qrasos
θράσοςθράσος [ᾰ], εος, τό, (qrasu/s) = θάρσος (q.v.), courage, Il.14.416, A. Pers.394, E.Med.469, Ar.Lys.545 (lyr.); θ. πολέμων courage in war, Pi.P.2.63; θράσει boldly, B.16.63; but more freq. ἰσχύος θ. confidence in strength, S.Ph.104. in bad sense, over-boldness, rashness, insolence, ἐς τοῦτο θράσεος (v.l. θάρσεος) ἀνήκει Hdt.7.9.γ᾽, cf. A.Pr.42, D.21.194, etc.; παμμάχῳ θράσει βρύων A.Ag.169(lyr.), cf. Pers.831; προβᾶς᾽ ἐπ᾽ ἔσχατον θράσους S.Ant.853(lyr.); τόλμαις καὶ φρενῶν θράσει Id.Aj.46; πεπύργωσαι θράσει E.Or.1568; πανουργίᾳ τε καὶ θράσει Ar. Eq.331, cf. 637; θράσει ἀπίστῳ ἐπαιρόμενος Th.1.120; τοῦ θράσους ἐπισχεῖν τινα Pl.Hp.Ma.298a; τὸ τὴν τοῦ βελτίονος δόξαν μὴ φοβεῖσθαι διὰ θράσος Id.Lg.701b; ἀναίδεια καὶ θ. Aeschin.1.189; opp. αἰδώς, Arist.Cael.291b26; θράσος μὲν γάρ ἐστιν ἄλογος ὁρμή, θάρσος δὲ ἔλλογος ὁρμή Ammon.Diff.p.71 V.; οἷον πέπονθε τὸ θάρσος πρὸς τὸ θράσος Arist.EE1234b12, cf. Eus.Mynd.56, Luc.Musc.Enc.5.—This distn. holds good in Att. Prose: θάρσος is not found in Com.; θαρσύνω and θρασύνω are used indifferently; θρασέω and θαρσύς are not found; cf. θρασύς fin., θρασύτης.

qrassw
θράσσωθράσσω, Att. θράττω, pres. part. neut. θρᾶττον Pl.Phd.86e: aor.1 inf. θρᾶξαι A.Pr.628,E.Fr.600
trouble, disquiet, Pi.I.7(6).39,A.l.c., Cratin.363, Pherecr.39, S.Fr.177, Hp.Mul.1.70, E.Rh.863, Pl. l.c., Phdr.242c, etc.
Pass., ὑπὸ ἐδωδῆς θράττεσθαι Jul.Or.6.192a: aor.1 ἐθράχθη S.Fr.1055. disturb, destroy, APl.4.255. for pf. τέτρηχα, v. ταράσσω 11.

qrassw
ταράσσωτᾰράσσω, Pi.O.2.63, etc.; Att. τᾰράξ-ττω Ar.Eq.902; also θράσσω (q.v.): fut. ταράξω ib.358, etc.: aor. ἐτάραξα Od.5.291, (συν-) Il.1.579, 8.86: plpf. συν-ετεταράχει D.C.42.36: Ep. pf. in pass. sense τέτρηχα (v. infr. 111)
Pass., fut. ταραχθήσομαι Men.858 (prob.), Epict.Ench.3, etc.; Med. ταράξομαι in pass. sense, Th.7.36, X. Cyr.6.1.43: aor. ἐταράχθην Ar.Nu.386 (anap.), etc.: pf. τετάραγμαι ib.388 (anap.), etc.
stir, trouble, in a physical sense, σύναγεν νεφέλας ἐτάραξε δὲ πόντον [Ποσειδῶν] Od.5.291; κύμασιν ταράσσεται πόντος Archil.54, cf. Sol.54; τ. πέλαγος ἁλός E.Tr.88, cf. 692; ὁμοῦ τ. τήν τε γῆν καὶ τὴν θάλατταν εἰκῇ Ar.Eq.431; τ. καὶ κυκᾶν Id.Ach.688 (troch.), Eq.251 (troch.); οὐ χθόνα ταράσσοντες troubling not the earth (by ploughing), Pi. l.c.; βροντήμασι . . κυκάτω πάντα καὶ ταρασσέτω A.Pr.994; τ. φάρμακον perh. mix, Luc.Lex.4, cf. Amips. 18: metaph., φωνὰν ταρασσέμεν to wag the tongue, Pi.P.11.42; πάντα τ., of a speaker, jumble up, D.19.93; τὴν τῶν πραγμάτων διδασκαλίαν Gal.15.185. trouble the mind, agitate, disturb, με δεινὸς ὀρθομαντείας πόνος στροβεῖ ταράσσων A.Ag. 1216; δεινὰ (adverbial) τ. [με] S.OT483 (lyr.); ὅταν ταράξῃ Κύπρις ἡβῶσαν φρένα E.Hipp.969, cf. Fr.1079.4; Νικίαν ταράξω Ar.Eq.358 (troch.); τ. καρδίαν E.Ba.1321; esp. of fear, A.Ch.289, Ar.Eq.66, etc.; ἄν τις φόβος τ. X.Mem.2.4.6; τὸ σῶμα τ. τὴν ψυχήν Pl.Phd. 66a, cf. 103c; so τ. γλῶσσαν E.IA1542: abs., cause confusion, Pl. R.564b, Hp.Mi.373b
Pass., Id.Phd.100d, etc.; περί τι Id.Sph. 242c; διά τι D.4.3; ταράσσομαι φρένας S.Ant.1095; ὄμμα σὸν τ. E. Or.253. of an army, etc., throw into disorder, Hdt.4.125, 9.51, etc.; ἐτάρασσον τοὺς ταρσοὺς τῶν κωπέων Id.8.12
Pass., to be in disorder, Id.4.125,129, 8.16, Th.4.25, X.Cyr.2.1.27, etc.; ἐν σφίσιν αὐτοῖς τ. Th.7.67. metaph., rout or upset, κριτήριον τ. Demetr.Lac.Herc.1012.38 (perh. variant of Epicur.Sent. 24)
Pass., λόγου ταραχθέντος Phld.Rh.1.136 S.; εἰ τὰ σημεῖα ταραχθείη Gal.6.262. τ. τὴν γαστέρα cause relaxation of the bowels, of purges, Hp.Nat.Mul.12, cf. Acut.56, Arist.Pr. 864b23, Gal.15.667
Pass., ἐταράχθης τὴν γαστέρα Ar.Nu.386 (anap.); τὸ πνεῦμα Gal.15.903; more generally, τεταραγμένον σῶμα Sor.1.105. freq. of political agitation, τ. τὴν πόλιν Ar.Eq. 867; τὰ πράγματα ib.214
Pass., to be in a state of disorder or anarchy, ἐν ἀλλήλοις τ. Th.2.65, cf. D.2.14, Ptol.Tetr.164. ταράττεσθαι ἐπὶ τῶν ἵππων to be shaken in one's seat on horseback, X. Cyr.5.2.17. Math., τεταραγμένη ἀναλογία disturbed proportion, Euc.5Def.18, Archim.Sph.Cyl.2.4. stir up, metaph., τ. νεῖκος, πόλεμον, S.Ant.794 (lyr.), Pl.R.567a; φόνον E.Ba. 797; ἡλίκα πράγματα ταράξασα D.18.153, cf. X.An.5.10.9; τ. δίκας τινὶ πρός τινας Plu.Them.5
Pass., πόλεμος ἐταράχθη D.18.151; γόος . . ταραχθείς A.Ch.331 (lyr.). exc. in the places mentioned, Hom. uses only intr. pf. τέτρηχα, to be in disorder or confusion, be in an uproar, τετρήχει δ᾽ ἀγορή Il.2.95; ἀγορὴ τετρηχυῖα 7.346; so τετρηχυῖα θάλασσα AP7.283 (Leon.); τετρηχότος οἴδματος A.R.1.1167; τετρηχότα βῶλον Id.3.1393; τετρηχότι νώτῳ Nic.Th.267; but ἐκ σέθεν . . ἄλγεα . . τετρήχασι cruel woes arise, A.R. 4.447, cf. 3.276, Philet.7; in Nic.Th.72 τετρήχοντα κλήματα is f.l. for δὲ τρήχοντα. (Alexandrine and later Poets seem to have thought erroneously that τέτρηχα = to be rough (cf. τραχύς).) (ταράχψω from ταραχ-ή, τάραχ-ος and these from Θᾰρᾰχ-: cogn. with θράσσω from θρᾱχ-ψω of which the Ion. pf. is τέτρηχα.)

qrasuboulos
θρασύβουλοςθρασύ-βουλος [ῠ], ον, bold in counsel, Arist.Rh.1400b19.

qrasucenia
θρασυξενίαθρᾰσυ-ξενία, ἡ, the boldness of a stranger, Pl.Lg.879e.

qrasudeilos
θρασύδειλοςθρασύ-δειλος, ὁ, ἡ, impudent coward, braggart, poltroon, Arist.EN1115b32, Vett.Val.40.14. name of a gem, Ps. Plu. Fluv.17.2.

qrasuergos
θρασυεργόςθρασυ-εργός, όν, bold of deed, Nonn.D.35.365.

qrasufrwn
θρασύφρωνθρᾰσύ-φρων, ον, gen. ονος, bold of mind, Opp.H.1.112.

qrasufwnia
θρασυφωνίαθρᾰσυ-φωνία, ἡ,= θρασυστομία, Poll.2.112.

qrasufwnos
θρασύφωνοςθρᾰσύ-φωνος, ον,= θρασύστομος, ibid.

qrasuglwsshs
θρασυγλωσσήςθρασυ-γλωσσής, ές, bold of tongue, Man.4.184.

qrasuglwttia
θρασυγλωττίαθρασυ-γλωττία, ἡ, boldness of tongue, Poll.2.108.

qrasuguios
θρασύγυιοςθρασύ-γυιος, ον, strong of limb, Κλειτομάχοιο νίκα θ. Pi.P.8.37.

qrasukardios
θρασυκάρδιοςθρασυ-κάρδιος, ον, bold of heart, Il.10.41, 13.343, Hes.Sc.448, Anacr.1.5, B.19.5.

qrasulogew
θρασυλογέωθρασυ-λογέω, speak boldly, Sch.rec.S.Aj.1258.

qrasulogos
θρασυλόγοςθρασυ-λόγος, ον, bold of speech, EM 133.42.

qrasumaxanos
θρασυμήχανοςθρασυ-μήχᾰνος, Dor. θρασυ-μάχᾰνος [μᾱ], ον, bold in contriving, daring in design, Ἡρακλέης Pi.O.6.67; λέοντες Id.N.4.62.

qrasumaxeios
θρασύμαχοςθρασύ-μᾰχος, ον, bold in battle, Arist.Rh.1400b20: as pr. n., Thrasymachus
hence Adj. θρασυ-μάχειος, α, ον, ἑρμηνεία style of T., D.H.Dem.3.

qrasumemnwn
θρασυμέμνωνθρασυ-μέμνων, ον, gen. ονος, (θρασύς, Skt. mánma, OIr. menma 'spirit', cf. Ἀγαμέμνων) brave-spirited, epith. of Heracles, Il. 5.639, Od.11.267; of Meleager, B.5.69.

qrasumhdhs
θρασυμήδηςθρασυ-μήδης, ες, bold of thought or plan, daring, resolute, Pi.P.4.143, N.9.13, B.15.15
in Hom. only as pr. n.

qrasumhtis
θρασύμητιςθρασύ-μητις, ιδος, ὁ, ἡ,= foreg., AP6.324 (Leon. Alex.).

qrasumuqos
θρασύμυθοςθρασύ-μῡθος, ον, bold of tongue, saucy, Id.O.13.10 (v.l. -θυμος).

qrasunos
θράσυνοςθράσῠνος [ᾰ],= θρασύς, EM204.17.

qrasunw
θρασύνωθρᾰσύνω, (θρασύς) = θαρσύνω, embolden, encourage, A.Ag.222(lyr.); πλήθει τὴν ἀμαθίαν θρασύνοντες lending courage to their ignorance by number, Th.1.142. c. acc., boast of, τὴν ἰσηγορίαν Plb.4.31.4. Pass. and Med., aor. 1 inf. θρασυνθῆναι A.Supp.772; ἐθρασυνάμην Isoc.4.12, Ph.2.557
to be bold, confident, take courage, A.Ag.1188, etc.; οὐ . . ἀλόγως θρασυνόμεθα Th.5.104; πρὶν ὅρμῳ ναῦν θρασυνθῆναι before the ship had got confidence in her moorings, A. Supp.l.c.; ἐπί τι make a bold bid for . . , Philostr.VS2.33.2; θ. τι πρός τινα carry out a coup de main against, Aen.Tact.9.1; more freq., in bad sense, to be over-bold, over-confident, S.Ph.1387, E.Hec.1183, Ar.Ra.846, D.18.136; ἀλόγως Polystr.p.30 W.; ἐπί τινι Ar.Ach. 330; ᾐσχύνοντο ἐφ᾽ οἷς ἐθρασύναντο Isoc.5.23; πρός τι Plu.2.794d, Luc.Apol.6; ἔκ τινων Polystr.p.22 W.: c. dat., λαιμαργία ἀθεότητι θρασυνομένη Plu.2.1125a.

qrasuponos
θρασύπονοςθρᾰσύ-πονος, ον, bold or ready for toil, ἀκμαὶ ἰσχύος Pi.O.1.96.

qrasuptolemos
θρασυπτόλεμοςθρᾰσυ-πτόλεμος, ον, bold in war, IG9(1).871 (Corc.).

qrasuqumos
θρασύθυμοςθρασύ-θῡμος, ον, bold-hearted, Man.4.529; cf. θρασύμυθος.

qrasus
θρασύςθρᾰσύς, εῖα, ύ, fem. θρασέα, metri gr., Philem.20 (s.v.l.)
bold, chiefly of persons, Il.8.89, etc.; also θ. πόλεμος 6.254, 10.28, Od.4.146; θρασειάων ἀπὸ χειρῶν 5.434, Il.17.662, al.; θ. καρδία Pi.P.10.44; πούς Ar.Ra.330(lyr.); ἐν τῷ ἔργῳ ἔργῳ θρασύς Hdt.7.49; ἡ ἐλπὶς θρασεῖα τοῦ μέλλοντος full of confidence, Th.7.77; θρασὺς τὸ ἦθος Arist.Pol.1315a11. more freq. in bad sense, over-bold, rash, σὺν δ᾽ ὁ θ. εἵπετ᾽ Ὀδυσσεύς Od.10.436 (Sch. προπετής); Γοργόνες Pi.P.12.7; audacious, arrogant, insolent, A.Pr.180 (lyr.), Ar.Nu.445 (anap.), etc.; Ἄρης . . πρὸς ἀλλήλους θ., of civil war, A.Eu.863; γλώσσῃ θ. S.Aj.1142; ἐν τοῖς λόγοις Id.Ph.1307; ἐπὶ τῶν λόγων D.Prooem.32; ἀνομίᾳ θ. E.IT 275; πονηρὸς εἶ καὶ θ. Ar.Eq.181; θρασεῖς καὶ ἄδικοι καὶ ὑβρισταί Pl.Lg. 630b; ἀλαζὼν ὁ θ. καὶ προσποιητικὸς ἀνδρείας Arist.EN1115b29; [ὅμοιόν τι ἔχει] ὁ θ. τῷ θαρραλέῳ ib.1151b7; τὸ μὴ θ. modesty, A.Supp.197: Comp. -ύτερος Pl.La.184b, Phld.Lib.p.61 O.: Sup. -ύτατος Isoc.12.133, etc. of things, to be ventured, c. inf., θρασύ μοι τόδ᾽ εἰπεῖν this I am bold to say, Pi.N.7.50; οὐκ ἆρ᾽ ἐκείνῳ γ᾽ οὐδὲ προσμεῖξαι θρασύ; S.Ph.106. Adv. -έως Ar.V.1031, etc.: Aeol. θροσέως Jo.Gramm. Comp.2.1: Comp. θρασύτερον too boldly, Th.8.103; -τέρως Phalar.Ep.34: Sup. θρασύτατα Th.8.84 and (with v.l. -άτως) D.S.17.44: neut. as Adv., ἀναιδὲς καὶ θρασὺ βλέπειν Cratin.24 D. (I.-E. dhers- in θέρσος (older than θάρσος and θράσος), dhṛs- in θρασύς, Skt. dhṛ[snull ]ṇú- 'bold', cf. Engl. dare, durst.)

qrasusplagxnos
θρασύσπλαγχνοςθρᾰσύσπλαγχνος, ον, bold-hearted, E.Hipp.424. Adv. -ως A.Pr. 730.

qrasustomew
θρασυστομέωθρᾰσυστομ-έω, to be over-bold of tongue, A.Supp.203, S.Ph.380, E.Hec.1286.

qrasustomia
θρασυστομίαθρᾰσυστομ-ία, ἡ, insolence, AP12.141 (Mel.).

qrasustomos
θρασύστομοςθρᾰσύστομ-ος, ον, over-bold of tongue, insolent, A.Th.612, Ag.1399, E.Fr.3.

qrasuths
θρασύτηςθρᾰσύτης, ητος, ἡ, over-boldness, Hp.Lex4, Th.2.61, Lys.3.45; θ., = τὸ σφόδρα θαρρεῖν, Arist.Rh.1390a31, cf. EN1108b31: pl., Isoc.4.77; ἀνδρεῖαι καὶ θ. D.Prooem.45.

qrasutolmos
θρασύτολμοςθρᾰσύ-τολμος [ῠ], ον, bold, Cat.Cod.Astr.8(4).212.

qrasuxarmhs
θρασυχάρμηςθρᾰσυ-χάρμης, ου, ὁ, bold in fight, Q.S.4.502.

qrasuxeir
θρασύχειρθρᾰσύ-χειρ, χειρος, ὁ, ἡ, bold of hand, AP7.234 (Phil.); θ. μ[άχ]α, of boxing, B.2.4; in bad sense, θ. καὶ μιαίφονος Id.Scol.Oxy.1361 Fr.5.10,= Scol.Oxy.2081 (e)10.

qrasuxeiria
θρασυχειρίαθρᾰσυ-χειρία, ἡ, boldness of hand, Poll.2.148.

qrasw
ΘρασώΘρᾰσώ, όος, contr. οῦς, ἡ, Bold, name of Athena, Lyc.936.

qraswn
ΘράσωνΘράσων, ωνος, ὁ, a name of a braggart soldier in New Com.

qratta
ΘρᾷτταΘρᾷττα, ης, ἡ, Att. for Θρᾷσσα.

qratta
θρᾷτταθρᾷττα, ἡ, a small sea-fish, Arist.GA785b23, Antiph.211, Mnesim. 4.41
Dim. θρᾳττίδιον, τό, Anaxandr.27.

qratths
θράττηςθράττης: ὁ λίθος, ὑπὸ Θρακῶν, Hsch.; cf. Θρακίας. θράττον: ὕπερον, κόλουρον, Id. θράττω, Att. for θράσσω. θραῦλος, η, ον, frangible, brittle, Anon. ap. Suid. (Comp.)
also θραῦρος, Hsch.

qrauma
θραῦμαθραῦμα, ατος, τό, (θραύω) fragment, A.Pers.425, IG7.3498.23 (Oropus, iii/ii B.C.), D.S.3.12. breakage, Jul.Or.2.60a. destruction, ἐχθρῶν LXXJu.13.5. metaph., θραύματ᾽ ἐμοὶ κλύειν A.Ag.1166(lyr.). (Cf. θραῦσμα.)

qraupalos
θραύπαλοςθραύπαλος, ὁ, joint fir, Ephedra campulopoda, Thphr.HP3.6.4; ἡ, ib.4.1.3.

qraupis
θραυπίςθραυπίς, ίδος, ἡ, a small bird, Arist.HA592b30 (v.l. θλυπίς).

qrausantuc
θραυσάντυξθραυσάντυξ, ῠγος, ὁ, ἡ, (θραύω) breaking chariot-rails, τύχαι Ar. Nu.1264.

qrausis
θραῦσιςθραῦσις, εως, ἡ, (θραύω) comminution, opp. κάταξις, Arist.Mete. 386a13, 390b7, Placit.3.3.7, Sor.Fract.12. slaughter, LXX 2 Ki. 17.9; destruction by plague, ib.24.15, Nu.16.48. falling off of hair in patches, Gal.19.430. = ὀργή, πληγή, σφῦρα ἡ τοὺς βώλους θραύουσα, Hsch.

qrausma
θραῦσμαθραῦς-μα, ατος, τό,= θραῦμα 1, Agatharch.25, Arist.Mu.394b4, Luc.Hist.Conscr.25. in leprosy, scab, LXXLe.13.30. the best kind of ἀμμωνιακόν, Dsc.3.84. fracture, Hippiatr.74 (pl.).

qrausmos
θραυσμόςθραυς-μός, ὁ, breaking, καρδίας LXXNa.2.10(11).

qrausthrios
θραυστήριοςθραυς-τήριος, α, ον, capable of dissolving, λίθων Aët.2.19.

qrausths
θραύστηςθραύς-της, ου, ὁ, one who breaks or crushes, POxy.868.2 (nisi sub θραυστός ponendum).

qraustos
θραυστόςθραυς-τός, ή, όν, frangible, brittle, Ti.Locr.99c, Thphr.HP5.3.6; capable of being broken down, πύργος D.C.36.18. Asclep. ap. Gal.14.698, S.E.P.3.33. broken, crushed, Epigr.in PTeb.3.4: θραυστόν, τό,= θραῦσμα 111, Plin.HN12.107.

qrauw
θραύωθραύω, Ep. impf. θραύεσκον Orph.L.140: fut. -σω Ar.Av.466: aor. 1 ἔθραυσα S.El.745, E.HF779 (lyr.)
Pass., fut. θραυσθήσομαι Gal.10.624: aor. ἐθραύσθην (v. infr.), (κατ-) Pl.Ti.56e: pf. τέθραυσμαι Thphr.Sens.11, (συν-) X.Ages.2.14, (παρα-) Pl.Lg.757e (v.l. -τεθραυμένον)
break in pieces, shatter, Simon.57, A.Pers.196, 416, Tim. Pers.99, etc.; θ. σάρκας E.Hipp.1239
Pass., θραυομένης τῆς πέτρης flying into pieces, Hdt.1.174; σίδηρον θραυσθέντα καὶ ῥαγέντα S.Ant. 476; πτερὰ θραύονται have their wings broken, Pl.Phdr.248b. metaph., break down, enfeeble, μὴ θραύσαι (-σοι codd.) χρόνος ὄλβον Pi.O.6.97, cf. E.HF779 (lyr.); διάτορον σφραγῖδα θ. στόματος Tim. Pers.160; ἔπος . . , ὅ τι τὴν τούτων θραύσει ψυχήν Ar.Av.466; θ. τὴν δύναμιν Plu.Alc.23; ἐλπίδα, etc., Hdn.3.2.2, etc.; θ. τι τῶν ἐκ χρόνου φυλασσομένων δικαίων Supp.Epigr.1.329.45 (Istrus, i A.D.), cf. Onos. 32.10
Pass., πόθος θραυσθείς Asp. ap. Ath.5.219e; θραυόμενος τὸν λογισμόν, Lat. animo fractus, Plu.Ant.17; θραυσθῆναι ἐπί τινα to be grieved for . . , LXX 1 Ki.20.34.—Rare in Att. Prose.

qrazw
θράζωθράζω, aor. 1 ἔθρᾰσα,= θραύω, Tz.H.9.34.

qrecaskon
θρέξασκονθρέξασκον, θρέξομαι, v. τρέχω.

qreissa
ΘρέϊσσαΘρέϊσσα, ἡ, Ion. for Θρᾷσσα (q. v.).

qreissa
θρίσσαθρίσσα, Att. θρίττα, ἡ, a fish,= τριχίας, Anaxandr.41.52, Ephipp. 12.5, Arist.HA621b16, PCair.Zen.40(iii B.C.), al., Gp.20.7.1: θρείσσα, BGU816.20 (iii A.D.): θρίσσος, ὁ, is v.l. in AP6.304 (Phan.).

qrektikos
θρεκτικόςθρεκ-τικός, ή, όν, (τρέχω) able to run, Att. for τροχαστικός, acc. to Moer.p.187 P.: Sup. -ώτατος Hsch.

qrektos
θρεκτόςθρεκ-τός, ή, όν,= τροχαῖος, θρεκτοῖσι νόμοις, f.l. for κρεκτ-, S.Fr.463
also θρεκτός: δρόμος, Phot.

qremma
θρέμμαθρέμμ-α, ατος, τό, (τρέφω) nursling, creature, θ. Νηρεΐδων, of dolphins, Arion 1.9; mostly of tame animals, esp. sheep and goats, X. Ages.9.6, Oec.20.23, Plb.2.26.5, Ev.Jo.4.12, etc.; τὰ ἐν ταῖς ἀγέλαις θ. Pl.Plt.261d; τὰ ἀγελαῖα θ. ib.264a; ὑηνὰ θ. Id.Lg.819d; of game-cocks and quails, ὀρνίθων θ. ib.789b: generally, animals, τοῖς ἡμέροις καὶ ἀγρίοις . . θ. Id.Criti.118b, al. of men, S.OT1143, Ph.243; Χαρίτων θ. Ar.Ec.973; δύσκολον τὸ θ. ἄνθρωπος Pl.Lg.777b, cf. Tht.174b; esp. of domestic slaves,= Lat. verna, τὸ Χρυσίππου θ. GDI12321.14 (Delph.), cf. CIG3113 (Teos). generally, creature, ἄπλατον θ. κἀπροσήγορον, of a lion, S.Tr.1093 (cf. Pl.Chrm.155e); of Cerberus, S.Tr.1099; κακὰ θ., of a swarm of gnats, AP5.150 (Mel.); θ. Σελινοῦντος, of a fish, Archestr.Fr.12; Καρύστου θ., comic for a cup made at Carystus, Antiph.182.3; as a term of reproach, θρέμματ᾽ οὐκ ἀνασχετά A.Th.182; ὦ θρέμμ᾽ ἀναιδές S.El.622, cf. Ar.Lys.369; in periphr., ὕδρας θ., for ὕδρα, S.Tr.574; νεογενῆ παίδων θρέμματα Pl. Lg.790d; θρέμματα παλλακῶν kept mistresses, Plu.Sol.7. (Written θέρματα BGU478.15 (ii A.D.)).

qremmatikos
θρεμματικόςθρεμμ-ατικός, ή, όν, of or for cattledealing, ἐργασία Judeich Altertümer von Hierapolis 227b7.

qremmation
θρεμμάτιονθρεμμ-άτιον, τό, Dim. of θρέμμα 2, CIG2733 (Stratonicea), SIG1211 (Calymna, pl.), Keil-Premerstein Dritter Bericht 151 (ii/iii A.D.).

qremmatotrofew
θρεμματοτροφέωθρεμμ-ᾰτοτροφέω, keep cattle, D.S.2.54, Str.15.1.41.

qreomai
θρέομαιθρέομαι, only in pres., cry aloud, shriek, always of women, θρέομαι φοβερὰ μεγάλ᾽ ἄχη A.Th.78; elsewh. only in part., μινυρὰ θρεομένας Id.Ag.1165; πάθεα μέλεα θρεομένα Id.Supp.112, cf. E.Hipp.363; αὐτὴ θρεομένη σαυτῇ κακά Id.Med.51 (trim., elsewh. lyr.).—Act. only in Hsch. (I.-E. dhreu-, cf. θρο-έω, θρῦ-λος.)

qrepta
θρέπταθρέπτα, v. θρέπτρα, τά.

qreptarion
θρεπτάριονθρεπ-τάριον, τό,= θρεμμάτιον, CIG(add.)4303h6 (Lycia), PPar. p.422 (ii A.D.).

qrepteira
θρέπτειραθρέπ-τειρα, ἡ, fem. of θρεπτήρ, E.Tr.195 (lyr.), AP5.105 (Diotim.), 6.51: metaph., Δίκη θ. πολήων Opp.H.2.680.

qrepteos
θρεπτέοςθρεπ-τέος, α, ον, (τρέφω) to be fed, nurtured, metaph., γυμναστικῇ Pl.R.403c. θρεπτέον one must feed, keep, Id.Ti.19a, X.Lac.9.5. (from Pass.) ἢ ἐργαστέον ἢ ἀπὸ τῶν εἰργασμένων θρεπτέον one must live on what has been earned, Id.Eq.Mag.8.8.

qrepthr
θρεπτήρθρεπ-τήρ, ῆρος, ὁ, feeder, rearer, of a parent or foster-parent, IG3.1401, JRS2.91 (Antioch in Pisidia), AP12.137 (Mel.): pl., IG14.1722: as Adj., θ. ἀγοστός Nonn. D.3.387.

qrepthrios
θρεπτήριοςθρεπ-τήριος, ον, feeding, nourishing, μαστός A.Ch.545. πλόκαμος Ἰνάχῳ θ. hair dedicated as a thank-offering to Inachus, ib. 6. Subst. θρεπτήριον, τό,= θρεπτάριον, PLond.5.1708.248 (vi A.D.). pl., θρεπτήρια, τά, reward for rearing, made to nurses by parents, h.Cer.168,223; also, return made by children for their rearing (Att. τροφεῖα), Hes.Op.188, Ael.VH2.7. nourishment, τὰ . . νηδύος θ. S.OC1263.

qrepthtwr
θρεπτήτωρθρεπ-τήτωρ, ορος, ὁ, nourisher, feeder, πενήτων PMasp.20.11 (pl., vi A.D.).

qreptikos
θρεπτικόςθρεπ-τικός, ή, όν, able to feed or rear, τινος Pl.Plt.267b, cf. 276b, 276c; nourishing, -ώτερα μῆλα Diph.Siph. ap. Ath.3.82f; -ώτατος οἶνος Mnesith.ib.1.32d. of or promoting growth, ἡ δύναμις τῆς ψυχῆς θ. καὶ γεννητική Arist.de An.416a19; ἡ θ. ψυχή ib.415a23; τὸ θ. the principle of growth, Id.EN1102b11; ἡ θ. καὶ αὐξητικὴ ζωή ib. 1098a1; opp. φθαρτικός, Polystr.p.23 W. Adv. -κῶς Porph.Gaur.1.1. causing to heal up, ἑλκῶν Dsc.1.43.

qreptos
θρεπτόςθρεπ-τός, ή, όν, as Subst., θρεπτός, θρεπτή, slave bred in the house, Lys.Fr.215 S., Pherecr.125, LXXEs.2.7, IPE12.709 (Olbia, ii B.C.), POxy.298.46 (i A.D.), etc.; οἱ θ. καὶ αἱ θ. Inscr.Cos131; also of adopted foundlings, τὴν ἰδίαν θ. SIG1210 (Calymna), Plin.Ep.ad Traj.65, etc. pupil, Vett.Val.157.29.

qreptra
θρέπτραθρέπ-τρα (A), τά,= θρεπτήριος 111.2, οὐδὲ τοκεῦσι θ. φίλοις ἀπέδωκε Il.4.478, 17.302; θρέπτα is dub. in Epigr.Gr.442.4 (ii A.D.), Q.S.11.89, Hsch.

qreptra
θρέπτραθρέπ-τρα (B), ἡ,= θρέπτειρα, a nurse, CIG(add.)4300d (Antiphellos).

qreskos
θρεσκόςθρεσκός, v. θρῆσκος.

qreskos
θρῆσκοςθρῆσκ-ος, ον, religious, Ep.Jac.1.26; in bad sense, superstitious, Hsch. (Hsch. has also θρεσκός.)

qrettanelo
θρεττανελόθρεττᾰνελό, sound imitative of the cithara, Ar.Pl.290.

qrette
θρέττεθρέττε, τό,= τὸ θρασύ, οὐκ ἔνι μοι τὸ θ., barbarism in Ar.Eq.17.

qreyippas
θρεψίππαςθρεψίππας, ου, ὁ,= ἱπποτρόφος, as pr. n. in Apollod.2.7.8.

qreyis
θρέψιςθρέψις, εως, ἡ, nourishing, σωμάτων S.E.M.11.97, cf. Alex.Aphr. Pr.2.66, Gal.1.655, etc.

qrhc
ΘρῇξΘρῇξ, ῃκός, ὁ, Ion. for Θρᾷξ (q. v.); fem. Θρῇσσα, ἡ (q. v.).

qrhic
ΘρηϊκίηΘρηϊκίη, Θρηΐκιος, η, ον, Ep.and Ion. for Θρᾴκιος (q. v.). Θρῆϊξ, ϊκος, ὁ, Ep. and Ion. for Θρᾷξ (q. v.). Θρήϊσσα, ἡ, poet. for Θρᾷσσα (q. v.). Θρῄκη, ἡ, Θρῄκηθεϝ, Θρῄκηνδε, v. Θρᾴκη. Θρῄκιος, v. Θράκιος.

qrhikh
θρηϊκήθρηϊκή: ὑποδημάτων εἶδος Περσικῶν, Hsch.

qrhnerws
θρήνερωςθρήν-ερως, ωτος, ὁ, ἡ, a querulous lover, Poll.6.189.

qrhneuw
θρηνεύωθρην-εύω, = θρηνέω, Epigr.Gr.406.9 (Iconium).

qrhnew
θρηνέωθρην-έω, fut. -ήσω A.Ag.1541 (anap.), S.Aj.632 (lyr.): aor. 1 -ησα E.Tr.[111]
Med. (v. infr. 2): impers. in pf. Pass. (v. infr.): (θρῆνος)
sing a dirge, wail, Μοῦσαι δ᾽ ἐννέα πᾶσαι ἀμειβόμεναι ὀπὶ καλῇ θρήνεον Od.24.61; τίς ὁ θρηνήσων; A.Ag. l.c.; τίς . . ἔσθ᾽ ὁ θρηνῶν; Ar.Nu.1260; θ. πρὸς τύμβον A.Ch.926; θ. καὶ ὀδύρεσθαι Pl.Ap.38d; πρὸς σφᾶς αὐτούς Isoc.8.128: c.acc.cogn., στονόεσσαν ἀοιδὴν . . ἐθρήνεον were singing a doleful dirge, Il.24.7221; γόον θ. A.Fr.291; ὀξυτόνους ᾠδάς S.Aj.l.c.; ἐπῳδάς ib.582; ὕμνους, of the nightingale, Ar.Av.211 (lyr.); φθόγγους ἀλύρους Alex.162.7
Pass., ἅλις μοι τεθρήνηται γόοις S.Ph.1401; ἱκανῶς τεθρήνηται Luc.Cat. 20. c.acc., bewail, θ. πόνους A.Pr.615; τὸν θάνατον Pl.Phd.85a; ὅσα τὸν . . ἐμὸν θρηνῶ πατέρα S.El.94 (anap.), cf. 530, Ev.Luc.23.27, etc.; τὸν φύντα E.Fr.449
so also Med., ἄκος γὰρ οὐδὲν τόνδε θρηνεῖσθαι A.Pr.43
Pass., to be lamented, S.Aj.852, Fr.653.

qrhnhma
θρήνημαθρήν-ημα, ατος, τό, lament, dirge, E.Or.132, Hel.174 (lyr.), etc.

qrhnhsimos
θρηνήσιμοςθρην-ήσιμος, flebilis, Gloss.

qrhnhteon
θρηνητέονθρην-ητέον, one must lament, Apollon. ap. Stob.4.56.35, Jul.Or.8.246b.

qrhnhthr
θρηνητήρθρην-ητήρ, ῆρος, ὁ, mourner, wailer, A.Pers.938 (lyr.).

qrhnhthrios
θρηνητήριοςθρην-ητήριος, ον,= θρηνητικός, ᾠδαὶ θ. Eust.1372.26.

qrhnhths
θρηνητήςθρην-ητής, οῦ, ὁ,= θρηνητήρ, A.Ag.1075, BGU34 iv 4 (iii A.D.).

qrhnhtikos
θρηνητικόςθρην-ητικός, ή, όν, inclined to lament, querulous, Arist.EN1171b10. of or for a dirge, αὔλημα, μόναυλος, Poll.4.73,75; τὸ θ. matter for lament, Plu. 2.623a. Adv. -κῶς Poll.6.202.

qrhnhtria
θρηνήτριαθρην-ήτρια, ἡ, fem. of θρηνητήρ, Sch.E.Ph.1489.

qrhnhtwr
θρηνήτωρθρην-ήτωρ, ορος, ὁ,= θρηνητήρ, Man.4.190.

qrhnolalos
θρηνολάλοςθρηνο-λάλος [ᾰ], ον, uttering laments, Σειρῆνες IG12(8).445.5 (Thasos).

qrhnologew
θρηνολογέωθρηνο-λογέω, bewail, τινα IPE2.197 (Panticapaeum).

qrhnopoios
θρηνοποιόςθρηνο-ποιός, luctificus, Gloss.

qrhnos
θρῆνοςθρῆνος, ὁ, (θρέομαι) dirge, lament, Il.24.721, Sapph.136, Pi.I.8(7).64, Hdt.2.79,85, etc.; θ. οὑμός for me, A.Pr.390; εἰπεῖν . . θ. θέλω ἐμὸν τὸν αὐτῆς Id.Ag.1322. complaint, sad strain, h.Pan.18; Τοργόνων οὔλιον θ. Pi.P.12.8; θρῆνοι καὶ ὀδυρμοί Pl.R.398d, etc.: pl., lamentations, θρήνων ᾠδάς S.El.88 (lyr.), etc.; title of poems by Pindar, Stob.4.39.6, etc. (Distd. fr. ἐπικήδειον by Trypho ap.Ammon. Diff.p.54 V. (cf. Ptol.Asc.p.404H.), ἐπικήδειον τὸ ἐπὶ τῷ κήδει, θ. δὲ ἐν ᾡδήποτε χρόνῳ.)

qrhnus
θρῆνυςθρῆνυς, υος, ὁ, (θράομαι) footstool, ὑπὸ δὲ θρῆνυν ποσὶν ἥσει Il.14.240, cf. Od.19.57. θ. ἑπταπόδης the seven-foot bench, perh. helmsman's bench or bridge, Il.15.729.

qrhnwdew
θρηνῳδέωθρηνῳδ-έω, sing a dirge over, τινα E.IA1176.

qrhnwdhma
θρηνῴδημαθρηνῴδ-ημα, ατος, τό, dirge, lament, Sch.S.El.92 (ed. T. Johnson, Oxon. 1705).

qrhnwdhs
θρηνῴδηςθρηνῴδ-ης, ες, like a dirge, fit for a dirge, ἁρμονίαι Pl.R.398e, 411a; ὀδυρμός Tim. Pers.113; φθόγγος, μέλος, Plu.Sull.7, Hdn.4.2.5; τὸ θ. τῆς ψυχῆς mournful mood, Plu.2.822c. = θρηνητικός, of persons, Pl.Lg. 792b; τὸ θ. Id.R.606b.

qrhnwdia
θρηνῳδίαθρηνῳδ-ία, ἡ, lamentation, ib.604d, Plu.2.657a.

qrhnwdikos
θρηνῳδικόςθρηνῳδ-ικός, ή, όν, appropriate to a dirge, ἁρμονία ib.1136e.

qrhnwdos
θρηνῳδόςθρηνῳδ-ός, ὁ, ἡ, one who sings a dirge, mourner, Alciphr.1.36, Ptol.Tetr.180, Anon.Oxy.864, cf. Poll.6.202.

qrhnwma
θρήνωμαθρήνωμα, ατος, τό,= θρῆνος, εἰς τὸν Ὀσῖριν PTeb.140 (pl., i B.C.).

qrhsasqai
θρήσασθαιθρήσασθαι, v. θράομαι.

qrhskeia
θρησκείαθρησκ-εία, Ion. θρησκ-είη, ἡ, (θρησκεύω) religious worship, cult, ritual, ἡ περὶ τὰ ἱρὰ θ. Hdt.2.18, IG12(5).141.5 (Paros, iii B.C.), J.AJ17.9.3, etc.; τοῦ Ἀπόλλωνος SIG801 D (Delph., i A.D.); ἡ περί τινος θ. ib. 867.48 (Ephesus, ii A.D.): pl., rites, Hdt.2.37, D.H.2.63, PGnom. 185 (ii A.D.), Wilcken Chr.72 (iii A.D.). religion, service of God, LXX Wi.14.18, Act.Ap.26.5, Ep.Jac.1.26; θ. τοῦ θεοῦ μία ἐστί, μὴ εἶναι κακόν Corp.Herm.12 fin.; ἑκατέρα θ., i.e. Christianity and Paganism, Them.Or.5.69c; θ. τῶν ἀγγέλων worshipping of angels, Ep.Col.2.18. in bad sense, religious formalism, ἀντὶ ὁσιότητος Ph.1.195; θ. βιωτική vulgar superstition, Sor.1.4.

qrhskeuma
θρήσκευμαθρήσκ-ευμα, ατος, τό, religious worship, IG22.1099.29 (Plotina), Just.Nov.103.2 (pl.).

qrhskeusis
θρήσκευσιςθρήσκ-ευσις εως, ἡ,= foreg., Phint. ap. Stob.4.23.61a (pl.).

qrhskeuthrion
θρησκευτήριονθρησκ-ευτήριον, τό, place of worship, Sch.Pi.O.7.33.

qrhskeuths
θρησκευτήςθρησκ-ευτής, οῦ, ὁ, worshipper, BCH 37.94 (Thessalonica), Ptol.Tetr.159, Sch.Pi.O.3.28.

qrhskeuw
θρησκεύωθρησκ-εύω, perform religious observances, Hdt.2.64, Sammelb.991 (iii A.D.). c. acc., worship, θεούς D.H.2.23, IG5(2).268.42 (Mantinea), Porph. Abst.4.9, Hdn.1.11.1
Pass., Dinon 17, LXX Wi.14.16, Porph. ap. Eus.PE3.11: impers., εἴ τι ἄλλο -εύεσθαι νόμιμον ἦν D.H.1.76. to be a devotee, Plu.Alex.2.

qrhskia
θρήσκιαθρήσκ-ια, τά, religious observances, OGI 210.9 (Nubia, iii A.D.).

qrhskwdhs
θρησκώδηςθρησκ-ώδης, ες,= foreg., Vett.Val.104.14.

qrhssa
ΘρῇσσαΘρῇσσα, ἡ, Ion. for Θρᾷσσα.

qrhttanon
θρήττανονθρήττανον: τῆς ἁμάξης ἐφ᾽ ᾧ τὰ ἀγόμενα ἐπιτίθεται, Hsch.

qria
ΘρῖαΘρῖα, ἡ, Thria, name of an Attic deme, St.Byz., etc.: Θρίᾳ at Thria, IG12.329, but Θριᾶσι X.HG5.4.21, Is.11.42: Θριῶζε to Thria, Th.1.114, BCH50.529 (ii A.D.): Θριῶθεν from Thria, IG22.1672.109
Adj. Θριάσιος, α, ον, πεδίον Hdt.8.65, etc.; πύλαι Plu. Per.30.

qriai
θριαίθρῑαί, ῶν, αἱ, pebbles used in divination, Philoch.196, Call.Ap.45, cf. Sch. ad loc., EM455.34. personified as nymphs of Parnassus, Philoch. l.c., Sch.Call.l.c., dub. cj. in h.Merc.552.

qriambeuths
θριαμβευτήςθρῐαμβ-ευτής, οῦ, ὁ, one who enjoys a triumph, Suid.

qriambeutikos
θριαμβευτικόςθρῐαμβ-ευτικός, ή, όν, v.l. for θριαμβικός, Plu.Cat.Ma.24.

qriambeuw
θριαμβεύωθρῐαμβ-εύω, pf. τεθριάμβευκα Id.Ant.34: (θρίαμβος)
triumph, Plb.6.53.7, Posidon.1 J., Plu. Pomp.45, etc.; ἀπό τινος triumph over, Id.Rom.25, App.Gall.1; κατὰ τῆς πατρίδος Plu.Cor.35, cf. App.BC1.80; ἐπί τινι ib.4.31; also θ. ἐπὶ νίκῃ Hdn.3.9.1; ἀπὸ μάχης Plu.Publ.9: c. acc. cogn., θ. νίκην ἄδακρυν Id.2.318b; δεύτερον θρίαμβον Id.Fab.23. lead in triumph, of conquered enemies, τινα Id.Comp.Thes.Rom.4, Ep.Col.2.15
Pass., -εύεσθαι ὑπό τινος Plu.Cor.35; μηδ᾽ ἐν ἐμοὶ περιίδῃς -εύομενον σεαυτόν Id.Ant.84. lead in triumph, as a general does his army, metaph., ἡμᾶς ἐν Χριστῷ 2 Ep.Cor.2.14. divulge, noise abroad, Phot., cf. Suid. s.v. ἐξεφοίτα.

qriambgos
θριγγίονθριγγίον, θρῐαμβ-γός, θρῐαμβ-γόω, later forms for θριγκίον, etc.

qriambikos
θριαμβικόςθρῐαμβ-ικός, ή, όν, triumphal, ἐσθής D.H.5.35, J.BJ7.5.4; κόσμος Str.5.2.2; πομπή, τιμαί, Plu.Aem. 30, Sert.18; κηδεύματα connexions with triumphal families, Id.Cat. Ma.24 (v.l. -ευτικῶν); ἄνδρες θ., Lat. viri triumphales, Id.Cam.21, cf. Crass.1. Adv. -κῶς, ἠμφιεσμένος App.BC2.106.

qriambis
θριαμβίςθρῐαμβ-ίς, ίδος, pecul. fem. of θριαμβικός, στολή Anon. ap. Suid.

qriambodiqurambos
θριαμβοδιθύραμβοςθρῐαμβοδῑθύραμβος [ῠ], ον, epith. of Bacchus, Pratin.Lyr.1.16.

qriambos
θρίαμβοςθρίαμβος [ῐ], ὁ, hymn to Dionysus, sung in festal processions to his honour, Cratin.36. epith. of Dionysus, Trag.Adesp.140, D.S. 4.5, Ath.1.30b, Plu.Marc.22, Arr.An.6.28.2. metaph., scandal, δεδιὼς τὸν ἐκ λόγων θ. Conon 31.1. = Lat. triumphus (which is borrowed fr. θ. through Etruscan), Plb.6.15.8, D.S.12.64, Mon. Anc.Gr.2.20, SIG804.9 (Cos, i A.D.), Plu.Publ.20, etc.; ὁ μέγας θ. the triumph, opp. ὁ ἐλάττων θ. ovatio, Id.Marc.22, cf. D.H.8.67; ὁ πεζὸς θ.,= ovatio, Id.9.36. (For the termination perh. cf. ἴαμβος, διθύραμβος, but the origin of θρι- is unknown.)

qriaomai
θριάζωθρῑάζω, (θριαί) to be rapt, possessed, S.Fr.466, E.Fr.478; also glossed by φυλλολογεῖν (as if from θρῖον), Hsch., EM455.45
also θριάομαι, = μαντεύομαι, AB265; cf. sq.

qriasis
θρίασιςθρίᾰσις [θρῑ], εως, ἡ, (θριάζω) poetic rapture. Suid. s.v. θρίαμβος.

qriasths
θριαστήςθρῑαστής, οῦ, ὁ, (θρῖον) planter of fig-trees, Poll.7.140.

qriation
θριάτιονθριάτιον: ἁπαλωτέρα τροφή, Hsch.

qric
θρίξθρίξ, ἡ, gen. τρῐχός, dat. pl. θριξί (τρίχεσιν J.AJ16.7.3 is f.l. for τρύχ-): - hair, Hom. only in pl., ὀρθαὶ τρίχες ἔσταν ἐνὶ . . μέλεσσι Il. 24.359; mostly, hair of the head, 22.77, Od.13.431; αἱ ἐν τῇ κεφαλῇ τρίχες Th.1.6; sheep's wool, Il.3.273, Hes.Op.517; pig's bristles, Il.19.254, Od.10.239; τρίχες ἄκραι οὐραῖαι, of a horse's tail, Il.23.519; ἀνάστασις τῶν τριχῶν, of a lark's crest, Gal.12.361. later in sg. collectively, A.Th.535, Ag.562, S.El.451; τριχὸς πλόκαμος, βόστρυχος, A.Th.564 (lyr.), Ch.229; γενείον θρίξ Id.Pers.1056; κόμη θρίξ LXXNu.6.6; Ἐπαφρόδιτον . . τὴν παιδικὴν τρίχα Ὑγίᾳ (sc. ἀνέθηκεν) IG12(5).173 (Paros, i A.D.); of a horse's mane, S.Fr.475; of dogs, X.Cyn.4.8 (sg. and pl.). a single hair, οὐδὲ τρίχ[α] Alc. Supp.14.10: prov., θρὶξ ἀνὰ μέσσον only a hair's breadth wanting, Theoc.14.9, cf. X.Smp.6.2; ἄξιον τριχός, i.e. good for nothing, Ar. Ra.614; οὐδ᾽ ἂν τριχὸς πριαίμην Eup.7.18D.; ἐκ τριχὸς κρέμασθαι to hang by a hair, Aristaenet.2.1, Zen.3.47; ἀπὸ τ. ἠερτῆσθαι AP5.229 (Paul. Sil.); ἐπὶ τριχὸς ἦν ἡ σωτηρία Procop.Aed.6.6; εἰς ἱερὴν τρίχα ἐλθεῖν, i.e. to come to life's end, v.l. in AP7.164 (Antip. Sid.), but cf. Epigr.Gr.248.13; μόνον οὐχὶ τῶν τ., φασί, λαμβάνεται 'saute aux yeux', S.E.M.7.257. Medic., vein on the right lobe of the liver, Hp.Mul.1.43 (v.l. ἡ σῦριγξ), Gal.19.104.

qricallios
ΘριξάλλιοςΘριξάλλιος, ὁ (sc. μήν), name of month at Lamia, IG9(2).74.