qoas
θοάςθοάς, άδος, ἡ, fem. Adj. fleet, swift, prob. in Pi.Fr.107.7.

qoasma
θόασμαθόασμα, ατος, τό, a place for dancing, etc., Orph.H.49.6.

qoazw
θοάζωθοάζω (A), (θοός (A)) trans., move quickly, ply rapidly, πτέρυγας E. IT1142 (lyr.); τίς ὅδ᾽ ἀγών . . θοάζων σε; what task is thus hurrying thee on? Id.Or.335; θοάζω Βρομίῳ πόνον ἡδύν urge it on, Id.Ba.65; θ. σῖτα γένυσι dispatch it quickly, Id.HF382 (lyr.). intr., move quickly, rush, dart, θοάζων αἰθέρος ἄνω καπνός Id.Or.1542; ἐν δὲ δασκίοις ὄρεσι θ. Id.Ba.219; θ. δρόμῳ Id.Tr.307; κῆτος θοάζον ἐξ Ἀτλαντικῆς ἁλός Id.Fr.145. (Cf. θέω, θοός (A).)

qoazw
θοάζωθοάζω (B), = θάασσω, sit, σοφίης ἐπ᾽ ἄκροισι Emp.4.8; ὑπ᾽ ἀρχᾶς οὔτινος θοάζων [Ζεὺς] κρατύνει A.Supp.595; τίνας ποθ᾽ ἕδρας τάσδε μοι θοάζετε; why are ye in this suppliant posture? S.OT2, cf. Plu.2.22e. (Cf. ἐπιθοάζω, θόωκος, θῶκος; v. θάσσω.)

qoazw
θοάζωθοάζω (C), v. θῳάζω.

qodrakion
θοδράκιονθοδράκιον, v. θρόδαξ.

qodrakion
ΘριώΘριώ: λίπος: ἑορτὴ Ἀπόλλωνος, καὶ ἡ σύντροφος αὐτοῦ, Hsch. θρόδαξ, Cypr. for θρίδαξ, Id.
Dim. θοδράκιον, τό, Choerob. in An.Ox. 2.218 (sic cod.).

qohros
θοῃρόςθοῃρός: τεταραγμένος (i.e. θολερός), Hsch., EM453.20. θοιά, ἡ, pair of mules, Hsch., Theognost.Can.20. θοίηβος, ὁ,= θαῦμα, Cyr.; cf. θῆβος.

qoina
θοίνηθοίν-η, Dor. θοίνα (later θοῖνα LXX Wi.12.6, perh. to be read in Epich.148.1), ἡ, meal, feast, Hes.Sc.114, Hdt.1.119, 9.82, A.Fr.350.7, etc.: in pl., Id.Pr.530 (lyr.), B.Fr.18; τὰς θ. κὰτ τὰν ὥραν ἀπάγεσθαι Michel995D50; θοίνῃς δὲ καὶ εἰλαπίνῃσι Thgn. 239; ἐκ θοίνας after dinner, Epich.148.2; εἰς θ. καλεῖν τινα E.Ion 1140; ἐπὶ θοίνην ἰέναι Pl.Phdr.247a; παρακαλεῖν ἐπὶ τὴν θ. Arist.Fr. 549; σκευαζομένης θ. Pl.Tht.178d, cf. Arist.Pol.1282a22; τραπέζας ἱερὰς πρεπούσης θ. γεμίζων OGI383.146 (Commagene, i B.C.); ἐν θ. λέγειν τινά to count as a guest, and generally to take into account, Pl.Lg.649a: metaph., Id.Sph.251b, Phdr.236e, X.Cyr.4.2.39. food, πτανοῖς E.Ion 504, cf. Tim.Pers.150; θ. παντοδαπή Parth.12.2. feeding upon, c. gen., τῶν σαρκῶν Porph.Abst.2.47. (Cf. θῶσθαι.)

qoinama
θοίναμαθοίν-ᾱμα, ατος, τό, meal, feast, E.Or.814, Ion1495 (both lyr.), Posidon.12 J.

qoinarmostria
θοιναρμόστριαθοιν-αρμόστρια, ἡ, mistress of the banquet, cult-title, esp. in the worship of Demeter and Kore, in Laconia and Messenia, IG5(1).584, 1498, etc.: spelt θυν- ib.583, σειναρμόστρηα ib.229.

qoinathr
θοινατήρθοιν-ᾱτήρ, ῆρος, ὁ, one who gives a feast, χαλεπὸς θ. lord of a horrid feast, A.Ag. 1502 (anap.).

qoinathrion
θοινατήριονθοιν-ᾱτήριον, τό, = θοίνη, E.Rh.515.

qoinatikos
θοινατικόςθοιν-ᾱτικός, ή, όν, of or for a feast, X.Oec.9.7 (v.l. -ητικός).

qoinatwr
θοινάτωρθοιν-άτωρ [ᾱ], ορος, ὁ, feaster, E.Ion1206, 1217.

qoinaw
θοινάωθοιν-άω, feast on, eat, δελφῖνες ἐθοίνων ἰχθῦς dub.l. in Hes.Sc.212. Pass., to be feasted upon, i.e. sacrificed, ὗς τέλεος θοινῆται IG12(1).905 (Rhodes). feast, entertain, φίλους E.Ion982; τὸ δεῖπνον, τό μιν ἐκεῖνος σαρξὶ τοῦ παιδὸς ἐθοίνησε (v.l. -ισε) the feast, which he gave him upon his son's flesh, Hdt.1.129. more freq. in Med. and Pass., fut. -άσομαι E.El.836, Cyc.550, -ήσομαι (ἐκ-) A.Pr.1025 codd.: aor. 1 ἐθοινήθην (v. infr.): aor. 1 Med. -ησάμην Nonn.D.5.331, AP9.244 (Apollonid.): pf. τεθοίνᾱμαι E.Cyc.377 (prob.). abs., to be feasted, feast, banquet, once in Hom., ἐς δ᾽ αὐτοὺς προτέρω ἄγε θοινηθῆναι lead them in to feast, Od.4.36; παρὰ κλαίουσι θοινᾶσθαι E.Alc.542: θ. καλῶς Cratin.164. c. acc., feast on, μῶν τεθοίναται ἑταίρους; E.Cyc.377; σὲ ὕστερον θοινάσομαι ib.550; θ. τὰ ζῷα Porph.Abst.2.2: c. acc. cogn., θ. παστήρια E.El.836: c. gen., ἅλις λεόντων ἐστί μοι θοινωμένῳ Id.Cyc.248; θοινήσατο θήρης AP9.244 (Apollonid.); of an eating sore, σάρκα θοινᾶται ποδός E.Fr.792, cf. Arist.Po.1458b24: