moconti
μογξοῦντεςμογξοῦντες: πυρέσσοντες, πονοῦντες, and μόξοντι: πυρέσσοντι, πονοῦντι, Hsch.

modiolos
μοδίολοςμοδίολος, ὁ, Dim. of Lat. modius, nave of a wheel, Edict.Diocl. Geronthr. 15.3.

modios
μόδιοςμόδιος, ὁ, = Lat. modius, a dry measure, = 1/6 μέδιμνος, for which it is f.l. in Din.1.43, cf. OGI533.30 (i B. C.), Plu.Demetr.33. vessel of this capacity, Ev.Matt.5.15. a measure of length, = 200 ὀργυιαί, Hero *Geom.4.12.

modismos
μοδισμόςμοδισμός, ὁ, measuring by modii, Hero *Geom.4.12, Tz.ad Hes.Op. 347.

modos
μόδοςμόδος, ὁ, v. l. for μάδος, Hp.Acut.(Sp.)38.

moeuwn
μοεύωνμοεύων: ψέγων, Hsch.

mogeiw
μογείωμογ-είω, = μογέω, Dorian acc. to Hsch. (leg. μογίοντι).

mogeros
μογερόςμογ-ερός, ά, όν, also ός, όν Nic.Al.419 (v.l. for σμυγερός): poet. Adj. used by Trag. in anap. and lyr. (μόγος, cf. σμογερός): of persons, toiling, distressed, wretched, A.Pr.565, Th.827, E.Tr.783, 790, Ar.Ach. 1207; so μ. οἶκοι S.El.93. Adv. -ρῶς Man.1.146. of things, toilsome, grievous, κάματοι v.l. in AP7.508 (Emp. or Simon.); ἄχεα E.Med.205; ἀκουαί ear trouble, Marc.Sid.86.

mogew
μογέωμογ-έω, Il.11.636, al. (part.); Lacon. 1pl. μογίομες Ar.Lys.1002: Ep. impf. μογέεσκον Nonn.D.1.312, al., AP9.442 (Agath.): Ep. aor. μόγησα Il.9.492, al.: Ep. pf. part. μεμογηώς Nic.Th.830, Al.529: (μόγος)
poet. Verb, toil, suffer, in Hom. usu. with a cogn. acc., ὅσσα γε . . θεῶν ἰότητι μόγησα Od.7.214; μάλα πόλλ᾽ ἔπαθον καὶ πολλ᾽ ἐμόγησα Il.9.492; πολλὰ μογήσας 2.690, etc.; τῷ ἔπ᾽ ἄλγεα πολλὰ μογήσῃ for whom he suffers . . , Od.16.19, cf. Il.1.162; ὅσα . . ἐμόγησεν ἀμφ᾽ ἐμοί Od.4.152; εἵνεκ᾽ ἐμεῖο πολέας ἐμόγησεν ἀέθλους ib.170, cf. Hes.Th.997, Thgn.71: abs. in part., ἐξ ἔργων μογέοντες tired after work, Od.24.388: hence nearly = μόγις, with pain or trouble, hardly, μογέων ἀποκινήσασκε Il. 11.636; θέσαν μογέοντες 12.29. in Trag., suffer pain, be distressed, συμπονήσατε τῷ νῦν μογοῦντι A.Pr.277; μὴ παίσας μογῇς Id.Ag.1624; μογοῦντα πλευρά in the side, E.Alc.849: c. dat., δυστοκίαις μ. Call.Del.242 (-τοκέες codd.); κέντρῳ Nic.Th.830: metaph., χαλκοῖο πάλαι μεμογηότος ἄνθην having lost its sheen, Id.Al.529. trans., labour at, ὁ λιθουργὸς . . ἐμόγησε κόρας Posidipp. ap. Tz.H.7.662.

moggas
μογγάςμογγάς, άδος, ἡ, a wild kind of dance, Ath.14.629d (v.l. μιγγάς).

moggos
μογγόςμογγός, όν, with a hoarse, hollow voice, PLond.3.653.16 (iv A. D.), Hippiatr.14: Comp., μογγοτέρα φωνή Paul.Aeg.3.24.

mogilalos
μογιλάλοςμογῐλάλος [ᾰ], ον, (μόγις, λαλέω) having an impediment in one's speech, LXXIs.35.6, Ev.Marc.7.32, Ptol.Tetr.150, Vett.Val.73.12, Aët. 8.38.

mogis
μόγιςμόγῐς, Aeol. μύγις Jo.Gramm.Comp.3.10: Adv., (μόγος) with toil and pain, i. e. hardly, scarcely, Il.9.355, Od.3.119, Hdt.1.116, Ev.Luc.9.39, etc.; μ. ἀνεκτοί Lys.22.10; μ. παρειποῦς᾽ A.Pr.131 (lyr.); μ. πολλῷ πόνῳ Id.Pers.509; τὸν μ. Ἀττικόν Pl.Com.31; πάνυ μ. Pl. Prt.360d; μ. πως Id.Chrm.155e; μ. καὶ κατ᾽ ὀλίγον Charito 1.8; βίᾳ καὶ μ. Pl.Phd.108b.—Cf. the post-Hom. μόλις: μόλις is rare in Att. Prose, exc. in Pl., where it is commoner than μόλις; both forms in codd. of Th. [ῑ metri gr., Il.22.412.]

mogisayedafa
μογισαψεδάφαμογῐς-αψ-εδάφα [δᾰ], ἡ, (ἅπτομαι, ἔδαφος) hardly touching the ground, epith. of the gout, Luc.Trag.200.

mogos
μόγοςμόγος, ὁ, toil, ἱδρῶ θ᾽, ὃν ἵδρωσα μόγῳ Il.4.27; ἀέθλους ἐξανύσαντα μόγῳ IG3.900; μόγῳ πολλῷ κάμηλον ἐξειλκύσαμεν Alciphr.1.17. trouble, distress, S.OC1744 (lyr.). (Cf. Lith. smagùs 'heavy': the initial s is preserved in σμογερός, σμυγερός.)

mogostokia
μογοστοκίαμογος-τοκία, ἡ, painful child-birth, Man.1.337.

mogostokos
μογοστόκοςμογος-τόκος, ον, goddess of birth-pangs, epith. of Eileithyiai (or -yia), Il.11.270, 16.187, 19.103; of Artemis, Theoc.27.30. μ. ὠδῖνες hard travail, Lyc.829. suffering hard travail, metaph., ἵππος, of the Wooden Horse, Tryph.386. bringing the pangs of travail, ὥρα Nonn.D. 41.133; ἄσθμα κεραυνοῦ ib.1.2.

moi
τεταρτομοιρίατεταρτο-μοιρία, ἡ, fourth share, PFlor.50.111 (iii A.D.), 325.8 (v A.D.): hence -μοι ( ρίταις) POxy.1910.24 (vi/vii A.D.).

moimuaw
μοιμυάωμοιμυάω, compress the lips or make grimaces in sign of displeasure, Hsch., Phot., v.l. for μοιμυλλᾶν in Poll.2.90; hence restored for τί μοι μυᾶτε; in Ar.Lys.126.

moimullw
μοιμύλλωμοιμύλλω, = θηλάζω, ἐσθίω, Hsch.; = μοιμυάω, Com.Adesp.1080, Hsch., Phot.; hence restored ( = eat) in Hippon.80.

moion
μοιόνμοιόν, τό, = αἰδοῖον, Hdn.Gr.1.376. μοῖος: σκυθρωπός, Hsch.

moios
σμογερόνσμογερόν: σκληρόν, ἐπίβουλον, μοχθηρόν, Hsch. σμοιός, ά, όν, Hdn.Gr.1.109; σμοιῷ προσώπῳ Anon. (fort. A.Ag.639, ubi στυγνῷ) ap.Hsch.; and σμοῖος, α, ον, Theognost.Can.49,= σκυθρωπός; as pr.n., Ar.Ec.846; also μοῖος and σμυός, Hsch. σμοκορδοῦν: τὸ σχηματίζεσθαι τὰς γυναῖκας, Id. σμοκόρδους: τοὺς τὰς ὀφρῦς ἐγκοίλους ἔχοντας, Id. σμορδοῦν: συνουσιάζειν, Id. σμόρδωνες, = πόσθωνες, Id. σμόω,= σμώγω, EM721.22, An.Ox.2.407.

moira
μοῖραμοῖρα, ας (Ion. μοῖρα, acc. μοῖραν, gen. ης), (μείρομαι) part, opp. whole, τριτάτη μ. [νυκτός] Il.10.253; [ἐσθλῶν] τριτάτην . . μ. Od.4.97; μενέτω τριτάτῃ ἐνὶ μ. Il.15.195. portion of land, of a country, etc., χώρης ὀλίγην ἔτι μοῖραν ἔχοντες 16.68; μ. πατρῴας γῆς διαιρετόν S.Tr.163; ἡ Περσέων μ. Hdt.1.75; [ἐς] δυώδεκα μοίρας δασάμενοι Αἴγυπτον Id.2.147; Πελοποννήσουτῶν πέντε τὰς δύο μοίρας Th.1.10. division of a people, Hdt.1.146; of an army, Hdn.6.6.3; in codd. of X., freq.f.l. for μόρα. political party, τὸν δῆμον πρὸς τὴν ἑωυτοῦ μ. προσεθήκατο Hdt.5.69; τριῶν δὲ μ. ἡ ᾽ν μέσῳ σῴζει πόλεις E.Supp. 244. degree, in the astron. and geog. sense, Hipparch.1.7.11, Gem.1.6, Cleom.2.5, etc.: division of the zodiac, Arat.716, cf. 560 (pl.), Procl.Hyp.3.52. lot, portion or share which falls to one, esp. in the distribution of booty, ἴση μ. Il.9.318; μ. καὶ γέρας ἐσθλὸν ἔχων Od.11.534; of a meal, μοίρας ἔνεμον 8.470, cf. 14.448, etc.; μ. ἔχειν γαίης Hes.Th.413; σπλάγχνων μ. Ar.Pax1105 (hex.); τὴν τοῦ πατρὸς μοῖραν λαγχάνειν one's inheritance, patrimony, Lexap.D.43.51, cf. AP11.382.22 (Agath.). generally, part, lot, οὐδ᾽ αἰδοῦς μ. ἔχουσιν have no part in shame, Od.20.171; εὐθυμίης μείζω μ. μεθέξει Democr.258, cf. 263; ἐν παντὶ παντὸς μ. ἔνεστι Anaxag.11, cf. 6; μ. ἔχειν ἀχέων A.Th.945 (lyr.); μ. Ἀφροδίτας Id.Supp.1041 (lyr.); ἔχουσι μ. οὐκ εὐπέμπελον an office, Id.Eu.476; τέσσαρας μ. ἔχον ἐμοί filling the place of four relations to me, Id.Ch.238; μ. ἡδονῆς πορεῖν Id.Pr.631; κατὰ τὴν ἰδίαν ἑκάστου μ., pro virili parte, Lycurg.64; οὐκ ἐλαχίστην συμβάλλεσθαι μ. πρός τι Plu.2.9f, cf. Arist.Ath.19. one's portion in life, lot, destiny, ἐπὶ γάρ τοι ἑκάστῳ μοῖραν ἔθηκαν ἀθάνατοι Od.19.592, etc.; μ. βροτῶν A.Eu.105; mostly of ill fortune, but also of good, e. g. opp. ἀμμορίη, Od.20.76; ἡ πεπρωμένη μ. Hdt.1.91; ἐξιστορῆσαι μ. A.Th.506, cf. Ag.1314, etc.; μ. (sc. ἐστι) c. inf., 'tis one's fate, οὐ γάρ τοι πρὶν μ. φίλους ἰδέειν Od.4.475; οὐ γάρ πώ τοι μ. θανεῖν Il.7.52, cf. 15.117: c. acc. et inf., εἰ μ. . . δαμῆναι πάντας ὁμῶς 17.421, cf. 16.434; ἔσχε μοῖρ᾽ Ἀχιλλέα θανεῖν S.Ph.331; ὡς αὐτὸν ἥξοι μ. πρὸς παιδὸς θανεῖν Id.OT713; εἴ μοι ξυνείη φέροντι μοῖρα ib.863 (lyr.); μ. βιότοιο one's portion or measure of life, Il.4.170 (as v. l. for πότμον); ὑπὲρ μοῖραν (v. μόρος) Il.20.336; ἀγαθᾷ μοίρᾳ by good luck, E.Ion153 (lyr.); θείᾳ μοίρᾳ by divine providence, X.Mem.2.3.18; κατά τινα θείαν μ. Arist.EN1099b10, cf. Pl. Men.99e, Ap.33c; opp. παρὰ μοῖραν Δίος Alc.Supp.14.10. like μόρος, man's appointed doom, i.e. death, Il.6.488, Od.11.560; in full, θάνατος καὶ μ. Il.17.672, etc.; μ. ὀλοή . . θανάτοιο Od.2.100; θανάτου μ. A.Pers.917, Ag.1462 (both anap.); πρὸ μοίρας before the appointed time, S.Fr.686, Isoc.11.8; ἐξέπλησε μ. τὴν ἑωυτοῦ Hdt.4.164,3.142, cf. 1.91; τῇ σεωυτοῦ μ. περίεις ib.121; also, the cause of death, Od. 21.24. that which is meet and right, in Hom. mostly in phrase κατὰ μοῖραν in order, rightly, Il.16.367; κατὰ μ. ἔειπες 1.286, al.; ἐν μοίρῃ πάντα διίκεο 19.186, cf. Od.22.54, Pl.Lg.775c, 958d; opp. παρὰ μοῖραν Od.14.509; ἔχει μ. it is meet and right, E.Hipp.988. respect, esteem, οὐκ ἔστιν ὅτῳ μείζονα μ. νείμαιμ᾽ ἤ σοι A.Pr.294 (anap.), cf. S.Tr.1239; ἐν οὐδεμιῇ μοίρῃ μεγάλῃ ἄγειν τινά hold one in no great respect, Hdt.2.172; ἐν μείζονι μ. εἶναι Pl.Cri.51b; ἀτιμοτάτῃ ἐνὶ μ. Theoc.14.49; μεγάλην μ. καὶ τιμὴν ἔχει Pl.Cra.398b; κατατιθέναι τι ἐν μοίραις ἐλάττοσι Id.Lg.923b; τοὺς θεοὺς μοίραις ποεῖσθε μηδαμῶς S. OC278 is prob. corrupt. c. gen. almost periphr., ἐν τῇ τοῦ ἀγαθοῦ μοίρᾳ ἐκεῖνό ἐστι is a good, of the order of the good, Pl.Phlb. 54c; ἄγειν ἢ φέρειν ἐν πολεμίου μ. as if an enemy, D.23.61; νόστοιο μ. for νόστος, Pi.P.4.196; ὡς ἐν παιδιᾶς μοίρᾳ playfully, Pl.Lg.656b; ὡς ἐν φαρμάκου μ. Plu.2.6e; ὥσπερ ἐν προσθήκης μ. Luc.Zeux.2; μέτοχος εἶναι τῆς τοῦ ἀγαθοῦ μοίρας, i. e. τοῦ ἀγαθοῦ, Pl.Phlb.60b; ἡ φιλοσόφου μ. Id.Ep.329b; ἡ τελειότης τἀγαθοῦ μ. τίς ἐστιν Procl.Inst.25; θείας μ. μετέχειν, i. e. τοῦ θείου, Pl.Prt.322a, cf. Phdr.230a; τὸ ἐμπλήκτως ὀξὺ ἀνδρὸς μοίρᾳ προσετέθη was accounted manly, Th.3.82. Μοῖρα, as pr. n., the goddess of fate, Hom. always (exc. Il. 24.49) in sg., Il.24.209, al., cf. Orph.Fr.33, etc.: three first in Hes. Th.905, etc.; as the goddess of death, Il.4.517, 18.119: generally of evil, 5.613; ἐγὼ δ᾽ οὐκ αἴτιός εἰμι ἀλλὰ Ζεὺς καὶ M. καὶ ἠεροφοῖτις Ἐρινύς 19.87: with epithets, M. κραταιή, ὀλοή, 5.629, 21.83; κακή 13.602; δυσώνυμος 12.116
Trag. use sts. sg., A.Ag.130, Ch.910, etc.: sts. pl., Id.Pr.516,895, Ch.306, etc.; of the Furies, Id.Eu.172: later as objects of worship, SIG1044.8 (Halic., iv/iii B. C.).—In the phrases θεοῦ μ. Od.11.292, μ. θεῶν 3.269, μοῖρα is Appellat., = destiny.

moiradios
μοιράδιοςμοιρ-άδιος, = μοιρίδιος (q. v.).

moiragetas
μοιραγέτηςμοιρ-ᾱγέτης, ου, Ion. μοιρ-ηγέτης, εω, Dor. μοιρ-ᾱγέτας, α, ὁ, guide of fate, of Zeus, as presiding over the Μοῖραι, IG12.80.12, Paus. 5.15.5, 8.37.1; of Apollo, Id.10.24.4; δαίμονες μ. Alciphr.1.20, cf. Iamb.Myst.8.8; πολέων μ. A.R.1.1127 (pl.).

moiraios
μοιραῖοςμοιρ-αῖος, α, ον, of destiny, μίτοι Man.5.8, cf. Alciphr.1.20; μ. τριάς, of the Fates, Procl. Theol.Plat.6.23.

moiras
μοιράςμοιρ-άς, άδος, ἡ, v. l. for μοιρίς (q. v.).

moiraw
μοιράωμοιρ-άω, (μοῖρα) share, divide, distribute, κρέα Luc.Prom.6
Med., divide among themselves, ἐμοιράσαντο . . κτήματα A.Th.907 (lyr.)
Med., also, have assigned one, receive for one's lot, c. acc., εἰ δέ κεν ἄλλως ἀνέρα μοιρήσαιο Naumach. ap. Stob.4.23.7: c. gen., ὅσα ψυχῆς μεμοίρατυι Ph.2.400, cf. Phalar.Ep.104; οὐ μεμοιραμένα ἐγκλίσεως ῥήματα non-enclitics, A.D.Adv.131.24
Pass., to be assigned, τεθνάναι μεμοίραται ἡμῖν (like εἵμαρται, v. μείρομαι) Alciphr.1.25; τὰ μεμοιραμένα Hp.Ep.26, Luc.Deor.Conc.13. Med., ἐμοιρήσαντο χαίτας divided, i. e. tore their hair, A.R.4.1533. Pass., melt, ἐνὶ φλογὶ μοιρηθεῖσα χαλβάνη, v. l. for ζωγρηθεῖσα, Nic.Th.51.

moirazw
μοιράζωμοιρ-άζω, = μοιράω, Anon. in Rh.230.7 (Pass.).

moirhgenhs
μοιρηγενήςμοιρ-ηγενής, ές, (γενέσθαι) favoured by Μοῖρα at one's birth, child of Destiny, Il.3.182.

moirhgeths
μοιρηγέτηςμοιρ-ηγέτης, εω, ὁ, Ion. for μοιραγέτης

moiriaios
μοιριαῖοςμοιρ-ῐαῖος, α, ον, (μοῖρα 1.5) amounting to a degree, Ptol. Geog.2.1.9, Procl.Hyp.3.11.

moiridios
μοιρίδιοςμοιρ-ίδιος, α, ον, also ος, ον Pi. (v. infr.): (μοῖρα)
destined, doomed, μ. ἆμαρ, etc., the day of doom, Pi.P.4.255; σύν τινι μοιριδίῳ παλάμᾳ Id.O.9.26; μοιρίδιον ἦν Id.P.1.55: twice in S. (lyr.), μοιριδία τίσις OC228 (μοιραδία cod. Laur.); ἁ μοιριδία τις δύνασις δεινά Ant.951; μ. θάνατος Epigr. ap. Plu.2.109d; "μ. χρέος" εἶναι λέγεται τὸ ζῆν Plu.2.106f; ἐν ταὐτῷ φέγγει μ. E.Epigr.2. 4 (-αδίῳ codd.); μ. μελέτη AP11.25 (Apollonid.); μ. κλωστῆρες IG3.1339. Adv. -ίως, ἔπεσεν ἐπὶ τὴν . . εἱμαρμένην ib.12(7).53.11 (Amorgos). (Poet. and late Prose, τὰ μ. Nic.Dam.57 J.) determining one's destiny, ἀστέρες Orph.H.7.6.

moirikos
μοιρικόςμοιρ-ικός, ή, όν, (μοῖρα 1.5) by degrees, Ptol.Tetr.125, Vett.Val.20.5, al. Adv. -κῶς Id.28.22, Paul. Al.H.2; opp. ζῳδιακῶς, PMich. in Class.Phil.22.13.

moiris
μοιρίςμοιρ-ίς, ίδος, ἡ, divided, μ. λίτρα a half λίτρα, Nic.Al.329 (v.l. μοιράς).

moirodokew
μοιροδοκέωμοιρο-δοκέω, v. μοιρολογχέω.

moiroforhtos
μοιροφόρητοςμοιρο-φόρητος, ον, borne by fate, gloss on κηρεσσιφόρητος, Sch.D Il.8.527, EM511.31.

moirognwmonion
μοιρογνωμόνιονμοιρο-γνωμόνιον, τό, (μοῖρα 1.5, γνώμων) pointer on a dial in the διόπτρα, Hero Dioptr.34,al.

moirografia
μοιρογραφίαμοιρο-γρᾰφία, ἡ, (μοῖρα 1.5) tabulation of degrees, Ptol.Tetr.47, Paul.Al.H.1.

moirokrantos
μοιρόκραντοςμοιρό-κραντος, ον, (κραίνω) ordained by destiny, fated, ἆμαρ, θεσμός, A.Ch.611 (lyr.), Eu.392 (lyr.).

moirologew
μοιρολογέωμοιρο-λογέω, tell a man his fate, μοιρολογῆσαι ἑαυτόν Ps.-Callisth.1.14.

moirologos
μοιρολόγοςμοιρο-λόγος, ον, prophetic, Gloss.

moirologxew
μοιρολογχέωμοιρο-λογχέω, receive a portion, Antipho Fr.20 (with vv. ll. -λαχεῖν, -δοκεῖν).

moirologxos
μοιρολόγχοςμοιρο-λόγχος, ὁ, (λέλογχα) partaker, Poll.8.136 (pl., μοιρίλογχοι Hsch.).

moironomos
μοιρονόμοςμοιρο-νόμος, ον, (νέμω) dispensing fate, Aristid.Or.48(24).31.

moiroqesia
μοιροθεσίαμοιρο-θεσία, ἡ, (μοῖρα 1.5) determination of degrees, Ptol.Tetr.131, Heph.Astr.2.11.

moisa
ΜοῖσαΜοῖσα, v. Μοῦσα. Μοισαῖος, v. Μούσειος.

moisa
ΜοῦσαΜοῦσα, ης, ἡ, Aeol. Μοῖσα Sapph.84, IG42(1).130.16, etc.; Dor. Μῶσα Alcm. 1, etc.; Lacon. Μῶἁ (for Μῶσα) Ar.Lys.1298, cf. An. Ox.1.277
Muse, Ὀλυμπιάδες Μ., Διὸς αἰγιόχοιο θυγατέρες Il.2.491, cf. Hes.Th.25, etc.; nine in number, first in Od.24.60; named in Hes.Th.75 sqq. μοῦσα, as Appellat., music, song, μ. στυγερά A.Eu.308 (anap.); εὔφαμος Id.Supp.695 (lyr.); καναχὰν . . θείας ἀντίλυρον μούσας S.Tr.643 (lyr.); Αἰακῷ μοῖσαν φέρειν Pi.N.3.28; τίς ἥδε μοῦσα; what strain is this ? E.Ion757; ἄλυρος μ. Id.Ph.1028 (lyr.); διὰ μούσας ᾖξα Id.Alc.962 (lyr.): in Prose, ᾄδειν ἀδόκιμον μ. Pl.Lg. 829d: in pl., μοῦσαι Σφιγγός, of the Sphinx's riddle, E.Ph.50; esp. liberal arts, accomplishments, τὰς μούσας ἀφανίζων Ar.Nu.972; ἀπαίδευτον τῶν περὶ τὰς νυμφικὰς μ. Pl.Lg.775b: also in sg., τῆς ἀληθινῆς μ. ἠμεληκέναι Id.R.548b; κοινωνεῖν μούσης ib.411c. αὕτη ἡ Σωκράτους μ. that was Socrates's way, Gal.UP1.9.

moisaios
ΜούσειοςΜούσειος, ον, Aeol. Μοισαῖος, α, ον, (Μοῦσα) of or belonging to the Muses, ἕδρα E.Ba.410 (lyr.); Μοισαῖον ἅρμα the car of Poesy, Pi.I.8 (7).67; λίθος M. a monument of song, Id.N.8.47. musical, κέλαδος AP9.372.

moitos
μοῖτοςμοῖτος, ὁ, Sicilian for χάρις, thanks, favour, μοῖτον ἀντὶ μοίτου like for like, Sophr.168, cj. in Luc.Im.12, cf. Hsch. (Prob. borrowed from Italic *moitos, cf. Lat. mutuus.)

moixagria
μοιχάγριαμοιχ-άγρια, τά, (ἄγρα) fine imposed on one taken in adultery, μοιχάγρι᾽ ὀφέλλει Od.8.332.

moixaina
μοίχαιναμοίχ-αινα, ἡ, = μοιχάς, Tz.ad Lyc.1108.

moixainw
μοιχαίνωμοιχ-αίνω, = μοιχεύω, Vett.Val.118.5.

moixalis
μοιχαλίςμοιχ-ᾰλίς, ίδος (also acc. μοιχαλίν LXX Ho.3.1), ἡ, = μοιχάς, Ep.Rom. 7.3, Hld.8.9, Cat.Cod.Astr.8(1).264, etc.; in religious sense, unfaithful to God, Ep.Jac.4.4: so as Adj., adulterous, γενεά Ev.Matt.12.39, etc. = μοιχεία, 2 Ep.Pet.2.14.

moixalwsia
μοιχαλώσιαμοιχ-ᾰλώσια, τά, = μοιχάγρια, Sch.Od.8.332.

moixas
μοιχάςμοιχ-άς, άδος, ἡ, fem. of μοιχός, Aeschin.Socr.20 D., Placit.1.7.10 (v.l. μοιχαλίδος), Vett.Val.104.11; μ. εὐνή Tz.H.4.349.

moixaw
μοιχάωμοιχ-άω, = μοιχεύω 1: metaph., μοιχᾶν τὴν θάλατταν have dalliance with the sea, applied by Callicratidas to Conon, X.HG1.6.15
Pass., commit adultery, of a man, Ev.Matt.5.32; of a woman, Ev.Marc.10.12: metaph., to be unfaithful to God, LXX Je.3.8, Ez.23.37. falsify, Ael.NA7.39.

moixazw
μοιχάζωμοιχ-άζω, = μοιχάω, Anon. ap. Suid.

moixeia
μοιχείαμοιχ-εία, ἡ, adultery, And.4.10, Lys. 1.36, Pl.R.443a (pl.); μοιχείας γραφαί Phot., Suid. s.v. πέμπτῃ φθίνοντος.

moixeuths
μοιχευτήςμοιχ-ευτής, οῦ, ὁ, adulterer, Man.4.305.

moixeutos
μοιχευτόςμοιχ-ευτός, ή, όν, adulterous, ib.350.

moixeutria
μοιχεύτριαμοιχ-εύτρια, ἡ, adulteress, Pl.Smp.191e, Plu.2.60f.

moixeuw
μοιχεύωμοιχ-εύω, commit adultery with a woman, debauch her, c. acc., Ar.Av.558, Lys. 1.15, Pl.R.360b
Pass., of the woman, Ar.Pax980 (anap.); μοιχευθῆναί τινι Arist.HA586a3; μεμοιχεῦσθαι ὑπ᾽ ἀλλήλων, of birds, ib.619a10. metaph., worship idolatrously, τὸ ξύλον καὶ τὸν λίθον LXX Je.3.9. intr., commit adultery, Xenoph.11.3; ἐμοίχευσάς τι Ar.Nu.1076, cf. X.Mem.2.1.5, Arist.EN1129b21. metaph., in fut. Med. (in pass. sense), οὐ μοιχεύσεταί μου τὰ φιλήματα her kisses shall not be adulterously stolen from me, Ach.Tat.4.8.

moixh
μοιχήμοιχ-ή, ἡ, rare form for μοιχάς, Ar.Byz. ap. Eust.1761.24.

moixidios
μοιχίδιοςμοιχ-ίδιος [ῐ], α, ον, = sq., Ael.NA12.16. begotten in adultery, Hecat.369 J., Hdt. 1.137, Hyp.Fr.42, Ph.1.598, Luc.DDeor.22.1.

moixikos
μοιχικόςμοιχ-ικός, ή, όν, adulterous, λέκτρα Ps.-Phoc.178; ᾠδαί Ath.15.697b; of persons, Plu.2.18e; μ. διαβολαί accusations of adultery, Luc.Cal.14.

moixios
μοίχιοςμοίχ-ιος, α, ον, = foreg., λέκτρα AP5.301.7 (Agath.).

moixis
μοιχίςμοιχ-ίς, ίδος, ἡ, rare fem. of μοιχός, Ar.Byz. ap. Eust.1761.24.

moixolhpta
μοιχόληπταμοιχό-ληπτα, τά, gloss on μοιχάγρια, Sch.DOd.8.332.

moixos
μοιχόςμοιχός, ὁ, adulterer, paramour, Hippon.74, S.Fr.[1127.6], Ar.Pl. 168, Pl.Smp.191d, etc.: prov., θύραν, δι᾽ ἧς γαλῆ καὶ μ. οὐκ εἰσέρχεται Apollod.Car.6; ὅρκοι μοιχῶν Philonid.7; κεκαρμένος μοιχὸν μιᾷ μαχαίρᾳ having the head close shaven with a razor, as was done by way of punishment to persons taken in adultery, Ar.Ach.849. generally, paramour, of a sodomite, POxy.1160.26(iii/iv A. D.). (Cf. ὀμείχω.) idolatrous person, Ep.Jac.4.4.

moixosunh
μοιχοσύνημοιχοσύνη, ἡ, poet. for μοιχεία, Man.4.394.

moixotropos
μοιχότροποςμοιχό-τροπος, ον, of the disposition or manners of an adulterer, Ar. Th.392.

moixotuph
μοιχοτύπημοιχο-τύπη [ῠ], ἡ, adulteress, formed like χαμαιτύπη, Hsch.

moixwdhs
μοιχώδηςμοιχώδης, ες, = μοιχικός, Com.Adesp.19.5 D., Ptol.Tetr.184.

mokkwnwsis
μοκκώνωσιςμοκκώνωσις (sic): περιφρονεῖς, Blaes.3; cf. μακκοάω.

moklos
μοκλόςμοκλός, v. μοχλός.

moklos
μοχλόςμοχλός (Ion. μοκλός Anacr.88), ὁ, bar, lever, crowbar, used for moving ships, μοχλοῖσιν δ᾽ ἄρα τήν γε κατείρυσεν Od.5.261; or heavy weights, μοχλοῖς καὶ μηχαναῖσιν ἀνελκύσαι Ar.Pax307; for forcing doors and gates, E.Or.1474 (lyr.), cf. Ba.348, 1104, etc.; ὑποβαλόντες τοὺς μ. ὑπὸ τὰς πύλας Ar.Lys.428, cf. Arist.Mech.847b11, al. any bar or stake, as in Od.9.332 the stake which Odysseus runs into the Cyclops' eye, cf. E.Cyc.633. wooden or iron bar or bolt placed across gates on the inside and secured by the βάλανος, τοῦ μοχλοῦ διακοπέντος Th.4.111, cf. 2.4, IG12.313.126; μοχλοὺς ἐπιβάλλειν Ar.Th.415; τὸν μ. ἐμβάλλειν X.An.7.1.12, cf. Ar.Lys.246; μοχλοῖς καὶ κλῄθροισι τὰ προπύλαια πακτοῦν ib.264; τὴν πόλιν . . ἀπεκλῄσατε τοῖσι μ. ib.487; πύλας μοχλοῖς χαλᾶτε by [drawing back] the bars, A.Ch.879; κλῇθρα λύσαντες μοχλοῖς E.IT99 (more naturally κλῄθρων μοχλοὺς λύσαντες, as in Ar.Lys.310 κἂν μὴ . . τοὺς μοχλοὺς χαλῶσιν): metaph., μέγας σοι τοῦδ᾽ ἐγὼ φόβου μ. a bar or defence against fear. S.Fr.760.

mokrotou
μοκρότουμοκρότου, τό, a kind of frankincense, Peripl.M.Rubr.9, 10.

mokrwn
μόκρωνμόκρων, = ὀξύς (Erythr.), Hsch.

molaxh
μολάχημολάχη, ἡ, = μαλάχη, Epigr.Gr.1135 (Naples, vase).

molbis
μολβίςμολβίς, ίδος, ἡ, weight of seven minae, Hsch. μόλγης, ητος, ὁ, = μοχθηρός, Crates Gramm. ap. Sch.Ar.Eq.959; cf. μολγός 11.

molein
μολεῖνμολεῖν, aor. 2 inf. of βλώσκω (q. v.); hence a late pres. μολέω, Sch.Od.17.219, etc.

moleuw
μολεύωμολεύω, cut off and transplant the suckers or shoots of trees (αὐτομολίαι, stolones), Lex Att. ap. Poll.7.146; cf. μολούω, μωλύω.

molginos
μόλγινοςμόλγῐνος, η, ον, made of ox-hide, φυσητῆρες Theodorid. ap. Poll.10.187.

molgos
μολγόςμολγός, ὁ, Tarentine word for βόειος ἀσκός, Poll.10.187: μ. γενέσθαι δεῖ σε, = ἀσκὸν δεδάρθαι (v. ἀσκός 5 fin.), Ar.Eq.963; μολγὸν αἵνειν ʽἀνεῖνʼ, = ἀσκὸν δείρειν, dub. cj. in Ar.Frr.101,694. = μόλγης, Suid. = ἀκόλουθος (fem.), Blaes.4. μολγῶ: νέφος, Hsch.

molhsis
μόλησιςμόλησις, εως, ἡ, (μολεῖν) coming, Apollon.Lex. s.v. μολίονε.

molibaxqhs
μολιβαχθήςμολῐβ-αχθής, ές, heavy with lead, leaded, στάθμη AP6.103 (Phil.).

molibdaina
μολίβδαιναμολῐ´β-δαινα, μολῐ´β-δεος, μολῐβ-δικός, μόλῐβ-δος, μολῐβ-δοτήξ, μολῐβ-δουργός, μολῐβ-δοχόος, v. μόλυβδος, etc.

molibdothc
μολυβδοτήξμολυβδοτήξ, ῆκος, ὁ, melter of lead, Theognost.Can.40: μολιβδοτήξ, Hdn.Gr. ap. Choerob. in Theod.1.291: μολιβδότηξ, Anon. ap. eund.ibid.

molibidion
μολιβίδιονμολῐβ-ίδιον, Hero Aut.30.3.

molibinos
μολίβινοςμολῐ´β-ινος, η, ον, = μολύβδινος, Paul.Aeg.6.25.

molibion
μολίβιονμολῐ´β-ιον, τό, Dim. of μόλιβος, leaden tube, Antyll. ap. Orib.10.19.5:

moliboeidhs
μολιβοειδήςμολῐβ-οειδής, ές, gloss on μολοβρός, Sch.Nic.Th. 662.

moliboomai
μολιβόομαιμολῐβ-όομαι, = μολυβδόομαι, pf. inf. Pass. μεμολιβῶσθαι Aristeas 90.

molibos
μόλιβοςμόλῐβ-ος, ὁ, Ep. form of μόλυβδος (q.v.), lead, once in Hom., μόλιβος ὣς ἐτράπετ᾽ αἰχμή Il.11.237, cf. Call. Aet.3.1.30: also fem., AP 9.723 (Antip. Sid.); also found in PTeb.121.52 (i B.C., pl.), PLond. 3.1177.301 (ii A. D.), Ostr.Bodl. iii 310 (prob. iii A.D.), and codd. of Ph.Bel.80.7,90.9, Ael.NA14.25, etc.

molibosfigghs
μολιβοσφιγγήςμολῐβοσφιγγής, ές, fastened or bound with lead, Opp.C.1.155.

molibourgos
μολιβουργόςμολῐβουργός, ὁ, = μολυβδουργός, Procl.Par.Ptol.251.

molibous
μολιβοῦςμολῐβοῦς, ῆ, οῦν, leaden, Ph.Bel.95.14, Str.16.2.13; στέγαι D.S. 2.10; βάρη Apollod.Poliorc.158.8; κεραμίς Ath.14.621a; σφαῖρα S.E.M.10.160.

molis
μόλιςμόλῐς, Adv., post-Hom. synonym of μόγις, prevailing in Trag., Com., and Att. prose, though in Pl. and later prose μόγις was preferred (in A. the Laur. Ms. gives each form twice, the same Ms. of S. μόλις always); μ. μέν, ἀλλ᾽ ὅμως ἠνεσχόμην Ar.Nu. 1363, cf. S.Ant. 290,1105, El.575, Ph.329; ζῶντι καὶ μάλα μ. nay, only just alive, Pl. Tht.142b (cod. W μόγις); μ. καὶ ἠρέμα πάσχειν scarcely at all . . , Arist.Metaph.1019a31 (cod. Ab μόγις); ἢ ὅλως οὐκ ἔστιν ἢ μ. Id.Ph. 217b32; μ. πάνυ Eub.30; πάνυ μ. Philem.88.8: with a neg., οὐ μ. not scarcely, i.e. quite, utterly, ἀπώλεσας οὐ μ. A.Ag.1082; θυραῖος ἔστω πόλεμος, οὐ μ. παρών Id.Eu.864 (where Sch. explains οὐ μ. by οὐ μακράν, but the sense is dub.); θέλουσαν οὐ μ. καλεῖς E.Hel.334 (lyr.).

moliskw
μολίσκωμολίσκω, = βλώσκω, pres. of aor. ἔμολον, μολεῖν, EM201.25, Sch. Il.11.173, etc.

moliwn
ΜολίωνΜολίων [ῑ], ονος, ὁ, Molion, pr. n. in Il. 11.709 (dual), Pi.O.10(11).34 (pl.): prob. a Patron., but Hsch. expl. μολίονες by μαχηταί.

molobriths
μολοβρίτηςμολοβρ-ίτης [ῑ] ὗς, = foreg., Hippon. 77. -ός, ὁ, greedy fellow, applied to a beggar, Od.17.219, 18.26, cf. Lyc.775: also as Adj., μολοβρὴ κεφαλή the head of a plant that rests upon the ground, Nic.Th.662 (variously expld. by Sch.Od. and Sch.Nic.).

molobrttikos
ΜολοσσόςΜολοσσός, Att. μολοβρ-ττός, όν, Molossian, ὄργανον Simon.31; γάπεδα A.Pr.829, cf. Hdt.1.146, al.
fem. Μολοσσίς, Att. μολοβρ-ττίς, ίδος, Poll. 5.39; ἡ Μολοσσίς (sc. γῆ) Molossia, Plu.2.297b: also Μολοσσία, ἡ, Pi.N.7.38; Μολοσσικός, Att. μολοβρ-ττικός, ή, όν, χεῖρες S.Fr.795; κύων M. a kind of wolf-dog used by shepherds, Ar.Th.416. μολοσσός, ὁ, in Metric, the foot ¯¯¯, D.H. Comp.17, Heph.3.2, 11.2.

molofqos
μόλοφθοςμόλοφθος: ἐγκρυφίας, Hsch.

moloqouros
μολόθουροςμολόθουρος, ἡ, an evergreen plant, expld. as = ἀσφόδελος and ὁλόσχοινος, Euph.133, Nic.Al.147.

molossiambos
μολοσσίαμβοςμολοσσίαμβος [ῐ] (sc. πούς), ὁ, the foot ¯¯¯˘¯, Diom.p.481 K.

molossopurrixos
μολοσσοπύρριχοςμολοσσοπύρρῐχος (sc. πούς), ὁ, the foot ¯¯¯˘˘, Diom.p.481 K.

molossospondeios
μολοσσοσπόνδειοςμολοσσοσπόνδειος (sc. πούς), ὁ, the foot ¯¯¯¯¯, Diom.p.482 K.

moloumai
μολοῦμαιμολοῦμαι, fut. of βλώσκω.

molouris
μολουρίςμολουρίς, ίδος, ἡ, locust, Nic.Th.416; cf. μελουρίς, μολυρίς.

molouros
μόλουροςμόλουρος, ὁ, a kind of serpent, Nic.Th.491.

molouw
μολούωμολούω, inf. -ειν: ἐγκόπτειν τὰς παραφυάδας, Hsch.; cf. μολεύω.

moloxh
μολόχημολόχ-η, ἡ, = μαλάχη, Epich.153, Antiph.158, Ph.Bel.89.10, SIG1172.8 (Lebena).

moloxinos
μολόχινοςμολόχ-ῐνος, η, ον, made of mallow-fibre, μολόχινα (sc. ἱμάτια), τά, Peripl.M.Rubr.6; μ. ὀθόνιον, σινδόνες, ib.49, 48; μαφόρια Sammelb.7033.39 (v A.D.), cf. Isid.Etym.19.22.12; μ. ἔμπλαστρος Androm. ap. Gal.13.490.

moloxion
μολόχιονμολόχ-ιον, τό, = μαλάχιον (q. v.).

moloxitis
μολοχῖτιςμολοχ-ῖτις λίθος, ἡ, a kind of precious stone, Plin.HN37.114.

moloxos
μόλοχοςμόλοχ-ος, ὁ, = μαλάχη, Edict.Diocl.6.5 (pl., v.l. μολόχαι).

molpaios
μολπαῖοςμολπ-αῖος, ον, tuneful, ἀοιδάν Erinn.6.7.

molparxew
μολπαρχέωμολπ-αρχέω, lead the song and dance, IG 12(7).415 (Amorgos).

molpasths
μολπαστήςμολπ-αστής, οῦ, Dor. μολπ-τάς, ὁ, minstrel, dancer, AP6.155 (Theodorid.).

molpastria
μολπάστριαμολπ-άστρια, ἡ, fem. of foreg., prob. in Hsch.

molpatis
μολπῆτιςμολπ-ῆτις, Dor. μολπ-ᾶτις, ιδος, ἡ, she who sings and dances, metaph., κερκίδα τὰν ἱστῶν μολπάτιδα AP6.288 (Leon.).

molpazw
μολπάζωμολπ-άζω, sing of, τινα Ar.Ra.380 (lyr.), Hermesian.7.77.

molpeuw
μολπεύωμολπ-εύω, to be a μολπός (q. v.), Jahresh.5 Beibl.66 (Ephesus).

molph
μολπήμολπ-ή, ἡ, (μέλπω) dance or rhythmic movement with song, Od. 6.101, Il.18.606. more freq. song, 1.472; μολπῆς τε γλυκερῆς καὶ ἀμύμονος ὀρχηθμοῖο 13.637; μολπή τ᾽ ὀρχηστύς τε Od.1.152, cf. Hes.Th.69, Sapph.Supp.25.5, Pi.O.10.84,6.97 (pl.), A.Ag.106 (lyr.), etc.: Com. in lyr., μολπὰ κλαγγά Mnesim.4.57 (anap.): metaph., οὐ μ. σύριγγος ἔχων the note, S.Ph.212 (lyr.): also in late Prose, as Luc.Salt.23.

molphdon
μολπηδόνμολπ-ηδόν, Adv. like a song, A.Pers.389.

molpikoi
μολπικοίμολπ-ικοί, οἱ, = μολποί, Milet.7p.68.

molpodwra
μολποδώραμολποδώρα, ας, ἡ, bestower of μολπή, title of Aphrodite in Cyprus, Schwyzer682.6.

molpoi
μολποίμολποί, οἱ, guild of musicians at Miletus, SIG57 (v B.C.), 272 (iv B.C.).

molson
μόλσονμόλσον: σελίνου καυλός, καὶ ἄνθος, οἱ δὲ τὴν ὑποφυάδα, Hsch. μόλσος: ὁ δῆμος (Aeol.), Id.; but, = δήμιος, Hdn.Gr.1.207. μολτύους: τὰ κοκκύμηλα, Hsch.

molubas
μολυβᾶςμολῠβᾶς, ᾶτος, ὁ, lead-worker, POxy.1517.12 (iii A.D.).

molubdaina
μολύβδαιναμολύβδ-αινα, ἡ, piece of lead, used as the sink of a fishing-line, Il.24.80. bullet, μ. χερμαδία Luc.Lex.5. plumb in a mason's line, Poll.7.125, 10.147. a metallic substance, prob. sulphuret of lead, galena, Hp.Mul.2.188, Arist.GA735b16, Dsc.5.85, Plin.HN34.173. a plant, Plumbago europaea, ib. 25.155.

molubdanqrwpos
μολυβδάνθρωποςμολυβδ-άνθρωπος, ὁ, 'lead-man', symbol in Alchemy, Zos. Alch.p.117B.; cf. ἀργυράνθρωπος.

molubdeos
μολύβδεοςμολύβδ-εος, α, ον, contr. μολυβδ-οῦς, ῆ, οῦν, leaden, δελφίς Pherecr.12, cf. Thphr.Od.41, IG22.1012.43, PCair.Zen.89.4 (iii B.C.), Ph.Bel.99.23 (-λιβδ- codd.), etc.

molubdiaw
μολυβδιάωμολυβδ-ιάω, look lead-coloured or pale, ὑπὸ νόσου Com.Adesp.1082.

molubdikos
μολυβδικόςμολυβδ-ικός, ή, όν, leaden, Gloss.

molubdinos
μολύβδινοςμολύβδ-ῐνος, η, ον, leaden, of lead, Cratin.318, Eup.171; μ. ἴχνος leaden sole, Hp.Art.62 (prob. l.); ὑποδημάτιον ibid.; μ. κανών, of a flexible architectural instrument, Arist.EN1137b30; μ. σηκώματα Plb. 8.5.9; μ. κεραμίδες Moschio ap.Ath.5.207b; πῖλος Gal.19.701.

molubdion
μολύβδιονμολύβδ-ιον, τό, leaden weight, Hp.Art.14. sound for the uterus, Id.Mul.1.11, al.

molubdis
μολυβδίςμολυβδ-ίς, ίδος, ἡ, = μολύβδαινα, leaden weight or sink of a net. μ. ὥστε δίκτυον κατέσπασεν S.Fr.840, cf. Pl.R.519b, Hierocl.in CA8p.432M.; piece of lead, IG22.1627.322 (pl.). leaden ball or slingbullet, X.An.3.3.17, Arist.Cael.289a25, Plb.27.11.6. plummet, Call.Fr.159. weight of seven minae, Hsch.

molubditis
μολυβδῖτιςμολυβδ-ῖτις, ιδος, ἡ, ἄμμος a kind of sand from which λιθάργυρος is obtained, Dsc.5.87, Plin.HN33.106.

molubdizw
μολυβδίζωμολυβδ-ίζω, to be leaden in colour, Olymp.Alch.p.71 B.

molubdodetos
μολυβδόδετοςμολυβδό-δετος, ον, fastened with lead, ἐσχάραι Poll.6.88.

molubdoeidhs
μολυβδοειδήςμολυβδο-ειδής, ές, like lead, Hp.Int.32, Dsc.5.83, Aret.SA2.7.

molubdofanhs
μολυβδοφανήςμολυβδο-φᾰνής, ές, lead-coloured, χρῶμα Alex.Mynd. ap. Ath.9.391b.

molubdokopos
μολυβδοκόποςμολυβδο-κόπος, ὁ, ἡ, one who inscribes curses on leaden plates, Tab.Defix.100A13.

molubdokrateutai
μολυβδοκρατευταίμολυβδο-κρᾰτευταί, οἱ, = μολύβδινοι κρατευταί (v. κρατευταί 1), Demioprat. ap. Poll.10.96 (nisi leg. μολύβδου κ., v. κρατευταί 3).

molubdos
μόλυβδοςμόλυβδος, ὁ (ἡ, v. infr. III. 2), lead, Simon.64 (dub.), Hdt.3.56, Th. 1.93, IG12.371.12,22.1666.30,al., PCair.Zen.386r (iii B.C.), etc.; τηκτὸς μ. E.Andr.267, etc. plumbago, used as a test of gold, Thgn.417,1105,Arist.Mete.349a2. circular piece of lead for drawing ruled lines, AP6.67 (Jul. Aeg.). = μολύβδιον II, Hp.Mul. 2.132,al. μ., ἡ, = μολυβδίς 3, Ammon.Diff.p.120 V.—Acc. to EM590.8, μόλυβδος and μόλιβος, with their respective derivs., are the correct forms, and this is corroborated by the earlier Inscrr. and Pap.; but later Inscrr., Pap., and codd. show much variation in spelling in derivs.; cf. βόλιμος, περιβολιβόω. (Prob. a foreign word like the cogn. Lat. plumbum.)

molubdourgos
μολυβδουργόςμολυβδουργός, ὁ, lead-worker, Apollod.Poliorc.153.7 (μολιβδ-), Ptol.Tetr.180, Gloss. (μολιβδ-).

molubdow
μολυβδόωμολυβδό-ω, only in Pass., melt like lead, Dsc.5.84. to be loaded with lead, of dice, Arist.Pr.913a36; of a net, Hsch. s.v. ἀποσταδόν.

molubdoxalkos
μολυβδόχαλκοςμολυβδό-χαλκος, ον, alloy of lead and copper, Zos.Alch.p.157 B.

molubdoxoew
μολυβδοχοέωμολυβδο-χοέω, melt lead, work as a plumber, Poll.7.108. c. acc., fix with molten lead, e.g. a statue on its pedestal, τὼ πόδε μ. περὶ τὰ σφυρά Ar.Ec.1110, cf. IG22.1672.176 (Athens),7.3073.179,al. (Lebad.).

molubdoxoia
μολυβδοχοΐαμολυβδο-χοΐα, ἡ, work in molten lead, ib.171.

molubdoxoizw
μολυβδοχοΐζωμολυβδο-χοΐζω, Att.fut. -ιῶ, = μολυβδοχοέω 2, IG22.1670.5(iv B.C.).

molubdoxoos
μολυβδοχόοςμολυβδο-χόος, ὁ, lead-smelter, Gloss. (μολιβδ-).

molubdoxroos
μολυβδόχροοςμολυβδό-χροος, ον, contr. μολυβδό-χρους, ουν, lead-coloured, Dsc.5.85, Alex.Trall.Febr.2.

molubdoxrws
μολυβδόχρωςμολυβδό-χρως, ωτος, ὁ, ἡ, = foreg., Gal.1.343.

molubdwdhs
μολυβδώδηςμολυβδ-ώδης, ες, = μολυβδοειδής, Hp.Prog.2 (interpol.), Dsc.5.81; τὸ τῆς χροιᾶς μ. Gal.11.282.

molubdwma
μολύβδωμαμολύβδ-ωμα, ατος, τό, lead-work, Moschio ap.Ath.5.208a.

molubdwsis
μολύβδωσιςμολύβδ-ωσις, εως, ἡ, leading or soldering with lead, Gloss. (μολιβδ-).

molubis
μολυβίςμολῠβίς, ίδος, ἡ, gloss on μολύβδαινα, Hsch.

moluboeidhs
μολυβοειδήςμολῠβοειδής, gloss on μολυβρός, Hsch.

molubos
μόλυβοςμόλῠβ-ος, ὁ, = μόλιβος, LXX Ez.27.12, Peripl.M.Rubr.49.

molubourgos
μολυβουργόςμολῠβ-ουργός, ὁ, = μολυβδουργός, POxy.135.8 (vi A.D.).

molubous
μολυβοῦςμολῠβ-οῦς, ῆ, οῦν, contr. for μολύβεος, which is not in use, leaden, κεραμίς Hegesand.12; δοῖδυξ Dsc.5.81.

molubros
μολυβρόςμολυβρός, ά, όν, lead-coloured, Hsch.

molumma
μόλυμμαμόλυμμα, ατος, τό, = μόλυσμα, Gloss.

molunih
μολυνίημολῡνίη, ἡ, = πυγή, Hsch.

molunopragmoneomai
μολυνοπραγμονέομαιμολῡνοπραγμονέομαι, Pass., get into dirty quarrels, Ar.Ach.382. (Com. word, imitated from πολυπραγμονέω.)

molunsis
μόλυνσιςμόλυν-σις, εως, ἡ, defilement, pollution, LXX Je.51(44).4, Sch.Il.11.709, Sch.Iamb.Comm.Math.p.101 F. v. μώλυσις.

molunsis
μώλυσιςμώλ-ῡσις, εως, ἡ, imperfect boiling, parboiling, scalding, simmering, opp. ἕψησις, Arist.Mete.381a12, al.; ἀπεψία τις ἡ μ. ἐστι Id.GA776a8; of rapidly growing cereals, ὥσπερ τὰ ἐπὶ τὸ ζέον ἐμβαλλόμενα τῶν ἑψομένων, οὐδεμίαν . . οὐδὲ κἀκεῖνα λαμβάνει μ., i.e. they 'cook' too suddenly, without 'simmering', Thphr.CP4.9.6. (Written μώλυσις and μώλυνσις in some codd. of Arist.Mete.379a2,b14, 381a12,22; μόλυνσις in nearly all codd. of Id.Mete.381b14, GA l.c., Thphr. l.c.; cf. μωλύω.)

moluntos
μολυντόςμολυν-τός, ή, όν, apt to make dirty, Olymp. in Mete.320.15.

molunw
μολύνωμολύνω, fut. -ῠνῶ LXX Ca.5.3: aor. ἐμόλῡνα ib.Ge.37.31: pf. μεμόλυγκα Choerob.in Theod.2.68
Pass., fut. μολυνθήσομαι LXX Za.14.2: aor. 1 ἐμολύνθην ib.Si.22.13: pf. μεμόλυσμαι ib. 1 Es.8.83, Epict. Ench.33, J.AJ3.6.1, μεμόλυμμαι LXX Is.65.4, Choerob.in Theod.2.186
stain, sully, defile, τὴν ὑπήνην Ar.Eq.1286; ἑαυτοὺς τῷ πηλῷ Arist.HA571b18, cf. Theoc.20.10; simply, sprinkle, ἀλεύρῳ Sotad. Com.1.24; make a beast of, τινας (of Circe) Ar. Pl.310; defile, debauch, παῖδα Theoc.5.87: metaph., χεῖρας ἁρπαγῇ J.Vit.47
Pass., become vile, disgrace oneself, Isoc.5.81; μετὰ γυναικῶν Apoc.14.4; ὥσπερ θηρίον ὕειον ἐν ἀμαθίᾳ μολύνεσθαι wallow in ignorance, Pl.R.535e; ὁ μολυνόμενος ὑπὸ τοῦ ὄψου Muson.Fr.18b p.101 H.; ἡ συνείδησις αὐτῶν μολύνεται 1 Ep.Cor.8.7. stain, dye, χιτωνίσκον αἵματι J.AJ2.3.4
Pass., ἔρια μεμολυσμένα ἄνθεσι ib.3.6.1. v. μωλύω.

moluris
μολυρίςμολυρίς, ίδος, ἡ, = ἀκρίς, Suid.; cf. μολουρίς.

moluron
μολυρόνμολυρόν: νωθρόν, κτλ., Hsch. (cf. μωλυρόν).

molus
μόλυςμόλυς, dub. sense in Hdn.Gr.2.938 (fort. μῶλυς).

molusma
μόλυσμαμόλ-υσμα, ατος, τό, spot, taint, Hierocl. in CA26p.478M., Sch.rec. A.Pers.576.

molusmatwdhs
μολυσματώδηςμολ-υσμᾰτώδης, ες, tainted, polluted, Herm. in Phdr.p.107 A., Procl.ad Hes.Op.751.

molusmos
μολυσμόςμολ-υσμός, ὁ, defilement, pollution, LXX Je.23.15, Aristeas 166, Str.17.2.4, 2 Ep.Cor.7.1, J.Ap.1.32 (pl.), Plu. 2.779c (pl.), Iamb.Myst.5.4.

moluxnon
μόλυχνονμόλυχνον: δυσταλέον, Hsch. μομβρώ, = μορμώ, Id., Suid. (μολυβρώ codd.). μομμώ, = foreg., Hsch.

momfh
μομφήμομφή, ἡ, poet. form of μέμψις (also in Pl.Ep.323b), blame, reproof, Pi.N.8.39; μομφῆς ἄτερ τέθνηκεν A.Th.1015; cause of complaint, μομφὰν ἔχειν τινί Pi.I.4(3).36; ἕν σοι μομφὴν ἔχω in one thing I blame thee, E.Or.1069; μομφὰς ὑπὸ σπλάγχνοις ἔχειν Id.Alc.1009; πρός τινα μ. ἔχειν Ep.Col.3.13: c. gen., μ. ἔχων ξυνοῦ δορός S.Aj.180 (lyr.); ὧν ἕνεκα μ. ἔχει Ar.Pax664.

momfis
μόμφοςμόμφος, ὁ, = foreg., E.Fr.633, IG5(2).262.34 (Mantinea, v B. C.)
so μόμφις, dub. in Telecl.63 (cf. μέμφειραν: τὴν μέμψιν, Τηλεκλείδης, Phot.); cf. μόμψεις: δύσκλεια, Hsch.

mon
μονόωμονόω, Ep. and Ion. μουνόω, Od. 16.117, Hdt. (v. infr.); but μον- in Il.11.470: (μόνος)
make single or solitary, ἡμετέρην γενεὴν μούνωσε Κρονίων made our race single, i. e. allowed but one son in each generation, Od.16.117; μ. τὸν Φίλιππον leave him isolated, Plb.5.16.10; get alone, τινὰ ἐν σπήλυγγι AP9.451; strip of predicates, make unique, [θεόν] Plot.6.8.15. more freq. in Pass., to be left alone, forsaken, ἐνὶ Τρώεσσι μονωθείς Il. l. c.; μουνωθέντα παρ᾽ οἴεσιν ἢ παρὰ βουσίν Od.15.386; ἐμουνοῦντο they were left each man by himself, Hdt. 8.123; μουνωθέντα taken apart, without witnesses (v. l. for μουνόθεν), Id.1.116; γυνὴ μονωθεῖς᾽ οὐδέν A.Supp.749; of animals when hunted, X.Cyn.9.9; when left solitary, Arist.HA578b33; of the soul, to be separated from the body, Diog.Oen.36; of things, to be taken alone, Arist.EN1096b17; to be isolated in thought, Dam.Pr.195. c. gen. pers., μεμουνωμένοι συμμάχων deserted by allies, Hdt.1.102, cf. 6.15, 7.139; μονωθεὶς δάμαρτος, σοῦ μονούμενος, E.Alc.296, 380; δεσποτῶν μονούμενος Id.Rh.871; μονωθεῖς᾽ ἀπὸ πατρός Id.IA669; μονωθεὶς μετ᾽ ὀλίγων Th.6.101: abs., μεμονωμένων εἰ κρατήσειαν Id.2.81, cf. 5.40,58. b. c. gen. rei, μεμονωμένοι τῆς τῶν ἱππέων βοηθείας bereft of . . , D.S.19.43; μονούμενος τῶν ἀγαθῶν separated from . . , Pl.Lg. 710b; μονωθεῖσαι φρονήσεως without . . , Id.Ti.46e; μονωθεὶς ἐκ τῆς εἱρκτῆς, i. e. set free from . . , Id.Ax.370d.

monac
μονάξμονάξ, v. μουνάξ.

monacia
μοναξίαμοναξία, ἡ, solitariness, Sch.E.Hec.1017, Eust.22.12.

monadelfia
μοναδελφίαμον-ᾰδελφία, ἡ, possession of only one brother, Cat.Cod.Astr.6.70.

monadhn
μονάδηνμον-άδην, Adv., (μόνος) solitary-wise, only, A.D.Adv.198.4, EM 367.9.

monadiaios
μοναδιαῖοςμον-ᾰδιαῖος, α, ον, of unit magnitude, διαστήματα Hero Metr. 2 Praef.

monadikos
μοναδικόςμον-ᾰδικός, ή, όν, consisting of abstract units, μ. τοὺς ἀριθμοὺς πάντες τιθέασι, πλὴν τῶν Πυθαγορείων Arist.Metaph.1080b30; μ. ἀριθμός abstract number, Id.EN1131a30, cf. Metaph.1092b20. Adv. -κῶς Ph.2.19, Plu.2.744e. solitary, opp. ἀγελαῖος, ζῷα Arist.HA 488a1, 623b10. unique, individual, φύσις, of the κόσμος, Ph. 1.7. unitary, monadic, Procl.Inst.108, Dam.Pr.54. Gramm., having a single form, μ. κατὰ τριγένειαν having one termination for all three genders, A.D.Adv.141.24, cf. Pron.11.29; μ. ἐγκλιτικαί, of σφε and μιν, Id.Synt.169.20; τὸ μ. indeclinability, ib.33.25.

monadismos
μοναδισμόςμον-ᾰδισμός, ὁ, formation of monads, τὰ γεννώμενα κατὰ -ισμόν Dam.Pr.193.

monadisti
μοναδιστίμον-ᾰδιστί, Adv. in units, Nicom.Ar.2.8.

monadon
μοναδόνμον-ᾰδόν, Ion. μουνᾰδόν, Adv., = μονάδην, Opp.H.1.444.

monagkwn
μονάγκωνμον-άγκων, ωνος, ὁ, one-armed engine to throw projectiles, Ph.Bel. 91.36 (pl.), Apollod.Poliorc.188.6(pl.), al.

monagria
μοναγρίαμον-αγρία, ἡ, solitary field, farm, Ph.2.4, Alciphr.2.2
also μον-άγριον, τό, Ph.2.474 codd., v.l. in ib.4, Jahresh.23 Beibl.93 (Pamphylia).

monaipos
μόναιποςμόναιπος, v. μόναπος.

monaipos
μόναποςμόναπος, ὁ, Paeonian name for βόνασος or βόλινθος, Arist.HA630a20
written μόναιπος, Id.Mir.830a7; cf. μόνωψ, μόνωτος 11.

monakanqos
μονάκανθοςμον-άκανθος [ᾰκ], ον, with one prickle, Arist.Fr.307.

monalkhs
μοναλκήςμον-αλκής: ἐξέχουσα, ἀνδρωδεστάτη, Hsch.

monalusis
μονάλυσιςμον-άλῠσις [ᾰ], εως, ἡ, single chain, Poll.10.167.

monampuc
μονάμπυξμον-άμπυξ, ῠκος, ὁ, ἡ, of horses, having one frontlet, μονάμπυκες πῶλοι horses that run single, race-horses, opp. chariots, E. Alc.428; μονάμπυκες alone, Id.Supp.586,680; of a bull, having no yoke-fellow, μονάμπυκος (-ον codd.) ψήχων δέρην Id.Hel.1567.

monampukia
μοναμπυκίαμον-αμπῠκία, ἡ, = μονάμπυξ, abstract for concrete, Pi. O.5.7.

monandrew
μονανδρέωμον-ανδρέω, to have but one husband, Anon. ap. Suid.

monandros
μόνανδροςμόν-ανδρος, ἡ, having but one husband, IG12(3).912 (Thera), 14.191 (Syracuse).

monarios
μονάριοςμονάριος, ὁ, keeper of a μονή, PLond.1914.19 (iv A. D.).

monartabia
μοναρταβίαμοναρτᾰβία, ἡ, tax of 1 artaba, PRyl.202.3 (i A. D.), POxy.1459.11 (iii A. D.).

monarxeia
μοναρχείαμοναρχ-εία, ἡ, poet. for μοναρχία, Hymn.Is.6.

monarxew
μοναρχέωμοναρχ-έω, Ion. μουν-, to be sovereign, Pi.P.4.165, Pl.R.576b; ἐπὶ τούτου μουναρχέοντος in this king's time, Hdt.5.61, cf. 46; κατὰ νόμους μ. Pl.Plt.301b: c. gen., ἑκόντων μ. Arist.Pol.1295a16
Pass., μοναρχεῖται πᾶς οἶκος ib.1255b19. hold the office of μόναρχος at Cos, SIG805.6, Sor.Vit. Hippocr.

monarxhs
μονάρχηςμονάρχ-ης, ου, ὁ, = μόναρχος, dub.l. in Jul.Or.2.85c.

monarxia
μοναρχίαμοναρχ-ία, Ion. μουναρχίη, ἡ, monarchy, government by a single ruler, Alc.Oxy. 1789 Fr.12, A.Th.883 (lyr., pl.), Hdt.3.82; λαβὼν χώρας παντελῆ μ. S.Ant.1163, etc.; καὶ γὰρ κατέστης᾽ αὐτὸν (sc. τὸν δῆμον)εἰς μοναρχίαν E.Supp.352; ὦ μισόδημε καὶ μοναρχίας ἐραστά Ar.V.474; including βασιλική and τυραννική, Pl.Plt.291e: in pl., οἱ ἐν ταῖς μ. ὄντες Isoc.2.5, cf. Arist.Pol.1311a24, 1279a33, Rh.1365b37; of the Roman Dictator, Plu.Caes.37; supreme command, of a general, X.An.6.1.31.

monarxia
μονάρχιαμονάρχ-ια, τά, festival at Calymna, SIG1210.3.

monarxikos
μοναρχικόςμοναρχ-ικός, ή, όν, monarchical, πολιτεία Pl.Lg.756e; τὸ μ., = μοναρχία, ib.693e; [πολιτεία] ἔχουσα μοναρχικὸν οὐδέν Arist.Pol.1266a6; ἐξουσία -κωτέρα Plb.10.26.2. of persons, inclined to monarchy, App.BC 5.54. Adv. Comp. -κώτερον Plu.Num.2.

monarxos
μόναρχοςμόναρχ-ος, Ion. μούν-, ὁ, monarch, sole ruler, first in Thgn.52 (in Ion. form, as Hdt.3.82,5.46), cf. Sol.9.3, etc.; τραχὺς μ. A.Pr.326; μονάρχους καταλύειν Th. 1.122; δῆμος, ἅτε μ. ὤν as sole ruler, Arist.Pol.1292a15; γῆς τῆσδε μ. Ar.Eq.1330. princelet, dynast, OGI54.16 (Adule, iii B. C.): generally, leader, general, E.Rh.31 (lyr.). = Lat. dictator, Plu. Cam.18. title of magistrate at Cos, SIG1012.13, etc. name of month at Cos, dub. in BMus.Inscr.339. as Adj., σκᾶπτον μ. the royal sceptre, Pi.P.4.152.

monas
μονάςμον-άς, Ion. μουνάς (AP9.482 (Agath.)), άδος, ἡ, special fem. of μόνος, solitary, ἐρημία E.Ba.609 (troch.); αἰών Id.Ph.1520 (lyr.); of a woman, alone, by oneself, Id.Andr.855 (lyr.): as masc., of a man, A. Pers.734 (troch.). as Subst. μονάς, ἡ, unit, Pl.Phd.101c, 105c, Arist.Metaph.1089b35, etc.; monad, Procl.Inst.64, in Alc.p.51 C. (pl.), Dam.Pr.199, al.: in Pythag. philosophy, to denote fire, Plu.Num. 11. Ion., = οἴνη, ace on a die, Poll.7.204. as a measure of length, = δάκτυλος, Hero *Geom.4.2; εἰς μονάδας ἀγαγεῖν reduce to units (of weight, here drachmae), Ph.Bel.51.24; διεξασμένη κατὰ μονάδας, of alum, Dsc.5.106.

monasmos
μονασμόςμον-ασμός, ὁ, solitary life, solitude, Eust.636.36.

monasthrios
μοναστήριοςμοναστήριος, α, ον, monastic, οἶκος Men.Prot.p.15 D. μοναστήριον, τό, hermit's cell, Ph.2.475. monastery, Procop.Arc. 17, al., Just.Nov.3.2, PSI8.933.2 (vi A. D.).

monastrabhs
μοναστραβήςμον-αστρᾰβής, ές, (ἀστράβη) with one pack-saddle, ὄχος Trag.Adesp.239.

monastria
μονάστριαμονάστρια, ἡ, nun, Just.Nov.123.36, al.

monatwr
μονάτωρμονάτωρ, ορος, ὁ, = μονάμπυξ, Sch.Ar.Pax900, cf. Hsch. s.v. κέλης.

monaulew
μοναυλέωμον-αυλέω, (αὐλός) play a solo on the flute, Plu.Caes.52.

monaulia
μοναυλίαμον-αυλία (A), ἡ, (αὐλός) solo on the flute, Poll.4.82.

monaulia
μοναυλίαμον-αυλία (B), ἡ, (αὐλή) living alone, celibacy, Pl.Lg.721d, Ph.2.327.

monaulikos
μοναυλικόςμον-αυλικός, ή, όν, solitary, prob. in Arist.EE1242a25.

monaulion
μοναύλιονμον-αύλιον, τό, solo instrument, Posidon.2 J.

monaulos
μόναυλοςμόν-αυλος, ὁ, (αὐλός) player on the single flute, Hedyl. ap.Ath.4.176c. μόναυλος (sc. κάλαμος), ὁ, flute, S.Fr.241, Anaxandr.18, cf. 51, Arar.13. as Adj. Pass., played on a single flute, μόναυλον μέλος Sopat.2.

monaxh
μοναχῆμονᾰχ-ῆ, Adv., prop. dat. sg. fem. of μοναχός, in one way only, opp. διχῇ, Pl.Lg.720e, etc.; ᾗπερ μοναχῇ in which way only, X.An.4.4.18.

monaxh
μοναχήμονᾰχ-ή, ἡ, a kind of ὀθόνιον, Peripl.M.Rubr.6, 14.

monaxikos
μοναχικόςμονᾰχ-ικός, ή, όν, of or for a μοναχός, ἄσκησις Just.Nov.5 Praef.; σχῆμα PSI8.932.13 (vi A. D.).

monaxoqen
μοναχόθενμονᾰχ-όθεν, Adv. from one side only, Suid. s.v. παραγωγή.

monaxos
μοναχόςμονᾰχ-ός, ή, όν, (μόνος) unique, Arist.Metaph.1040a29; στερεὰ μ. a single set of solids, ib.1076b29; ὅσα μ. ἔχει συμφωνίαν Epicur.Ep.2p.36U.; τὰ σπλάγχνα ἔχειν μ. D.S.2.58, cf. Apollod.Poliorc.181.10; μ. τέκνα only children, Ptol.Tetr.190; τὰ μ. individual cases, Phld.Sign.14, al.; τὸ μ. uniqueness, Plot.6.8.7. Adv. -χῶς Epicur.Ep.1p.30U. solitary, deserted, μοναχῷ ἐνὶ rure Κρεβέννου Aus.Ep.8.23. of legal documents, executed in a single copy, BGU13.16 (iii A. D.), etc. Adv. -χῶς Sammelb.5810.20 (iv A. D.). Subst., monk, AP11.384 (Pall.), Procop.Pers.1.7.

monaxou
μοναχοῦμονᾰχ-οῦ, Adv. in one place only, μ. ἐνταῦθα Pl.Smp.184e, cf. 212a: c. gen., μ. τῆς Οἴτης Thphr.HP9.10.2; ὁ μὲν αἰσθητὸς κόσμος μ., ὁ δὲ νοητὸς πανταχοῦ Plot.5.9.13.

monaxousa
μονάχουσαμονᾰ´χ-ουσα, ἡ, fem. of μοναχός 11, Zeitschr.d.deutschen Palästinavereins 44.98 (Jerusalem, vi A. D.).

monaxow
μοναχόωμονᾰχ-όω, make single, Aq.Ps.85(86).11.

monaxws
μοναχῶςμονᾰχ-ῶς, Adv. in one way only, opp. πολλαχῶς, Arist.EN1106b31, Pol.1308b38. in a uniform way, Id.HA584a34.

monazw
μονάζωμον-άζω, to be alone, AP5.65 (Rufin.); live in solitude, στρουθίον μονάζον ἐπὶ δώματι LXX Ps.101(102).7, cf. Iamb.VP3.14; μ. ἐν ταῖς ἐρημίαις ib.35.253. Gramm., of words, to be a solitary instance, Hdn.Gr.2.913. have a special force, A.D.Synt.191.2. to be used alone, μ. ἐκτὸς συνδέσμου ib.265.19. trans., individualize, Eust.349.35
Pass., to be made one, τῇ συμφυΐᾳ Id.1321.28. ἡ μονὰς ἑαυτὴν μονάσασα unity multiplied into itself, Iamb.in Nic.p.60 P.

moneh
μορέαμορέα, Ep. μον-έη, ἡ, (μόρον) mulberry-tree, Morus nigra, Nic.Al.69, Fr.75, Gal.11.631.

moneimoforew
μονειμοφορέωμον-ειμοφορέω, wear one garment, Suid., Zonar.

monenteron
μονέντερονμον-έντερον, τό, = κόλον 11, Hippiatr.36.

monereths
μονερέτηςμον-ερέτης, Ion. μουν-, ου, ὁ, one who rows singly, AP7.637 (Antip.).

moneusis
μονθυλεύωμονθῠλεύω, μόν-ευσις, μον-ευτός, v. ὀνθυλ-.

monh
μονήμονή, ἡ, (μένω) abiding, tarrying, E.Tr.1129, HF957, Ar.Av.418 (lyr.), X.An.5.1.5, etc.; opp. ἔξοδος, Hdt.1.94; opp. φορά, Pl.Cra. 437b; opp. κίνησις, Arist.Ph.205a17; τὴν μονὴν ποιεῖσθαι make delay, tarry, Th.1.131; μὴ λαμβάνειν μονὴν μηδὲ στάσιν Plb.4.41.4; μ. τις καὶ στάσις τῆς φωνῆς Aristox.Harm.p.12 M.: pl., Arist.Ph.230a20; κινήσεις ἢ μοναί Id.de An.408b18; μονὰς ποιεῖσθαι Str.1.3.12; persistence, continuance, τοῦ αἰσθήματος Arist.APo.99b36. permanence, τῆς γῆς Epicur.Nat.11.10, cf. Dam.Pr.36. Gramm., preservation, τοῦ ν¯ A.D.Pron.50.25. stopping-place, station, Paus.10.31.7; apartment, Ev.Jo.14.2,23; quarters, billets, OGI527.5 (Hierapolis). monastery, Just.Nov.133.1, etc. appearance in a court of law, PHib.93.2, 111.31 (iii B. C.).

monhlatos
μονήλατοςμον-ήλᾰτος, ον, (ἐλαύνω hammered out of one piece, Hld.9.15.

monhmerion
μονημέριονμον-ημέριον, τό, spectacle lasting for one day, AP9.581 (in lemmate), Just.Nov. 105.1.

monhmeros
μονήμεροςμον-ήμερος, ον, staying one day, καταλύτης LXX Wi.5.14. living one day, ζῷον Ael.NA5.43. lasting one day, κόλασις Supp.Epigr.4.648.22 (Lydia, ii A. D.).

monhrhs
μονήρηςμον-ήρης, ες, solitary, Hp.Ep.12, Heraclid. ap. D.L.1.25, Arist.Fr.314, 319, Lyc.75, Nic.Al.400, Plb. 21.43.13, Babr.132.1; μ. βίος, δίαιτα, Muson.Fr.14p.76H., Luc.Tim. 42. Gramm., of words, singular, peculiar in form, etc.; περὶ μονήρους λέξεως, title of work by Hdn.Gr. of a ship, with one man to each oar, Poll.1.82, Procop.Goth.4.22, Vand.1.11.

monia
μονίαμονία (A), Ion. -ιη, ἡ, (μένω) changelessness, Emp.27.4. steadfastness, Tyrt.1.15 Diehl; μανία derived from this word or from sq. acc. to Cael.Aur.TP1.145.

monia
μονίαμονία (B), Ion. -ιη, ἡ, (μόνος) solitude, celibacy, Max.71.

monias
μονίαςμονίας, ου, ὁ, solitary, Ael.NA1.46, 7.47; βίος Eust.1409.61.

monikws
μονικῶςμονικῶς, Adv., dub. sens. in Phld.Hom.p.14 O.

monimos
μόνιμοςμόνῐμος, ον, also η, ον AP12.224 (Strat.): (μονή, μένω)
staying in one's place, stable, Hp.Art.62; μ. οὐδένα χρόνον ib.14; stationary, ζῷα μ. κατὰ τόπον Arist.de An.410b19; ζῷα μ. Id.HA487b6; ἡ τῶν φυτῶν φύσις μ. Id.PA656a1; ἄστρα μ. fixed stars, Poll.4.156; οἶνος μ. wine which will keep, PGrenf.2.24.14 (ii B. C.); μ. σφυγμός steady pulse, Gal.9.351. Adv. -μως Arist.HA596a14, Gal.17(1).508. of persons, steady, steadfast, S.OT1322 (lyr.); ἐν πολέμῳ Pl.R.537d, cf. X.Cyr.8.5.11 (Sup.), Pl.Lg.706c. freq. of things, conditions, and the like , lasting, stable, ὁ μέγας ὄλβος οὐ μ. E.Or.340 (lyr.); of political institutions, Th.8.89, Arist.Pol.1273b20, 1297a7 (Comp.); μ. πόλεις Pl.Plt.302a: coupled with ἀμετάπτωτος, Id.Ti. 29b; with βέβαιος, Id.Smp.184b; τὸ μ. permanence, Plot.6.1.11: Comp., Dam.Pr.77. Adv. -μως Iamb.Myst.1.5, Procl.Inst.154. μόνιμον, τό, fixed abode, LXX Je.38(31).17.

monimoths
μονιμότηςμονῐμότης, ητος, ἡ, constancy, steadfastness, Procl.in Alc.p.60 C.

monios
μονιόςμονιός, όν, but Ep. μούνιος Hdn.Gr.1.118
solitary, of male beasts which have been driven from the herd: hence, savage, ferocious, μ. δάκος Call.Dian.84; μούνιος ἐκ θάμνοιο λύκος AP7.289 (Antip. Thess.), cf. Luc.Ep.Sat.34. Subst., solitary wild boar (ὗς ἄγριος ὁ μὴ τοῖς ἄλλοις συναγελαζόμενος Hsch.), v.l. for ὗς ἄγριος in Aesop.407; μ. ἄγριος LXX Ps.79(80).13 (v.l.).

monippos
μόνιπποςμόνιππος, ὁ, single horse, riding-horse, opp. chariot-horse, X.Cyr. 6.4.1, Pl.Lg.834c, GDI4833 (Cyrene), cf. Paus.Gr.Fr.259. as Adj., μ. ἱππεῖς Poll.1.141.

monnos
μόννοςμόννος, ὁ, v. μάννος.

monobafos
μονόβαφοςμονό-βᾰφος, ον, single-dyed, Edict.Diocl.29.35, al.

monobaias
μονοβαίαςμονο-βαίας, ὁ, thief, Hsch. (leg. μονο-βάτας).

monobalanos
μονοβάλανοςμονο-βάλᾰνος [βᾰ] κλείς, a key with one ward (v. βάλανος 11.4), Sch.Ar.Th.430.

monobamwn
μονοβάμωνμονο-βάμων [ᾱ], ον, gen. ονος, walking alone, E.Hyps.Fr.3(1).38 (lyr.). μέτρον μ. metre of but one foot, Simm. 26.9.

monobas
μόνοβαςμόνο-βας, ὁ, = μονοβαίας, Hsch.

monobiblon
μονόβιβλοςμονό-βιβλος, ὁ, or μονό-βιβλον, τό, single book or volume, Prop.1 tit., Gal.1.410, Ammon.Vit.Arist.p.11 W., Lyd.Mag.1.28, Suid. s.v. Φιλάγριος.

monobolew
μονοβολέωμονο-βολέω, undertake sowing without assistance, PLond.1.131r.290,312 (i A. D.).

monobolon
μονόβολοςμονό-βολος, ον, in one piece, opp. δίβολος, ξύλα IG22.1672.307, al.: gloss on μονόδροπον, Sch. Pi.P.5.56; on αὐτόγυον, Hsch. s.h. v.
Subst. μονό-βολον, τό, anchor, PLond.3.1264h9 (iii A. D.).

monocoos
μονόξοοςμονό-ξοος, ον, singly cleft, opp. δίξοος, τετράξοος, Thphr.HP5.1.10.

monoculos
μονόξυλοςμονό-ξῠλος, ον, made from a solid trunk, πλοῖα canoes, X.An.5.4.11; μονόξυλα (sc. πλοῖα) Hp.Aër.15, Arist.HA533b11, Str.3.2.3, cf. Pl.Lg.956a; τροχιλίαι Heliod. ap. Orib.49.8.9; in one block, φοῖνιξ BGU603.20 (ii A.D.); μ.τράπεζαι Str.17.3.4: Subst. μονόξυλον, τό, single block or trunk, PMag. Par.1.2386.

monodaktulos
μονοδάκτυλοςμονο-δάκτῠλος, ον, one-toed, Luc.VH1.23.

monodamiourgoi
μονοδαμιουργοίμονο-δᾱμιουργοί: οἱ τὰς δίκας δικάζοντες, Hsch.

monoderkths
μονοδέρκτηςμονο-δέρκτης, ου, Dor. μονό-τᾱς, ὁ, one-eyed, E.Cyc.78 (lyr.).

monodermos
μονόδερμοςμονό-δερμος, ον, gloss on μονόλοπος, Hsch.

monodesmh
μονοδέσμημονο-δέσμη, ἡ, single truss of hay, BGU528 (ii A. D.).

monodesmia
μονοδεσμίαμονο-δεσμία, ἡ, a tax of uncertain nature, Sammelb.1441, PSI6.693 (ii A. D.), PAmh.2.121.7 (ii/iii A. D.), etc.

monodocew
μονοδοξέωμονο-δοξέω, possess fame alone, Simp.in Epict.p.86 D.

monodoupos
μονόδουποςμονό-δουπος, ον, uniform in sound, Simm. 26.12.

monodous
μονόδουςμον-όδους, οντος, ὁ, ἡ, one-toothed, A.Pr.796.

monodraxmia
μονοδραχμίαμονο-δραχμία, ἡ, tax of 1 drachma, PLond.3.1157r.6, POxy.1442.3 (both iii A. D., abbrev.).

monodraxmos
μονόδραχμοςμονό-δραχμος, ον, of one drachma, PRyl. 221.19 (iii A. D.), al.

monodropos
μονόδροποςμονό-δροπος, ον, plucked from one stem: hence metaph., cut from one block, of a statue, φυτόν Pi.P.5.42.

monoeideia
μονοείδειαμονο-είδεια, ἡ, uniformity, S.E.M.1.117. singularity, ib. 226.

monoeidhs
μονοειδήςμονο-ειδής, ές, one in kind, simple, Pl.R.612a, Phd.78d, Smp.211b, etc.; κτήσεις τῶν μ. Phld.Oec.p.72 J.; opp. δίσωμος, of ζῴδια, Ptol.Tetr.119; unique, Pl.Ti.59b, Dam.Pr.151: Comp., Thphr.HP8.5.1; τὸ μ. uniformity, Plb.9.1.2. Adv. -δῶς Ptol.Tetr.120, S.E.M.6.44, Iamb. Myst.1.3, etc.; in single kinds, severally, εἴτε πάντα εἴτε μ. Epicur. Ep.2p.51U.

monoeilhtos
μονοείλητοςμονο-είλητος, ον, simple, of a figure in stereometry, Hero *Stereom.1.77.

monoeimwn
μονοείμωνμονο-είμων, ον, ʽεἷμἀ = μονοχίτων, Phot.

monofagew
μονοφαγέωμονο-φᾰγέω, = μονοσιτέω 11, Antiph.298.

monofagia
μονοφαγίαμονο-φᾰγία, ἡ, eating alone, a form of gluttony, LXX 4 Ma.1.27.

monofagos
μονοφάγοςμονο-φάγος [ᾰ], ον, (φαγεῖν) eating alone, Amips.24, LXX 4 Ma.2.7, cf. Plu.2.301d: irreg. Sup. μονοφαγίστατος Ar.V.923.

monofalaggia
μονοφαλαγγίαμονο-φᾰλαγγία, ἡ, army marching in one phalanx, Arr.Tact.28.6.

monofantos
μονόφαντοςμονό-φαντος, ον, visible alone, Hsch.

monofilhs
μονοφιλήςμονο-φῐλής, ές, sole friend, Sch.Juv.3.121.

monoforbos
μονόφορβοςμονό-φορβος, ον, grazing alone, Hsch.

monoforos
μονοφόροςμονο-φόρος, v. -φθόρους.

monofqalmos
μονόφθαλμοςμον-όφθαλμος, Ion. μουν-, ον, one-eyed, Hdt. 3.116, 4.27, Str.2.1.9, Ev.Matt.18.9: rejected by Phryn.112; expld. as one who has one eye, like the Cyclops, opp. ἑτερόφθαλμος, one who has lost an eye, Ammon.Diff.p.60 V.

monofqoggos
μονόφθογγοςμονό-φθογγος, ἡ, monophthong, single vowel, opp. δίφθογγος, Theodos.Can.p.68 H.

monofqorous
μονοφθόρουςμονο-φθόρους: μονοφόρους, ὄνους, Hsch.

monofrouros
μονόφρουροςμονό-φρουρος, ον, watching alone, γαίας μονόφρουρον ἕρκος A.Ag.257 (lyr.).

monofrwn
μονόφρωνμονό-φρων, ον, gen. ονος, (φρήν) single in one's opinion, ib.757 (lyr.).

monofuhs
μονοφυήςμονο-φῠής, Ion. μουνο-, ές, single, ὀδόντες Hdt.9.83; of bodily organs, τὰ μὲν μ. καθάπερ καρδία καὶ πλεύμων, τὰ δὲ διφυῆ καθάπερ νεφροί Arist.PA669b13; ἦτρον Id.HA493a19; opp. πολυσχιδής, Id.PA673b17 (Comp.); of trees or herbs, with a single stem, Thphr.HP2.6.9, Dsc.4.114; of mountains, with a single summit, Str.12.8.11.

monofullos
μονόφυλλοςμονό-φυλλος, ον, one-leaved, Thphr.HP1.13.2.

monofulos
μονόφυλοςμονό-φῡλος, ον, of one tribe, race, or kind, Opp.C.1.399.

monofwnos
μονόφωνοςμονό-φωνος, ον, with but one voice or tone, of deaf-mutes, Hp.Carn.18.

monogamew
μονογαμέωμονο-γᾰμέω, to be the husband of one wife, Cat.Cod.Astr.2.209.

monogamia
μονογαμίαμονο-γᾰμία, ἡ, monogamy, Antig.Nic. ap.Heph.Astr.2.18.

monogammatos
μονογάμματοςμονο-γάμμᾰτος, ον, written with one γ, Eust. 1873.41.

monogamos
μονόγαμοςμονό-γᾰμος, ὁ, one who marries but once, Ptol. Tetr.183, Vett.Val. 120.8.

monogeneia
μονογένειαμονο-γένεια, Ion. μουνο-, ἡ, fem. of sq., A.R.3.847, Orph.H. 29.2. Subst., uniqueness, Phld.Sign.20.

monogenhs
μονογενήςμονο-γενής, ές, Ep. and Ion. μουνο-, (γένος) the only member of a kin or kind: hence, generally, only, single, παῖς Hes.Op.376, Hdt.7.221, cf. Ev.Jo.1.14, Ant.Lib.32.1; of Hecate, Hes. Th.426. unique, of τὸ ὄν, Parm. 8.4; εἷς ὅδε μ. οὐρανὸς γεγονώς Pl.Ti.31b, cf. Procl.Inst.22; θεὸς ὁ μ. Sammelb.4324.15. μ. αἷμα one and the same blood, dub. l. in E. Hel.1685. Gramm., having one form for all genders, A.D.Adv. 145.18. name of the foot¯¯¯˘, Heph.3.3. Adv. -νῶς, φέρεται μ. ἐν ἑνὶ τόπῳ grows only in one place, Peripl.M.Rubr.56, cf. 11. in a unique manner, Aët. 15.13,14.

monogerwn
μονογέρωνμονο-γέρων, οντος, ὁ, misanthropic old man, Com.Adesp.1083.

monoglhnos
μονόγληνοςμονό-γληνος, Ep. μουνό-, ον, one-eyed, Call.Dian.53, AP7.748 (Antip. Sid.).

monognwmew
μονογνωμέωμονο-γνωμέω, to be self-willed, wayward, Procl.Par.Ptol.222 (leg. -γνωμονέω).

monognwmonew
μονογνωμονέωμονο-γνωμονέω, to be opinionated, Phld.Oec.p.72 J.; cf. foreg.

monognwmonikos
μονογνωμονικόςμονο-γνωμονικός, ή, όν, self-willed, Procl.Par.Ptol.222, 235.

monognwmosunh
μονογνωμοσύνημονο-γνωμοσύνη, ἡ, waywardness, Cat.Cod.Astr.2.161.

monognwmwn
μονογνώμωνμονο-γνώμων, ον, gen. ονος, self-willed, wayward, Ptol.Tetr.158 (Comp., 168), Vett.Val.12.4. invested with supreme authority, D.H.2.12,5.71.

monogonatos
μονογόνατοςμονο-γόνᾰτος, ον, made from a single joint, of a reed-pen, Edict.Diocl.18.12.

monogonos
μονόγονοςμονό-γονος, Ep. μουνό-, η, ον, only-born, κούρη μουνογόνη, of Persephone, Opp.H.3.489 codd.; Δήμητρι καὶ Μουνογόνῃ IG9(2).305 (Tricca, ii B. C.); μουνογόναν τὸ ἕν [μανύει] Supp.Epigr.4.634 (Sardes, i B. C.).

monografos
μονογράφοςμονο-γράφος [ᾰ], ὁ, notary, PMagd.12.5 (iii B. C.), UPZ62.17 (ii B. C.), PLond.1.3.29 (ii B. C.), etc.

monogrammatos
μονογράμματοςμονο-γράμμᾰτος, ον, consisting of one letter, συλλαβή D.H.Comp.15, A.D.Adv.121.23.

monogrammos
μονόγραμμοςμονό-γραμμος, ον, drawn with single lines, outlined, Epicur. ap. Cic.ND2.23 (p.234 U.).

monoguios
μονόγυιοςμονό-γυιος, ον, = μονομελής, Simp.in Cael.587.26.

monohmeros
μονοήμεροςμονο-ήμερος, ον, = μονήμερος, in one day, Batr.303. curing in one day, of remedies, Gal.12.712, al., Aët.7.103; requiring one day, of alchemical operations, Zos. Alch.p.140 B. σκευὴ ἄγουσα (sc. δαίμονας) μονοημέρους on the selfsame day, PMag.Par.1.2442.

monoikhtos
μονοίκητοςμον-οίκητος, ον, dwelling alone, solitary, E.Hyps.Fr.5(3).17, Lyc. 960.

monoikos
μόνοικοςμόν-οικος, ὁ, epith. of Heracles in Southern Gaul, Str.4.6.3.

monokalamos
μονοκάλαμοςμονο-κάλᾰμος, ον, with a single stalk or stem, Thphr.HP8.4.3, 8.9.2. with a single reed or pipe, Ath.4.184a.

monokamptos
μονόκαμπτοςμονό-καμπτος, ον, with one bend, δάκτυλος (toe) Arist.HA494a15.

monokaulos
μονόκαυλοςμονό-καυλος, ον, with but one stem or stalk, Thphr.HP7.8.2,4.6.8 (Comp.), Dsc.3.91.

monokefalos
μονοκέφαλοςμονο-κέφᾰλος, ον, one-headed, σκόρδον Dsc.2.152; σφῦρα Hsch. s.v. ῥαιστήρ.

monokelhs
μονοκέληςμονο-κέλης, Ion. μουνο-, ητος, ὁ, single horse, riding-horse, Epigr. ap. Paus.8.42.9.

monokentauros
μονοκένταυροςμονο-κένταυρος, ὁ, man with ox's head, Gloss.

monokerata
μονοκέρωςμονο-κέρως, ων, gen. ω Plu.Per.6
with but one horn, Arist.HA499b19, Orph.Fr. 273: pl. μονο-κέρατα, Arist.HA499b18, PA663a22
poet. μουνόκερος, ον, Archil.181. Subst. μονόκερως, ωτος, ὁ, wild ox, LXX Ps. 21(22).21, 28(29).6.

monoklados
μονόκλαδοςμονό-κλᾰδος, ὁ, single branch (i. e. not chopped up into logs), POxy.1188.20 (i A. D.).

monoklautos
μονόκλαυτοςμονό-κλαυτος θρῆνος, ὁ, a lament made by one only, A.Th.1069 (anap.).

monoklhronomos
μονοκληρονόμοςμονο-κληρονόμος, ἡ, sole heiress, Sch.Ar.V.581, Av.1652.

monoklinon
μονόκλινονμονό-κλῑνον, τό, bed for one only, i. e. coffin, AP9.570 (Phld.).

monoklitos
μονόκλιτοςμονό-κλῐτος, ον, indeclinable, Hdn. Epim.191; τὸ μ. EM314.23.

monoklwn
μονόκλωνοςμονό-κλωνος, ον, with a single stem, Dsc. 4.5, dub. l. in Thphr.HP9.18.8, cf. PMag.Par.1.808
also μονό-κλων, ib. 2689.

monoknhmos
μονόκνημοςμονό-κνημος, ον, showing one shin, name of picture by Apelles, Petron.83.

monokoilios
μονοκοίλιοςμονο-κοίλιος, ον, with a single stomach, Arist.HA495b31, PA 676a12,b3, Mnesith. ap. Orib.21.7.8.

monokoitew
μονοκοιτέωμονο-κοιτέω, sleep alone, Ar.Lys. 592.

monokoitos
μονόκοιτοςμονό-κοιτος, ον, sleeping alone, Sch.Lyc.960. for one sleeper, κλινίδιον Hsch. s.v. σκιμπόδιον (-κοίτιον cod.).

monokokkos
μονόκοκκοςμονό-κοκκος, ον, with a single grain, of pearls, Gloss.; also of onions, ibid.

monokondulos
μονοκόνδυλοςμονο-κόνδῠλος, ον, with but one joint, δάκτυλος (thumb) Arist.HA493b29.

monokontion
μονοκόντιονμονο-κόντιον, τό, a kind of spear or javelin, Just.Nov.85.4.

monokotulos
μονοκότυλοςμονο-κότῠλος, ον, with but one row of arms or suckers, Arist.HA525a17, PA685b13.

monokrhpis
μονοκρήπιςμονο-κρήπῑς, ῑδος, ὁ, ἡ, with but one sandal, Pi.P.4.75, APl.4.127, Lyc.1310.

monokrotos
μονόκροτοςμονό-κροτος ναῦς, a vessel with one squad of rowers, opp. δίκροτος, X.HG2.1.28, cf.Arch.Pap.8.197, Str.7.7.6, Ael.Tact.[4].

monokrounon
μονόκρουνονμονό-κρουνον, τό, jug with a single spout, Haussoullier Miletp.199.

monokuklos
μονόκυκλοςμονό-κυκλος, ον, with the top made in one piece, τράπεζα Demioprat. ap. Poll.10.81. as Subst., one-wheeled cart, wheelbarrow, or perh. cart with solid wheels (cf. μονόστροφος 11), ὑπερτερία-κύκλου IG12.313.115, al.

monokwlos
μονόκωλοςμονό-κωλος, Ion.μουνό-, ον, with but one leg, of a fabulous race of men, Plin.HN7.23, Gell. 9.4. with one stem, ἄπιος Thphr.CP2.15.5; φύλλον Id.HP9.18.8 (dub.). of one story, οἰκήματα Hdt.1.179. Subst., a bandage, for one limb, Sor.Fasc.57. of periods, consisting of one clause, Arist.Rh.1409b17; also λόγος μ. Plu.2.7b, D.H.Dem.42; ὑπόθεσις Id.Th.6. generally, of one kind, one-sided, ἔχει τὴν φύσιν μ., of nations, Arist.Pol.1327b35.

monokwpos
μονόκωποςμονό-κωπος, ον, with one oar: poet., with one ship, E.Hel.1128 (lyr.).

monokws
μονοστροφικόςμονο-στροφικός, ή, όν, = sq., Heph.Poëm. 4.1,2; μ. περίοδος, εἴσθεσις, Sch.Ar.Ach.836, Eq.621. Adv. μονο-κῶς Heph.p.62 C.

monolekiqos
μονολέκιθοςμονο-λέκῐθος, ον, with one yolk, Sch. E.Or.465.

monolewn
μονολέωνμονο-λέων, Ion. μουνο-, οντος, ὁ, solitary, i. e. singularly fierce, lion, AP6.221 (Leon.).

monolexhs
μονολεχήςμονο-λεχής, Ion. μουνο-, ές, = μονόκοιτος, διαζυγίη AP 5.8 (Rufin.); κοῖται ib. 12.226 (Strat.).

monolhkuqos
μονολήκυθοςμονο-λήκῠθος, ον, = αὐτολήκυθος 11, Posidipp. ap. Ath.10.414e.

monolhmmatos
μονολήμματοςμονο-λήμμᾰτος, ον, with but one premiss, λόγοι Chrysipp. and Antip.Stoic.2.84; συλλογισμοί Alex.Aphr.in Top.8.17,al.

monolinon
μονόλινονμονό-λῐνον, τό, necklace of a single string of pearls, Capitolin.Vit. Maximini Jun.1.8.

monoliqos
μονόλιθοςμονό-λῐθος, Ion. μουνό-, ον, made out of one stone, στέγη Hdt.2.175; ὀβελίσκοι D.S.1.46; κίονες Str.9.5.16.

monolopos
μονόλοποςμονό-λοπος, ον, with but one coat or layer, φλοιός Thphr.HP1.5.2; = μονόφυλλος, μονόδερμος, Phot., cf. Hsch.

monolukos
μονόλυκοςμονό-λῠκος, ὁ, solitary, i. e. singularly fierce, wolf, applied by Demosthenes to Alexander, Plu.Dem.23, cf. Ael.NA7.47. as Adj., λύκος μ. Arat. 1124 [with 2nd syll. long].

monolwpos
μονόλωποςμονό-λωπος, ον, with but one garment, Zonar.

monomallos
μονόμαλλοςμονό-μαλλος, ον, of pure wool (sc. χιτών), POxy.109.2 (iii/iv A. D.), cf. Gloss.

monomatwr
μονομάτωρμονο-μάτωρ, v. μονομήτωρ.

monomatwr
μονομήτωρμονο-μήτωρ, Dor. μονο-μάτωρ [ᾱ], ορος, ὁ, ἡ, bereft of a mother, E.Ph.1517 (lyr.).

monomaxeion
μονομαχεῖονμονομᾰχ-εῖον, v. μονομάχιον.

monomaxew
μονομαχέωμονομᾰχ-έω, Ion. μουνο-, fut. -ήσω Men. Sam.225: (μονομάχος)
fight in single combat, E.Ph.1220; τινι with one, Hdt.9.26, Pl.Cra.391e, etc.; πρός τινα Plb.35.5.1. μοῦνοι Ἑλλήνων μουνομαχήσαντες τῷ Πέρσῃ having fought singlehanded with the Persians, of the Athenians at Marathon, Hdt.9.27; δυοῖσι οὐκ ἂν μουνομαχέοιμι Id.7.104. fight as a gladiator, Posidipp.22, Luc.Tox.58, Hdn.1.17.2, D.C.75.16.

monomaxhma
μονομάχημαμονομᾰ´χ-ημα, ατος, τό, single combat, Eust.387.5.

monomaxhs
μονομάχηςμονομᾰ´χ-ης, ου, ὁ, = μονομάχος, S.E.P.1.156.

monomaxia
μονομαχίαμονομᾰχ-ία, Ion. μουνομᾰχίη, ἡ, single combat, Hdt.5.1,8,6.92; ἡ μ., name for part of Il.3, Arist.Fr.149. gladiatorial show, Plb.31.28.5 (pl.), OGI529.15 (pl., ii A. D.).

monomaxikos
μονομαχικόςμονομᾰχ-ικός, ή, όν, of or in single combat, μ. φιλοτιμία Plb.1.45.9. gladiatorial, φάρμακον Aët.15.13; χρήματα D.C.72.19.

monomaxion
μονομάχιονμονομᾰ´χ-ιον, τό, = μονομαχία, Luc. DMeretr.13.5, App.Hisp.53, etc.: in codd. sts. written μονομαχεῖον, as Ath.5.191a (cod. A).

monomaxos
μονόμαχοςμονόμᾰχ-ος, ον, (μάχομαι) fighting in single combat, μ. προστάται A.Th.798; μονομάχον ἐπὶ φρέν᾽ ἠλθέτην E.Ph.1300 (lyr.); μονομάχου δι᾽ ἀσπίδος, i. e. in single combat, Id.Heracl.819; μονομάχῳ δορί Id.Ph.1325; μονομάχου πάλης ἀγῶνα Ar.Fr.558. μονομάχος, ὁ, gladiator, freq. in pl., Str.5.1.7, Nic. Dam.78 J., J.AJ 14.10.6, IG7.106.7 (Megara), OGI533.5 (Galatia, i A. D.), Arr.Epict. 3.16.4, Luc.Demon.57, Hdn.1.15.8, etc.

monomaxotrofeion
μονομαχοτροφεῖονμονομᾰχο-τροφεῖον, τό, = Lat.ludus gladiatorius, Suid.

monomaxotrofos
μονομαχοτρόφοςμονομᾰχο-τρόφος, ὁ, trainer of gladiators, Lat.lanista, Gloss.

monomazos
μονόμαζοςμονό-μαζος, ον, with but one breast, Eust.402.37.

monomelhs
μονομελήςμονο-μελής, Ion. μουνο-, ές, consisting of a single limb, γυῖα Emp. 58.

monomerhs
μονομερήςμονο-μερής, ές, (μέρος) consisting of one part, single, opp. πολυμερής, φιλοσοφία S.E.M.7.2. for one side, of a bandage, Gal.18 (1).794. ἐκ τοῦ μ. after hearing only one side, Luc.Cal.6; τὰ μ. ex parte applications, Lyd.Mag.3.15; μ. μαρτυρίαι Just.Nov.90.9. Adv. -μερῶς in a one-sided manner, Vett.Val.136.2.

monometros
μονόμετροςμονό-μετρος, ον, composed in one metre, D.H.Comp.26.

monomfalos
μονόμφαλοςμον-όμφαλος, ον, with a single boss, IG2.1661,1665.

monomhlon
μονόμηλονμονό-μηλον, τό, name of an eye-salve, Aët.7.103.

monomissa
μονόμισσαμονόμισσα, τά, midday adjournment, interval, Lyd.Mag.3.15 (fort. manumissa).

monommatos
μονόμματοςμονόμμᾰτος, ον, one-eyed, A.ap.Str.7.3.6, Cratin.149, AP11.12 (Alc.); Κύκλωπες Str.1.2.10.

monomoiria
μονομοιρίαμονο-μοιρία, ἡ, Astrol., distribution of the planets to each degree of the zodiac, S.E.M.5.15, Vett. Val.202.35, Paul.Al.C.4, Cat.Cod.Astr. 8(1).243(pl.).

monomoiriaios
μονομοιριαῖοςμονο-μοιριαῖος, α, ον, graduated by single degrees, ἀστρόλαβος Phlp.in Rh.Mus.6(1839).131.

monomoiros
μονόμοιροςμονό-μοιρος, ον, gloss on αὐτόμοιρος, Hsch.

monomosxos
μονόμοσχοςμονό-μοσχος, ον, with but one stem, Dsc.4.185.

mononauths
μονοναύτηςμονο-ναύτης, ου, ὁ, lonely voyager, Eust.1536.2
Adj. μονο-ναυτικός, ή, όν, οἰκία Id.1535.62.

mononouxi
μονονουχίμονονουχί, v. μόνος B.11.3.

mononuxi
μονονυχίμονο-νῠχί, Ion. μουν-, Adv. in a single night, APl.4.92.

monopais
μονόπαιςμονό-παις, παιδος, ὁ, ἡ, only child, E.Alc. 906 (lyr.), Sammelb.5873. having one child, IG12(9).293 (Eretria, iv/iii B.C.).

monopala
μονοπάλημονο-πάλη, Dor. μονο-πάλα [πᾰ], ἡ, simple wrestling (opp. παγκράτιον), B.11.8, SIG274(4).3 (Delph., iv B.C.).

monopalhs
μονοπάληςμονο-πάλης, Ion. μουνο- [ᾰ], ου, ὁ, one who conquers in wrestling only (or in single bouts), Epigr. ap. Paus.6.4.6.

monopaqeia
μονοπάθειαμονο-πάθεια [πᾰ], ἡ, suffering in one part of the body only, Alex.Aphr.Pr.1.143 (pl.).

monopatwr
μονοπάτωρμονο-πάτωρ [ᾰ], ορος, ὁ, only father, Iamb.Myst.8.2.

monopedilos
μονοπέδιλοςμονο-πέδῑλος, ον, having but one shoe, Sch.Lyc. 1310.

monopeiras
μονοπείραςμονο-πείρας, ου, ὁ, hunting singly, λύκοι μ. solitary wolves, opp. those which hunt in packs, Arist.HA594a30, Men.1038.

monopelmos
μονόπελμοςμονό-πελμος, ον, with a single sole, AP6.294 (Phan.), Edict.Diocl.9.16. πεπλος, ον, with but one robe, i.e. wearing the tunic only (v. ἄπεπλος), like a Dorian maiden, E.Hec.933 (lyr.).

monophros
μονόπηροςμονό-πηρος, ον, with one scrip, or with a scrip only, Theognost.Can.93, EM670.57.

monopleuros
μονόπλευροςμονό-πλευρος, ον, with one front, of a column on the march, Arr.Tact.28.4,5.

monoploia
μονόπλοιαμονό-πλοια, ἡ, single or solitary voyage, Eust.1535.61.

monopodia
μονοποδίαμονο-ποδία, ἡ, measurement by single feet, not by syzygies (διποδίαι), τὸ δακτυλικὸν βαίνει κατὰ μονοποδίαν Sch.Heph.p.138 C., cf. Sch.Ar.Nu.275, al.

monopoios
μονόποιοςμονό-ποιος, ον, of single nature or quality, S.E.P.1.94.

monopous
μονόπουςμονό-πους, Ion. μουνό-, ὁ, ἡ, -πουν, τό, gen. ποδος, one-footed, AP9.233 (Eryc.), Man.1.137; μ. τράπεζα Poll.10.69.

monopragmatew
μονοπραγματέωμονο-πραγμᾰτέω, to be engaged in one thing, opp. πολυπραγματέω, Arist.Pol.1299a39.

monoproswpew
μονοπροσωπέωμονο-προσωπέω, Gramm., have but one person, A.D.Pron.6.18.

monoproswpos
μονοπρόσωποςμονο-πρόσωπος, ον, with one face, Artem.2.37; adorned with one face, σκάφιον IG11(4).1308 (Delos, ii B.C.). with only one front decorated, PSI5.547.29 (iii B.C.). with one person or character, μ. ποίησις monologue, D.L.9.112: Gramm., μ. ἀντωνυμία a pronoun having reference to one person, opp. a possessive pronoun, Draco ap.A.D.Pron.17.2; but also, a pronoun having one person, e.g. ἐκεῖνος (opp. ἵ, which has corresponding first and second persons), Hdn.Gr.1.474, Sch.D.T.p.82 H. Adv. -πως in monologue form, Tz.ad Lyc.p.4 S., Proll.Hes.p.11 G.

monopteros
μονόπτεροςμονό-πτερος, ον, of a circular temple, with a row of columns only, and no cella (cf. πτερόν 111.9), Vitr.4.8.1.

monoptuxios
μονοπτύχιοςμονο-πτύχιος [ῠ], ον, folding once, τράπεζα PMasp. 6ii 47 (vi A.D.).

monoptuxos
μονόπτυχοςμονό-πτῠχος, ον, univalve, ὄστρεον Thom.Mag.p.221 R.

monoptwtos
μονόπτωτοςμονό-πτωτος, ον, with but one case, A.D.Synt.29.1, Porph.in Cat. 62.4.

monopuqmenos
μονοπύθμενοςμονο-πύθμενος, ον, with one bottom, Eust.869.31.

monopurgion
μονοπύργιονμονο-πύργιον, τό, fortress with one tower only, Procop.Aed.4.6 (pl.).

monopwlew
μονοπωλέωμονο-πωλέω, enjoy a monopoly, Plb.34.10.14.

monopwlia
μονοπωλίαμονο-πωλία, ἡ, exclusive sale, monopoly, Arist.Pol.1259a21, Str.17.1.13.

monopwlion
μονοπώλιονμονο-πώλιον, τό, right of monopoly, Hyp.Fr.43, PSI6.619.10 (iii B. C.), D.S.5.10, Procop.Pers.2.15. trade mart enjoying a monopoly, Memn.21.

monopwlos
μονόπωλοςμονό-πωλος, ον, driving her steeds alone, Ἀώς E.Or.1004 (lyr.).

monoqen
μονόθενμονόθεν, Adv. alone, singly, μοῦνος μουνόθεν Hdt.1.116 (v.l. μουνωθέντα). on one side only, Sch.Arat.8.

monoqrhnew
μονοθρηνέωμονο-θρηνέω, mourn in solitude, Hsch. s.v. μονῳδεῖ.

monoquros
μονόθυροςμονό-θῠρος, ον, with one leaf, θύρα IG22.1627.419; θυρώματα ib.42(1).110A32, 118.73 (Epid., iv/iii and iii B. C.); of non-spiral shell-fish, univalve, opp. δίθυρος, Arist.HA528a13. with only one opening, Porph. Antr.31.

monorrizos
μονόρριζοςμονό-ρριζος, ον, with a single root, Thphr.HP 1.6.6, 7.2.7 (Sup.); of teeth, with a single fang, Gal.2.753.

monorruqmos
μονόρρυθμοςμονό-ρρυθμος, ον, of solitary kind, μ. δόμοι houses dwelt in by one only, A.Supp. 961.

monoruxhs
μονορύχηςμον-ορύχης [ῠ], ου, ὁ, digging with one point, ὄρυξ AP6.297 (Phan.).

monorxis
μόνορχιςμόν-ορχις, εως, ὁ, with one testicle, LXX Le.21.20, Plu.2.917d; acc. pl. μονόρχεις Hippiatr.14 (v.l. -χας, cf. ἐνόρχης).

monos
μόνοςμόνος, η, ον, Ep. and Ion. μοῦνος, the only form used by Hom. (as in all derivs. exc. μονόω), Hes., and Hdt., also by Pi.P.9.27, I.5(4).12, B.3.80, al., by S. both in iamb. and lyr., by A. only in compd. μουνώψ, by E. only in μούναρχος: Dor. μῶνος Theoc.2.64, 20.45
alone, solitary, μοῦνος ἐὼν πολέσιν μετὰ Καδμείοισιν Il.4.388; ἢ ὅ γε μοῦνος ἐών Od.3.217; μούνω ἄνευθ᾽ ἄλλων 16.239: joined with ἐρῆμος, S. Ant.887, Ph.470; μόνοι γὰρ ἐσμέν Luc.JTr.21; ἄνθρωπος πρεσβύτης καὶ μ. BGU180.23 (ii A.D.); φυγὴ μόνου πρὸς μόνον Plot.6.9.11. c. gen., σοῦ μόνος bereft of thee, without thee, S.Aj.511; also μοῦνος ἀπ᾽ ἄλλων h.Merc.193, S.Ph.183 (lyr.); ἑτάρων ἄπο μ. A.R.3.908. only, μοῦνον Λαέρτην Ἀρκείσιος υἱὸν ἔτικτε, μοῦνον δ᾽ αὖτ᾽ Ὀδυσῆα πατὴρ τέκεν Od.16.118, cf. Il.9.482; μόνης γὰρ σοῦ κλύων ἀνέξεται A.Pers. 838, cf. 632 (anap.), Pr.425 (lyr.), etc.; χοίνικος μόνας ἁλῶν for a gallon of salt only, Ar.Ach.814; single, οὐκ ἄρα μοῦνον ἔην Ἐρίδων γένος, ἀλλὰ . . δύω Hes.Op.11, cf. S.OT1280; εἷς μοῦνος or μόνος, Hdt.1.38, S. OT63: once in Hom., μία μούνη Od.23.227: joined with αὐτός, αὐτὼ μόνω Pl.Ly.211c; αὐτοὶ καθ᾽ αὑτοὺς μόνοι Id.Plt.307e. c. gen., μοῦνος ποταμῶν alone of rivers, Hdt.2.25, cf. 29; μ. θεῶν γὰρ Θάνατος οὐ δώρων ἐρᾷ A.Fr.161; μ. τῶν ἄλλων ποιητῶν Lycurg.102; but μοῦνος πάντων ἀνθρώπων he and no other of all men, Hdt.1.25; ἀνδρῶν γε μοῦνος he and no other, S.OC1250, cf. El.531; ὦ μόνα ὦ φίλα γυναικῶν E.Alc.460 (lyr.). freq. repeated in the same clause, ξυμπεσὼν μόνος μόνοις S.Aj.467; Ἕκτορος μόνος μόνου . . ἐναντίος ib.1283; σὺν τέκνοις μόνη μόνοις E.Med.513; μόνος μόνῳ D.18.137. expressing rhetorically pre-eminence in an action or quality, μόνα κατέχεσθαι ποιεῖ are unique for causing possession, Pl.Smp.215c, cf. 222a, S.OC261, OT299, Isoc.14.57; [ἐπέδειξε] σαφέστατα μόνος ἀνθρώπων Lys.24.9. Sup. μονώτατος one above all others, Ar. Eq.352, Pl.182, Lycurg.89, Theoc.15.137, Phld.Rh.1.350 S. made in one piece, τάπης Edict.Diocl.19.23. Adv. μόνως, on one condition only, folld. by εἰ, Th.8.81, X. Mem.1.5.5, Cyr.3.2.23; in one way only, Them.in Ph.29.22, al.; in a unique manner, Dam.Pr.98: later, simply, only, Phld.Oec.p.53 J., Ph. 1.559, AP12.254 (Strat.), Iamb.Myst.4.7, Procl.in Prm.p.479 S. neut. as Adv., μόνον alone, only, οὐχ ἅπαξ μ. A.Pr.211, etc.: freq. with imper., μ. φύλαξαι Id.Supp.1012; ἀποκρίνου μ. Pl.Grg.494d; so μ. Κράτος συγγένοιτό σοι A.Ch.244; μὴ ᾽μὲ καταπίῃς μ. E.Cyc.219, etc.; ἐὰν μ. if only, Arist.Pol.1292a3; οὐσίαν . . , οὐ χωριστὴν μ. only not separable, Id.Metaph.1025b28. οὐ μόνον . . , ἀλλὰ καὶ . . Ar. Eq. 1282, X.Cyr.1.6.17, etc.; οὐ μ., ἀλλὰ . . S.Ph.555: μόνον is sts. omitted, μὴ τοὺς ἐγγύς, ἀλλὰ καὶ τοὺς ἄπωθεν Th.4.92, cf. E.Hipp.359, Ph.1480 (lyr.). μόνον οὐ all but, well nigh, Ar.V.516, D.19.220, etc.; μόνον οὐκ ἐπὶ ταῖς κεφαλαῖς περιφέρουσι Pl.R.600d: in codd. freq. written μονονού, Plb.3.109.2, etc.; μονονουχί D.1.2, Plb.3.102.4. κατὰ μόνας alone, Th.1.32, 37, Is.7.38, Arist.Pol.1281b34, etc. μόνῃ, = μόνον, Plu.2.583d codd. (Prob.from Μόν ϝος.)

monosandalos
μονοσάνδαλοςμονο-σάνδᾰλος, ον, with but one sandal, Apollod.1.9.16.

monosillh
μονοσίλλημονο-σίλλη: ὁ ἐν ταῖς ὑάσι λαμπρὸς ἀστήρ, Hsch.

monosiros
μονόσιροςμονό-σιρος, ὁ, name of an Egyptian breed of poultry, Gp.14.7.30.

monositew
μονοσιτέωμονο-σῑτέω, eat but one meal in the day, Hp.VM10, Acut.11, Pl.Com.207, X.Cyr.8.8.9, Phylarch. 13 J. eat alone, Alex.269.1.

monositia
μονοσιτίαμονο-σῑτία, Ion. -ιη, ἡ, eating but one meal a day, Hp.Epid.2.2.1, Gal.10.544, Philum. ap. Orib.45.29.55.

monoskelhs
μονοσκελήςμονο-σκελής, ές, on one leg, μ. ἑστάναι Str.15.1.61.

monoskhptros
μονόσκηπτροςμονό-σκηπτρος, ον, wielding the sceptre alone, μονοσκήπτροισιν ἐν θρόνοις on throne monarchic, A.Supp.374 (lyr.).

monoskordon
μονόσκορδονμονό-σκορδον, τό, garlic growing by itself, PMag.Par.1.2211.

monostalhs
μονοσταλήςμονο-στᾰλής, ές, = μονόστολος, Hsch.

monostefanos
μονοστέφανοςμονο-στέφᾰνος, ον, having won a single contest, CPHerm.74.5 (iii A.D.).

monostegos
μονόστεγοςμονό-στεγος, ον, (στέγη) of one story, στοά D.H. 3.68; ὕψος Str.17.1.37; οἰκίδιον BGU889.8 (ii A.D.).

monostelexhs
μονοστελέχηςμονο-στελέχης, ες, with one stalk or stem, Thphr.HP1.3.1, al.

monosteos
μονόστεοςμον-όστεος, ον, consisting of one bone, κρανίον Arist.HA516a16; αὐχήν Id.PA686a21.

monostibhs
μονοστιβήςμονο-στῐβής, ές, (στείβω) walking alone, unattended, A.Ch. 768.

monostixos
μονόστιχοςμονό-στῐχος, ον, consisting of one verse, ἐπίγραμμα AP11.312 (Lucill.), Luc.Demon.44; μονόστιχα single verses, Plu.Pomp.27.

monostoixos
μονόστοιχοςμονό-στοιχος κριθή, one-rowed barley, Ath.Med. ap. Orib.1.11.2.

monostolos
μονόστολοςμονό-στολος, ον, going alone, Lyc.690: generally, alone, single, δόρυ E.Ph.742; λείπομαι φίλας μονόστολος ματρός Id.Alc.407 (lyr.).

monostomos
μονόστομοςμονό-στομος, ον, with one opening, of a fistula, Heliod. ap. Orib. 44.23.68, Paul.Age.6.77. one-edged, Sch.Il.23.851, Hsch. s.v. σάγαρις, Suid.s.v. ἡμιπέλεκκα.

monostorqugc
μονοστόρθυγξμονο-στόρθυγξ, υγγος, ὁ, ἡ, carved out of a single block, Πρίηπος AP6.22 (Zon.).

monostrofos
μονόστροφοςμονό-στροφος, ον, consisting of a single strophe, στροφή Sch.Tricl.E.Ph.239. Adv. -φως ibid. ἅμαξα μ. either a cart with solid wheels, or wheelbarrow, Thphr.HP5.7.6; cf. μονόκυκλος 2. of one turn, ἕλιξ Speus. ap. Procl.in Euc.pp.180,187 F., Papp.1110.2.

monosullabew
μονοσυλλαβέωμονο-συλλᾰβέω, to be a monosyllable, A.D.Pron.40.30.

monosullabia
μονοσυλλαβίαμονο-συλλᾰβία, ἡ, being monosyllabic, Id.Adv.156.12, Theognost. Can.134.12.

monosullabikos
μονοσυλλαβικόςμονο-συλλᾰβικός, ή, όν, = sq., An.Ox.1.324.

monosullabos
μονοσύλλαβοςμονο-σύλλᾰβος, ον, of one syllable, of words, D.T.641.16, D.H.Comp.17, A.D.Pron. 27.2, al. Adv. -βως Sch.Ar.Pl.143, al. dealing in monosyllables, of grammarians, Herodic. ap. Ath.5.222a; πᾶς δεσπότης δούλῳ μ. Demetr.Eloc.7.

monosustatos
μονοσύστατοςμονο-σύστᾰτος, ον, of an art, existing only while it is being practised, e.g. dancing, Sch.D.T.p.445 H.

monosxhmatew
μονοσχηματέωμονο-σχημᾰτέω, to be in simple aspect, Critodem. in Cat.Cod.Astr.8(4).201.

monosxhmatistos
μονοσχημάτιστοςμονο-σχημάτιστος [ᾰ], ον, of but one form, A.D.Adv.131.5.

monosxhmos
μονόσχημοςμονό-σχημος, ον, employing one figure, Phoeb.Fig.1.1; τὸ μ. ibid.

monosxidhs
μονοσχιδήςμονο-σχῐδής, ές, with one track, of a fistula, Heliod. ap. Orib.44.23.67.

monoteknos
μονότεκνοςμονό-τεκνος, ον, with but one child, E.HF1021 (lyr.), Paul.Al. O.2.

monoths
μονότηςμονότης, ητος, ἡ, unity, Sm.Ps.21(22).21,34(35).17, Iamb.Myst. 8.2. uniqueness, Alex.Aphr.in Metaph.416.36, Dam.Pr.58.

monotokew
μονοτοκέωμονο-τοκέω, bear but one at a time, Arist.GA772b1, prob. in Cat. Cod.Astr.1.166. have an only child, Vett.Val.122.32.

monotokia
μονοτοκίαμονο-τοκία, ἡ, bearing but one at a time, Arist.GA770b29.

monotokos
μονοτόκοςμονο-τόκος, Ep.μουνο-, ον, bearing but one at a time, Arist.HA576a1, GA772b2. = μονότεκνος, ζῷα Plu.2.93f, cf. Call.Ap.54, Nonn.D.6.31. proparox., μ. κούρη an only child, ib.58.

monotomon
μονότομονμονό-τομον, τό, sine expl., Gloss.

monotonew
μονοτονέωμονο-τονέω, to be obstinate, Eust.1393.4.

monotonia
μονοτονίαμονο-τονία, ἡ, sameness of tone, monotony, Quint.Inst.11.3.45.

monotonos
μονότονοςμονό-τονος, ον, (τόνος 11.2) of one tone in music, uniform, monotonous. Adv. -νως Longin.34.2. metaph., obstinate, Ptol.Tetr.163; steady, Heph.Astr.1.1; expld. by μόνος ὤν, ὑπάρχων, μονομάχος, Hsch.

monotrapezos
μονοτράπεζοςμονο-τράπεζος [ᾰ], ον, at a solitary or separate table, ξένια E.IT949.

monotriglufos
μονοτρίγλυφοςμονο-τρίγλῠφος, ον, with single triglyphs, Vitr.4.3.7.

monotrofew
μονοτροφέωμονο-τροφέω, eat once a day, Str.3.3.6.

monotrofia
μονοτροφίαμονο-τροφία, ἡ, rearing singly, opp. κοινὴ ἐπιμέλεια, Pl.Plt. 261d.

monotropew
μονοτροπέωμονο-τροπέω, live alone, Tz.H.9.332.

monotropia
μονοτροπίαμονο-τροπία, ἡ, solitariness, Cat.Cod.Astr.2.160.

monotropos
μονότροποςμονό-τροπος, ον, living alone, solitary, νεανίας E.Andr.281 (lyr.), cf. LXX Ps.67(68).6: title of plays by Phrynichus, Anaxilas, and Ophelio; ἄφιλοι καὶ ἄμικτοι καὶ μ. Plu.2.479c; μ. βίος Phld.Ir.p.49 W., Ph.1.551, Plu. Pel.3; μ. λῃστής J.BJ2.21.1; μ. ζῷα Gal.UP1.2. of one kind, ἁπλαῖ καὶ μ. ἡδοναί Plu.2.662a; μ. λέξις, opp. ποικίλη, D.H. Rh.1.8. Adv. -πως J.BJ5.10.4.

monotroxos
μονότροχοςμονό-τροχος, ὁ, wheelbarrow, Gloss.

monoua
μόνουαμόνουα: τὰ λεπτὰ λέπαδνα, Hsch. μονούαλος, name of a star in Leo, Id.

monouatos
μονούατοςμονούᾰτος, ον, one-eared, with one handle, AP5.134.

monoulos
μονόυλοςμονόῡλος, ον, (ὕλη) consisting of one matter, [φύσις] Zos.Alch. p.112 B. entirely solid, opp. ὀπῶδες, Sever.Clyst.42.

monouxia
μονουχίαμονουχία, ἡ, solitary life, Suid.

monowros
μονόωροςμονόωρος, ον, within the space of one hour, ἄγειν [τινὰς] μ. PMag.Par.1.2624, cf. 2450.

monoxalinos
μονοχάλινοςμονο-χάλῑνος [ᾰ], ον, with but one bridle, Sch.Pi.O.5.15.

monoxalos
μονόχηλοςμονό-χηλος, Dor. μονό-χᾱλος, ον, solid-hoofed, E.IA225 (lyr.).

monoxeir
μονόχειρμονό-χειρ, χειρος, ὁ, ἡ, with but one hand, Nicom. Ar.1.15.

monoxeria
μονοχέριαμονο-χέρια, mamillares, Gloss.

monoxitwn
μονοχίτωνμονο-χίτων [ῐ], ωνος, ὁ, ἡ, wearing only the tunic, Pythaen.6, Arist.Ath.25.3, Plb.14.11.2, D.S.17.35, Plu.Sull.25, Luc.Sat.11. with a single coat, of veins, Anon. Lond.28.29, Gal.2.816.

monoxordizw
μονοχορδίζωμονο-χορδίζω, measure intervals by means of the monochord, Pythag. ap. Aristid.Quint.3.2.

monoxordos
μονόχορδοςμονό-χορδος, ον, (χορδή) with or of but one string, κανών Ptol.Harm.1.8 tit.: μονόχορδον, τό, monochord, Poll.4.60, Nicom.Harm.4, Iamb.VP26.119.

monoxroios
μονόχροιοςμονό-χροιος, ον, v.l. for μονόχροος in Xenocr. ap. Orib.2.58.109.

monoxronew
μονοχρονέωμονο-χρονέω, in Prosody, occupy one time-unit, AB1150.

monoxronos
μονόχρονοςμονό-χρονος, ον, in Prosody, occupying one time-unit, λέξις Arc.139.20; στοιχεῖα Sch.D.T.p.142 H. having only one quantity, opp.δίχρονος 1, Longin.Proll.Heph. 1.10, Sch.D.T.p.127 H. momentary, εὐδαιμονία Aristipp. ap. Ath. 12.544a.

monoxroos
μονόχροοςμονό-χροος, ον, contr. μονό-χρους, ουν, also μονό-χρως, ων, of one colour, freq. in Arist., neut. sg. μονόχρουν HA 558a26, -χρων GA749a25, 786a28: in pl. always μονόχροα, HA489b15, Thphr.HP1.13.1: gen. -όων Arist.HA519a5.

monoxrwmatos
μονοχρώματοςμονο-χρώμᾰτος, ον, = foreg., Diph.Siph. ap.Ath.3.90d, Dsc.2.61; of paintings, Plin.HN35.15.

monoxrwmos
μονόχρωμοςμονό-χρωμος, ον, v.l. for μονόχροος, Arist.GA755a4.

monoxwron
μονόχωροςμονό-χωρος, ον, isolated, of a piece in draughts, Gloss. μονό-χωρον, τό, measure of wine, etc., in Egypt, PFay.220 (ii A. D.), Sammelb.4425 vii 26 (ii A. D.), PFlor.76 (iii A. D.).

monoyafos
μονόψηφοςμονό-ψηφος, Dor. μονό-ψᾱφος, ον, voting alone, μονόψαφον κατασχοῖσα ξίφος keeping her sword solitary of purpose, of Hypermnestra, Pi.N.10.6; μονοψήφοισι νεύμασιν, of Zeus, A.Supp.373 (lyr.).

monozuc
μόνοζυξμόνο-ζυξ, ῠγος, yoked alone: hence, single, solitary, A.Pers.139 (lyr.). ξύλα μ., opp. τετράγωνα, = μονόξυλα, IG12(9).907 (Chalcis, iv A. D.).

monozughs
μονοζυγήςμονο-ζῠγής, ές, = sq., σάνδαλον APl.4.308 (Eugenes).

monozwnos
μονόζωνοςμονό-ζωνος, ον, girt up alone, i. e. journeying alone, Suid., etc. μονόζωνοι, οἱ, men with a ζώνη only, light-armed, LXX 4 Ki.5.2,al., Hsch.

monozwos
μονόζωοςμονό-ζωος, ον, living alone, solitary, Quint.Ps.67(68).7.

monozwstos
μονόζωστοςμονό-ζωστος, ον, = μονόζωνος 1, Hermesian.7.7.

monwdew
μονῳδέωμονῳδέω, sing a monody or solo, Ar.Pax1012, Th.1077 (both anap.): c. acc., βούλει μονῳδήσωμεν αὐτοῖς ἕν γέ τι; Cratin.10 D., cf. Luc.Hist.Conscr.1.

monwdhs
μονώδηςμονώδης, ες, solitary, Arist.Fr.171.

monwdia
μονῳδίαμονῳδ-ία, ἡ, monody, solo, opp. the song of the chorus, Ar.Ra.849 (pl.), al., Philostr.VA4.21; opp. χορῳδία, Pl.Lg.764d. monody, lament, Him.Or.23.1: pl., ib.8.

monwdikos
μονῳδικόςμονῳδ-ικός, ή, όν, of or for a μονῳδία, γυμνάσματα Sch.Ar.Ra.974.

monwdion
μονῴδιονμονῴδ-ιον, τό, Dim. of μονῳδία, Diom. p.492 K.

monwdos
μονῳδόςμονῳδ-ός, όν, singing alone, not in chorus: ὁ μ., writer of a funeral ode or of a drama (like Lycophron's Cassandra) to be spoken by a single person, Tz.ad Lyc.pp.1,4 S.

monwnuxos
μονώνυχοςμον-ώνῠχος, ον, = μῶνυξ, Gp.16.1.12: pl. μονώνυχα, τά, of animals, Ph.2.353, Gal.18(1).359.

monwsis
μόνωσιςμόν-ωσις, εως, ἡ, solitariness, singleness, Pl.Ti.31 b, Ph.1.559; ἡ ἀπ᾽ αὐτοῦ μ. separation from . . , Plu. Them. 10, cf. Porph.Abst.4.20.

monwths
μονώτηςμον-ώτης, ου, ὁ, solitary, Arist.EN1099b4, 1170a5, Fr.668; βίος μ. a solitary life, Id.EN1097b9, Max.Tyr.21.7: fem. μον-ῶτις, φωνή Arist.HA625b9.

monwtikos
μονωτικόςμον-ωτικός, ή, όν, left alone, solitary, βίος Ph.1.549; ζῷα ib.150.

monwtion
μόνωτοςμόν-ωτος, ον, = μονούατος, Polem.Hist.60, BCH35.286 (Delos, ii B. C.)
Dim. μον-ώτιον, victine (sic), Gloss. = μόναπος, Antig.Mir.53 cod.

monwy
μονώψμον-ώψ, ῶπος (on the accent cf. Hdn.Gr.1.247), Ion. μουνώψ, ὁ, ἡ, one-eyed, of the Cyclopes, E.Cyc.21,648; μουνῶπα στρατόν, of the Arimaspi, A.Pr. 804: neut. pl. μονῶπα Call.Fr.28.2P. μόνωψ, ὁ, bandage for one eye, Heliod. ap. Orib.48.41 tit.

monwy
μόνωψμόνωψ, ωπος, ὁ, = μόναπος, Ael.NA7.3. v. foreg. 2.

moqac
μόθαξμόθαξ, ᾰκος, ὁ, = μόθων 1.1, Phylarch.43 J., Plu.Cleom.8, Ael.VH 12.43.

moqos
μόθοςμόθος, ὁ, battle-din, καὶ εἰ μόθου ἔστ᾽ ἀκόρητος Il.7.117, etc.; κατὰ μόθον Hes.Sc.158; οἶδα δ᾽ ἐπαΐξαι μόθον ἵππων Il.7.240; δυσμενέων μόθον οὐ τρέσεν IG3.713; generally, fight, between animals, Nic.Th. 191: in pl., Antim.Eleg.17, Semon.(?) in PLit.Lond.53v.14.

moqoura
μόθουραμόθουρα, ἡ, loom of an oar, Hsch.

moqwn
μόθωνμόθων, ωνος, ὁ, at Sparta, children of Helots, brought up as foster-brothers of the young Spartans, Sch.Ar.Pl.279; expld. as τὸν οἰκογενῆ δοῦλον, EM590.14; cf. μόθαξ. in Att., presumptuous, impudent fellow, Ar.Pl.279; invoked as the god of impudence, Id.Eq. 635. a licentious dance, E.Ba.1060 (dub. cj.), Ar.Eq.697, cf. Sch.Ar.Pl.279; φορτικὸν ὄρχημα καὶ ναυτικόν Poll.4.101. a tune for the flute, Tryphoap.Ath.14.618c.

moqwnia
μοθωνίαμοθων-ία, ἡ, impudence, Hsch., Suid.

moqwnikos
μοθωνικόςμοθων-ικός, ή, όν, like a μόθων, Ion ap. Plu.Per.5.

mora
μόραμόρα, ἡ, (μείρομαι (A), ἔμμορε) a division of the Spartan army, varying in strength, at first six in number, X.HG2.4.31, Lac.11.4, Ephor. 210 J., Arist.Fr.540, etc.

morazomai
μοράζομαιμοράζομαι, to be composed, consist, [ὁ κόσμος] γᾶς μεμόρακται πυρός τε κτλ. Ti.Locr.95a.

morew
μορέωμορέω, (μόρος) make with pain and toil, ὃν ἁπάτωρ . . μόρησε Dosiad. Ara8, cf. EM584.31 (sed leg. μόγησε); πυρὸς μεμορημένος αὐγαῖς, i. e. boiled over a fire, Nic.Al.229 (unless from μείρομαι (A), q. v.).

morfasmos
μορφασμόςμορφ-ασμός, ὁ, gesticulation: hence, name of a dance in imitation of animals, Ath.14.629f, Poll.4.103.

morfazw
μορφάζωμορφ-άζω, gesticulate, X.Smp.6.4; make grimaces, μωκᾶσθαι καὶ μορφάζειν Phld.Vit.p.38 J., cf. Ael.NA1.29.

morfeus
ΜορφεύςΜορφεύς, έως, ὁ, Morpheus, son of Sleep, god of dreams, so called because of the forms he calls up before the sleeper, Ov.Met.11.635.

morfh
μορφήμορφ-ή, ἡ, form, shape, twice in Hom. (not in Hes.), σοὶ δ᾽ ἔπι μὲν μορφὴ ἐπέων thou hast comeliness of words, Od.11.367 (cf. Eust. ad loc.); so prob. ἄλλος μὲν . . εἶδος ἀκιδνότερος πέλει ἀνήρ, ἀλλὰ θεὸς μορφὴν ἔπεσι στέφει God adds a crown of shapeliness to his words, Od.8.170: freq. later, μορφὰς δύο ὀνομάζειν Parm.8.53; μορφὴν ἀλλάξαντα Emp.137.1; μορφὰν βραχύς Pi.I.4(3).53; μορφῆς μέτρα shape and size, E.Alc.1063: periphr., μορφῆς φύσις A.Supp.496; μορφῆς σχῆμα, τύπωμα, E.Ion992, Ph.162; τὴν αὐτὴν τοῦ σχήματος μορφήν Arist.PA640b34; καὶ Γαῖα, πολλῶν ὀνομάτων μ. μία A.Pr.212; ὀνειράτων ἀλίγκιοι μορφαῖσιν ib.449; νυκτέρων φαντασμάτων ἔχουσι μορφάς Id.Fr.312; προὔπεμψεν ἀντὶ φιλτάτης μ. σποδόν S.El.1159; of plants, Thphr.HP1.1.12 (pl.); esp. with ref. to beauty of form, ὑπέρφατον μορφᾷ Pi.O.9.65; οἷς ποτιστάξῃ χάρις εὐκλέα μ. ib.6.76, cf. IG42 (1).121.119 (Epid., iv B. C.), LXX To.1.13, Vett.Val.1.6, etc.; σῶμα μορφῆς ἐμῆς OGI383.41 (Commagene, i B. C.); μορφῆς εἰκόνας ib.27; χαρακτῆρα μορφῆς ἐμῆς ib.60. generally, form, fashion, appearance, A.Pr.78, S.Tr.699, El.199 (lyr.); outward form, opp. εἶδος, ἑκατέρω τῶ εἴδεος πολλαὶ μ. Philol.5; ἀλλάττοντα τὸ αὑτοῦ εἶδος εἰς πολλὰς μορφάς Pl.R.380d; μ. θεῶν X.Mem.4.3.13, cf. Ep.Phil.2.6, Dam.Pr.304; ἡρώων εἴδεα καὶ μορφάς A.R.4.1193; κατά τε μορφὰς καὶ φωνάς gesticulations and cries, D.H.14.9; τὴν μ. μελάγχρους, τῇ μ. μελίχροας, in complexion, Ptol.Tetr.143, 144. kind, sort, E. Ion 382, 1068 (lyr.), Pl.R.397c, etc. (Possibly cogn. with Lat. forma for morg[uglide]hmā, with f by dissimilation, cf. μύρμηξ.)

morfheis
μορφήειςμορφ-ήεις, εσσα, εν, formed, λίθου of stone, IG3.716; esp. well-formed, shapely, ἰδεῖν μορφάεις Pi.I.7(6).22; cj. in Melanipp.1.

morfnos
μόρφνοςμόρφνος, ὁ, epith. of an eagle, dub. sens., Il.24.316, Hes.Sc.134: taken to be a Subst. by Arist.HA618b25, Lyc.838; described as a vulture by Suid. (On the accent v. Hdn.Gr.1.173.)

morfoeidhs
μορφοειδήςμορφο-ειδής, ές, of the nature of shape, σχηματισμός Epicur.Nat. 2.8. like the human form, Plu.2.335d; μ. τοῦ σώματος ὁμοιότητες ib.735a.

morfopoiew
μορφοποιέωμορφο-ποιέω, = μορφόω, in Pass., Herm. ap. Stob.1.11.2.

morfoskopos
μορφοσκόποςμορφο-σκόπος, ον, observing forms or figures, Artem.2.69.

morfow
μορφόωμορφ-όω, give shape or form to, γυναικῶν σώματα μορφώσαντες καὶ ὁπλίσαντες ὡς ἐς ἄνδρας μάλιστα Aen.Tact.40.4, cf. Arat.375
Pass., receive shape or form, Thphr.CP5.6.7, Plu.2.1013c, etc.; ἄχρις οὗ μορφωθῇ Χριστὸς ἐν ὑμῖν Ep.Gal.4.19.

morfunw
μορφύνωμορφ-ύνω, adorn, Hsch.

morfw
μορφώμορφ-ώ, όος, contr. οῦς, ἡ, name of Aphrodite at Lacedaemon, perh. the Shapely, Paus.3.15.8. = μορφή, Archyt. ap. Stob.1.41.2.

morfwma
μόρφωμαμόρφ-ωμα, ατος, τό, form, shape, Epicur.Fr.310; ἅπαξ ἑκάστῳ κατθανὼν μ. A. Ag.873; ὀνείρων προσφερεῖς μορφώμασι ib.1218; βροτείοις ἐμφερεῖς μ. Id.Eu.412: pl. for sg., κύκνου μορφώματ᾽ ὄρνιθος λαβών E.Hel.19: also in late Prose, Aq.Ge.31.19, al., Ptol.Tetr.26, Heph.Astr.1.20.

morfwsis
μόρφωσιςμόρφ-ωσις, εως, ἡ, shaping, bringing into shape, σχηματισμὸς καὶ μ. τῶν δένδρων Thphr.CP3.7.4, cf. Gal.4.640, Ptol.Tetr.27, Heph. Astr.1.3. form, semblance, Ep.Rom.2.20, 2 Ep.Ti.3.5.

morfwtikos
μορφωτικόςμορφ-ωτικός, ή, όν, giving shape, formative, δύναμις Gal.4.642, cf. Dexipp. in Cat.48.5, etc.; ἡ φαντασία νόησις μ. Procl. in R.1.235, cf. 74, 121 K.; εἰκόνες μ. Id.in Prm.p.780 S. Adv. -κῶς Id.in R.1.40 K.; [ἡ φαντασία] μ. [θεοῦ] μετέχει Anon.Incred.21.

morfwtria
μορφώτριαμορφ-ώτρια, ἡ, fem. as if from Μορφωτήρ, συῶν μ. changing men into swine, E.Tr.437.

morgatai
μοργᾶταιμοργᾶται: παρῶπται, Hsch. μοργεύω, carry straw in a wicker cart, Poll.7.116. μοργία, ἡ, gluttony, Hsch. (pl.). (Perh. Aeol. for μαργία.) μόργιον, τό, a land measure, = πλέθρον, Id.: a kind of vine, Id.

morgnumi
μόργνυμιμόργνῡμι, = ὀμόργνυμι, only aor. 1 Med. μόρξαντο, μορξάμενοι, Q.S. 4.270,374.

morgos
μόργοςμόργος, ὁ, body of a wicker cart, used for carrying straw and chaff, Poll.7.116. leathern vessel, Hsch. μοργυίων: σπαργάνων, Id. μοργυλλεῖ: χρονουλκεῖ, Id.

moria
μορίαμορία (A), ἡ, mostly in pl. μορίαι (with or without ἐλαῖαι), the sacred olives in the Academy, Ar.Nu.1005, Anaxandr.19, Arist.Ath. 60.2: generally, of olives that grew in the precincts of temples, opp. ἴδιαι, Lys.7.5,7: sg., ib.26: variously expld. by Sch.Ar. l. c.

moria
μορίαμορία (B), ἡ, = μωρία, θρέμμα μορΐης AP11.305 (Pall.).

moriasmos
μοριασμόςμορι-ασμός, ὁ, dividing into fractional parts, Ptol.Alm.1.10.

moriastika
μοριαστικάμορι-αστικά, τά, title of treatise on fractions by Diophantus, Sch.Iamb. in Nic. p.127 P.

morides
μορίδεςμορίδες: μάντεις, Hsch. μορίδιος, gloss on μορόεις, Sch.Nic. Al. 134. μορίες: μερῖται, κοινωνοί, Hsch.

morifon
μοριφόνμοριφόν: σκοτεινόν, μέλαν, Hsch. μόρμη: χαλεπή, ἐκπληκτική, Id. μορμίλλων, v. μερμίλλων. μόρμοι: φόβοι κενοί, Id.

morimos
μόριμοςμόρῐμος, ον, poet. for μόρσιμος, μόριμον δέ οἵ ἐστ᾽ ἀλέασθαι Il.20.302; μ. υἱός Pi.O.2.38; λάχος A.Ch.361 (lyr.).

morinos
μόρινοςμόρινος, η, ον, mulberry-coloured, CPR27.8 (ii A. D.).

morion
μόριονμόριον, τό, prop. Dim. of μόρος, piece, portion, Hdt.7.23, Pl.R.525e, etc.; of quarters of the world, Hdt.2.16; parts of a country, Th.7.58; of an army, Id.2.39; ψυχῆς μ. E.Andr.541 (anap.); βραχεῖ μορίῳ τῆς δαπάνης Th.8.46; ἐν βραχεῖ μ. ἡμέρας Id.1.85, cf. 141; ψαμάθου μ. βραχύ AP7.404.7 (Zon.). constituent part, member (opp. μέρος, a mere part), μ. ἀρετῆς, πολιτικῆς, Pl.Lg.696b, Grg.463d; εἰς ἃ τὸ εἶδος διαιρεθείη ἂν . . λέγεται μόρια τούτου Arist.Metaph.1023b18; τέχναι καὶ ἐπιστῆμαι κατὰ μόριον γινόμεναι, opp. περὶ γένος ἕν τι τέλειαι, Id.Pol.1288b11. esp. of the members or parts of the body, Id.HA488b29; περὶ ζῴων μορίων, title of the treatise de partibus animalium: in pl., esp. parts or genitals, male and female, ἀνδρεῖα μόρια Luc.Vit.Auct.6; τὰ γεννητικὰ μ. D.S.1.85; τὰ μόρια Plu.2.797f: less freq. in sg., μ. ἀνδρὸς γόνιμον ib.323b, cf. Gal. 12.431; μ. γυναικεῖον Luc.DMort.28.2. of persons, member of a council, etc., Arist.Pol.1282a37. Gramm., part of speech, D.H.Comp.6, A.D.Pron.36.21, al.; in full, μ. λέξεως D.H. Comp. 17; μ. λόγου Plu.2.731e. prefix or suffix, opp. μέρος (part of a word), Corn.ND13, EM141.47,809.9. Arith., fraction with 1 for numerator, Dioph. 1p.6T.; also, fraction in general, Id.5.20,al.; denominator of a fraction, Id.1.23, al., Hero *Stereom.2.16; μορίου or ἐν μορίῳ c. gen., divided by . . , Dioph.3.19, 1.25.

morios
ΜόριοςΜόριος, ὁ, epith. of Zeus as guardian of μορίαι, S.OC705 (lyr.).

morios
μόριοςμόριος, α, ον, of burial, γῆ AP7.477 (Tymn.).

moriotmhtos
μοριότμητοςμοριότμητος, ον, castrated, Anon.post Max.p.98 L.

morkor
μουνώψμουνώψ, v. μονώψ. μο<*>ρκορ: μυχός (Lacon.), Hsch. μούρρινα, τά, and μουρρίνη, ἡ, v. μόρρια.

mormoluka
μορμολύκημορμο-λύκη, Dor. μορμο-λύκα [ῠ], ἡ, = foreg. 1, Sophr. 9, Str.1.2.8
also μορμο-λῠκία, ἡ, Philostr.VA4.25 (s.v.l.).

mormolukeion
μορμολυκεῖονμορμο-λῠκεῖον, τό, bogey, hobgoblin, Ar.Th.417 (pl.), Pl.Phd.77e, Socr. ap. Arr.Epict.2.1.15 (pl.), Gal.Protr.10. μ. κωμῳδικόν comic mask, Ar.Fr.31, cf. 131.

mormoluttomai
μορμολύττομαιμορμο-λύττομαι, only pres. and impf. (exc. aor. 1 part. μορμολυξάμενος Gal.10.106): (μορμώ)
frighten, scare, Ar.Av.1245, Pl.Cri.46c, Ph.2.468; μ. τοὺς φίλους X.Smp.4.27. fear, be afraid of, τὸν θάνατον Pl.Ax. 364b.—Act. μορμολύττω is f. l. in Crates Com.8.

mormoros
μόρμοροςμόρμορος: φόβος, Hsch.; cf. μέρμερος. μορμορύζω, = μορμολύττομαι, Phot.

mormorwpos
μορμορωπόςμορμορωπός, όν, hideous to behold, Ar.Ra.925; v. μορμυρωπός.

mormulos
μόρμυλοςμόρμυλος, ὁ, = μορμύρος, Dorio ap.Ath.7.313e; μορμύλος Opp.H. 1.100 codd.

mormunw
μορμύνωμορμύνω, = μορμολύττομαι, Hsch. μορμυραία: φόβος, Id.

mormurizw
μορμυρίζωμορμῡρίζω, = μορμύρω, Hsch., Suid.

mormuros
μορμύροςμορμύρος [ῠ], ὁ, a sea-fish, Pagellus mormyrus, Arist.HA570b20 (proparox.), Archestr.Fr.52 (proparox.), AP6.304 (Phan.), Artem. 2.14 (proparox. as v. l.), cj. in Opp.H.1.100; cf. μόρμυλος.

mormurw
μορμύρωμορμύρω [ῡ], of water, roar and boil, [ποταμὸν] ἀφρῷ μορμύροντα ἰδών Il.5.599, cf. 21.325; ῥόος Ὠκεανοῖο ἀφρῷ μορμύρων 18.403, cf. A.R. 1.543, etc.: in late Prose, Ael.NA14.26
Med., = Act., D.P.82. metaph., θυμῷ μ. Man.5.118. (Onomatopoeic word.)

mormurwpos
μορμυρωπόςμορμῠρωπός, όν, with fixed, lidless eye, like the μορμύρος, v. l. in Ar. Ra.925 (for μορμορωπός) and in Artem.2.36 (ap. Suid., μορμύρων and μορμυρώδης codd. Artem.).

mormussomai
μορμύσσομαιμορμύσσομαι, = μορμολύττομαι 1, Call.Dian.70, Del.297: also aor. 1 part. Act. μορμύξαντες JRS17.52 (Phrygia, iv A. D.).

mormw
ΜορμώΜορμώ, όος, contr. οῦς, also Μορμών, όνος, ἡ, she-monster, bogey, dub. in Erinn. in PSI9.1090.51 + 11 (p. xii); used by nurses to frighten children, Luc.Philops.2: generally, bugbear, ἀπένεγκέ μου τὴν μορμόνα Ar.Ach.582; οὐδὲν δεόμεθ᾽ . . τῆς σῆς μορμόνος Id.Pax474 (both times of Lamachus' helmet and crest); φοβεῖσθαι τοὺς πελταστάς, ὥσπερ μορμόνας (-ῶνας codd.) παιδάρια X.HG4.4.17. as an exclamation to frighten children with, boh!, μορμώ, δάκνει ἵππος Theoc.15.40; μορμὼ τοῦ θράσους a fig for his courage!, Ar.Eq.693. (Perh. cogn. with Lat.formido, where f is due to dissimilation, cf. μορφή, μύρμηξ.)

mormwtos
μορμωτόςμορμωτός, ή, όν, (as if from Μορμόω) frightful, Lyc.342.

mornamenos
μορνάμενοςμορνάμενος: μαχόμενος, Hsch. (Aeol. for μαρνάμενος.)

morocos
μόροξοςμόροξος, ὁ, = μόροχθος, Gal.12.198, Aët.2.16.

moroeis
μορόειςμορόεις, εσσα, εν, epith. of ear-rings, ἕρματα . . τρίγληνα μορόεντα Il.14.183, Od.18.298; expld. by Hsch., and Eust.976.40, as wrought with much pains (cf. μορέω), in which sense it is used of τεύχη, Q.S. 1.152; by Apollon.Lex. as ἀθάνατα, μόρου μὴ μετέχοντα; perh. from μόρον, clustering like mulberries. (μόρος) fatal, deadly, ποτόν Nic.Al.130, 136; μορόεντος ἐλαίης, dub. sens., Id.Al.455.

moron
μόρονμόρον, τό, black mulberry, Epich.207; πεπαίτερος μόρων A.Fr.264, cf. S.Fr.395, Eurypho ap.Gal. 17(1).888, Archig. ap. Aët.9.35, Philum. ib.33. blackberry, μ. τοῦ βάτου Hp.Mul.2.112, cf. A.Fr.116; μ. τὸ βατῶδες Phanias ap.Ath.2.51e.

moroponew
μοροπονέωμοροπονέω, = κακοπαθέω, Hsch.

moros
μόροςμόρος, ὁ, (μείρομαι A) = μοῖρα 111.1, fate, destiny, poet. and Ion. Prose: c. inf., μόρος [ἐστὶν] ὀλέσθαι 'tis my doom to die, Il.19.421; ὑπὲρ μόρον beyond destiny, of those who by their own fault add to their destined share of misery, 20.30, Od.1.34, etc. (to be written divisim, cf. μοῖρα; but cf. ὑπέρμορα, ὑπερμόρως). doom, death, ὅτε μιν μόρος αἰνὸς ἱκάνοι Il.18.465, cf. Pi.P.3.58, etc.; νῦν δ᾽ . . ἦλθέ ποθεν σωτήρ, ἢ μόρον εἴπω; A.Ch.1074 (anap.); in Hdt. always of a violent death, τοιούτῳ μόρῳ ἐχρήσατο 1.117; κακὸς μόρος, θάνατός τε μόρος τε, Il.21.133, Od.9.61, etc.; μόρῳ ἀνοσίῳ, αἰσχίστῳ, Hdt.3.65, 9.17, etc.; μ. λευγαλέῳ S.Fr.785: also in pl., Heraclit.20, 25, S.Ant.1313, 1329 (lyr.). corpse, αἱματηφόρους μόρους A.Th.420 (lyr.); νέος νέῳ ξὺν μόρῳ ἔθανες S.Ant.1266 (lyr.), cf. AP7.404 (Zon.). a measure of land in Locris, Berl.Sitzb.1927.8 (v B. C.); at Mytilene, IG12(2).74 B 3. Μόρος personified, Hes.Th.211 (never in Trag., cf. τόνδε Μοῖρ᾽ ἐπορσύνεν μόρον A.Ch.911).

morotton
μόροττονμόροττον, τό, basket made of bark, used in festivals of Demeter, Hsch.

moroxqos
μόροχθοςμόροχθος, ὁ, a sort of pipe-clay, Dsc.5.134.

morria
μόρριαμόρρια, τά, Paus.8.18.5
also μούρρινα, Arr.Epict.3.9.21; μορρίνη or μουρρίνη, Peripl.M.Rubr.6, 48
name of an Oriental material used for cups and vases, perh.agate; also a glass imitation, cf. Plin.HN36.198, 37.18.

morsimos
μόρσιμοςμόρσῐμος, ον, (μόρος) poet. Adj., used also by Hdt., appointed by fate, destined, ἡ δέ κ᾽ ἔπειτα γήμαιθ᾽ ὅς κε πλεῖστα πόροι καὶ μόρσιμος ἔλθοι Od.16.392; οὐδ᾽ ἄρ᾽ Ὀδυσσῆϊ . . μόρσιμον ἦεν . . Διὸς υἱὸν ἀποκτάμεν Il.5.674; μ. ἐστι θεῷ . . δαμῆναι 19.417, cf. Hdt.3.154; ᾧ θανεῖν οὐ μ. A.Pr.933; σοὶ μὲν γαμεῖσθαι μ. γαμεῖν δ᾽ ἐμοί Id.Fr.13; τὸ μόρσιμον destiny, doom, Pi.P.12.30, A.Th.263, 282, S.Ant.236, Fr.953; τὰ μόρσιμα Sol.13.55. foredoomed to die, οὔ τοι μόρσιμός εἰμι Il. 22.13; μόρσιμον ἦμαρ the day of doom, 15.613, Od.10.175; so μ. αἰών one's appointed time, Pi.O.2.10, A.Supp.46 (lyr.).

morth
μορτήμορτή, ἡ, (μείρομαι A) part, portion, esp. the portion of a métayer in the proceeds of an estate, Poll.7.151, Eust.1854.31: acc. sg. μορτάν Hsch.

mortobath
μορτοβάτημορτοβάτη, ἡ, trodden by the dead, μ. ναῦς, of Charon's boat, Hsch.

mortos
μορτόςμορτός, ή, όν, = βροτός (q. v.), mortal, Call.Fr.271.

morussw
μορύσσωμορύσσω, Ep. Verb, = μολύνω, soil, defile, in pf. part. Pass. μεμορυγμένα (v.l. μεμορυχμένα in Od. and Nic.), [εἵματα] καπνῷ Od.13.435; Ὀδυσῆα μ. αἵματι Q.S.5.450; μέλαν κυάνοιο . . μ. ἄνθος black mixed with blue, Opp.C.3.39; μ. ἀφρῷ, ὄξει, Nic.Al.318, 330. = μωλύνω 1, μελισσάων καμάτῳ ἔνι παῦρα μορύξαις (aor. opt.) ῥίζεα ib. 144 (cf. Sch.).

moruxos
ΜόρυχοςΜόρῠχος, ὁ, epith. of dionysus in Sicily, from μορύσσω, because his face was smeared with wine lees at the vintage: prov., μωρότερος Μορύχου Sophr.94. as Adj. only in Adv. Comp. μορυχώτερον more obscurely, v. l. in Arist.Metaph.987a10, cf. Alex.Aphr. ad 10 c.

mospneusai
μοσπνεῦσαιμοσπνεῦσαι: ῥινηλατῆσαι, Hsch. μοσποί: θυσίαι, Id. μοσπώλια, τά, dub. sens., perh. = μώστια, BGU1523.6 (Ptol.).

mossun
μόσσυνμόσσυν, ῡνος, ὁ, wooden house or tower, ξύλινοι μ. Aen.Tact.33.3; ὁ βασιλεὺς [τῶν Μοσσυνοίκων] ὁ ἐν τῷ μόσσυνι X.An.5.4.26; σὺν τοῖς μοσσύνοις (as if from μόσσυνος, nisi leg. τοῖν μοσσύνοιν) ibid.; [οἱ Μοσσύνοικοι] οἰκοῦσιν ἐπὶ ξυλίνοις . . πύργοις . . , μόσσυνας αὐτὰ καλοῦντες D.H.1.26, cf. Str.12.3.18. palisade, Lyc.433. prob. slip for shipbuilding, Id.1432. [μόσσῡνας proved by the metre in A.R. 2.1017, Call.Aet.Oxy.2080.70, Lyc. ll.cc.: freq. written μόσυν in codd.]

mossunein
μοσσύνεινμοσσύνειν: μασᾶσθαι βραδέως, Hsch.

mossunikos
ΜοσσυνικόςΜοσσῡνικός, ή, όν, made by the Μοσσύνοικοι, μαζονομεῖα Ar.Fr. 417.

mossunoikoi
ΜοσσύνοικοιΜοσσύνοικοι [ῡ], οἱ, a tribe on the south shore of the Euxine who lived in μόσσυνες (q.v.), Hecat.204 J., Hdt.3.94, 7.78, Arist.Mir.835a9, A.R.2.1016, etc.

mosulitis
μόσυλονμόσυλον, τό, native name for the best kind of cinnamon, resembling μοσυλῖτις, ἡ, which is a kind of cassia, Dsc.1.14, cf. Gal.14.257.

mosuxlaios
ΜόσυχλοςΜόσυχλος, ὁ, Mosychlos, a volcano in Lemnos, Nic.Th.472: Adj. Μοσυχλαῖος, α, ον, Μοσυχλαίῃ φλογὶ ἶσον Eratosth. 17.2.

mosxanositos
μοσχανοσῖτοςμοσχανοσῖτος: ὁ ἀπεχόμενος: καὶ χόρτος ὁ ἤδη καρπὸν ἔχων, Hsch.

mosxarion
μοσχάριονμοσχ-άριον, τό, Dim. of μόσχος (B), little calf, PSI6.600.4 (iii B. C.), LXX Ge.18.7, al., Arr.Epict.3.22.6.

mosxas
μοσχάςμοσχ-άς, άδος, ἡ, heifer, Gloss. layer, sucker, μοσχάδες ἐλεῶν Jahresh.23 Beibl.93 (Pamphylia).

mosxea
μοσχείαμοσχ-εία, ἡ, planting of a sucker or layer, Ph.Byz.Mir.1.3, Sch.Theoc.1.48
written μοσχέα, Ostr.1302 (pl.).

mosxeios
μόσχειοςμόσχ-ειος, ον, of a calf, κρέα μόσχεια veal, X.An.4.5.31; μόσχεια alone, AP9.377 (Pall.); μ. αἷμα ib.6.263 (Leon.); κυνοῦχος μ. calf-skin bag, X.Cyn.2.9; μόσχειον, τό, calf-skin, Id.Eq.12.7; in full, μ. δέρμα PCair.Zen.61.4 (iii B. C.), Plb.6.23.3.

mosxelaion
μοσχέλαιονμοσχ-έλαιον, τό, oil scented with musk, Paul.Aeg.7.20 (pl.).

mosxeuma
μόσχευμαμόσχ-ευμα, ατος, τό, sucker taken off and planted, offset, Thphr. HP2.2.5, CP3.11.5, PCair.Zen.33.4, al. (iii B. C.), LXX Wi.4.3, Ph.1.398, PLond.ined. 2316 A.

mosxeumatikh
μοσχευματικὴμοσχ-ευματικὴ ῥάβδος, malleolaris, Gloss.

mosxeusis
μόσχευσιςμόσχ-ευσις, εως, ἡ, propagation of plants by suckers, Gp.11.3 tit.

mosxeuw
μοσχεύωμοσχ-εύω, plant a sucker, Thphr.CP1.2.1, 3.5.1, etc.; τὸ μεμοσχευμένον ib.3.5.3, cf.Com.Adesp.182, PSI5.499.7 (iii B.C.): metaph., μ. τοὺς τοιούτους ἐν [τοῖς δικαστηρίοις] D.25.48; μοσχευομένη κατὰ τοῦ δήμου τυραννὶς καθ᾽ ὅλης τῆς πόλεως -εύεται D.H.7.46. train as a calf, Philostr.VA6.30.

mosxh
μοσχῆμοσχ-ῆ (sc. δορά), ἡ, calf-skin, Anaxandr. 65. -ηδόν, Adv., (μόσχος B) like a calf, Nic.Al.357.

mosxias
μοσχίαςμοσχ-ίας, ου, ὁ, like a calf: used of any young animal, leveret, etc., Poll.5.74; three-year-old ram, Eust.1627.15.

mosxidion
μοσχίδιονμοσχ-ίδιον [ῐ], τό, Dim. of μόσχος (A), young shoot, sucker or layer, συκίδων Ar.Ach.996, Ael.Ep.4.

mosxinai
μοσχίναιμοσχ-ίναι: οἱ σκιρτητικοί, Hsch.

mosxinda
μοσχίνδαμοσχ-ίνδα: τὸ ἑξῆς, καὶ ἀνελλιπῶς, Id.

mosxinos
μόσχινοςμόσχ-ινος, η, ον, of calf-skin, POxy.1923.25 (v/vi A. D.).

mosxion
μοσχίονμοσχ-ίον, τό, Dim. of μόσχος (B), young calf, Ephipp.15.12, Theoc.4.4,44, PGoodsp.Cair. 30 ii 10 (ii A. D.).

mosxios
μόσχιοςμόσχ-ιος, α, ον, (μόσχος B) of a calf, θρίξ E.El.811 codd.; κρέας PLond.3.1159.20 (ii A. D.).

mosxiths
μοσχίτηςμοσχ-ίτης [ῑ], ου, ὁ, = ὀσμύλος, Sch.Opp.H.1.307.

mosxofagos
μοσχοφάγοςμοσχο-φάγος [ᾰ], ον, eating calves, Διόνυσος Sch.Ar.Ra.360; οἱ M., name of a tribe, Peripl.M. Rubr.2,3.

mosxomageiros
μοσχομάγειροςμοσχο-μάγειρος [ᾰ], ὁ, calf-butcher, POxy.1764.6 (iii A.D.).

mosxopoiew
μοσχοποιέωμοσχο-ποιέω, make a calf, Act.Ap.7.41.

mosxoquths
μοσχοθύτηςμοσχο-θύτης, [ῠ], ου, ὁ, slaughterer of calves, Gloss.

mosxos
μόσχοςμόσχος (A), ὁ, young shoot or twig, δίδη μόσχοισι λύγοισι (v. λύγος) Il.11.105, cf. Thphr.CP5.9.1; ὁ μ. τῶν φύλλων leaf-stalk, petiole, Dsc. 2.179, cf. 4.15,34.

mosxos
μόσχοςμόσχος (B), ὁ, ἡ, calf, young bull, which form the god Apis was believed to assume, Hdt.3.28, cf. 2.41, PCair.Zen.78.6 (iii B.C.), Sammelb. 6279.7 (iii B. C.): as fem., heifer, young cow, μόσχους ἀμέλγειν E.Cyc.389, cf. Ba.736; πεζαὶ μ., = ἑταῖραι, Eup.169; ᾄδειν ἐπὶ μόσχῳ for the prize of a calf (nisi leg. ἐπὶ Μόσχῳ), Ar.Ach.13. metaph., boy, E.IA1623: as fem., girl, maid, Id.Hec.526, Andr.711, etc. any young animal, Id.IT163, Ba.1185 (both lyr.); even of birds, μ. χελιδόνος Achae.47. μ. θαλάσσιος seal, Edict.Diocl.8.37.

mosxos
μόσχοςμόσχος (C), ὁ, musk, Aët.1.131, Alex. Trall.12; interpol. in Dsc. Eup.1.145 (om. Wellmann). (Borrowed from Pers. mušk.)

mosxosfragisths
μοσχοσφραγιστήςμοσχο-σφρᾱγιστής, οῦ, ὁ, one who picks out and seals calves for sacrifice, Chaerem. ap. Porph.Abst.4.7, PGnom.201 (ii A. D.), BGU250.9 (ii A. D.), etc.

mosxotauros
μοσχόταυροςμοσχό-ταυρος, ὁ, bull-calf, Al.Le.4.3.

mosxotomea
μοσχοτομέαμοσχο-τομέα, ἡ, (μόσχος A) osier-bed, IG9(1).61.34 (Daulis, ii A. D.).

mosxotomos
μοσχοτόμοςμοσχο-τόμος, ον, slaughtering calves, i.e. sacrificer, Lat. victimarius, Gloss.

mosxotrofia
μοσχοτρόφιαμοσχο-τρόφια, τά, farms for calf-breeding, PTeb.ined.703.69.

mosxotrofos
μοσχοτρόφοςμοσχο-τρόφος, ον, rearing calves, PSI6.600 (iii B. C.), Hsch. s.v. τιθηνός: as Subst., PSI4.409.2 (iii B.C.), PCair.Zen.326.6 (iii B. C.).

mota
μόταμότα, τά, = Σαρδιαναὶ βάλανοι, Dsc.1.106 codd.; cf. ἄμωτον.

mota
μοτόςμοτ-ός, ὁ, tent, tampon, lint pledget for dressing wounds, Hp.VC14: dat. pl. μοτοῖς Dsc.3.82, μότοις Heliod. ap. Orib.44.11.11: Ep.gen.pl. μοτάων (as if from μοτή) Q.S.4.212: neut. pl. μότα, τά, Call.Fr.7.40 P., Hsch. drainage tube, μ. κασσιτέρινος κοῖλος Hp.Morb.2.47; also μ. στερεός ib. 59.

motarion
μοτάριονμοτ-άριον, τό, Dim. of μοτός, Gal.19.107, EM592.2.

mothma
μότημαμότ-ημα, ατος, τό, store of linen, PRyl.153.30 (ii A. D.).

motofulac
μοτοφύλαξμοτο-φύλαξ [ῠ], ᾰκος, ὁ, = foreg. 1, Leonid. ap. Aët.15.5, Heliod. ap. Orib.44.11.11.

motofulakion
μοτοφυλάκιονμοτο-φῠλάκιον [ᾰ], τό, bandage for keeping lint in place, Leonid. ap. Aët.15.12, Antyll. ap. Orib.44.23.74. μ. φάρμακον applied by means of a bandage, Paul.Aeg.6.34,62.

motow
μοτόωμοτόω, fut. -ώσω LXXHo.6.2(1)
plug a wound with lint, Hp.VC 13, Hsch.

motrogeneios
μοτρογένειοςμοτρογένειος, ον, with a thin straggling beard, Hsch.

mottias
μοττίαςμοττίας: ᾧ στρέφουσι τῶν ῥυτήρων τὸν ἄξονα, Hsch. μοττοῖ: τιτρώσκει, ταράττει, Id. μοττοφαγία, a sacrifice in Cyprus, Id. μόττυες: οἱ ἔκλυτοι καὶ παρειμένοι, Id. μοττωνῆσαι: τῇ πτέρνῃ τύψαι, Id.

motw
μοτώμοτ-ώ, ἡ, a kind of cinnamon, Peripl.M.Rubr.12,13, Gal.14.72.

motwdhs
μοτώδηςμοτ-ώδης, ες, like μοτώ, Id.12.606.

motwma
μότωμαμότ-ωμα, ατος, τό, lint dressing for a wound, Hp.Epid.6.7.2. tow, used in soldering, PLond.3.1177.295 (ii A.D.).

motwsis
μότωσιςμότ-ωσις, εως, ἡ, dressing with lint, Hp.Art.40, Aq.Is.1.6.

mougkrizw
μουγκρίζωμουγκρίζω, slobber, or perh. snarl, Anon.in Rh.216.28.

mouia
μουίαμουία, ἡ, Lacon. for μυῖα, maggot, Hsch. μουκήζειν: μέμφεσθαι τοῖς χείλεσι, Id. μούκηρος, μουκηρόβατος, v. μύκηρος.

moukhrobas
μύκηροςμύκηρος, ὁ, = ἀμυγδάλη, almond, Lacon. and Tenian word, Seleuc. ap.Ath.2.52c: Lacon. also μούκηρος Pamphil.ib.53b
hence μουκηρόβατος (leg. -βαγός, i. e. -ϝᾱγός from ἄγνυμι), ὁ, = καρυοκατάκτης, Id.ibid.; written μουκηρόβας in Hsch.

moukthria
μουκτηριᾷμουκτηριᾷ (-τυριᾷ cod.): σκαρδαμύττει, Hsch.

moularion
μουλάριονμουλ-άριον, τό, Dim. of sq., Gloss.

moulh
μούλημούλ-η, ἡ, = Lat. mula, mule, PMag. Lond. 121.927, PLips.97 xxi 20 (iv A. D.), Alex. Trall.1.15.

moulia
μουναρχέωμουναρχέω, μουλ-ία, etc., v. μοναρχέω, -ία, etc.

mouliwn
μουλίωνμουλ-ίων, ωνος, ὁ, = Lat. mulio, muleteer, Edict.Diocl.7.19, Stud.Pal.20.85 (iv A. D.)
Adj. μουλ-ωνικός, ή, όν, κάλικαι Edict.Diocl.9.5a.

mounac
μουνάξμουνάξ, Adv., (μοῦνος) singly, ὀρχήσασθαι Od.8.371; μ. κτεινομένων in single combat, 11.417.

mounadon
μουναδόνμουνᾰδόν, Adv., (μοῦνος) = μόνον, Opp.C.4.40.

mouniadikon
μουνιαδικόνμουνιᾰδικόν, τό, = βουνιάς, prob. in Edict.Diocl.6.16.

mounias
μουνιάςμουνιάς, άδος, ἡ, = Lat. napus, Gloss.

mounix
ΜουνυχίαΜουνῠχία, ἡ, Munychia, a harbour in Piraeus, Hdt.8.76, Th.2.13, Arist.Ath.19.2, Str.9.1.15
also Μουνίχιον, τό, Sch.Call.Dian.259; Μουνύχιος, λιμήν Sch.E.Hipp.759: Μουνύχιος, ὁ, inhabitant of the place, St.Byz. epith. of Artemis, who was worshipped there, Call.Dian.259, cf. D.18.107. (In this group Att. Inscrr. almost always have Μουνιχ-, e. g. IG12.310.27,22.1604.72,98, exc. Μουνυχιών ib.471.6 (late iv B. C.), 3.77.26.)

mounoetis
μουνοέτιςμουνο-έτις, ἡ, one year old, prob. in BMus.Inscr.1048 (= Epigr.Gr. 431) (Antioch).

mounogenhs
μουνογενήςμουνο-γενής, μουνό-γονος, μουνό-λιθος, μουνο-μήτωρ, μουνο-τόκος, μουνόω, etc., v. μονο-.

mounuxiaqen
ΜουνυχίαθενΜουνῠχί-ᾱθεν, Adv. from Munychia, St.Byz.

mounuxiasi
ΜουνυχίασιΜουνῠχί-ᾱσι, Adv. at Munychia, Th.8.92, Lys. 13.32.

mounuxiaze
ΜουνυχίαζεΜουνῠχί-αζε, Adv. to Munychia, Lys.13.29.

mounuxiwn
ΜουνυχιώνΜουνῠχι-ών, ῶνος, ὁ, Munychion, the tenth Attic month, Ar.Av. 1047, Aeschin.2.91.

moursinos
μούρσινοςμούρσινος, η, ον, perh. = μόρινος, mulberry-coloured, or μύρσινος, myrtle-coloured, POxy.531.15 (ii A. D.).

mousac
μούσαξμούσαξ: ὁ ὑπὸ τοῦ βοαγοῦ τρεφόμενος, Hsch. (Lacon. for μόθαξ.)

mousagetas
ΜουσαγέταςΜουσᾱγέτᾱς, α, ὁ, Dor. for Μουσηγέτης (v. infr.), leader of the Muses, epith. of Apollo, Pi.Fr.116; ὁ μ. καὶ ἀρχαγέτας τᾶς ποιητικᾶς θεός SIG699.1 (Delph., ii B. C.)
in Att. form Μουσηγέτης, Pl.Lg. 653c, D.S.1.18, Jul.Or.4.132a, al.; voc. Μουσηγέτᾰ, IG12(5).893 (Tenos); also epith. of Heracles, in dat. Μουσαγήτῃ, ib.14.101* (perh. spurious). [ᾱ prop., as in Pi.: but ᾰ in Orph.H.34.6 codd.]

mousaistai
ΜουσαϊσταίΜουσᾰϊσταί, οἱ, guild of worshippers of the Muses, IG12(1).680 (Ialysus).

mousarion
μουσάριονμουσάριον, τό, name of an eye-salve, Alex. Trall.2.

mousarxos
ΜούσαρχοςΜούσαρχος, Dor. Μώσαρχος, ὁ, leader of the Muses, epith. of Apollo, Terp.3 ( = Carm.Pop.49 Diehl).

mouseion
ΜουσεῖονΜουσεῖον, τό, shrine of the Muses, seat or haunt of the Muses, Aeschin. 1.10: hence, home of music or poetry, μουσεῖα θρηνήμασι ξυνῳδά choirs chiming in with dirges, E.Hel.174 (lyr.); ἀηδόνων μ. choir of nightingales, Id.Fr.88; parodied χελιδόνων μουσεῖα Ar.Ra. 93; τὸ Νυμφῶν νᾶμά τε καὶ μ. λόγων Pl.Phdr.278b (but μουσεῖα λόγων, οἷον διπλασιολογία κτλ. gallery of tropes, ib.267b): generally, school of art or letters, τὸ τῆς Ἑλλάδος μ., of Athens, Ath.5.187d, cf. Plu.2.736d; τὸ τῆς φύσεως μ., a phrase of Alcidamas censured by Arist. Rh.1406a25. a Museum, i. e. a philosophical school and library, such as that of Plato at Athens, D.L.4.1, etc.; at Alexandria, Str.17.1.8, BMus.Inscr.1076 (Antinoe), etc.; περιπατοῦν M. 'a walking library', of Longinus, Eun.VSp.456 B. the Museum, a hill at Athens, Paus.1.25.8. as the title of a book, Alcid. ap. Stob. 4.52.22. Μουσεῖα, τά, festival of the Muses, Paus.9.31.2: sg., Ath.14.629a; τὰ Μ. θῦσαι Phld.Acad.Ind.p.41 M.

moushgeths
ΜουσηγέτηςΜουσηγέτης, v. Μουσαγέτας.

mousiarios
μουσιάριοςμους-ιάριος, ὁ, mosaic-worker, μ. κεντητής prob. in Edict.Diocl.7.6.

mousiazw
μουσιάζωμους-ιάζω, = μουσίζω, Phld.Lib.p.40 O.

mousiddei
μουσίδδειμους-ίδδει (-ιαδδεῖ cod.): λαλεῖ, ὁμιλεῖ, Hsch. (perh. Lacon. for μυθίζει).

mousikeuomai
μουσικεύομαιμους-ῐκεύομαι, = foreg., Duris 80 J. cultivate a taste for music, S.E.M.6.29.

mousikh
μουσικήμουσῐκή (sc. τέχνη), ἡ, any art over which the Muses presided, esp. poetry sung to music, Pi.O.1.15, Hdt.6.129; μουσικῆς ἀγών Th.3.104, cf. IG12.84.16, etc.; ποίησις ἡ κατὰ μουσικήν Pl.Smp.196e, cf. 205c; τίς ἡ τέχνη, ἧς τὸ κιθαρίζειν καὶ τὸ ᾄδειν καὶ τὸ ἐμβαίνειν ὀρθῶς; Answ. μουσικήν μοι δοκεῖς λέγειν Id.Alc.1.108d. = ἀγὼν μουσικῆς, IG 12(9).189.8 (Eretria, iv B. C.). generally, art or letters, μουσικῇ καὶ πάσῃ φιλοσοφίᾳ προσχρώμενος Pl.Ti.88c, cf. Phd.61a, Prt.340a; μουσική, γράμματα, γυμναστική, as three branches of education, Id.R.403c, cf. X.Lac.2.1; with γραφική added, Arist.Pol.1337b24; ἐν μουσικῇ καὶ γυμναστικῇ παιδεύειν Pl.Cri.50d: metaph., εὑρὼν ἀκριβῆ μ. ἐν ἀσπίδι E.Supp.906.

mousikos
μουσικόςμουσῐκός, ή, όν, Dor. μωσικός, ά, όν Theag. ap. Stob.3.1.118
musical, ἀγῶνες μ. καὶ γυμνικοί Ar.Pl.1163, cf. Th.3.104; χοροί τε καὶ ἀγῶνες μ. Pl.Lg.828c; τὰ μουσικά music, X.Cyr.1.6.38, Sammelb. 6319.54 (Ptol.), SIG578.18 (Teos, ii B. C.). Adv. -κῶς Pl.Alc.1.108d, etc.; cf. foreg. of persons, skilled in music, musical, X.l.c., etc.; ποιητικοὶ καὶ μ. ἄνδρες Pl.Lg.802b; κύκνος καὶ ἄλλα ζῷα μ. Id.R.620a; περὶ αὐλοὺς -ώτατοι Ath.4.176e; lyric poet, opp. epic, Pl.Phdr.243a (but opp. μελοποιός, Phld.Mus.p.96 K.); μ., οἱ, professional musicians, OGI383.162 (Commagene, i B. C.), PFlor.74.6 (ii A. D.); μουσικὸς καὶ μελῶν ποητής SIG662.6 (Delos, ii B. C.). generally, votary of the Muses, man of letters and accomplishments, scholar, opp. ἀμαθής, Ar.Eq.191; ἀνὴρ σοφὸς καὶ μ. Id.V.1244; ἀνδρὸς φιλοσόφου ἢ φιλοκάλου ἢ μ. Pl.Phdr.248d, al.; πόλις -ωτάτη most full of liberal arts, Isoc.Ep.8.4; ἡ τῶν νέων οὐσία μουσικωτάτη Pl.Lg.729a: c. inf., παρ᾽ ὄχλῳ -ώτεροι λέγειν more accomplished in speaking before a mob, E.Hipp.989. of things, elegant, delicate, βρώματα Diox.1; ἥδιον οὐδέν, οὐδὲ -ώτερον Philem.23; harmonious, fitting, τροφὴ μέση καὶ μ., τὸν Δώριον τρόπον τῆς τύχης ὡς ἀληθῶς ἡρμοσμένη Dam.Isid.50. Adv. -κῶς harmoniously, suitably, οἱ λόγοι οὐ πάνυ μ. λέγονται Pl.Prt.333a; μ. ἐρᾶν Id.R.403a; ὀρθῶς καὶ μ. Id.Lg.816b; εὐρύθμως καὶ μ. εἰπεῖν Isoc.13.16; μ. ἅλας δοῦναι, ὄψον σκευάσαι, Euphro 11.10, Nicom.Com.1.9: Comp. -ωτέρως, λέγειν Arist.Rh.1395b29: Sup. -ώτατα Ar.Ra.873.

mousiktas
μουσικτάςμουσικτάς, = μουσικός 11, Hsch.

mousisdw
μουσίζωμους-ίζω, sing or play, Dor. μους-ίσδω Theoc.8.38, 11.81
Med. in act. sense, ἄχαριν κέλαδον μουσιζόμενος E.Cyc.489 (anap.).

mousisdw
μουσίσδωμουσίσδω, Dor. for μουσίζω.

mousmwn
μούσμωνμούσμων, ονος, ὁ, a Sardinian animal, perh. the moufle, Str.5.2.7.

mousodomos
μουσόδομοςμουσό-δομος, ον, built by song, of the walls of Thebes, AP9.250 (Honest.).

mousodonhma
μουσοδόνημαμουσο-δόνημα, ατος, τό, (δονέω) poetic frenzy, Eup.245 (pl.).

mousoergos
μουσοεργόςμουσο-εργός, v. μουσουργός.

mousoergos
μουσουργόςμουσουργ-ός, όν, Ion. μουσοεργός Hp.Nat.Puer.13, cultivating music: Subst., singing girl, Hp. l.c., X.Cyr.4.6.11, Theopomp.Hist.111(a), Com.Adesp.15.18 D.; ὀρχηστρίδες καὶ μ. Luc.Am.10, cf. Hippoloch. ap. Ath.4.129a: also masc., musician, J.AJ15.2.5, Corp.Herm.18.1, S.E.P.1.54.

mousofilhs
μουσοφιλήςμουσο-φῐλής, ές, loving the Muses, ἕταρος AP11.44 (Phld.).

mousofilhtos
μουσοφίλητοςμουσο-φίλητος [ῐ], ον, dear to the Muses, Corinn.23.

mousofqartos
μουσόφθαρτοςμουσό-φθαρτος, ον, slain by the Muses, Lyc.832.

mousokolac
μουσοκόλαξμουσο-κόλαξ, ᾰκος, ὁ, courtier of the Muses, D.H.7.9.

mousolhpteomai
μουσοληπτέομαιμουσο-ληπτέομαι, Pass., to be possessed by the Muse, Aristid. 2.13 J. ap.Phot.Bibl.p.411 B. (om. codd. Aristid.).

mousolhptos
μουσόληπτοςμουσό-ληπτος, ον, Muse-inspired, Phld.Mus.p.86 K., Plu.Marc.17,2.452b.

mousomanew
μουσομανέωμουσο-μᾰνέω, to be music-mad, Luc.Ner.6, Ath.4.183e; prob. in this sense in S.Fr. 245 (lyr.; unless μουσομανεῖ is dat. of sq.).

mousomanhs
μουσομανήςμουσο-μᾰνής, ές, devoted to melody, τέττιξ AP10.16 (Theaet.). v. foreg.

mousomania
μουσομανίαμουσο-μᾰνία, ἡ, devotion to the Muses, Plu.2.706c (pl.).

mousomantis
μουσόμαντιςμουσό-μαντις ὄρνις, bird of prophetic song, Ar.Av.276, cf. A.Fr.60.

mousomhtwr
μουσομήτωρμουσο-μήτωρ, ορος, ἡ, the mother of Musesand all arts, epith. of Memory, Id.Pr.461.

mousonas
μουσοτέχνηςμουσο-τέχνης, ου, Dor. μουσό-νᾱς, ὁ, musician, IG12(7).449 (Amorgos, ii B. C.).

mousopalaiolumas
μουσοπαλαιολύμαςμουσο-πᾰλαιολύμας [ῡ], α, ὁ, corrupter of the old music, Tim.Pers.229.

mousopataktos
μουσοπάτακτοςμουσο-πάτακτος [πᾰ], ον, smitten by the Muses, 'moonstruck', Cic.QF2.8.1.

mousoplastos
μουσόπλαστοςμουσό-πλαστος, ον, ornamented, λάρναξ IG14.1347.

mousopnoos
μουσόπνοοςμουσό-πνοος, ον, contr. πνους, πνουν, breathing melody, στόματα, of Hesiod, Anon. ap. Procl.Proll. Hes.p.4 G.

mousopoiew
μουσοποιέωμουσο-ποιέω, write poetry, c. acc. cogn., νόμων οὓς Θαμύρας μ. S.Fr.245 (lyr.). sing of, τινας Ar.Nu.334.

mousopoios
μουσοποιόςμουσο-ποιός, όν, making poetry, poet, of Hipponax, Theoc.Ep.19, cf. E.Tr.1189; poetess, of Sappho, Hdt.2.135. singing or playing, μ. μέριμνα E.Hipp.1428.

mousopolos
μουσοπόλοςμουσο-πόλος, ον, serving the Muses, poetic, οἰκία Sapph. 136 (s. v.l.); μ. στοναχά a tuneful lament, E.Ph.1499 (lyr.); χεῖρες, στέφανος, AP9.270 (Marc. Arg.), 12.257 (Mel.); μουσοπόλε θήρ, addressed to Pan, Castorio 2.5. Subst., bard, minstrel, E.Alc. 445 (lyr., pl.), Rev.Phil.36.67 (Iconium, ii A. D.), Not.Scav.1912.327 (Ostia).

mousoproswpos
μουσοπρόσωποςμουσο-πρόσωπος, ον, musical-looking, AP9.570 (Phld.).

mousorrutos
μουσόρρυτοςμουσό-ρρῠτος, ον, flowing with music, i. e. gifted with poetic talent, TAM2(1).49 (Telmessus).

mousotrafhs
μουσοτραφήςμουσο-τρᾰφής, ές, reared by the Muses, Eust. 124.25.

mousourgew
μουσουργέωμουσουργ-έω, = μουσοποιέω, Poll.4.57, Philostr.Jun.Im.6.

mousourgia
μουσουργίαμουσουργ-ία, ἡ, singing, making poetry, Luc.Vit.Auct.3, Corp.Herm.18.6.

mousourgikos
μουσουργικόςμουσουργ-ικός, ή, όν, of or for a musician, Poll.4.57.

mousow
μουσόωμουσό-ω, furnish with power of song, ὅσα φύσις μεμούσωκε, of birds, Ph.1.80. adorn with mosaic, Ath.Mitt.8.328 (Tralles). mostly Pass., to be trained in the ways of the Muses, to be educated or accomplished, οὐ μεμούσωμαι κακῶς Ar.Lys.1127; τὸ μεμουσῶσθαι ἐπαινοῦσιν Phld.Mus.p.77 K., cf. Ph.2.387; πολυγράμματος ὢν καὶ μεμουσωμένος Plu.2.1121f; τὸ Κίμωνος ὑγρὸν καὶ μεμουσωμένον ἐν ταῖς περιφοραῖς his easy and polished manners, Id.Per.5; μουσωθεὶς φωνήν taught to utter it, Ael.NA16.3. to be set to music, τὰ δι᾽ ᾠδῆς . . μουσωθέντα κρούματα D.H.Dem.40, cf. Cat.Cod.Astr.8(3).188; to be filled with melody, μεμούσωται τὰ περὶ τὴν θάλατταν ὑπ᾽ ᾠδῆς τῶν πετρῶν Philostr.Her.10.7.

mousoxarhs
μουσοχαρήςμουσο-χᾰρής, ές, delighting in the Muses or in poetry, βίοτος AP9.411 (Maec.); μουσόχορος is prob. f.l. for -χαρής in Cat.Cod.Astr.8(4).214.

moustakion
μουστάκιονμουστάκιον, τό, Dim. of* μούσταξ (῀ μύσταξ), An.Ox.3.76. in pl., = Lat. mustacea, a sort of cake, Chrysipp. Tyan. ap. Ath.14.647d.

moustarion
μουστάριονμουστάριον, τό, a measure of wine, PFlor.65.18 (vi A.D.).

moustopitta
μουστόπιτταμουστόπιττα, ἡ, = οἰνοῦττα, Sch.Ar.Pl.1122.

moustos
μοῦστοςμοῦστος, ὁ, = Lat. mustum, new wine, PStrassb.1.7 (v A. D.), etc.

mouswdos
μουσῳδόςμουσῳδός, όν, (ᾠδή) singing, making music, Man.5.143.

mouswnes
μούσωνεςμούσωνες: οἱ κορυφαῖοι τῶν μαγείρων, καὶ οἱ τεχνῖται, Hsch.

mousxanon
μούσχανονμούσχανον: τὸ βλαστόν, Hsch.

mown
μόψοςμόψος: κηλὶς ἡ ἐν τοῖς ἱματίοις (Cypr.), Hsch. μόων: μόθων, Id.

moxleia
μοχλείαμοχλ-εία, ἡ, = sq. 1, Arist.Ph.259b20, Supp.Epigr.2.569.19 (Didyma, ii B.C.), Dexipp.Fr.27J. (written μοχλίαις), Orib.49.4.72; μ. τῶν ὀδόντων extraction of teeth, Gal.18(2).592; [ὀστῶν] reduction of dislocations, Id.19.461: metaph., dislodgement of chronic disease, esp. by exercise, μοχλείας δεῖσθαι Antyll. ap. Orib.6.1.1, Gal.17(1).839; πρὸς ἀνάμνησιν δέονται τῆς μ. [αἱ ψυχαί] Plu.Fr.7.19, cf. Olymp.in Grg.p.279 J.

moxleusis
μόχλευσιςμόχλ-ευσις, εως, ἡ, moving by a lever, setting joints by leverage, Hp.Fract.13.31,Art.74. removal, dislodgement, extirpation, τῆς ῥίζης τοῦ κακοῦ Aret.CD1.2.

moxleuths
μοχλευτήςμοχλ-ευτής, οῦ, ὁ, one who heaves by a lever: hence Com. γῆς καὶ θαλάσσης μ. he who makes earth and sea to heave, Ar.Nu.567; ὦ καινῶν ἐπῶν . . μοχλευτά O thou who heavest up new words, ib.1397.

moxleutikos
μοχλευτικόςμοχλ-ευτικός, ή, όν, of or by means of leverage, τρόπος, ἐνέργημα, Orib.49.2.7, 49.12.8; μοχλευτικόν τι καὶ κινητικὸν τῶν ἐμμόνων νοσημάτων capable of dislodging, Antyll. ap. eund.6.23.12; μ. ἐργαλεῖον Sch. E.Ph. 1155.

moxleuw
μοχλεύωμοχλ-εύω, (μοχλός) prise up, heave, or wrench by a lever, [στέγην] Hdt.2.175; θύρετρα, πέτρους, E.HF999, Cyc.240; πέτρας Pl.Com. 67; θύρας Antiph.195.6; μόχλευσιν μοχλῷ μ. Hp.Art.74
Pass., Arist.Mech.853a38. metaph., Porph.Chr.55
in Med., contrive, 'engineer', μηδὲν μ. κατά τινων ἄδικον J.AJ5.1.16
Pass., of disease, to be dislodged, removed, Aret.CD1.2.

moxlew
μοχλέωμοχλ-έω, Ion. for foreg., στήλας τε προβλῆτας ἐμόχλεον they strove to heave them up with levers, Il.12.259.

moxlia
μοχλίαμοχλ-ία, v. μοχλεία

moxlikos
μοχλικόςμοχλ-ικός, ή, όν, concerning leverage: τὸ μ. a treatise (by Hippocrates) on setting joints by leverage (or otherwise): τὰ μ. levers, Id.Mochl.42 (s. v.l.); also, title of work on levers, Ph.Bel.59.18.

moxlion
μοχλίονμοχλ-ίον, τό, Dim. of μοχλός, Com.Adesp.1084, Luc.Somn.13, PKlein.Form.950 (v/vi A. D.).

moxliskos
μοχλίσκοςμοχλ-ίσκος, ὁ, Dim. of μοχλός, Hp.Art.67, Ar.Fr.481, Paul.Aeg.6.107.

moxloeidhs
μοχλοειδήςμοχλο-ειδής, ές, like a lever, ξύλον Apollon.Cit.1.

moxloliqos
μοχλόλιθοςμοχλό-λῐθος, ὁ, gloss on θυρεός, Sch.Od.9.240.

moxlow
μοχλόωμοχλόω, (μοχλός) bolt, bar, μόχλωσον τὴν θύραν Ar.Fr.369.

moxoi
μοχοῖμοχοῖ: ἐντός (Paphian), Hsch. (Cypr. loc. of μυχός.)

moxoi
μυχοῖμῠχ-οῖ, only in Cypr. form μοχοῖ (q. v.).

moxqew
μοχθέωμοχθ-έω, to be weary or worn with toil, to be sore distressed, ἀλλά μιν οἴω κήδεσι μοχθήσειν Il.10.106; χείμωνι μόχθεντες (prob.) μεγάλῳ μάλα Alc.18.5; ὄμβροις ἡλίου τε καύμασι S.OC351; πόνοις E.Ion135 (lyr.): abs., work hard, labour, κάματός ἐστι τοῖς αὐτοῖς μοχθεῖν καὶ ἄρχεσθαι Heraclit.84, cf. E.Fr.461, Ar.Pl.556, Th.2.39, etc.; χρημάτων ὕπερ E.Fr.580.5; ἐπὶ χρηστοῖς (sc. τέκνοις) Id.Med.1104 (anap.): c. acc. cogn., μ. μόχθους undergo hardships, Id.Hel.1446; execute painful tasks, μ. πόνους Id.Ion 103 (anap.); πολλὰ δὴ καὶ θερμὰ χερσὶ καὶ νώτοισι μ. S.Tr.1047; πολλὰ μ. Ar.Pl.281; πολλὰ περὶ τὴν στρατιὰν ἐμοχθησάτην X.An.6.6.31; τάδε, ταῦτα μ., E.El.64, Ar.Pl.518, etc.; ἀνήνυτα μ. Epicur.Fr.470; μαθήματα μ. toil at learning, E.Hec.815; μ. ἅπαντ᾽ ἐν οἰκίᾳ Pherecr.10. c. acc. objecti, τέκνα . . ἁμόχθησα the children over whom I toiled, E.HF281; μ. πόδα σὸν θεραπεύμασιν, = θεραπεύειν, Id.Ph.1549 (lyr.).—Cf.μόχθος.

moxqheis
μοχθήειςμοχθ-ήεις, εσσα, εν, = μοχθηρός, Nic.Al.617.

moxqhma
μόχθημαμόχθ-ημα, ατος, τό, always in pl., toils, hardships, A. Pr.464, S.OC1616; τεκτόνων μ. E.Ion1129.

moxqhria
μοχθηρίαμοχθ-ηρία, ἡ, bad condition, σκήνεος Democr.187; σώματος Pl.R.609e. of a person, lack of skill, incapacity, τοῦ ἰατροῦ Antipho 4.2.4; τῶν κυβερνητῶν Pl. Plt.302a. mostly in moral sense, wickedness, depravity, Ar. Pl.109, 159, Pl.Lg.734d, etc.; τὰς μ. τῆς ἠλιθιότητος τῆς ἐμῆς Cratin. 188; ἀρεταὶ καὶ μοχθηρίαι Arist.EN1129b24: with a political connotation, τὰ πρῶτα τῆς ἐκεῖ μ. chief of the rascaldom (i.e. of the Radical party) up there (on earth), Ar.Ra.425.

moxqhroomai
μοχθηρόομαιμοχθ-ηρόομαι, Pass., to be troublesome, Aq.Jb.6.25.

moxqhros
μοχθηρόςμοχθ-ηρός, ά, όν, also ός, όν E.Fr.875: (μοχθέω)
suffering hardship, in sore distress, wretched, of persons, A.Th.257; ὦ πόλλ᾽ ἐγὼ μ. S.Ph.254; ὦ μόχθηρε σύ poor wretch! Ar. Ach.165, Ra.1175; ὦ μόχθηρε Pl.Phdr.268e; of conditions, μοχθηρῆς ἐούσης τῆς ζόης Hdt.7.46; μοχθηρὰ τλῆναι suffer hardships, A.Ch.752. Adv., σῶμα μοχθηρῶς διακείμενον in a bad way, Pl.Grg. 504e; ζῆν μ. ib.505a; μ. ἔχειν Arist.Pol.1254b1: Comp., μοχθηροτέρως ἔχειν Pl.R.343e: Sup. -ότατα, διακείμενοι Id.Erx.406. in bad condition, βοῦς Ar.Eq.316; ἱμάτιον Cratin.207; μοχθηρότερα ἀποδιδόντες ἢ παρέλαβον τὰ ἱμάτια Pl.Men.91e; καταλαβὼν μοχθηρὰ τὰ πράγματα finding trade in a bad state, D.34.8; μ. ἐλπίδας ἔχειν Din. 1.107; μ. τραγῳδία Arist.Metaph.1090b20; ὕδατα Id.Pr.872a10; χρόα Id.HA616b12; ἀγωγή PTeb.24.57 (ii B. C.); of persons, inferior, μ. (v.l. πονηρ-) ἰατρός Antipho 4.2.4; also, of appearance, μοχθηρὸς τὴν ἰδέαν ugly, And.1.100; of arguments, unsound, fallacious, S.E.P.2.111; of persons, mistaken, Anon.Lond.27.24: so in Adv. -ρῶς, κρίνομεν S.E.M.7.210. most freq. of persons, in moral sense, knavish, rascally, Th.8.73, etc.; ἐκ χρηστῶν καὶ γενναίων μοχθηροτάτους ἀπέδειξας Ar.Ra.1011, cf. Pl.Men.91e; τοὺς τρόπους μ. Ar.Pl.1003; of acts, etc., μ. τι πράσσειν Trag.Adesp.510; ὑφοψία μ. OGI315.58 (Pessinus, ii B. C.); ῥῆμα μ. SIG1175.5 (Piraeus, iv/iii B. C.); μοχθηρότερα λεγόντων X.HG1.4.13 (v.l. -ότερον Adv. Comp.).—Some Gramm. write μόχθηρος, πόνηρος in signf. 1, μοχθηρός, πονηρός in signf. 11, Ammon.Diff.p.94 V., Arc.71.16, but Hdn.Gr.1.197 (ap.Eust.341.14) argues that like other Adjs. in -ρος these words ought to be oxyt. in both senses. In the voc. the best codd. always give μόχθηρε, Ar.Ach. 165,Ra.1175, Pl.391; cf. πονηρός.

moxqhteon
μοχθητέονμοχθ-ητέον, one must labour, S.Fr. 1120.10; μέτρῳ μ. E.HF1251.

moxqizw
μοχθίζωμοχθ-ίζω, = μοχθέω, περὶ χρήμασι μ. toil for money, Pi.Fr.123.6; ἕλκεϊ μοχθίζοντα . . ὕδρου suffering from the wound . . , Il.2.723; δαίμονι δειλῷ μ. Thgn.164; φθειρσὶ μ. Archil.137; ἐτώσια μ. Theoc.1.38, 7.48; μόχθους μ. Mosch.4.44: abs., Orph.A. 1071.

moxqos
μόχθοςμόχθ-ος, ὁ, = Homeric μόγος, toil, hardship, distress, ἀμφὶ δ᾽ ἀέθλῳ δῆριν ἔχειν καὶ μ. Hes.Sc.306; μόχθων ἀμπνοά, ἀμοιβά, Pi.O.8.7, N.5.48: freq. in Trag., A.Ch.921, S.Ph.480, etc.: also in pl., toils, troubles, hardships, A.Pr.541 (lyr.), etc.; of the labours of Heracles, S.Tr.1101, 1170; μ. τέκνων for them, E.Med.1261 (lyr.); μόχθον ἀμφὶ πράγμασι Epigr. ap. Aeschin.3.184; Ἀπελλείου μ. γραφίδος, of a picture, APl.4.178 (Antip. Sid.).—Rare in early Prose (not in Pl. or Oratt.), cf. μ. καὶ ταλαιπωρίη Democr.223; ἐλευθέριοι μ. X.Smp.2.4; διὰ μόχθων Id.Cyr.1.6.25: freq. in LXX, Ex.18.8, al.; κόπος καὶ μ. 1 Ep.Thess.2.9; μ. implies hardship, πόνος work (but μ. is said to be Cret. for πόνος AB1096).

moxqow
μοχθόωμοχθ-όω, weary, Aq.Is.7.13.

moxqwdhs
μοχθώδηςμοχθ-ώδης, ες, laborious, Vett.Val.104.9.

moyopeios
ΜοψοπίαΜοψοπία, ἡ, old name of Attica, Call.Fr.351, Str.9.1.18: Μοψόπιοι, οἱ, the Athenians, APl.4.118 (Paul. Sil.)
Adj. Μοψόπειος, α, ον, Attic, Lyc.1340.