ke
κεκε, also κεν, Ep., Lesb., Cypr. (Inscr.Cypr.135.10 H., al.), Thess. (IG9(2).517.13, al. (Larissa)); always enclitic, = ἄν and κᾱ (qq.v.); οὐκ ἄν . . ἀλλά κεν Il.13.290; οὐκ ἄν . . οὐδέ κε 19.272, al.; both coupled, ἄν κεν 11.187, Od.5.361, Parm.8.19, etc.; [ὄσσα] κε θέλῃ Sapph. Supp.1.3; τί κεν ποείην; Ead.Oxy.1787 Fr.1 + 2.16; κεν ἄν dub. in IGRom.4.1302.51 (Cyme); εἴ κ᾽ ἄν (more prob. εἰκ ἄν) IG5(2).6 (Tegea, iv B.C.); κε repeated, Od.4.733.
keadas
κεάδαςκεάδας, ὁ, = καιάδας, D.Chr.80.9.
keaqoi
κέαθοικέαθοι: βοηθοί, Hsch.; cf. κηθοί.
kear
κέαρκέᾰρ, contr. κῆρ (q.v.). κέαρνον, τό, (κεάζω) carpenter's axe, Hsch.(pl.). κέαρος: ὄρτυξ, Id. κεάσματα, τά, chips, Id. κέᾰται, κέᾰτο, Ep. 3pl. pres. and impf. of κεῖμαι.
keazw
κεάζωκεάζω, Ep. fut. κεάσσω Orph.A.849: aor. κέᾰσα, κέασσα, ἐκέασσα Hom. (v. infr.)
Pass., aor. κεάσθην Il.16.412, but part. κεᾰθείσης App.Anth.3.167: pf. part. κεκεασμένος (v. infr.)
split, cleave wood, κέασε ξύλα νηλέϊ χαλκῷ Od.14.418; κέασαν ξύλα 20.161; ξύλα . . νέον κεκεασμένα χαλκῷ 18.309, cf. Hp.Mul.2.153, Call.Fr.289, etc.; of lightning, shiver, νῆα . . κεραυνῷ Ζεὺς ἔλσας ἐκέασσε Od.5.132; of a spear, κέασσε δ᾽ ἄρ᾽ ὀστέα λευκά Il.16.347; [κεφαλὴ] ἄνδιχα πᾶσα κεάσθη was cloven in twain, ib.412; κεκεασμένον εὐρέϊ κύκλῳ οὐρανόν Arat.474. pound, rub to pieces, ἢ σφέλᾳ ἢ ὅλμῳ κεάσας Nic.Th. 644. (κεᾰ-ζω fr. κεᾰ- in κεᾰ-θείσης (v. supr.), εὐ-κέα-τος, κέαρνον, and perh. κείων, v. κείω (B); perh. cf. Skt. śásati 'cut', Lat. castrare.)
kebalh
κεβλήκεβλή (on the accent, v. Hdn.Gr.1.318), ἡ, Maced. form of κεφαλή, Call.Fr.140, cf. EM498.41: κεβαλή, ib.195.39, Hsch.
keblhgonos
κεβλήγονοςκεβλήγονος, ον, with its seed in its head, of the poppy, Nic.Al. 433. born from the head, Ἀτρυτώνη Euph.108.
keblhnh
κεβλήνηκεβλήνη: ἡ ὀρίγανος, Hsch.
keblhpuris
κεβλήπυριςκεβλήπῠρις, name of a bird, Ar.Av.303; nickname of Themistocles, Hermipp.72.
keblos
κέβλοςκέβλος, ὁ, dog-faced baboon, Hsch. κέγκλος, ὁ, an unknown sea-bird, Suid. κεγνώειν: τεθραῦσθαι, τετρύσθαι, Hsch. κέγχει: ἐπιδάκνει, Id. κέγχρα, ἡ, = κέγχρος, Sch.Ar.V.91.
kedaiw
κεδαίωκεδαίω, later Ep. for κεδάννυμι (Act. only διὰ . . κεδαίῃ in tmesi, Nic.Al.458), in Pass., Arat.159, 410, A.R.2.626, Nic.Th.425; κεδόωνται (from κεδάομαι) A.R.4.500; κεδᾶται Hsch.
kedannumi
κεδάννυμικεδάννῡμι, poet. for σκεδάννυμι, late in pres., AP5.275 (Agath.); Ep. aor. Act. ἐκέδασσα Hom. (v. infr.), Opp.H.1.412, 3pl. κέδασαν Hsch., Pass. ἐκεδάσθην Hom. (v. infr.), κεδάσθη Orph.A.557; plpf. Pass. κεκέδαστο A.R.2.1112
break up, scatter, ἐκέδασσε φάλαγγας Il.17.285; θεὸς δ᾽ ἐκέδασσεν Ἀχαιούς Od.14.242; so [ποταμὸς] ἐκέδασσε γεφύρας Il.5.88; νεφέλας ἐκέδασσαν ἄελλαι A.R.3.1360
Pass., κεδασθείσης ὑσμίνης when the battle was broken up, i.e. when the combatants were no longer in masses, Il.15.328, 16.306; ἔμειναν ἀθρόοι, οὐδ᾽ ἐκέδασθεν ἀνὰ στρατόν 15.657; [δούρατα] ῥαισθείσης (sc. νηός) κεκέδαστο A.R.2.1112; κῶμα κεδάσθη was shed, Orph. l.c.
kedmata
κέδματακέδματα, ων, τά, word of doubtful meaning in Hp.Aër.22, Loc. Hom.10, Epid.6.5.15, 7.122, Morb.1.3; expld. by Gal.19.111, Erot., Hsch., as arthritic affections; applied to aneurism of the vena cava by Aret.SA2.8: sg., Hp. ap. Erot.Fr.54 (s.v.l.).
kedmatwdhs
κεδματώδηςκεδμᾰτώδης, ες, like κέδματα, Hp. ap. Erot.s.v.κέδματα (dub.l.).
kednos
κεδνόςκεδνός, ή, όν, (cf. κήδ-ομαι) Act., careful, diligent, trusty, ἄναξ Od. 14.170, etc.; ἀμφίπολος 1.335; πολῖται Pi.P.4.117; οἰακοστρόφος A. Th.62, E.Med.523; στρατόμαντις A.Ag.122 (lyr.); γυνή E.Alc.97 (lyr.): generally, noble, Φοίνικος κόρα B.16.29; παρθένος Pi.P.9.122. Pass., cared for, cherished, dear, οἵ οἱ κεδνότατοι (v.l. κήδι στοι) καὶ φίλτατοι ἦσαν Il.9.586; ὅς μοι κήδιστος . . , κεδνότατός τε Od. 10.225; τοκῆες Il.17.28, cf. Pi.I.1.5; μήτηρ Hes.Th.169, Pi.Pae.6.12, 105; ἀδελφεοί B.5.118; [ἄλοχος] Id.3.33; λέχος E.Fr.591. of things, Hom. only in neut.pl., κεδνὰ ἰδυῖα true-hearted, Od.1.428, 19.346, al.; ἤθεα κ. Hes.Op.699; πολίων κυβερνάσιες Pi.P.10.72; κ. χάρις valued, prized, Id.O.8.80; φροντίς, βουλεύματα, wise, A.Pers. 142 (lyr.), 172(troch.); ἐφετμαί Id.Supp.206; of news, good, joyful, Id.Ag.622, cf. 261; οὔπω τι κ. ἔσχον S.Aj.663; κεδνὰ πράξειν E.Alc. 605 (lyr.).
kednosunh
κεδνοσύνηκεδνοσύνη, ἡ, trustiness, goodness, IG3.1370.
kedrake
κέδρακεκέδρακε: ῥιγοῖ, πέφρικεν, Hsch.
kedrea
κεδρέακεδρέα, ἡ, = κεδρία, PAmh.2.125.3 (i A.D.), Gal.12.16, al., Paul. Aeg.7.3, Alex.Trall.1.1.
kedreatis
ΚεδρεᾶτιςΚεδρεᾶτις, ιδος, ἡ, (κέδρος) title of Artemis at Orchomenus in Ar- cadia, Paus.8.13.2.
kedrelaion
κεδρέλαιονκεδρ-έλαιον, τό, oil of cedar, extracted from cedar-resin, Aët.1.196.
kedrelath
κεδρελάτηκεδρ-ελάτη [ᾰ], ἡ, Syrian cedar, Juniperus excelsa, Plin.HN13.53, 24.17.
kedria
κεδρίακεδρ-ία, Ion. -ιη, ἡ, oil of κεδρελάτη, Hdt.2.87, D.S.1.91, Dsc. 1.77, Erot.s.v. κεδρίνῳ; cf. κεδρέα.
kedrineos
κεδρίνεοςκεδρ-ίνεος [ῐ], α, ον, poet.for sq., Nic.Al.488.
kedrinos
κέδρινοςκέδρ-ῐνος, η, ον, (κέδρος) of cedar, θάλαμος Il.24.192; δόμοι E.Alc.160; ξύλα IG11(2).161 D92 (Delos, iii B.C.); ξυλεία Plb. 10.27.10; φατνώματα J.BJ5.5.2; τῶν ξύλων τὰ κ. Thphr.HP5.9.8. made from κεδρελάτη, ἔλαιον Hp.Mul.1.78, Arist.HA583a23; οἶνος Dsc.5.36. κέδρινον, τό, orange-coloured dye, PHolm. 21.30.
kedrion
κεδρίονκεδρ-ίον, τό, as etym. of κιτρίον, Phan.Hist.35; Lat. cedrium, = κεδρία, Vitr.2.9.13, Plin.HN16.52; κέδριον, with v.l. κέδρινον, Hp. Nat.Mul.32.
kedris
κεδρίςκεδρ-ίς, ίδος, ἡ, fruit of κεδρελάτη, Id.Mul.2.192, Nat. Mul.32, Dsc.1.77; also, juniper-berry, Ar.Th.486. juniper, Juniperus communis, Thphr.HP1.9.4, etc.
kedriths
κεδρίτηςκεδρ-ίτης [ῑ] οἶνος, ὁ, Wine flavoured with κεδρία, Dsc.5.37.
kedromhlon
κεδρόμηλονκεδρόμηλον, τό, = κίτριον, Dsc.1.115, Alex.Praef.
kedron
κέδρονκέδρον, τό (Att. acc. to Hsch.), = κεδρίς, juniper-berry, EM498.42, Hsch.
also κέδρος, ὁ, Com.Adesp.34 (ap.Ammon.Diff.p.80 V.). representation of a cedar-cone, IPE12.327.
kedropa
κέδροπακέδροπα, τά, = χέδροπα, Erot.s.h.v., Hsch. (nisi oxyt.sunt).
kedropaghs
κεδροπαγήςκεδροπᾰγής, ές, (πήγνυμι) made of cedar-wood, σανίδες Supp.Epigr. 1.567.6 (Karanis, iii B.C.).
kedros
κέδροςκέδρος, ἡ, cedar-tree, ὀδμὴ κέδρου . . θύου τ᾽ ἀνὰ νῆσον ὀδώδει δαιομένων Od.5.60; τὸ ἀπὸ κ. ἄλειφαρ γινόμενον Hdt.2.87, cf.4.75; applied to prickly cedar, Juniperus Oxycedrus, Od.l.c., Thphr.HP3.12.3; Syrian cedar, J. excelsa, ib.3.2.6, Dsc.1.77; Phoenician cedar, J. phoenicea, Thphr.HP9.2.3; Himalayan cedar, J. macropoda, Str.15.1.29; κ. μικρά juniper, J. communis, Dsc.l.c. anything made of cedar- wood: cedar coffin, E.Alc.365 (pl.), Tr.1141; cedar box, for a bee- hive, Theoc.7.81. cedar-oil, τῇ κ. ἀλείφειν Luc.Ind.16. v. κέδρον1.
kedrow
κεδρόωκεδρόω, embalm with κεδρία, Posidon. ap. Str.4.4.5, D.S.5.29.
kedroxarhs
κεδροχαρήςκεδροχᾰρής, ές, (χαίρω) rejoicing in cedar, Man.4.191.
kedrwstis
κέδρωστιςκέδρωστις, εως, ἡ, bryony, Dsc.4.182.
kedrwtos
κεδρωτόςκεδρωτός, ή, όν, made of or inlaid with cedar-wood, παστάδων τέ ραμνα E.Or.1371 (lyr.).
keesqai
κέεσθαικέεσθαι, κέεται, v. κεῖμαι.
kefaladion
κεφαλάδιονκεφᾰλ-άδιον, τό, Dim. of κεφάλαιον, EM240.2 (leg. κεφᾰλ-ᾴδιον).
kefalaia
κεφαλαίακεφᾰλ-αία, ἡ, inveterate headache, Antyll. ap. Orib.9.13.1, Aret.SD1.2, Gal.10.513; prob. in Thphr.HP9.11.2.
kefalaios
κεφάλαιοςκεφάλαι-ος [ᾰ], α, ον, (κεφαλή) of the head: metaph., principal, chief, ῥῆμα κ. (with a play on κεφαλίτης λίθος) Ar.Ra.854; τὸ κ. μέρος PMasp.151.16 (vi A.D.): Sup. -ότατος v.l. in Pl.Grg.494e. mostly Subst. κεφάλαιον, τό, = κεφαλή, head, parts about the head, esp. of fish, θύννου κ. τοδί Callias Com.3: in pl., Amphis 35, Sotad. Com.1.5; also κ. ῥαφανῖδος Ar.Nu.981; of an infant, Leonid. ap. Aët.6.1. chief or main point, κ. δὴ παιδείας λέγομεν τὴν ὀρθὴν τροφήν Pl.Lg.643c; esp. in speaking or writing, sum, gist of the matter, κεφάλαια λόγων Pi.P.4.116; κ. τοῦ παντὸς λόγου Men.Georg. 75, cf. Cic.Att.5.18.1; τὰ κ. συγγράφων Εὐριπίδῃ drawing up the heads of the play, Antiph.113.5: freq. in Prose, Th.4.50, Pl.Grg. 453a, etc.; κ. τῶν εἰρημένων Isoc.3.62, cf. 5.154; κ. τῆς οἰκονομίας Phld.Rh.1.68 S. (pl.); ἐν κεφαλαίῳ, or ὡς ἐν κ., εἰπεῖν to speak summarily, X.Cyr.6.3.18, Pl.Smp.186c, al.; ἐν κεφαλαίοις ὑπομνῆσαι, ἀποδείξειν, περιλαβεῖν τι, Th.6.87, Lys.13.33, Isoc.2.9; βραχυτάτῳ κ. μαθεῖν Th.1.36; τύπῳ καὶ ἐπὶ κεφαλαίου (v.l. -αίῳ), opp. ἀκριβέστερον, Arist.EN1107b14; ἐπὶ κ. Plb.1.65.5, 3.5.9; ἐπὶ κεφαλαίων D.19.315, etc.; esp. in an argument, summing up, ἐν κεφαλαίοις Pl.Ti. 26c; κεφαλαίῳ δέ . . , Lat. denique, Decr. ap. D.18.164; τὸ δ᾽ οὖν κ. ib.213; τὸ δὲ κ. τῶν λόγων, ἄνθρωπος εἶ Men.531.10; συναγαγεῖν τὸ κ. to sum up, Arist.Metaph. 1042a4. metaph., of persons, the head or chief, ὅ τι περ κ. τῶν κάτωθεν, of Pericles, Eup.93; τὸ κ. οὐδέπω λογίζομαι, τὸν δεσπότην Men.Pk.173; ὅ τι περ τὸ κ. Luc.Harm. 3, Gall.24, Philops.6; τὰ κ. τῶν μαθημάτων, of philosophers, Id.Pisc. 14; τὸ κ. τοῦ πολέμου App.BC5.50; οἳ τὸ τῆς στάσεως κ. ἦσαν ib.43; τὸν Θαλῆν τῶν σοφῶν τὸ κ. Jul.Or.3.125d: hence, of qualities, etc., σχεδόν τι τὸ κ. τῶν κακῶν (sc. avarice) Apollod. Gel.4; τὸ κ. τῆς εὐδαιμονίας ἡ διάθεσις Diog.Oen.57. Rhet., head, topic of argument, D.H.Comp.1, Rh.10.5, Str.1.2.31. of money, capital, opp. interest or income, Pl.Lg.742c, D.27.64, etc. sum total, IG12.91.23, al., Lys.19.40, D.27.10; πολλοῦ κ. for a large sum, Act. Ap.22.28, cf. Aristeas 24, Plu.Fab.4, etc.; κ. ἀργυρικά PRyl.133.15 (i A.D.); also σιτικὰ καὶ ἀργυρικὰ κ. PSI4.281.31 (ii A.D.). crown, completion of a thing, τὸ μὲν κ. τῶν ἀδικημάτων the crowning act of wrong, D.27.7; δύο ταῦτα ὡσπερεὶ κ. ἐφ᾽ ἅπασι . . ἐπέθηκε Id.21.18. chapter, section, PGnom.Prooem., Ammon.in Int.1.17, al., Chor.in Hermes 17.223; distd. from τίτλος, Suid. s.h.v.
kefalaiow
κεφαλαιόωκεφαλαι-όω, bring under heads, sum up, Th.3.67, al.
Med., Arist.MM1207b22; κ. τινά characterize generally, Pl.R.576b; τὰς δυνάμεις τινῶν Phld.Vit. p.17 J.
Pass., to be summed up, Arist.Metaph.1013b30; κ. ἑκάστην τῶν ἀρετῶν περὶ ἴδιόν τι κεφάλαιον Stoic.3.73; κεφαλαιοῦσθαι ἐννακισχιλίων ἑξακοσίων [σταδίων] to amount in all to . . , Str.2.1.39; εἰς δύο ἀρτηρίας ἡ πάντων ἀγγείων κ. σύνοδος is combined in . . , Gal.4.657, cf. Porph.Sent.44; κεφαλαιούσθω διότι . . Phld.Rh.2.35 S. smite on the head, Ev.Marc.12.4.
kefalaiwdhs
κεφαλαιώδηςκεφαλαι-ώδης, ες, capital, principal, Stoic.2.75, Luc.DMort.20.1: Comp., νόμοι Ph.2.183, cf. Luc.Salt.61, Hierocl. in CA27p.484M.: Sup., Hp.Decent.6, Luc.Pseudol.10; τὸ -ῶδες the general character summed up in a definition, Arr.Epict.2.12.9. summary, ἐξήγησις Plb.2.14.1; ὑπογραφή D.H.2.72. Adv. -δῶς Arist.Rh.1415b8, Metaph.988a18, Plb.1.13.1, D.H.Comp.8, etc.: Sup. -έστατα Epicur.Ep.1p.31U.
kefalaiwma
κεφαλαίωμακεφαλαί-ωμα, ατος, τό, sum total, Hdt. 3.159. collective expression, τοὺς τὰς ἰδέας κεφαλαιώματα λέγοντας τοῦ ἐντρέχοντος κοινοῦ τοῖς πολλοῖς Procl.in Prm.p.564 S.
kefalaiwsis
κεφαλαίωσιςκεφαλαί-ωσις, εως, ἡ, comprehension of several notions in a general term, Sch.S.OC 916.
kefalaiwths
κεφαλαιωτήςκεφαλαι-ωτής, οῦ, ὁ, = Lat. capitularius, secretary and treasurer of a group of landowners or artisans, acting as recruiting officer, taxcollector, etc., PThead.22.4 (iv A.D.), PLips.40 iii 17 (iv/v A.D.), 48.9 (pl., iv A.D.), al., Cod.Theod.11.24.6.7 (pl.); τοῦ ἡγεμονικοῦ πολυκώπου PGrenf.2.80 (pl., v A.D.); ταρσικαρίων PLips.89 (iv A.D.); πιττακίων Sammelb.4422.2; πλινθουργῶν ib.5175.21 (vi A.D.), al. in pl., = Lat. optimates, Olymp.Hist.p.452 D.
kefalaiwtia
κεφαλαιωτίακεφαλαι-ωτία, ἡ, function of κεφαλαιωτής, PLips.52.14 (iv A.D.).
kefalalgew
κεφαλαλγέωκεφᾰλαλγ-έω, suffer from headache, Hp.Aph.5.64, Sor.2.29, Dsc. 1.30, Arr.Epict.3.22.73, Gal.6.589, BCH48.517 (Palestine).
kefalalghs
κεφαλαλγήςκεφᾰλαλγ-ής, ές, suffering from headache, Plu.2.147f, Ruf. ap. Orib.7.26.129, 143. Act., causing headache, X.An.2.3.15, Thphr.HP8.4.6, Diph.Siph. ap. Ath.2.54a, Ph.1.390, 2.99, Plu.2.133c, Gal.17(2).818, etc. (-αλγός is a common f.l.).
kefalalgia
κεφαλαλγίακεφᾰλαλγ-ία, ἡ, headache, in pl., Hp.Aph.3.13, Arist.Pr.860a37, Str.16.2.41, IG42(1).126.27 (Epid.).
kefalalgikos
κεφαλαλγικόςκεφᾰλαλγ-ικός, ή, όν, suffering from headache, Hp.Coac.283; inclined to headache, Gal.6.438, 15.125. causing headache, Diocl.Fr.126, Gal.17(2).754. τὰ κ. symptoms of headache, Hp.Prorrh.1.103.
kefalaraia
κεφαλαραίακεφᾰλᾰραία, ἡ, = φάλαρον, Anon.in Rh.210.15.
kefalargia
κεφαλαργίακεφᾰλ-αργία, ἡ, later form for κεφαλαλγία, Luc. Jud.Voc.4
hence -αργέω, PMag.Par.1.136; give one a headache, Hsch. s.v. ὠτοκοπεῖ.
kefalfi
κεφαλῆφινκεφᾰλ-ῆφιν, Ep. gen.and dat. of κεφαλή, Il.11.350, 10.30, al.; κέφᾰλ-φι Od.20.94.
kefalh
κεφαλήκεφᾰλή, ἡ, head of man or beast, Hom. (v.infr.), Alc.15, etc.; once in A., Th.525 (lyr.), once in S., Aj.238 (anap.), also in E., Fr.308 (anap.), Rh.226 (lyr.), al.; ἄλλου οὐδενὸς ἐμψύχου κ. γεύσεται Αἰγυπτίων οὐδείς Hdt.2.39; κεφαλῇ . . μείζονες taller in stature, Il.3.168; so μείων . . κεφαλήν ib.193 Aristarch.: freq. with Preps., κατὰ κεφαλῆς, Ep. κὰκ κεφαλῆς, down over the head, κόνιν . . χεύατο κὰκ κεφαλῆς Il.18.24, cf. Od.8.85, etc. κατὰ κεφαλήν, Ep. κὰκ κεφαλήν on the head, Ἐρύλαον . . βάλε πέτρῳ μέσσην κὰκ κεφαλήν Il.16.412, cf. 20.387, 475: in Prose, from above, X.HG7.2.8: c.gen., above, κ. κ. τινῶν γενέσθαι ib.7.2.11; τὸ κ. κ. ὕδωρ, of rain water, Thphr. HP4.10.7 (-ὴν codd.), CP6.18.10 (-ῆς): in Archit., upright, IG22.463.42; also, per head, each person (cf. infr. 1.2), Arist.Pol.1272a14, LXX Ex.16.16; κατὰ κεφαλὴν τῶν κωμητῶν PPetr.2p.17 (iii B. C.). ἐς πόδας ἐκ κεφαλῆς from head to foot, Il.23.169; τὰ πράγματα ἐκ τῶν ποδῶν ἐς τὴν κ. σοι πάντ᾽ ἐρῶ Ar.Pl.650. ἐπὶ κεφαλήν head foremost, ἐπὶ κ. κατορύξαι to bury head downwards, Hdt.3.35; ἐπὶ κ. ὠθέεσθαι to be thrust headlong, Id.7.136, cf. Hyp.Fr.251; ἐπὶ κ. ὠθεῖν τινα ἐκ τοῦ θρόνου Pl.R.553b; ἐπὶ τὴν κ. εἰς κόρακας ὦσον Men.Sam. 138; εὐθὺς ἐπὶ κ. εἰς τὸ δικαστήριον βαδίζειν D.42.12; οὐ βουλόμενος πολίτας ἄνδρας ἐπὶ κ. εἰσπράττειν τὸν μισθόν recklessly, Hyp.Lyc.17; ἐπὶ ταῖς κεφαλαῖς περιφέρειν carry on high, in token of admiration, Pl. R.600d. as the noblest part, periphr. for the whole person, πολλὰς ἰφθίμους κ. Il.11.55, cf. Od.1.343, etc.; ἶσον ἐμῇ κ. no less than myself, Il.18.82; ἑᾷ κ. Pi.O.7.67; esp. in salutation, φίλη κ. Il.8.281, cf. 18.114; ἠθείη κ. 23.94; Ἄπολλον, ὦ δία κ. E.Rh.226 (lyr.): in Prose, Φαῖδρε, φίλη κ. Pl.Phdr.264a; τῆς θείας κ. Jul.Or. 7.212a: in bad sense, ὦ κακαὶ κεφαλαί Hdt.3.29; ὦ μιαρὰ κ. Ar.Ach. 285: periphr. in Prose, πεντακοσίας κεφαλὰς τῶν Ξέρξεω πολεμίων Hdt.9.99: in bad sense, ἡ μιαρὰ καὶ ἀναιδὴς αὕτη κ. D.21.117, cf. 18.153; ἡ κ. τῶν αὐτοῦ PRein.57.8 (iv A.D.); μεγάλη κ. a great personage, Vett. Val.74.7; cf. supr. 1 b fin. life, ἐμῇ κ. περιδείδια Il.17.242; σύν τε μεγάλῳ ἀπέτεισαν, σὺν σφῇσιν κεφαλῇσι 4.162; παρθέμενοι κεφαλάς staking their heads on the cast, Od.2.237; τὴν κ. ἀποβαλέεις Hdt.8.65. in imprecations, ἐς κεφαλὴν τράποιτ᾽ ἐμοί on my head be it! Ar.Ach.833; ἐς τὴν κ. ἅπαντα τὴν σὴν τρέψεται Id.Nu.40; ἃ σοὶ καὶ τοῖς σοῖς οἱ θεοὶ τρέψειαν εἰς κ. D.18.290; ἐς κ. σοί (sc. τράποιτο) Ar.Pax1063, Pl.526; σοὶ εἰς κ. Pl.Euthd.283e; τὰ μὲν πρότερον . . ἐγὼ κεφαλῇ ἀναμάξας φέρω Hdt.1.155; οἷς ἂν . . τὴν αἰτίαν ἐπὶ τὴν κ. ἀναθεῖεν D.18.294; τὸ αἷμα ὑμῶν ἐπὶ τὴν κ. ὑμῶν Act.Ap. 18.6. of things, extremity, in Botany, κ. σκορόδου head ( = inflorescence) of garlic, Ar.Pl.718, cf. Plb.12.6.4; κ. μήκωνος Thphr.HP9.8.2; ῥίζα κ. ἔχουσα πλείονας tubers, Dsc.3.120. in Anatomy, κεφαλαὶ τῆς κάτω γνάθου, prob. the condyloid and coronoid processes, Hp.Art.30; ἡ κ. τοῦ ὄρχεως, = ἐπιδιδυμίς, Arist.HA510a14, cf. Gal.4.565; μηροῦ, κνήμης κ., Poll.2.186, 188; of the base of the heart, Gal.UP6.16; but, apex, Hp.Cord.7; of the sac in poulps, Arist.PA654a23, 685a5; of muscles, origin, Gal.UP7.14. generally, top, brim of a vessel, Theoc.8.87; coping of a wall, X.Cyr.3.3.68; capital of a column, CIG2782.31 (Aphrodisias), LXX 3 Ki.7.16, Poll.7.121. in pl., source of a river, Hdt.4.91 (butsg., mouth, οἶδα Γέλα ποταμοῦ κεφαλῇ ἐπικείμενον ἄστυ Call.Aet.Oxy.2080.48): generally, source, origin, Ζεὺς κ. (v.l. ἀρχή), Ζεὺς μέσσα, Διὸς δ᾽ ἒκ πάντα τελεῖται ʽτέτυκται codd.) Orph.Fr.21a; starting-point, κ. χρόνου Placit. 2.32.2 (κρόνου codd.), Lyd.Mens.3.4; κ. μηνός ib.12. extremity of a plot of land, PPetr.3p.72 (iii B.C.), PFlor.50.83 (iii A.D.). Ὁμηρείη κ. bust of Homer, IG14.1183.10. κ. περίθετος wig, head-dress, Ar.Th.258. metaph., κ. δείπνου pièce de résistance, Alex. 172.15. crown, completion, κεφαλὴν ἐπιθεῖναι Pl.Ti.69b; ὥσπερ κ. ἀποδοῦναι τοῖς εἰρημένοις Id.Phlb.66d, cf. Grg.505d; ὥσπερ κεφαλὴν ἔχουσα ἐπιστήμη Arist.EN1141a19; consummation, σχεῖν κ. Pl.Ti.39d. sum, total, πάσας ἐρρηγείας Tab.Heracl.1.36; of money, IG12(9).7 (Carystus, iv B. C.), SIG245ii 36 (Delph., iv B. C.). band of men, LXX Jb.1.17; right-hand half of a phalanx (opp. οὐρά), Arr.Tact.8.3, Ael.Tact.7.3. Astron., κ. τοῦ κόσμου, of Aries, Heph.Astr.1.1. (ghebh-, cf. κεβλή and Engl. gable.)
kefalhdon
κεφαληδόνκεφᾰλ-ηδόν, Adv. like a head, f.l. in Opp.C.3.437. individually, νέμειν μερίδας κ. Inscr.Prien.362.25 (iv B. C.).
kefalhgereths
κεφαληγερέτηςκεφᾰλη-γερέτης, ου, Dor. κεφᾰλή-τᾱς, ὁ, head-collector, Comic epith. of Pericles, formed after the Homeric νεφεληγερέτης, from the peaked shape of his skull, Cratin.240.
kefalhgonos
κεφαλήγονοςκεφᾰλή-γονος, ον, springing from the head, κάλυκες Nic.Fr.74.25.
kefalidion
κεφαλίδιονκεφᾰλ-ίδιον, τό, Dim. of κεφαλή, Poll.2.42; as an article of food, POxy.1656.22 (pl., iv/v A.D.).
kefalikos
κεφαλικόςκεφᾰλ-ικός, ή, όν, of or for the head, of remedies, etc., κ. ἔμπλαστροι Dsc.3.88, cf. Asclep. ap. Gal.13.543; δυνάμεις Dsc.3.48 (v.l. κεφαλαλγικαῖς), cf. Arch.Pap. 4.270 (iii A.D.); δέλτοι Gal.2.607; κεφαλική, ἡ, name of a herb, Griffith <*> Thompson Demotic Magical Papyrus versoiv 10. Adv. -κῶς after the manner of a head, Corp.Herm.10.11. touching the head or life, πράγματα PMag.Leid.V.5.13; capital, δίκη POxy.2104.15 (iii A.D.); τιμωρία Rev.Bibl.35.285 (Jerusalem), Cod.Just.1.12.3.2 (Theodosius II), Just.Nou.85.3.1; κίνδυνος ib.123.31. Adv. -κῶς, κολασθήσεσθαι to be punished capitally, Hdn.2.13.9; τιμωρεῖσθαι Just. Nou.123.31, cf. Cod.Just.9.4.6.4. belonging to an individual, μερίς PMasp.151.89 (vi A.D.). κ. σμίλη sharp, strong chisel, Gal.2.607.
kefalinh
κεφαλίνηκεφᾰλ-ίνη [ῑ], ἡ, root of the tongue, supposed to be the seat of taste, hence also called γεῦσις, Poll.2.107.
kefalinos
κεφαλῖνοςκεφᾰλ-ῖνος, ὁ, a sea-fish, = βλεψίας, Dorio ap.Ath.7.306f.
kefalion
κεφάλιονκεφᾰ´λ-ιον, τό, Dim. of κεφαλή, ἵππου κ., as an ornament, IG22.1466.13, cf. Dsc.4.148, Sor.1.119, al., Plu. 2.641b; κ. γλυκύ, of a person, Sammelb.5807.12.
kefalis
κεφαλίςκεφᾰλ-ίς, ίδος, ἡ, Dim. of κεφαλή, little head, σκορόδου Luc.DMeretr.14.3; head of a nail, Ath.11.488c; extremity, τῶν σκυταλίδων Antyll. ap. Orib.44.23.74. capital of a column, Ph.2.147, Chor.p.118 B.(pl.), PLond. 3.755v6 (iv A.D.), Gp.14.6.6 (pl.): pl., = κρόσσαι, Eust.903.6. toe-cap of a shoe, Arist.Rh.1392a31, cf. Anon.ad loc.; of the foot of a table, Aristeas 68. rope attached to the bow of a ship, Polyaen. 3.9.38 (pl.). κ. βιβλίου roll, LXX Ez.2.9, Ps.38(39).8, al.
kefalismos
κεφαλισμόςκεφᾰλ-ισμός, ὁ, multiplication table of single numbers from one to ten, Arist.Top.163b25 (pl.), cf. Suid.
kefaliths
κεφαλίτηςκεφᾰλ-ίτης [ῑ] λίθος corner-stone, Hsch.
kefalitoparamhkhs
κεφαλιτοπαραμήκηςκεφᾰλ-ῑτοπαραμήκης λίθος oblong corner-stone, POxy.498.22 (ii A.D.).
kefalizw
κεφαλίζωκεφᾰλ-ίζω, behead, BGU341.9.
kefallhn
ΚεφαλλήνΚεφαλλήν, ῆνος, ὁ, Cephallenian, pl. in Il.2.631, etc.: sg. in S.Ph. 791: Κεφαλληνία, ἡ, Cephallenia, Hdt.9.28.
kefalobarhs
κεφαλοβαρήςκεφᾰλο-βᾰρής, ές, with a head at the root, of bulbous plants, Arist. Long.467a34, Thphr.HP1.6.8.
kefalobrwtos
κεφαλόβρωτοςκεφᾰλό-βρωτος, ον, eaten away at the top, [βιβλία] Arch.Pap.6.101 (ii A.D.).
kefalodesmion
κεφαλόδεσμοςκεφᾰλό-δεσμος, ὁ, head-band, Sch.A.Supp.121
Dim. κεφᾰλο-δέσμιον, τό, Sch.Il.14.184.
kefaloeidhs
κεφαλοειδήςκεφᾰλο-ειδής, ές, shaped like a head, ὀρίγανος Hp.Int.6; λοβός Dsc.2.110; παρεξοχή Apollod.Poliorc.220.20; κορμός Oenom. ap. Eus.PE5.36.
kefaloklasta
κεφαλόκλαστακεφᾰλό-κλαστα, τά, injuries to the head, Ruf.Interrog.58.
kefaloklasths
κεφαλοκλάστηςκεφᾰλο-κλάστης, ου, ὁ, a surgical instrument, Hermes 38.284.
kefalokrousths
κεφαλοκρούστηςκεφᾰλο-κρούστης, ου, ὁ, = κρανοκολάπτης, Sch.Nic.Th.763.
kefalopoihtikos
κεφαλοποιητικόςκεφᾰλο-ποιητικός, ή, όν, headmaking, δύναμις Phlp. in GA193.21.
kefalopous
κεφαλόπουςκεφᾰλό-πους, ποδος, ὁ, in pl., lamb's or goat's trotters, Cass.Fel.40 (s.v.l.).
kefaloqlastos
κεφαλόθλαστοςκεφᾰλό-θλαστος, ον, bruised in the head: τὰ κ. contusions of the head, Thphr.HP 9.20.4.
kefalorrizos
κεφαλόρριζοςκεφᾰλό-ρριζος, ον, with a bulbous root, Thphr.HP1.14.2.
kefalos
κέφαλοςκέφᾰλος, ὁ, a species of mullet, Hp.Int.6, Arist.HA543b16, Archipp. 12, Ephipp.12.2, Gal.6.708, Opp.H.1.111, Ael.NA1.3, 12, 13.19; κεστρέα τὸν κ. Archestr.Fr.45.2.
kefalotomew
κεφαλοτομέωκεφᾰλο-τομέω, cut off the head, less Att. than καρατομέω, Thphr. ap.AB104, cf. Phryn.320.
kefalotomos
κεφαλοτόμοςκεφᾰλο-τόμος, ον, cutting off the head, Str. 11.14.14.
kefalotrupanon
κεφαλοτρύπανονκεφᾰλο-τρύπᾰνον [ῡ], τό, trepan, Gal.14.785.
kefalourgos
κεφαλουργόςκεφᾰλ-ουργός, ὁ, foreman of works, LW1666e (Lydia).
kefalwdhs
κεφαλώδηςκεφᾰλ-ώδης, ες, = κεφαλοειδής, like a head, Thphr.HP8.8.5, 9.8.4.
kefalwma
κεφάλωμακεφᾰ´λ-ωμα, ατος, τό, sum total, IG5(1).1433.18 (Messene), SIG241B122 (Delph., iv B.C.).
kefalwn
κεφαλώνκεφᾰλ-ών, ῶνος, ὁ, fan-palm, Chamaerops humilis, Pall.Agr.5.4.5. = κεφαλωτόν, BGU1118.12 (i B.C.). = capito, Gloss.
kefalwtos
κεφαλωτόςκεφᾰλ-ωτός, ή, όν, with a head, headed, Arist.Cat.7a16; of plants with a head, πράσον Dsc.2.149, cf. Epaenet. ap. Ath.9.371e, Mnesith. Cyz. ap. Orib.inc.15.18, Gp.12.1.8: Subst. -ωτόν (sc. πράσον), τό, BGU1120.16 (i B.C.); also, of a bolt, with a flat head, περόνη κ. Ph. Bel.76.3.
kegxraleths
κεγχραλέτηςκεγχρᾰλέτης, ου, ὁ, (ἀλέω) grinding millet, gloss on πασπαλέτης, Gal.19.128.
kegxramidwdhs
κεγχραμιδώδηςκεγχρᾰμῐδώδης, ες, like the κεγχραμίς 1, Thphr.HP1.11.3.
kegxramis
κεγχραμίςκεγχρᾰμίς, ίδος, ἡ, (κέγχρος) seed of fig, Hp.Nat.Mul.109, Arist. HA549a29, Thphr.HP1.11.6, 2.8.2. olive-kernel, Suid. pl., trachomata of the eye, Orib.Eup.4.27 tit.
kegxranopwlhs
κεγχρανοπώληςκεγχρανοπώλης, ου, ὁ, = τραγηματοπώλης, Hsch.
kegxreioisi
κεγχρείοισικεγχρ-είοισι, poet. lengthd. dat. for κέγχροις, Arat.986.
kegxrewn
κεγχρεώνκεγχρ-εών, ῶνος, ὁ, (κέγχρος) place where iron is granulated and made mallealle, Docum. ap. D.37.26.
kegxrhis
κεγχρηΐςκεγχρ-ηΐς, ΐδος, ἡ, v. κέρχνη.
kegxrhis
κέρχνηκέρχνη, ἡ, kind of hawk, prob. kestrel, Falco tinnunculus, Hsch.
also κερχνηίς, contr. κερχνής, ῇδος, ἡ, Ar.Av.304, 589; κεγχρηΐς, ΐδος, ἡ, Arist.HA509a6, Ael.NA2.43; κεγχρίς, Arist.HA558b28, 594a2, GA750a7.
kegxriaios
κεγχριαῖοςκεγχρ-ιαῖος, α, ον, of the size of a grain of millet, μεγέθη Dsc.2.83, cf. Luc.Icar.18, Theo Sm. p.125 H.
kegxrias
κεγχρίαςκεγχρ-ίας, ου, ὁ, like grains of millet. κ. ἕρπης an eruption on the skin, Gal.7.722, 10.1009. serpent with millet-like protuberances on the skin, Philum.Ven.22.1
alsoκεγχρ-ιδίας, Dsc.Ther.32; cf. κέγχρος 111:
kegxridion
κεγχρίδιονκεγχρ-ίδιον (κιχρηδῶν cod.), τό, Dim. of κέγχρος, grain of seed like millet, Hsch.
kegxrinhs
κεγχρίνηςκεγχρ-ίνης [ῐ], ὁ, is another species in Philum.Ven. 26.1, Nic.Th.463, Lyc.912, Paul.Aeg.5.18. in Poll.1.248, κεγχριδίας and κεγχρίας are f.ll. for καχρυδίας.
kegxrinhs
κεγχρίνηςκεγχρ-ίνης, ὁ, v. κεγχρίας 11. a bird, Suid.
kegxrinos
κέγχρινοςκέγχρ-ῐνος, η, ον, made of millet, κ. ἄλευρον Dsc.5.3, cf.Gal.6.519; ἡ κεγχρίνη millet-pottage, Hsch.
kegxris
κεγχρίςκεγχρ-ίς, ίδος, ἡ, = κέρχνη (q.v.). a small millet-eating bird, ortolan or bunting, Ael.NA13.25. masc., = κεγχρίας II (q.v.), Lucan.9.712, Plin.HN20.245. = κέγχρος 1, Hp.Nat.Mul.32.
kegxriths
κεγχρίτηςκεγχρ-ίτης, Aët.13.27:
kegxriths
κεγχρίτηςκεγχρ-ίτης [ῑ], ου, ὁ, like millet, = κεγχρίας 11 (q.v.). a kind of stone, Plin.HN37.188. a bird, Dionys.Av.3.23. fem.κεγχρ-ῖτις, ἡ, ἰσχάς a dried fig (from its number of grains), AP6.231 (Phil.). a fabulous plant, Ps.-Plu.Fluv.19.2.
kegxroboloi
κεγχροβόλοικεγχρο-βόλοι, οἱ, millet-throwers, fabulous tribe in Luc.VH1.13.
kegxroeidhs
κεγχροειδήςκεγχρο-ειδής, ές, like grains of millet, ἱδρῶτες interpol.in Hp.Prog.6; κ. τραχύσματα granulated work on silver cups, Ath.11.475b. Adv. -δῶς Steph.in Hp.1.114 D.
kegxroforos
κεγχροφόροςκεγχροφόρος, ον, bearing millet, Str.5.1.12.
kegxros
κέγχροςκέγχρος, ὁ (also ἡ, Arist.Ph.250a20, Dieuch. ap. Orib.4.7.15, Glauc. ap.POxy.1802.42, Dsc.2.97, Gal.6.791, Jul.Or.3.112a, Iamb.VP24.106), millet, Panicum miliaceum, usu. in pl., Hes.Sc.398, Hdt.4.17, Hp.Acut.21, X.An.1.2.22, etc.: sg., Hecat.154 J., Hdt.1.193, Thphr. HP1.11.2, al., OGI55.15 (Telmessus, iii B.C.); of a single grain, Hdt.3.100, Plot.6.3.11, prob. in Sapph.Supp.1.13
also κέρχνος, Anaxandr.41.27, Gal.18(1).574; cf. κέρχνωμα, κέρχνη. anything in small grains: spawn of fish, Hdt.2.93. small beads, Ath.12.525e. speck, sty in the eye, Adam.1.11, al. = κεγχρίας 11 (q.v.), Dsc.Ther.15. small kind of diamond, Plin.HN37.57.
kegxrwdhs
κεγχρώδηςκεγχρ-ώδης, ες, millet-like, of eruptions, Hp.Liqu.6, Epid.2.3.1; of plants, Thphr.HP8.3.3, 4; σάρξ granulated tissue, Archig. ap. Orib. 46.26.1.
kegxrwmata
κεγχρώματακεγχρ-ώματα, ων, τά, things of the size of millet-grains: hence, eyelet-holes in the rim of a shield, E.Ph.1386.
kegxrwn
κέγχρωνκέγχρ-ων, ωνος, ὁ, a local wind on the river Phasis, Hp.Aër.15.
kegxrwtos
κεγχρωτόςκεγχρ-ωτός, ή, όν, covered with specks, εῒδη ὀφθαλμῶν Adam.1.11. with granulated, roughened surface, of tables, BGU781 v 14 (i A.D.).
kei
κεῖκεῖ, Adv., = κεῖθι, ἐκεῖθι, Archil.170, Herod.1.26.
keia
κεῖακεῖα: καθάρματα, Hsch.; cf.κήϊα. κειάμενος, κείαντες, v.καίω. κειανθί: καίοντες, Id. κεῖθεν, κεῖθι, v.ἐκεῖθεν, ἐκεῖθι. κείθιον, v.κηθίς.
keilos
κεῖλοςκεῖλος, ὁ, donkey, Sammelb.5224.29; cf. κίλλος.
keilos
κίλλοςκίλλος, ὁ, ass, Sammelb.5224.63 (written κεῖλος ib.29, 40), Hsch.; Dor.acc.to Poll.7.56; cf. κίλλαι. = τέττιξ πρωϊνός (Cypr.), Hsch.
keimai
κεῖμαικεῖμαι, κεῖσαι Il.19.319, etc. (κατά-κειαι h.Merc.254, Arc. κεῖοι Tab.Defix. in Philol.59.201), κεῖται Il.6.47, Hdt.1.9,4.62 (v.l.κέεται), IG 12.94.25; pl. κεῖνται A.Supp.242, Ion. κέᾰται Il.11.659, al., Hdt. (προς-κέανται is f.l. 1.133, cf. προς-κέαται, v.l. -κέονται, Hp.Fract.6), κείᾰται Mimn.11.6 (κατα- Il.24.567), κέονται Il.22.510, Od.16.232, prob. in Alc.94, συγ-κέονται Aret.SD2.4; imper. κεῖσο, κείσθω, Il.18.178, Hdt.2.171; subj. 3sg. κέηται Pl.Sph.257c, Lycurg.113, Ep. κεῖται (fr. κέψ-ε-ται) Il.19.32, Od.2.102, al., δια-κέησθε Isoc.15.259, κείωνται IG22.1176.21; opt. 3sg. κέοιτο Hdt.1.67, Hp.Art.14 (κατα-), Is.6.32, Pl.R.477a; inf. κεῖσθαι Il.8.126, Hp.Prog.3, Hdt.2.127, al., κέεσθαι v.l.in ib.2, cf.Hp.Aër.6, Archim. Aequil.1 Prooem.; part. κεί μενος Il.7.265, etc.: impf. ἐκείμην Od.13.284, etc., Ep. κείμην 9.434; Ep. 3sg. κέσκετο 21.41, (παρε-) 14.521; Ion. 3pl. ἐκέατο Hdt.1.167, Ep. κέατο Il.13.763, κείατο 11.162; κεῖντο 21.426, (ἐπέ-) Od.6.19: fut. κείσομαι Il.18.121, A.Ch.895, etc., Dor. κεισεῦμαι Theoc.3.53. (Cf. Skt. śéte ( = κεῖται), also śáyate 'lie', Gr. κοίτη, κοιμάομαι, perh. Lat. cunae, etc.)
to be laid (used as Pass. to τίθημι): hence, lie, lie outstretched, used by Hom. mostly with Preps., πυρὴν . . ᾗ ἔνι κεῖται Πάτροκλος Il.23.210; κεῖτο παρὰ μνηστῇ ἀλόχῳ 9.556; ἐπὶ γαίῃ 11.162; ὑπ᾽ αἰθούσῃ Od.21.390; also ἐπί τινος, ὀστέα . . κείμεν᾽ ἐπ᾽ ἠπείρου 1.162; τὸ δ᾽ ἥμισυ κεῖτ᾽ ἐπὶ γαίης Il.13.565, cf. 20.345; but ὁ δ᾽ ἐπ᾽ ἐννέα κεῖτο πέλεθρα lay stretched over . . , Od.11.577, al.; later κεῖσθαι εἰς . . , in pregnant sense, εἰς ἀνάγκην κείμεθ᾽ E.IT620; εἰς ὀλίγην κ. κόνιν AP9.677 (Agath.); also ἐπὶ τὴν ὁδὸν κ. to be strewn upon the path, Call.Iamb.1.250: Archit., κείμενον σχῆμα, opp. ὠρθωμένον, plan, opp. elevation, Apollod.Poliorc.163.3: c.acc., τόπον . . ὅντινα κεῖται S.Ph.145 (anap.). lie down to rest, repose, Od.13.281, etc.; πορφυρέᾳ κείμενος ἐν χλανίδι Simon.37.12; lie, remain, κεῖτο γὰρ ἐν νήεσσι . . Ἀχιλλεύς Il.2.688, cf. 7.230, etc.; οὐ χρῆν ἥσυχον κεῖσθαι πόδα S.Fr.142.13; lie still, λασίην ὑπὸ γαστέρ᾽ ἐλυσθεὶς κείμην, of Odysseus under the ram's belly, Od.9.434: metaph., κακὸν κείμενον a sleeping evil, S.OC510 (lyr.); τοῦ κύματος κειμένου Ael.NA15.5. lie sick or wounded, ἐν νήσῳ κεῖτο, of Philoctetes, Il.2.721, cf. 15.240; κείσεται οὐτηθείς 8.537, cf. 11.659; γήραϊ λυγρῷ κεῖται ἐνὶ μεγάροις ἀρημένος 18.435; κεῖτ᾽ ὀλιγηπελέων Od.5.457; lie in misery, ἐοικότι κεῖται ὀλέθρῳ 1.46; κεῖται ἐν ἄλγεσι θυμός 21.88, cf. S.Ph.183 (lyr.); κ. ἐν κακοῖς E.Ph.1639, Hec.969; κειμένῳ ἐπεμπηδᾶν to kick him when he's down, Ar.Nu.550. lie dead, Il.5.467, 16.541, al., A.Ag.1438, 1446, S.Ph.359; κεῖται δὲ νεκρὸς περὶ νεκρῷ Id.Ant.1240: rare in Prose, χίλιοι . . νεκροὶ κείμενοι Hdt.8.25, cf. Hdn. 2.1.8. freq. also in epitaphs, lie buried, τῇδε κείμεθα Simon. 92, cf. 97; κεῖσαι ζῶν ἔτι μᾶλλον τῶν ὑπὸ γᾶς Id.60; also κ. ἐν Ταρ τάρῳ Pi.P.1.15; ἐν τάφῳ, ἐν Ἅιδου, παρ᾽ Ἅιδῃ, A.Ch.895, S.El.463, OT972; also in Prose, τὸν χῶρον ἐν τῷ κέοιτο Ὀρέστης Hdt.1.67, cf. 4.11,9.105, Th.2.43; κ.ὑπό τινων to be buried by . . , Plu.2.583c. freq. of a corpse, lie unburied, Il.18.338, 19.32; κεῖται . . νέκυς ἄκλαυτος ἄθαπτος 22.386; μὴ δή με ἕλωρ Δαναοῖσιν ἐάσῃς κεῖσθαι 5.685; also κεῖτ᾽ ἀπόθεστος . . ἐν πολλῇ κόπρῳ lay uncared for, of the old hound of Odysseus, Od.17.296; εὐνὴ . . κάκ᾽ ἀράχνια κεῖται ἔχουσα 16.35; of places, lie in ruins, δόμοι . . χαμαιπετεῖς ἔκεισθ᾽ ἀεί A.Ch. 964 (lyr.), cf. Pl.R.425a, Lyc.252. of wrestlers, have a fall, A.Eu.590; πεσών γε κείσομαι Ar.Nu.126. of places, to be situated, lie, νῆσος ἀπόπροθεν εἰν ἁλὶ κεῖται Od.7.244, cf. 9.25, 10.196, etc.; ἐν τῇ [γῇ] κείμενά ἐστι τὰ Σοῦσα (for κεῖται) Hdt.5.49; Αἴγινα . . πρὸς νότου κ. πνοάς A.Fr.404; πρὸ Μεγάρων κ. Th.3.51; πόλις αὐτάρκη θέσιν κειμένη Id.1.37; θέσιν κέεσθαι νοσερωτάτην Hp.Aër.6, cf. Arist. HA496a14; κ. πρὸς τὸν ἥλιον, πρὸς ἄρκτον, Id.Mete.360b14,363a3. of things, lie or be in a place, ὅθι οἱ φίλα δέμνι᾽ ἔκειτο Od.8.277; ἕλε δίφρον κείμενον placed there, 17.331, cf. 410; φόρμιγγα . . , ἥ που κεῖται ἐν ἡμετέροισι δόμοισι 8.255: in Prose, δύο τράπεζαι ἐκείσθην Lys.13.37; χύτρας εὐκρινῶς κειμένας X.Oec.8.19. fit, of shoes, Herod. 7.121. κεῖσθαι, posture, attitude, as a category, Arist.Cat.2a2. to be laid up, in store, of goods, property, etc., δόμοις ἐν κτήματα κεῖται Il.9.382; πολλὰ δ᾽ ἐν ἀφνειοῦ πατρὸς κειμήλια κ. 6.47; βασιλῆϊ δὲ κεῖται ἄγαλμα is reserved . . , 4.144; μνῆμα ξείνοιο . . κέσκετ᾽ ἐνὶ μεγάροισι was left lying . . , Od.21.41; of things dedicated to a god, κ. ἐν θησαυρῷ Hdt.1.51, cf. 52, Alc.94; of money, κείμενα deposits, Hdt.6.86.ά; κ. σοι εὐεργεσία ἐν τῷ ἡμετέρῳ οἴκῳ Th.1.129, cf. SIG22.15 (Epist. Darei), Pl.R.345a; πολλὰ χρήματα ἐπὶ τῇ τούτου τραπέζῃ κεῖταί μοι at his bank, Isoc.17.44; παρά τινι Pl.Ep.346c; τἀργύριόν σοι κείσεται the caution-money shall be deposited, Ar.Ra.624; δραχ μὴν ὑπόθες.—Answ. κεῖται πάλαι Diph.73.2: metaph., εἰ ταῦτ᾽ ἀνατὶ τῇδε κείσεται κράτη shall be placed to her credit, S.Ant.485, cf. Pi.I. 5(4).18. to be placed in position, τῶν ἐπὶ τοῦ τοίχου . . κειμένων κιόνων IG12.372.46. to be set up, ordained, ἄεθλα κεῖτ᾽ ἐν ἀγῶνι Il.23.273, cf. Hdt.8.26,93, Th.2.46; ὅπλων ἔκειτ᾽ ἀγὼν πέρι S.Aj. 936 (lyr.). of laws, κεῖται νόμος the law is laid down, E.Hec. 292; νόμοι ἐπ᾽ ὠφελίᾳ τῶν ἀδικουμένων κεῖνται Th.2.37; νόμοι κεῖνται περί τινος Antipho 6.2; οἱ νόμοι οἱ κείμενοι the established laws, Ar.Pl.914, cf. Lys.1.48, etc.; οἱ ὑπὸ τῶν θεῶν κείμενοι νόμοι X.Mem. 4.4.21; οἱ νόμοι οἱ ὑπὸ οἱ τῶν βασιλέων κείμενοι Isoc.1.36, cf. D.24.62; καινὰ κεῖσθαι θέσμι᾽ ἀνθρώποις E.Med.494; αἱ κείμεναι ὑπὸ τῶν ὑπατικῶν γνῶμαι the votes given by . . , D.H.7.47; οὐκέτι κ. ἡ διαθήκη no longer holds, Is.6.32; so of philosophical arguments, hold good, κατά τινων Phld.Rh.1.51 S.; θάνατος ὧν κεῖται πέρι E.Ion750; κείμεναι ζημίαι Lys.14.9, cf. Th.3.45. to be laid down in argument, posited, assumed, τοῦτο ἡμῖν οὕτω κείσθω Pl.R.350d, etc.; ὡμολογημένον ἡμῖν κ. Id.Plt.300e; freq. in Arist., κείσθω let it be assumed, Apr. 34b23,al.; τὸ ἐξ ἀρχῆς κείμενον the assumption, Metaph.1008b2, 1047b10(pl.); τὰ περὶ τὴν διάνοιαν ἐν τοῖς περὶ ῥητορικῆς κ. Po.1456a35. of names, οὔνομα κεῖται the name is given, Hdt.4.184, 7.200, cf. X.Cyr.2.2.12, Pl.Sph.257c, etc.; ὑπὸ τοῦ πατρὸς κείμενον [ὄνομα] Is.3.32; κεῖσθαι without ὄνομα, Pl.Cra.392d; κείμενα ὀόματα established terms, Arist. Top.140a3, Demetr.Eloc.96. metaph., πάντα δεινὰ κἀπικινδύνως βροτοῖς κεῖται, παθεῖν μὲν εὖ, παθεῖν δὲ θάτερα danger is set before men, that they may . . , S.Ph.503. metaph., of continuing conditions, ἐνὶ φρεσὶ πένθος ἔκειτο lay heavy, Od.24.423; εὔστομα κείσθω remain unspoken, Hdt.2.171; νεῖκος ἔκειτό τισι there was an enduring feud, S.OT491 (lyr.); Ἑλλήνων κείσομαι ἐν στόματι my name shall be a household word, AP9.62 (Even.); πολλῶν κείμενος ἐν στόμασιν Thgn.240; εὖ κείμενα A.Ch.693; μὴ κινεῖν (sc. κακὸν) εὖ κείμενον 'let sleeping dogs lie', Pl.Phlb.15c, cf. Hyp. Fr.30, Suid. ταῦτα θεῶν ἐν γούνασι κεῖται, i.e. these things are yet in the power of the gods, to give or not, Il.17.514, 20.435. κεῖσθαι ἔν τινι to rest entirely or be dependent on him, ἐν ἀγαθοῖσι κ. πολίων κυβερνάσιες Pi.P.10.71; ἐν ὔμμι ὡς θεῷ κείμεθα S.OC248 (lyr.); also ἐπί τινι, τὰ δ᾽ οὐκ ἐπ᾽ ἀνδράσι κ. Pi.P.8.76: also with simple dat., Λεωφίλῳ πάντα κεῖται Archil.69, prob.in Com.Adesp.1325; of things, depend upon, τὸ πανηγυρικὸν ἐν μελέτῃ καὶ τριβῇ κ. Phld.Rh.1.93 S.; τὰ . . γυμνάσια ἐν τῇ κινήσει κ. Antyll. ap. Orib.6.23.1. Medic., to be left to settle, of urine, Hp.Epid.1.26.β´. φάρυγξ οὐ φλεγμαίνουσα, κειμένη δέ, i.e. not swollen, ib.2.2.24. Gramm., of words and phrases, to be found, occur, παρὰ τῷ ποιητῃ Str.7.3.6, cf. Ath.2.58b; κεῖται ἐν τῷ Περὶ Πλούτου Phld.Oec. p.39 J.; ποῦ κεῖται; Ath.4.165d, cf. Κειτούκειτος; κ. ἀντί τινος to be used instead of . . , Str.8.6.7; τὸ κείμενον the received text, Sch.vulg.Pi.O.2.48.
keimhliarxhs
κειμηλιάρχηςκειμηλι-άρχης, ου, ὁ, treasurer, Just.Nou.40 Praef.1.
keimhliarxion
κειμηλιάρχιονκειμηλι-άρχιον, τό, treasury, Cod.Just.11.48.20.1, al.
keimhliofulakion
κειμηλιοφυλάκιονκειμηλιοφῠλάκιον [ᾰ], τό, treasury, Just.Nov.59.6.
keimhlion
κειμήλιονκειμήλι-ον, τό, (κεῖμαι) anything stored up as valuable, treasure, heirloom, τῆ νῦν, καὶ σοὶ τοῦτο, γέρον, κ. ἔστω Il.23.618, cf. Xenoph.2.9, etc.; δῶρον . . ὅ τοι κ. ἔσται Od.1.312; ἐν ἀφνειοῦ πατρὸς κ. κεῖται, χαλκός τε χρυσός τε πολύκμητός τε σίδηρος Il.6.47; opp. live chattels (πρόβασις), Od.2.75 (pl.), S.El.438, E. Heracl.591; of a person, Id.Rh.654; of a fish, κ. Ἀμφιτρίτης Theoc. 21.55: metaph., κ. ἐσθλά. of γνῶμαι, E.Fr.362.4: rare in Prose, Hdt. 3.41, Luc.Prom.Es4, PGiss.35.2 (iii A.D.): metaph., φίλος ἀνυπόστατον κ. Secund.Sent.11; in bad sense, κακὸν κ. Hp.Lex4. relic, ἅγια κ. τῆς ἐκκλησίας PGrenf.2.111.1 (v/vi A.D.).
keimhlios
κειμήλιοςκειμήλι-ος, ον, treasured up, πατὴρ . . ὅτῳ καὶ μήτηρ . . ἐν οἰκίᾳ κεῖνται κειμήλιοι Pl.Lg. 931a; κειμήλιον θέσθαι [τὸν θησαυρόν] ib.913a.
keimhliow
κειμηλιόωκειμηλιόω, treasure up, Eust.1376.13
Med., Hdn.Epim.66.
keinos
κεῖνοςκεῖνος, η, ο, Ion. and poet. for ἐκεῖνος. Adv. κείνως. κεινός, ή, όν, Ion. and poet. for κενός. κεινόω, v. κενόω. Κεῖος, v. Κέως. κεῖρα: γενεά, ἢ ἡλικία, Hsch.
keinos
κενόςκενός, ή, όν, Ion. and poet. κεινός Il.3.376, 4.181, 11.160, 15.453, Pi.O.2.65, 3.45, Hdt.1.73, al.; Ep. also κενεός, as always in Hom. (exc. in Il.ll.cc., and κενός Od.22.249 (s.v.l., fort. κενέ᾽ εὔγματα or κείν᾽ εὔγματα)), also Hp.Aph.7.24, Meliss.7, Timo 20.2 (Comp.), and in Dor., IG42(1).121.73 (Epid., iv B.C.); Aeol. κέννος, acc. to Greg. Cor.p.610 S.: Sup. κεννότατος Sch.Tz.in An.Ox.3.356.18; but οἱ Αἰολεῖς . . οὐ λέγουσι κέννος Choerob.in An.Ox.2.242, cf. Hdn.Gr.2.302, and the true Aeol. is prob. κένος or κένεος, from *κενϝος, kenevos, cf. Cypr. κενευϝός Schwyzer683.4. mostly of things, empty, opp. πλέως, Ar.Eq.280; opp. πλήρης, Id.Nu.1054; opp. μεστός, Diph.12; κενεὰς σὺν χεῖρας ἔχοντες Od.10.42; νοστήσαντας κεινῇσι χερσί Hdt.1.73; κεναῖς χερσίν Pl.Lg.796b (v. infr. 11.2); τὸ κ. (sc. τάλαντον) the empty one, Ar.Fr.488.5; κ. οἴκησις S.Ph.31; γῆ Id.OT55; εὐνή Id.Ant.424; χώματα κεινά, = κενοτάφια, Hdt.9.85; κ. τάφος E.Hel.1057; κατέθισαν ἐπὶ κενευϝῶν (sc. τάφων gen. sg.) Schwyzer l.c. (Cypr.); κ. χρόνος a pause in music, Anon.Bellerm.83; σφυγμὸς κ. Agathin. ap. Gal.8.936; of wool and wine, dub. sens. in Archig. ap. Gal.8.945; τὸ κ. the void of space, Democr.9, Meliss.l.c., Emp.13,al., Epicur.Ep.1p.6U., etc.; τὸ κ., = τόπος ἐστερημένος σώματος, Arist.Ph.208b26, cf.213a13 sqq., Cael.279a13; κ. χώρα Pl.Ti.58a; ἢν κενεὸν λάβῃ [ἡ διακοπή] if it penetrates the (brain-) cavity, Hp.Aph. l.c.; esp.Astrol., not occupied by a planet, κ. δρόμος Man.2.452, cf.Vett. Val.94.27; cf. κενοδρομέω. empty, fruitless, void, κενὰ εὔγματα εἰπών Od.22.249 (v. supr.); ἐλπίς, ἐλπίδες, Simon.5.16, A.Pers.804; γνώμα Pi.N.4.40, cf. S.Ant.753; ἔξοδοι Id.Aj.287; φροντίδες Id.Fr.949; τέρψις ib.577; φόβοι E.Supp.548, cf.X.An.2.2.21; φρόνημα Pl.R.494d, etc.; κ. πρόφασις καὶ ψευδής D.18.150; λοιδορία κ. Id.2.5; μάταιον καὶ κ. ib.12; κενὸν ἆρα καὶ τὸ φάρμακον πρὸς τὸ κ. prob. in Men.530.19; ἀπόντων κενὴν κατηγορεῖν bring an idle charge, Arist.Resp.470b12; ineffectual, λύγξ Th.2.49; πουλυμαθημοσύνης, τῆς οὐ κενεώτερον ἄλλο Timo l.c.; πολλὰ κ. τοῦ πολέμου Arist.EN1116b7; κ. δόξαι Epicur. Sent.15; ἐπιθυμίαι, opp. φυσικαί, Id.Ep.3p.62U., Diog.Oen.59; κ. ὀρέξεις Metrod.Herc.831.16; freq.in adverbial usages, neut.pl., κενεὰ πνεύσαις Pi.O.10(11).93; ἡ διὰ κενῆς ἐπανάσεισις τῶν ὅπλων empty flourishing of arms, Th.4.126; διὰ κενῆς ῥίπτειν throw without a projectile, Arist.Pr.881a39; κεκλάγγω διὰ κενῆς ἄλλως to no purpose, Ar. V.929; μάτην διὰ κ. Pl.Com.174.21; οὐ μαχοῦμαί σοι διὰ κ. Men.Sam. 260; ἐν κενοῖς S.Aj.971; κατὰ κενῆς Procl.in Ti.2.167 D.; εἰς κενόν D.S. 19.9, Hld.10.30; εἰς κ. ἡ δαπάνη IG14.1746; εἰς κ. μοχθεῖν Men.Mon. 51; κατὰ κενοῦ χανεῖν Suid.s.v. λύκος ἔχανεν; κατὰ κενοῦ φέρειν τὰς χεῖρας Ph.1.153; κατὰ κ. βαίνειν, = κενεμβατεῖν, Plu.2.463c: regul. Adv. κενῶς, διαλεκτικῶς καὶ κ. Arist.de An.403a2; λογικῶς καὶ κ. Id.EE1217b21; μὴ κ. πόνει Men.1101, cf. Epicur.Ep.3p.61U., Polystr. p.7 W., Arr.Epict.2.17.6, Plu.2.35e. of persons and things, c.gen., destitute, bereft, τοῦ νοῦ S.OC931; φρενῶν Id.Ant.754; δακρύων E.Hec.230; συμμάχων κ. δόρυ Id.Or.688; πεδίον κ. δένδρων Pl.R.621a; κ. φρονήσεως, ἐπιστήμης, Id.Ti.75a, R.486c; κ. πόνου without the fruits of toil, A.Fr.241. abs., empty-handed, αἰσχρόν τοι δηρόν τε μενειν κενεόν τε νέεσθαι Il.2.298, cf. Od.15.214; ἀπίκατο, οἱ μὲν κεινοί, οἱ δὲ φέροντες κτλ. Hdt.7.131; κενὸς κενὸν καλεῖ A.Th.353 (lyr.); ἥκεις οὐ κενή S.OC359, cf.Tr.495; οὐθ᾽ ὑπεργέμων . . οὔτε κ. Alex.216; of camels, without burdens, unloaded, opp. ἔγγομοι, OGI629.166 (Pal- myra, ii A.D.); κ. ἂν ἴῃ . . , κ. ἄπεισιν Pl.R.370e; κ. τινὰ ἐξαποστεῖλαι LXX Ge.31.42; bereft of her mate, λέαινα S.Aj.986; orphan, Ἔρωτες Bion 1.59; ὑπ᾽ ἄσθματος κενοί exhausted . . , A.Pers.484; of places, without garrison, χῶραι Aeschin.3.146, cf. Hdt.5.15; of the body, without flesh, Plu.2.831c. devoid of wit, vain, pretentious, κεινὸς εἴην Pi.O.3.45; διαπτυχθέντες ὤφθησαν κενοί S.Ant.709; ἀνόητον καὶ κ. Ar.Ra.530, cf.Ep.Jac.2.20. Comp. and Sup., κενότερος Stratt.10 D.; -ότατος D.27.25, Phld.Rh.1.67 S., al., cf. Choerob.in Theod.2.76, EM275.50; κενώτερος, -ώτατος, Pl.Smp.175d, v.l. in Arist.EN1107a30 (Comp.); κενεώτερος Timo (v. supr.); κενεώτατος v.l. in Hp.Acut.62.
keinow
κενόωκενόω, E.Med.959, Pl.Smp.197d; Ep. κεινόω Nic.Th.56, Al.140: fut. κενώσω E.Ion447: aor. ἐκένωσα Id.Ba.730: pf. κεκένωκα App.BC 5.67
Pass., fut. κενωθήσομαι Gal.4.709, κενεώσομαι Emp.16: aor. ἐκενώθην Th.2.51: pf. κεκένωμαι Hdt.4.123, Hp.Morb.Sacr.9: (κενός): —empty, πᾶσαν ἠπείρου πλάκα A.Pers.718 (troch.); ναούς E.Ionl.c.: c. gen., empty of a thing, ἀνδρῶν τάνδε πόλιν κενῶσαι A.Supp.660, cf. E.Rh.914 (lyr.); χέρας [δώρων] Id.Med.l.c.; τινὰ τᾶς συοπλουτοσύνας Cerc.4.13; opp. πληροῦν τινά τινος, Pl.l.c., cf. R.560d
Pass., to be emptied, made or left empty, S.OT29; ἐς τὸ κενούμενον into the space continually left empty, Th.2.76; οἰκίαι πολλαὶ ἐκενώθησαν ib.51: c.gen., τούτων κενεώσεται . . αἰών will be left without them, Emp.l.c.; κεκενωμένου τοῦ τείχεος πάντων stripped of all things, Hdt.l.c. make a place empty by leaving it, desert it, βωμοῦ ἐσχάραν E.Andr.1138; λόχμην Id.Ba.l.c.
Pass., κενωθεισῶν τῶν νεῶν Th.8.57. Medic., empty by depletion, opp. πληροῦν, Hp.Aph.2.51, cf. Aret.CA1.2, Gal.l.c.; τινα Phld.Lib.p.30 O.; carry off, αἷμα Luc.Ocyp.93; ἐκ τοῦ σώματος χολήν Gal.Nat.Fac.1.13
Pass., τὰ κενούμενα evacuations, Id.6.78, Antyll. ap. Stob.4.37.27. empty out, pour away, φάρμακον Iamb.Bab.7: metaph., πλοῦτον f.l. in Ph.1.119
Pass., τοῦ λαοῦ κενωθέντος D.S.24.1; make away with, θανάτου βάρος Cypr. Fr.1.6. expend, εἴς με κένωσον πᾶν βέλος AP5.57 (Arch.). in Pass., waste away, shrivel, Thphr.HP7.4.3, 9.14.3. metaph., make empty, ἑαυτόν Ep.Phil.2.7; make void or of no effect, καύχημα 1 Ep.Cor.9.15; ὑπάρξεις Vett.Val.90.7
Pass., to be or become so, Ep.Rom.4.14.
keios
ΚέωςΚέως, ἡ, Ceos, one of the Cyclades, IG12(5).532.7, Str.10.5.6, etc.
hence Κεῖος, Ion. Κήϊος, ὁ, a Ceian, Hdt.5.102, etc.; οὐ Χῖος, ἀλλὰ Κεῖος not a (roguish) Chian, but an (honest) Ceian, proverb in Ar.Ra.970; ἀκόλαστόν τινα . . , καὶ οὐδαμῶς Κεῖον Pl.Prt.341e, cf. Lg. 638b; prov., ἐν Κέῳ τίς ἡμέρα; Crates Com.29.5. (Not to be confused with Κέος IG42(1).122.117, or with Κέος Hdt.8.76 (cf. Wiener Sitzb.211(1).30).)
keiqion
κηθίςκηθίς, ίδος, ἡ, dice-box, prob. in Poll.7.203
Dim. κήθιον, Hermipp. 27, κηθίδιον, Poll.10.150.—Wrongly written κητίον, Alciphr. 1.39, Ath.11.477d cod. A
χείτιον, Ion. κείθιον, Eust.1259.36. (Ath.l.c. derives it from χείσεται, fut. of χανδάνω.)
keiras
κειράςκειράς, άδος, ἡ, shorn, LXX Je.31 (48).31, 36; prob. f.l. for κουράς, v.l. κιδάρας.
keiriaths
κειριάτηςκειριάτης, taeniosus, Gloss.
keiriow
κειριόωκειριόω, swathe, in Pass., Herm.Trism.in Rev.Phil.32.254, 264.
keiris
κεῖριςκεῖρις, εως, ἡ, fabulous bird, expld. by ἱέραξ or ἀλκυών, Hsch., cf. Verg.Ciris tit. κειρύλος, v. κηρύλος.
keirulos
κηρύλοςκηρύλος [ῠ], ὁ, fabulous sea-bird, sts. identified with ἀλκυών, or the male of that species (cf. Antig. ap. Hsch.), Alcm.26.2, Archil.141 (cf. 49 D.), Arist.HA593b12, Clearch.73, Ael.NA5.48: κειρύλος, Ar. Av.300 (cf. Sch.ad loc., Hsch.), applied to the barber Sporgilos (from κείρω).
keirw
κείρωκείρω, fut. κερῶ Pl.R.471a, Ion. κερέω Il.23.146: aor. ἔκειρα Pi. P.9.37, E.Tr.1173, etc., Ep. ἔκερσα Il.13.546 (ἀπο-, in tmesi), A. Supp.666 (lyr.): pf. κέκαρκα Sammelb.6002 (ii B.C.), (περι-) Luc. Symp.32
Med., fut. κεροῦμαι E. Tr.1183, (ἀπο-) Pl.Phd.89b: aor. ἐκειράμἡν Lys.2.60, etc., Ep. ἐκερσάμην Call.Fr.311, A.Pers.953 (lyr.): —Pass., aor. 1 part. κερθείς (v.l. καρθ-) Pi.P.4.82: aor. 2 ἐκάρην [ᾰ] PSI4.368.45 (iii B.C.), subj. κᾰρῇ Hdt.4.127, inf. κᾰρῆναι, part. καρείς, Luc.Sol.6, Plu.Lys.1: pf. inf. κεκάρθαι Hdt.2.36: Att. plpf. ἐκεκάρμην Luc.Lex.5. (Cf. Skt. kṛṇā´ti 'wound', Lat. caro: prob. also OE. scieran, Eng. shear.)
cut short, shear, clip, esp. of hair, σοί τε κόμην κερέειν (sc. Σπερχειῷ) Il.23.146, cf. Paus.1.37.3; κ. ἐν χρό¨ [τὰς τρίχας] crop it close, Hdt.4.175; ἀλόχων κείραντες ἔθειραν E.Hel.1124 (lyr.): —more freq. in Med., cut off one's hair or have it cut off, as a sign of mourning (cf. κουρά), τοῦτο . . γέρας οἶον ὀϊζυροῖσι βροτοῖσι, κείρασθαί τε κόμην βαλέειν τ᾽ ἀπὸ δάκρυ παρειῶν Od.4.198, cf. 24.46, Il.23.46; πολύν σοι βοστρύχων πλόκαμον κεροῦμαι E.Tr.1183; κείρομαι κόμαν Id.Ph. 322 (lyr.): abs., cut off one's hair, κείρασθε, συμπενθήσατ᾽ Id.HF1390; ἐφ᾽ οἷς ἡ πόλις ἐπένθησε καὶ ἐκείρατο Aeschin.3.211, etc.; ἄξιον ἦν ἐπὶ τῷδε τῷ τάφῳ κείρασθαι τῇ Ἑλλάδι Lys. l.c.: Com., πρὸς φθεῖρα κείρασθαι to have oneself close shorn, Eub.32
Pass., κουρᾷ . . πενθίμῳ κεκαρμένος E.Or.458; σύμβολον κ. half-cropped, Hermipp.14; τὰ ῥόδα κ. Pherecr.108.29; also, of the hair, to be cut off, πλόκαμοι κερθέντες Pi.P.4.82; βοστρύχους κεκαρμένους E.El.515. crop a person, σφέας αὐτοὺς καὶ τοὺς ἵππους, in sign of mourning, Hdt.9.24; κεκάρθαι τὰς κεφαλάς to have their heads shorn, Id.2.36; Θρᾳκιστὶ κέκαρμαι Theoc.14.46; v. χρώς 1.2, ἐγκυτί; shear sheep, μάχαιραι κουρίδες, αἷς κείρομεν τὰ πρόβατα καὶ τοὺς ποιμένας Cratin.37; κείρεσθαί (tonderi) μου τὰ πρόβατα, ἀλλ᾽ οὐκ ἀποξύρεσθαι (deglubi) βούλομαι Tiber. ap. D.C. 57.10 (cf. infr. 3); τὸ μὲν [καρῆναι] ἐπὶ προβάτων τιθέασι καὶ ἐπὶ ἀτίμου κουρᾶς (cf. Luc.Sol.6), κείρασθαι δὲ ἐπὶ ἀνθρώπων Phryn.292; but τῶν Ἀργείων ἐπὶ πένθει καρέντων Plu.l.c.; τῷ σε χρὴ δρεπάνοισι καὶ οὐ ψαλίδεσσι καρῆναι AP11.368 (Jul. Antec.). metaph., 'fleece', plunder, τὴν μάμμην Herod.3.39. cut down, δοῦρ᾽ ἐλάτης κέρσαντες Il. 24.450; ὕλην S.Tr.1196; crop close, opp. ἐπιτέμνειν, Thphr.CP3.23.3; pluck, ἄνθη Philostr. VA1.5: metaph., ἐκ λεχέων κ. μελιαδέα ποίαν Pi.P.9.37; Ἄρης κέρσειεν ἄωτον A.Supp.666 (lyr.). ravage a country, esp. by cutting down crops and fruit-trees, τὸ πεδίον Hdt.5.63; τέμενος Id.6.75, cf. OGI765.10 (Priene); τὴν γῆν Hdt.6.99, Th. 1.64; χώραν Aen.Tact.15.9; destroy, πόλιν Call.Fr.1.60 P.; also, clear, of pioneers, ὄρος Hdt.7.131
Pass., of a country, to be ravaged, καρῆναι Id.4.127, cf. 8.65; κεκαρμένα κτήματα SIG364.67 (Ephesus, iii B.C.)
Med., χθὼν πεύκας κειραμένη having its pine-trees cut down, AP9.106 (Leon.); ἄρουραι λήϊα κειράμεναι Ps.-Phoc.166: metaph., Σπάρτη . . ἐκείρατο δόξαν had her glory shorn off, Epigr. ap. Paus. 9.15.6; Ἄρης νυχίαν πλάκα κερσάμενος having had the plain swept clean (by destroying the men), A.Pers.953 (lyr.). ἔκειρε πολύκερων φόνον slaughtered many a horned beast by hewing, S.Aj.55. hew, carve, ἐπίβασιν Inscr.Cypr.99 H. cut through transversely, opp. σχίζειν (slit longitudinally), φλέβα Antyll. ap. Orib.7.11.3. generally, destroy, consume: tear, eat greedily, of beasts, κείρει τ᾽ εἰσελθὼν βαθὺ λήϊον [ὄνος] Il.11.560; of fish, δημὸν . . ἐπινεφρίδιον κείροντες 21.204; of vultures, ἧπαρ ἔκειρον Od.11.578, cf. Luc.DDeor. 1.1, DMort.30.1. metaph., waste, devour, ἐκείρετε πολλὰ καὶ ἐσθλὰ κτήματ᾽ ἐμά Od.2.312; ἔκειρον κτήματ᾽ ἐνὶ μεγάρῳ 22.369, etc.: abs., κείρετε (sc. βίοτον) 1.378.
keise
κεῖσεκεῖσε, Adv., Ion. and Ep. for ἐκεῖσε. κεισός, a plant, Hsch. (Perh. for κισσός.) κεῖσσα, Lacon. for κίσσα, Id. κείστη, v. κίστη.
keitoukeitos
ΚειτούκειτοςΚειτούκειτος, ὁ, comic name of a Gramm., who asked respecting every dish—κεῖται ἢ οὐ κεῖται; (cf. κεῖμαι v.5) Ath.1.1e.
keiw
κείωκείω (A), once in Hom. κέω (v. infr., cf. A.D.Adv.143.11), Ep. Desiderat. of κεῖμαι, βῆ δ᾽ ἴμεναι κείων he went to lie down, went to bed, Od.14.532, cf. 18.428; ἔνθ᾽ ἴομεν κείοντες Il.14.340; κείω I will lie, Od.19.340; κειέμεν οὕτω that they will lie thus, 8.315; ὄρσο κέων get thee to bed, 7.342. later, simply, sleep, rest, Arat. 1009.
keiw
κείωκείω (B), cleave, radic. form of κεάζω, only in pres. part. κείων (perh. for Κεῶν = Κεάων) Od.14.425.
keiwdhs
κειώδηςκειώδης, = κηώδης, Hsch.
kekaddixqai
κεκαδήσωκεκᾰδήσω, κεκάδοντο, κεκαδών, v. χάζομαι
but for κεκαδήσομαι, v. κήδω
for κεκαδδίχθαι, v. κάδδιχος. κεκαδμένος, v. καίνυμαι.
kekafhws
κεκαφηώςκεκᾰφηώς, Ep. pf. part. with no pres. in use, Hom. only in phrase κεκαφηότα θυμόν breathing forth one's life, Il.5.698, Od.5.468: in later Poets intr., worn out, fordone, κεκαφηότα γυῖα Opp.C.4.206; κ. γυῖα κεραυνῷ Nonn.D.2.539; δέμας κ. λιμῷ ib.26.108; δίψῃ κεκαφηότας ib.29.299; ἄνδρα . . κεκαφηότα δηϊοτῆτι ib.46.93; κεκαφηότι θυμῷ Opp.H.3.572; κ. ταρσῷ weary, AP9.653 (Agath.). (Cogn. with καπύω, κάπτω: Hsch. has κέκηφε: τέθνηκεν.)
kekakourghmenws
κεκακουργημένωςκεκᾰκουργημένως, Adv. maliciously, Sch.Aeschin.3.3.
kekalakas
κεκάλακαςκεκάλακας: καλὴ γέγονας, ἢ ἐκάλεσας, Hsch. κεκαλμένον: ἐπὶ γῆς ἐκπεπτωκός, Id. κέκασμαι, κεκασμένος, κέκαστο, v. καίνυμαι.
kekeina
κεκεῖνακεκεῖνα: κισσός, Hsch. κεκῆνας: λαγωούς (Cret.), Id.
kekhrugmenws
κεκηρυγμένωςκεκηρυγμένως, Adv., (κηρύσσω) notoriously, Poll.6.208.
kekilos
κέκιλοςκέκιλος: ἰσχνόφωνος, Hsch.
keklasmenws
κεκλασμένωςκεκλασμένως, Adv., (κλάω A) effeminately, Anon. ap. Suid.s.v.ληκυθισμός.
kekleatai
κεκλέαταικεκλέᾰται, κεκλήατο, v. καλέω
κέκλετο, v. κέλομαι. κέκληγα, part. κεκληγώς, v. κλάζω. κεκλίᾰται, κεκλῐμένος, κέκλῐτο, v. κλίνω. κέκλομαι, κεκλόμενος, v. κέλομαι. κέκλῠθι, κεκλῠτε, v. κλύω.
keklomai
κέλομαικέλομαι, Ep. 2sg. κέλεαι, sts. disyll., Il.24.434, Od.4.812, 10.337: impf. κελόμην Il.1.386, ἐκέλευ Theoc.3.11, κέλετο Il.15.119 (Dor. κέντο Alcm.141, acc. to Eust.756.30), ἐκέλετο IG42(1).122.35 (Epid., iv B.C.): fut. κελήσομαι Od.10.296: aor. 1 ἐκελήσατο, κελήσατο, Epich.71, 99, Pi.O.13.80, I.6(5).37, IG42(1).121.108 (Epid., iv B.C.): Ep.aor.2 ἐκέκλετο, κέκλετο, Il.11.285, 16.421, Hes.Sc.341: hence was formed by later Poets pres. κέκλομαι A.R.1.716, etc.; Dor. opt. κεκλοίμαν A.Supp.591 (lyr.); part. κεκλόμενος, v. infr. 11.1; imper. κέκλεο and κέκλου Hsch. (this pres. used in pass. sense by Man.2.251, 3.319): poet. (also in Dor.Prose, IGll. cc., al. (Epid., iv B.C.), cf.infr.11; ὅν κα κέλωνται τοὶ ἱαροποιοί Abh.Berl.Akad.1928(6).12 (Cos, iv B.C.)): Act. aor. 1 ἐκέλησεν Hsch.
= κελεύω, urge, exhort, command.—Constr. like κελεύω: c.acc.pers.et inf., Il.5.810, 16.657, al., Alc.46, Pi. Il.cc., A.Ag.1119 (lyr.); of the commands of a god, IG42(1).121.50 (Epid., iv B.C.), al.; μεταλλῆσαί τί ἑ θυμὸς . . κέλεται, καὶ κήδεά περ πεπαθυίῃ (instead of -υῖαν) Od.17.555. c.dat.pers.et inf., φυλασσέμεναί τε κέλονται ἀλλήλοις Il.10.419: more freq. without inf., Ἀργείοισιν ἐκέκλετο μακρὸν ἀΰσας 6.66; ἀμφιπόλοισι κέκλετο ib.287; ἵπποισιν ἐκέκλετο 8.184; ἀλλήλοισι κέλεσθε 12.274. abs., κέλομαι γὰρ ἔγωγε for [so] I advise, 23.894, Od.17.400; κέλεαι γάρ 5.98; ἐγὼ κέλομαι καὶ ἄνωγα 3.317; ἐπὶ δ᾽ Ἕκτορι κέκλετο θυμὸς (sc. ἑ ἰέναι) Il. 16.382; less freq. of things, ἰαίνετο κηρός, ἐπεὶ κέλετο μεγάλη ἴς the wax melted, since mighty force constrained it, Od.12.175; ὡς . . παρ᾽ ἡμετέρης κέλεται πιστώματα Μούσης Emp.5. call to, κέκλετο δ᾽ Ἥφαιστον Il.18.391; call upon for aid, h. Cer.21; πρῶτά σε κεκλόμενος, θύγατερ Διός S.OT159 (lyr.), cf. A.Supp.591 (lyr.); ἄν μὴ κελομένου πρίαται Milet.3.140C56 (iii B.C.), cf. Leg.Gort.6.48, Schwyzer 181v4,8 (Crete). call by name, νιν ὄρνιχος κέκλετ᾽ ἐπώνυμον Pi. I.6(5).53. (κέλομαι, κέλλω, κελεύω may be cogn. with Skt. kalayati 'push', Lat. celer.)
kekmhkotws
κεκμηκότωςκεκμηκότως, Adv., (κάμνω) wearily, Sch.S.El.164.
kekmhws
κεκμηώςκεκμηώς, ότος and ῶτος, Ep. pf. part. Act. of κάμνω. κέκνακεν: ὑπὸ κακῶν ἀπειρήκει, Hsch.
kekolasmenws
κεκολασμένωςκεκολασμένως, Adv., (κολάζω) modestly, regularly, Ath.6.273d, Ael.NA2.11, 6.1.
kekoresmenws
κεκορεσμένωςκεκορεσμένως, Adv., (κορέννυμι) to satiety, gloss on ἄδην, EM16.42.
kekorhmai
κεκόρημαικεκόρημαι, κεκορηώς, v. κορέννυμι.
kekosmhmenws
κεκοσμημένωςκεκοσμημένως, Adv., (κοσμέω) modestly, Ael.NA2.11, Philostr. VA7.42, Jul.Mis.344d.
kekothws
κεκοτηώςκεκοτηώς, v. κοτέω. κεκράανται, κεκράαντο, v. κραίνω.
kekracidamas
κεκραξιδάμαςκεκραξῐδάμας [δᾰ], αντος, ὁ, (κέκραγα, δαμάω) coined by Ar.V.596 (by analogy to Ἀλκιδάμας) as epith. of Cleon, he who conquers all in bawling.
kekragma
κέκραγμακέκρ-αγμα, ατος, τό, scream, cry, Ar.Pax637 (pl.).
kekragmos
κεκραγμόςκεκρ-αγμός, ὁ, = foreg., E.IA1357, Plu.2.654f (pl.).
kekrakths
κεκράκτηςκεκρ-άκτης, ου, ὁ, bawler, Hp. Morb.Sacr.15, Ar.Eq.137, Luc.JTr.33.
kekramenws
κεκραμένωςκεκρᾱμένως, Adv., (κεράννυμι 1.3) in a mixed manner, πρὸ τῶν ἀμίκτων ἐλέγχων κ. παρέχεται τοῖς ἐπαίνοις αὐτούς Procl.in Alc.p.102 C. in painting, with well-blended colours, Plu.2.335a (fort. leg. κεκριμένως).
kekrathmenws
κεκρατημένωςκεκρᾰτημένως, Adv., (κρατέω) in a masterly manner, ἀποδεδωκέναι Hipparch.1.8.11, cf. Phld.Po.5.26, 29. vigorously, v.l. in D.H. Comp.25. positively, S.E.M.11.42.
kekraxqi
κέκραχθικέκραχθι, v. κράζω.
kekrhqen
ΚέκροψΚέκροψ, οπος, ὁ, Cecrops mythical king of Athens, Hdt.8.44; represented with a serpent's tail, and hence called διφυής, Sch.Ar.V. 436; with the tail of a θυννίς, Eup.156: pl., = Κεκροπίδαι, IG3.1335. (Κέκροψ a barbarian name acc. to Hecat. 119 J.) Adj. Κεκρόπιος, α, ον, Cecropian, Athenian, πέτρα K. the Acropolis, E.Ion936 (also simply Κεκροπία, ἡ, used for Athens itself, Supp.658, El.1289); K. χθών Attica, Id.Hipp.34, etc.; Κεκρόπιοι, οἱ, the Athenians, APl.4.295: Κεκροπία, ἡ, village-community in Early Attica, Str.9.1.20: Κεκρόπιον, τό, shrine of Cecrops, IG12.372.63
also κεκρ-ικός, ib. 374.144. fem. Κεκροπίς, ίδος, φυλή Ar.Av.1407, IG12.302.59, etc.; K. αἶα AP7.81 (Antip. Sid.). Κεκροπίδαι, οἱ, descendants of Cecrops, Athenians, Hdt. l.c., etc.: in sg., Ar.Eq.1055. Adv. Κεκροπίᾱθεν, Ep. κέκρ-ηθεν, from Athens, Call.Dian.227, A.R.1.95.
kekrimenws
κεκριμένωςκεκρῐμένως, Adv., (κρίνω) judiciously, discreetly, μουσικῇ χρῆσθαι Plu.2.1142c; cf. κεκραμένως.
kekrothmenws
κεκροτημένωςκεκροτημένως, Adv., (κροτέω) elaborately, of style, D.H.Comp.25 (v.l. κεκρατημένως).
kekrufaleos
κεκρυφάλιονκεκρυφάλιον [ᾰ], τό, Dim. of κεκρύφαλος, Poll.7.179. κεκρυφάλεος: ἀριστερόν (Aeol.), AB1095.
kekrufaloplokos
κεκρυφαλοπλόκοςκεκρυφᾰλοπλόκος, ον, netting κεκρύφαλοι (v. sq.), Critias 69 D.
kekrufalos
κεκρύφαλοςκεκρύφᾰλος, ὁ, woman's hair-net, τῆλε δ᾽ ἀπὸ κρατὸς βάλε δέσματα σιγαλόεντα, ἄμπυκα, κεκρύφαλόν τε ἰδὲ πλεκτὴν ἀναδέσμην Il.22.469, cf. Hp.Steril.219, Ar.Th.138, D.H.7.9; κ. καὶ μίτρα Ar.Th.257; λιθόβλητοι, λιθοκόλλητοι κ., AP5.269 (Paul. Sil.), 275 (Agath.). part of the head-stall of a bridle, X.Eq.6.8; ἱππικὸς κ. IG22.1388.74, cf. Poll.1.184, 10.55. second stomach of ruminating animals, from its net-like structure, Arist.HA507b4, PA674b14, Ael.NA5.41. pouch or belly of a hunting-net, X.Cyn.6.7, Plu.Alex. 25. [ῠ in Hom., AP; but ῡ in Att., Ar.l.c., Eup.170, Antiph.117, 189.]
kekrufatai
κεκρύφαταικεκρύφαται [ῠ], v. κρύπτω. κέκτικε: τέτοκεν, Hsch. κεκύθωσι [ῠ], v. κεύθω. κεκύκη: καμπύλη, Id. κέκυλτα: δῶρα τὰ τῇ χειρὶ ἑλκόμενα, Id.
kekrummenws
κεκρυμμένωςκεκρυμμένως, Adv., (κρύπτω) secretly, LXX Je.13.17, Arr.Epict. 3.7.11.
kekupwsios
ΚεκυπώσιοςΚεκυπώσιος, ὁ (sc. μήν), name of month at Zelea, SIG279.17 (iv B.C.).
keladeinos
κελαδεινόςκελᾰδ-εινός, ή, όν, sounding, noisy, Ζέφυρος Il.23.208; Ἄρτεμις 16.183 (παρὰ τὸν γιγνόμενον ἐν τοῖς κυνηγίοις κέλαδον Sch. ad loc.); and so κελαδεινή alone, Il.21.511; of Dionysus, AP9.524.11; αὐλῶνες h.Merc.95; σῦριγξ Opp.H.5.455: neut. pl. as Adv., ποταμοὶ κελαδεινὰ ῥέοντες A.R.3.532
Pi. has Aeol. form κελαδεννός, ἔπεα κ. highsounding verses, P.3.113; ὀμφά Pae.5.46; κ. Χάριτες the loud-voiced Charites, P.9.89; κ. ὕβρις noisy insult, I.4(3).8.
keladew
κελαδέωκελᾰδ-έω, Sapph.4, E.IT1093 (lyr.); 3pl. -έοντι Pi.P.2.15: fut. -ήσω Terp.5, Pi.O.2.2, E.HF694 (lyr.), -ήσομαι Pi.O.10(11).79: poet. aor. κελάδησα B. 15.12, A.Ch.609 (lyr.), E.Hel.371 (lyr.): (κέλαδος)
Ep. and Lyr. (Trag. and Com. only in lyr. and anap., exc. Theopomp.Com.40: late in Prose, Aq.Is.49.13, Philostr.VA6.17, Ps.-Luc. Philopatr.3) Verb (cf. κελάδω), sound as flowing water, ὔδωρ ψῦχρον κ. Sapph.l.c.; κῦμα κελαδοῦν Orac. ap. Aeschin.3.112. of persons, shout aloud, ἀτὰρ κελάδησαν Ἀχαιοί, in applause, Il.23.869; ἐμὲ δεῖ κ. Pratin. Lyr. 1.3, cf. B.l.c.; κελαδέοντι ἀμφὶ Κινύραν φᾶμαι Pi.P.2.15: c. acc. cogn., κ. ὕμνους Terp.5, cf. Pi.N.4.16 codd.; νόμον Id.Pae.2.101; ἁδυμελῆ κόσμον κ. Id.O.11(10).14; [βοάς], παιᾶνας, E.Ion93, HF l.c. of various cries, e.g. of a new-born babe, A.Ch.609; of the swallow, Ar. Pax801, Ra.684; of the grasshopper, Theopomp. Com.l.c.; of the cock, ἐξ εὐνᾶς κ. crows from his perch, Theoc.18.57; of bells, ring, tinkle, E.Rh.384; of the flute, κ. φθόγγον κάλλιστον Id.El.716; of the sea, Ar.Th.44. trans., sing of, celebrate loudly, τινα Pi.O.1.9, 2.2,6.88, E.IT1093, Ar.Ra.1527; τέμενος B. 13.21, cf. E. Tr.121; τινὰ ἀμφ᾽ ἀρετᾷ Pi.P.2.63.
keladhma
κελάδημακελᾰ´δ-ημα, ατος, τό, rushing sound, Ζεφύρου E.Ph.213 (lyr.); ποταμῶν Ar.Nu.283 (anap.); later, of any loud sound, κ. σάλπιγγος AP6.350 (Crin.).
keladhtis
κελαδῆτιςκελᾰδ-ῆτις, ιδος, ἡ, loud-sounding, γλῶσσα Pi.N.4.86.
keladodromos
κελαδοδρόμοςκελᾰδοδρόμος, ον, rushing amid the noise of the chase, epith. of Artemis, Orph.A.902.
kelados
κέλαδοςκέλᾰδος, ὁ, poet. word, a noise as of rushing waters: generally, loud noise, din, clamour, θῆκε πολὺν κέλαδον καὶ ἀϋτήν, of persons quarrelling, Il.9.547, cf. 18.530, Od.18.402; κ. Εὐίου E.Ba.578 (lyr.). of musical sound, κ. λύρας Id.IT1129 (lyr.), cf. Cyc.489 (anap.). loud clear voice, as of an oracle, Pi.P.4.60; shout, cry, κ. οὐ παιώνιος A.Pers.605, cf. 388, Ch.341 (anap.), S.El.737, etc. chirp of the τέττιξ, Ael.NA1.20; of the twittering of birds, κ. παντομιγής Lyr.Alex.Adesp.7.6.
keladw
κελάδωκελάδω, Ep. form of κελαδέω, used in part. only, sounding, πὰρ ποταμὸν κελάδοντα Il.18.576, cf. B.8.65, Posidipp. ap. Tz.H.7.661; πλῆτο ῥόος κ. Il.21.16, cf. Theoc.17.92; Ζέφυρον κελάδοντ᾽ ἐπὶ οἴνοπα πόντον Od.2.421; πόντον κ. Ar.Nu.284 (anap.); Βορέης κ. Q.S.8.243.
kelainefhs
κελαινεφήςκελαι-νεφής, ές, sync. for κελαινο-νεφής, black with clouds, Homeric epith. of Zeus, shrouded in dark clouds, cloud-wrapped, παρὰ πατρὶ κελαινεφεῖ Il.21.520, cf. Pi.Pae.6.55; addressed as κελαινεφές in Il. 15.46, Od.13.147. generally, dark-coloured, ῥέε δ᾽ αἷμα κ. 11.36, cf. Il.4.140; πεδίον κ. black, rich soil, Pi.P.4.52; σκότος κ. Id.Fr.142.
kelainegxhs
κελαινεγχήςκελαιν-εγχής, ές, with black (i.e. bloody) spear, Pi.N.10.84.
kelainiaw
κελαινιάωκελαινιάω, to be black, in Ep.3pl. κελαινιόωσι, Opp.H.4.67; part. κελαινιόων Nonn.D.38.18.
kelainobrwtos
κελαινόβρωτοςκελαινό-βρωτος, ον, black and bloody with gnawing, ἧπαρ A.Pr. 1025.
kelainofahs
κελαινοφαήςκελαινο-φᾰής, ές, black-gleaming, ὄρφνα κ. murky twilight, Ar.Ra. 1331 (lyr.).
kelainofrwn
κελαινόφρωνκελαινό-φρων, ον, gen. ονος, black-hearted, μήτηρ A.Eu. 459.
kelainolwta
κελαινόλωτακελαινό-λωτα: κεράσια, Hsch. (fort. -λωπα with dark skin).
kelainoomai
κελαινόομαικελαινό-ομαι, Pass., grow black or dark, A.Ch.413 (lyr.).
kelainorrinos
κελαινόρρινοςκελαινό-ρρῑνος, ον, with black skin or hide, Opp.H.5.18, Nonn.D.15.158: pl. κελαινόρῑνες S.Fr.29.
kelainos
κελαινόςκελαινός, ή, όν, black, dark, freq. in Hom., αἷμα Il.1.303, Od.16.441; νύξ Il.5.310, etc.; κῦμα 9.6; λαῖλαψ 11.747; χθών 16.384; δέρμα 6.117; ἦτορ Hes.Sc.429: ὄμβρος Emp.111.6; κ. φῦλον a swarthy race, of the Ethiopians, A.Pr.808; Ἔπαφος ib.851; ξίφη, λόγχα, S.Aj.231, Tr.856 (both lyr.), cf. E.Ba.628 (troch., prob. from the colour of the metal rather than black with blood-stains); of things on which the sun does not shine, esp. of the nether world, dark, murky, A.Pr.433 (lyr.); Ἐρινύες Id.Ag.462 (lyr.); Στύξ Lyc.706; κ. θῖνα, of the bottom of the sea, S.Ant.590 (lyr.); λύει κ. βλέφαρα suffers her eyes to close in darkness, ib.1302: great, mighty, δίψα Lyc.1425. (Cf. Skt. kala[ndot ]kas 'spot': κηλίς may be cogn.)
kelainoxroos
κελαινόχρωςκελαινό-χρως, ωτος, ὁ, ἡ, black-coloured, σίλφη AP9.251 (Even.), prob. l. in A.Supp.785 (lyr.): also κελαινό-χροος, ον, Man.4.261.
kelainwpas
κελαινώπαςκελαιν-ώπας, α, ὁ, (ὤψ) black-faced: hence, gloomy, θυμός S.Aj. 955 (lyr.)
fem. κελαιν-ῶπις νεφέλα Pi.P.1.7
also κελαιν-ωπός, ή, όν, Hdn. Gr.1.188.
kelainwy
κελαινώψκελαιν-ώψ, ῶπος, ὁ, ἡ, swarthy, Κόλχοι Pi.P.4.212.
kelarhion
κελέβειονκελέβειον, Ion. κελᾰρ-ήϊον, τό, Dim. of sq., Antim.17.
kelarucis
κελάρυξιςκελᾰ´ρ-υξις, εως, ἡ, rushing sound, as of water, Hsch.
kelarusma
κελάρυσμακελᾰ´ρ-υσμα, ατος, τό, = foreg., Opp.C.4.325.
kelaruzw
κελαρύζωκελᾰρ-ύζω, fut. -ύσομαι or -ύξομαι prob. in Hsch. (-ύζεται: μετὰ ποιᾶς φωνῆς ἠχήσει cod.): aor. κελάρυξε Lyr.Adesp.90.1; Poet. and late Prose (v. infr.)
babble, murmur, of running water, κατειβόμενον κελαρύζει Il.21.261, cf. Theoc.7.137, Phld.Po.Herc.994.14, Philostr.VA1.16, Im.1.21; later, of a rushing torrent, c. acc. cogn., ὣς ποταμὸς κ. μέγας . . σμερδαλέον μύκημα Opp.C.2.145; also, gush out like water, ἀπὸ δ᾽ ἕλκεος . . αἷμα μέλαν κελάρυζε Il.11.813; [ἅλμη] ἀπὸ κρατὸς κελάρυζεν ran gushing, Od.5.323; of milk, Lyr.Adesp.l.c. pour with a gush or gurgling sound, ἀφύσσοντες οἶνον κελαρύζετε Ion Trag.10 (lyr.). (Onomatopoeic, acc. to Str.14.2.28, Plu.2.747d.)
kele
κέλεκέλε: τέρπε, Hsch.
kelebh
κελέβηκελέβη, ἡ (ποτηρίου εἶδος θερμηροῦ καὶ ποιμενικὸν ἀγγεῖον, Hsch.), cup, jar, Anacr.42, Theoc.2.2, Euph.8, Call.Fr.anon.34 (Aeol., acc. to Clitarch. and Silen. ap. Ath.11.475c).
kelebra
κελεβράκελεβρά: λεπτὰ καὶ νεκρὰ κτήνη, Hsch. κελεΐς: ἀξίνη, Id. κελένδρυον (-υνον Id.), τό, oaken beam, derived from κελέων, δρῦς by Id., Phot. (who glosses it by κιχήσιππον).
kelefos
κελεφοςκελεφος, sine expl., Gloss.; ποιεῖ κελεφούς lepers, Cat.Cod.Astr. 8(4).189; cf. κελυφοκομῖον.
keleontes
κελέοντεςκελέοντες, ων, οἱ, = ἱστόποδες, the vertical beams in the upright loom, between which the web hung down, Ar.Fr.795, Antipho Fr.11, Theoc.18.34, Ant.Lib.10.2, cf. Paus.Gr.and Ael.Dion.Fr.228: sg., v. foreg.
keleos
κελεόςκελεός, ὁ, green woodpecker, Picus viridis, Arist.HA593a8, 610a9.
keletra
κελέτρακελέτρα, ἡ, dub. sens. in IG9(2).521.26, 33 (Larissa, iii B.C.).
keletron
κέλετρονκέλετρον: ᾧ τοὺς ἰχθύας θηρῶσιν ἐν τοῖς ποταμοῖς, Hsch.
keleuma
κέλευμακέλ-ευμα, ατος, τό, = κέλευσμα (q.v.).
keleuma
κέλευσμακέλ-ευσμα or κέλ-ευμα (v. infr.), ατος, τό, (κελεύω) order, command, A.Eu.235, S.Ant.1219 (pl.), etc.; call, summons, A.Ch.751 (pl.): in Prose, word of command in battle, Hdt.4.141, 7.16, cf. E.Hec.929 (lyr.); ὁ Κύριος ἐν κ. καταβήσεται ἀπ᾽ οὐρανοῦ 1 Ep.Thess.4.16; also, the call of the κελευστής (q.v.), which gave the time to the rowers, ἀπὸ ἑνὸς κελεύσματος all at once, Th.2.92, D.S.3.15; ἐξ ἑνὸς κελεύματος Sophr.25; ἐκ κελεύματος at the word of command, A.Pers.397, cf.E.IT1405; καχάζετε . . ἀπὸ κ. Eub.8; στρατεύσονται ἀφ᾽ ἑνὸς κ. LXX Pr.30.27; of the boatswain's pipe, κέλευσμα προσαυλεῖν Phld.Mus.p.15 K.; also, the call of the driver to his horses, κελεύματι μόνον καὶ λόγῳ ἡνιοχεῖται Pl.Phdr.253d; of the huntsman to his hounds, X.Cyn.6.20; κ. κυνηγετῶν S.Ichn.225. (κέλευμα is the more ancient form, as in A.Pers.397, Ch.751, S., Sophr., Pl. (codd.l.c.), X., ll.cc., v.l. in Hdt. ll. cc., Th. l. c.)
keleuqeiontes
κελευθείοντεςκελευθ-είοντες: ὁδεύοντες, Hsch.
keleuqeios
κελεύθειοςκελεύθ-ειος, α, ον, belonging to the road, δαίμονες Id.: κελεύθειᾰ, epith. of Athena at Sparta, Paus.3.12.4.
keleuqhths
κελευθήτηςκελευθ-ήτης, ου, ὁ, wayfarer, AP6.120 (Leon.: prob. -ίτης).
keleuqopoios
κελευθοποιόςκελευθο-ποιός, όν, road-making, A.Eu.13.
keleuqoporos
κελευθοπόροςκελευθο-πόρος, ὁ, wayfarer, AP7.337.
keleuqos
κέλευθοςκέλευθος, ἡ, with poet.heterocl.pl. κέλευθα; poet. Noun (also Arc., IG5(2).3.23 (Tegea, iv B.C.)), road, path, not common in lit. sense, πολλαὶ γὰρ ἀνὰ στρατόν εἰσι κέλευθοι Il.10.66; Ἰσθμία κ. B.17.17; ἐν κελεύθοις in the streets, A.Ch.349 (lyr.); ἐγγὺς γὰρ νυκτός τε καὶ ἤματός εἰσι κέλευθοι Od.10.86, cf. Parm.1.11; ἀνέμων κέλευθα or κέλευθοι, Il. 14.17, Od.5.383, etc.; ὑγρὰ, ἰχθυόεντα κ., of the sea, 3.71, 177; ἁλὸς βαθεῖαν (vel -είας) κ. Pi.P.5.88; ἄρκτου στροφάδες κ. paths, orbits, S. Tr.131 (lyr.), cf. E.Hel.343 (lyr.); θεῶν δ᾽ ἀπόεικε κελεύθου withdraw from the path of the gods, Il.3.406 (v.l. ἀπόειπε κελεύθους): metaph., ἔργων κέλευθον ἂν καθαράν on the open road of action, Pi.I.5(4).23, cf. O.6.23; στείχει δι᾽ εὐρείας κ. μυρία παντᾷ φάτις B.8.47; ἔστι μοι μυρία παντᾷ κ. Pi.I.4(3).1, cf. B.5.31: Πειθοῦς, Δίκας κ., Parm.4.4, B.10.26. journey, voyage, by land or water, ὅς κέν τοι εἴπῃσιν ὁδὸν καὶ μέτρα κελεύθου Od.4.389; οὐκ ἄν πω χάζοντο κελεύθου would not have halted from their onward way, Il.11.504, cf. 12.262; πολλὰ κ. a far journey, i.e. a great distance, S.OC164 (lyr.). expedition, A.Ag.127 (lyr.), Pers.758 (troch.). way of going, walk, gait, μιμήσομαι λύκου κ. E.Rh.212; δι᾽ ἀψόφου βαίνων κ. Id.Tr.888. metaph., way of life, ἀργαλέας βιότοιο κ. Emp.115.8; κ. ἁπλόαι ζωᾶς Pi.N.8.35; τὰν ἀνόστιμον βίου κ. E.HF433 (lyr.).
keleuqras
κελεύθραςκελεύθρας: κελεύσεως, Hsch.
keleusis
κέλευσιςκέλ-ευσις, εως, ἡ, command, Plu.2.32c (pl.), Plot.4.8.2: freq. in Inscrr. and Pap., κατὰ κέλευσιν θεοῦ OGI589 (Syria), cf. 455.3 (Aphrodisias, i B.C.), BGU286.9 (iv A.D.), etc.; ἐκ κελεύσεώς τινος IGRom.4.214 (Ilium, iii/iv A.D.); ἀπὸ κ. CIG5187b3 (Ptolemais, v/vi A.D.).
keleuskh
κελευσκήκελευς-κή (sc. τέχνη), Pl.Plt.260e; τοῦ ψόγου τὸ κ. Plu.2.72d (s.v.l.).
keleusmatikws
κελευσματικῶςκελευς-ματικῶς, Adv. by way of command, Eust.1080.63.
keleusmos
κελευσμόςκελευς-μός, ὁ, order, command, E.IA1130, Cyc.653 (pl.).
keleusmosunh
κελευσμοσύνηκελευς-μοσύνη, ἡ, Ion. for κελευσμός, κέλευσμα, Hdt.1.157.
keleussw
κελεύωκελεύω, Ep. impf. κέλευον Il.23.767: fut. κελεύς-σω, Ep. inf. -σέμεναι Od. 4.274: aor. ἐκέλευσα, Ep. κέλ- Il.20.4: pf. κεκέλευκα Lys.1.34, Luc. Demon.44
Med., aor. ἐκελευσάμην Hp.Nat.Puer.13: more freq. in compds. δια-, ἐπι-, παρα-κελεύομαι (q.v.)
Pass., fut. -ευσθήσομαι D.C.68.9: aor. ἐκελεύσθην Hdt.7.9.ά, S.OC738, Th.7.70: pf. κεκέλευσμαι X.Cyr.8.3.14, Luc.Sacr.11: plpf. ἐκεκέλευστο D.C.78.4 (ἐκελεύθην v.l. in Hdt.7.9.ά, and κεκέλευμαι IG22.1121.13 (iv A.D.), v.l. in App.BC5.141 are later forms). (A lengthd. form of κέλομαι, q.v.)
prop. urge, drive on, [ἵππους] ὁ γέρων ἐφέπων μάστιγι κέλευε . . κατὰ ἄστυ Il.24.326: hence, exhort, bid, c.acc. pers. et inf., order one to do, ς᾽ ἔγωγε . . κελεύω ἐς πληθὺν ἰέναι 17.30, cf. 2.11, al., Hdt.1.8,24, etc.; ἐκέλευσε τὸν παῖδα περιμεῖναί ἑ κελεῦσαι he bade the lad bid us to wait for him, Pl.R.327b; ὁ νόμος τὸν ἐπιβουλεύσαντα κελεύει φονέα εἶναι, i.e. bids that he be held guilty, Antipho 4.2.5; ὁ τὸν νόμον κελεύων ἄρχειν δοκεῖ κελεύειν ἄρχειν τὸν θεὸν καὶ τὸν νοῦν Arist. Pol.1287a29; ἐς τὴν Μίλητον ἔπεμπον κελεύοντες σφίσι τὸν Ἀστύοχον βοηθεῖν Th.8.38; request, Lys.16.16; opp. ἐπιτάττειν, IG12.76.33. c. acc. pers. et rei, σφῶϊ μὲν οὔ τι κελεύω Il.4.286; τά με θυμὸς . . κελεύει (sc. εἰπεῖν) 7.68, etc.: with inf. subjoined, τί με ταῦτα κελεύεις . . μάχεσθαι; 20.87. c. acc. pers. only, εἰ μὴ θυμός με κελεύοι (sc. φείδεσθαι) Od.9.278; ὥς με κελεύεις (sc. μυθεῖσθαι) 11.507: in Prose, ἐκέλευσε τοὺς ἕνδεκα ἐπὶ τὸν Θηραμένην ordered them [to go] against him, ordered them to seize him, X.HG2.3.54; κ. τινὰς ἐπὶ τὰ ὅπλα ib.20
Pass., receive orders, Arist.Pol.1253b34. c.acc. rei only, ὃ μὴ κελεύσαι Ζεύς (Herm. for -σει) A.Eu. 618; ὁ νόμος τὰ μὲν κελεύων τὰ δ᾽ ἀπαγορεύων Arist.EN1129b24
Pass., τὸ κελευόμενον commands, orders, Hdt.7.16, Antipho Soph. 61, X.Cyr.4.1.3: pl., Pl.R.340a. c. dat. pers. folld. by inf., urge or order one to do, κηρύκεσσι . . κέλευσε κηρύσσειν . . Il.2.50, Od. 2.6, etc.; ἀλλήλοισι κέλευον ἅπτεσθαι νηῶν . . Il.2.151; ἑτάροισι . . ἐκέλευσα ἐμβαλέειν Od.9.488: in later Prose, D.S.19.17, Ceb.32.4 codd., Luc.DMort.1.1, Phalar.Ep.121.1, etc. rarely c. dat. pers. et acc. rei, τί δ᾽ ἐστὶν ὃ κελεύεις ἐμοί; Men.Pk.224, cf. Ael.NA 9.1. c. dat. pers. only, ἵπποισι καὶ Αὐτομέδοντι κελεύσας Il. 16.684; cf.infr.111. abs., freq. in Hom., ὡς σὺ κελεύεις Il.23.96, al.; λέξω, κελεύεις γάρ A.Ch.107; κελεύων, opp. αὐτοχειρίῃ, Democr.260; κελευούσης τῆς Πυθίης Hdt.6.36; κελεύοντος καὶ δεομένου Lys.5.1. c. inf. only, σιγᾶν κελεύω I order silence, S.Ph. 865; οὐκ ἂν κελεύσαιμ᾽ εὐσεβεῖν Id.Ant.731; recommend, propose, Lys. 12.25, D.4.21, etc.; opp. οὐκ ἐάω, Hdt.6.109, X.Ath.2.18. of inferiors, urge, entreat, Il.24.599, Od.10.17, Hdt.1.116. of the boatswain, give time to rowers, c.dat., Pl.R.396b: abs., Ath.12.535d. sing a chanty, S.E.M.6.24.
keleusta
κέλευστρακέλευς-τρα or κελεύστα: ἅμαξα ἡμιονική, Hsch.
keleusteon
κελευστέονκελευς-τέον, one must order, Gal. 17(2).171.
keleusths
κελευστήςκελευς-τής, οῦ, ὁ, boatswain, who gives the time to the rowers, E.Hel.1576, Ar.Ach.554, Th.2.84, X.HG5.1.8, Pl.Alc.1.125c, Phld. Rh.1.361 S., D.S.20.50, Arr.Fr.151 J.
keleustikos
κελευστικόςκελευς-τικός, ή, όν, hortatory:
keleustos
κελευστόςκελευς-τός, ή, όν, ordered, commanded, Luc.Vit.Auct.8.
keleustwr
κελεύστωρκελεύς-τωρ, ορος, ὁ, one who commands, more general than κελευστής, Phryn.PSp.81 B.
keleutiaw
κελευτιάωκελευτιάω, Frequentat. of κελεύω, only in Ep. part., Αἴαντε κελευτιόωντ᾽ ἐπὶ πύργων πάντοσε φοιτήτην continually urging on [the men], Il.12.265; -όων γαιήοχος ὦρσεν Ἀχαιούς 13.125 (v.l. κελευθιόων, = ὁδηγῶν, Sch. ad loc.; κελευστιόων Hsch.).
kelewn
κελέωνκελέων, ὁ, v. κελέοντες.
kelhc
κέληξκέληξ, ὁ, = sq., IG5(1).213 (Sparta, v B.C.).
kelhmosunais
κελημοσύναιςκελημοσύναις: κελεύσεσιν, Hsch.
kelhs
κέληςκέλης, ητος, ὁ, (κέλλω) courser, riding-horse, Ὀδυσσεὺς ἀμφ᾽ ἑνὶ δούρατι βαῖνε, κέληθ᾽ ὡς ἵππον ἐλαύνων bestrode one plank, as if riding on a horse, Od.5.371 (κ. ἵππος also in later Prose, SIG314A7,36, al. (Arc., iv B.C.), Plu.Alex.3, Paus.6.14.4); κ. καὶ ἅρματα Hdt.7.86; ἵππον κέλητ᾽ ἀσκοῦντα Eup.152; κέλης κέλητα παρακελητιεῖ Ar.Pax 901; freq. in the titles of Pindar's Odes, as O.1; νίκας Πυθοῖ καὶ Ἰσθμοῖ καὶ Νεμέᾳ τεθρίπποις τε καὶ κέλησι Pl.Ly.205c, cf. Plin.HN 34.19; κ. πωλικός, τέλειος, IG2.966. fast-sailing yacht with one bank of oars, Hdt.8.94, Th.4.9, 8.38, X.HG1.6.36, Ephipp.5.17 (anap.), Plb.5.94.8, Plin.HN7.208, etc. sens. obsc. (with play on 1), Ar.Lys.60; so ἥρως Κέλης Pl.Com.174.18. pudenda muliebria, Eust.1539.34.
kelhtiaw
κελητιάωκελητ-ιάω, = sq., Hsch.
kelhtion
κελήτιονκελήτ-ιον, τό, Dim. of κέλης 11, Th.1.53, 4.120, App.BC2.56.
kelhtizw
κελητίζωκελητ-ίζω, (κέλης) ride, ἵπποισι κελητίζειν ἐῢ εἰδώς, of one who leaps from horse to horse, Il.15.679. sens. obsc., Ar.V.501, Th.153, Machoap.Ath.13.577d.
kella
κέλλακέλλ-α, ἡ, = Lat. cella, room, chamber, POxy.1128.15 (ii A.D.), etc.
kellaridion
κελλαρίδιονκελλ-ᾱρίδιον, τό, Dim. of κελλάριον, Sammelb.4292 (written κελαρίδιν).
kellarika
κελλαρικάκελλ-ᾱρικά, τά, wine delivered to a landlord's cellar, PSI8.953.73 (vi A.D.)
sg.
kellarikon
κελλαρικόνκελλ-ᾱρικόν, τό, store-chamber, Stud.Pal.20.75 ii 9 (iii/iv A.D.).
kellarion
κελλάριονκελλ-άριον [ᾱ, Hdn.Gr.2.13], τό, cupboard for glasses, κ. τριλάγυνον POxy.741.12 (ii A.D.), PLond.2.191.9 (ii A.D.); store-chamber, POxy.1851 (vi A.D.).
kellarios
κελλάριοςκελλ-άριος [ᾱ], ὁ, cellarman, Wien.Stud.24.131 (ii A.D.).
kellariths
κελλαρίτηςκελλ-ᾱρίτης [ῑ], ου, ὁ, = foreg., Stud.Pal.20.107.4 (iv A.D.), PKlein.Form.40 (vi A.D.).
kellas
κελλάςκελλάς: μονόφθαλμος, Hsch.
kellibas
κελλίβαςκελλίβας, ατος, ὁ, prob. = κιλλίβας, portable table, PRyl.136.10 (i A.D.); cf. Lat. cilibantum, cilliba.
kellikarios
κελλικάριοςκελλικάριος (for Κελλαρικάριος), ὁ, cellarman, butler, PSI8.955.13 (vi A.D.).
kellikas
κέλλικαςκέλλικας: δημότας, Hsch.
kellion
κελλίονκελλίον, τό, Dim. of κέλλα, PAmh.2.152.16 (v/vi A.D.); garret, AP11.351 (Pall.).
kelliwn
κελλίωνκελλίων: ἡ τῶν ὅλων φύσις, Hsch. κελλόν: στρεβλόν, πλάγιον, Id.
kellw
κέλλωκέλλω, poet. (exc. D.H.14.1 as etym. of Κελτική), = Prose ὀκέλλω: fut. κέλσω A.Supp.331, E.Hec.1057 (lyr.), κελῶ Hsch.: aor. ἔκελσα (v. infr.)
drive on, Hom. only in Od., always in phrase νῆα κέλσαι run a ship to land, put her to shore, νῆα μὲν αὐτοῦ κέλσαι Od.10.511; νῆα . . ἐκέλσαμεν ἐν ψαμάθοισιν 9.546; cause to land, ἀνδρῶν ἡρώων στόλον A.R.2.1090: metaph., Ἄργει κ. πόδα E.El.139 (lyr.). intr., of ships or seamen, put to shore or into harbour, κελσάσῃσι δὲ νηυσὶ καθείλομεν ἱστία Od.9.149; κέλσαντες Σιμόεντος ἐπ᾽ ἀκτάς A. Ag.696 (lyr.), cf. Eu.10; ἐς Ἄργος Id.Supp.331; πρὸς γῆν S.Tr.804: c.acc. loci, κέλσαι . . Ἄργους γαῖαν A.Supp.15 (anap.); Τροίας ἄστυ E. Rh.934: metaph., A.Pr.186 (lyr.); κ. ποτὶ τέρμα E.Hipp.140 (lyr.); πᾷ κέλσω; where shall I find a haven? Id.Hec.1057 (lyr.). (Cf.κέλομαι.)
kellwsai
κελλῶσαικελλῶσαι: πλαγιάσαι, Hsch. κελμάς, ἡ, = κεμάς, Id. Κελμίς, name of an Idaean Dactyl, also glossed by παῖς ἢ λύκιθον (sic), Id. κελοί, οἱ, = τὰ ξύλα, Id.s.v. κελέοντας.
keltai
ΚελτοίΚελτοί, οἱ, Celts, Hdt.2.33, X.HG7.1.20, Plb.1.13.4
later Κέλται, Str.4.1.1, etc.
hence Κελτικός, ή, όν, Celtic, Gallic, Id.3.1.3: —poet. Κελτός, ή, όν, Call.Del.173
fem. Κελτίς, ίδος, AP10.21 (Phld.); ἡ Κελτική the country of the Celts or Gauls, Arist.HA606b4, Str.4.1.1; ἡ Κελτία Foed. ap. Plb.7.9.6.
keltibhres
ΚελτίβηρεςΚελτ-ίβηρες [ῐ], οἱ, tribes of mixed Celtic and Iberian descent, Str. 1.2.27.
keltisti
ΚελτιστίΚελτ-ιστί, Adv. in the language of the Celts, Arr.Tact.43.2, Luc.Alex.51.
keltoligues
ΚελτολίγυεςΚελτο-λίγῠες [ῐ], οἱ, tribes of mixed Celtic and Ligurian descent, Str.4.6.3.
keltoskuqai
ΚελτοσκύθαιΚελτο-σκύθαι [ῠ], οἱ, tribes of mixed Celtic and Scythian descent, Id.1.2.27.
kelufanon
κελύφανονκελύφ-ᾰνον [ῡ], τό, = κέλυφος, Lyc.89, Luc.VH2.38 (dub.).
kelufanwdhs
κελυφανώδηςκελυφ-ᾰνώδης, ες, like a shell or husk, Thphr.CP1.7.2.
kelufion
κελύφιονκελύφ-ιον, τό, Dim. of κέλυφος 2d, Arist.HA622a7.
kelufos
κέλυφοςκέλῡφος, εος, τό, sheath, case, in fruits, pod, shell, Arist.GA 752a20, Thphr.HP2.4.2, etc. in animals, sheath, Arist.HA 510a28. τὰ κ. τῶν ᾠῶν egg-shells, Id.GA743a17; in fish, encasing membrane, Id.HA568b9; τὸ περὶ τὰς γενέσεις κ. ib.600b17. envelope, of a chrysalis, ib.551a20, 601a6,8, GA758b17; of the chrysalis of the stag-beetle, Id.HA551b19. shell of crustaceous fish, ib. 549b25. hollow of the eye, AP9.439 (Crin.). metaph., of old dicasts, ἀντωμοσιῶν κελύφη mere affidavit-husks, Ar.V.545 (lyr.); of an old man's boat, which served as his shell or coffin, AP9.242 (Antiphil.). [ῡ, exc. Opp.C.3.503.] (Prob. cogn. with καλύπτω.)
kelwr
κέλωρκέλωρ, ωρος, ὁ, son, poet. word in E.Andr.1033 (lyr.), Lyc.495, al., Puchstein Epigr.Gr.p.76, etc. eunuch, Hsch. = φωνή, βοή Id., PMasp.151.249 (vi A.D.).
kelwrion
κελώριονκελώριον, τό, = παιδίον, Hsch. κελωρύω, shout, Id., Phot.; cf. κέλωρ 11.
kemadeion
κεμάδειονκεμάδειον (sc. κρέας), τό, venison, Edict.Diocl.4.45 (prob.).
kemadossoos
κεμαδοσσόοςκεμᾰδοσσόος, ον, chasing deer, Nonn.D.5.230,46.147.
kemas
κεμάςκεμάς, άδος, ἡ, young deer, pricket, between ϝεβρός and ἔλαφος (so Ar.Byz. ap. Eust.711.37, cf. Miller Mélanges de litt.gr.p.431), Il.10.361, Call.Dian.112, A.R.3.879, Herodic. ap. Ath.5.222a, Ael.NA14.14
also κεμμάς (q.v.), and in Hsch. κεμφάς, (Cf. Skt. śáma-'hornless', Lith. šmúlas 'hornless', OE. hind.)
kemasinas
κεμασῖναςκεμασῖνας, = καμασῆνας, Hsch.
kemelei
κεμέλεικεμέλει, τό, measure of length, Hero *Geom.4.13.
kemfas
κέμμεροςκέμμερος: ἀχλύς, ὁμίχλη, Hsch. κέμμης: ὅριον, Id. κέμμορ: μέγα κῆτος, Id. κεμφάς, v. κεμάς. κέμων: ἑτερόφθαλμος, Id. κεν, = κε (q.v.).
kemma
κέμμακέμμα, ατος, τό, prob.f.l.for κέρμα, Emp.101.
kemmas
κεμμάςκεμμάς, άδος, ἡ, poet.for κεμάς, Q.S.1.587, AP9.2 (Tiber.Illustr.), etc.
kenagghs
κεναγγήςκεναγγ-ής, ές, (κενός, ἄγγος) emptying the vessels of the body: hence, breeding famine, ἄπλοια A.Ag.188 (lyr.).
kenaggia
κεναγγίακεναγγ-ία, Ion. κενεαγγίη (q.v.), ἡ, emptiness of vessels; esp. hunger, Pl.Com.156; κ. ἄγειν to fast, Ar.Fr.608.
kenaih
κεραίακεραία, poet. κεν-αίη, ἡ, (κέρας) horn, Nic.Th.36, Opp.C.3.476. antennae of the crayfish or of insects, Arist.HA526a6. 532a26. anything projecting like a horn: hence, yard-arm, A.Eu.557 (lyr.), Th.7.41, IG22.657, 1604.17, PMagd.11.4 (iii B.C.), etc.; κ. καθελέσθαι, ὑφιέναι, i.e.lower sail, Plb.14.10.11, Plu.2.169b; opp. ἐντείνασθαι Call. Fr.anon.382; ἀπὸ ψιλῆς τῆς κ. 'under bare poles', Luc.Tox.19. projecting beam of a crane, etc., Th.2.76, cf.4.100, IG11(2).161 A90 (Delos, iii B. C.), Ph.Bel.100.18, Plb.8.5.10, Arr.An.2.19.2. projecting parts of the hucklebone, Arist.HA499b30. branching stake of wood, used as a pale in a palisade, Plb.18.18.7, App.BC4.78. horns of the ancilia, Plu.Num.13. pl., horns of the moon, Arat.785,790. in writing, apex of a letter, IG2.4321.10 (iv B.C.), A.D.Synt.28.27, cf. Ev.Matt.5.18, Ev.Luc.16.17, Antyll. ap.Orib.45.57.4; ζυγομαχεῖν περὶ συλλαβῶν καὶ κ. Plu.2.1100a; διὰ πάσης κ. διῆκον showing itself in every word of a speech, D.H.Din. 7. leg of a pair of compasses, S.E.M.10.54. projecting spur of a mountain, Plu.Cat.Ma.13; of the horns of Europe and Africa at the Straits of Gibraltar, AP4.3b.40 (Agath.); arms of a harbour, Philostr.VS1.21.2. = κέρας v. 3, wing of an army, Hld.9.20. pl., supposed teat-like projections inside the womb, Diocl.Fr.27; but the Fallopian tubes, Gal.UP14.11, Ruf.Onom. 194. bow made of horn, AP6.75 (Paul.Sil.).
kenandria
κενανδρίακενανδρ-ία, ἡ, lack of men, A.Pers.730 (troch.).
kenandros
κένανδροςκένανδρ-ος, ον, (ἀνήρ) empty of men, ἄστυ, πόλις, ib.119 (lyr.), S.OC917.
kenauxhs
κεναυχήςκεναυχής, ές, v. κενεαυχής.
kenauxhs
κενεαυχήςκενεαυχής, ές, (αὔχη) vain-glorious, κενεαυχέες ἠγοράασθε Il.8.230; κενεαυχέα πλοῦτον AP7.117 (Zenod.), cf. POxy.1015.19 (v.l.)
later κεναυχής, ές, Plu.2.103e; τὸ κ. κάλλος AP12.145.
kendula
κένδυλακένδῡλα, τά, also κένδῡλα or κενδύλη, ἡ, dub.l.for σχενδύλα (q.v.).
keneaggew
κενεαγγέωκενεαγγ-έω, (κενεός, ἄγγος) have the vessels of the body empty, undergo lowering or evacuant treatment, Hp.Art.69, al.
keneagghteon
κενεαγγητέονκενεαγγ-ητέον, one must fast, Id.Acut.11.
keneaggih
κενεαγγίηκενεαγγ-ίη (in Mss. mostly -είη), ἡ, Ion. for κεναγγία, lowering or evacuant treatment, ibid., al., Aph.1.2, Coac.54; evacuation by bleeding, Aret.CD2.3.
keneaggikos
κενεαγγικόςκενεαγγ-ικός, ή, όν, exhausted, κ. σημεῖον Hp.Acut.48; of persons, Id.Liqu.2.
keneagoria
κενεαγορίακενεᾱγορία, ἡ, empty talk, Lyr.Adesp.135 (pl.).
kenearos
κενέαροςκενέαρος: κενός, ἐλαφρός, Hsch.
kenebreios
κενέβρειοςκενέβρειος, ον, = θνησείδιος (cf. Ael.NA6.2), esp. of dead cattle: κενέβρεια, τά, carrion, Ar.Av.538 (anap.), cf.Fr.693. τὰ κ. the dog's-meat market, Erot. (sg.as v.l.), Phot.
kenefas
κενέθαςκενέθας: σπόγγος, Hsch.; κενέφας, Cyr.
kenefas
κενέφαςκενέφας, v. κενέθας.
kenegkranios
κενεγκράνιοςκενεγκράνιος [ᾱ], ον, brainless, Sch.Juv.15.23.
kenembatew
κενεμβατέωκενεμβᾰτ-έω, step on emptiness, Plu.Flam.10; step into a hole, Gal. 18(2).887, Luc.Gall.26. Medic., of a lancet, catheter, etc., reach a cavity, Orib.44.11.3, Gal.14.786, Paul.Aeg.6.59. metaph., lack solid foundation, κενεμβατοῦν καὶ σφαλλόμενον, of Alexander's Empire, Plu.2.336f; κενεμβατοῦμεν ταῦτα λέγοντες Dam.Pr.4, cf. Plot.3.9.2. lead a frivolous life, Men.Prot. p.2 D.
kenembathsis
κενεμβάτησιςκενεμβᾰ´τ-ησις, εως, ἡ, piercing of a cavity, Sor.2.62, Paul.Aeg. 6.21. 'emptiness' of the pulse, Gal.8.509,931.
keneofrosunh
κενεοφροσύνηκενεο-φροσύνη, ἡ, empty-mindedness, Timo 48.2: κενοφρ-, Plu. Ages.37.
keneofrwn
κενεόφρωνκενεό-φρων, ον, gen. ονος, empty-minded, δῆμος Thgn.233; μῦθος, αὖχαι, Simon.75, Pi.N.11.29
also κενόφρων, βουλεύματα A. Pr.762.
keneologia
κενεολογίακενεολογία, v. κενολογία.
keneologia
κενολογίακενολογ-ία, ἡ, empty, idle talk, Plu.2.1069d; chicanery, PMasp.126.50 (vi A.D.): κενεολογία, v.l. for γενεολογία in Max.Tyr.23.1.
keneos
κενεόςκενεός, ή, όν, Ep., Ion., and Dor.for κενός (q.v.).
keneoths
κενεότηςκενεότης, ητος, ἡ, = κενότης, empty space, Hp.Acut.62.
kenewma
κενέωμακενέωμα, ατος, τό, = κένωμα, τάφου, = κενοτάφιον, Epigr.Gr.234 (Smyrna).
kenewn
κενεώνκενεών, ῶνος, ὁ, (κενός) hollow between ribs and hip, flank, Od.22.295, Poll.2.166, etc.; νείατον ἐς κενεῶνα, ὅθι ζωννύσκετο μίτρῃ Il.5.857, cf. Hp.Prog.8 (pl.); of horses, X.Eq.12.8; of dogs, Id.Cyn. 4.1. οἱ κ. τοῦ περιτοναίου the hollows of the peritonaeum, Heliod. ap. Orib.50.48.4. any hollow, hence periphr. οὐράνιοι AP9.207; αἰθέριος, χθόνιος κ., Nonn.D.13.453, 9.82; κενεὼν ἀρούρης ib.41.3; vacant space in a crowd, LXX 2 Ma.14.44.
kenewsis
κενέωσιςκενέωσις, εως, ἡ, poet. for κένωσις (q.v.).
kenewsis
κένωσιςκέν-ωσις, εως, ἡ, emptying, depletion, οὐχὶ πεῖνα καὶ δίψα . . κενώσεις τινές εἰσι . .; Pl.R.585b, cf. Phlb.35b, BGU904.13 (ii A.D.): —poet. κενέωσις, πόντου κ. ἀνὰ πέδον Pi.Fr.107.12: metaph., κένωσις βίου Vett.Val.190.30; κ. τοῦ γιγνώσκειν Iamb.Comm.Math.11. Medic., evacuation, Hp.Aph.2.8, interpol.in Dsc.2.50; κ. τῶν οἰκείων, opp. κάθαρσις τῶν ἀλλοτρίων, Gal.18(2).134. depletion, low diet, opp. πλήρωσις, Hp.VM9, cf. Art.49; κ. σίτου ib.50. of the moon, waning, opp. πλήρωσις, Epicur.Ep.2p.40U.
kenhrion
κενήριονκενήριον, τό, empty monument, cenotaph, Dieuchid.3, Euph.91, Lyc.370, AP7.569 (Agath.).
kenodocew
κενοδοξέωκενοδοξ-έω, hold a vain opinion, περί τι Plb.12.26c.4; περὶ τὸ ἀληθές LXX 4 Ma.5.9. to be vain-glorious, Hld.9.19; ἐκενοδόξει τὴν ἐξουσίαν, f.l. for ἐκαινοτόμει, J.AJ16.11.1.
kenodocia
κενοδοξίακενοδοξ-ία, ἡ, liability to vain imagination, Epicur.Sent.30, Phld.Rh.1.332 S. vanity, conceit, Plb.3.81.9, LXX Wi.14.14, D.S.17.107, Ph.2.47, Ep.Phil.2.3, Plu.2.57d, Porph.Marc.15; esp. of false prudery, Gal.6.415.
kenodocos
κενόδοξοςκενόδοξ-ος, ον, vain-glorious, conceited, Plb.27.7.12, Ph.1.672, Ep.Gal.5.26, Arr. Epict.3.24.43, Jul.Or.6.180d; κληρονομία Vett.Val.271.2.
kenodontis
κενοδοντίςκεν-οδοντίς, ίδος, ἡ, toothless, AP6.297 (Phan.).
kenodromew
κενοδρομέωκενοδρομ-έω, Astrol., to be without attendant planets, 'void of course', Ptol.Tetr.114, Man.2.486
hence κενοδρομ-ία, ἡ, Antioch.Astr.in Cat.Cod.Astr.8(3).107, Porph.in Ptol.189.
kenofrosunh
κενοφροσύνηκενο-φροσύνη and κενό-φρων, v. κενεοφρ-.
kenofwnew
κενοφωνέωκενοφων-έω, speakidly, Suid.
kenofwnia
κενοφωνίακενοφων-ία, ἡ, vain talking, Dsc.Praef. 2: in pl., 1 Ep.Ti.6.20, 2 Ep.Ti.2.16, Porph.Chr.58; ἄγραφοι κ. Just. Nov.146.1.2.
kenofwnion
κενταύρειονκενταύρειον or κενοφών-ιον, centaury, Centaurea salonitana, Thphr.HP 3.3.6, Diocl.Fr.83.al., POxy.1088.59; κ. τὸ μέγα Dsc.3.6; but κ. τὸ μικρόν feverfew, Erythraea Centaurium, ib.7: κενταυρίη, Hp.Morb. 2.59.
kenogamion
κενογάμιονκενογάμιον [ᾰ], τό, (γάμος) empty, unreal marriage, coined after κενοτάφιον by Ach.Tat.5.14.
kenokopew
κενοκοπέωκενοκοπέω, labour in vain, Plu.2.1037b.
kenologew
κενολογέωκενολογ-έω, talk emptily, Eup.418, Arist.Rh.1393a17; καταψηφίζεσθαι ὑποθέσεως ὡς -λογούσης Procl.in Prm.p.845 S.
kenologos
κενόλογοςκενόλογ-ος, ον, talking emptily, prating, Gloss.
kenopaqeia
κενοπάθειακενοπάθ-εια [πᾰ], ἡ, unreal sensation, S.E.M.8.184.
kenopaqew
κενοπαθέωκενοπαθ-έω, have unreal sensations, i.e. with no object corresponding to them, ib.213, P.2.49.
kenopaqhma
κενοπάθημακενοπάθ-ημα, ατος, τό, unreal sensation, Id.M.8.354.
kenoponew
κενοπονέωκενο-πονέω, toil in vain, v.l. in Ph.1.658.
kenoprhsis
κενόπρησιςκενό-πρησις, εως, ἡ, flatulence, Hippiatr.46.
kenorrhmosunh
κενορρημοσύνηκενο-ρρημοσύνη, ἡ, ʽῥῆμἀ = κενολογία, Eust. 1151.8.
kenosarkos
κενόσαρκοςκενόσαρκος, ον, destitute of flesh, meagre, EM779.8.
kenospoudew
κενοσπουδέωκενοσπουδ-έω, to be zealous about frivolities, J.AJ16.4.3, Artem. 4.11.
kenospoudia
κενοσπουδίακενοσπουδ-ία, ἡ, zealous pursuit of frivolities, D.H.6.70, D.L.6.26; πομπῆς κ. M.Ant.7.3.
kenospoudos
κενόσπουδοςκενόσπουδ-ος, ον, zealous about frivolities, Hipparch. 1.3.11, Plu.2.560b, 1061c; κ. τάχος 'more haste, less speed', Heliod. ap.Orib.47.14.3; τὸ κ. D.L.9.67; τὰ κ. matters of mere curiosity, Cic. Att.9.1.1. Adv. -δως Plu.2.234e.
kenotafew
κενοταφέωκενοτᾰφ-έω, honour with an empty tomb, κενοταφοῦντ᾽ ἐμὸν δέμας E.Hel.1060; ὃν . . ἥδ᾽ ἀπόντα κενοταφεῖ ib.1546: metaph., κ. τὸν βίον Plu.2.1130b.
kenotafion
κενοτάφιονκενοτᾰ´φ-ιον, τό, empty tomb, cenotaph, X.An.6.4.9, Plu.2.870e, App.Mith.96, CIG4340d, 4340e (Attalia); also Adj., κενοτάφιος οἶκος Plu.2.349b (s.v.l.). image, = Heb. těraphim, LXX 1 Ki.19.13.
kenoths
κενότηςκενότης, ητος, ἡ, emptiness, Pl.R.585b, Ti.58b, Thphr.Sens.54; vanity, Phld.D.1.17; εἰς κενότητας ἄν μοι ὁ λόγος ἐξέπιπτε D.H.Is.20; κ. σφυγμοῦ Agathin. ap. Gal.8.936; cf. κενεότης.
kensai
κένσαικένσαι, κέντᾱσε, v. κεντέω.
kentaureios
ΚενταύρειοςΚενταύρ-ειος, α, ον, of Centaurs, γένος E.IA706; αἷμα Luc.Peregr. 25.
kentauridhs
ΚενταυρίδηςΚενταυρ-ίδης, ου, ὁ, sprung from Centaurs, ἵππος K. a Thessalian horse, Id.Ind.5.
kentaurikos
ΚενταυρικόςΚενταυρ-ικός, ή, όν, like a Centaur, i.e. savage, brutal. Adv. -κῶς Ar.Ra.38.
kentauris
κενταυρίςκενταυρίς, ίδος, ἡ, = κενταύρειον τὸ μικρόν, Thphr.HP9.8.7, 9.14.1. a kind of ear-ring, Com.Adesp.1034 (pl.). female Centaur, Philostr.Im.2.3.
kentaurofonos
ΚενταυροφόνοςΚενταυροφόνος, ὁ, slaying Centaurs, epith. of Heracles, prob. in Theoc.17.20.
kentauroktonos
κενταυροκτόνοςκενταυρο-κτόνος, ον, Centaur-slaying, Lyc.670.
kentauromaxia
κενταυρομαχίακενταυρο-μᾰχία, ἡ, battle of Centaurs, D.S.17.115, Plu.Thes.29, Comp.Thes.Rom.1.
kentauroplhqhs
κενταυροπληθήςκενταυρο-πληθής, ές, full of Centaurs, πόλεμος E.HF1273.
kentauros
ΚένταυροςΚένταυρος, ὁ (in Luc.Zeux.4 also ἡ), Centaur: in Ep., a savage race, dwelling between Pelion and Ossa, Il.11.832, Od.21.295 sq. (opp. ἄνδρες, ib.303), Hes.Sc.184, h.Merc.224 (perh. in signf. 11), Batr.171: hence, brigands, Hsch. later, monsters of double shape, half-man and half-horse, Pi.P.2.44, etc., cf. Arist. Insomn.461b20, D.S.4.69: prov., οὐ παρὰ Κενταύροισι 'we don't live in fairyland', Telecl.45. the constellation Centaurus, Eudox. ap.Hipparch.1.2.20. = παιδεραστής, from the brutal sensuality ascribed to the Centaurs, Hsch. the pudenda, Theopomp.Com.89.
kentaw
κεντάωκεντάω, late form of sq., Pass.inf. -ᾶσθαι (v.l. -εῖσθαι) Gal.6.192.
kentew
κεντέωκεντ-έω, Pi.P.1.28, etc.: fut. -ήσω S.Aj.1245: aor. ἐκέντησα Hp. Epid.5.45, Dor. κέντᾱσα Theoc.19.1; Ep.inf.κένσαι (as if from Κέντω) Il.23.337
Pass., fut. -ηθήσομαι (συγ-) Hdt.6.29: aor. ἐκεντήθην Arist.Spir.483b16, Thphr.HP9.15.3: pf. κεκέντημαι Hp.Anat. 1
prick, goad, spur on, Il.l.c., Ar.Nu.1300, etc.: prov., κ. τὸν πῶλον περὶ τὴν νύσσαν, of impetuous haste, Suid. of bees and wasps, sting, Ar.V.226, al.; Ἔρωτα κακὰ κέντασε μέλισσα Theoc.l.c.; τὠφθαλμὼ κεντούμενος ὥσπερ ὑπ᾽ ἀνθρηνῶν Ar.Nu.947; of the porcupine, Ael.NA12.26: then, generally, prick, stab, Pi.l.c., Theoc.15.130, etc.; μηδ᾽ ὀλωλότα κέντει S.Ant.1030; τὴν γλῶσσαν καὶ τὴν ψυχὴν αὐτῶν κέντησον Tab.Defix.97.26; ἐκέντει . . <αἰθέρ᾽>, ὡς σφάζων ἐμέ E.Ba.631 (troch.), etc.; κ. τὸν ἀέρα Theo Sm. p. 61 H., cf. 72 H.; τύπτειν οὐδὲ κ. Pl.Grg.456d
Pass., κεντηθείσης τῆς φλεβός Thphr.l.c.; παιομένους καὶ κεντουμένους Th.4.47; μαστιγούμενος καὶ κεντούμενος X.HG3.3.11, cf. An.3.1.29: metaph., σὺν δόλῳ κ. stab in the dark, S.Aj.1245; λιμῷ κεντούμενος Alciphr.3.4. = βινέω, Mnesim.4.55.
kenthma
κέντημακέντ-ημα, ατος, τό, point of a weapon, Plb.2.33.5, etc. prick, dot in a cipher, Aen.Tact.31.30 (pl.). puncture, Heliod. ap. Orib.46.22.4: pl., Ruf.Fr.63. wound inflicted, sting, κ. γλώσσης A.Fr.169; of poisonous bites, Philum.Ven. 27.2, al.: in pl., punishment, Hsch.
kenthnaria
κεντηναρίακεντην-αρία, ἡ, office of such a value, IG14.1480:
kenthnarion
κεντηνάριονκεντην-άριον, τό, weight of 100 lbs., Edict.Diocl.18.5, Olymp.Hist.p.469D., Men.Prot.p.100 D.
kenthnarios
κεντηνάριοςκεντην-άριος, ὁ, = Lat.centenarius, official drawing salary of100,000 sesterces, Epigr.Gr.446:
kenthsis
κέντησιςκέντ-ησις, εως, ἡ, pricking, Arist.Spir.484a34. mosaic, IG Rom.4.1417 (Smyrna).
kenththrion
κεντητήριονκεντ-ητήριον, τό, pricker, awl, Luc.Cat.20; gloss on ῥαφίῳ, Gal.19.134; gloss on στιγεύς, Suid.
kenthths
κεντητήςκεντ-ητής, οῦ, ὁ, mosaic-worker, Edict.Diocl.7.6: generally, one who pierces, Tz.H.9.466.
kenthtikos
κεντητικόςκεντ-ητικός, ή, όν, prickly, Thphr.HP3.9.6 (Comp.).
kenthtos
κεντητόςκεντ-ητός, ή, όν, embroidered, ὑπόδημα Epict.Ench.39; prob. decorated with mosaic, BGU781iv10 (i A.D.).
kention
κέντιονκέντ-ιον, v. κέντριον.
kento
κέντοκέντο, Dor.for κέλετο, Alcm.141.
kentoriwn
κεντορίωνκεντορίων, ωνος, ὁ, = Lat. centurio, OGI196 (Philae)
also κεντουρίων, Lyd.Mag.1.9; κεντυρίων, Ev.Marc.15.39.
kentow
κεντόωκεντόω, v.l. for κεντρόω 1 in Hdt.3.16.
kentrheis
κεντρήειςκεντρ-ήεις, εσσα, εν, sharp, prickly, ῥίζεα Nic.Al.146.
kentrhnekhs
κεντρηνεκήςκεντρ-ηνεκής, ές, spurred or goaded on, ἵπποι Il.5.752, 8.396.
kentriadai
κεντριάδαικεντρ-ιάδαι, οἱ, priests at Athens, who drove the ox to the altar with goads at the Dipolia, Porph.Abst.2.30.
kentrikos
κεντρικόςκεντρ-ικός, ή, όν, of or belonging to a cardinal point, σχῆμα Vett.Val.134.26. Adv. -κῶς, metaph., ὁ νοῦς . . ἀδιαιρέτως καὶ κ. οἶδε τὰ διαιρούμενα Phlp.in de An.542.29.
kentrinhs
κεντρίνηςκεντρ-ίνης [ῐ], ου, ὁ, spiny shark, Arist.Fr.310, Opp.H.1.378. kind of ψήν or fig-insect, Thphr.HP2.8.2, Plin.HN17.255. = κεντρίς, Ael.NA9.11 (-ίτης codd.), Sch.Nic.Th.334.
kentrion
κέντριονκέντρ-ιον, τό, a surgical instrument, called modern spelling of κέντιον, Gal.13.407; = βουκέντριον, Suid., cf. EM503.39.
kentris
κεντρίςκεντρ-ίς, ίδος, ἡ, = διψάς 11.1, Ael.NA6.51.
kentriskos
κεντρίσκοςκεντρ-ίσκος, ὁ, a kind of fish, Thphr.Fr.171.9; Schneid. κεστρινίσκος.
kentrismos
κεντρισμόςκεντρ-ισμός, ὁ, = stimulatio, Gloss.
kentristeon
κεντριστέονκεντρ-ιστέον, one must stimulate, Orib.Fr. 64.
kentriths
κεντρίτηςκεντρ-ίτης, ου, ὁ, v. κεντρίνης 111. κ. κάλαμος prickly reed, PTeb.152 (ii B.C.). fem. κεντρ-ῖτις, ιδος, ἡ, place where a horse is tapped for dropsy, Hippiatr.38. κ. βοτάνη, magical plant, PMag.Par.1.773.
kentrizw
κεντρίζωκεντρ-ίζω, = κεντέω, X.Eq.11.6: metaph., ἔρως κ. εἰς ἔρωτα Id.Smp.8.24; ἔπαινος κ. Plu.2.84c; stimulate, τὰ σώματα Sor.2.54
Pass., κεντρίζεσθαι ὑπὸ φιλονικίας X.Cyr.8.7.12; ὑπὸ πάθους Ph. 2.386.
kentrobarika
κεντροβαρικάκεντρο-βᾰρικά, τά, title of a treatise of Archimedes on the centre of gravity: problems relating to this subject, Simp.in Cael.543.30: ἡ -κή theory of the subject, An.Ox. 3.168.
kentrodhlhtos
κεντροδήλητοςκεντρο-δήλητος, ον, torturing with goads, ὀδύναις κεντροδᾱλήτοις (Dor.) A.Supp.563 (lyr., fort. leg. κεντροδαλήτισι).
kentroeidhs
κεντροειδήςκεντρο-ειδής, ές, like a centre, centriform, Plot.6.8.18.
kentroforos
κεντροφόροςκεντρο-φόρος, ον, with a sting, Id. s.v. τενθρηδών. Subst., -φόρος, ὁ, = κεντρίνης 1, Opp.H.4.244. containing the centre of the universe, Porph. ap. Eus.PE3.11.
kentromanhs
κεντρομανήςκεντρο-μᾰνής, ές, maddened by the spur, AP13.18 (Parmeno; -ρραγῆ cod.). ἄγκιστρον κ., of love, maddening by its barbs, ib.5.246 (Maced.).
kentromursinh
κεντρομυρσίνηκεντρο-μυρσίνη, ἡ, = ὀξυμυρς-, butchers'broom, Ruscus aculeatus, Thphr.HP3.17.4, Gp.10.3.7.
kentron
κέντρονκέντρον, τό, (κεντέω) any sharp point: horse-goad, [ἵπποι] ἄνευ κέντροιο θέοντες Il.23.387, cf. 430, Ar.Nu.1297, X.Cyr.7.1.29, etc.; διπλοῖς κέντροισι S.OT809; ὄνειδος ἔτυψεν δίκαν διφρηλάτου μεσολαβεῖ κ. A.Eu.157 (lyr.): post-Hom., ox-goad (Hom. βουπλήξ), used as an instrument of torture, Hdt.3.130; κέντροις καὶ μάστιξιν Pl.Lg.777a: prov., πρὸς κέντρα λακτίζειν (v. λακτίζω 2); δεῖ . . κέντρου πολλάκις, οὕτω δὲ καὶ χαλινοῦ Longin.2.2; as a symbol of sovereignty, λαβὼν . . χερσὶν κέντρα κηδεύει πόλιν S.Fr.683. metaph., goad, spur, incentive, Pi.Fr.124.4, A.Pr.691 (lyr.); ποῦ γὰρ τοσοῦτο κ. ὡς μητροκτονεῖν; Id.Eu.427; κέντροις ἔρωτος E.Hipp.39, cf.1303; πόθου κ. Pl.R.573a; κέντρα καὶ ὠδῖνες Id.Phdr.251e; κ. ἐγερτικὸν θυμοῦ Plu.Lyc.21; κέντρα πτολέμοιο, of the Argives, Orac. ap. Sch.Theoc.14.48; κ. ἐμοῦ desire for me, S.Ph.1039. metaph., in pl., tortures, pangs, Id.Tr.840 (lyr.): sg., τὸ κ. τοῦ θανάτου ἡ ἁμαρτία 1 Ep.Cor.15.56. point of a spear, Plb.6.22.4: pl., of the περόναι with which Oedipus pierced his eyes, S.OT1318. peg of a top, Pl.R. 436d. of animals, sting of bees and wasps, Ar.V.225, 407 (lyr.), al.; of scorpions, Arist.PA683a12 (so of the constellation Scorpio, Arat.505): hence, metaph., of malicious persons, ἐς τοὺς ἔχοντας κέντρ᾽ ἀφιᾶσιν E.Supp.242; πορεύεται, ὥσπερ σκορπίος, ἠρκὼς τὸ κ. D.25.52; of Pericles as an orator, τὸ κ. ἐγκατέλειπε τοῖς ἀκροωμένοις Eup.94.7; of Socrates, ὥσπερ μέλιττα τὸ κ. ἐγκαταλιπών Pl.Phd.91c; οἷον ὀφθαλμῷ κ. ἐνθεῖσα Philostr.Im.2.1; βλέμματος κ. Onomarch. ap. Philostr.VS2.18. spur of a cock, Gp.14.7.17. quill of the porcupine, Ael.NA12.26. = πόσθη, Sotad.1. stationary point of a pair of compasses, Vitr.3.1.3: generally, centre of a circle, Pl. Ti.54e, Arist.APr.41b15, al.; ἡ ἐκ τοῦ κ. (sc. εὐθεῖα) radius, Euc.Opt. 34; ὥσπερ κύκλον κέντρῳ περιέγραψαν τὴν πόλιν Plu.Rom.11; τὸ κ. τᾶς σφαίρας Ti.Locr.100e; τὸ κ. τῆς γῆς Ptol.Tetr.52; κ. βάρεος centre of gravity, Archim.Aequil.1Def.4: metaph., κ. καὶ διαστήματι περιγράφειν circumscribe, Plu.2.513c, 524f. pin, rivet, Paus.10.16.1; spur, tip, for fixing a machine in the ground, Apollod Poliorc. 144.1. ῥακτηρίοις κέντροισιν, of oars, S.Fr.802. Astron., cardinal point on the ecliptic, Ptol.Tetr.74, S.E.M.5.12, Vett.Val.50.18, etc. hard knot in stone, Thphr.HP5.2.3; flaw in crystals, Plin.HN37.28.
kentropoios
κεντροποιόςκεντρο-ποιός, όν, making goads, gloss on sq., Hsch.
kentroqesia
κεντροθεσίακεντρο-θεσία, ἡ, arrangement of heavenly bodies on cardinal points, Vett.Val.226.33 (pl.).
kentrotupos
κεντροτύποςκεντρο-τύπος [ῠ], ον, Act., striking with a goad, Sch.Ar.Nu.449. proparox., κεντρότῠπος, = μαστιγίας, EM503.47, cf. Hsch.
kentrow
κεντρόωκεντρ-όω, furnish with a sting
Pass., to be so furnished, Pl.R. 552d, 555d. strike with a goad, Hdt.3.16 (cf. κεντόω): metaph., spur on, κεκεντρωμένος εἰς λόγους Aristid.Or.50(26).26. Pass., Astron., occupy a cardinal point, Ptol.Tetr.153, Man.1.90.
kentrwdhs
κεντρώδηςκεντρ-ώδης, ες, pointed, prickly, λάπαθον Aët.6.24; ἔδαφος Sch.Pi.P.1.54; of the chorus in Ar.V., Sch.ib.224.
kentrwn
κέντρωνκέντρ-ων, ωνος, ὁ, one that bears the marks of the κέντρον, a rogue that has been put to the torture, S.Fr.329, Ar.Nu. 450 (anap.). piece of patch-work, rag, Bito 55.4, Herasap.Gal. 13.1044, Sch.Ar.Nu.449; perh.pen-wiper, POxy.326 (i A.D.): hence, copy of verses made up of scraps from other authors, Eust.1099.51, 1308 fin.
kentrwnarion
κεντρωνάριονκεντρ-ωνάριον, τό, case for κέντρωνες, POxy.326 (i A.D.; -νόρ- Pap.).
kentrwnorrafos
κεντρωνορράφοςκεντρ-ωνορράφος [ᾰ], = Lat.centonarius, Gloss.
kentrwsis
κέντρωσιςκέντρ-ωσις, εως, ἡ, goading, piercing, Sch.Pi.P.1.54. Astron., situation at cardinal point, Ptol.Tetr.79, 99.
kentrwtos
κεντρωτόςκεντρ-ωτός, ή, όν, 'spiky', colloquial for θυμικώτεροι, κηφῆνες Arist.HA624b16; spiked, of bucklers, Str.11.5.6; of planks, Plu.2.200b. name of a throw in dicing, Eub.57.1.
kenturiwn
κεντυρίωνκεντῠρίων, v.κεντορίων.
kentwr
κέντωρκέντωρ, ορος, ὁ, goader, driver, κέντορες ἵππων Il.4.391, 5.102, cf. APl.4.358; κ. παρδαλίων AP7.578 (Agath.).
kenwma
κένωμακέν-ωμα, ατος, τό, empty space, vacuum, Erasistr. ap. Gell.16.3.8 (in Ion.form κείνωμα), Ph.Bel.57.17 (pl.), Plb.6.31.9, Phld.Sign.36 (pl.), Plu.2.655b (pl.). vacancy, non-existence, Anon.in Prm.in Rh.Mus.47.603. empty vessel, POxy.1292.4 (i A.D.), PAmh.2.48.8 (ii B.C.): pl., ῥοιᾶς κ. empty shells, Asclep. ap. Gal.13.302. Medic., evacuation, Phld.Lib.p.30 O., Dsc.5.11, Plu.2.381d. evacuant, in pl., Herod.Med.in Rh.Mus.58.89, Ruf.Fr.116.
kenwsimos
κενώσιμοςκεν-ώσιμος, η, ον, purgative, τὸ κ. τῆς ἰατρείας Anon. ap. Suid. s.v. κενώτερος.
kenwteon
κενωτέονκεν-ωτέον, one must purge, Gal.17(2).359, cf. 10.904, Ruf. ap. Orib.7.26.18.
kenwtikos
κενωτικόςκεν-ωτικός, ή, όν, tending to empty, κύστεως Ael.NA14.4; depletive, Gal.18 (1).118 (Sup.). purgative, Id.15.198.
keoito
κέοιτοκέοιτο, κέοντο, v.κεῖμαι.
kepfattelebwdhs
κεπφαττελεβώδηςκεπφαττελεβώδης, ες, as brainless as a κέπφος or an ἀττέλεβος, cj. Bentl. in Archestr.Fr.23.14.
kepfos
κέπφοςκέπφος, ὁ, perh.stormy petrel, Thalassidroma pelagica, Arist.HA 593b14, 620a13, Thphr.Sign.28, Lyc.76, 836, Nic.Al.166. metaph., feather-brained fellow, Ar.Pax1067, Pl.912.
kepfow
κεπφόωκεπφόω, ensnare like a κέπφος
hence in Pass., to be easily cajoled, LXXPr.7.22; become feather-brained, Cic.Att.13.40.2.
kerabaths
κεραβάτηςκερᾰβάτης, ου, ὁ, = κεροβάτης, Suid., Zonar.
kerac
κέραξκέραξ, ακος, ὁ, = κέρας, in the senses θρίξ, τόξον, αἰδοῖον, Hsch.
keradion
κερᾴδιονκερᾴδιον, τό, Dim. of κεραία, IG22.1648.22, prob. in BCH35.16 (Delos): less prob. κεραΐδιον.
keraeis
κεράειςκεράεις, f.l. for κερόεις, Nic.Al.135.
keraelkeis
κεραελκεῖςκεραελκεῖς, Hsch.
kerafos
κέραφοςκέραφος: χλευασμός, κακολογία, Hsch.; cf. σκέραφος.
keraidion
κεραΐδιονκεραΐδιον, v. κερᾴδιον.
keraielonta
κεραιέλοντακεραιέλοντα: ὁ εἰς κέρατα ἔλαιον ἄγων, Hsch.
kerainw
κεραίνωκεραίνω, v. κέραιρε.
keraioforos
κεραιοφόροςκεραιοφόρος, ον, furnished with projecting spears, ἅμαξαι D.H.20.2.
keraios
κεραιόςκεραιός, (u u u), = κεραός, Epigr.Gr.833.1.
keraiouxos
κεραιοῦχοςκεραιοῦχος, ον, = κεροῦχος 11: metaph., upholding the right, Hsch.
keraipe
κέραιπεκέραιπε (κέραινε and κέραιρε cod.): κέρασον, Hsch., cf. v.l. in Il.9.203.
kerais
κεραΐςκερᾰΐς, ῖδος, ἡ, worm that eats horn, v.l. Od.21.395 (pl.). gen. ΐδος, = κεράς (A) (q.v.). = ῥάφανος ἀγρία, Thphr.HP9.15.5.
kerais
κεραΐςκερᾱΐς, ΐδος, ἡ, = κορώνη (Hsch.), used of Medea by Lyc.1317.
keraismos
κεραϊσμόςκερᾰ-ϊσμός, ὁ, devastation, D.H.16.1.
keraisths
κεραϊστήςκερᾰ-ϊστής, ου, ὁ, plunderer, h.Merc.336. baneful comet, Hsch.
keraiths
κεραΐτηςκεραΐτης [ῑ], ου, ὁ, = Lat. cornicularius, Lyd.Mag.3.3.
keraitis
κεραῖτιςκεραῖτις, ιδος, ἡ, = τῆλις, Ps.-Dsc.2.102.
keraiw
κεραίωκεραίω, Ep. for κεράω, radic. form of κεράννυμι, ζωρότερον δὲ κέραιε mix the wine stronger, Il.9.203; ἀμβροσίην ἐκέραιον Q.S.4.139
Pass., ᾧ κα κεραίηται Schwyzer 321.3 (Delph., v B.C.); part. κεραιόμενος Emp.35.8, Nic.Al.178,511.
keraiw
κεράννυμικεράνν-ῡμι, also κερανν-ύω Alc.Com.15, Hyp.Fr.69; Ep. κεραίω and κεράω (qq.v.); subj. κεραννύω Pl.Phlb.61b: impf. ἐκεράννυν Luc.VH 1.7: fut. κεράσω [ᾰ] Them.Or.27p.340D.: aor. ἐκέρᾰσα Hp.VM3, (ἐν-) Pl.Cra.427c, poet. κέρᾰσα E.Ba.127 (lyr.), Ep. κέρασσα Od.5.93, Ion. ἔκρησα Hp.Int.35
Med., aor. ἐκερᾰσάμην Ti.Locr.95e, Ep.κεράσσατο Od.18.423
Pass., fut. κραθήσομαι [ᾱ] Pl.Ep.326c, (συγ-) E.Ion406: aor. ἐκράθην [ᾱ] Th.6.5, E.Ion1016, Pl.Phd.86c; Ion. ἐκρήθην Hp.VM19; ἐκεράσθην Pl.Phlb.47c, Ti.85a, X.An.5.4.29, Phylarch.10J.: pf. κέκρᾱμαι Pi.P.10.41, etc.; Ion. κέκρημαι Hp. VM13, Acut.21; κεκέρασμαι Arist.Fr.549, D.H.Comp.24, Anacreont. 16.13, etc.: plpf. ἐκέκρᾱτο Sapph.51.1
mix, mingle (diff. from μείγνυμι, v. κρᾶσις): mostly of diluting wine with water, κερῶντάς τ᾽ αἴθοπα οἶνον Od.24.364; κέρασσε δὲ νέκταρ ἐρυθρόν 5.93; κέρασον ἄκρατον Ar.Ec.1123, cf. Th.6.32: abs., τοῖς θεοῖς εὐχόμενοι κεραννύωμεν let us mix a cup of wine, Pl.Phlb.61b; ἂν μὴ κεράσῃ τις Antiph.85.2: c. dat. pers., give to drink, ἐν τῷ ποτηρίῳ ᾧ ἐκέρασε κεράσατε αὐτῇ διπλοῦν Apoc.18.6
Hom. mostly in Med., ὅτε περ . . οἶνον . . ἐνὶ κρητῆρι κέρωνται mix their wine in the bowl, Il. 4.260, cf. Od.20.253; κρητῆρα κεράσσατο he mixed a bowl, 3.393, 18.423
Pass., πῶς οὖν κέκραται [σκύφος]; E.Cyc.557; κύλιξ ἴσον ἴσῳ κεκραμένη a cup mixed half and half, Ar.Pl.1132; κεκρ. τρία καὶ δύο Id.Eq.1187, cf. AP11.137 (Lucill.). temper, cool by mixing, θυμῆρες κεράσασα having mixed (the water) to an agreeable temperature, Od.10.362. generally, mix, blend, ἡδονὴν φθόνῳ Pl.Phlb.50a; τοῖς ὀνόμασι τὰ ῥήματα Id.Sph.262c; νοῦς μετ᾽ αἰσθήσεων κραθείς Id.Lg.961d, cf. Ti.l.c.; πίστεως αἰσθήσει κεκραμένης Plot.4.7.15; ἀγωγὴν ἐξἀμφοῖν κ. Phld.Acad.Ind.p.77 M.; [οὐσία] οὐκ ἀπὸ τῶν ἄκρων κραθεῖσα Jul.Or.4.139a; of metals, ἀργυρίῳ πρὸς χαλκὸν κεκραμένῳ χρῆσθαι D.24.214: metaph., temper, regulate, of climates, ὧραι κάλλιστα κεκρημέναι most temperate, Hdt.3.106; ὧραι μετριώτατα κ. Pl.Criti.111e; ἔαρ κ. τῇ ὥρᾳ X.Cyn.5.5; [πλοῦτον] ἀρετᾷ κεκραμένον Pi.P.5.2; οὐ γῆρας κέκραται γενεᾷ no old age is mingled with the race, i.e.it knows no old age, ib.10.41, cf. O.10(11).104; ἐν ταῖς εὖ κεκρ. πολιτείαις Arist.Pol.1307b30; of tempers of mind, ἤθει γεννικωτέρῳ κεκρᾶσθαι Pl.Phdr.279a; τοῖς ἤθεσιν . . τούτοις ἡ φύσις κεράννυται Alex. 278b (iii p.744 K.); of Music, ἁρμονίας ῥυθμοῖς κραθείσας Pl.Lg.835b; τῆς εὖ κεκραμένης ἁρμονίας Arist.Pol.1290a26; μετρίως κραθῆναι πρὸς ἄλληλα Pl.Phd.l.c. compound, ἐκ τῶν ἐπιτηδευμάτων τὸ ἀνδρείκελον Id.R.501b; οὐκ ἀπίθανον λόγον Id.Phdr.265b; θεόσυτος ἢ βρότειος ἢ κεκραμένη; A.Pr.116; φωνὴ μεταξὺ τῆς τε Χαλκιδέων καὶ Δωρίδος ἐκράθη Th.6.5. Gramm., in Pass., coalesce by crasis, τὸ ῥῆμα καὶ ὁ σύνδεσμος συναλοιφῇ κερασθέντα D.H.Comp.22. multiply into, ὅταν ὁ τῆς δεκάδος λόγος τῷ τῆς ἑβδομάδος κερασθῇ Theol.Ar. 50.
keraizw
κεραΐζωκερᾰΐζω, Ep. impf. κεράϊζον Hom. (v. infr.): fut. inf. κεραϊξέμεν Il. 16.830: aor. ἐκεράϊσα Hdt.2.115, -ϊξα Nonn. D.23.21: (κείρω)
ravage, plunder, σταθμοὺς ἀνθρώπων κεραΐζετον Il.5.557, cf. 16.752; πόλιν κεραϊξέμεν ἁμήν ib.830, cf. Od.8.516, Parth.21.1, etc.; τὸ τῶν Λυδῶν ἄστυ Hdt.1.88; τὰ οἰκία τοῦ ξείνου Id.2.115; οἰκίας J.BJ6.8.5; τοὺς σωροὺς τῶν δραγμάτων Ael.NA6.41
Pass., θαλάμους κεραϊζομένους Il.22.63; εὐνὰς θανάτοις κεραϊζομένας E.Alc.886 (anap.). of ships, sink, disable, Hdt.8.91, cf. 86 (Pass.). of living beings, slaughter, Τρῶας κεράϊζε καὶ ἄλλους Il.2.861, cf. 21.129; θῆρας Pi.P. 9.21; οἱ [λέοντες] τὰς καμήλους ἐκεράϊζον Hdt.7.125. carry off as plunder, [τὰ χρήματα] Id.2.121. β᾽; τοὺς ἱκέτας ἐκ τοῦ νηοῦ Id.1.159. exalt, uplift, opp. ἀμαλδύνω, dub. in Corn.ND27.
keramaiois
κεραμαῖοιςκερᾰμαῖοις, α, ον, v. κεραμεοῦς.
keramaiois
κεραμεοῦςκερᾰμ-εοῦς, ᾶ, οῦν, (κέραμος) of clay or earth, earthen, μάνην εἶχε κεραμεοῦν ἁδρόν Nico 1, cf. IG22.463.51, Thphr.HP5.3.2, Phld.Mort.39, Dsc.1.71; τὸ χρῶμα κεραμεοῦς Alex.Mynd. ap. Ath.9.398d
other spellings found in codd. are κεράμειος, Plu.Galb.12; κεράμεος, Pl.Ly.219e, Ctes.Fr.51 M., Antiph.163.5, Theophil.2, cf. κεράμεα: ὁ παντοδαπὸς κέραμος, Hsch., and κεράμεον, τό, collect., = tile-work, BCH36.197 (Delos, iii/ii B.C.); κεραμαῖοις, Plb.10.44.2, v.l. in Ph.2.273; κεραμιαῖος, ibid. (v.l.), Gp.2.18.14; κεράμιος, Str.17.2.3; κεραμοῦς, Heraclid. Tar. ap.Gal.13.827.
kerambhlon
κεράμβηλονκεράμβηλον, τό, scarecrow in a garden, Hsch.; also, a kind of beetle fixed on fig-trees to drive away gnats, Id.; cf.sq.
kerambuc
κεράμβυξκεράμβυξ, υκος, ὁ, longicorn beetle, cerambyx, which feeds on dead wood, Nic.Fr.39, Hsch.
kerameia
κεραμείακερᾰμ-εία, ἡ, the potter's craft, Pl.Prt.324e: prov., ἐν πίθῳ τὴν κ. μανθάνειν, of those who undertake the most difficult tasks without learning the elements of the art, Id.Grg.514e, cf.La.187b, Dicaearch. Hist.51; τῆς αὐτῆς κ., of the same make, Eratosth. ap. Ath.11.482b.
kerameikos
κεραμεικόςκερᾰμ-εικός, ή, όν, = κεραμικός (cf. A.D.Adv.166.29), τροχός Arist.Mech.851b20, cf.X.Smp.7.2, Hsch. Κεραμεικός, ὁ, the Potters' Quarter at Athens, Menecl.3, cf. Sch.Ar.Av.395, Eq.769, Ra.131.
kerameion
κεραμεῖονκερᾰμ-εῖον, τό, potter's workshop, Aeschin.3.119, IG22.1635.143, PSI4.445.2 (iii B.C.). Ion. κερᾰμ-ήϊον, = κεράμιον, Hom. Epigr.14.14.
kerameios
κεράμειοςκερᾰ´μ-ειος, v. sq.
kerameis
κεραμεύςκερᾰμ-εύς, έως, ὁ, potter, ὡς ὅτε τις τροχὸν . . κεραμεὺς πειρήσεται Il.18.601, cf. Hom.Epigr.14.1, etc.; οἱ κ., a guild at Thyatira, IGRom.4.1205: prov., καὶ κεραμεὺς κεραμεῖ κοτέει Hes.Op.25, cf. Arist.Rh.1381b16, EN1155a35; κεραμέως πλοῦτος and κεραμεὺς ἅνθρωπος, prov., of anything frail and uncertain, Diogenian.5.97, 98. Κεραμεῖς, Att. Κεραμῆς, οἱ, name of an Attic deme, Ar. Ra.1093 (anap.), Pl.Prt.315d, etc.
kerameutikos
κεραμευτικόςκερᾰμ-ευτικός, ή, όν, of or for a potter, ὁ κ. τροχός D.S.4.76, cf.S.E.M.10.93; ἀκολασία Luc.Am.11, etc.; ἡ -κὴ τέχνη the potter's art, pottery, D.S.19.1,2: without τέχνη, Poll. 7.161; τὰ κ. earthenware, PTeb.342.17 (ii A.D.).
kerameuw
κεραμεύωκερᾰμ-εύω, to be a potter, Phryn.Com.15, Pl.R.467a, etc. c. acc., κ. κανθάρους make earthenware cups, Epig.4; τὰ τρύβλια κακῶς κ., τὴν δὲ πόλιν εὖ καὶ καλῶς he tinkers the state, of the demagogue Cephalos, whose father was a potter, Ar.Ec.253; κ. τὸν κεραμέα make a pot of the potter, Pl.Euthd.301d; τὸ Νέστορος ποτήριον πολλοὶ -εύουσι, i.e. discuss its manufacture, Ath.11.781d
Med., ἐκεραμεύσαντο . . ποτήρια they had them made, Pherecr.143
Pass., χύτρα κεκεραμευμένη ὑπὸ ἀγαθοῦ κεραμέως Pl.Hp.Ma.288d, cf. Nicostr.Com.10.
keramewn
κεραμεώνκερᾰμ-εών, ῶνος, ὁ, large wine-jar, Ar.Lys.200.
keramhios
κεραμήϊοςκερᾰμ-ήϊος, η, ον, Ep. for κεράμειος, τεῦχος Nic.Th.80, cf. κεραμεῖον 11
fem. κερᾰμ-ηΐς, Marc.Sid.60.
keramidion
κεραμίδιονκερᾰμ-ίδιον, τό, Dim. of κεραυίς, IG12 (9).907.26 (Chalcis, iv A.D.), Sch.D.T. p.196 H.
keramidoplasths
κεραμιδοπλάστηςκερᾰμ-ῐδοπλάστης, ου, ὁ, tile-maker, Gloss.
keramidow
κεραμιδόωκερᾰμ-ῐδόω, make a roof as of shields to protect the soldiers (the Roman testudo), Apollon.Lex.s.v. σάκος, Hsch.s.v. σάκε᾽ ὤμοισι κλίναντες
Pass., to be roofed or coped with tiles, κεραμιδουμένη . . ἡ οἰκία Arist.Ph.246a28 (but κεραμουμένη ib.19 codd.).
keramikos
κεραμικόςκερᾰμ-ῐκός, ή, όν, of or for pottery, γῆ κ. potter's earth, Hp.Int.7, cf. Sannyr.4; κ. ῥύμη, = Κεραμεικός, Ar. Ec.4; κ. κέραμος IG42(1).102.281 (Epid., iv B.C.); ὁ κ. τροχός Str.7.3.9; κ. μάστιξ, Com.Phrase for ostracism, Com.Adesp.33; ἐργαστήριον PFlor.50.68 (iii A.D.); ἡ -κή (sc. τέχνη) the potter's art, pottery, Pl.Plt.288a; v. κεραμεικός.
keraminos
κεράμινοςκερᾰ´μ-ῐνος, η, ον, = κεραμεοῦς, Hdt.3.96, 4.70, Anaxil.5, PFlor.388.98 (ii A.D.).
keramion
κεράμιονκερᾰ´μ-ιον, τό, earthenware vessel, jar, IG22.1672.13, Men.Sam.88 (pl.), etc.; κ. οἰνηρόν Hdt.3.6, cf. Hp.Art.78; οἴνου X.An.6.1.15; ὀξηρόν Ar.Fr.723; κ. ταριχηρόν Arist.HA534a21; ταρίχους, as a measure, Test. ap. D.35.34, cf. PSI 5.585 (iii B.C.), OGI90.31 (Rosetta, ii B.C.), LXX Is.5.10, SIG1109.162 (ii A.D.). sarcophagus, D.C.42.26.
keramios
κεράμιοςκερᾰ´μ-ιος, ὁ, = κεραμεύς, CIG5021, 5028 (Nubia). v. κεραμεοῦς.
keramis
κεραμίςκερᾰμ-ίς, ίδος [ῐ], ἡ, Diph.84, Ion. and later -ῖδος Emp. ap. Arist.EE1235a12, MM1208b11, cf. Hdn.Gr.2.18: (κέραμος)
roof-tile, Ar.V.206, Th.3.22, Inscr.Délos 366.21, al. (iii B.C.), etc.; κ. ἀγελαῖαι common tiles, IG22.1672.209; Κορίνθιαι ib. 71; collectively, tiling, Arist.Ph.246a27, cf. ll.cc.; prop. of clay, but also of marble, IG22.1666B21, 25; κ. ἀργυραῖ Plb. 10.27.10; κ. μολυβῆ Ath.14.621a, cf. Moschioib.5.207a. = κεράμιον, PLond.3.1177.158 (ii A.D.), PIand.12.3 (iii/iv A.D.). as Adj., γῆ κ. potter's earth, clay, Pl.Criti.111c, Lg.844b; ὦ γαῖα κεραμί Eub.43.
keramisma
κεράμισμακερᾰ´μ-ισμα, ατος, τό, = foreg., Gloss.
keramiths
κεραμίτηςκερᾰμ-ίτης, ον, ὁ, v.sq.
keramitis
κεραμῖτιςκερᾰμ-ῖτις, ιδος, ἡ, of or for pottery, κ. γῆ potter's earth, Hp. Morb.1.17, 3.1, Plu.2.827e, Gal.2.137; κ., ἡ, a gem of the colour of potsherds, Plin.HN37.152 (acc. -την, nisi leg. -τιν, Cat.Cod.Astr. 8(2).169, cf. 8(1).190).
keramoplasths
κεραμοπλάστηςκερᾰμο-πλάστης, ου, ὁ, potter, PLips.97 xxvi 10 (iv A.D.), PLond. 1821.234.
keramoplastikon
κεραμοπλαστικὸνκερᾰμο-πλαστικὸν κεραμεῖον pottery, PMasp.110.22 (vi A.D.).
keramopoios
κεραμοποιόςκερᾰμο-ποιός, ὁ, potter, Gloss.
keramopwleion
κεραμοπωλεῖονκερᾰμοπωλ-εῖον, τό, pottery-market, Din.Fr.89.18.
keramopwlew
κεραμοπωλέωκερᾰμοπωλ-έω, sell earthenware, Alex.320.
keramopwlhs
κεραμοπώληςκερᾰμοπώλ-ης, ου, ὁ, seller of pottery, Din.Fr.89.18.
keramos
κέραμοςκέρᾰμος, ὁ, rare pl. κέραμα, τά, PPetr.3P.327 (iii B.C.)
potter's earth, potter's clay, Pl.Ti.60d, Arist.Mete.384b19, etc.; κ. ὠμός, ὀπτώμενος, ib.380b8, 383a21. anything made of this earth, as earthen vessel, wine-jar, ἐκ κεράμων μέθυ πίνετο Il.9.469, cf. Hdt.3.96; in collective sense, pottery, Ar.Ach.902, Men.Sam.75, al.; κ. ἐσάγεται πλήρης οἴνου jars full of wine, Hdt.3.6, cf. 5.88, Alex.257.3, etc. jar of other material, κ. ἀργυροῦς Ptol.Euerg.7J. tile, Ar.V.1295 (of a tortoise's shell); collectively, tiling, τοῦ τέγους τὸν κέραμον αὐτοῦ χαλάζαις . . ξυντρίψομεν Id.Nu.1127, cf.Fr.349, Th. 2.4; Κορίνθιος κ. IG22.1668.58; Λακωνικός ib.463.69, 1672.188; roof, Pherecr.130.6, Herod.3.44, Gal.8.26, 9.824. pottery (i.e.place of manufacture), ὁ κ. ὁ χυτρικός Tab.Defix.Praef.p.iib. dungeon (said by Sch. to be Cyprian), χαλκέῳ ἐν κεράμῳ δέδετο Il.5.387, cf. Thphr.Char.6.6 cod. M; pl., Nonn.D.16.162. (Possibly cogn. with Lat.cremo.)
keramothc
κεραμοτήξκερᾰμοτήξ, ῆγος, ὁ, ʽτήκω) potter, Theognost.Can.40.
keramourgos
κεραμουργόςκερᾰμ-ουργός, ὁ, = κεραμοποιός, PPetr.3p.173 (iii B.C.), Man.4.291, Cat.Cod.Astr.8(4).213.
keramow
κεραμόωκερᾰμ-όω, roof with tiles, IG12.373.246, 22.1668.58, al., Ἀρχ.Δελτ. 8.270
Pass., ναὸς κεκεραμωμένος SIG 996.18 (Smyrna, i A.D.), cf. Simp.in Ph.1055.17; ὡς εἰπεῖν -ωθέντες, of soldiers in the Roman testudo, Onos.20.1.
keramullion
κεραμύλλιονκερᾰμ-ύλλιον, τό, Dim. of κεράμιον, jar, IG11(2).161 C101 (Delos, iii B.C.), PCair.Zen.12.35 (iii B.C.), Inscr.Délos 442B179 (ii B.C.), Aq.Is.63.3.
keramwn
κεραμώνκερᾰμ-ών, ῶνος, ὁ, store for pottery or tiles, Hdn.Gr.1.32, 40.
keramwsis
κεράμωσιςκερᾰ´μ-ωσις, εως, ἡ, roofing with tiles, IG42(1).102.289 (Epid., iv B.C.), IPE12.184 (Olbia, iii A.D.).
keramwtos
κεραμωτόςκερᾰμ-ωτός, ή, όν, covered with tiles, applied to a testudo formed by Roman soldiers, Plb.28.11.2; ἡ κ. στέγη Str.11.3.1, 13.1.27.
keranicai
κερανίξαικερανίξαι: κολυμβῆσαι, κυβιστῆσαι, Hsch.
kerannuteon
κεραννυτέονκερανν-υτέον, one must mix, Max.Tyr.5.4.
keraocoos
κεραοξόοςκερᾰοξόος, ον, (ξέω) polishing horn; esp. making it into bows, etc., κ. τέκτων Il.4.110, AP6.113 (Simm.).
keraos
κεραόςκερᾰός, ά, όν, (κέρας) horned, ἔλαφος Il.3.24; ἄρνες Od.4.85; τράγος Theoc.1.4; Ἄμμων Epigr.Gr.835 (Berytus). made of horn, τοῖχοι Call.Ap.63; βιός AP6.118 (Antip.). (Prob. fr. Κεραϝός, cf. Lat. cervus.)
keraouxos
κεραοῦχοςκερᾰοῦχος, ον, ʽἔχὠ = κεροῦχος 1, AP6.10 (Antip.).
kerarxhs
κεράρχηςκεράρχης, ου, ὁ, commander of a διφαλαγγαρχία, Ascl.Tact.2.10. commander of thirty-two elephants, ib.9.1.
keras
κέραςκέρᾰς, τό, Ep. gen. Κέρᾰος, Att. contr. κέρως; Ep. dat. κέρᾰϊ (elided) or κέραι or κέρᾳ Il.11.385, cf. Hdn.Gr.2.75, κέρᾳ also in Th. 2.90, 7.6: nom. pl. κέρᾱ (v. infr.), gen. κεράων, κερῶν, dat. κέρασι, Ep. κεράεσσι
Att. Inscrr. have dual [κέρ]ατε IG12.301.109: pl.κέρατα ib.237.59; later Ep. κεράατα (˘¯˘˘) Nic.Th.291, κεράατος (˘¯˘˘) Arat.174, Q.S.6.225
Hdt.has gen. κέρεος 6.111, dat. κέρεϊ 9.102: pl. κέρεα 2.38, κερέων ib.132; but Hp. has gen. sg. κέρως, pl. κέρατα, Aër.18. [In nom. and acc. κέρας, ᾰ always: in the obl. cases ᾰ in Ep., as κέρᾰσιν Od.3.384 (in contr. dat. κέρᾱι, nom. pl. κέρᾱ (cf. Batr.165), a is shortd. before a vowel, Il.11.385, Od.19.211); but ᾱ in Trag.and Com., κέρᾱτος Hermipp.43, κέρᾱτα E.Ba.921, κεράτων [ᾱ] prob. in S.Tr.519 (lyr.), κέρᾱσι A.Fr.185. In later Ep. the quantity varies.] (κέρας is prob. related to κάρα; cf. κεραός.) the horn of an animal, in Hom. mostly of oxen, Il.17.521, etc.; ταῦροι . . εἰς κέρας θυμούμενοι E.Ba.743; ὀφθαλμοὶ δ᾽ ὡς εἰ κέρα ἕστασαν his eyes stood fixed and stiff like horns, Od.19.211; as a symbol of strength, LXX Ps.17(18).3, Diogenian.7.89, cf. Arist.PA662a1; of elephants' tusks, Aret.SD2.13, Opp.C.2.494. antennae of crustaceans, Arist.HA526a31, 590b27; of the silkworm's grub, ib.551b10. horn, as a material, αἱ μὲν γὰρ [πύλαι] κεράεσσι τετεύχαται Od.19.563; the horn of animals' hoofs, Longus 2.28. anything made of horn, bow, τόξον ἐνώμα . . πειρώμενος . . μὴ κέρα ἶπες ἔδοιεν Od. 21.395, cf. Theoc.25.206, Call.Epigr.38, AP6.75 (Paul.Sil.); for Il.11.385 v. infr. v.l. of musical instruments, horn for blowing, σημῆναι τῷ κέρατι X.An.2.2.4, cf. Arist.Aud.802a17; also, the Phrygian flute, because it was tipped with horn (cf. Poll.4.74), αὐλεῖν τῷ κ. Luc.DDeor.12.1; καὶ κέρατι μὲν αὐλεῖν Τυρρηνοὶ νομίζουσι Poll.4.76, cf. Ath.4.184a. drinking-horn, ἐκ τοῦ κέρατος αὖ μοι δὸς πιεῖν Hermipp.43, cf. X.An.7.2.23, OGI214.43 (Didyma, iii B.C.); ἐξ ἀργυρέων κ. πίνειν Pi.Fr.166, cf. IG12.280.77; ἀργυρηλάτοις κέρασι χρυσᾶ στόμια προσβεβλημένοις A.Fr.185; ἐκπιόντι χρύσεον κ. S.Fr. 483; for measuring liquids, Gal.13.435. Ἀμαλθείας κ. cornucopiae, v. Ἀμάλθεια. βοὸς κ. prob. a horn guard or cover attached to a fishing-line, Il.24.81, cf. Sch.; ἐς πόντον προΐησι βοὸς κέρας Od.12.253; ψάμμῳ κ. αἰὲν ἐρείδων AP6.230 (Maec.), cf. Aristarch. ap. Apollon.Lex.s.v. κέρᾳ ἀγλαέ, Arist. ap. Plu.2.977a (also expld. as a fishing-line of ox-hair (cf. infr.v.l), ap.Plu.2.976f, cf. Poll.2.31; perh. an artificial bait). clyster-pipe, Orib.8.32 7. in pl., horn points with which the writing-reed was tipped, AP6.227 (Crin.). of objects shaped like horns, a mode of dressing the hair, κέρᾳ ἀγλαέ Il.11.385 (unless the meaning be bow), cf. Aristarch. ad loc., Herodorus and Apionap. Eust. ad loc.: hence κέρας is expld. as = θρίξ or κόμη, Apollon.Lex., Hdn.Gr. ap. Eust.l.c., Poll.2.31, Hsch.; cf. iv. l, and v. κεροπλάστης. arm or branch of a river, Ὠκεανοῖο κ. Hes. Th.789; Νείλου Pi.Fr.201; τὸ Μενδήσιον κέρας Th.1.110; ἐν Ἰνδοῖς ἐν τῷ Κέρατι καλουμένῳ Arist.Mir.835b5, cf. Mu.393b5; τὸ κ. τὸ Βυζαντίων the 'Golden Horn', Str.7.6.2, cf. Plb.4.43.7, Sch. A.R. 4.282; Ἑσπέρου K., name of a bay, Hanno Peripl.14, cf. Philostr.VS1.21.2. wing of an army, Hdt.9.26, etc.; or fleet, Id.6.8, Th.2.90, etc.; κ. δεξιόν, λαιόν, A.Pers.399, E.Supp.704; τὸ εὐώνυμον κ. ἀναπτύσσειν X.An.1.10.9. κατὰ κέρας προσβάλλειν, ἐπιπεσεῖν, to attack in flank, Th.3.78, X.HG6.5.16, etc.; κατὰ κ. προσιέναι, ἕπεσθαι, Id.Cyr.7.1.8 and 28; κατὰ κ. συμπεσών Plb.1.40.14; πρὸς κ. μάχεσθαι X.Cyr.7.1.22. ἐπὶ κέρας ἀνάγειν τὰς νέας to lead a fleet in column, Hdt.6.12, cf.14; κατὰ μίαν ἐπὶ κέρως παραπλεῖν Th.2.90, cf. 6.32, X.Cyr.6.3.34, Eub.67.4; of armies, κατὰ κέρας, opp. ἐπὶ φάλαγγος, X.Cyr.1.6.43, cf. An.4.6.6, HG7.4.23; εἰς κ. Id.Eq.Mag.4.3; ἐκ κέρατος εἰς φάλαγγα καταστῆσαι Id.Cyr.8.5.15; οὐκ ἐλᾶτε πρὸς τὸ δεξιὸν κ.; Ar.Eq.243. corps of8192 men, = διφαλαγγαρχία, Ascl.Tact.2.6, Arr.Tact.10.7. = μεραρχία, Ascl.Tact.2.10. contingent of thirty-two chariots, ib. 8, Ael.Tact.22.2. sailyard, = κεραία, AP5.203 (Mel.), OGI674.30 (Egypt, i A.D.), Luc.Am.6, POxy.2136.6 (iii A.D.). mountainpeak, v.l. in h.Hom.1.8; spur, τὸ κ. τοῦ ὄρους X.An.5.6.7, cf.Lyc. 534: in pl., extremities of the earth, γῆς Philostr.VA2.18 (pl.). in Anatomy, extremities of the uterus, Hp.Superf.1, Gal.7.266; of the diaphragm, Sor.1.57. ἁπαλὸν κ., = πόσθη, Archil.171, cf.Neophro (?) in PLit.Lond.77 Fr.2.19, E.Fr.278, AP12.95.6 (Mel.). of the πήχεις of the lyre, χρυσόδετον κ. S.Fr.244 (lyr.) (rather than the bridge, because made of horn, Ael.Dion.Fr.133, Poll.4.62). κέρατα ποιεῖν τινι to give him horns, cuckold him, prov. in Artem.2.11; cf. κερασφόρος 11. = κερατίνης, Luc.DMort.1.2. = σταφυλῖνος ἄγριος, Dsc.3.52; = οἰνάνθη, dub. in Ps.-Dsc.3.120.
keras
κεράςκεράς (A), άδος, ἡ, poet. fem. of κεραός, Eust. 1625.45; but in Hsch., κεραΐδες: τῶν προβάτων τὰ θήλεα, τὰ ἔνδον ὀδόντας ἔχοντα.
keras
κεράςκεράς (B), Adv. mixed, glossed by κεραστικῶς, Call.Fr.anon.34.
kerasbolos
κερασβόλοςκερασβόλος, ον, struck by a horn: σπέρμα κ. seed that does not soften in boiling, Thphr.CP4.12.13, cf. Plu.2.700c. metaph., stubborn, inflexible person, Pl.Lg.853d, cf. Plu.l.c.
kerasea
κερασέακερᾰς-έα and κερᾰς-ία, ἡ, = κερασός, cherry-tree, Gp.3.4.4, 10.41.2. -ινον, τό, cherry-coloured dye, PHolm.21.31.
kerasforew
κερασφορέωκερασφορ-έω, have horns, Philostr.VA2.13.
kerasforos
κεράσφοροςκεράσφορ-ος, ον, horned, στόρθυγγες S.Fr.89; of Io, E.Ph.248 (lyr.), Hyps.Fr.3(1) iii 31 (lyr.); of Dionysos, Luc.Bacch.2; of rivers, Corn.ND22; τὸ κ. μέρος Pl. Plt.265b; τὸ κ. γένος horned animals, Gal.2.430, cf. Philostr.VA 2.13. cuckold, Lemm. to AP11.278 (Lucill.).
kerasion
κεράσιονκερᾰ´ς-ιον, τό, fruit of the κερασός, cherry, Diph.Siph. ap. Ath.2.51a, Dsc.1.113; also, cherrytree, GP.10.41.1.
keraskomh
κερασκόμηκερασκόμη, ἡ, = κέρας VIII, Ps.-Dsc.3.52, 120 codd.
kerasma
κέρασμακέρασμα, ατος, τό, mixture, Zeno Stoic.1.36; μελῶν Iamb.VP15.64 (pl.). drink poured out (cf. κεράννυμι 1.1), IGRom.4.696 (Hieropolis); οἴνου ἀκράτου κ. LXX Ps.74(75).8. mixed disease, Gal.9.675.
kerasos
κερασόςκερᾰσός (on the accent v. Hdn.Gr.1.209), ὁ, bird-cherry, Prunus avium, Xenoph.39, Thphr.HP3.13.1, etc. (Assyrian karšu.)
kerasths
κεράστηςκεράστης, ου, ὁ, horned, ἔλαφος S.El.568; κάνθαρος Id.Ichn.300; of a ram, ὦ κεράστα E.Cyc.52 (lyr.); Πάν Antip.Oxy.662.49, Corn. ND27; Σάτυροι Luc.Bacch.1
fem. κεραστίς, ίδος, of Io, A.Pr. 674. as Subst., horned serpent or asp, Cerastes cornutus, Nic. Th.258, LXX Pr.23.32, D.S.3.50, Ael.NA1.57; οἱ κ. ὄφεις Call.Hist. 3. pest which destroys fig-trees, Thphr.HP4.14.5, 5.4.5.
kerasths
κεραστήςκερας-τής, οῦ, ὁ, one that mixes, Ζεὺς πάντων κ. Orph.Fr.297.
kerastikws
κεραστικῶςκερας-τικῶς, Adv.for mixing, Suid.s.v. κεράς.
kerastos
κεραστόςκερας-τός, ή, όν, mixed, mingled, APl.4.83.
kerasxeilos
κεράσχειλοςκεράσχειλος, ον, with curvedlips, Hsch.
keratarion
κερατάριονκερᾱτ-άριον, τό, Dim. of κέρας v.5, Sch.E.Hec.1261 (s.v.l.), Eust. 1037.35.
keratarxhs
κερατάρχηςκερᾱτ-άρχης, ον, ὁ, commander of a body of thirty-two elephants, Ael.Tact.23
hence κερᾱτ-αρχία, ἡ, ibid.
kerataulhs
κεραταύληςκερᾱτ-αύλης, ου, ὁ, = κεραύλης, Dosith.p.389 K., Gloss.
keratea
κερατέακερατέα, ἡ, = κερατωνία, Gp.11.1; dub. sens. in POxy.2146.9 (iii A.D.), PGen.75.8 (iii/iv A.D.).
keratesseis
κερατεσσεῖςκερατεσσεῖς: οἱ τοὺς ταύρους ἕλκοντες ἀπὸ τῶν κεράτων: καλοῦνται δὲ καὶ
kerathforos
κερατηφόροςκερᾰτηφόρος, ον, = κερασφόρος 1, Phaest. ap. Sch.Pi.P.4.28.
kerathr
κερατήρκερᾱτήρ, ῆρος, ὁ, etym. of κρατήρ, Ath.11.476a.
keratia
κερατίακερατία, ἡ, = κερατωνία, Str.17.2.2, Plin.HN26.52. κεράτια, τά, fruit of the carob-tree, Dsc.1.114, Ev.Luc.15.16, PLond.1.131*.7 (i A.D.), Gal.6.615.
keratias
κερατίαςκερᾱτ-ίας, ου, ὁ, = κερασφόρος I, of Dionysos, D.S.4.4. kind of comet, Plin.HN2.90.
keratinhs
κερατίνηςκερᾱτ-ίνης [ῐ], ου, ὁ, the fallacy called the Horns: εἴ τι οὐκ ἀπέβαλες, τοῦτο ἔχεις: κέρατα δὲ οὐκ ἀπέβαλες: κέρατα ἄρα ἔχεις D.L.7.187; κερατίνας ἐρωτῶν Com.Adesp.294: acc.sg. -ναν Luc. Symp.23; cf. κερατίς.
keratinos
κεράτινοςκερᾱ´τ-ῐνος, η, ον, made of horn, X.An.6.1.4, Pl. Com.50, etc.; κ. λύχνος Epicr.8; βωμὸς κ., = κερατών, Plu.2.983e, cf. Arist.Fr.489; σάλπιγξ LXX Ps.97(98).6; also κ. alone, ib.Jd.3.27, 2 Ki. 2.28.
keration
κεράτιονκερᾱ´τ-ιον, τό, Dim. of κέρας, small horn, D.S.3.73, Arist. ap. Plu.2.977a. of the antennae of the κάραβος, Arist.HA526a7; of the hermit-crab, ib.529a27. in pl., curved ends of the womb (cf. κεραία 11.7), ib.510b19. musical instrument, perh. fife or clarionet, D.S.29.32, prob. for κεραμείου in Plb.26.1.4, cf. ib.1a. 2. carat, 1/1728 of a pound, Dsc. ap. Gal.19.775, Archig. ap. Aët. 6.37, Hero *Mens.60.21, Just.Nou.32.1; = Lat. siliqua, OGI521.27 (Abydos, v/vi A.D.). = κερατωνία, Colum.Arbor.25. v. κεράτια.
keratis
κερατίςκερᾱτ-ίς, ίδος, ἡ, = κερατίνης, D.L.7.82 (s.v.l.).
keratisis
κεράτισιςκερᾱ´τ-ισις, εως, ἡ, butting with horns: metaph., of battering-rams, impact, Apollod. Poliorc.224.13 (pl.).
keratismos
κερατισμόςκερᾱτ-ισμός, ὁ, loss on exchange of solidi for κεράτια, PMasp.58 ii 11 (vi A.D.), Lyd.Mag.3.70 (pl.).
keratisths
κερατιστήςκερᾱτ-ιστής, οῦ, ὁ, one that butts, LXX Ex.21.29,36.
keratitis
κερατῖτιςκερᾱτ-ῖτις, ιδος, ἡ, horned, μήκων κ. horned poppy, Glaucium flavum, Thphr.HP9.12.3, Dsc.4.65, Plin. HN20.205.
keratizw
κερατίζωκερᾱτ-ίζω, butt with horns: metaph., κ. τοῖς ποταμοῖς LXX Ez.32.2, cf. Ph.1.57: c.acc., gore, ἐὰν κερατίσῃ ταῦρος ἄνδρα LXX Ex.21.28.
keratobaths
κερατοβάτηςκερᾱτο-βάτης [ᾰ], ου, ὁ, gloss on κεροβάτας, Sch.Ar.Ra.230.
keratocoos
κερατοξόοςκερᾰτοξόος, ον, = κεραοξόος, Nonn.D.3.76 codd. (κεραο- Mein., Ludw.).
keratoeidhs
κερατοειδήςκερᾱτο-ειδής, ές, like horn, χιτών external coat of the eye, Cels.7.7.13, Poll.2.70, Aët. 7.1, etc. applied to a part of the coat, opp. λευκός, Ruf.Onom. 27, cf. Gal.UP10.3 (distinguishing cornea from sclera). hornshaped, λοβοί Dsc.2.158; γωνίαι J.BJ5.5.6; μορφή Sch.Arat. 779. sounding like a horn, ἦχοι D.H.Comp.14.
keratofagos
κερατοφάγοςκερᾱτο-φάγος [φᾰ], ον, eating horn, Hsch.s.v. ἴψ.
keratoforos
κερατοφόροςκερᾱτο-φόρος, ον, = κερασφόρος 1, Arist.HA499b15, PA663b35; θῆρες Opp.C.2.489.
keratofuew
κερατοφυέωκερᾱτο-φῠέω, grow horns, Sch.Ar.Eq.1341, EM505.6.
keratofuhs
κερατοφυήςκερᾱτο-φῠής, ές, growing horns, horned, Ath.11.476a, EM541.18.
keratofwnos
κερατόφωνοςκερᾱτό-φωνος, ον, sounding with the horn, of the μάγαδις struck by the plectrum, Telest.4.
keratoglufos
κερατογλύφοςκερᾱτο-γλύφος [ῠ], ον, working in horn, Sch.D Il.4.110, EM505.11.
keratopoiew
κερατοποιέωκερᾱτο-ποιέω, make horn-shaped, Sch.Arat.780.
keratopoios
κερατοποιόςκερᾱτο-ποιός, όν, gloss on κεραοξόος, Hsch.
keratopous
κερατόπουςκερᾱτό-πους, ὁ, ἡ, πουν, τό, gen. ποδος, hornfooted, hoofed, Gloss.
keratourgos
κερατουργόςκερᾱτουργός, όν, = κεραοξόος, Sch.D Il.4.110, EM505.11.
keratow
κερατόωκερᾱτ-όω, harden into horn, Ael.NA12.18.
keratwdhs
κερατώδηςκερᾱτ-ώδης, ες, = κερατοειδής, like antlers, Thphr.HP5.1.6; τὸ κ., of the gizzard in fowls, Dsc.2.49. horned, τὰ κ. τῶν ζῴων Arist.HA595a13. v. κεραώδης.
keratwn
κερατώνκερᾱτ-ών, ῶνος, ὁ, made of horns (sc. βωμός), of an altar on Delos, IG22.1641.2 (iv B.C.), 11(2).161A101 (Delos, iii B.C.), Inscr.Délos 442 A188 (ii B.C.), Plu.Thes.21.
keratwnia
κερατωνίακερατωνία, ἡ, = κερωνία, κερατέα, carob-tree, Ceratonia Siliqua, Gal. 12.23, Aët.1.201, Hsch.
keratwpis
κερατῶπιςκερᾰτῶπις, ιδος, ἡ, horned-looking, μήνη Man.4.91.
keraulhs
κεραύληςκεραύλ-ης, ου, ὁ, horn-blower, Archil.172, Luc.Trag.33.
keraulia
κεραυλίακεραυλ-ία, ἡ, horn-blowing, Corn.ND6 (pl.).
keraunegxhs
κεραυνεγχήςκεραυν-εγχής, ές, = ἐγχεικέραυνος, B.7.48.
kerauneios
κεραύνειοςκεραύν-ειος, ον, wielding the thunder, Ζεύς AP7.49 (Bianor).
keraunia
κεραυνίακεραυν-ία, ἡ, = ἀείζωον μικρόν, Ps.- Dsc.4.89.
keraunias
κεραυνίαςκεραυν-ίας, ου, ὁ, thunder-stricken, Hsch.
keraunion
κεραύνιονκεραύν-ιον, τό, truffle, Tuber aestivum, Thphr.HP1.6.5, Gal.19.731. critical mark to indicate corrupt passages, Isid.Etym.1.21.21, Sch.Il.ip.xliii Dind.; but πρὸς τὴν ἀγωγὴν τῆς φιλοσοφίας D.L.3.66. = κεραυνία λίθος, PHolm.5.40, Isid.Etym.16.13.5, etc.
keraunios
κεραύνιοςκεραύν-ιος, α, ον, also ος, ον A.Th.430, E.Ba.594 (anap.)
of a thunderbolt, βολαί A. l.c.; φλόξ Id.Pr.1017; πέμφιξ S.Fr.538; πῦρ, λαμπάδες, E.Tr.80, Ba.244; θάνατος death by the thunderbolt, Call.Aet.3.1.64; λίθος heliotrope, PHolm.10.37, Porph.VP17, cf. Plin.HN37.132. thundersmitten, of Semele, S.Ant.1139 (lyr.), E.Ba.6; Καπανέως κ. δέμας Id.Supp.496; τὰ Κεραύνια the 'thunder-splitten peaks', name of several mountain ridges, Str.6.3.5, etc. κεραύνιος, ὁ, kind of bandage, Sor.Fasc.37. = κεραύνειος, [Ζεύς] Arist.Mu.401a17, Milet.1(7).278; applied to Philip, AP6.115 (Antip. <Sid.>).
keraunoblhs
κεραυνοβλήςκεραυνο-βλής, ῆτος, ὁ, ἡ, = sq., Thphr.HP3.8.5, Tz.H.4.267.
keraunoblhtos
κεραυνόβλητοςκεραυνό-βλητος, ον, struck by lightning, Ephor.17 J., Sch.S.Ant.1139, Hsch. s.v. λευκοστεφῆ. Suid. s.v. Σαλμωνεύς.
keraunobolew
κεραυνοβολέωκεραυνοβολ-έω, hurl the thunderbolt, AP12.122 (Mel.), 140, Ps.Luc. Philopatr.4, Placit.3.3.3. trans., strike therewith, οἰκίαν Eratosth.Cat.6.
keraunobolia
κεραυνοβολίακεραυνοβολ-ία, ἡ, thunder-storm, Str.13.4.11 (pl.), Plu.2.624b (pl.).
keraunobolion
κεραυνοβόλιονκεραυνοβόλ-ιον, τό, thunderbolt, Corn.ND19.
keraunobolos
κεραυνόβολοςκεραυνόβολ-ος, ον, hurling the thunder, Ζεύς IG5(2).37 (Tegea); πῦρ τὸ κ. the thundersmiting fire, AP12.63 (Mel.); κ. νεφέλαι Orph.Fr.256; of planetary influences, Vett.Val.14.17; title of the Roman Legio XII Fulminata, D.C.71.9. proparox. κεραυνόβολος, ον, Pass., thunder-stricken, of Semele, E.Ba.598 (lyr.), cf. D.S.1.13, etc.
keraunobronths
κεραυνοβρόντηςκεραυνο-βρόντης, ου, ὁ, thunderer, Ζεῦ -βρόντᾰ Ar.Pax376.
keraunofahs
κεραυνοφαήςκεραυνο-φᾰής, ές, flashing like lightning, πῦρ E.Tr.1103.
keraunoforos
κεραυνοφόροςκεραυνο-φόρος, ον, wielding the thunderbolt, Ἔρως Plu.Alc.16, cf. 2.335a; κ. στρατόπεδον Legio XII Fulminata, D.C.55.23: as Subst., title of a priest at Seleucia in Pieria, OGl1245.47 (ii B.C.).
keraunoklonos
κεραυνοκλόνοςκεραυνο-κλόνος, ον, causing the din of the thunderbolt, PMag.Par.1.599.
keraunomaxhs
κεραυνομάχηςκεραυνο-μάχης [ᾰ], ου, Dor. κεραυνό-χᾱς, ὁ, fighting with thunder, AP12.110 (Mel.).
keraunoplhc
κεραυνοπλήξκεραυνο-πλήξ, ῆγος, ὁ, ἡ, thundersmitten, Alc.Com.2.
keraunoplhktos
κεραυνόπληκτοςκεραυνό-πληκτος, ον, = sq., Phld.Ir.p.94 W.
keraunoplos
κεραυνόπλουςκεραυνό-πλους (sic), epith. of Cerberus, perh. f.l. for κεραύνοπλος, armed with the thunderbolt, PMag.Par.1.2262.
keraunopoios
κεραυνοποιόςκεραυνο-ποιός, όν, causing thunderbolts, Vett.Val.6.25.
keraunos
κεραυνόςκεραυνός, ὁ, thunderbolt, νῆα θοὴν ἔβαλε ψολόεντι κ. Od.23.330; βρόντησε καὶ ἔμβαλε νηῒκ. 14.305; Διὸς πληγεῖσα κεραυνῷ 12.416; esp. as weapon of Zeus, Hes. Th.854, etc.; forged by the Cyclopes, ib.141; τὸν κ. τοῦ Διός Ar.Av.1538; καταιβάτης A.Pr.361; πυρωπός ib.668; ὁ πυρφόρος κ. Id.Th.445; κεραυνοῦ κρείσσονα φλόγα Id.Pr.922; κ. ἀργής Ar.Av.1747 (anap.); πτερόεις ib.576; κεραυνοῦ βέλος A.Th.453 (lyr.), S.Tr.1088; ὁ κ. λάμπων πυρί Ar.Nu.395; κ., πτεροφόρον Διὸς βέλος Id.Av.1714; κ. πίπτει, κατασκήπτει εἰς . . , X.HG4.7.7, Plu.Lyc.31: pl., κεραυνοί thunderbolts, Hes.Th.690, Hdt.8.37, Epicur.Ep.2p.46U.; ποῦ ποτε κεραυνοὶ Διός; S.El.823 (lyr.), cf. Ar.Pl.125; τὰ τῶν κ. πτώματα Pl.Ti.80c; defined as ἔξαψις σφοδρὰ μετὰ πολλῆς βίας πίπτουσα ἐπὶ γῆς, i.e. thunder and lightning, Zeno Stoic.1.34. metaph., κεραυνὸν ἐν γλώττῃ φέρειν, of Pericles, Com.Adesp.10; τύπτειν κεραυνός a thunderbolt for striking, Antiph.195.4; Κεραυνός, as a name of great soldiers, Plu.Arist.6. title of Zeus, IG 5(2).288 (Mantinea, v B.C.), Rev.Arch.40.388 (Emesa). (Perh. cf. κεραΐζω.)
keraunoskopeion
κεραυνοσκοπεῖονκεραυνοσκοπ-εῖον, τό, machine for making thunder on the stage, Poll.4.127,130.
keraunoskopia
κεραυνοσκοπίακεραυνοσκοπ-ία, ἡ, divination by thunder and lightning, D.S. 5.40.
keraunouxos
κεραυνοῦχοςκεραυνοῦχος, ον, wielding the thunder, [Ζεύς] Ph.Byz.Mir.3.1.
keraunow
κεραυνόωκεραυν-όω, strike with thunderbolts, Hdt.7.10.έ, Pl.Smp.190c, Phld.Piet.131
Pass., κεραυνωθείς Hes.Th.859, Pi.N.10.8, cf. Pl.R. 408c, etc. metaph., = καταδικάζω, Artem.2.9 (Pass.).
keraunwsis
κεραύνωσιςκεραύν-ωσις, εως, ἡ, striking with thunder, Str.16.2.7, Plu.2.996c (pl.); τοῦ Φαέθοντος Scymn.398.
keraw
κεράωκεράω (A), Ep. form of κεράννυμι, used in imper. κέρα Com.Adesp. 1211; part. κερῶν Od.24.364: impf. κέρων A.R.1.1185
Med., subj. κέρωνται Il.4.260: imper. κεράασθε (lengthd. from -ᾶσθε) Od. 3.332: impf. κερόωντο 8.470.
keraw
κεράωκεράω (B), (κέρας) make horned, κερόωσι σελήνην Arat.780. take post on the wing or flank, Plb.18.24.9.
kerawdhs
κεραώδηςκερᾰώδης, ες, horned, i.e. high-peaked, of a hill, prob. in Call.Ap. 91 (κερατώδεος codd.).
kerawn
ΚεράωνΚεράων, ωνος, ὁ, hero worshipped by cooks at Sparta, Polem.Hist. 40.
kerawy
κεραώψκερᾰώψ, ὁ, ἡ, gen. ῶπος, horned looking, σελήνη Max.337.
kerbala
κερβαλάκερβαλά: ἀσθενῆ, μεγάλα, Hsch.
kerberioi
ΚερβέριοιΚερβέριοι, οἱ, Comic form of Κιμμέριοι, read by Crates in Od.11.14 (Κερβερέων Aristarch. (?)), and apptly. by Ar.Ra.187: with a play upon Κέρβερος, cf. EM513.45.
kerberokindunos
ΚερβεροκίνδυνοςΚερβεροκίνδῡνος Τάρταρος full of Cerberus-dangers, Hsch.
kerberos
ΚέρβεροςΚέρβερος, ὁ, Cerberus, the many-headed dog of Hades, Hes.Th. 311, etc. name of a bird, Ant.Lib.19.3.
kerbolew
κερβολέωκερβολέω, = κερτομέω, Hsch.; perh. to be read in B.1.34.
kerdainw
κερδαίνωκερδ-αίνω, fut. -ᾰνῶ A.Pr.876, Lys.8.20, etc.; Ion. -ανέω Hdt.1.35, 8.60.γ´; κερδήσω AP9.390 (Menecr.), Ep.Jac.4.13, κερδήσομαι Hdt.3.72: aor. 1 ἐκέρδᾱνα Pi.I.5(4).27, And.1.134 codd., etc.; Ion. -ηνα Hom.Epigr.14.6, Hdt.8.5, also ἐκέρδησα Id.4.152, Hld.4.13, etc.: pf. κεκέρδαγκα D.C.53.5, κεκέρδᾰκα Aristid.1.366 J., Ach.Tat.5.25, Phalar.Ep.81.2, etc., κεκέρδηκα D.56.30 (προς-), J.BJ1.20.2
Pass., aor. part. κερδανθείς Phld.Oec.p.67 J.: pf. κεκερδημένος J.AJ 18.6.5: (κέρδος)
gain, derive profit or advantage, κακὰ κ. make unfair gains, Hes.Op.352; μέγιστα ἐκ φορτίων Hdt.4.152; τί κερδανῶ; what shall I gain? Ar.Nu.259; κ. τινί gain by a thing, E.HF604; σμικρὰ κερδανῶ φυγῇ A.Ag.1301; κέρδος κ. S.OT889 (lyr.); κ. ἓξ τάλαντα And. l. c.; τὸν χρόνον κερδαίνει ὃν ἔζη οὐ προσῆκον αὐτῷ Lys.13.84; κ. λόγον win fame, Pi.I.5(4).27; χρηστὰ κ. ἔπη receive fair words, S.Tr.231: c. part., gain by doing . . , εἰ δὲ κερδανῶ λέγων E.Hel.1051 (prob.); πολεμοῦντες οὐ κερδαίνομεν Ar.Av.1591, cf. Th.5.93; οὐδὲν ἐκμαθοῦσα κερδανεῖς A.Pr.876; Μεγάροισι κερδανέομεν περιεοῦσι we shall gain by Megara's preservation, Hdt.8.60.γ´; also κ. ὅτι . . Hp. Art.46
Pass., τὰ κερδανθέντα Phld.l.c. abs., make profit, gain advantage, Hdt.8.5, Ar.Pl.520; τοῦ κ. ἔχου S.Fr.28, cf. 354; ἐξ ἅπαντος, ἀπὸ παντός, Id.Ant.312, X.Mem.2.9.4; παρά τινων Lys.20.7; πρὸς σοῦ S.Tr.191; opp. τὸ τιμᾶσθαι, Th.2.44; traffic, make merchandise, S.Ant.1037. in bad sense, reap disadvantage from a thing, διπλᾶ δάκρυα κ. E.Hec.518; κερδᾶναι τὸν πολὺ χείρω βίον ἀντὶ θανάτου X.Ap.9. save or spare oneself, avoid, μεγάλα κακά Philem. 92.10; ὕβριν Act.Ap.27.21; τὸ μὴ μιανθῆναι τὰς χεῖρας J.AJ2.3.2; ἐνόχλησιν D.L.7.14, cf. Him.Or.2.26, AP10.59 (Pall.).
kerdaios
κερδαῖοςκερδ-αῖος: τὸ ἐπικέρδη τοῖς παθοῦσι, καθόσον ἐκβέβρασται, Hsch.
kerdaleofrwn
κερδαλεόφρωνκερδ-ᾰλεόφρων, ον, gen. ονος, greedy of gain, Il.1.149, 4.339; crafty, Opp.C.2.29.
kerdaleos
κερδαλέοςκερδ-ᾰλέος, α, ον, (κέρδος) of persons and their arts, crafty, cunning, κ. κ᾽ εἴη καὶ ἐπίκλοπος Od.13.291; βουλή Il.10.44; μῦθος Od.6.148; νοήματα 8.548; of Ionian women, Aeschin.Socr.20. esp. of the fox, Archil.89.5: hence ἡ κ. the wily one, the fox, Ael.NA6.64, etc.; cf. κερδώ 1. of things, profitable, Pi.P.2.78, X.Mem.3.4.11, etc.; κερδαλεώτερόν ἐστι ὁμολογέειν τῷ Πέρσῃ Hdt.9.7.ά; τὰς ἐμπορίας τὰς κ. Ar.Av. 594, cf. Isoc.2.18; τὸ κ. A.Eu.1008 (anap.); κ. ἔς τι Th.2.53. Adv. -λέως to one's advantage, opp. δικαίως, Id.3.56.
kerdanteos
κερδαντέοςκερδ-αντέος, α, ον, to be used profitably, κ. τὸ παρόν M.Ant.4.26.
kerdantos
κερδαντόςκερδ-αντός, ή, όν, that ought to be gained: τὰ κερδαντὰ κερδαίνειν to make fair gains, Periand. ap. D.L.1.97.
kerdarion
κερδάριονκερδ-άριον, τό, Dim. of κέρδος, Gloss.
kerdeia
κερδείακερδ-εία, ἡ, = πανουργία, also ἀλωπεκία, Hsch.
kerdeih
ΚερδείηΚερδείη, ἡ, epith. of Πειθώ, Herod.7.74.
kerdemporos
κερδέμποροςκερδέμπορος, ον, presiding over gain in traffic, Ἑρμῆς Orph.H.28.6.
kerdewn
ΚερδέωνΚερδέων, ωνος, ὁ, epith. of Hermes, Herod.7.74.
kerdhtikos
κερδητικόςκερδ-ητικός, ή, όν, greedy of gain, Gloss.
kerdia
κερδίακερδ-ία, ἡ, greed of gain, Phot.
kerdicw
κερδίξωκερδ-ίξω, gain, Sch.rec.Pi.O.1.84.
kerdiwn
κερδίωνκερδ-ίων, ον, gen. ονος, Comp. (with no Posit. in use), formed from κέρδος, more profitable; Hom. only neut., ἐμοὶ δέ κε κέρδιον εἴη Il.6.410, or καί κεν πολὺ κέρδιον ἦεν 3.41, cf. 7.28; ἦ μάλα τοι τόδε κ. ἔπλετο θυμῷ Od.20.304: later in masc., οὔτοι ἅπασα κερδίων φαίνοισα πρόσωπον ἀλάθεια Pi.N.5.16. κέρδιστος, η, ον, Sup., most cunning or crafty, Σίσυφος . . , ὃ κέρδιστος γένετ᾽ ἀνδρῶν Il.6.153. of things, most profitable, A.Pr.387; πρὸς τὸ κέρδιστον τραπείς S.Aj.743.
kerdoforos
κερδοφόροςκερδοφόρος, ον, bringing gain, Artem.2.30.
kerdogamew
κερδογαμέωκερδογᾰμέω, marry for gain, Diogenian.6.22.
kerdopa
κέρδοπακέρδοπα, = χέδροπα, Hsch.
kerdos
κέρδοςκέρδος, εος, τό, gain, profit, Od.23.140, etc.; ἐνόησεν ὅππως κ. ἔῃ how some advantage can be gained, what is best to be done, Il.10.225; οὔ τοι τόδε κ. ἐγὼν ἔσσεσθαι ὀΐω ἡμῖν Od.16.311, etc.; ποιέεσθαί τι ἐν κέρδεϊ, c. inf., Hdt.2.121.δ᾽, 6.13; κ. νομίσαι τι Th.7.68; ὅτι . . Id.3.33; ἤν τι . . δάσωνται κ. ἡγεῖσθαι X.Cyr.4.2.43; ἐκ πονηροῦ πράγματος κ. λαβεῖν Men.697; μέγ᾽ ἐστὶ κ., ἢν . . Id.Mon.359; πρὸς τὸ κ. βλέπειν ib.364; part., πᾶν κ. ἡγοῦ ζημιουμένη φυγῇ E.Med.454; κ. ἐστί μοι, c. inf., τί δῆτ᾽ ἐμοὶ ζῆν κ.; A.Pr.747; τί κ. ἦν αὐτῷ διαβάλλειν ἐμέ; Lys.8.13, cf. Ar.Ec.607, 610: pl., gains, profits, περιβαλλόμενος ἑωυτῷ κέρδεα Hdt.3.71; τὰ δειλὰ (v.l. δεινὰ) κ. S.Ant.326; τὰ κ. μείζω φαίνεσθαι τῶν δεινῶν Th.4.59; τὰ πονηρὰ κ. Antiph.270
κ. (metaph.) opp. ζημία (damage), Arist.EN1132a12, (lit.) opp. ζημἱα (damages), ib.14; ζημίαν λαβεῖν ἄμεινόν ἐστιν ἢ κ. κακόν S.Fr. 807. desire of gain, κέρδει καὶ σοφία δέδεται Pi.P.3.54; ἄνδρας τὸ κ. πολλάκις διώλεσεν S.Ant.222; εἰς τὸ κ. λῆμ᾽ ἔχων ἀνειμένον E.Heracl.3: pl., κερδῶν ἄθικτος A.Eu.704; ἐν τοῖς κέρδεσιν μόνον δέδορκε S.OT388; μὴ ᾽πὶ κέρδεσιν λέγων Id.Ant.1061, cf. E.Hec. 1207; of persons, ἡμέτερα κ. τῶν σοφῶν ( = ἡμῶν τῶν ς.) you of whom we wise men make gain, Ar.Nu.1202. iron. (cf. κερδαίνω 11), ἀστεῖόν γε κ. ἔλαβεν ὁ κακοδαίμων ib.1064. in pl., cunning arts, wiles, ὃς δέ κε κ. εἰδῇ Il.23.322, cf. 709, al.; κέρδεσιν, οὔ τι τάχει γε παραφθάμενος ib.515; φρένας ἐσθλὰς κέρδεά θ᾽ Od.2.118, cf. 88; ἐγὼ δ᾽ ἐν πᾶσι θεοῖσι μήτι τε κλέομαι καὶ κέρδεσιν 13.299; ἐνὶ φρεσὶ κέρδε᾽ ἐνώμας 18.216; κακὰ κ. βουλεύουσιν 'they mean mischief', 23.217. (Cf. OIr. cerd 'art', 'craft', Welsh cerdd 'craft' or 'music'.)
kerdosunh
κερδοσύνηκερδοσύνη, ἡ, cunning, craft: dat. κερδοσύνῃ as Adv., cunningly, Il.22.247, Od.4.251, 14.31: pl., ἐπὶ κερδοσύνας τετραμμένοι Cleanth. Hymn.1.28.
kerdufion
κερδύφιονκερδύφιον, τό, Dim. of κέρδος, Gloss.
kerdw
κερδώκερδώ, όος, contr. οῦς, ἡ, the wily one or thief, i.e. the fox (cf. κερδαλέος 1.1b), Pi.P.2.78 (cj.), Ael.NA7.47; κ. δολία Ar.Eq.1068; ποικίλη κ. Babr.19.3. = γαλέη, weasel, Artem.3.28.
kerdwos
κερδῷοςκερδῷος, α, ον, bringing gain, epith. of Apollo, Lyc.208, IG9(2).512.20 (Larissa), 1234(Phalanna); of Hermes, Plu.2.472b, Luc.Tim. 41, etc. (κερδώ) fox-like, wily, ἀλώπηξ Babr.77.2.
kerdwzisin
κερδώζισινκερδώζισιν (dat. pl.), τοῖς, perh. name of a board of magistrates, BCH47.50 (Pieria).
kerea
κέρεακέρεα, τά, Ion. nom. pl. of κέρας.
kerealkhs
κερεαλκήςκερεαλκής, ές, stout in the horns, ταῦρος A.R.4.468; βόες v.l. for κεραελκέες in Call.Dian.179.
kereatas
ΚερεάταςΚερεάτας, ὁ, epith. of Apollo in Arcadia, Paus.8.34.5: perh. from κέρας, cf. Κάρνειος.
kerebron
κέρεβρονκέρεβρον, τό, = Lat. cerebrum, Gal.UP8.4 (κέλ- codd.).
kereinos
κερέϊνοςκερέϊνος, horned, Aq., Sm., Quint.Ps.49(50).9. κερεκόψαι: ἢ σχίσαι ξύλα, Hsch. (post κερουτιᾷ). κερητίζει: βασανίζει, Id.
kerka
κέρκακέρκα: ἀκρίς, Hsch. κέρκαξ: ἱέραξ, Id. κερκάς, άδος, ἡ, = κρέξ, Id. κέρκαφα: ἐγγύη, Id.
kerkeths
κερκέτηςκερκέτης, ου, ὁ, weight used to steady a ship under sail, Paus.Gr.Fr. 118, Hsch.
kerkhdhs
κερκήδηςκερκήδης, querquedula, Gloss.; cf.sq.
kerkhris
κέρκηριςκέρκηρις, εως, ὁ (?), an aquatic bird, PCair.Zen.186.10 (iii B.C.), BGU1252.30 (ii B.C.); querquedula cerceris, Varro LL5.79; cf.foreg.
kerkidiaion
κερκιδιαῖονκερκῐδ-ιαῖον, τό, wedge-shaped block, IG12.373.107,122.
kerkidion
κερκίδιονκερκῐ´δ-ιον, τό, Dim. of κερκίς, POxy.1740.1 (iii/iv A.D.), 1742.5 (iv A.D.), Gloss.
kerkidopoiikh
κερκιδοποιικήκερκῐδοποιική (sc. τέχνη), ἡ, the art of the shuttle-maker, Arist.Pol. 1256a6.
kerkion
κέρκιονκέρκιον, τό, Dim. of κέρκος, Aq., Sm., Thd.Le.7.3.
kerkios
κέρκιοςκέρκιος, ὁ, = κιρκίας, Catoap.Gell.2.22.28, v.l.in Arist.Mu.394b31.
kerkiqalis
κερκιθαλίςκερκιθαλίς: ἐρῳδιός, Hsch.
kerkis
κερκίςκερκίς, ίδος, ἡ, weaver's shuttle, χαμαὶ δέ οἱ ἔκπεσε κ. Il.22.448; χρυσείῃ κερκίδ᾽ ὕφαινεν Od.5.62, cf. S.Ant.976 (lyr.), Pl.Cra.388a; ἱστοῖς κερκίδα δινεύουσα E.Tr.199 (lyr.); κερκίσιν ἐφεστάναι Id.Hec. 363; φωνὴ κερκίδος S.Fr.595; κερκίδος ὕμνοις ib.890 (lyr.); κερκίδος ἀοιδοῦ E.Fr.523 (lyr.): metaph., μήδεα ἀδαμαντίναις ὑφαίνεται κερκίσιν αἶσα Lyr.Adesp.ap.Stob.1.5.11. any taper rod, of wood, ivory, etc.; as, peg, pin, used to rivet the μεσάβοιον to the ζυγός, Poll.1.252: hair-pin or comb, A.R.3.46. measuringrod, AP11.267; gnomon of a dial (prob.), CIG2681 (Iasus). great bone of the leg, tibia, A.R.4.1520, Plu.Alex.45; = κνήμη, Heroph. ap.Ruf.Onom.123, Poll.2.191. radius of the arm, ib.142, Gal. UP2.13, al., Orib.47.6.1. organ of the electric ray, Opp.H. 2.63. rod for stirring liquids, Gal.12.683. iron dowel, IG22.1668.52. καμπύλοχοι κ., of ploughs, Orph.Fr.33. wedge-shaped division of the seats in the theatre, περὶ τὴν ἐσχάτην . . κ. καθιζούσας θεωρεῖν Alex.41, cf. Phld.Acad.Ind.p.26 M., LW1586 (Aphrodisias). tympanum or half-tympanum, IG42(1).102.89, 112 (Epid., iv B.C.). aspen, Populus tremula, Arist.HA595a2, Thphr.HP3.14.2. Judas tree, Cercis Siliquastrum, ib.1.11.2. white bryony, Bryonia cretica, Gal.14.186. pine-cone, Sch.E.Hec.1153, Hsch. kind of bird, Id.
kerkisis
κέρκισιςκέρκ-ῐσις, εως, ἡ, plying the κερκίς, weaving, Arist.Ph.243b7.
kerkistikh
κερκιστικήκερκ-ιστική (sc. τέχνη), ἡ, art of weaving, Pl.Plt.282b.
kerkistra
κέρκιστρακέρκ-ιστρα, τά, cost of weaving, POxy.736.77 (i B.C./i A.D.).
kerkitis
κερκῖτιςκερκ-ῖτις, ιδος, ἡ, a kind of olive (cf. Lat. radius), prob. in Colum.5.8.3.
kerkiwn
κερκίωνκερκίων, ὁ, an Indian talking bird, perh. talking myna, Gracula religiosa, Ael.NA16.3.
kerkizw
κερκίζωκερκίζω, separate the web with the κερκίς, Pl.Cra.388b, Sph.226b; εἰ αἱ κερκίδες ἐκέρκιζον αὐταί Arist.Pol.1253b37.
kerknos
κέρκνοςκέρκνος: ἱέραξ, ἢ ἀλεκτρυών, Hsch.
kerkoforos
κερκοφόροςκερκοφόρος, ον, having a tail, of fishes, Arist.HA489b31.
kerkolura
κερκολύρακερκο-λύρα [ῠ], ἡ, = κρέκουσα λύρα, Alcm.142.
kerkopiqhkos
κερκοπίθηκοςκερκο-πίθηκος [ῐ], ὁ, long-tailed ape, Str.15.1.29, Plin.HN8.72, etc.
kerkorwnos
κερκορῶνοςκερκορῶνος, ὁ, an Indian bird, perh.f.l. for κερκίων, Ael.NA15.14.
kerkos
κέρκοςκέρκος, ἡ, tail of a beast (not a bird), e.g. swine, Ar.Ach.785; dog, κέρκῳ σαίνειν Id.Eq.1031; κ. λαγῶ a hare's scut, ib.909; horse, Pl.Phdr.254d, Plu.Sert.16; of all sorts of beasts, Arist.PA689b2, al.; of fishes, Id.HA565b29; ἡ κ. ποιεῖ καλῶς, of omens in sacrificing, Ar.Pax1054, cf. Sch. ad loc., Eub.130. membrum virile, Ar.Th.239; ἡ ἀνώνυμος κ. Herod.5.45; of an animal, κ. βοός, used as a tawse, Id.3.68. handle, Luc.Lex.7. small animal that injures the vine, Hsch. = ἀλεκτρυών, Id. tongue of flame, Sch.E.Ph.1257.
kerkourion
κερκούριονκερκούρ-ιον, τό, Dim. of κέρκουρος, only as pr. n. of a ἑταίρα, AP 5.43 (Rufin.).
kerkouriths
κερκουρίτηςκερκουρ-ίτης [ῑ], ου, ὁ, sailor belonging to a κέρκουρος, PSI 6.614.22 (iii B.C.).
kerkouros
κέρκουροςκέρκουρ-ος (proparox.) or κερκοῦρος, ὁ, light vessel, boat, esp. of the Cyprians, Hdt.7.97, cf. Din.Fr.12.2, Moschio ap. Ath.5.208e, D.S.24.1 (pl.); used for Nile transport, PCair.Zen.54.3 (iii B.C.), etc.
written κέρκυρος (as if from Κέρκυρα) Sch.Ar.Pax 142; κέρκυρα (pl.) Suid. s.v. Ναξιουργὴς κάνθαρος. a sea-fish, Opp.H.1.141. (Cf. Lat. cercurus, cercyrus in both senses.)
kerkouroskafh
κερκουροσκάφηκερκουροσκάφη [ᾰ], ἡ, = foreg.1, PLille 22.5 (iii B.C.).
kerku
κέρκυκέρκυ: διπλῆ αὕτη καὶ δικέλαδος καὶ διθύσανος: ἐχρῆτο δὲ αὐτῇ μᾶλλον ὁ ἐν Κῷ πρύτανις, Hsch.
kerkura
ΚέρκυραΚέρκῡρα, ἡ, and Κερκῡραῖοι, οἱ, = Κόρκυρα, Κορκυραῖοι, in codd. of Hdt., Th., and later Attic Inscrr., IG22.96, etc.; early Attic Inscrr. and Corcyraean coins have Κορ-, IG12.295, BMus.Cat.Coins Thessaly p.117, Corinth p.112.
kerkwdhs
κερκώδηςκερκώδης, v.l. for κερχνώδης, Erot.s.h.v.
kerkwph
κερκώπηκερκώπη, ἡ, long-tailed cicada, Ar.Fr.51, Epil.4, Alex.92.2, Speus. ap.Ath.4.133b; acc. κερκώπαν Ael.NA10.44.
kerkwpia
κερκωπίακερκωπία, ἡ, trickiness, Semon.34.
kerkwpizw
κερκωπίζωκερκωπίζω, (κέρκωψ 11) play the ape, Zen.4.50, Hsch.
kerkwsis
κέρκωσιςκέρκωσις, εως, ἡ, growth on the os uteri, Paul.Aeg.6.70, Aët.16.106. appearance of a tail to a comet, Cat.Cod.Astr.8(3).174.
kerkwy
ΚέρκωψΚέρκωψ, ωπος, ὁ, (κέρκος) man-monkey, name of a race of mischievous dwarfs connected by legend with Heracles, Diotim. ap. Suid.s.v. Εὐρύβατος; ἕδραι Κερκώπων, near Thermopylae, Hdt.7.216; subject of poem ascribed to Hom., Harp., Suid. metaph., knave, Aeschin.2.40, LXXPr.26.22, Gal.14.648; γόης τις ἢ Κ. λόγων Com.Adesp.1307; οἱ Κέρκωπες or Κερκώπων ἀγορά, at Athens, Knavesmarket, D.L.9.114, Eust.1430.35. long-tailed ape, Manil.4.668.
kerma
κέρμακέρμα, ατος, τό, (κείρω) fragment, κέρματα θηρείων μελέων dub.l. in Emp.101.1; τὰ κ. τοῦ ἡνωμένου ἡνωμένα Dam.Pr.107, cf. Suid.; but mostly, coin, ἐγκάψας τὸ κ. εἰς τὴν γνάθον Alex.128.7; μικροῦ πρίασθαι κ. τὴν ἡδονήν Eub.67.7, cf. Amphis 5, Antiph.131; collectively, cash, Theopomp.Com.30, Arr.Epict.2.10.14, al., Cat.Cod. Astr.7.244; esp. of copper money, opp. silver (ἀργύριον), PGen.77.5 (ii/iii A.D.): freq. in pl., μικρὰ κ. Ar.Av.1108, cf. Pl.379, Eub.84.1; διδοὺς κέρματα Test. ap. D.21.107, cf. Theopomp.Hist.89a, UPZ81 iv 20, 145 xi 71 (ii B.C.), Alciphr.1.2, AP5.44 (Cillactor).
kermation
κερμάτιονκερμᾰ´τ-ιον, τό, Dim. of κέρμα, Philippid.23, Plu.Cim.10, Arr.Epict.3.2.8, AP11.346 (Autom.), Phld. Vit.p.27 J. (pl.); κ. συνηγμένον Men.Her.7; cash, PHib.1.45.8 (iii B.C.), al.
kermatismos
κερματισμόςκερμᾰτ-ισμός, ὁ, metaph., breaking up small, Olymp.in Phd. p.86 N.
kermatisths
κερματιστήςκερμᾰτ-ιστής, οῦ, ὁ, money-changer, Ev.Jo.2.14.
kermatizw
κερματίζωκερμᾰτ-ίζω, cut into pieces, chop up, Pl.R.525e, Achae.7 (Pass.), etc.; κατὰ σμικρὰ τὰ σώματα κ. Pl.Ti.62a; κ. τι εἰς πολλά Arist.PA 662a13: metaph., κ. τὴν ἀρετήν Pl.Men.79a. coin into money, χαλκείην δαίμονα AP11.271. changeinto smaller coin, PGnom. 237 (ii A.D.), PRyl.224(a).5(Pass., ii A.D.).
kermatoomai
κερματόομαικερμᾰτ-όομαι, = κερματίζομαι, Procl.in Prm.p.973 S.
kermhlos
κέρμηλοςκέρμηλος: ἀφ᾽ οὗ χαλκὸς γίνεται, Hsch.
kermion
κερμίονκερμίον, τό, = κερμάτιον, Cat.Cod.Astr.7.93 (s.v.l.).
kerna
κέρνακέρνα: ἀξίνη, Hsch. pl. κέρναι, αἱ, transverse processes of the vertebrae, Poll.2.180 (v.l. κέρνα). κέρνα, τά, v. foreg. 11. v. κέρνος.
kerna
κέρνοςκέρνος, εος, τό, Ammon. ap. Ath.11.476f, Hsch. (pl.)
also κέρνος, ου, ὁ, Sch.Nic.Al.217: pl. κέρνα, τά, Poll.4.103
earthen dish with small pots affixed for miscellaneous offerings, Ath.l.c., etc.; wrongly expld., = λίκνον, Sch.Pl.Grg.497c.
kernas
κέρναςκέρνας, ὁ, priest who carries the κέρνος (q.v.), AP7.709 (Alex.).
kernaw
κερνάωκερνάω, v. κιρνάω sub fin.
kerni
κερνίκερνί [ον], τό, Dim. of sq., dub. in IG22.1544.64.
kernoforew
κερνοφορέωκερνο-φορέω, carry the κέρνος, Sch.Pl.Grg.497c.
kernoforos
κερνοφόροςκερνο-φόρος, ὁ, ἡ, priest or priestess who bears it, Nic.Al.217; κ. κόρη Ps.-Plu.Fluv.13.3; κ. ὄρχημα, ὄρχησις, Poll.4.103, Ath.14.629d.
kerobaths
κεροβάτηςκερο-βάτης [ᾰ], ου, ὁ, (κέρας) horn-footed, hoofed, κεροβάτας Πάν Ar.Ra.230 (lyr.): acc. to some Gramm., he that goes with horns, i.e. the horned god; acc. to Sch., he that walks the mountain-peaks (cf. κέρας v.6).
keroboas
κεροβόαςκερο-βόας, ου, ὁ, horn-sounding, λωτοί AP6.94 (Phil.).
kerodetos
κερόδετοςκερό-δετος, ον, bound with or made of horn, τόξα E.Rh.33 (lyr.).
keroeidhs
κεροειδήςκερο-ειδής, ές, horn-shaped, ἕρπυλλος Nic.Th.909.
keroeis
κερόειςκερόεις, -όεσσα (contr. -οῦσσα), -όεν, horned, Anacr.51, Simon. 30, S.Fr.89, E.Ph.828 (lyr.), Doroth. ap. Heph.Astr.3.7, etc.; κερόεις ὄχος carriage drawn by horned cattle, Call.Dian.113. of horn, λωτός AP7.223 (Thyill.).
keroforos
κεροφόροςκεροφόρος, ον, = κερασφόρος 1, horned, βόες E.Ba.691.
keroiac
κεροίαξκεροίαξ, ᾱκος, ὁ, in pl., ropes belonging to the yard-arm, Luc.Nav. 4; sine expl., Suid.; glossed κάροια (v.l. κάρυα), i.e. blocks, and κρίκοι, Sch.Luc.l.c.
keroplasths
κεροπλάστηςκερο-πλάστης, ου, ὁ, arranging the hair in horns or queues (cf. κέρας v.1), hairdresser, Archil.57, Poll.2.31, Hsch.
kerotupew
κεροτυπέωκερο-τῠπέω, butt with horns
Pass., of ships in a storm, [νῆες] κεροτυπούμεναι . . χειμῶνι buffeted by the storm, A.Ag.655.
keroulides
κερουχίςκερουχίς, ίδος, pecul. fem. of sq., αἶγες Theoc.5.145 (κερουλίδες, αἱ οὖλα κέρατα ἔχουσαι, κερουλκίδες, αἱ ὑπὸ τῶν κεράτων ἑλκόμεναι vv.ll. ap. Sch.).
keroulis
κερουλίςκερουλίς and κερουλκίς, v. κερουχίς.
keroulkos
κερουλκόςκερουλκός, όν, (ἑλκω) drawing a plough by the horns, Hsch. drawing a bow of horn, [Τρῶες] S.Fr.859 (lyr.). Pass., of the bow itself, because tipped with horn, τόξα κ. E.Or.268. κ. κάλως, = κεραιοῦχος, Hsch.
kerouxos
κεροῦχοςκεροῦχος, ον, (ἔχω) horned, αἴξ Babr.45.5. κ. (sc. κάλως), ὁ, brace of the yard-arm, δελφινοφόρος κ. Pherecr.12.
kerpaqos
κέρπαθοςκέρπαθος, ὁ, a kind of incense, Uran.12.
kerqios
κέρθιοςκέρθιος, ὁ, a little bird, perh. tree-creeper, Certhia familiaris, Arist. HA616b28.
kersa
κέρσακέρσα: Ἀσιανὸν νόμισμα, Hsch. κερσαῖον, τό, Egyptian coin, Id.s.v. κορσίπιον. κέρσης: γάμος (leg. γάλλος), Id.
kersimos
κέρσιμοςκέρσιμος, ον, (κείρω) that may be nibbled: τὸ κ. angler's float, Sch. Il.24.81; cf. κέρας IV, γέντιμος, γέρσυμον.
kertomew
κερτομέωκερτομ-έω, taunt, sneer at, c.acc.pers., μή μιν κερτομέωσιν Od.16.87, cf. 18.350, A.Pr.986, E.Ba.1293: abs., sneer, μή τις . . κερτομέοι ἐπέεσσι Od.7.17; κατθανοῦσι κ. ἐπ᾽ ἀνδράσιν Archil.64: freq. in part., τί με ταῦτα κελεύετε κερτομέοντες; Od.8.153; σὲ δὲ κερτομέουσαν ὀΐω ταῦτ᾽ ἀγορευέμεναι 13.326, etc.; πότερα δὴ κερτομῶν λέγεις τάδε; S. Ph.1235: c. acc. cogn., παραιβόλα κερτομέουσιν h.Merc.56: c. dupl. acc., οὐκ ἐῶ σε κ. ἡμᾶς τόδ᾽ αὖθις E.Hel.619; οὔ τί τυ κερτομέω Theoc.1.62
Pass., ἄβουλος ὣς κεκερτομημένη E.Supp.321.—Rare in Prose, Gal.14.656; κ. τινά Anon. ap. Suid.
kertomhsis
κερτόμησιςκερτόμ-ησις, εως, ἡ, jeering, mockery, S.Ph.1236.
kertomia
κερτομίακερτομ-ία, ἡ, mockery, in pl., κερτομίας ἠδ᾽ αἴσυλα μυθήσασθαι Il.20.202, 433; κερτομίας καὶ χεῖρας ἀφέξω Od.20.263.
kertomikos
κερτομικόςκερτομ-ικός, ή, όν, jeering, Sch.Il.16.261. Adv. -κῶς ib.8.448.
kertomisths
κερτομιστήςκερτομ-ιστής )καρτ- cod.): χλευαστής, Hsch.
kertomos
κέρτομοςκέρτομος, ον, = κερτόμιος, κέρτομα βάζειν Hes.Op.788; χοροὶ κ. Hdt. 5.83 (v.l. κερτομίοισι), cf. D.H.7.72, Ael.NA5.54. mocking, delusive, παῖς h.Merc.338; χαρά E.Alc.1125; χάριτες Id.Fr.492.2; ἁρμονία, of Echo, AP7.191 (Arch.).—Poet. word used once by Hdt., and in late Prose.
kertullion
κερτύλλιονκερτύλλιον, τό, perh. basket, PFlor.176.9 (iii A.D.); cf. καρτάλλιον.
keruxrh
κερύχρηκερύχρη, a kind of cake, Hsch.
kerwdos
κερχώδηςκερχώδης, v. κερχνώδης 11. κερῳδός, ὁ, horn-blower, Gloss.
kerwnia
κερωνίακερωνία, ἡ, Ion. for κερατωνία, Thphr.HP4.2.4, cf. 1.11.2; ceraunia, Plin.HN13.59.
kerwntai
κέρωνταικέρωνται, v. κεράω (A).
kerwnuc
κερῶνυξκερῶνυξ, ῠχος, ὁ, ἡ, with horn hoofs, Πάν D.P.995.
kerxaleos
κερχαλέοςκερχᾰλέος, α, ον, rough, hoarse, βήξ Hp.Epid.7.16; κερχαλέον ὑποσυρίζειν v.l. for κερχναλέον ib.7
written κερχναλέος, Gal.19.111.
kerxana
κέρχανακέρχανα or κερχάνεα, bones, or stumps of teeth, Hsch.
kerxnasmos
κερχνασμόςκερχνασμός, ὁ, roughness, hoarseness, Gal.19.111.
kerxnion
κερχνίονκερχνίον, τό, Dim. of κέρχνος (B) 111, IG22.1533.19, 23.
kerxnos
κέρχνοςκέρχν-ος (A), ὁ, = κέγχρος, Hsch.s.v.κατακερχνοῦται, cf. Anaxandr. 41.27, Gal.18(1).574.
kerxnos
κέρχνοςκέρχν-ος (B), ὁ, rough excrescence, τραχὺς χελώνης κ. S.Fr.279. of the throat, roughness, hoarseness, Hp. Epid.7.27. of sound, harsh croaking, S.Ichn.128. silverdust, Poll.7.99. = κέρνος, IG12.313.17, 314.23 (Eleusis).
kerxnos
κέρχνοςκέρχν-ος (C), ον, rough, hoarse: τὸ κ. Gal.19.111.
kerxnow
κερχνόωκερχν-όω, aor. inf. κερχνῶσαι: καταστίξαι καὶ οἷον τραχῦναι, Hsch.s.v. κατακερχνοῦται.
kerxnw
κέρχνωκέρχν-ω, make rough or hoarse, Hp.Int.40
Pass., to be so, Id.Morb.2.53. intr.in Act., to be hoarse, Id.Int.23, Diocl.Fr.147, Gal.7.173.
kerxnwdhs
κερχνώδηςκερχν-ώδης, ες, rough, v.l. for κεγχρώδης, Hp.Epid.6.6.5; ἀγγεῖα κ. embossed cups, Erot. hoarse, Hp.Art.41 (v.l. κερχώδης ap.Gal.18(1).574). causing hoarseness, βρῶμα Hp.Art.50.
kerxnwma
κέρχνωμακέρχν-ωμα, ατος, τό, in pl., roughnesses, Hsch.; also, = τὰ κερχνωτά, Id. = κέγχρωμα, Id.(pl.).
kerxnwtos
κερχνωτόςκερχν-ωτός, ή, όν, roughened, Id.s.v.κατακερχνοῦται: τὰ κ. embossed plate, Id.
kesarewn
ΚεσαρεώνΚεσαρεών, v. Καισαρεών.
keskeon
κέσκεονκέσκεον, τό, tow, Herod.9a; κέσκι<ον>, Hsch.
kesketo
κέσκετοκέσκετο, Ion. 3sg. impf. of κεῖμαι, Od.21.41.
kester
κέστερκέστερ: νεανίας (Argive), Hsch.
kestiana
κεστιανὰκεστιανὰ μῆλα, a kind of apple, Gal.10.469, 911.
kestos
κεστόςκεστός, ή, όν, (κεντέω) stitched, embroidered, κ. ἱμάς, of Aphrodite's charmed girdle, Il.14.214, Corn.ND24. later, κεστός, ὁ, as Subst., κεστοῦ δεσπότις, of Aphrodite, Call.Aet.Oxy.2080.55; κεστοῦ φωνεῦσα μαγώτερα AP5.120 (Phld.), cf. 6.88 (Antiphanes Maced.), Luc.DDeor.20.10; ἅπαντα τὸν κ. ὑποζώσασθαι to put on all her charms, Alciphr.1.38; Κεστοί, title of work by Africanus.
kestra
κέστρακέστρα, ἡ, hammer, S.Fr.20. bolt hammered in to pack τόνοι in a torsion-engine, Ph.Bel.61.14, Hero Bel.108.12. a fish, = σφύραινα, Ar.Nu.339, Stratt.28, Antiph.97, Speus. ap. Ath.7.323b.
kestreion
κέστρειονκέστρειον, τό, perh. storehouse for κέστροι 11, arsenal, IG11(2).165.38, 199 A 77 (Delos, iii B.C.).
kestreus
κεστρεύςκεστρ-εύς, έως, ὁ, mullet, = νῆστις, Hp.Int.30, Ar.Fr.156, Pl.Com. 29, Arist.HA591a22, Antig.Mir.93, Hices.and Dorio ap.Ath.7.307d, Alciphr.1.7; as nickname of a starveling (since its stomach was found empty), Euphro 2; κ. νηστεύει, prov. of those too honest to make gains, Ath.7.307c, cf. Lib.Ep.332.2.
kestreuw
κεστρεύωκεστρ-εύω, to be starving, Hsch.
kestriniskos
κεστρινίσκοςκεστρῑνίσκος, ὁ, Dim. of sq., Clearch.73.
kestrinos
κεστρῖνοςκεστρῖνος, ὁ, = κεστρεύς, Anaxandr.34.8, Hyp.Fr.188. in pl., pieces of the fish κέστρα, EM506.45, Phot.
kestrion
κεστρίονκεστρίον, τό, Dim. of κέστρος 11, IG22.1487.94 (pl.).
kestroforos
κεστροφόροςκεστρο-φόρος, ὁ, one who carries κέστροι 11, IG3.1102 (pl.).
kestrofulac
κεστροφύλαξκεστρο-φύλαξ [ῠ], ακος, ὁ, officer in charge of κέστροι 11, ib.1094, al.
hence κεστρο-φῠλᾰκέω, ib.735, 736.
kestron
κέστρονκέστρον, τό, = βεττονική, Dsc.4.1; cestros, Plin.HN25.84. = σαξίφραγος, Stachys alopecuros, Gal.6.339. (κεντέω) serrated implement, used in encaustic painting, Plin.HN35.149.
kestros
κέστροςκέστρος, ὁ, sharpness or roughness on the tongue, Hsch. first sprout of seeds, Id. bolt discharged from engines, invented in the war with Perseus, Plb.27.11.1 (s.v.l.), D.H.20.1.
kestrosfendonh
κεστροσφενδόνηκεστρο-σφενδόνη, ἡ, engine which discharges κέστροι 11, Liv.42.65.
kestrwsis
κέστρωσιςκέστρ-ωσις, εως, ἡ, encaustic painting, Hsch.
kestrwtos
κεστρωτόςκεστρ-ωτός, ή, όν, with the point hardened in the fire, ξύλον Id. executed by the encaustic process, Plin.HN11.126.
keteuw
κετεύωκετεύω, word of doubtful meaning in IG5(1).268 (Sparta).
keuqanw
κευθάνωκευθάνω, poet. for κεύθω, impf. ἐκεύθανον Il.3.453.
keuqhnes
κευθῆνεςκευθῆνες: οἱ καταχθόνιοι δαίμονες, Suid.
keuqhsis
κεύθησιςκεύθ-ησις, εως, ἡ, = ἀπόκρυψις, as etym. of κύησις, Sor.1.43.
keuqma
κεῦθμακεῦθ-μα, ατος, τό, = κευθμών, f.l. in Thgn.243 (leg. κεύθεσι).
keuqmos
κευθμόςκευθ-μός, ὁ, = sq., Il.13.28 (pl.), Lyc.317, Call.Jov.34.
keuqmwn
κευθμώνκευθ-μών, ῶνος, ὁ, (κεύθω) hiding place, hole, μαιομένη κευθμῶνας ἀνὰ σπέος Od.13.367; ὥς τε σύες, πυκινοὺς κευθμῶνας ἔχοντες in the close-barred sties, 10.283; κευθμῶνες ὀρέων hollows of the mountains, Pi.P.9.34; κ. Κιθαιρῶνος Orac. ap. Hdt.7.141; Ἰδαῖον ἐς κευθμῶν᾽ E.Hel.24; Μαλέας ἄκροι κ. Id.Cyc.293; ἕδρας τε καὶ κευθμῶνας ἐνδίκου χθονός A.Eu.805. of the nether world, γαίης ἐν κευθμῶνι Hes.Th.158; Ταρτάρου μελαμβαθὴς κ. the deep black vault of T., A.Pr.222; νεκρῶν E.Hec.1; ἠλιβάτοις ὑπὸ κ. Id.Hipp.732 (lyr.).—Rare in Prose, as Str.11.2.10.
keuqos
κεῦθοςκεῦθος, εος, τό, = κευθμών, ὑπὸ κεύθεσι γαίης in the depths of the earth, Il.22.482, Od.24.204, Hes.Th.300, cf. Pi.N.10.56, A.Eu.1036 (lyr.): in sg., κ. [Ἀπίας χθονός] Id.Supp.778 (lyr.), cf. Epic. in Arch.Pap.7.7; κ. νεκύων S.Ant.818 (anap.); κ. οἴκων the innermost chambers, like μυχός, E.Alc.872 (lyr.); κεύθεα νηοῦ, = ἄδυτον, Musae.119; κ. πόντου Opp.H.4.607.
keuqw
κεύθωκεύθω, fut. κεύσω Od.3.187: aor. 1 ἔκευσα (ἐπ-) 15.263: Ep. aor. κύθε [ῠ] 3.16, Eratosth.4, redupl. subj. κεκύθω [ῠ] Od.6.303: pf. κέκευθα Il.22.118: plpf. ἐκεκεύθειν, κεκ-, Od.9.348, Hes.Th.505
Pass., Il.23.244, etc.: pf. κέκευται Hsch., part. κεκυθ<η>μένη Antim. 3. (Perh. cogn. with Lat. custos, OE. hýdan 'hide'.)
poet. Verb, cover, hide, esp. of the grave, ὅπου κύθε γαῖα where earth covered him, Od.3.16 (also in Pass., εἰς ὅ κεν αὐτὸς ἐγὼν Ἄϊδι κεύθωμαι, i.e. till I am in the grave, Il.23.244); ὃν οὐδὲ κατθανόντα γαῖα κ. A.Pr.570 (lyr.), cf.E.Hec.325; ὁπότ᾽ ἄν σε δόμοι κεκύθωσι, i.e. when thou hast entered the house, Od.6.303, cf. S.OT1229, E.Hec.880: in pf., contain, ὅσα πτόλις ἥδε κέκευθε Il.22.118; οἷόν τι ποτὸν . . νηῦς ἐκεκεύθει Od.9.348; Ἀρχεδίκην ἥδε κέκευθε κόνις Simon.111, cf. 95; εἴπερ τόδε κ. αὐτὸν τεῦχος, of a cinerary urn, S.El.1120, cf. A.Ch.687; ἂ κ. δέλτος ἐν πτυχαῖς E.IA112
Med., Epigr.Gr.1081 (Ilium). conceal, and in pf., keep concealed or hidden, δόλῳ δ᾽ ὅ γε δάκρυα κεῦθεν Od.19.212; ὅς χ᾽ ἕτερον μὲν κεύθῃ ἐνὶ φρεσὶν ἄλλο δὲ εἴπῃ Il.9.313; μῆτιν ἐνὶ στήθεσσι κέκευθε Od.3.18, cf. 8.548, 24.474; οὐκέτι κεύθετε θυμῷ βρωτὺν οὐδὲ ποτῆτα no more can ye disguise your eating and drinking, 18.406; κ. φόνον Emp.100.5; κ. [τι] ἔνδον καρδίας A.Ch.102, cf. 739; σιγῇ κ. S.Tr.989 (anap.); κακόν τι κεύθεις καὶ στέγεις ὑπὸ σκότῳ E.Ph.1214; μῦθος ὃν κεύθω Id.Supp.295; τί κεύθων . . σοφόν; Id.Heracl.879; κ. μῆνιν cherish anger, like πέσσειν χόλον, ib.762 (lyr.); πάντα δόλον κεύθοισα v.l.in Theoc.1.50. c. dupl. acc., οὐδέ σε κεύσω [ταῦτα] nor will I keep them secret from thee, Od.3.187, cf. Eratosth.l.c. in Trag. sts. intr., to be concealed, lie hidden, S.OT968, Aj.635 (lyr.): esp. in pf., A.Th.588, S.Ant.911, El.868 (lyr.).
keutlon
κεῦτλονκεῦτλον, τό, dub. sens. in PTeb.112 intr. (ii B.C.), 190 (i B.C.).
kew
κέωκέω, v. κείω. κεώδης: καθαρός, and κεώσατο: καθήρατο, Hsch.; cf. κηώδης, κήϊα. κεῶεν ὄζει: εὐωδεῖ, Id. (Neut. of Κεώεις = κηώεις.)
kewrein
κεωρεῖνκεωρεῖν: πασχητιᾶν, Id.; κεωρία, ἡ, Theognost.Can.105.
kexalasmenws
κεχαλασμένωςκεχᾰλασμένως, Adv., (χαλάω) slackly, Gal.14.793.
kexarismenws
κεχαρισμένωςκεχᾰρισμένως, Adv., (χαρίζομαι) acceptably, Ar.Ach.248, Pl.Phdr. 273e, D.S.17.47; κ. ἄρχειν Isoc.2.15, cf. X.Eq.Mag.1.1 (Sup.); ὄχλοις κ. λέγειν Plu.2.6b.
kexaritwmenws
κεχαριτωμένωςκεχᾰρῐτωμένως, Adv., (χαριτόω) gloss on ἐπιχαρίττως, Sch.Ar. Ach.867.
kexhna
κέχηνακέχηνα, v. χάσκω.
kexhnaioi
ΚεχηναῖοιΚεχην-αῖοι, ων, οἱ, Comic word (from κέχηνα) for Ἀθηναῖοι, Gapenians for Athenians, Ar.Eq.1263.
kexhnotws
ΚεχηνότωςΚεχην-ότως, Adv., (κέχηνα) openmouthed, πιεῖν Moer.p.404 P.
kexhnwdhs
ΚεχηνώδηςΚεχην-ώδης, ες, forming a hiatus, τὸ κ. Sch.D.T.p.146 H.
kexiasmenws
κεχιασμένωςκεχιασμένως, Adv., (χιάζω) like a X, cross-wise, Theol.Ar.19.
kexrhmenos
κεχρημένοςκεχρημένος, needy, v. χράω C.VI.
kexumenws
κεχυμένωςκεχῠμένως, Adv., (χέω) profusely, πρὸς τὰς δόσεις κέχρηται τῷ βαλλαντίῳ Alciphr.3.65.
kexwridatai
κεχωρίδαταικεχωρίδαται, v. χωρίζω.
kexwrismenws
κεχωρισμένωςκεχωρισμένως, Adv., (χωρίζω) separately, Arist.Pol.1291a29, Aët. 16.8.