ikanlws
ἴκελοςἴκελος [ῐ], η, ον, poet. and Ion. form of εἴκελος, like, resembling, τινι Il.11.467, al., Hes.Sc.198, Sapph.Supp.20b.1, B.Fr.19, Hdt.3.81, Hp.Epid.3.4, Ar.Av.575, Theoc.2.51, etc.; ὀργαῖς ἀλωπέκων ἰ. like foxes in disposition, Pi.P.2.77; ἐπιθυμίη κυνὶ ἰ. Democr.224: c. gen., θέας ἰκέλαν dub. in Sapph.Supp.25.4. Adv. ἱκᾰ´ν-λως, c. dat., in the same way as, Hp.Gland.8, Diotog. ap. Stob.4.1.133.
ikanodosia
ἱκανοδοσίαἱκᾰνο-δοσία [ῐκ], ἡ,= Lat. satisdatio, Cod.Just.2.12.27.2 (also in pl.), Just.Nov.131.15 Intr..
ikanodotew
ἱκανοδοτέωἱκᾰνο-δοτέω,= Lat. satisdare, POxy.259.29 (i A.D.).
ikanodoths
ἱκανοδότηςἱκᾰνο-δότης, ου, ὁ, one who gives security, BGU1189.3. one who requites, ὁ ἱ. θεός PMasp.6ii82(vi A.D.).
ikanopoiew
ἱκανοποιέωἱκᾰνο-ποιέω, make satisfaction, Gloss.
ikanos
ἱκανόςἱκᾰν-ός [ῐ], ή, όν, (ἱκνέομαι) sufficing, becoming, befitting; prose Adj., used two or three times by Trag. (v. infr.): of persons, sufficient, competent to do a thing, c. inf., Hdt.3.45, Antipho 1.15, etc.; ἱ. τεκμηριῶσαι sufficient to prove a point, Th.1.9; -ώτατος [εἰπεῖν] καὶ γνῶναι Lys.2.42; τίς σοῦ -ώτερος πεῖσαι; X.Cyr.1.4.12; ἱ. ζημιοῦν with sufficient power to punish, Id.Lac.8.4; ἱ. βοηθεῖν Pl. Phdr.277a, cf. R.365a; ἱ. ὥστε γνῶναι Id.Lg.875a, cf. Phdr.258b; ἱ. κατὰ τὴν ἐπιφάνειαν Plb.25.3.6, al.: c. acc. rei, ἀνὴρ γνώμην ἱ. a man of sufficient prudence, Hdt.3.4; ἱ. τὴν ἰατρικήν sufficiently versed in medicine, X.Cyr.1.6.15: c. dat. rei, ἱ. ἐμπειρίᾳ καὶ ἡλικίᾳ Pl.R. 467d; οἱ τοῖς χρήμασιν -ώτατοι X.Eq.2.1: c. dat. pers., a match for, equivalent to, εἷς ἔχων ἰατρικὴν πολλοῖς ἱ. ἰδιώταις Pl.Prt.322c, cf. Tht.169a: abs., ἱ. Ἁπόλλων S.OT377; οἱ -ώτατοι τῶν πολιτῶν Isoc. 12.132; κριτὴς -ώτερος Id.10.38; ἱ. σοφιστής Pl.Ly.204a; αὐληταὶ ἱ. ὡς πρὸς ἰδιώτας very tolerable in comparison with . . , Id.Prt.327c; γυνὴ ἱ. μέν, ἄγροικος δέ Luc.DDeor.20.3; ὁ Ἱ. the Almighty, LXXRu. 1.21. in bad sense, capable, ἱ. εἶ λαλῶν κατακόψαι πάντα Men.Sam.69. of things, in amount, sufficient, adequate, τὰ ἀρκοῦνθ᾽ ἱ. τοῖς γε σώφροσιν E.Ph.554; ἱ. τὰ κακὰ καὶ τὰ παρακείμενα Ar.Lys.1047; ἱκανὰ τοῖς πολεμίοις ηὐτύχηται they have had successes enough, Th.7.77; ἱ. εἴς, ἐπί, πρός τι, X.Hier.4.9, Pl.R. 371e, Prt.322b; [πρόβατα] ἱ. ἐς φορβήν Hdt.4.121; of size, large enough, οὐχ ἱκανῆς οὔσης τῆς Ἁττικῆς Th.1.2; οὐδ᾽ ἦν ἱκανά σοι . . μέλαθρα . . ἐγκαθυβρίζειν not large enough to riot in, E.Tr.996; χώρα ἱ. τρέφειν τοὺς τότε Pl.R.373d, al.; of number or magnitude, considerable, λῦπαι Antipho 2.2.2; μέρος τῶν ὄντων ib.2.1.6, etc.; of Time, considerable, long, ἱ. χρόνον Ar.Pax354 (lyr.); ἱ. χρόνος τινὶ ἐπιλαθέσθαι Lys.3.10; ἱκανόν ἐστί τινι Damox.1.1: with personal constr., ἔφη ἱκανὸς αὐτὸς ἀτυχῶν εἶναι Is.2.7. sufficient, satisfactory, ἱ. μαρτυρίαν παρέχεσθαι Pl.Smp.179b; ἱ. λόγῳ ἀποδεῖξαι Id.Hp.Mi.369c; τὸ ἱ. λαμβάνειν to take security or bail, Act.Ap.17.9, OGI629.100 (Palmyra, ii A.D.); τὸ ἱ. ποιεῖν give security, Plb.32.3.13, D.L.4.50, Just.Nov.86.4 (but simply, satisfy, τῷ ὄχλῳ Ev.Marc.15.15); ἱ. δοῦναι PSI6.554.23 (iii B.C.), POxy.294.23 (i A.D.); ἐφ᾽ ἱκανόν,= ἱκανῶς, Plb.11.25.1, D.S.11.40. Adv. -νῶς sufficiently, adequately, Th.6.92, etc.; λαγόνες λαπαραὶ ἱ. X.Cyn.5.30, cf. Arist.Phgn. 807b26; ἱ. εἴρηται περί τινος Id.EN1096a3, al.; later, considerably, amply, Philostr.VA3.6, VS1.8.3, Ant.Lib.7.7; fully, μιᾶς ὥρας ἱ. παρελθούσης Ptol.Alm.4.6. excessively, οὔτε γὰρ ἱ. ὑγρόν ἐστι not too moist, Gal.6.765, cf. 767,768; ἱ. βλαβερά Id.Vict.Att.8; παχὺ ἱ. αἷμα ibid. ἱ. ἔχειν to be sufficient, Th.1.91, etc.; ἱ. ἐχέτω let this be enough, Pl.Sph.245e; ἱ. ἔχει πρός τι Id.R.430c, cf. X.Cyr.6.3.22; περί τινος Pl.R.402a; ἱ. ἔχειν τινί to be sufficiently supplied with . . , Id.Grg.493c; ἱ. ἔχειν τοῦ βάθους Id.Tht.194d; ἐπιστήμης Id.Phlb.62a; ἱ. πεφυκέναι πρὸς τἆλλα Id.Chrm.158b: abs., Antipho 2.1.1: Sup. -ωτάτως Hp.de Arte12; -ώτατα Pl.Phlb. 67a.
ikanoths
ἱκανότηςἱκᾰν-ότης, ητος, ἡ, sufficiency, fitness, Id.Ly.215a. a sufficiency, παίδων Id.Lg.930c.
ikanow
ἱκανόωἱκᾰν-όω, make sufficient, qualify, 2 Ep.Cor.3.6
Pass., to be empowered, PTeb.20.8 (ii B.C.); to be made complete, brought to perfection, of the soul, τῷ περιέχοντι Hierocl. p.9A. Pass., to be satisfied, content, τινι D.H.2.74: abs., Telesp.39 H., cf. LXXMa.3.10; ἱκανούσθω ὑμῖν, c. inf., let it suffice you . . , i.e. do it no more, LXX 3 Ki.12.28, al.: abs., ib.Nu.16.7.
ikanti
ἵκαντιἵκαντι, v. ἵκω. ἰκάντιν: εἴκοσιν, Hsch. (cf. ϝίκατι).
ikanw
ἱκάνωἱκάνω [ῐκᾱ], impf. ἵκᾱνον [ῑ by the augm.], used only in these tenses, the fut., aor., and pf. being supplied by ἱκνέομαι
lengthd. form of ἵκω, found in Ep. and Lyr., sts. in Trag., come, ἐς Χρύσην, ἐς Σκαιὰς . . πύλας, Il.1.431, 9.354; ἐπὶ νῆας 2.17; ἐνθάδε Od.15.492; so οἴκαδε A.Ag.1337 (anap.); οἷ ἱκάνομεν S.El.8; πρὸς ἐσχατιάν Pi.O. 3.43, cf. B.10.96: in Hom. mostly c. acc., to come to, ἱκάνω νῆας Ἁχαιῶν Il.24.501; ἱκανέμεν ἡμέτερον δῶ Od.4.139; later ἱ. δόμους A. Pers.159 (troch.): abs., ἦ φίλοι ἄνδρες ἱκάνετον Il.9.197; εὖ ἱκάνεις S. El.1102. reach, attain to, [ἐλάτη] δι᾽ ἠέρος αἰθέρ᾽ ἵκανεν Il.14.288; φωνὴ δέ οἱ αἰθέρ᾽ ἵκανεν 15.686; [ἄνεμος] αἰπὺν ἱ. οὐρανόν Sol.13.21; ἥβης μέτρον ἱ. Od.18.217, 19.532. c. acc. pers., esp. of grief, hardship, etc.; με πένθος ἱκάνει Od.6.169; μέγα πένθος Ἁχαιΐδα γαῖαν ἱκάνει Il.1.254; τάφος δέ οἱ ἦτορ ἵ. Od.23.93; ἄλγος, γῆρας, δύη, κάματος, κῆδος, ὀϊζύς, μόρος, ἱκάνει τινά, 2.41, Il.4.321 (v.l.), Od.18.81, 5.457, Il.15.245, Od.5.289, Il.18.465; ὅτε μιν γλυκὺς ὕπνος ἱκάνοι 1.610; με παλαίφατα θέσφαθ᾽ ἱκάνει they are fulfilled upon me, Od.9.507: c. dupl. acc., μιν ἄχος κραδίην καὶ θυμὸν ἱ. Il.2.171: rarely c. dat., σφῶϊν ἐελδομένοισιν ἱκάνω Od.21.209. of a suppliant, σόν τε πόσιν σά τε γούναθ᾽ ἱκάνω 7.147, al. Med., in signf. 1.1, οἶκον ἱκάνεται 23.7; in signf. 11.1, χρειὼ γὰρ ἱκάνεται Il.10.118; in signf. 11.2, τὰ σὰ γούναθ᾽ ἱκάνομαι 18.457, Od.3.92, 4.322. (Fr. ἱκ-ᾰνϝ-ω, ἱκ-ṇϝ-ω (cf. ἱκνέομαι); Aeol. ἴκᾰνε dub. in Alc.Supp.34, [ῐ<*>κᾱ]νε prob. in Sapph.Oxy.2076.16; ἵκᾰνον f.l. in Od.15.101.)
ikarios
ἸκάριοςἸκάριος [ῑκᾰ], α, ον, Icarian, πόντος Il.2.145; πέλαγος Hdt.6.96.
ikas
ἰκάςἰκάς [ῑ], άδος, a(, Dor. etc. for εἰκάς, twentieth of the month, SIG 1025.47 (Cos), IG9(2).517.10 (Larissa); ηικάς ib.12(3).1324 (Thera, vi/v B.C.). (ϝικ- in pr. n. ϝικάδιος ib.5(2).271.8 (Mantinea).)
ikatipedos
ικατίπεδοςῑκατίπεδος, ον, v. εἰκοσίπεδος.
ikelow
ἰκελόωἰκελόω [ῐ], make like, AP9.83 (Phil.).
ikenas
ἰκενάςἰκενάς: ὀρχήσεις, Hsch. (cf. σικανοί, σίκιννις).
ikesia
ἱκεσίαἱκες-ία, ἡ, (ἱκέτης) (replaced by ἱκετεία in Att., cf. Phryn.3, PS p.77 B., but found in IG12.434; used later, SIG781.11 (Nysa, i B.C.), 888.11 (Scaptopara, iii A.D.), etc.)
the prayer of a suppliant, supplication, E.Or.1337, Plu.Sol.12, J.AJ11.8.4, AP5.215 (Agath.); πρὸς παντοίαν ἱ. τραπῆναι D.S.20.14: pl., Ph.2.2; ἱκεσίαισι σαῖς at thy entreaties, E.Ph.91; ἱκεσίας ποιεῖσθαι, on behalf of the state, Aeschin. 3.121; = Lat. supplicatio, D.H.8.43. = ἱκέτευμα, Plu.Them.24. [ῐ, but ῑ metri gr. in AP l.c., Procl.H.1.36.]
ikesios
ἱκέσιοςἱκές-ιος, α, ον, or ος, ον (v. infr.), of or for suppliants, epith. of Zeus, their protector, A.Supp. 616, S.Ph.484, E.Hec.345, SIG929 (Cos); also Ἱκέσιος alone, IG12 (3).402 (Thera); πρὸς Ἱκεσίου Luc.Pisc.3; ἱκεσία Θέμις Διός A.Supp. 360 (lyr.). of or consisting of suppliants, παρθένων ἱ. λόχος Id.Th.111 (lyr.). suppliant, ἱκεσίους πέμπων λιτάς S.Ph.495; ἱκεσίαν . . προστροπάν E.Heracl.108 (lyr.); ἱκεσίοις σὺν κλάδοις Id.Supp. 102; ἱκεσίᾳ χερί ib.108; ἀνάγκας ἱκεσίους λῦσαι ib.39; of persons, ἱκέσιός σε λίσσομαι S.Ant.1230; ἱκεσία τε γίγνομαι E.Med.710: ἱκέσιος, ὁ, as Subst., suppliant, Berl.Sitzb.1927.167 (Cyrene). ἡ Ἱκέσιος (sc. ἔμπλαστρος), name of a plaster, Paul.Aeg.3.62, 7.17; ἡ Ἱκεσίου Id.3.64. [ῐκ-, exc. metri gr. in A.R.2.215.]
iketadokos
ἱκεταδόκοςἱκετᾱδόκος, ον, receiving suppliants, σκοπή A.Supp.713.
iketeia
ἱκετείαἱκετ-εία [ῐ], ἡ, more Att. form of ἱκεσία (q.v.), supplication, Th.1.24; ἱκετείαν ποιεῖσθαί τινος to supplicate him, Id.3.67; ἱκετεῖαι θεῶν addressed to them, Lys.2.39; ἐφ᾽ ἱκετείαν τραπόμενος Pl.Ap.39a; μετὰ δεήσεως καὶ ἱ. PPetr.2p.60 (iii B.C.), cf. SIG1181.12 (Jewish): pl., -είας ποιεῖσθαι Pl.Smp.183a, etc.
iketeuma
ἱκέτευμαἱκέτ-ευμα, ατος, τό, mode of supplication, μέγιστον ἱ. Th.1.137, cf. D.C.68.21.
iketeusis
ἱκέτευσιςἱκέτ-ευσις, εως, ἡ,= ἱκεσία, Suid.
iketeuteos
ἱκετευτέοςἱκετ-ευτέος, α, ον, to be besought or entreated, Luc.Merc.Cond.38.
iketeutikos
ἱκετευτικόςἱκετ-ευτικός, ή, όν, supplicatory, Sch.S.OT 143; = precarius, Gloss. Adv. -κῶς Hsch. s.v. ἀντήδης.
iketeuw
ἱκετεύωἱκετ-εύω, fut. -σω E.IA462 (cj. Markl.), Isoc.7.69: aor. 1 ἱκέτευσα: used by Hom. only in impf. and aor. with ῐ metri gr., but in Trag. ῑ from the augm.
Med. and Pass. (v. infr.)
approach as a suppliant, ἐπεί σε φυγὼν ἱκέτευσα Od.15.277, al.; ἐς Πηλῆ᾽ ἱκέτευσε Il.16.574; ἐς Θήβας ἱ. Hes.Sc.13; ἱ. σε τῶνδε γουνάτων, πρὸς γονάτων σε, E.Hec.752, Med.854 (lyr.): abs., Hdt.3.48, Isoc.7.69, Phld.Piet. 63. supplicate, beseech, c. acc. pers. et inf., ὁ δέ με μάλα πόλλ᾽ ἱκέτευεν ἱππόθεν ἐξέμεναι Od.11.530, cf. Hdt.1.11, S.OC1414, E.Ion 468 (lyr.); δέομαι ὑμῶν καὶ ἱ. καὶ ἀντιβολῶ . . βοηθῆσαι D.27.68; δεόμενον καὶ ἱκετεύοντα σοφίας μεταδιδόναι Pl.Euthd.282b; ἱ. τὸν θεόν, ἵνα . . Aristeas 233; ἱκετεύεις ἵνα ἀφεθῇς Arr.Epict.3.24.76; ἱ. ὡς . . Luc.Anach.1: c. gen. pers. et inf., beg of one that . . , E.IA 1242: c. dat., interpol. in Is.2.8
Pass., τοῦ θεοῦ ἱκετευθέντος ὑπὸ σοῦ J.AJ6.2.2. c. acc. rei, ὑπὲρ οἴκου . . ἱ. τάδε E.Or.673; ὅσα πρὸς ἱεροῖς ἱκέτευσαν Th.2.47; περὶ ὧν ἔδοξεν ἔννομα ἱκετεύειν ἐν τῇ βουλῇ IG22.218.8, cf. 337.34
Pass., τὰ -όμενα Aristeas 192. in Trag., freq. parenthetic, ἱκετεύω or ἱκετεύω σε, S.Ph.932, 1183 (lyr.), E.Hec.97 (anap.), cf. Ar.Nu.696, al.
Med., Id.Ec.915 (lyr.).
ikethrios
ἱκετήριοςἱκετ-ήριος, poet. ἱκτήριος, α, ον, as Adj. in the latter form only, of or fit for suppliants, ἱ. θησαυρός, of hair offered to a god, S. Aj.1175; κλάδοι Id.OT3; ἱκτήριοι,= ἱκέται, ib.327; φωτῶν ἱκτήρια, = φῶτας ἱκτηρίους, Id.OC923. ἱκετηρία, poet. ἱκτηρία, Ion. -ίη (sc. ῥάβδος), ἡ, olive-branch which the suppliant held in his hand as a symbol of his condition, λευκοστεφεῖς ἱκτηρίας A.Supp.192; ἱκετηρίην λαβεῖν, φέρειν, Hdt.5.51, 7.141; ἱκετηρίαν ἔχειν Ar.Pl.383; καταθεῖναι ἐν τῷ Ἐλευσινίῳ And.1.110, cf. UPZ1.9 (iv B.C.); esp. of petitions laid before the Athenian people, ἱ. θεῖναι And.l.c., Arist.Ath.43.6 (less correctly θέσθαι Poll.8.96, wh. is a later use, cf. SIG2666.6 (Samos)); ὑπὲρ θυγατρὸς ἱ. τιθεμένη PTeb.326.3 (iii A.D.); ἱ. ἔθηκεν παρ᾽ ὑμῖν,= ἱκέτευσεν ὑμᾶς, D.18.107, cf. 24.12; ὑπὲρ τοῦ μισθοῦ ἱ. θεῖναι εἰς τὴν βουλήν Aeschin.1.104, cf. 2.15; later ἱ. πέμπειν, προβάλλεσθαι, Plu.Pomp.28, Ael.VH3.26; ἱκετηρίας προσενέγκας, ἱκετηρίαν προσάγειν, Ep.Hebr.5.7, POxy.71 i 3 (iv A.D.): metaph., ἱκετηρίαν δὲ γόνασιν ἐξάπτω σέθεν τὸ σῶμα τοὐμόν, where the suppliant represents herself as the olive-branch, E.IA1216; νομίζετε τὸν παῖδα τουτονὶ ἱκετηρίαν προκεῖσθαι D.43.83. = ἱκεσία, v.l. in Isoc.8.138 (pl.), cf. Plb.3.112.8 (pl.), Jul.ad Ath.275c, Hld.7.7.
ikethris
ἱκετηρίςἱκετ-ηρίς, ίδος, ἡ, pecul. fem. of ἱκετήριος, Orph.H.3.13,34.27.
ikeths
ἱκέτηςἱκέτ-ης, ου, ὁ, (ἱκνέομαι) one who comes to seek aid or protection, suppliant; freq. in Hom. of one who comes to seek for purification after homicide, ἀνὴρ ἱ. Il. 24.158, cf. Od.9.270,al.: later generally, ἱκέται ἱζόμενοι τοῦ θεοῦ Hdt.2.113, cf. 5.71; ἱ. σέθεν ἔρχομαι Pi.O.5.19, cf. S.OC634, Th.1.136; ἱ. πατρῴων τάφων Id.3.59; δέξασθαι ἱκέτην A.Supp.27 (anap.); of pilgrims to a healing shrine, ἐγκεκοιμις μένων τῶν ἱκετᾶν IG4.951.90 (Epid.); ὑβρίζειν . . εἰς ἱκέτας Phld.Ir.p.35 W.
wrongly expld.as protector of suppliants by some Gramm. in Od.16.422.
ikethsios
ἱκετήσιοςἱκετ-ήσιος, α, ον, epith. of Zeus,= ἱκέσιος, 13.213. suppliant, Nonn. D.36.379.
iketikos
ἱκετικόςἱκετ-ικός, ή, όν,= ἱκετήριος, Ph.2.546, Aq.Pr.27.6. Adv. -κῶς Sch.Par.A.R.1.824, Sch.E.Hec.147.
iketis
ἵκετιςἵκετ-ις (parox.), ιδος, ἡ, fem. of ἱκέτης, Hdt.4.165, 9.76, A.Supp.350,428 (both lyr.), S.OT 920, IG4.951.4 (Epid.), A.R.4.743, etc.
iketodoxos
ἱκετοδόχοςἱκετοδόχος, ον,= ἱκεταδόκος, Eust.1807.9.
iketwsuna
ἱκετώσυναἱκετώσυνα (sc. ἱερά), τά, purifications, Hsch.
ikhai
ἵκηαιἵκηαι, Ep. for ἵκῃ, 2sg. aor. 2 subj. of ἱκνέομαι.
ikkos
ἴκκοςἴκκος, ὁ,= ἵππος, EM474.12; cf. ἵππος sub fin.
ikmadwdhs
ἰκμαδώδηςἰκμ-ᾰδώδης, ες, moist, wet, Hsch.s.v. ἴκμενος, dub. in Sch.Arat. 1065: ἰκματώδης in Ach.Tat.Intr.34.
ikmainw
ἰκμαίνωἰκμ-αίνω, moisten, Nic.Al.112
Med., δέμας ἰκμαίνεσθαι anoint one's body, A.R.3.847
Pass., to be wetted, to be wet, Nic.Fr.70.8, A.R.4.1066.
ikmaios
ἰκμαῖοςἰκμ-αῖος, ὁ, (ἰκμάς) epith. of Zeus, god of rain, Id.2.522, Nonn.D.5.270.
ikmaleos
ἰκμαλέοςἰκμ-ᾰλέος, α, ον, damp, wet, Ath.Med. ap. Orib.inc.23.23, Aret.SD2.1, Opp.H.3.595. full of fluid, of the liver, Hp.Mul.1.7.
ikmar
ἴκμαρἴκμαρ, τό,= sq., Hsch. (Rather ἰκμάρ, if Lacon.) v.l. ant. for ἴκταρ (B), Erot.
ikmas
ἰκμάςἰκμ-άς, άδος, ἡ, moisture, e.g. of oily leather, Il.17.392; ἰκμάδος ἐστὶ ἐν αὐτῇ [τῇ Λιβύῃ] οὐδέν Hdt.4.185; ἀνιεὶς ἐκ τοῦ σώματος ἰκμάδα, of a corpse exposed to the sun, Id.3.125, cf. Hp.Aër.8; of moisture in the soil, Ev.Luc.8.6; also θανόντων ἰσὶν οὐκ ἔνεστ᾽ ἰκμάς no blood, A.Fr.229 (prob.); of the bodily humours, Hp.Morb.4.40; of all kinds of animal juices or moist secretions, τὸ περίττωμα τῆς ὑγρᾶς ἰ. ὃν καλοῦμεν ἱδρῶτα Arist.PA668b4; ἡ τῶν καταμηνίων ἰ. Id.GA727b11, cf. HA556b27, al.: com. metaph., τὴν ἰ. τῆς φροντίδος Ar.Nu.233; ἰ. Βάκχου, i.e. wine, AP5.133 (Posidipp.); ἰ. δρυός, i.e. gum, ib.6.109 (Antip.).
ikmasai
ἰκμάωἰκμάω (A),= λικμάω, Hsch. (Act. and Pass.)
also ἰκμάσαι: ἐφορμῆσαι, Id. (For νικμάω, ν being lost by dissimilation; v. νεικητήρ.)
ikmasia
ἰκμασίαἰκμ-ᾰσία, ἡ,= ἰκμάς, Hsch., Gloss.
ikmaw
ἰκμάωἰκμάω (B), in Pass., Cypr. acc. pl. masc. pf. part. ἰκμαμένος wounded, Inscr.Cypr.135.3 H. (or ἰγμ- as Schwyzer 679.3). (Perh. cogn. with Lat. ico.)
ikmazw
ἰκμάζωἰκμ-άζω, = sq., Nic.Fr.70.17. filter through, ooze, Alex.Aphr.in Mete.87.27. evaporate moisture, dry up, ἰκμασθέντος δὲ τούτου Plu.2.954e codd.; ἰκμάζειν: κατασκελετεύειν, Hsch.
ikmenos
ἴκμενοςἴκμενος, only in the phrase ἴκμενος οὖρος, of a fair breeze, Il.1.479, Od.2.420, al.; not moist, as Hsch. (Perh. not related to ἵκω, ἱκνέομαι.)
ikmh
ἴκμηἴκμη, ἡ, (ἰκμάς) a plant growing in moist places, duckweed, Lemna minor, Thphr.HP4.10.1.
ikmios
ἴκμιοςἴκμιος, α, ον, moist, Nonn.D.2.490. = ἰκμαῖος, as epith. of Aristaeus, Call.Aet.3.1.34.
ikmobwlon
ἰκμόβωλονἰκμόβωλον, τό, wet clod of earth, Dsc.2.106.
ikmwdhs
ἰκμώδηςἰκμώδης, ες, moist, wet, Sch.rec.A.Pr.88.
ikna
ἰκνάἰκνά: τροφεῖα, ἰκνείαν: τροφείαν, ἰκνεῖος: τροφεύς (Rhodian words), Hsch.
ikneomai
ἱκνέομαιἱκνέομαι, lengthd. form of ἵκω (q. v.), ἱκάνω, wh. are the Homeric forms of the pres. (exc. ἱκνεύμεναι, ἱκνεύμεσθα, Od.9.128, 24.339), first in Alc.98 (s. v.l.): impf. ἱκνεῖτο S.OC970: fut. ἵξομαι Il.6.502, Parm. 3.2, A.Supp.159 (lyr.); Dor. ἱξοῦμαι AP9.341 (Glauc.): aor. 2 ἱκόμην Il.8.149, etc.; inf. ἴκεσθαι Sapph.Supp.1.2 [ῐ, exc. when lengthd. by the augm.]; for part. ἴκμενος v. sub voce: pf. ἷγμαι S.Tr.229, part. ἱγμένος Id.Ph.494: non-thematic aor. 2 ἷκτο Hes.Th.481, [Simon.] 179.4, Euph.2: (ἀφικνέομαι is used in early Prose, exc. in signf. 111; ἵκοντο is f.l. in Th.5.40, ἵκηται is a poet. reminiscence in Pl.Phdr.276d; but ἵκετο is found in Hdt.1.216, ἵκηται Hp.Loc.Hom. 47; also in later Prose, Luc.Salt.5, DDeor.6.4, Procop.Pers.1.4, 2.21)
come, αἶψα δ᾽ ἵκοντο Il.18.532; ὁπότε Κρήτηθεν ἵκοιτο when he came to us . . , 3.233; ὑπότροπον οἴκαδ᾽ ἱ. Od.22.35; ἐς χῶρον Il.4.446; ἐπὶ νῆας 6.69; κατὰ λειμῶνα Od.24.13; πρὸς γούνατα Hes.Th. 460; ὑπὸ πτόλιν Il.11.182; εἰς ὁμόν Parm.8.46; πρὸς ὁμοῖον Emp.62.6; τυῖδ᾽ ἴκεσθαι Sapph. l.c.: freq. in Hom., c. acc., arrive at, ἵκετο νῆας Il.8.149; τέλος ἵκεο μύθων 9.56; οἶκον . . καὶ σὴν ἐς πατρίδα γαῖαν Od.23.258; later ἱκέσθαι γαῖαν Pi.P.4.118 codd.; βένθος Emp.35.3; ἄλσος A.Supp.556 (lyr.); στέγας S.OT534, etc. reach, attain to, ποσὶν οὖδας ἱ. Od.8.376; οὐδ᾽ ἵκετο χρόα καλόν, of a spear, Il.11.352; οὐδ᾽ ὀστέον ἵκετο Od.19.451 (v. ὑπερίημι); so of things, ἠχή, καπνὸς αἰθέρ᾽ ἱ., Il.13.837, 18.207; ἔμπης ἐς γαῖάν τε καὶ οὐρανὸν ἵκετ᾽ ἀϋτμή 14.174; ἐς πόλιν ἵκετ᾽ ἀϋτή Od.14.265; of Time, ἥβης μέτρον or ἥβην ἱ., Il.11.225, 24.728, etc.; γήραος οὐδόν Od.15.246; so ἐπὶ γῆρας 8.227; ἠῶ ἱ. live till morn, 17.497; also ὀλέθρου πείραθ᾽ ἱ. Il.6.143; λέκτροιο παλαιοῦ θεσμὸν ἵκοντο Od.23.296, cf. 354; θίλην ἐπὶ γένναν ἵ. Emp. 110.9; ἐς ἄπειρον Xenoph.28; ἐς τὸ τυθῆναι Hdt.1.216; εἰς τὸ λήθης γῆρας Pl.Phdr. l.c.
in various phrases, ἱ. μετὰ κλέος come in quest of glory, Il.11.227; ἐς χεῖρας ἱ. come into one's power, 10.448; ὅ τι χεῖρας ἵκοιτο whatever came to hand, Od.12.331; ἱ. ἐς γενεάν τινος into his family, Pi.N.10.14; ἐς λόγους τοὺς σοὺς ἱ. to speak with thee, S.El.315; ἐνθάδ᾽ ἵξομαι shall come to this at last, Id.Aj. 1365; ἤν ποτε δασμὸς ἵκηται if ever a division come about, Il.1.166. with a person as object, τινα ib.139, etc.; ἔς τινα Od. 6.176; but also, come to his house, 20.372; Πηλεΐωνάδ᾽ ἵ. to the hut of the son of P., Il.24.338; μετὰ Τρῶας ἱ. 3.264: rarely c. dat., ἐπειγομένοισι δ᾽ ἵκοντο came to them at need, 12.374; cf. ἱκάνω 11. of suffering, desire, anger, etc., come upon, Ἀχιλλῆος ποθὴ ἵξεται υἷας Ἀχαιῶν Il.1.240; τί σε φρένας ἵκετο πένθος; ib.362; ὅν τιν᾽ ἵκηται ἄλη καὶ πῆμα καὶ ἄλγος Od.15.345; ὁππότε μιν κάματός τε καὶ ἱδρὼς γούναθ᾽ ἵκοιτο Il.13.711; ἅδος, σέβας ἵ. τινα θυμόν, 11.88, 18.178; με ἵ. ἄχος κραδίην 23.47. approach as suppliant, τὴν ἱκόμην φεύγων 14.260, cf. 22.123; τὰ σὰ γοῦνα ἱκόμεθ᾽ Od.9.267; θεοὺς προστροπαῖς ἱκνουμένη A.Pers.216 (troch.); Ζῆνα . . ἱξόμεσθα σὺν κλάδοις Id.Supp.159 (lyr.); [θεὸν] θυέεσσιν ἱκνεῖσθαι approach a god with offerings and prayer, Theoc.Ep.8.3. Poet. in pres., supplicate, beseech, τάσδε τὰς θεὰς καλῶν ἱκνοῦμαι S.OC1011; καί σε πρὸς τοῦ σοῦ τέκνου καὶ θεῶν ἱκνοῦμαι μή . . Id.Aj.588, cf. OC275, Ph.470; ταύτης ἱκνοῦμαί ς' E.Or.671: c. inf., πάντες ς᾽ ἱκνοῦνται . . θάψαι νεκρούς Id.Supp.130: freq. parenthetic, S.Ph.932, El.136 (lyr.), Ar.Ec.958, Tim.Pers.139. pres. and impf., it becomes, befits, pertains to, c. acc. et inf., φαμὲν ἡμέας ἱκνέεσθαι ἡγεμονεύειν Hdt.9.26; τοὺς μάλιστα ἱκνέεται (sc. κεκάρθαι) Id.2.36; ἱκνέεται it is usual that . . , Hp.Art.63; later, not impers., οὗ ἡ ἱερουργία ἱκνεῖτο D.C.Fr.25.5; ὅ[σα τᾶς δίκας ἱ] κνεῖται SIG953.46 (Cnidos, ii B.C.). αὐτὸς καὶ ὧν ἱκνεῖται, of a man and those to whom he belongs, i.e. his family, ib.46.25, al. (Halic.). freq. in part., τὸ ἱκνεύμενον that which is fitting, proper, Hdt.6.84; ὁ ἱ., with or without χρόνος, the fit, proper time, Hp.Aër.7, Hdt.6.86.ά; ἐν ἱκνουμένᾳ ἁμέρᾳ Orac. ap. D.43.66; τὸ ἱ. ἀνάλωμα the quota of expense, Th.1.99; κατὰ τοὺς ἱ. χρόνους Arist.GA750b13 (also of the latter days, D.H. 1.66); ἱ. καιροί Thphr.CP1.13.3; τὰ -ούμενα μεγέθη Arist.GA772a8; ἡ ἱ. ἐπιστήμη Id.Pol.1288b16; τῆς ἱ. ἡλικίας τυχεῖν ib.1332b41; also ἱκνούμεναι ἀποδείξεις convincing proofs, Phld.Piet.79; οὐδὲν εἴρηται ἱ. S.E.M.1.205; λόγος τινὶ ἱκνούμενος favourable, SIG679.77 (Magn. Mae., ii B.C.). Adv. ἱκνουμένως, Ion. -ευμένως, fittingly, aright, Hdt. 6.65, Hp.Mul.2.135, M.Ant.5.12.
iknuon
ἴκνυςἴκνυς, υος, ἡ, dust or ashes, τὰν ἴκνυν ἀπὸ τῶ βωμῶ . . ἀφελὲν ἐς καθαρόν Berl.Sitzb.1927.159 (Cyrene); cf. ἴκνυον: κονίαν, σμῆμα, Hsch.; τὴν
ikria
ἴκριαἴκρια, τά (sg. v. infr. 111; for the accent v. Hdn.Gr.1.357), halfdeck at the stern of a ship, νηῶν ἴκρι᾽ ἐπῴχετο μακρὰ βιβάσθων Il.15.676; [κυβερνήτης] κάππες᾽ ἀπ᾽ ἰκριόφιν Od.12.414; εἰς ἴκρια νηὸς ἔβαινον πρῴρης (i.e. from the prow) ib.229; νηὸς ἐπ᾽ ἰκριόφιν καταλέξεται 3.353; εὐπάκτων ἐπ᾽ ἰκρίων σταθεὶς ὄρουσε B.16.83: wrongly expld. by Eust. as = ἐγκοίλια in Od.5.252, but perh. so used by Nonn. D.40.447,452; expld. as = κεραία in A.R.1.566 by Sch., but prob. wrongly, cf. Lyc.751. generally, platform, stage, ἴκρια ἐπὶ σταυρῶν ὑψηλῶν . . ἕστηκε Hdt.5.16, cf. Str.12.3.18, Hsch. scaffolding, IG12.94.28 (prob. in 374.151), 4.39 (Aegina, v B.C.), BCH6.27(Delos, ii B.C.). benches in a theatre, Cratin.323, Ar.Th.395, Ath.4.167f. dub. sens. in Thphr.HP5.6.2. sg.,= ἱστός, mast, Eust.1533.31; pole, dub. l. in Nic.Th.198; set up on a cenotaph, Marcellin.Vit. Thuc.31.
ikrias
ἰκριάςἰκριάς, ἡ,= pergula, Gloss. (dub.).
ikrinon
ἴκρινονἴκρινον, τό,= tabulum, Gloss. (dub.).
ikriopoiew
ἰκριοποιέωἰκριο-ποιέω,= ἰκριόω 1, Rev.Phil.50.69 (Didyma, ii B.C.), Inscr.Délos290.241 (iii B.C.).
ikriopoihsis
ἰκριοποίησιςἰκριο-ποίησις, εως, ἡ, erection of scaffolding, ib.240 (prob.).
ikriopoios
ἰκριοποιόςἰκριο-ποιός, ὁ, maker of scaffolding or benches, Poll. 7.125.
ikriow
ἰκριόωἰκρι-όω, erect scaffolding, IG12.371.22, 374.74 (ἱκ-). furnish with benches, θέατρον D.C.43.22
Pass., ib.59.7.
ikriwma
ἰκρίωμαἰκρί-ωμα, ατος, τό, scaffold, IG12.374.67 (ἱκ-), Hsch. s.v. κατῆλιψ. in pl.,= ἀντήριδες, Eust.903.54.
ikriwthr
ἰκριωτήρἰκρι-ωτήρ, ῆρος, ὁ, upright supporting a gallery or loft, IG22.1668.78: pl., ib.12.313.110 (ἱκ-). in pl. -ῆρες, οἱ, flooring of the deck, ib.22.1629.1156, 1631.339(or perh.joists which support it). = ἰκριώματα, Demioprat. ap. Poll.10.157.
iktaios
ἱκταῖοςἱκταῖος, α, ον,= ἱκέσιος, A.Supp.385 [lyr., with penult. short].
iktar
ἴκταρἴκταρ (A), Adv. close together, thickly (= πυκνῶς, Hsch.), κεραυνοὶ ἴ. ἅμα βροντῇ τε καὶ ἀστεροπῇ ποτέοντο Hes.Th.691. Prep. c. gen., close to, hard by, ἴ. μελάθρων A.Ag.116 (lyr.); ἴ. ἥμενοι Διός Id.Eu.998(lyr.): c. dat., Alcm.23.80: abs., ταῦτα πρὸς τύραννον . . οὐδ᾽ ἴ. βάλλει do not strike even near him, are quite wide of the mark, prov. in Pl.R.575c, cf. Ael.NA15.29.
iktar
ἴκταρἴκταρ (B), τό,= pudendum muliebre, Hp.Mul.2.174 (restored fr. Erot. and Gal.19.105: ἧπαρ (ἦπαρ) codd. Hp.).
iktar
ἴκταρἴκταρ (C), ὁ, some kind of fish, Call.Fr.38
also ἰκτάρα, ἡ, Hsch.; = albula, Gloss.; cf. κτάρα.
iktea
ἰκτέαἰκτέα: ἀκόντιον, Hsch.
ikterias
ἰκτερίαςἰκτερ-ίας λίθος, ὁ, a yellowish kind of stone, Plin.HN37.170.
ikteriaw
ἰκτεριάωἰκτερ-ιάω, (ἴκτερος) to be ill of the jaundice, v.l. in Dsc.3.1, M.Ant.6.57, Hld.3.8, S.E.P.1.44, Gal.18(1).250.
ikterikos
ἰκτερικόςἰκτερ-ικός, ή, όν, jaundiced, Gal.Nat. Fac.1.13, Gp.12.17.9; for jaundice, φάρμακον Ruf. ap. Orib.7.26.142.
ikteris
ἴκτεριςἴκτερ-ις,= aurugo, Gloss.
ikteriths
ἰκτερίτηςἰκτερ-ίτης,= rosmarinum, ibid.; but ἰκτερ-ῖτις, Ps.-Dsc.3.75, Apul.Herb.80 (v.l. -es):
ikteriwdhs
ἰκτεριώδηςἰκτερ-ιώδης, ες,= ἰκτερικός, Hp.Aph.5.72, Dsc.3.1; and ἰκτερ-όεις, εσσα, εν, χλόος Nic.Al. 475.
ikteroomai
ἰκτερόομαιἰκτερ-όομαι, Pass., have the jaundice, Hp.Prorrh.1.32, Gal.16.574.
ikteros
ἴκτεροςἴκτερ-ος, ὁ, jaundice, Hp.Aph.4.62(pl.), Morb.2.38, Int.35(pl.), etc. a bird of a yellowish-green colour, by looking at which a jaundiced person was cured—the bird died! Plin.HN30.94 (who identifies it with galgulus, the golden oriole).
ikterwdhs
ἰκτερώδηςἰκτερ-ώδης, ες,= ἰκτεσικός, Hp.Epid.3.17.ιγ´.
ikteu
ἴκτευἴκτευ: κρατεῖς (Lacon.), Hsch. ἰκτή,= ἰκτίν, Ruf.Fr.79.
ikthr
ἴκτηρἴκτηρ, ερος, ὁ,= ἴκτερος, acc. ἴκτερα v.l. in LXXLe.26.16.
ikthr
ἱκτήρἱκ-τήρ, ῆρος, ὁ,= ἱκέτης, a suppliant, S.OT185(lyr.), E.Heracl. 764(lyr.): as Adj., ἱ. κλάδοι S.OT143; θαλλός E.Supp.10. Ζεὺς ἱκτήρ the protector of the suppliant, A.Supp.479.
ikthrios
ἱκτήριοςἱκ-τήριος, α, ον, v. ἱκετήριος.
ikths
ἵκτηςἵκ-της, ου, ὁ,= ἱκέτης, Lyc.763, Hsch., Theognost. Can.15.
iktideos
ἰκτίδεοςἰκτίδεος, α, ον, (ἰκτίν) v. κτίδεος.
iktin
ἰκτίνἰκτίν, ῖνος, ὁ,= sq., Lyr.inPhilol.80.336 (-τειν Pap.): acc. sg. ἰκτῖνα Ar.Fr.628, Pl.Com.243, Jul.Mis.366a: gen. sg. ἰκτῖνος ibid.: nom.pl. ἰκτῖνες Paus.5.14.1: dat. pl. ἰκτῖσι Ctes.Fr.57.11: nom. sg. also ἰκτίς, Gloss., prob. in Hsch. (Pamph.).
iktinos
ἴκτινοςἴκτῑνος (Sch.Il.Oxy.1087.60 (i B.C.), Choerob.in Theod.1.267, but ἰκτῖνος Hdn.Gr.1.183), ὁ, kite, Miluus regalis, Semon.12, Hdt.2.22, S.Fr.111,767, Ar.Av.502,al., Pl.Phd.82a, Men.926; ἰκτίνου ἀγχιστρόφου ἦθος Thgn.1261; φεύγεις ἰκτίνου σχέτλιον ἦθος ἔχων Id.1302. a kind of wolf, Opp.C.3.331. (Cf. Arm. [cnull ]in 'kite'.)
iktis
ἴκτιςἴκτῐς, ῐδος (ἰκτῖδας is f.l. in Ar.Ach.880), ἡ, the γαλῆ ἀγρία or yellow-breasted marten, Ar. l.c., Arist.HA612b10, Nic.Th.196, cf. Sch.adloc., Aret.SD1.15. (ι is prothetic, cf. κτίδεος.)
ikton
ἰκτόςἰκτός, in neut. ἰκτόν: τὸ ἐοικός, and ἰκτύς: ὁμοίωμα, εἰκών, Theognost. Can.15,16.
iktoreuw
ἱκτορεύωἱκτορεύω, poet. for ἱκετεύω, S.Fr.58.
iktwr
ἵκτωρἵκτωρ, ορος, ὁ,= ἱκέτης, but used of women in A.Supp.653(lyr.).
ikw
ἵκωἵκω [v. sub fin.], chiefly Ep., Lyr., and Dor., never in Hdt. or Trag. (in A.Supp.176 Pors. restored ἥκετε); cf. ἱκάνω, ἱκνέομαι; Dor., Arc. ἵκω IG4.329 (Corinth), 952.16(Epid.), Schwyzer323C37 (Delph.), IG5(2).3.12(Tegea), written εἵκω in Epich.35.13 codd., but ἵκει correctly in Ar.Lys.87; 3pl. ἵκαντι,= ἥκουσιν, Hsch. (cf. παρίκω): impf. ἷκον Il.1.317: poet. fut. inf. ἱξέμεν Pi.Pae.6.116; Dor. fut. ἱξῶ Megar. in Ar.Ach.742: Ep. aor. ἷξον (v. infr.); also aor. 1 ἷξα Q.S.12.461 (v.l.): for ἵξομαι, ἷγμαι, v. ἱκνέομαι
come, of persons, ἐς δόμον ἵκει Od.18.353; ἷξεν δ᾽ ἐς Πριάμοιο Il.24.160, cf. 122; εἰ δέ κεν οἴκαδ᾽ ἵκωμι φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν 9.414; ἐς Ῥόδον ἷξεν ἀλώμενος 2.667; ἐπὶ Θρῃκῶν . . τέλος ἷξον ἰόντες 10.470; ἷξε δ᾽ ἐπ᾽ ἐσχατιήν 20.328; ποταμοῖο κατὰ στόμα . . ἷξε νέων Od.5.442: in Hom. freq. c. acc., come to, δόμον Il.18.406, etc.; Μαλειάων ὄρος Od.3.288; εἰ Θεμίστιον ἵκεις ὥστ᾽ ἀείδειν Pi.N.5.50, cf. O.5.9; αἴ κ᾽ αὐτὸς ἵκη, ἀνελέσθω prob. in IG5(2).159.2 (Class.Phil.20.134). of things, Φρυγίην . . κτήματα περνάμεν᾽ ἵκει come or are brought to . . , Il.18.292; also ὁπότε χρόνος ἷξε δικασπόλος Maiist.52. attain to, reach, κνίση δ᾽ οὐρανὸν ἷκεν Il.1.317, cf. 2.153, 14.60; αἴγλη δι᾽ αἰθέρος οὐρανὸν ἷκε 2.458; ὀρυμαγδὸς . . οὐρανὸν ἷκε δι᾽ αἰθέρος 17.425; κλέος οὐρανὸν ἵκει Od.9.20; ὕβρις τε βίη τε . . οὐρανὸν ἵκει 15.329; Ἰθάκης γε καὶ ἐς Τροίην ὄνομ᾽ ἵκει 13.248; ἵκῃ τ᾽ ἐς ἄκρον ἀνδρείας Simon.58.6. of sufferings, feelings, etc., ὅτε κέν τινα . . χόλος ἵκοι come upon him, Il. 9.525; τοι πινυτὴ φρένας ἵκει Od.20.228; χρειὼ ἵκει τινά 2.28, 5.189: abs., χρειὼ τόσον ἵκει Il.10.142. [In ἵκω, ῑ always; in ἱκάνω, and the unaugmented moods of ἱκόμην, ῐ always.—ἵκοντ᾽ is prob. for ἵκοντο [ῐ] in Pi.P.2.36.] (Prob. cogn. with ἥκω.)