem. pr. n., Selene, the goddess of the moon (never in Hom.), Hes.Th.371, h.Merc.100, etc. (σελήνη (σελάνα, σελάννα) fr. Σελάς-νᾱ, cf. σέλας.)
selanaia
σεληναίησελην-αίη, ἡ, Ion. and Ep. for σελήνη, Emp.43, Ar.Nu.614, A.R. 1.500, IG14.1389 i 27, etc., and in later Prose, Luc.Astr.3, 17; prov., ἡ Ἀκέσεω ς. 'the Greek Kalends', Herod.3.61; Dor. σελᾱναία E.Ph.176 (lyr.), Pl.Cra.409c.
selas
σέλαςσέλ-ας, αος, τό: Hom. uses (besides nom.) dat. σέλαϊ Il.17.739, contr. σέλᾳ Od.21.246; gen. σέλαος Plot.6.7.33, σέλατος Conon 49.2: pl. σέλᾱ Arist.Mu.395a31, al., Plu.Caes.63, AP9.289 (Bass.); gen. σελάων Arist.Mu.395b4 codd. (σελῶν ap.Stob.)
light, brightness, flame, πυρός Il.19.366, al.; καιομένοιο πυρός, π. αἰθομένοιο, ib.375, 8.563; ἐν σέλαϊ μεγάλῳ, without any word added, 17.739; δαΐδων ς. Od.18.354, Hes.Sc.275; ς. λάβρον Ἡφαίστου Pi.P. 3.39; ἀπὸ . . λάμπε γυίων ς. ὧτε πυρός B.16.104; Ἥφαιστος . . λαμπρὸν ἐκπέμπων ς., of a beacon fire, A.Ag.281, cf. 289; Ἡφαιστότευκτον, of a volcano, S.Ph.986; καμίνου A.Fr.281; ἐφέστιον ς. S.Tr.607; of the heavenly bodies, ς. γένετ᾽ ἠΰτε μήνης Il.19.374; ἁλίου ς. A.Eu.926 (lyr.), S.El.17, Ar.Av.1711; of daylight, καθαρὸν ἁμέρας ς. Pi.Fr.142.4, cf. S.Aj.856; πρὶν θεοῦ δῦναι ς. E.Supp.469; τὸ ς. καὶ τὸ φῶς ταὐτόν Pl.Cra.409b; lightning, flash of lightning, δαιόμενον ς. Il.8.76, cf. Democr.152; Διὸς ς. S.OC95; ς. ἐκ τοῦ οὐρανοῦ Hdt.3.28; meteor, Arist.Mu.395a31; torchlight, h.Cer.52, A.R.4.808, cf. AP9.46, etc., the flash of an angry eye, ἐξ ὀμμάτων ἤστραπτε γοργωπὸν ς. A.Pr.358, cf. E.Cyc.663 (so in Hom., ὄσσε λαμπέσθην ὡς εἴ τε πυρὸς ς. Il.19.366; ὄσσε δεινὸν ὑπὸ βλεφάρων ὡς εἰ ς. ἐξεφάανθεν ib.17): metaph. of love, Theoc.2.134, cf. AP12.93 (Rhian.).
selasforos
σελασφόροςσελασφόρος, ον, light-bearing, light-bringing, λαμπάδες A.Eu. 1022; ἅρμα prob. in Epic.Alex.Adesp.9 x 11; name of Ἄρτεμις (cf. πυρφόρος), Paus.1.31.4; of the moon, Cat.Cod.Astr.1.173.
selaskw
σελάσκωσελ-άσκω, shine, Theognost.Can. 11.
selasma
σέλασμασέλ-ασμα, ατος, τό, shining, Man.4.601
also σελ-ασμός, ὁ, ib.36, etc.; also f.l. for σελλισμός (q.v.).
selassomai
σελάσσομαισελ-άσσομαι, glow, Nic. Th.46.
selaths
σελάτηςσελάτης, ου, ὁ, snail, Hsch.
selaw
σελάωσελάω (σέλας), intr., shine, Nic.Th.691.
selaxeion
σελάχιονσελάχ-ιον [ᾰ], τό, Dim. of σέλαχος, Eup.1, Pl.Com.56, Luc.Lex. 6
poet. σελάχειον, τό, Opp.H.1.643.
selaxios
σελάχιοςσελάχ-ιος, α, ον, of fishes, cartilaginous, having no scales, Artem.2.14, Ar.Byz.Epit.1.21, 111.10.
selaxos
σέλαχοςσέλαχ-ος, εος, τό, mostly in pl. σελάχη, τά, the cartilaginous or elasmobranch fishes, sharks and rays, Arist.HA505a1, 511a5, al.; ἰχθύσι σελάχεσι Hp.Morb.2.50, etc. (Some derived the name from σέλας, because fishes of this kind emit a phosphorescent light, Gal. 6.737.)
selaxwdhs
σελαχώδηςσελαχ-ώδης, ες, of or like the tribe of σελάχη, ἰχθύες Arist.HA 540b15, PA669b36, 696b26, al.
seleukeios
ΣελεύκειοςΣελεύκ-ειος, α, ον, of Seleucus, δίδραχμον IG11(2).203 B 22 (iii B.C.); name of a month at Ilium, OGI212.11 (iv/iii B.C.), Supp.Epigr.4.664.3 (i B.C.): Σελεύκεια, τά, festival of S., IG12(1).6.3 (Ery thrae).
seleukis
ΣελευκίςΣελευκ-ίς, ίδος, ἡ, a kind of woman's shoe from Seleucia in Syria, Poll.7.94, Hsch. a drinking-cup, so named after Seleucus, Polem.Hist.57, Inscr.Délos 443 B b 72 (ii B.C.), Plu.Aem.33. ς. τριήρης, a kind of ship, Id.Pomp.77. the realm of Seleucus, OGI219.4 (iii B.C.), 229.2 (iii B.C.), Str.16.2.4. Adj. of part of Cappadocia, Κ. τῆς Σελευκίδος λεγομένης App.Syr.55. a bird which eats locusts, the Rose-coloured Pastor, Pastor roseus, Plin.HN10.75, Gal.8.397, Ael.NA17.19, Zos.1.56.3, Hsch.
seleukizw
ΣελευκίζωΣελευκ-ίζω, side with S., Polyaen.8.57.
selhnaios
σεληναῖοςσελην-αῖος, α, ον, lighted by the moon, ς. νύξ a moonlight night, Orac. ap. Hdt.1.62; of the moon, αἴγλη A.R.4.167; τοῦ σεληναίου [κύκλου] D.L.1.24 (v. Diels Vorsokr. i p.1).
selhnarion
σεληνάριονσελην-άριον, τό, crescent-shaped ornament, BGU162.1 (iii A.D.).
selhnazw
σεληνάζωσελην-άζω, to be moonstruck, Man.4.217, prob. cj. for -ιάζω ib. 81.
selhniakos
σεληνιακόςσελην-ιακός, ή, όν, lunar, ἐνιαυτός Plu.Num.18; σφαῖρα Id.2.376d; ζῴδιον that in which the moon is situated, Vett.Val.19.22. Adv. -κῶς by lunar reckoning, Procl.in Prm.p.631 S. epileptic, Alex.Trall.1.15, cf. Orph.L.50. κάνθαρος ς. a species of beetle (cf. ἡλιοκάνθαρος), PMag.Par.1.2456,2688. distinguishing epith. of a kind of κῦφι, Paul.Aeg.3.28, 7.22.
selhniasmos
σεληνιασμόςσελην-ιασμός, ὁ, epilepsy, Vett.Val.127.6, al.
selhniaw
σεληνιάωσελην-ιάω, poet. for σεληνιάζομαι, Ep. part. -ιόωντα (φῦλα βροτῶν) Man.4.546.
selhniazomai
σεληνιάζομαισελην-ιάζομαι, Pass., to be moonstruck, i.e. epileptic, Ev.Matt.4.24, 17.15, Vett.Val.113.10. to be sublunar, i.e. subject to change and decay, -ομένης τῆς φύσεως Zos.Alch.p.107 B., cf. Cat.Cod.Astr.8(3).146.
selhnieia
σεληνιεῖασελην-ῐεῖα, τά, the moon-festival, Σεληνειήοις (sic) UPZ77i15 (ii B.C.).
selhnion
σελήνιονσελήν-ιον, τό, Dim. of σελήνη, moonlight, πρὸς τὸ ς. Ath.7.276e; ἅμα τῷ ς. with the moon's phases, Arist. Mir.834b4; the outline of the moon, Thphr.Sign.38; little moon, D. Chr.7.70. = γλυκυσίδη, Ps.-Dsc.3.140; cf. σελήνη 1.4.
selhnis
σεληνίςσελην-ίς, ίδος, ἡ, ivory crecent on the boots of Roman senators, Plu.2.282a. an amulet worn by children, Hsch. = σελήνη 1.2, Phot.
selhniskos
σεληνίσκοςσελην-ίσκος, ὁ, crescent-shaped gold ornament worn on the belt, Lyd.Mag.2.13.
selhniths
σεληνίτηςσελην-ίτης [ῑ] λίθος, ὁ, moon-stone, selenite, i.e. foliated sulphate of lime, so called because it was supposed to wax and wane with the moon, Dsc.5.141, Procl.Sacr.p.149 B. οἱ Σεληνῖται the men in the moon, Luc.VH1.18: fem. -ίτιδες, γυναῖκες Herodor.21 J. a people of Arcadia, Dionys. Chalcidensis ap. Sch. A.R. 4.264.
selhnitis
σεληνῖτιςσελην-ῖτις, ιδος, ἡ,= χαμαίκισσος, Ps.-Dsc.4.37.
selhnoblhtos
σεληνόβλητοςσεληνό-βλητος, ον, moonstruck, epileptic, Sch.Ar.Nu.397.
selhnoeidhs
σεληνοειδήςσεληνο-ειδής, ές, like the moon, crescent-shaped, Cleom.2.1, Porph.Sent.29, Suid. s.v. μηνοειδής.
selhnofws
σεληνόφωςσεληνό-φως, ωτος, τό, moonlight, moonshine, Chaerem.14.
selhnogonon
σεληνόγονοςσεληνό-γονος, ἡ, or σεληνό-γονον, τό, peony, Ps.-Dsc.3.140, Aët.12.63.
selhnoplhktos
σεληνόπληκτοςσεληνό-πληκτος, ον,= σεληνόβλητος, Sch.Ar.Nu.397, Suid. s.v. βεκκες έληνος.
selhnorution
σεληνορύτιονσεληνο-ρύτιον, τό,= βάτος, Ps.-Dsc.4.37 codd. (-τρόπιον Wellm.).
selhnotropion
σεληνοτρόπιονσεληνο-τρόπιον, τό, name of a mystic plant, formed after ἡλιοτρόπιον, Procl.Sacr.p.148 B.
seliar
σελίαρσελίαρ: φοῖνιξ, Hsch. σελίγνιον, σέλιγνις, v. σιλίγνιον, σίλιγνις.
selidhfagos
σελιδηφάγοςσελῐδηφάγος [ᾰ], ον, (σελίς) devouring leaves of books, of a bookworm, AP9.251 (Even.).
selidion
σελίδιονσελίδ-ιον, τό, Dim. of σελίς, column of a papyrus or mathematical table, Plb.5.33.3 (v.l.), Ptol.Geog.2.1.3, Alm.6.7, al., Vett.Val.303.26, Suid.
selidwma
σελίδωμασελίδ-ωμα, ατος, τό, a broad plank, Sch. A.R. 1.528.
selinaton
σελινᾶτονσελῑν-ᾶτον, τό,= Lat. apiatum, Philagr. ap. Orib.5.23 tit., Gloss.
selininos
σελίνινοςσελῑ´ν-ῐνος, ον, of celery, τράπεζας σελινίνους Tz.ad Lyc.1232 (but σελιγνίας wheaten (acc. pl.) seems prob.: vv.ll. σελινίας, σελινίνας); ς. [ἔλαιον] cj. in Sor.2.24 (σελήνου cod.).
seliniths
σελινίτηςσελῑν-ίτης [ῑτ] οἶνος, ὁ, wine flavoured with celery, Dsc.5.74. σελῑν-ῖτις, ιδος, ἡ,= χαμαίκισσος, Ps.-Dsc.4.125.
selinnon
σέλινονσέλῑνον, τό, Aeol. σέλιννον Choerob.in An.Ox.2.258
celery, Apium graveolens, Il.2.776, Od.5.72, Batr.54, Ar.Nu.982, Eub.36 (pl.), Thphr.HP1.2.2, CP6.11.10, Nic.Th.649; σελίνου σπέρμα Hdt.4.71; it had curly leaves, v. οὖλος (B), and grew in marshy spots, Il. l.c., Thphr.HP9.11.10; σελίνων στεφανίσκοι Anacr.54, cf. Theoc.3.23, AP4.1.31 (Mel.); of the chaplets with which the victors at the Isthmian and Nemean games were crowned, Pi.O.13.33; Κορίνθια ς. Id.N.4.88, cf. I.2.16, Com.Adesp.153, D.S.16.79; such chaplets were also hung on tombs, τὸ ς. πένθεσι προσήκει Duris 33 J.: hence persons dangerously ill were said δεῖσθαι τοῦ ς., Plu.2.676d, cf. Tim. 26; σελίνων στέφανος νοσοῦντας ἀναιρεῖ Artem.1.77; mostly planted in garden borders (cf. ς. κηπαῖον Dsc.3.64), hence prov., οὐδ᾽ ἐν σελίνῳ σοὐστὶν οὐδ᾽ ἐν πηγάνῳ ''tis scarcely begun yet', Ar.V.480. ς. ἄγριον,= βατράχιον, Dsc.2.175;= σμύρνιον, Ps.-Dsc.3.67;= ἐλεοσέλινον, ib.64. pudenda muliebria, Phot., cf. Sch.Theoc.11.10. [ῐ only in AP7.621.]
selinoeidhs
σελινοειδήςσελῑνοειδής, ές, like celery, Thphr.HP3.12.5.
selinoforos
σελινοφόροςσελῑνοφόρος, ὁ, one who conveys celery, Jahresh.18 Beibl.287 (Ephesus, i B.C.).
selinospermon
σελινόσπερμονσελῑνόσπερμον, τό, celery seed, Gp.8.30.
selinountios
ΣελινοῦςΣελῑνοῦς, οῦντος, ὁ, Selinus, in Sicily, Th.6.4
Adj. Σελινούντιος, α, ον, of Selinus, Id.8.26, Str.6.2.9; cf.sq.11.
selis
σελίςσελίς, ίδος, ἡ, cross-beam of stone in ceiling-construction, IG12.374.58, al., 42(1).103.163, al. (Epid., iv B.C.), SIG244i39 (Delph., iv B.C.). junction, cross-piece left unexcavated in excavationworks, διαλείπων σελίδας δι᾽ ὅλου τοῦ πλάτους PPetr.3p.124 (iii B.C.). block or sector of seats in a theatre, BMus.Inscr.481*. 157,440 (Ephesus, i A.D.), Phryn.PS p.108 B.: pl., theatre seats, JHS22.123 (Pisidia). rowing-bench, Poll.1.88, Hsch., Eust. 1041.27. column of writing in a papyrus-roll, σελίσων κανόνισμα φιλόρθιον AP6.295 (Phan.); σελίδων σημάντορα πλευρῆς, of a lead pencil, ib 62 (Jul.); κολλήματα σε, σελίδες ρλζ PHerc.1414 (Riv.Fil.37.361); ἀρχόμενος πρώτης σελίδος Batr.1, cf. LXX Je.43 (36).23, Plb.5.33.3, AP6.227 (Crin.), 7.117 (Phil.), 594 (Jul.), al., Sammelb. 5217.10 (ii A.D.), PFlor.297.438, al. (vi A.D.): more generally, writing, page, freq. in pl., Σαπφῷαι . . σελίδες Posidipp. ap. Ath.13.596d; σελίδες Μουσῶν CIG2237 (Chios): sg., ς. Ἰλιάδος AP7.138 (Acerat.); Ὁμηρείη ς. App.Anth.3.186. = πτυχίον, καταβατὸν βιβλίου, Hsch. ἐν τοῖς βιβλίοις,= τὰ μεταξὺ τῶν παραγραφῶν, Id. s.v. σελίδες; the unwritten space between two καταβατά, Suid.
seliwn
σελιωνσελιων (gen. pl.), dub. sens. in PMich.Zen.84.7 (iii B.C.), POxy. 520.30 (ii A.D.).
selkes
σέλκεςσέλκες,= ἀλεκτορίδες, Hsch. s.v. σέρκος.
sella
σέλλασέλλα, ἡ, seat, Lat. sella, POxy.1146.6 (iv A.D.), Tz.H.9.860. saddle, Hippiatr.26, Lyd.Mag.1.32.
sellastrwsis
σελλάστρωσιςσελλάστρωσις, εως, ἡ, sellisternium, Gloss.
sellion
σελλίονσελλίον, τό, Dim. of σέλλα, PMasp.6ii88 (vi A.D.).
sellismos
σελλισμόςσελλισμός, ὁ,= ἀλαζονεία, prob. l. for σελας μός in Theognost. Can.11.
sellizomai
σελλίζομαισελλίζομαι, Pass., imitate Aeschines ὁ Σέλλου, affect to be wealthy, Phryn.Com.10; but also σελλίζεσθαι: ψελλίζεσθαι (v. ψελλός), τινὲς δὲ σελλίζει: ἀλαζονεύει, Hsch.
selloi
ΣελλοίΣελλοί, οἱ, Selli, ancient inhabitants of Dodona, guardians of the oracle of Zeus, ἀμφὶ δὲ Σελλοὶ σοὶ ναίους᾽ ὑποφῆται ἀνιπτόποδες χαμαιεῦναι Il.16.234; τῶν ὀρείων καὶ χαμαικοιτῶν . . Σελλῶν S.Tr.1167; ἐν ἀστρώτῳ πέδῳ εὕδουσι, πηγαῖς δ᾽ οὐχ ὑγραίνουσιν πόδας E.Fr.367, cf. Arist.Mete.352b2, Str.7.7.10. (Pi. (Fr.59) understood ἀμφὶ δέ ς᾽ Ἑλλοί in Il. l.c., but this is an error acc. to Aristarch., cf. Hsch. s.v. Σελλήεις, though countenanced by Id.s.v. Ἕλλα and Ἕλα, where it is apparently derived from Lacon. ἕλλα seat (sc. of Zeus at Dodona).)
selma
σέλμασέλμα, ατος, τό, the upper planking of a ship, deck, h.Bacch.47 (Hom. has only the compd. ἐΰσσελμος): metaph., γεμισθεὶς ποτὶ ς. γαστρὸς ἄκρας E.Cyc.506: generally, ship, Lyc.1217, Archimel. ap. Ath.5.209c. pl. σέλματα, rowing-benches (in Hom. ζυγά), Archil.4, A.Pers.358, Ag.1442, S.Ant.717, E.Or.242. generally, seat, throne, A.Ag.183 (lyr.). any timberwork, σέλματα πύργων, prob. scaffolds behind the parapet, on which the defenders of the wall stood, Id.Th.32. logs of building timber, Str.5.2.5.
selmis
σελμίςσελμίς, ίδος, ἡ, angler's noose made of hair (ὁρμιὰ τριχίνη), Hsch. = ἴκρια, Id.
also σελμῶν: σανίδων, Id. σέλπιδες: σχεδίαι, Id. σέλπον, τό,= σίλφιον, Id.
selw
σέλωσέλω, Lacon. for θέλω, Ar.Lys.1080.
semalia
σεμαλίασεμαλία: ῥάκη, Ἀργεῖοι, Hsch.
semelh
σεμέλησεμέλη: τράπεζα, παρὰ δὲ Φρυνίχῳ (Phryn.Trag.23) ἑορτή, Hsch.
semelhgeneths
σεμεληγενέτηςσεμεληγενέτης, ου, ὁ, born of Semele, epith. of Dionysus, AP9.524.
semeloiridai
σεμελοςσεμελος, ὁ, Lacon. for κοχλίας, Apollas ap.Ath.2.63d, cf. Hsch.: σεμελοιρίδαι: οἱ ἄνευ κελύφους, οὓς ἔνιοι λίψακας, Id.
semiar
σεμίαρσεμίαρ: χιτ ών, ἢ πλὰξ ἀντὶ στέγης ἐπικείμενος, ὡς Λάκωνες, Hsch.
semidalin
σεμιδάλινσεμιδάλιν, τό, v. sq.
semidalin
σεμίδαλιςσεμίδᾱλις [ῐ], εως or ιος (εος in Archestr.Fr.4.14), ἡ, the finest wheaten flour, Hp.Vict.2.42, Acut.(Sp.) 53, Ar.Fr.412, Hermipp.63.22, Stratt.2 (who has gen. -ιδος), LXX Ge.18.6, al., Apoc.18.13, etc.; σεμιδάρεως is an error in POxy.736.82 (i A.D.)
hence σεμῐδᾱλίτης [ῑ] ἄρτος, ὁ, bread made of σεμίδαλις, Hp.Vict.2.42, PPetr.3p.179 (iii B.C.), Diph.Siph. ap. Ath.3.115c, Trypho ib. 109c, Ath.Med. ap. Orib. 1.2.2, etc.
also σεμιδάλιν ( = -ιον), τό, PLond.2.190.45 (iii A.D.), Gloss. (Cf. Assyr. samīdu, Aram. semīdā in same sense.)
semneion
σεμνεῖονσεμνεῖον, τό, (σεμνός) in Egypt, οἴκημα ἱερόν, ὃ καλεῖται ς. καὶ μοναστήριον, Ph.2.475, cf. Suid., Gloss.
semnhgorew
σεμνηγορέωσεμνηγορ-έω,= σεμνολογέω, περὶ τῆς χώρας Ph.2.164; τὰ καλά ib. 154; τι Hld.9.9.
semnhgoria
σεμνηγορίασεμνηγορ-ία, ἡ,= σεμνολογία, Timo 57.
semnobaskanos
σεμνοβάσκανοςσεμνο-βάσκᾰνος, ον, jealous of what is majestic, Τύχη IG12(7).52 (Arcesine).
semnodoteira
σεμνοδότειρασεμνο-δότειρα, ἡ, giver of glorious gifts, Φήμα B.2.1.
semnokompew
σεμνοκομπέωσεμνο-κομπέω, vaunt, boast highly. A.Fr.124 (prob.).
semnokopew
σεμνοκοπέωσεμνο-κοπέω, affect a grand style, ὥσπερ ῥήτορες Phld.Rh.2p.159S.
semnokopos
σεμνοκόποςσεμνο-κόπος, ον, affecting grandeur, Id.Vit.p.36 J.
semnologew
σεμνολογέωσεμνολογ-έω, speak solemnly, use fine phrases, ὡς οὐκ εἰδόσι Aeschin. 2.94; ἀμφί or περί τινος App.Hisp.18, BC1.9; τι περί τινος Luc.Sacr. 5
also Med. σεμνολογέομαι, talk in solemn phrases, D.19.255; νεανικῶς ς. τι Luc.Am.50; τὸν Θησέα καὶ τὰ Μηδικὰ ς. Plu.Sull. 13.
semnologhma
σεμνολόγημασεμνολόγ-ημα, ατος, τό, = sq., pride, S.E.P.3.201. anything that one may be proud of, τὰ πάτρια ς. D.C.50.27, cf. Him.Ecl.16.1.
semnologia
σεμνολογίασεμνολογ-ία, ἡ, boasting, Chrysipp.Stoic.3.50; impressiveness, D.H. Comp.11, Th.23, 50, App.Syr.10.
semnologikos
σεμνολογικόςσεμνολογ-ικός, ή, όν, of or for grave, solemn speech, in Adv. -κῶς, Suid.
semnologos
σεμνόλογοςσεμνόλογ-ος (parox.), ὁ, one who speaks solemnly or affectedly, D.18.133. Adv. -γως App.Mith.70.
semnomantis
σεμνόμαντιςσεμνό-μαντις, εως, ὁ, grave and reverend seer, S.OT556.
semnomuqew
σεμνομυθέωσεμνο-μῡθέω, = σεμνολογέω, E.Hipp.490, Andr.234, Phld.Vit.p.36 J. (dub.), Ph. 1.151
also Med. σεμνομυθέομαι, ib.233.
semnomuqia
σεμνομυθίασεμνο-μῡθία, ἡ,= σεμνολογία, Suid. s.v. Ἀδάμ.
semnon
σεμνόνσεμνόν, τό,= ἄγνος, Ps.-Dsc.1.103.
semnopanourgos
σεμνοπανοῦργοςσεμνο-πᾰνοῦργος, ὁ, solemn rascal, Anon.in EN200.8.
semnoparasitos
σεμνοπαράσιτοςσεμνο-παράσῑτος, ον, pompous parasite, Alex.116.
semnopoiew
σεμνοποιέωσεμνο-ποιέω, make august, magnify, τὸ θεῖον Str.10.3.9, J.AJ16.5.3; τὰ τῆς πόλεως ἔθιμα Inscr.Prien.112.94
Pass., -ποιεῖται τὸ πῦρ is reverenced, Eust.748.49.
semnopoiia
σεμνοποιίασεμνο-ποιία, ἡ, worship, ἡ ἐπ᾽ ἀσέμνοις πράγμασι ς. Ph.2.194.
semnopotos
σεμνόποτοςσεμνό-ποτος, ον, costly to drink, of Lesbian wine, Antiph.174.
semnoprepeia
σεμνοπρέπειασεμνο-πρέπεια, ἡ, grave, solemn bearing, D.L.8.36.
semnoprephs
σεμνοπρεπήςσεμνο-πρεπής, ές, solemn-looking, dignified, D.C.42.34, D.L.8.11 (both Sup.); τὸ ς.,= σεμνοπρέπεια, D.C.68.31. Adv. -πῶς Hdn.2.10.3.
semnoproswpew
σεμνοπροσωπέωσεμνο-προσωπέω, assume a grave, solemn countenance, ἐπί τινι Ar.Nu.363, cf. AP11.382.14 (Agath.).
semnoqeoi
σεμνόθεοισεμνό-θεοι, οἱ, Druids, Arist.Fr.35.
semnos
σεμνόςσεμνός,, ή, όν, (σέβομαι) revered, august, holy: prop. of gods, e.g. Demeter, h.Cer.1,486; Hecate, Pi.P.3.79; Thetis, Id.N.5.25; Apollo, A.Th.800; Poseidon, S.OC55; Pallas Athena, ib.1090 (lyr.); at Athens the Erinyes were specially the σεμναὶ θεαί, Id.Aj.837, OC 90,458, Ar.Eq.1312, Th.224, Th.1.126, Autocl. ap. Arist.Rh.1398b26; or simply Σεμναί, A.Eu.383 (lyr.), 1041 (lyr.), E.Or.410; τὸ ς. ὄνομα their name, S.OC41; ς. βάθρον the threshold of their temple, ib.100; ς. τέλη their rites, ib. 1050 (lyr.). of things divine, ὄργια ς. h.Cer.478, S.Tr.765; θέμεθλα δίκης Sol.4.14; ὑγίεια Simon.70; θυσία Pi.O.7.42; ς. ἄντρον the cave of Cheiron, Id.P.9.30, cf. O.5.18; ς. δόμος the temple of Apollo, Id.N.1.72; παιάν A.Pers.393; σέλμα ς. ἡμένων, of the Olympian gods, Id.Ag.183 (lyr.); ς. ἔργα, of the gods, Id.Supp.1037 (lyr.); μυστήρια S.Fr.804, E.Hipp.25; τέρμων οὐρανοῦ ib.746; ς. βίος devoted to the gods, Id.Ion 56; σεμνὰ φθέγγεσθαι, = εὔφημα, A.Ch.109 (v.l.), cf. Ar.Nu.315,364; ἦ πού τι ς. ἔστιν ὃ ξυναμπέχεις; A.Pr.521; τὸ ς. holiness, D.21.126. of human or half-human beings, reverend, august, ἐν θρόνῳ σεμνῷ σεμνὸν θωκέοντα Hdt.2.173, cf. A.Ch.975, E.Supp.384, al.; ς. θάλος Ἀλκαϊδᾶν Pi.O.6.68; τὸ σχῆμα σεμνὸς κοὐ ταπεινός E.Fr.688; αἱ φαυλότεραι . . παρὰ τὰς σεμνὰς καθεδοῦνται beside the great ladies, Ar.Ec.617, cf. Isoc.3.42; οἱ σεμνότατοι ἐν ταῖς πόλεσιν Pl.Phdr.257d; ἄνθρωπος οὐ ς., i.e. a nobody, Ar.Fr.52D.; opp. χαῦνος, Pl.Sph.227b (Comp.); opp. κομψός, X.Oec.8.19; σεμνὸς οὐ προσώπου συναγωγαῖς ἀλλὰ βίου κατασκευαῖς Isoc.9.44: c. dat., revered by . . , ς. πόλει Riv.Fil.57.379 (Crete); also, worthy of respect, honourable, 1 Ep.Ti.3.8, 11, Ep.Phil. 4.8. of human things, august, stately, majestic, θᾶκοι A.Ag. 519; ἱμάτια Ar.Pl.940, cf. Ra.1061 (Comp.); ταφή X.HG3.3.1; πράγματα, ἔργα, Ar.V.1472, Isoc.12.213; σεμνοτέραν τὴν πόλιν ποιῆσαι Is.5.45; οἰκία τοῦ γείτονος οὐδὲν σεμνοτέρα D.3.26, cf. 29; ψεύδεσι [τοῦ Ὁμήρου] ς. ἔπεστί τι Pi.N.7.22; λεγόντων . . περὶ αὐτοῦ ς. λόγους Hdt.7.6; of Tragedy, Pl.Grg.502b; of style, Arist.Po.1458a21, cf.Rh. 1404b8 (Comp.); of certain metres, ib.1408b32; ἐπὶ τὸ ς. μιμεῖσθαι to imitate it in its noble qualities, Pl.Lg.814e; ς. τι λέγειν, πράσσειν, Id.R.382b, E.Tr.447; σεμνὰ ἄττα μεμαθηκότας Pl.Ep.342a; οὐδὲν ς. nothing very wonderful, Arist.EN1146a15; so τί ἂν εἴη τὸ ς. (sc. τοῦ νοῦ); Id.Metaph.1074b18; worthy of respect, E.IA996; σεμνόν ἐστι, c. inf., 'tis a noble, fine thing to . . , Pl.Cra.392a, Isoc.Ep.9.5. metaph., ς. βρῶμα a noble dish, Aristopho 7, cf. Archestr.Fr.20; ς. ὀσμή Mnesim.4.60, etc. in bad sense, proud, haughty, τὰ σέμν᾽ ἔπη S.Aj.1107; σεμνότερος καὶ φοβερώτερος And.4.18; τὸ ς. haughty reserve, E.Hipp.93, cf. Med.216. in contempt or irony, solemn, pompous, ς. καὶ ἅγιον Pl.Sph.249a; τί σεμνὸν καὶ πεφροντικὸς βλέπεις; look grave and solemn, E.Alc.773; τὸ ς. ἄγαν καὶ τραγικόν Arist.Rh.1406b7: very freq. in Com., ἀνελκτοῖς ὀφρύσι σεμνός Cratin. 355; ὡς ς. οὑπίτριπτος how grand the rascal is! Ar.Pl.275; ὡς ς. ὁ κατάρατος Id.Ra.178; λόγοι ς. Id.V.1175; σεμνὸς σεμνῶς χλανίδ᾽ ἕλκων Ephipp.19. Adv. -νῶς A.Supp.193, E.Ion 1133, Ar.V.585, etc.; ὥσπερ κοχλίας σεμνῶς ἐπηρκὼς τὰς ὀφρῦς, of Plato, Amphis 13; σεμνῶς κεκοσμημένος X.Cyr.6.1.6, etc.; περὶ εὐτελῶν ς. λέγειν Arist.Rh.1408a13: Comp. -ότερον X.Mem.3.5.20: Sup. -ότατα Plb.15.31.7.
semnostomos
σεμνόστομοςσεμνό-στομος, ον, solemnly spoken, haughty, in sarcastic sense, μῦθος A.Pr.953. Adv. Comp. -ώτερον Tz.H.6.35.
semnoths
σεμνότηςσεμνό-της, ητος, ἡ, solemnity, dignity, σεμνότητ᾽ ἔχει σκότος E.Ba.486, cf. X.Cyr.8.3.1, Isoc.12.242, Pl.Mx.235b; ἡ ς. τοῦ ῥήματος D.Prooem.45; [τῆς λέξεως] Arist.Rh.1408b35; ἡ τοῦ τόπου ς. Milet.1(9).368; also of persons, seriousness, dignity, ἐπὶ τῆς ς. αὐθάδεις ὑπολαμβάνεσθαι D.61.14, cf. Arist.Rh.1391a28, Ep.Tit.2.7, 1 Ep.Ti.2.2: in pl., ς. οὐκ ἀληθιναὶ ἀλλὰ πεπλασμέναι Isoc.6.98. of a girl, reserve or shyness, E.IA 1344.
semnotimos
σεμνότιμοςσεμνό-τῑμος, ον, reverenced with awe, A.Ch.356 (lyr.), Eu. 833.
semnotropia
σεμνοτροπίασεμνο-τροπία, ἡ, gravity of manner, Ptol.Tetr.206.
semnotufia
σεμνοτυφίασεμνο-τῡφία, ἡ, (τῦφος) empty solemnity, grave airs, M.Ant.9.29.
semnow
σεμνόωσεμν-όω, make solemn or grand, exalt, magnify, τὰ περὶ Κῦρον Hdt. 1.95; ἄλλως αὐτὰ ς. Id.3.16
Med., hold the head high, give oneself airs, dub. cj. in Call.Com.12.
semnunw
σεμνύνωσεμν-ύνω,= foreg., exalt, magnify, τὸν σαυτοῦ θεόν Pl.Phlb.28b; τῷ ω¯ Id.Phdr.244d; ἑαυτούς Id.Phlb.28c, cf. Plt.263d; ὑμᾶς D.19.238; τὰ παρ᾽ αὑτοῖς Id.23.212; ταῦτα περὶ ἑωυτὸν ἐσέμνυνε thus did he throw a cloak of majesty about himself, Hdt.1.99. Med. with aor. ἐσεμνυνάμην, to be grave, solemn, esp. affect a grave and solemn air, E.Fr.924 (lyr.); μηδ᾽ αὐθάδως σεμνυνόμενος χαλέπαινε Ar.Ra.1020, cf. Av.727; δικανικὴ καὶ ἰατρικὴ σεμνύνονται Pl.R.405a; πρὸς σέ Id.Thg.130b: to be reserved, of a girl, E.IA996: with part., σεμνύνεσθαι ὥς τι ὄντε Pl.Phdr.243a; οὐ σεμνύνεται ἐσχηματισμένη ὡς ὑπερήφανόν τι διαπραττομένη Id.Grg.511d; ς. πολίτης ὤν Luc.Patr.Enc.2; also ς. ἐπὶ πέντε καὶ εἴκοσι καταλόγῳ προγόνων to be proud of . . , pique oneself on it, Pl.Tht.175a, cf. Isoc. 16.29, D.19.235; ἔν τινι Id.18.258: also c. dat., ταῖς ἐξουσίαις Sosiph. 3.2; τῷ σπανίως ὁρᾶσθαι ς. X.Ages.9.1, cf. 2, Hdn.1.5.5: rarely c. acc., ς. τὴν μοιχείαν Id.5.7.3: c. dupl. acc., μητρόπολιν Ὑπάταν Hld. 2.34; ς. διότι Plb.9.35.1.
semnwma
σέμνωμασέμν-ωμα, ατος, τό, dignity, majesty, Epicur. Ep.1p.28U., echoed in SIG834.19 (Epist. Plotinae, ii A.D.), cf. Epicur.(?) Oxy.215i30: in pl., grand words, Eust.18.25.
sempada
σέμπαδασέμπαδα: ὑποδήματα, Hsch. (Cf. σάμβαλα.)
semsellion
σεμσέλλιονσεμσέλλιον, σεμψέλλιον, v. συμψέλια.
semsellion
συμψέλιασυμψέλια, τά, = Lat. subsellia, IGRom.4.1316 (Lydia), POxy.921 Intr. (iii A.D.); written συψέλια, App.Anth.5.31; σεμψέλλια, PGrenf.2.111.37 (v/vi A.D.): in sg. συνψέλιον, TAM2.210 (Sidyma); sympselion, Gloss.; συνψέλειν, Sammelb.4292 (ostracon); σεμσέλλιον, PMasp.6v.89 (vi A.D.).
sendoukh
σενδούκησενδούκη, ἡ, Dim. σενδούκιον, τό,= κιβώτιον or σκευάριον, Sch. Ar.Pl.711, 809.
sennion
σεννίονσεννίον, τό, dub. sens. (connected with winnowing, cf. σινίον), PRyl.139.9 (i A.D.).
seo
σέοσέο, v. σύ.
seos
σέοςσέος, v. σέως.
seos
σέωςσέως, ὁ,= σεισμός, dub. in Alc.26; v.l. σέος.
septas
σεπτάςσεπτάς, άδος, ἡ, (ἑπτά, σέβομαι) = ἑπτάς, in Pythagorean philosophy, Theol.Ar.43.
septembrios
ΣεπτέμβριοςΣεπτέμβριος, α, ον,= Lat. Septembris, D.H.6.49, etc.
septeuw
σεπτεύωσεπτ-εύω, (σεπτός) = σέβομαι, Hsch.
septhria
σεπτήριασεπτ-ήρια: καθαρμός, ἔκθυσις, Id. (Perh. f.l. for στεπτήρια.)
septikos
σεπτικόςσεπτ-ικός, ή, όν, reverential, of words, Id. s.v. ἠθεῖος, Suid. s.v. πάππα.
septos
σεπτόςσεπτ-ός, ή, όν, august, ἵησι ς. Νεῖλος ῥέος A.Pr.812: in late Prose, D.C.53.16, Cod.Just.1.5.16.
serafeim
ΣεραφείμΣεραφείμ, οἱ, Hebr. Seraphim, LXXIs.6.2.
serapeion
ΣέραπιςΣέρᾱπις, Σεραπεῖον, v. Σάραπις.
serfos
σέρφοςσέρφος, ὁ, a small winged insect, prob. a kind of gnat or winged ant, Ar.V.352 (ubi v. Sch.), Av.82, 569, Nicopho 1, dub. in Phld. Mort.34: prov., ἔνεστι κἀν μύρμηκι κἀν σέρφῳ χολή 'even the gnat has its sting', Sch.Ar.Av.82, V.352, cf. AP10.49 (Pall.)
written συρφός in Hsch.
sergoi
σεργοίσεργοί: ἔλαφοι, Hsch. (Fort. Lat. cervi.) σερήτιον: ἡ σερίς, Id.
serifon
σέριφονσέρῑφον, τό, a kind of wormwood, = σαντονικόν (q.v.), Dsc.Prooem. 8, Id.3.23, Gal.11.804. γραῦς σέριφος or σερίφη, an insect, = μάντις 11, a name used for an old maid, Zen.2.94, Suid.
seris
σέριςσέρῐς, ἡ, gen. ιδος (εως Gp.12.28 tit.), pl. σέρεις Diog.Ep.32.1 and 3
endive or chicory (ς. ἀγρία, = Chicory, Cichorium Intybus, ς. κηπευτή, = Endive, Cichorium Endivia, Dsc.2.132), Epich.161, AP 11.413 (Ammian.); cf. πικρίς 1.2.
seros
σερόςσερός: χθές, Ἠλεῖοι, Hsch. σέρτης: γέρανος, Πολυρρήνιοι, Id.
sesaruia
σεσαρυῖασεσᾰρυῖα, σεσᾱρώς, v. σαίρω (A).
seseli
σέσελιςσέσελις, εως, ἡ, hartwort, Tordylium officinale, Arist.HA611a18, Plu.2.383e
also σέσελι, τό, Hp.Acut.23, Alex.127.8, Thphr.HP 9.15.5; ς. κρητικόν Dsc.3.54; other kinds, ς. μασσαλιωτικόν Massilian hartwort, Seseli tortuosum, ib.53; ς. αἰθιοπικόν hare's ear, Bupleurum fruticosum, ibid.; ς. ἐν Πελοποννήσῳ golden cow-parsnip, Malabaila aurea, ibid.; ς. Κύπριον,= κίκι, Id.4.161.
seselita
σεσέλιτασεσέλιτα καλοῦσι Dsc.2.9
also σέσηλος, Hsch.; cf. σέμελος.
seserinos
σεσερῖνοςσεσερῖνος, ὁ, a sea-fish, Arist.Fr.294.
seshrotws
σεσηρότωςσεσηρότως, Adv. of σέσηρα (σαίρω (A)), with a grin, Poll.3.132.
sesilos
σέσιλοςσέσῑλος, ὁ, snail, [Epich.] ap.Ath.2.63c; σέσιλον ἢ
sesobhmenws
σεσοβημένωςσεσοβημένως, Adv. hurriedly, excitedly, Antyll. ap. Orib.10.3.9 (ἐσοβ- codd.), Anon.in Tht.10.34.
sesofismenws
σεσοφισμένωςσεσοφισμένως, Adv. cunningly, X.Cyn.13.5.
sesoy
σέσοψσέσοψ: ποιὃς ἰχθῦς, Hsch.
sessiwn
σεσσιώνσεσσιών, ῶνος, ἡ, (Lat. sessio) seat in a carriage, Edict.Diocl.15.7.
sesufos
σέσυφοςσέσυφος: πανοῦργος, Hsch.
seswfronismenws
σεσωφρονισμένωςσεσωφρονισμένως, Adv. pf. part. Pass. temperately, A.Supp.724.
setw
σέτωσέτω, Lacon. for θέτω (v. τίθημι), Ar.Lys.1081.
seu
σεῦσεῦ, Ion. for σοῦ, v. σύ. σεῦα, v. σεύω.
seuhreia
ΣευήρειαΣευήρεια, τά, games in honour of Severus, IG3.129 (iii A.D.).
seuidai
ΣευίδαιΣευίδαι, οἱ, attendants on Dionysus (ἀπὸ τοῦ σεύειν), Corn.ND30.
seumai
σεῦμαισεῦμαι, v. σεύω.
seutlaios
ΣευτλαῖοςΣευτλαῖος, ὁ, (σεῦτλον) Beety, name of a frog in Batr.209.
seutlion
σεύτλιονσεύτλιον, σευτλίς, ἡ, v. τευτλ-.
seutlion
τευτλίοντευτλίον, τό, Dim. (in form) of τεῦτλον (q.v.), Ar.Ra.942, Fr.130, Thphr.HP7.2.6, CP2.5.3, Diocl.Fr.140
σευτλίον in Diph.Siph. ap. Ath.9.371a, PCair.Zen.292.23, al. (iii B.C.), PPetr.3p.328 (iii B.C.).
seutlomoloxon
σευτλομόλοχονσευτλομόλοχον, τό, leaf-beet, Beta cicla, Gp.12.1.4.
seutlon
σεῦτλονσεῦτλον, τό, Ion. and Hellenistic for τεῦτλον (q.v.).
seutlon
τεῦτλοντεῦτλον, τό, Ion. and later Att. σεῦτλον, beet, Beta maritima, Batr.162, Hp.Art.63, Thphr.HP1.6.6, freq. in Com.; τέμαχος ἐν τεύτλου . . κρύπτεται στεγάσμασιν Antiph.181 (troch.); τεύτλῳ περὶ σῶμα καλυπτὰ ἔγχελυς Eub.35 (lyr.): more freq. in pl., τεύτλοισί τ᾽ ἐγχέλεια συγκεκαλυμμένα Pherecr.108.12, cf. Ar.Pax 1014 (lyr.); ἐγχέλεις τεῦτλ᾽ ἀμπεχόμεναι Eub.37, cf. 93
the later Com. ridicule the use of the Ion. forms, ἐὰν μὲν τευτλίον [εἴπῃ], παρείδομεν: ἐὰν δὲ σεῦτλον, ἀσμένως ἠκούσαμεν,--ὡς οὐ τὸ σεῦτλον ταὐτὸν ὂν τῷ τευτλίῳ Alex.142.5; ἐπὰν δὲ καλέσῃ . . τὸ τευτλίον . . σεῦτλα Euphro 3; τεῦτλα τευτλίδας (prob. σευτλ-) καλῶν Diph.47: the form τεῦτλον is used by Diocl.Fr.119, Gal.6.298, al.; σεῦτλον in PPetr.3p.326 (iii B.C.), PCair.Zen.232v (iii B.C.), BGU1118.17 (i B.C.), PLond.3.964.15 (iii A.D.), Edict.Diocl.6.14, Gp.8.33, al.; [σεῦ]τλος, τό, prob. in Bell-Nock-Thompson Magical Texts from a Bilingual Papyrus p.19 (iii/iv A.D.).
seuw
σεύωσεύω, B.17.10, Opp.H.2.445, Q.S.7.487, Ep. inf. σευέμεν A.R.2.296; with ς doubled after the augm., as always in Hom. (exc. in ἐξεσύθη (Zenod. and most codd. for -λύθη) Il.5.293): Ep. impf. σεύεσκε Q.S.2.353: aor. ἔσσευα Il.5.208; Ep. also σεῦα 20.189; 3sg. subj. σεύῃ 11.293
Med., aor. subj. σεύωνται (v.l. -ονται) ib.415: impf. or aor. ἐσσεύοντο 2.808: aor. ἐσσεύαντο 11.549 (v.l. -οντο); Ep. σεύατο 6.505
Pass., B.Scol.Oxy.1361Fr.1.7: aor. ἐσύθην [ῠ] E.Hel.1302 (lyr.) (ἐξ- Il., v. supr.), ἐσσύθην S.Aj.294, also σύθην A.Pr.135 (lyr.); subj. 3sg. συθῇ Hp.Mul.1.36, 2.138; part. συθείς A.Th.941, Pers.866, S.OC119(alllyr.); in iamb., Id.OT446: pf. (with pres. sense) ἔσσῠμαι Il.13.79; part. ἐσσύμενος (not -μένος) 11.554, al., Adv. ἐσσῠμένως 3.85, al.: σεσύανται: ὡρμήκασιν, Hsch.: poet.aor. 2 ἐσσύμην [ῠ], 2sg. ἔσσυο Il.16.585, Od.9.447; 3sg. ἔσσῠτο, Ep. σύτο Il.21.167, ἐπ-έσυτο E.Hel. 1162,Ph.1065 (both lyr.); part. σύμενος A.Ag.747, Eu.1007, cf. 786, 816 (all lyr.): also σεῦται, 3sg. pres. Pass., S.Tr.645 (σοῦται is prob. cj.), σοῦμαι (Dor. σῶμαι Epil.3), σοῦνται A.Pers.25 (anap.); imper. σοῦ Ar.V.209, σούσθω S.Aj.1414 (anap.), σοῦσθε A.Th.31, Ar.V.458, etc.; inf. σοῦσθαι Plu.2.362c: Hsch. cites imper. σύθι or σῦθι
poet. Verb (also in Ion. Prose, Hp. and Aret. (v. infr.)), put in quick motion, drive: esp. hunt, chase, Διωνύσοιο τιθήνας σεῦε κατ᾽ ἠγάθεον Νυσήϊον Il.6.133; drive away, σεῦεν κύνας ἄλλυδις ἄλλον πυκνῇσιν λιθάδεσσιν Od.14.35; σεύοντ᾽ (3pl.) ἀγέλας βίᾳ B.17.10: more freq. in Med., ὡς δ᾽ ὅτε κάπριον ἀμφὶ κύνες σεύωνται Il.11.415, cf. 549, 3.26; ὥς τ᾽ . . ἄγριον αἶγα ἐσσεύαντο κύνες 15.272, cf. 20.148: metaph., ς. κακότητα ἀπὸ καρήνου h.Hom.8.12; θάμβος με ς. Orph.L. 531. set on, let loose at, ὅτε πού τις θηρητὴρ κύνας . . σεύῃ ἐπ᾽ ἀγροτέρῳ συΐ Il.11.293. drive or hurry away to or from a place, Αἰνείαν δ᾽ ἔσσευεν ἀπὸ χθονός 20.325; ἵππους ἐκ πεδίοιο 15.681; [τινὰ] κατ᾽ Ἰδαίων ὀρέων 20.189: c. inf., [ἡμιόνους] σεῦαν ποταμὸν παρὰ δινήεντα τρώγειν . . drove, Od.6.89. set in swift motion, ὅλμον δ᾽ ὣς ἔσσευε [Πείσανδρον] κυλίνδεσθαι sped him so that he rolled, Il.11.147; στρόμβον δ᾽ ὣς ἔσσευε βαλών 14.413; also αἷμ᾽ ἔσσευα shed blood, 5.208; v. infr. 11.1. Pass. and Med., to be put in quick motion, and so, run, rush, dart or shoot along, ἐπὶ τεύχεα to arms, 2.808; ἐπὶ κοῖτον Od.14.456; νέρθε δὲ ποσσὶν ἔσσυμαι Il.13.79; σεύατ᾽ ἔπειτ᾽ ἀνὰ ἄστυ 6.505; σεύατ᾽ ἔπειτ᾽ ἐπὶ κῦμα Od.5.51, cf. Il.14.227; κατ᾽ ἀμαξιτόν 22.146; παρ᾽ ἐρινεόν 11.167; ἀμφ᾽ Ὀδυσῆα ib.419; ἰθὺς Λυκίων 16.585; διὰ σπέος Od.9.447; so in Trag., ἐκτόπιος συθείς having gone, departed, opp. παρών, S.OC119; ἀφ᾽ ἑστίας A.Pers.866; ἐκ ναοῦ E.IT 1294; σύθην δ᾽ ἀπέδιλος ὄχῳ πτερωτῷ A.Pr.135; κατὰ γᾶς σύμεναι Id.Eu.1007, cf. Ag.747; ἀνὰ νάπη E.Hel.1302; of things, αἷμα σύτο gushed out, Il.21.167; ψυχὴ κατ᾽ . . ὠτειλὴν ἔσσυτο 14.519; ἐκ πυρὸς συθεὶς σίδηρος A.Th.941; ἐσύθη ἔξω πῦον Aret.SD1.9; so of flux, ἢν πολλὰ συθῇ Hp.Mul.1.36; of the eruption of disease, ὅταν τὰ παρέοντα συθῇ νοσήματα ib.2.138. c. inf., hasten, speed, ὅτε σεύαιτο διώκειν when he hasted to pursue, Il.17.463; ὄφρα ὕλη σεύαιτο καήμεναι that the wood might begin (cf. Engl. start) to burn, 23.198, cf. 210; ἔσσυται κελαδῆσαι is eager to sing of, Pi.I.8(7).67. metaph., to be eager, have longings, θυμὸς ἔσσυται Od.10.484; esp. in pf. part. ἐσσύμενος used as Adj, v. sub voce. (σεϝ-: σῠ-, from I.-Eur. [kcirc ]yew-: [kcirc ]y[ucaron]-, cf. Skt. cyávati 'set in motion', part. Pass. cyutás
σοῦμαι, etc., perh. contr. fr. Σοοῦμαι ( = Σοόομαι, fr. σὅϝʼος, q.v.).)
sewutou
σεωυτοῦσεωυτοῦ, fem. σεωυτῆς, etc., Ion. for σεαυτοῦ (q.v.). σῆ: τρέχε, Hsch. (Lacon.,= θεῖ). σηδόν: γλαυκὸν ἔλαιον, Id. σηδρακεῖ: κτυπεῖ, Id.