gegwna
γέγωναγέγων-α, Ep. pf. with pres. and past signf., used by Hom. in 3sg. γέγωνε and part. γεγωνώς Il.11.275, al.: 3sg. plpf. (with impf. signf.) ἐγεγώνειν 22.34, 23.425, Od.21.368: later, imper. γέγωνε A.Pr.195, S.Ph.238, E.Or.1220; subj. γεγώνω S.OC213; part. γεγωνώς Arist.Pr.904b35, cf. γεγωνός
from pres. *γεγώνω Hom. has inf. γεγωνέμεν Il.8.223, 11.6, 3sg. impf. ἐγέγωνεν (v.l. γέγωνεν) 14.469
from pres. *γεγωνέω come inf. γεγωνεῖν 12.337, Pi.P.9.3, A.Pr.523, Pl.Hp.Ma.292d: impf. ἐγεγώνευν Od.17.161, γεγώνευν 9.47: after Hom., 3sg. γεγωνεῖ Arist.de An.420a1, Pr. 917b21: impf. -είτω X.Cyn.6.24; part. γεγωνέοντες Michel 1383B (Chios): fut. γεγωνήσω E.Ion696 (lyr.): aor.inf. γεγωνῆσαι A.Pr.990, part. -ήσας D.C.68.3; cf. γεγωνητέον, γεγωνίσκω
shout so as to make oneself heard, κώκυσεν . . γέγωνέ τε πᾶν κατὰ ἄστυ Il.24.703; ἐβόησε, γέγωνέ τε πᾶσι θεοῖσι Od.8.305: in pres. sense, ὅσσον τε γέγωνε βοήσας as far as [a man] can make himself heard by shouting, Od.6.294 (also in past sense, 5.400, al.); οὔ πώς οἱ ἔην βώσαντι γεγωνεῖν Il.12.337; ἀδηνέως γεγωνέοντες Michel l.c.; make one's voice carry, πολλῷ πλέον γεγωνεῖν (Cobet for ἢ ἀγνοεῖν) ἔστι νύκτωρ ἢ μεθ᾽ ἡμέραν Antipho 5.44; πορρωτέρω ὁ αὐτὸς τῇ αὐτῇ φωνῇ γεγωνεῖ μετ᾽ ἄλλων ᾄδων καὶ βοῶν ἢ μόνος Arist.Pr.917b21: c. dat. pers., cry out to, ἐγεγώνει . . Πουλυδάμαντι Il.14.469, etc.; θεοῖσι μετ᾽ ἀθανάτοισι γεγώνευν Od.12.370; make oneself heard by a person, οὐδέν σοι μᾶλλον γεγωνεῖν δύναμαι ἢ εἴ μοι παρεκάθησο λίθος Pl.Hp.Ma.292d. speak articulately, opp. to mere sound, ὁ ἀὴρ οὐ γεγωνεῖ Arist.de An.420a1; οὐ δύνανται γεγωνεῖν . . ἀλλὰ μόνον φωνοῦσιν Id.Aud.804b24. c. acc. pers., sing, celebrate, Pi.P.9.3. c. acc. rei, tell out, proclaim, A.Pr. 523, al.; τινί τι ib.195,784, S.Ph.238; τινί τι ἐς οὖς γ. E.Ion696; τὰ γεγωνᾱμένα the proclamation, IG5(1).1111.12 (Geronthrae); also οὐκ ἔχω . . γεγωνεῖν ὅπα I cannot tell where [it is], E.Hipp.586 codd.—For part. γεγωνώς as Adj., v. γεγωνός 2.

gegwnai
γεγωναίγεγων-αί: ὁμιλίαι, Hsch.

gegwnhsis
γεγώνησιςγεγών-ησις, εως, ἡ, loud talking, hallooing, Plu.2.722f (pl.).

gegwnhteon
γεγωνητέονγεγων-ητέον, one must proclaim, Pi.O.2.6.

gegwniskw
γεγωνίσκωγεγων-ίσκω, lengthd. pres. for γέγωνα, cry aloud, shout, ὡς ἐπὶ πλεῖστον Th.7.76: impf. ἐγεγώνισκον D.C.56.14. c. acc. rei, tell out, proclaim, A.Pr. 627, E.El.809.

gegwnokwmh
γεγωνοκώμηγεγωνοκώμη, ἡ, filling the village with clamour, Com.Adesp.1354.

gegwnos
γεγωνόςγεγωνός, όν, Adj. (from part. γεγωνώς, as ἀραρός, όν, from ἀραρώς) loud-sounding, sonorous, πέμπει γεγωνὰ . . ἔπη A.Th.443; ὄντα δ᾽ ἄφωνα βοὴν ἵστησι γεγωνόν Antiph.196.2; loud of voice, ἀνήρ AP7.428.15 (Mel.): in later Prose, φωνή D.H.8.56, Ph.1.348, Corn.ND 16; λόγος Ph.1.95, al.; οὐ λόγῳ γ. ἀλλὰ τῇ ψυχῇ ἐκτείνασιν ἑαυτοὺς εἰς εὐχήν Plot.5.1.6: Comp. γεγωνότερος, κύκνων AP9.92 (Antip. Thess.), cf. D.H.5.24, Hld.10.32; γ. φθέγγεσθαι Ath.14.622e, etc. γεγωνός as neut., γ. μέλος Ael.VH2.44; γεγωνὸς ἀναβοᾶν Luc.Gall.1; φθέγγεσθαι Philostr.VA5.9, cf. Her.2.2; τὸ γ. τῆς ὀγκήσεως Corn.ND21: also masc. and fem. as Adj., γεγωνότος λόγου Ph.1.133; πλήξεις γεγωνυίας resounding blows, ib. 123. Adv. Comp. γεγωνότερον ἐκβοήσας J.AJ4.3.2, cf. Porph.Chr.23.

gegws
γεγώςγεγώς, ῶσα, ώς, v. γίγνομαι.

geh
γέηγέη, ἡ, = γῆ, Orac. ap. Eus.PE4.9: γέηθεν, from the earth, Orac.ib. 5.9.

geh
γεωπονίαγεωπον-ία, Ion. -ιη, ἡ, tillage, Orph.Fr.280, Epigr.Gr.446 (Arabia), Max. Tyr.27.5
also γεη- Ps.-Phoc.161, γη- Them.Or. 30.350a, Hld.10.6.

gehoxos
γεήοχοςγεήοχος, ὁ, = γαιήοχος, v.l. in Hes.Th.15.

gehponia
γεηπόνοςγεη-πόνος, γεη-πονικός, γεη-πονία, ἡ, v. γεωπ-.

gehros
γεηρόςγεηρός, όν, (γέα) of earth, earthy, Arist.GA743a12, etc.; γ. καὶ πετρώδη Pl.R.612a, cf. Hp.Aër.7; τὸ γ., opp. τὸ οὐράνιον, Them.Or. 32.359a.

geiaroths
γειαρότηςγειᾰρότης, ου, ὁ, plougher of earth, AP9.23 (Antip.), APl.4.94 (Arch.), etc.; of oxen, Epigr.Gr.793 (Phrygia, ii A. D.).

geidarion
γειδάριονγειδάριον, τό, = γαϊδάριον, BGU377.

geikos
γεϊκόςγεϊκός, ή, όν, of land, γ. πόδες, in land-surveying, Hero *Geom.23.67,al.

geinomai
γείνομαιγείνομαι (γέν-yομαι, cf. γί-γν-ομαι): as Pass., only pres. and impf., to be born, cf. γίγνομαι (which is a constant v.l. in Hom.), γεινομένῳ at one's birth, Il.20.128, 24.210, Od.4.208, cf. Hes.Th.82, Alc.Supp.14: impf. γεινόμεθ᾽ Il.22.477, Hes.Sc.88. as Med., aor. 1 ἐγεινάμην (Aeol. 3sg. γέννατ᾽ Alc.Supp.8.13), in causal sense, beget, ἐγείναο παῖδ᾽ ἀΐδηλον Il.5.880, cf. S.Aj.1172, etc.; more freq. of the mother, bring forth, θεὰ δέ σε γείνατο μήτηρ Il.1.280, cf. 6.26, Od.6.25, etc.; οἱ γεινάμενοι the parents, Hdt.1.120, X.Ap.20; ὁ γεινάμενος the father, Ph.2.171; ἡ γειναμένη the mother, Hdt.4.10, 6.52, E.Tr.825 (lyr.); αἱ γ. women in childbed, Arist.HA582b15; μήτηρ ἥ μ᾽ ἐγείνατο she who bare me, A.Eu.736, cf. Fr.175, Supp.581 (lyr.), S. OT1020; πατρὶς ἥ μ᾽ ἐγείνατο E.Ph.996. of Zeus, bring into life, οὐκ ἐλεαίρεις ἄνδρας, ἐπὴν δὴ γείνεαι αὐτός Od.20.202. metaph., ἐγείνατο μόρον αὑτῷ A. Th.751 (lyr.). aor. 1, in later Poets, in pass. sense, = ἐγενόμην, Call.Cer.58. (Sts. written by itacism for γίνομαι, as IG22.786.7 (iii B. C.).)

geioforos
γειοφόροςγειο-φόρος, ον, earth-bearing, σκαφίδες AP6.297 (Phan.).

geioizw
γεισήπουςγεισήπους, ποδος, ὁ, projecting end of rafter, IG22.463.51
hence γεισηπόδισμα, ατος, τό, ib.114: the spellings γεισίποδες (Poll.1.81, AB227), γεισιπόδ-ισμα and γειο-ίζω (support the cornice, Is.Fr.113) are less correct.

geiokomos
γειοκόμοςγειο-κόμος, ον, cultivating land, Hsch.

geiomoros
γειομόροςγειο-μόρος, = γεωμόρος, A.R.3.1387, AP9.438 (Phil.), D.P.190.

geioponos
γειοπόνοςγειο-πόνος, = γεωπόνος, AP6.41 (Agath.), Nonn.D.42.329, etc.

geioqen
γειόθενγειόθεν, Adv. = γῆθεν, Call.Fr.35c, A.D.Adv.188.19.

geiotomos
γειοτόμοςγειο-τόμος, = γητόμος, A.R. 1.687, Opp.C.1.137, Nonn.D.21.97, al.

geiqron
γεῖθρονγεῖθρον: ἔνδυμα, Hsch.

geisa
γεῖσαγεῖσα, ἡ, = γεῖσον, AB227.

geision
γείσιονγείσιον, τό, Dim. of γεῖσον, low parapet, J.BJ5.5.6.

geisologxos
γεισόλογχοςγεισόλογχος, ον, with a cornice of spear-heads, γ. ὄγκωμα ὀδόντων, metaph. of thole-pins, prob. in Tim.Pers.4.

geison
γεῖσονγεῖς-ον (in codd. freq. written γεῖσσον), τό, projecting part of the roof, cornice, IG22.463.51, Thphr.Sign.18 (pl.), Demetr.Eloc.108 (pl.): in pl., of the stones composing it, IG12.372.152; γ. καταιέτια ib.2.1054.39. coping of a wall, E.Or.1570, 1620, Ph.1158, 1180. metaph., hem or border of a garment, Ar.Fr.762; γεῖσα ὀφρύων Poll. 2.49.

geisos
γεῖσοςγεῖς-ος, ους, τό, - foreg., LXXEz.43.17: pl., γείση BCH35.76 (ii B. C.); dat. pl. γείσεσι OGI483.127 (Pergam., ii B. C.)
also γεῖσος, ὁ, Gloss. (Carian word, acc. to St.Byz. s.v. Μονόγισσα.)

geisow
γεισόωγεις-όω, protect with a γεῖσον, EM229.40.

geiswma
γείσωμαγείς-ωμα, ατος, τό, pent-house, Poll.1.76.

geiswsis
γείσωσιςγείς-ωσις, εως, ἡ, eaves, Hsch., EM229.41.

geitaina
γείταιναγείταινα, ἡ, fem. of γείτων, as τέκταινα of τέκτων, AB1199.

geith
γείτηγείτη: βάμματα ἐξ ἐρίων, Hsch.

geitnew
γειτνέωγειτνέω, = γειτνιάω, BGU775.15 (iii A. D.).

geitnia
γειτνίαγειτνί-α, ἡ, = γειτονία 1, Hp.Ep.23, OGI383.98 (Commagene): in pl., adjoining areas, PTeb.14.10 (ii B. C.), PAvrom.2 A8 (i B. C.), PAmh.2.68.4 (i A. D.), etc.

geitniakos
γειτνιακόςγειτνι-ᾰκός, ή, όν, neighbouring, J. AJ2.14.6.

geitniama
γειτνίαμαγειτνί-ᾱμα, ατος, τό, gloss on γειτόνημα, Hsch.

geitniasis
γειτνίασιςγειτνί-ᾱσις, εως, ἡ, = γειτονία, neighbourhood, proximity, Arist.PA672b28, etc. a neighbourhood, district, OGI483.28, 32 (Pergam., ii B. C.), Ph.2.475 (pl.), Plu. Cor.24; βαρβαρικαὶ γ. Id.Per.19. proximity, resemblance, κατὰ τὴν γ. καὶ ὁμοιότητα Arist.EE1232a21, cf. Pol.1257a2, J.AJ12.2.9.

geitniaw
γειτνιάωγειτνι-άω, pres. (3sg. impf. ἐγειτνία S.Ichn. 232, and v. sub fin.), to be a neighbour, be adjacent, Ar.Ec.327, D.55.3, PTeb.105.19 (ii B. C.), Plb.6.33.10, Jul. Or.5.168a, etc.
chiefly in Prose, but Ep. part., γειτνιόωσαν πόντῳ IG14.889 (Sinuessa). border on, resemble, γ. τῇ πολιτείᾳ Arist. Pol.1295a33; [τῷ καλῷ] Id.Rh.1367b12; νόσος γειτνιῶσα θανάτῳ Ph.2.548; τινὶ κακῷ Metrod.Herc.831.3: later fut. -άσω Gal.3.690: aor. ἐγειτνίᾱσα Ps.-Luc.Philopatr.1.

geitniazw
γειτνιάζωγειτνι-άζω, = γειτνιάω, Aesop.75.

geitnios
γείτνιοςγείτνι-ος, α, ον, neighbouring, adjacent, BGU94.

geitoneia
γειτονείαγειτον-εία, ἡ, = γειτονία, IG5(2).443.13 (Megalop., ii/i B. C.), Plot. 5.8.7; nearness, Phld.D.3.9.

geitoneuw
γειτονεύωγειτον-εύω, = sq., c. dat., X.l ect.1.8, Str. 3.3.8, al.: abs., Id.4.6.8, al., Phld.Ir.p.48 W., etc.
Med., τὸ ἄλλοἥμισυ τοῦ σώματος γειτονεύεται ταύτῃ τῇ ἴξει Hp.Fract.18.

geitonew
γειτονέωγειτον-έω, = γειτνιάω, c. dat., A.Pers.311, Supp.780 (lyr.), v.l. in S.OC1525, SIG 685.38 (ii B. C.), Procop.Aed.4.1; γειτονεῦς᾽ ἀποπνίγεις Call. Iamb.1.300: metaph., τὸ σῶμα γειτονῆσαν μετέλαβεν αὐτῆς (sc. ψυχῆς) Plot.3.9.2, cf. 1.2.5.

geitonhma
γειτόνημαγειτόν-ημα, ατος, τό, neighbourhood, neighbouring place, Alem.116; ἁλμυρὸν καὶ πικρὸν γ. Pl.Lg.705a, cf. Ael.Ep.13, Procop. Aed.1.11, al., Agath.3.6; τῆς καρδίης καίριον γ. ὁ στόμαχος Aret. CA2.3, cf. CD2.6; proximity, τὸ ψυχῆς πρὸς τὸ ἄνω γ. Plot.5.1.3.

geitonhsis
γειτόνησιςγειτόν-ησις, εως, ἡ, = sq., Luc. Symp.33, Plot.1.2.5.

geitonia
γειτονίαγειτον-ία, ἡ, neighbourship, πικρὰ γ. Pl.Lg.843c, cf. Arist.Rh.1395b9; neighbouring region, Plot.4.4.19. quarter, ward, in a city, J.BJ7.4.1
hence γειτον-ίαρχος, ὁ, chief official of a ward, Hsch. s.v. ῥεγεονάριος.

geitoniaw
γειτονιάωγειτον-ιάω, = γειτνιάω, Theopomp.Hist.253.

geitosunh
γειτοσύνηγειτο-σύνη, ἡ, = γειτονία, Str.13.1.22.

geitosunos
γειτόσυνοςγειτό-συνος, ον, neighbouring, AP9.407 (Antip.).

geitwn
γείτωνγείτων, ονος, ὁ, ἡ, neighbour, borderer, γείτονες ἠδὲ ἔται Μενελάου Od.4.16, cf. 9.48, Hes.Op.346, etc.; opp. σύνοικος, Pl.Lg.696b; γ. τινός E.IT1451, X.An.3.2.4; τινί ib.2.3.18; ἐκ τῶν γ. or ἐκ γειτόνων from or in the neighbourhood, Ar.Pl.435, etc.; οἷον ἐκ γ. φωνὴν θηρευόμενοι Pl.R.531a; λύχνον ἐκ τῶν γ. ἐνάψασθαι Lys.1.14; ἐκ γ. τῆς πατρίδος μετοικεῖν Lycurg.21, cf. Str.10.4.12; rarely ἀπὸ γ. D.S.13.84; ἐν γειτόνων (sc. οἴκοις) οἰκεῖν Men.Pk.27, Luc.Philops.25, etc.; τὸ χωρίον τὸ ἐν γ. D.53.10: metaph., ἐν γ. εἶναι to be of like kind, Luc.Icar.8: prov., μέγα γείτονι γείτων Alcm.50, cf. Pi.N.7.87. as Adj., neighbouring, bordering, πόλις, πόντος, Id.P.1.32, N.9.43; χώρα, πύλαι, ῥοαί, A.Pers.67 (lyr.), Th.486, S.Aj.418 (lyr.): c. dat., Ἀθήναις γ. πόλις E.Ion294; νεκροῖσι γ. θᾶκοι Id.HF1097; also in Prose, ἡ γ. πόλις Pl.Lg.877b; οἱ γ. βάρβαροι Jul.Or.2.72c: neut. γεῖτον Hsch.: neut. pl. γείτω IG2.814aB36. γίτονας (sic): τὰ δύο αἰδοῖα, Hsch.

geiwpeinhs
γειωπείνηςγειωπείνης, ὁ, = γεωπείνης, Hdn.Epim.15.

geiwras
γειώραςγειώρας, ου, ὁ, sojourner, LXXIs.14.1, Ph.1.417. proselyte, Hsch.

gekalon
γεκαθάγεκαθά: ἑκοῦσα, Hsch. (Prob. Cret. ϝέκαθθα < ϝεκṇτ-yᾰ.) γέκαλον (i. e. ϝέκηλον): ἥσυχον, Id. γεκᾶσα (γ = ϝ): ἑκοῦσα, Id. γελαιώς: ὁ γέλως, Id. γέλαν: αὐγὴν ἡλίου, Id. (ϝελ-, cf. εἴλη); cf. γελεῖν. γελανδρόν: ψυχρόν, Id.

gelaimi
γελάωγελάω, Ep. γελόω Od.21.105, Aeol. γέλαιμι Hdn.Gr.2.463, al.; Ep. part. γελόωντες Od.18.40, γελώοντες, -ώωντες, or -οίωντες ib. 111, cf. 20.390; Ep. impf. γελώων or -οίων 20.347; Dor. part. γελᾶσα, 3pl. γελᾶντι, Theoc.1.36,90; Aeol. γελαίσας Sapph.2.5: Att. fut. γελάσομαι Pl.Phdr.252b, X.Smp.1.16, etc.; later γελάσω AP2.178 (Mel.), 11.29 (Autom.), Anacreont.38.8, etc.: aor. ἐγέλᾰσα E.IT276, etc.; Ep. ἐγέλασσα Il.15.101; Dor. ἐγέλαξα Theoc.20. <*>, v.l.ib.7.42; 3pl. γέλαν for ἐγέλασαν Poet. ap. EM255.6
Pass., fut.-ασθήσομαι D.L.1.78, Luc.Am.2: aor. ἐγελάσθην D.2.10, (κατ-) Th.3.83, Pl. Euthphr.3c, etc.: pf. γεγέλασται (κατα-) Luc.DMort.1.1. abs., laugh, ἁπαλὸν γελάσαι Od.14.465; ἀχρεῖον γ. 18.163; γναθμοῖσι γελοίων ἀλλοτρίοισιν 20.347; δακρυόεν γ. Il.6.484; μηδὲν ἵλεων γ. S.Aj. 1011; ἡ δ᾽ ἐγέλασσε χείλεσιν, of feigned laughter, Il.15.101; ἐγέλασσε δέ οἱ φίλον ἦτορ his heart laughed within him, 21.389; γελῶ ὁρῶν Hdt.4.36
Pass., εἵνεκα τοῦ γελασθῆι αι for the sake of a laugh being raised, D.2.19. of things, γέλασσε δὲ πᾶσα περὶ χθών Il. 19.362; γαῖά τε πᾶς᾽ ἐγέλασσε h.Cer.14; γελᾷ δέ τε δό ματα πατρός Hes.Th.40; γελῶντα ὑδάτη Lyr.Alex.Adesp.32.4. laugh at, ἐπ᾽ αὐτῷ ἡδὺ γέλασσαν Il.2.270, 23.784; ἐπ᾽ ἀλλήλοισι γελῶσιν Thgn. 1113; γελᾷ δὲ δαίμων ἐπ᾽ ἀνδρὶ θερμῷ laughs scornfully at . . , A.Eu. 560 (lyr.); ἐπί τινι at a thing, X.Mem.4.2.5, Pl.Phlb.50a: freq. c. dat., γελᾷ δὲ τοῖσδε . . ἄχεσιν πολὺν γέλωτα S.Aj.957 (lyr.), cf. 1043, Ar. Nu.560; ἐγέλασα ψολοκομπίαις was amused at them, Id.Eq.696; ὅταν ποτ᾽ ἀνθρώποισιν ἡ τύχη γελᾷ Philem.110; εἰς ἐχθροὺς γ. S. Aj.79; ἐν κακοῖσι τοῖς ἐμοῖς A.Ch.222: rarely c. gen. pers., γελᾷ μου S.Ph.1125 (lyr.), cf. Pl.Tht.175b, Luc.Dem.Enc.16, Procop.Goth.4.28 (v.l.). c. acc., deride, τινά Theoc.20.1; ἢ τόδε γελᾶτε, εἰ . . ; X.Smp.2.19; τί δὲ τοῦτ᾽ ἐγέλασας ἐτεόν; what is this you are laughing at? Ar.Nu.820
Pass., to be derided, A.Eu.789 (lyr.), S.Ant. 839 (lyr.); πρός τινος Id.Ph.1023; παρά τινος Id.OC1423.

gelanhs
γελανήςγελᾱνής, ές, (γελάω) cheerful, καρδία, θυμός, Pi.O.5.2, P.4.181.

gelanoi
γέλανοιγέλανοι, οἱ, an inferior breed of horses, Hsch.

gelanow
γελανόωγελᾱνόω, brighten, cheer: hence, calm, θυμόν B.5.80.

gelarhs
γελαρήςγελαρής: γαλήνη (Lacon.), Hsch. γελαρίης, = γαλλερίας, Euthyd. ap. Ath.7.31 <*>f. γέλαρος, v. γαλόως. γέλας: ναύτας, Hsch.

gelaseiw
γελασείωγελᾰς-είω, Desiderat. of γελάω, to be ready to laugh, Pl.Phd. 64b.

gelasimos
γελάσιμοςγελᾰ´ς-ιμος, ον, laughable, Stratt.72, Luc.Somn.5: less correct than γέλοιος, Phryn.206.

gelasinos
γελασῖνοςγελᾰς-ῖνος, ὁ, laugher, of Democritus, Ael. VH4.20: fem. γελασίνη Anaxandr.25. οἱ γ. (sc. ὀδόντες) the grinners, i. e. the front teeth, which show when one laughs, Poll.2.91. mostly pl., dimples, which appear in the cheeks when persons laugh, Mart.7.25 (sg.), Choerob. in An.Ox.2.188; also of dimples in the hinder parts, Alciphr.1.39, AP5.34 (Rufin.).

gelasis
γέλασιςγέλᾰς-ις, εως, ἡ, laughing, EM801.13.

gelaskw
γελάσκωγελᾰ´ς-κω, = γελάω, AP7.621.

gelasma
γέλασμαγέλᾰς-μα, ατος, τό, smile, κυμάτων ἀνήριθμον γέλασμα A.Pr.90. cause of laughter, γῆρας πολυχρόνιον γ. Secund. Sent.12.

gelasths
γελαστήςγελᾰς-τής, οῦ, ὁ, laugher, sneerer, S.OT1422
fem. γελᾰ´ς-τρια, Sch.Ar.Th.1068.

gelastikos
γελαστικόςγελᾰς-τικός, ή, όν, able to laugh, S.E.P.2.211, Simp.in Ph.104.27; τό γ. Antig.Mir. 175, Iamb.Protr.21. κσ´; ἄνθρωπος γελεστικόν Luc Vit.Auet.26. Adv. -κῶς Suid.

gelastos
γελαστόςγελᾰς-τός, ή, όν, laughable, ἔργα Od.8.307; of persons, Babr.45.12.

gelastus
γελαστύςγελᾰς-τύς, ύος, ἡ, Ion. for γέλως, Call.Del.324.

gelea
γέλεαγέλεα: τέλεα, Hsch. γελεῖν: λάμπειν, ἀνθεῖν, Id. γέλενος: ἀσφόδελος, νάρκισσος, Id.

geleontes
ΓελέοντεςΓελέοντες, οἱ, one of the four Ionic tribes, Plu.Sol.23, CIG3078 (Teos), 3664 (Cyzicus), etc.: Γελέων, οντος, ὁ, epith. of Zeus, IG22.1072.

gelgei
γέλγειγέλγει: βαπτίζει, χρωματίζει, Hsch.

gelgh
γέλγηγέλγη, έων, τά, = ῥῶπος, frippery: the market where they are sold, Eup.304, Luc.Lex.3. (γέλγη, ἡ, Ael.Dion.Fr.295, is prob.an error due to Eust.)

gelghqeuein
γελγηθεύεινγελγηθεύειν: ἀπατηλογεῖν, Hsch. γέλγια: πήνη, σπάθη, κουράλια, Id.

gelgidoomai
γελγιδόομαιγελγῑδόομαι, Pass., form a compound bulb, of garlic, Thphr.HP 7.4.11.

gelgis
γέλγιςγέλγις, ἡ, gen. γέλγι<*>θος, also γέλγιος and -ιδος (in codd. freq. with false accent γελγίς, γελγίθος, etc., but cf. Hdn.Gr.1.87): pl. γέλγεις Thphr.HP7.4.11, CP1.4.5
head of garlic, and in pl., the cloves which compose it, ἡ γέλγις διαιρεῖται εἰς τὰς γέλγεις Id.HP7.4.12, cf. Hp.Nat.Mul.77; πότιμοι γέλγῑθες AP6.232 (Crin.).

gelgopwlew
γελγοπωλέωγελγο-πωλέω, sell garlic, Hermipp.13. sell γέλγη, Hsch.

gelgopwlhs
γελγοπώληςγελγο-πώλης, ου, ὁ, dealer in garlic, Poll.7.198
fem. γελγό-πωλις, ιδος, Cratin.48.

gelikh
γελίκηγελίκη: ἕλιξ, Hsch. γέλιν: ὀρκιᾶν (leg. ὁρμιάν), Id. γέλινθοι: ἐρέβινθοι, Id. γέλλαι: τῖλαι (cf. Lat. vello), Id. γελλίζειν: γαργαλίζειν, Id. γελλίξαι (Aeol. for ϝειλίξαι): συνειλῆσαι, Id. (In the above lemmata, exc. γελλίζειν, γ stands for ϝ.)

gellw
ΓελλώΓελλώ, οῦς, Aeol. Γέλλω, ως, ἡ, a kind of vampire or goblin, supposed to carry off young children, Sapph.47.

gelodutia
γελοδυτίαγελοδυτία: ἡλιοδυσία, Hsch.; cf. γέλαν.

geloiasmos
γελοιασμόςγελοι-ασμός, ὁ, jesting, LXX Je.31 (48).27.

geloiasths
γελοιαστήςγελοι-αστής, οῦ, ὁ, jester, buffoon, Ptol. Megalop.2, LXX Jb.31.5, Poll.5.128, prob. in Luc.Merc.Cond. 4.

geloiastikos
γελοιαστικόςγελοι-αστικός, ή, όν, mirth-provoking, Eust.1837.8.

geloiaw
γελοιάωγελοι-άω, Ep. for γελάω, in aor. part. γελοιήσασα h.Ven.49.

geloiazw
γελοιάζωγελοι-άζω, only pres., jest, LXX Ge.19.14, Aristarch. ap. Ath.2.39e, Plu.2.231c, Arr.Epict.3.16.4, Jul.Caes.306b, Procop.Arc.9.

geloiomelew
γελοιομελέωγελοιομελέω, write comic songs, AP7.719 (Leon.).

geloios
γέλοιοςγέλοιος or γελοῖσς, α, ον, mirth-provoking, amusing, once in Hom., Il.2.215 (in Ep. form γελοίϊος); χρῆμα Archil.79, cf. Hdt.8.25; Αἰσώπου τι γ. Ar.V.566, cf. 1259; γελοῖα jests, Thgn.311; γέλοια λέγειν Anaxandr.10, Alex.183; opp. σπουδαῖος, X.Cyr.2.3.1, Pl.Lg. 816d; τοῦ ἀληθοῦς ἕνεκα, οὐ τοῦ γ. Id.Smp.215a; τὸ γ. the comic, Arist.Po.1449a34, al.; τὰ γ. ἡδέα Id.Rh.1371b35; of persons, facetious, μισῶ γελοίους E.Fr.492; ἡδὺς καὶ γ. Aeschin.1.126; γ. ἐστι καὶ βούλεται Pl.Smp.213c. Adv. -οίως Id.Cri.53d. ludicrous, absurd, Ζεὺς γ. ὀμνύμενος τοῖς εἰδόσιν Ar.Nu.1241; γ. ἔσομαι αὐτοσχεδιάζων Pl.Phdr.236d; γ. ἰατρός, διδάσκαλος, Id.Prt.340c, R. 392d; ἐπὶ τὸ -ότερον ὅμοιος a caricature, Arist.Top.117b17, cf. Po. 1449a36; of arguments, etc., paradoxical, Pl.Prt.355a, Tht.158e, etc. Adv. -οίως, ἔχειν Id.R.528d, cf. Arist.Mete.362b12.—In Smp.189b, Pl. confines γ. to signf. 1, γ. εἰπεῖν ἀλλὰ μὴ καταγέλαστα. (Att. γέλοιος A.D.Pron.50.5, but γελοῖος Ael.Dion.Fr.101, and so cod. R in Ar.Ach.1058, Nu.1241. Some Gramm. expl. γέλοιος, = γέλωτος ἄξιος, γελοῖος, = γελωτοποιός, Ammon.p.38V., EM224.43; others reversely, Et.Gud., etc.: Suid. gives both views. Phlp. ap. Eust. 906.53 wrote γελοιός, = γελωτοποιός.)

geloioths
γελοιότηςγελοιότης, ητος, ἡ, absurdity, Ath.11.497f.

geloiwdhs
γελοιώδηςγελοιώδης, ες, = γέλοιος 11, Porph.Chr.55, Procop.Arc.23, Goth. 4.21, Sch.Ar.V.564. Adv. -δῶς Id.Pl.681, Hsch. s.v. ἀστείως.

geloiwn
γελοίωνγελοίων, γελοίωντες, γελόω, γελόωντες, v. sub γελάω.

gelos
γέλωςγέλως, Aeol. γέλος, ὁ, gen. γέλωτος, Att. γέλω: dat. γέλωτι, Ep. γέλω or γέλῳ Od.18.100: acc. γέλωτα, poet. (and late Prose, Polyaen.1.34.2, f.l.in Palaeph.30) γέλων, v. infr. (acc. γέλω is v.l. in Od.18.350, cf. infr.): gen. pl. γελώτων Pl.Lg.732c: dat. γέλωσιν Ph. 2.167, PGiss.1.3.6 (ii A. D.): (γελάω)
laughter, γέλῳ ἔκθανον Od. 18.100; γέλω . . παρέχουσαι 20.8; ἄσβεστον γέλω (v.l. γέλον) ὦρσεν ib.346; ἄσβεστος δ᾽ ᾰρ᾽ ἐνῶρτο γέλως . . θεοῖσι Il.1.599; γέλων δ᾽ ἑτάροισιν ἔτευχε Od.18.350; γέλων δ᾽ ἔθηκε συνδείπνοις E.Ion1172; γέλωτα ποιεῖν, μηχανᾶσθαι, κινεῖν, X.Cyr.2.2.11 and 14, Smp.1.14; παρασκευάζειν Pl.Lg.669d; γέλων ξυντιθέναι, γέλωτα ἄγειν, S.Aj.303,382; γ. ἔχει τινά Od.8.344; γ. ἂν γίγνοιτο Pl.Plt.295e; γέλωτος καταρραγέντος Ath.5.211c (so in Act., πολλοὺς κατέρρηξεν ἡμῶν γέλωτας Hippoloch.ib.130c); κατασχεῖν γέλωτα X.Cyr.2.2.5, etc.; οὐ γέλωτα δεῖ ς᾽ ὀφλεῖν E.Med.404, cf.Ar.Fr.898; ἐπὶ γέλωτι to provoke laughter, Hdt.9.82, Ar.Ra.405; γέλωτος ἄξια ridiculous, E.Heracl.507; ἅμα or σὺν γέλωτι, Pl.Lg.789d, X.An.1.2.18; μετὰ γέλωτος Antiph.144.6; ἐν γέλωτι προφέρειν in joke, Plu.2.124d; πολὺς γ. loud laughter, X.Cyr. 2.3.18, etc. (πλατὺς γ., which Thom.Mag.p.293 R. recommends, is not classical); μέγιστος, ἰσχυρὸς γ., Pl.Plt.l.c., R.388c; Σαρδόνιος γ. (v. Σαρδόνιος); Αἰάντειος γ. a maniac's laugh, Diogenian.1.17. metaph. of waves, = γέλασμα, Opp.H.4.334. occasion of laughter, food for laughter, γ. γίγνομαί τινι S.OC902; ταῦτ᾽ οὐ γ. κλύειν ἐμοῦ; E.Ion528; γέλωτά τινα τίθεσθαι Hdt.3.29, 7.209; ἀποδεῖξαι Pl.Tht. 166a; εἰς γ. τρέπειν, ἐμβάλλειν, Th.6.35, D.10.75; ἐν γέλωτι ποιεῖσθαί τι Luc.Hist.Conscr.32, etc.; γ. ἔσθ᾽ ὡς χρώμεθα τοῖς πράγμασι D.4.25; ὅσα γὰρ . . , πλείων ἐστὶ γ. τοῦ μηδενός Id.14.26. dimple in the hinder parts, Luc.Am.14.

geloutron
γέλουτρονγέλουτρον: ἔλυτρον, Hsch. (ϝελ-).

gelowmilia
γελοωμιλίαγελοωμῐλία, ἡ, fellowship in laughing, AP9.573 (Ammian.).

gelson
γελσόνγελσόν: ἀτυχές, Hsch. γελυνμάξαι: γελοιάσαι, Id.

gelwtinos
γελωτῖνοςγελωτῖνος: καταγέλαστος, Hsch.

gelwtofuh
γελωτοφυήγελωτο-φυή, ἡ, = foreg.11.2, Apul.Herb. γελωτό-φυλλις, ιδος, ἡ, Indian hemp, Cannabis sativa, Plin.HN24.164.

gelwtopoiew
γελωτοποιέωγελωτο-ποιέω, to create, make laughter, esp.by buffoonery, X.Smp. 3.11, Pl.R.606c, Hyp.Phil.2.

gelwtopoiia
γελωτοποιΐαγελωτο-ποιΐα, ἡ, buffoonery, X.Smp.4.50, Luc.Salt.68, Procop.Arc.15.

gelwtopoiikws
γελωτοποιϊκῶςγελωτο-ποιϊκῶς, Adv.ridiculously, Poll.9.149.

gelwtopoios
γελωτοποιόςγελωτο-ποιός, όν, exciting laughter, ridiculous, A.Fr.180.2; βωμολοχίαι Procop.Arc.9. as Subst., jester, buffoon, X.An.7.3.33, Smp.1.11, Pl.R.620c. = βατράχιον 11 (because it produced a wry face), Ps.-Dsc.2.175.

gelwtos
γελωτόςγελωτός, ή, όν, prob. f.l. for γελοῖος, Olymp.in Alc.p.10C.

gelwwn
γελώωνγελώων, γελώωντες, v. γελάω.

gelxanos
ΓελχάνοςΓελχάνος (i. e. ϝελχ-), title of Zeus in Crete, Hsch.

gemisma
γέμισμαγέμ-ισμα, ατος, τό, gloss on γέμος, Hsch.

gemistos
γεμιστόςγεμ-ιστός, ή, όν, laden, full, Ath.9.381a.

gemizw
γεμίζωγεμ-ίζω, (γέμω) fill full of, load, freight or charge with, prop. of a ship, τινός Th.7.53, X.HG6.2.25, etc.; γεμίσας τὴν ναῦν ξύλων Test. ap.D.21.168; ναῦν σίτου D.34.36; θηρίων τὰς ναῦς Plb.1.18.8; τραπέζας θοίνης OGI383.146 (Commagene); of animals, load, κτήνη PFay.117.14 (ii A. D.), cf.PTeb.419.17 (iii A. D.): c. dupl.acc., PFlor. 195.4 (iii A. D.); σποδοῦ γ. λέβητας charging them with ashes, A.Ag. 443; γεμίσω σε let me fill you, addressed to a cup, Theopomp.Com. 32; αὑτόν stuff, gorge, Men.Pk.296; τὴν κοιλίαν ἀπό τινος v.l. in Ev.Luc.15.16
Med., D.20.31; ἐγεμιζόμην ἀνθρωπείου τροφῆς Luc. Asin.46
Pass., metaph. of the Cyclops, E.Cyc.505 (lyr.); of bees, γεμισθεῖσαι ἀποπέτονται Arist.HA624b2: c. gen., γ. ἀλαζονείας, εὐσεβείας, Ph.2.186,357. later, c. acc. rei, γεμίζειν ὕδωρ (sc. τὴν ὑδρίαν) to fill it full of water, Paus.3.13.3
Pass., οἶνον, πῦρ γεμισθείς, AP12.85 (Mel.).

gemma
γέμμαγέμμα, Ion., = γάμμα, Democr.19.

gemmata
γέμματαγέμματα: ἱμάτια, Hsch. (ϝέμμ-, cf. εἷμα).

gemos
γέμοςγέμος, ους, τό, load, σπλάγχν᾽, ἐποίκτιστον γέμος A.Ag.1221.

gemow
γεμόωγεμόω, = γεμίζω, PRein.53.4 (iii A. D.).

gempos
γεμπόςγεμπός: κοῖλος, Hsch. γεμπύλος, ὁ, = πηλαμύς, Id.

gemw
γέμωγέμω, used only in pres. and impf., to be full, prop. of a ship, Hdt. 8.118, X.HG5.1.21: generally, πάντα γ. Jul.Mis.368c. = κύειν, Hsch. c. gen. rei, to be full of, πλοῖα γέμοντα χρημάτων Th.7.25; λιμὴν ἔγεμεν πλοίων Pl.Criti.117e; κώμας πολλῶν καὶ ἀγαθῶν γεμούσας X.An.4.6.27; of animals, to be laden. ὄνοι γέμοντες οἴνου καὶ βρωμάτων Posidon.5: metaph., κόμπος τῆς ἀληθείας γ. A.Ag.613, cf. S.OT4; γέμω κακῶν δή E.HF1245; γ. θρασύτητος Pl.Lg.649d; ἀσυμμετ ρίας καὶ αἰς χρότητος γέμουσα ψυχή Id.Grg.525a; πικρίας Phld. Ir.p.56 W.: c. dat., to be filled with, ἰτρίοισι, πέμμασι, Archipp.9, Antiph.174.2; γῆν πυρὸς γέμουσαν ῥεύμασιν Carc.5; γ. ἐξ ἁρπαγῆς Ev.Matt.23.25.

genarxew
γεναρχέωγεναρχ-έω, to be the ancestor of the human race, ὁ γεναρχῶν ἄνθρωπος (of the Gnostic πρωτάνθρωπος) lamb.Myst.10.5.

genarxhs
γενάρχηςγενάρχ-ης, ου, ὁ, founder or first ancestor of a family, Call.Fr.36, Lyc.1307; of Julius Caesar, Ph.2.528; of Abraham, Id.1.513; epith. of Heracles, IG 5(1).497 (Sparta), al. ruler of created beings, γενάρχα τῆς γενεσιουργίας Corp.Herm.13.21, cf. Orph.H.13.8.

genea
γενεάγενεά, ᾶς, Ion. γενεή, ῆς, ἡ, Ep. dat. γενεῆφι Il.14.112: (γενέσθαι): of the persons in a family, race, family, Πριάμου γ. Il.20.306, cf. Od.1.222, 16.117; γενεήν τε τόκον τε Il.15.141; ἴδμεν . . γενεήν, ἴδμεν δὲ τοκῆας 20.203, cf. 214; γενεῇ ὑπέρτερος higher by birth or blood, 11.786 (but younger in Archil. ap. Sch.ad l.); ταύτης εἶναι γ. καὶ αἵματος of this race and blood, Il.6.211; πατρόθεν ἐκ γενεῆς ὀνομάζειν 10.68; γενεῇ by birthright, Od.1.387; Αἰτωλὸς γενεήν by descent, Il.23.471; γενεὴν Διός 21.187; γενεὴ ἔκ τινος descent from . . , ib.157; γενεὴν ἀπὸ Θρηίκης Hdt.2.134; of horses, breed, stock, Il.5.265, 268: pl., χρήματα καὶ γενεάς families, Plu.Tim.34; γενεὰν ποιεῖσθαι to have issue, GDI1798 (Delph.); πατριὰ καὶ γ., = φρατρία καὶ γένος, ib.1152 (Elis): hence, tribe, nation, Περσῶν γ., Τυρρηνῶν γ., A.Pers. 912 (lyr.), Eleg.2
rare in Prose, τίς ὢν γενεάν; X.Cyr.1.1.6; καὶ αὐτὸν καὶ τὰν γ. ἀπολέσθαι SIG306.8 (Tegea, iv B. C.). race, generation, οἵηπερ φύλλων γ. τοιήδε καὶ ἀνδρῶν Il.6.146; δύο γ. μερόπων ἀνθρώπων 1.250, etc., cf. Hdt.2.142, Th.1.14, Heraclit. ap. Plu.2.415e (but, = μήν, Id. ap. Lyd.Mens.3.14); ἀστὴν ἐξ ἀστῶν ἀμφοτέρων ἐπὶ τρεῖς γ. γεγενημένην SIG1015.6 (Halic.); age, γ. ἀνθρωπηΐη the historical, opp. to the mythical, age, Hdt.3.122; ἐπὶ τῆς ἡμετέρας γ. D.H.3.15. offspring, Il.21.191, Orac. ap. Hdt.6.86, S.Aj.189 (lyr.); of a single person, Τυροῦς γ. (i. e. Pelias) Pi.P.4.136, cf.l.8(7).71. metaph., class, kind, τὸ σύμμετρον καὶ καλὸν καὶ ὁπόσα τῆς γ. ταύτης ἐστίν Pl.Phlb.66b; ταύτης τοι γενεᾶς ὁ νοῦς οὗτος Plot.5.1.7. of Time or Place, birthplace, γ. ἐπὶ λίμνῃ Γυγαίῃ Il.20.390, cf. Od.1.407; of an eagle's evrie, 15.175. age, time of life, γενεῆφι νεώτατος Il.14.112; γενεῇ πρεσβύτατος, προγενέστερος, ὁπλότερος, 6.24,9.161, Od.19.184. after Hom., time of birth, ἐκ γενεῆς Hdt.3.33,4.23; ἀπὸ γ. X.Cyr.1.2.8.

genealogew
γενεαλογέωγενεᾱλογ-έω, Ion. γενεη-, trace a pedigree, γ. γένεσιν Hdt.2.146; γ. ἑωυτόν draw out one's pedigree, ib.143; γ. τὴν συγγένειαν X.Smp. 4.51; γ. τινά τινος Plu.2.894b; γ. τινὰ γενέσθαι, εἶναι . . , Id.Lyc.1, Paus.5.14.9; περί τινος Luc.Salt.7: abs., οἱ -λογοῦντες Isoc.15.180, Thphr.Char.28.2
Pass., Hp.Septim.4; ταῦτα μέν νυν γεγενεηλόγηται Hdt.6.54; τὰ νυνδὴ γενεαλογηθέντα Pl.Ti.23b; γενεαλογούμενος ἔκ τινος Ep.Hebr.7.6; ἐγενεαλογήθη (impers.) the genealogy was reckoned, LXX 1 Ch.5.1.

genealoghma
γενεαλόγημαγενεᾱλόγ-ημα, ατος, τό, pedigree, Eust.18.29.

genealogia
γενεαλογίαγενεᾱλογ-ία, ἡ, tracing a pedigree, Pl.Cra.396c, al.: in pl., Isoc.11.8; title of work by Hecataeus; γ. καὶ μῦθοι Plb.9.2.1, cf. 1 Ep.Ti.1.4, Jul.Or.7.205c.

genealogikos
γενεαλογικόςγενεᾱλογ-ικός, ή, όν, genealogical, Plb.9.1.4, Ph.2.141, S.E.M.1.253.

genealogos
γενεάλογοςγενεᾱ´λογ-ος, ὁ, genealogist, D.H.1.13, D.L.1.115.

genearxhs
γενεάρχηςγενεάρχ-ης, ου, ὁ, = ἄρχων τοῦ γένους, IG3.1278, cf. OGI531 (Bith.); = γενάρχης (which is freq. v.l.), Apollod.2.1.4, Heraclit. All.22, Jul.Ep.89, etc.; πόλεως γ. chief, sheikh, CR Acad.Inscr. 1924.28 (Dura).

genearxikos
γενεαρχικόςγενεαρχ-ικός, ή, όν, patrimonial, χωρία Just.Edict.3.1.1.

genehqen
γενεῆθενγενεῆθεν, Adv. from birth, by descent, Arat.260; ἄγραυλοι γ. AP 7.415 (Pers.).

geneias
γενειάςγενει-άς, άδος, ἡ, beard, κυάνεαι . . γενειάδες ἀμφὶ γένειον (pl. for sg.) Od.16.176; δάσκιον γενειάδα A.Pers.316, cf. S.Tr.13, Theoc.2.78; πρός <σε> γενειάδος . . ἄντομαι E.Supp.277. pl., cheeks, E.Ion1460, Ph. 1381, IT1366; of horses, χαλινὰ γενειάσιν ἀφρίζοντες δάπτον Q.S.4.548. bandage for the chin, Heliod. ap. Orib.48.20.9, Gal.18 (1).786.

geneiasdw
γενειάζωγενει-άζω, Dor. γενει-άσδω, (γένειον) get a beard, come to man's estate, D.H.1.76, AP12.12 (Flacc.); ἄρτι γενειάσδων Theoc.11.9, cf. CIG 3715 (Apamea Bith.): pf. γεγενείακα Philem.15.

geneiasis
γενείασιςγενεί-ᾰσις, εως, ἡ, growth of the beard, in pl., Plot.4.3.13.

geneiaskw
γενειάσκωγενει-άσκω, begin to get a beard, Pl.Smp.181d, X.Cyr.4.6.5; ἄρτι γενειάσκων IG3.1314.

geneiasthr
γενειαστήργενει-αστήρ, ῆρος, ὁ, chin-strap of a bridle, Poll. 1.147.

geneiaths
γενειάτηςγενει-άτης [ᾱ], Ep. and Ion. γενει-ήτης, ου, ὁ, bearded, Theoc. 17.33, Luc.Bis Acc.28, Jul.Or.4.131a, Call.Dian.90
fem. γενει-ᾶτις, τρίγλα Sophr.31; Ion. γενειῆτις τρίγλη Eratosth.12.

geneiaw
γενειάωγενει-άω, = γενειάζω, grow a beard, get a beard, ἐπὴν δὴ παῖδα γενειήσαντα ἴδηαι Od.18.269, cf. 176, Hp.Nat.Puer.20, X.An.2.6.28, etc.; εἰς ἄνδρα γενειῶν Theoc.14.28. have a beard, Ar.Ec.145, Pl.Plt.270e, Arist.GA746b24, D.C.68.15.

geneiolhs
γενειόληςγενει-όλης, ου, ὁ, = γενειάτης, Hdn.Gr. 2.638.

geneiologos
γενεσιαλόγοςγενεσιᾱλόγος ( γενει-ολόγος, Gloss.), ὁ, = γενεθλιαλόγος, Ach.Tat.Intr. Arat.23, v.l. in Artem.2.69.

geneion
γένειονγένει-ον, τό, (γένυς) part covered by the beard, chin, Od.16.176; πολιὸν γ. Il.22.74; esp. in supplication, ἔλλαβε χειρὶ γενείου 8.371; γ. χειρὶ παχείῃ ἁψάμενος 10.454; γενείου λευκήρη τρίχα A.Pers.1056 (lyr.), cf. Th.666, Hdt.2.36: in pl., S.OT1277, Plu.Ant.1; κείρασθαι τὰ γ. Id.Cat.Mi.53: prov. of a lean animal, οὐδὲν ἄλλο πλὴν γ. τε καὶ κέρατα nothing but chin and horns, Ar.Av.902. beard, Hdt.6.117: pl., Theoc.6.36, J.AJ11.5.3, Paus.2.10.3, Theo Sm.p.104H. a lion's mane, Luc.Cyn.14. chaps, Arist.HA518b17; jaws, AP7.531 (Antip. Thess.). pl., teeth of a saw, Nic.Th.53. dub. sens. in IG11(2).165.11, 28 (Dclos, iii B. C.).

geneiosullektadai
γενειοσυλλεκτάδαιγενειοσυλλεκτάδαι, οἱ, beard-gatherers, Ath.4.157b.

geneos
γενεόςγενεός: εἶδός τι πελέκεος, Hsch.

geneqlh
γενέθληγενέθλ-η, Dor. γένεθλ-θλα, ἡ: of persons, race, stock, family, c. gen. pers., Παιήονός εἰσι γενέθλης Od.4.232, cf. 13.130; σῆς ἐξ αἵματός εἰσι γενέθλης of thy race by blood, Il.19.111; γενέθλην by birth or origin, ἦν δὲ γ. Ἴκιος Call.Aet.1.1.7; of horses, breed, stock, Il.5.270; θηρῶν γ. h.Hom.27.10; τῶν ἀλιθίων ἀπείρων [ἐστὶ] γενέθλα Simon.5.6. offspring, h.Ap.136, S.El.129 (lyr.), 226 (lyr.), etc. birth, γενέθλας ἀρχά Hymn.Is.36. birthplace, ὅθι ἀργύρου ἐστὶ γ. Il.2.857. generation, age, οὔ τι παλαιόν, ἐφ᾽ ἡμετέρῃ δὲ γενέθλῃ Opp.H.5.459. time of birth, ἐκ γενέθλης D.P.1044.

geneqlhios
γενεθλήϊοςγενεθλ-ήϊος, ον, = γενέθλιος, Orac. ap. Eus.PE6.2.

geneqlia
γενέθλιαγενέθλ-ια, τά, v. γενέθλιος.

geneqliakos
γενεθλιακόςγενεθλ-ιᾰκός, ή, όν, belonging to a birthday, ὧραι AP6.321 (Leon.); ἡμέρα Vett. Val.26.14, al., cf. Ph.2.529. = γενεθλιαλόγος, Gal.15.441, cf. Gell.14.1.1.

geneqlialogew
γενεθλιαλογέωγενεθλιᾱλογ-έω, cast nativities, practise astrology, Str.16.1.6
Med., Cat.Cod.Astr.1.170.

geneqlialogia
γενεθλιαλογίαγενεθλιᾱλογ-ία, ἡ, casting of nativities, astrology, J.AJ18.6.9, Ptol.Tetr.7, Iamb.Myst.9.1, Hierocl.Prov.ap.Phot. p.172 B.

geneqlialogikos
γενεθλιαλογικόςγενεθλιᾱλογ-ικός, ή, όν, of or for nativity-casting, Ptol.Tetr.54: ἡ -κή (sub. τέχνη), = foreg., Ph.1.464.

geneqlialogos
γενεθλιάλογοςγενεθλιᾱ´λογ-ος, ὁ, caster of nativities, Ptol.Tetr.13, Hierocl.Prov.ap.Phot.p.172B., Iamb.Myst.1.18.

geneqliazw
γενεθλιάζωγενεθλ-ιάζω, keep a birthday, App.BC4.134.

geneqlidios
γενεθλίδιοςγενεθλίδιος, ον, = γενέθλιος, δῶρα AP6.325 (Leon.), cf. 243 (Diod.).

geneqliologos
γενεθλιολόγοςγενεθλιολόγος, = γενεθλιαλ-, Hsch. s.v. ἀστρολόγος.

geneqlios
γενέθλιοςγενέθλιος, ον, also α, ον Lyc.1194
of or belonging to one's birth, γ. δόσις a birthday gift, A.Eu.7; ἡ γενέθλιος ἡμέρα birthday, Epicur. Fr.217, OGl111.29 (ii B. C.), etc.; γενεθλία ἡμέρα ib.222.6 (iii B. C.): pl., ib.493.20 (ii A. D.); τῇ γενεθλίᾳ POxy.494.24 (ii A. D.); and ἡ γενέθλιος, without ἡμέρα, CIG3957b, Luc.Dem.Enc.2; γενέθλιον ἦμαρ AP6.261 (Crin.); also ἀγὼν γ. τοῦ θεάτρου to celebrate a birthday, ClG 4342d (Aspendus); τὰ γ. birthday feast, SIG463.11; γ. θύειν offer birthday offerings, E.Ion653, Pl.Alc.1.121c; ἑστιᾶν Luc.Herm.11, cf. BGU362x9 (iii A. D.), etc. of one's race or family, esp. of tutelary gods, Ζεὺς γ. Pi.O.8.16, P.4.167; γ. δαίμων Id.O.13.105; γ. θεοί A.Th.639 (but in Pl.Lg.729c, 879d, presiding over generation, and in D.H.1.67, = Penates); αἷμα γ. kindred blood, E.Or.89; γ. ἀραί a parent's curse, A.Ch.912. giving birth, generative, γενέθλιος ἀκτίνων πατήρ, i.e. the Sun, Pi.O.7.70; γ. πόρος thy natal stream, A.Eu.293; βλάσται γ. S.OC972; ἀνέλυσα γενέθλιον . . [δελφύν], of her first child, Hymn.Is.17.

geneqliwma
γενεθλίωμαγενεθλίωμα, ατος, τό, = γενέθλη, Iamb. ap. Sch.Hes.Th.459.

geneqlon
γένεθλονγένεθλον, τό, = γενέθλη, race, descent, A.Supp.290. offspring, Id.Ag.784 (lyr.), 914, etc.; γ. Οἰταίου πατρός S.Ph.453; τὰ θνητῶν γ. the sons of men, Id.OT1425.

genesiakos
γενεσιακόςγενεσιακός, ή, όν, = γενεθλ-, ἡμέρα Vett.Val.19.27.

genesiarxhs
γενεσιάρχηςγενεσι-άρχης, ου, ὁ, creator, τοῦ κάλλους LXX Wi.13.3; of the Sun, Jul.Astr.in Cat.Cod.Astr.1.136.2.

genesiarxikos
γενεσιαρχικόςγενεσι-αρχικός, ή, ον, = γενεαρχικός, χωρία Just.Nov.21.2.

genesios
γενέσιοςγενέσι-ος, ον, = γενέθλιος, θεός Plu.2. 402a; epith. of Posidon, Paus.2.38.4. Γενέσιον, τό, shrine of Posidon Γ., Paus.l.c. γενέσια, τά, day kept in memory of the birthday of the dead, Hdt.4.26, cf. Ammon.p.36V., Phryn.83; to be distinguished from γενέθλια birthday-feast, though used for it in Pl.Lg.784d (s. v. l.) and later Gk., POxy.736.56 (i B. C./i A. D.), PFay.114.20 (i/ii A. D.), etc., Alciphr.3.18 and 55, Ev.Matt.14.6, Ev.Marc.6.21, D.C.47.18; so ἡ γ. ἡμέρα, = ἡ γενέθλιος, CIG2883c (Branchidae); ἡ γ. alone, OGI583.14 (Cyprus); τῇ τοῦ Σεβαστοῦ ἐμμήνῳ γ. IGRom.4.353b (Pergam., ii A. D.).

genesiourgew
γενεσιουργέωγενεσι-ουργέω, bring into being, μυριάδας ψυχῶν Herm. ap. Stob.1.49.44.

genesiourgia
γενεσιουργίαγενεσι-ουργία, ἡ, generation, Corp.Herm.13.21, Iamb.Comm.Math.9; τοῦ κόσμου Id.Myst.1.11.

genesiourgos
γενεσιουργόςγενεσι-ουργός, όν, concerned with or incident to generation, φύσις ibid.; δαίμονες ib.2.7; παθήματα Id.VP32.228; ἀστήρ Porph. ap. Eus.PE3.11; ὁρμαί Procl.in Cra.p.105 P.; δυνάμεις Id.Inst. 209; θεοί Dam.Pr.381, al.; τὸ γ. ib.349
Subst. γ., ὁ, author of existence, c. gen., LXXWi.13.5; τῆς παλιγγενεσίας Corp.Herm.13.4; fashioner, creator, Herm. ap. Stob.1.49.44; παντὸς κόσμου Jul.Gal. 100c.

genesis
γένεσιςγένεσις, εως, ἡ, (γενέσθαι) origin, source, Ὠκεανόν τε θεῶν γένεσιν Il.14.201; Ὠκεανοῦ, ὅς περ γ. πάντεσσι τέτυκται ib.246, cf. Pl.Tht. 180d; beginning, in dual, τοῖν γενεσέοιν ἡ ἑτέρα Id.Phd.71e. manner of birth, Hdt.1.204, 6.69, etc.; race, descent, Id.2.146; πατρὸς οὖσα γένεσιν Εὐρύτου S.Tr.380; κατὰ γένεσιν, opp. καθ᾽ υἱοθεσίαν, IG12(1).181 (Rhodes). Astrol., nativity, geniture, AP 11.164 (Lucill.), 183 (Id.), Epigr.Gr.314.21 (Smyrna), PLond.1.98r60 (i A. D.), Vett.Val.216.6: hence, lot, fortune, Astramps.Orac. 16.8,23.7. production, generation, coming into being, opp. ὄλεθρος, Parm.8.21; more usu. opp. φθορά, Pl.Phlb.55a, etc.; περὶ γενέσεως καὶ φθορᾶς, title of work by Arist.: generally, formation, πύου Hp.Aph.2.47; origination, making, ἱματίων, περὶ τὰ ἀμφιέσματα, Pl. Plt.281b,3; γ. καὶ οὐσία δικαιοσύνης Id.R.359a. = τὸ γίγνεσθαι, becoming, opp. οὐσία, ib.525b, Ti.29c, Procl.Inst.45,al. concrete, creation, i.e. all created things, Pl.Phdr.245e; γ. καὶ κόσμος Id.Ti.29e, freq. in Ph., as 1.3,al., cf. Plot.6.3.2, etc. race, kind or sort of animals, Pl.Plt.265b, etc.; family, δίδυμος γ. of the Spartan kings, Id.Lg.691d. generation, age, Id.Phdr.252d: pl., Id.Plt.310d; κατὰ περίστασιν τῆς γ. according to the circumstances of his time, Porph.Sent.32. παιδοπόρος γ. genitalia muliebria, AP9.311 (Phil.). Math., generation of a figure, Papp.234.4,al. origin of a spiral, Id.272.7; ἡ ἐν γ. εὐθεῖα the initial line, Id.286.22.

genesiwn
ΓενεσιώνΓενεσιών, ῶνος, ὁ (sc. μήν), name of month at Magnesia on the Maeander, Inscr.Magn.116.

geneteira
γενέτειραγενέτ-ειρα, fem. of γενετήρ, mother, Pi.N.7.2, CIG4132 (Galatia); late Prose, τροφὸς πάντων καὶ γ. ἡ γῆ Artem.1.79; ἀλήθεια γ. Plot.5.8.4. daughter, Euph.84.4.

geneth
γενετήγενετ-ή, ἡ, = γενεά 11.3, ἐκ γενετῆς from the hour of birth, Il.24.535, Od.18.6; εὐθὺς ἐκ γ. Arist.EN1144b6; opp. δι᾽ ἔθος, ib.1154a33; later ἀπὸ γενετῆς Iamb.VP30.171.

genethr
γενετήργενετ-ήρ, ῆρος, ὁ, = γενέτης, Epic.Alex.Adesp.3.10, Arist.Mu.397a4, IG3.716, Coluth.373, Tryph.294: in pl., parents, IG7.2543, Nonn.D.4.61, al.

geneths
γενέτηςγενέτ-ης, ου, ὁ, begetter, ancestor, E.Or.1011 (anap.), Call.Epigr. 23.2; father, IG3.1335, 12(7).115 (Amorgos); γενέται καὶ πατρὶς ἔχουσιν ὀστέα, i.e. the tomb of my fathers, BMus.Inscr.2.179,al.: in pl., parents, IG4.682 (Hermione): generally, author, Epigr.Gr.979.4 (Philae). son, ὁ Διὸς γ. S.OT472; ὁ ἐμὸς γ. E.Ion916 (lyr.). as Adj., = γενέθλιος, θεοί A.Supp.77 (lyr.), E.Ion 1130. produced, ὁ Νεῖλος θέρει γ. Olymp.in Mete.94.9.

genethsios
γενετήσιοςγενετ-ήσιος, ον, sexual, ὁρμή AP15.12.12 (Leo Phil.).

genetikos
γενετικόςγενετ-ικός, ή, όν
fem. -κή (sc. πτῶσις), ἡ, genitive case, Sch.D.P.449.

genetios
γενέτιοςγενέτ-ιος, ὁ (sc. μήν), name of month at Halos, IG9(2).109a74.

genetis
γένετιςγένετ-ις, ἡ, fem. of γενέτης, LXX Wi.7.12: acc. -τιν Aglaïas 10.

genetullis
ΓενετυλλίςΓενετυλλίς, ίδος, ἡ, goddess of one's birth-hour, Ar.Nu.52: in pl., Id.Th.130, Luc.Pseudol.11.

genetwr
γενέτωργενέτωρ, ορος, ὁ, = γενέτης, πόντος γ. νεφέων ἀνέμων τε Xenoph. 30.5, cf. Hdt.8.137; γ. πατήρ E.Ion136 (lyr.), cf. IG5(1).540 (Lacon.), 14.1565, Arist.Mu.397b21, 399a31; Ἀπόλλων ὁ γ. Id.Fr.489; Ἁδριανῷ γενέτορι IGRom.4.562 (Aezani).

genh
γενήγενή, ἡ, poet. for γενεά, Call.Fr.241, Herod.2.1,4.84.

genhis
γενηΐςγενηΐς, -ΐδος, Att. γενῄς, ῇδος, ἡ, pickaxe, mattock, S.Ant.249.

genhma
γένημαγένημα, ατος, τό, produce, of the fruits of the earth (cf. γέννημα), PRev.Laws24.15,al. (iii B. C.), LXX Ge.40.17,al.; γ. τῆς ἀμπέλου Ev.Marc.14.25: pl., τοῦ ἐνεστῶτος ἔτους OGI262.9 (Syria), cf. BGU 188.9 (ii A. D.), POxy.277.6 (i B. C.); γ. καὶ ἐπιγενήματα PRyl.154.22 (i A. D.), etc. γενημάτιον, τό, Dim. of foreg., PEdgar41.9.

genhmatofulac
γενηματοφύλαξγενημᾰτο-φύλαξ [ῠ], ακος, ὁ, custodian of crops, PMagd.1.10 (iii B. C.), etc.
hence γενημᾰτο-φῠλᾰκέω, τὸν σπόρον PTeb.ined., and γενημᾰτο-φῠλᾰκία, ἡ, PTeb.27.4 (pl.), al. (ii B. C.), PRyl.90.50 (iii A. D.).

genhmatografew
γενηματογραφέωγενημᾰτο-γρᾰφέω, sequester produce of land for non-payment of taxes, in Pass., PFay.23.14, 26.8,al., BGU291,599.

genhmatografia
γενηματογραφίαγενημᾰτο-γρᾰφία, ἡ, sequestration, prob. in Wilcken Chr.363 (ii A. D.).

genhtikos
γενητικόςγενητικός, v.l. for γενν-, Arist.Top.124a24.

genhtos
γενητόςγενητός, ή, όν, (γενέσθαι) originated or originable, Arist.Cael.280b15 sqq., v.l. in Pl.Ti.28b, 28c, cf.Ph.1.3,al. (Freq. confused with γεννητός in codd.)

genias
γενιᾶςγενιᾶς: ἔκγονος, Hsch.

genikos
γενικόςγενικός, ή, όν, belonging to or connected with the γένος, Arist. Top. 102a36; ἡ διαφορὰ γ. ib.101b18; generic, Chrysipp.Stoic.2.28, Phld. Sign.18,19,etc.: Comp., Stoic.2.117, Ptol.Phas.p.5 H.: Sup., Diog. Bab.Stoic.3.214, BGU282.19 (ii A. D.), etc. Adv. -κῶς M.Ant.8.55, Plot.6.1.9, Iamb. in Nic.p.22 P., etc. principal, typical, ὀρχήσεις Luc.Salt.34 (Comp.), cf. 22 (Sup.). consisting of families, φυλαί D.H.4.14, etc.; of the family, νόμος CIG3467.54 (Sardis), cf. 2712 (Mylasa). sexual, ἁμάρτημα Hdn. 6.1.5 (dub.). in kind, opp. ἀργυρικός, λόγος PFlor.77.7 (iii A. D.). Gramm., ἡ γενική (sc. πτῶσις) genitive case, Stoic.2.59, D.T.636, etc.

genismos
γενισμόςγενισμός, ὁ, arrangement according to γένη, classification of rents according to (1) hypothetical estimate and (2) actual method of collection, PTeb.67.5, al. (ii B. C.).

genna
γένναγένν-ᾰ Emp.17.27, 22.9, A.Pr.853 (but γέννᾱ in lyr. passages of E., as Hec.159), ης, ἡ
poet. for γένος, descent, birth, origin, γέννᾳ μεγαλυνομένων A.Pr.892, cf. Ag.760 (lyr.). origin, [τοῦ ὄντος] Parm. 8.6; διέχειν γέννῃ τε κρήσει τε Emp.22.7; γῆ γ. πάντων Secund. Sent.15; production, πύου Aret.SD1.14; ὑγρῶν ib.15. offspring, son, Pi.O.7.23; θνᾴσκοντα γέννας ἄτερ A. Th.748; λαγίνα γ. Id.Ag.119; generation, πέμπτη δ᾽ ἀπ᾽ αὐτοῦ γέννα Id.Pr.853, cf. 774. race, family, οὐρανία γ. ib. 165; ἀρσένων γ. E.Med.428 (lyr.): rare in Prose, ἡ τοῦ πέρατος γ. Pl.Phlb.25d, cf. Is.Fr. 136. creation, creature, PMag.Leid.V.7.14. personified, Creative Force, ib. W.5.3. of the Moon, coming forth, Ach.Tat.Intr.Arat.21, Sch.Arat.735, Paul.Al.G.4.

gennadas
γεννάδαςγενν-άδας [νᾰ], ου, ὁ, (Dor. word) noble, generous, χρηστὸς καὶ γ. Ar.Ra. 179; γ. καὶ πρᾷος Pl.Phdr.243c, cf. Arist.EN1100b32; highly bred, ἐπὶ τῶν γενναδῶν ἵππων Polem.Phgn.78; notable, c. inf., Luc.Hist.Conscr. 33.

gennaiazw
γενναιάζωγενν-αιάζω, to be brave, Sch.E.Hipp.206
also γενν-αΐζομαι, Suid. s.v. τὴν λεοντῆν ἐνδύου.

gennaioprephs
γενναιοπρεπήςγενν-αιοπρεπής, ές, befitting a noble: only in Adv. -πῶς Ar.Pax988.

gennaios
γενναῖοςγενν-αῖος, α, ον, also ος, ον E.Hec.592: (γέννα)
true to one's birth or descent (εὐγενὲς μέν ἐστι τὸ ἐξ ἀγαθοῦ γένους, γενναῖον δὲ τὸ μὴ ἐξιστάμενον ἐκ τῆς αὑτοῦ φύσεως Arist.HA488b19, cf. Rh.1390b22), οὔ μοι γενναῖον ἀλυσκάζοντι μάχεσθαι Il.5.253 (nowhere else in Hom.); γενναῖον δέ σοι ταχέως ὑπακούειν Ar.Fr.28 D.: hence, of persons, high-born, noble, Archil.107, etc.; τέκνα Hdt.1.173; ὦ γονῇ γενναῖε S.OT1469; ἐσθλοὺς ἔκ τε γενναίων γεγῶτας Id.Fr.107.3; γενναῖός τις ἑπτὰ πάππους ἔχων ἀποφῆναι Pl.Tht.174e; οἱ γ., opp. οἱ ἀγεννεῖς, Arist.Pol. 1296b22; so of animals, well-bred, σκύλαξ Pl.R. 375a, X.Cyr.1.4.15; opp. ἀγεννής, Arist.HA558b16. noble in mind, high-minded, Hdt.3.140 (Sup.), S.El.129 (lyr.), etc.; τὸ γ., = γενναιότης, Id.OC 569; of actions, noble, Hdt.1.37; λῆμα γ. Pi.P.8.44; τλάσας τὸ γ. S. OC1640, cf. E.Alc.624; γ. ἔπος, λόγοι, πόνοι, S.Ph.1402, E.Heracl. 537, HF357 (lyr.). as a form of polite speech, γενναῖος εἶ you are very good, Ar.Th.220. ὦ γενναῖε, common form of address in Pl., as Grg.494e, cf. S.Ph.801; ironical, D.H.7.46. of things, good of their kind, excellent, μέλος A.Fr.281.5; σταφυλή, σῦκα, Pl. Lg.844e; γενναίου . . ἄξιον οὐθενός of no great use, Ath.Mech.31.2; ironical, γένει γ. σοφιστική Pl.Sph.231b (cf. 1.1), etc.; genuine, intense, δύη S.Aj.938, etc.; violent, σεισμός Philostr. VA6.38; θάλπη Jul. Or. 2.101d. γενναῖον: τὸ τῆς γενέσεως ἀρχηγόν, Hsch. Adv. -αίως nobly, Hdt.7.139, Th.2.41, Pl.La. 196b, Men.672; ὅρκος, πῆγμα γ. παγέν A.Ag.1198; ironical, μάλα γ. ἐπιλαθόμενον ὧν εὖ πάθοι Jul. Or.3.125c: Comp. -οτέρως Pl.Tht.166c, Ps.-Callisth. 1.38: Sup. -ότατα E.Cyc.657 (lyr.). irreg. Sup. γενναιέστατος Dinol. 10.

gennaioths
γενναιότηςγενν-αιότης, ητος, ἡ, the character of a γενναῖος, nobility, E.Ph. 1680, Th.3.82; of land, fertility, X.Cyr.8.3.38, Plb.3.44.8; noble birth, J.AJ19.3.1; high spirit, of colts, Max. Tyr.7.8.

gennas
γένναςγένν-ας, ὁ, mother's brother, uncle, Hsch.

gennasis
γέννησιςγένν-ησις, Dor. γένν-ᾱσις, εως, ἡ, engendering, producing, E.IA1065 (lyr., codd.); γ. καὶ τόκος Pl.Smp.206e; birth, IG22.1368.130, v.l. in Ev.Luc.1.14. production, ἀγαθῶν Arist.Pol.1332a18 (pl.).

gennatwr
γεννήτωργενν-ήτωρ, Dor. γενν-άτωρ, ορος, ὁ, = γενέτωρ, Ζεύς A.Supp.206, E.Hipp.683, Jul.Or.2.51d, v.l. in Arist.Mu.397b21; γ. καὶ ἑστιοῦχον Pl.Lg.878a: pl., ib.869a; θεῷ γεννήτορι πάντων IG3.636: metaph. of numbers, ἐὰν πυθμενικοὶ ὦσιν οἱ γ. Iamb. in Nic.p.56 P., al.

gennaw
γεννάωγενν-άω, fut. Med. γεννήσομαι in pass. sense, D.S.19.2 (but -ηθήσομαι Id.4.9): (γέννα)
causal of γίγνομαι (cf. γείνομαι), mostly of the father, beget, ὁ γεννήσας πατήρ S.El. 1412; οἱ γεννήσαντές σε your parents, X.Mem. 2.1.27; τὸ γεννώμενον ἔκ τινος Hdt.1.108, etc.; ὅθεν γεγενναμένοι sprung, Pi.P.5.74; of the mother, bring forth, bear, A.Supp.48, Arist.GA716a22, X. Lac.1.3, etc.
Med., produce from oneself, create, Pl. Ti.34b, Mx. 238a. produce, grow, get, κἂν σῶμα γεννήσῃ μέγα S.Aj.1077. metaph., engender, produce, λήθη τῶν ἰδίων κακῶν θρασύτητα γεννᾷ Democr.196; παντοίαν ἀρετήν Pl.Smp.209e; διανοήματά τε καὶ δόξας Id.R.496a, etc.; γεννῶσι τὸν οὐρανὸν [οἱ φιλόσοφοι] call it into existence, Arist.Cael.283b31; ὁ ἐξ ἀσωμάτου γεννῶν λόγος ib.305a16, cf. Plot.6.6.9; of numbers, produce a total, Ph. 1.347.

gennheis
γεννήειςγενν-ήεις, εσσα, εν, generative, μήδεα Emp.29.2.

gennhma
γέννημαγένν-ημα, ατος, τό, that which is produced or born, child, S.Tr.315; παίδων τῶν σῶν νέατον γ. Id.Ant.627; τῶν Λαΐου . . τις ἦν γεννημάτων Id.OT1167: generally, any product or work, Pl.R. 597e, etc.: in pl., fruits of the earth, Plb.1.71.1, etc.; τῶν στοιχείων Phld.Sign.37. breeding, δηλοῖ τὸ γ. ὠμὸν (sc. ὄν) . . παιδός S.Ant.471. Act., begetting, A.Pr. 850 (pl., s.v.l.). producing, Pl.Sph.266d.

gennhmatikos
γεννηματικόςγενν-ημᾰτικός, ή, όν, = γεννητικός, J.BJ4.8.3.

gennhmatizw
γεννηματίζωγενν-ημᾰτίζω, produce offspring, Aq.Is.55.10, al.

gennhsiourgos
γεννησιουργόςγενν-ησιουργός, = γενεσιουργός, Hsch.

gennhtai
γεννητήςγενν-ητής, οῦ, ὁ, begetter, parent, S.OT1015, Fr.752, Pl.Cri.51e, Lg.717e; τῶν πράξεων ὥσπερ καὶ τέκνων Arist.EN1113b18: generally, producer, Plot.3.3.3. γεννῆται, οἱ, (γέννα) at Athens, members of γένη, Pl.Lg.878d, Philoch.94; εἰς τοὺς γ. ἐγγράφειν, ἄγειν, Is.7.13,15, cf. Arist.Ath.3, IG22.1229.5; Ἀπόλλωνος Πατρῴου καὶ Διὸς Ἑρκείου γ. D.57.67.

gennhteira
γεννήτειραγενν-ήτειρα, ἡ, fem. of γεννητήρ, Pl.Cra.410c.

gennhteon
γεννητέονγενν-ητέον, one must produce, grow, Gal.10.198.

gennhthr
γεννητήργενν-ητήρ, ῆρος, ὁ, = sq. 1, App.Anth.6.128.

gennhtikos
γεννητικόςγενν-ητικός, ή, όν, generative, productive, ἡ πρᾶξις ἡ γ. Arist.HA539b21; ψυχὴ γ. Id.de An.416b25: c. gen., generative or productive of . . , τινός Epicur.Ep.1p.11U., Arist.GA726b21, etc.; ὕλην σπέρματος -κήν Epicur.Nat.Herc.908.1. of men or animals, able to procreate, Arist.HA544b26, de An.432b24.

gennhtos
γεννητόςγενν-ητός, ή, όν, begotten, υἱὸς γ., opp. ποιητός, Pl.Lg.923e; mortal, Luc.Icar.2; γεννητοὶ γυναικῶν born of women, Ev.Matt.11.11, Ev.Luc.7.28. generable, opp. φθαρτός, Arist.Metaph.1027a29 (v. l.); ὑλὴ γ. matter for generation, ib.1042b6. Adv. -τῶς by means of generation, Iamb. Myst.1.18.

gennhtria
γεννήτριαγενν-ήτρια, ἡ, = γεννήτειρα, δικῶν Phryn.PSp.62 B.

gennikos
γεννικόςγενν-ικός, ή, όν, = γενναῖος, noble, Ar.Eq.457 (Sup.), Pl.Phdr.279a (Comp.); γ. καὶ κοσμία γύναι Men. Georg.42; of things, λεπαστή Antiph.45; δεῖπνον Alciphr.3.5. Adv. -ῶς Ar.Lys.1070, Antiph. 192, Luc.Somn.7, Max. Tyr.31.1; vigorously, drastically, of the action of medicines, Gal.11.864, al.

gennodoteira
γεννοδότειραγεννοδότειρα, ἡ, the giver of heirs, Ἀφροδίτη Orph.H.55.12.

gennon
γεννόνγεννόν: ἀρχαῖον, Hsch. (perh. for ἕνον); also, = κοῖλον, Id. γέννου: καὶ λάβε (cf. γέντο) καὶ κάθιζε (Cypr.), Id.

genos
γένοςγένος, εος or ους, τό, race, stock, kin, ἀμφοτέροισιν ὁμὸν γ. ἠδ᾽ ἴα πάτρη Il.13.354; αἷμά τε καὶ γ. Od.8.583; ὑμετέρου δ᾽ οὐκ ἔστι γένεος βασιλεύτερον 15.533; γένος πατέρων αἰσχυνέμεν Il.6.209; γ. ἀπόλωλε τοκήων Od.4.62; ὅθι τοι γένος ἐστὶ καὶ αὐτῇ 6.35: freq. abs. in acc., ἐξ Ἰθάκης γένος εἰμί from Ithaca I am by race, 15.267, cf. Il. 5.544,896, S.Ph.239, etc.; in Att. freq. with the Art., ποδαπὸς τὸ γένος εἶ ; Ar.Pax186, cf. Pl.Sph.216a: so in dat., γένει πολῖται D.23.24; γένει υἱός, opp. an adopted son, Id.44.2; οἱ ἐν γένει, = συγγενεῖς, S.OT1430; οἱ ἔξω γένους Id.Ant.660; οὐδὲν ἐν γένει Id.OT1016; γένει προσήκειν τινί X.An.1.6.1; γένει ἀπωτέρω εἶναι D. 44.13: in gen., γένους εἶναί τινος to be of his race, ἄναγνος καὶ γένους τοῦ Λαΐου S.OT1383, cf. X.HG4.2.9; ἐγγυτέρω, ἐγγύτατα γένους, nearer, next of kin, Is.8.33, A.Supp.388. direct descent, opp. collateral relationship, γένος γάρ, ἀλλ᾽ οὐχὶ συγγένεια Is.8.33; αἱ κατὰ γένος βασιλεῖαι hereditary monarchies, Arist.Pol.1285a16, 1313a10. offspring, even of a single descendant, σὸν γ. Il.19.124, 21.186; ἡ δ᾽ ἄρ᾽ ἔην θεῖον γ. οὐδ᾽ ἀνθρώπων 6.180; ἁμὸν Οἰδίπου γ. A. Th.654; Διὸς γ., of Bacchus, S.Ant.1117 (lyr.); Τέκμησσα, δύσμορον γ. Id.Aj.784. collectively, offspring, posterity, ἐκεῖνοι καὶ τὸ γ. τὸ ἀπ᾽ ἐκείνων Th.1.126; ἐξώλη ποιεῖν αὐτὸν καὶ γ. καὶ οἰκίαν D.19.71. generally, race, of beings, θεῶν Ar.Th.960; ἡμιθέων γ. ἀνδρῶν Il.12.23; ἡμιόνων, βοῶν γ., Il.2.852, Od.20.212; ἵππειον γ., i.e. mules, S.Ant.342; ἰχθύων πλωτὸν γ. Id.Fr.941.9. clan, house, family, Hdt.1.125, etc.; Φρὺξ μὲν γενεῇ, γένεος δὲ τοῦ βασιληΐου ib.35; τοὺς ἀπὸ γένους men of noble family, Plu.Rom.21; ἱερεὺς κατὰ γ. IG 5(1).497, al.; also ἱέρεια ἀπὸ γένους, διὰ γένους, ib.607.29,602; esp. at Athens and elsewhere as a subdivision of the φρατρία, Arist.Ath. Fr.3, Pl.Alc.1.120e, etc.; = Lat.gens, D.S.4.21, Plu.Num.1. tribe, as a subdivision of ἔθνος, Hdt. 1.56,101. caste, Id.2.164. of animals, breed, Id.4.29. age, generation, Od.3.245; γ. χρύσεον, etc., Hes.Op.109: hence, age, time of life, γένει ὕστερος Il.3.215, cf. Arist.Rh.1408a27. sex, Epich.172.1, Pl.Smp.189d; gender, Arist.Rh.1407b7, Diog.Bab.Stoic.3.214, etc. class, sort, kind, τὰ γ. τῶν κυνῶν ἐστι δισσά X.Cyn.3.1; τὸ φιλόσοφον γ. Pl. R.501e; τὸ τῶν γεωργῶν [γ.] Id.Ti.17c, cf. R. 434b, Arist.Pol.1329a27; τῶν ἰχθυοπωλῶν γ. Xenarch.7.4; τὸ τῶν παρασίτων γ. Nicol. Com.1.1, etc. in Logic, opp. εἶδος (species), Pl.Prm.129c, al., Arist.Top.102a31, 102b12, al.; τὰ γ. εἰς εἴδη πλείω καὶ διαφέροντα διαιρεῖται Id.Metaph.1059b36. in the animal kingdom, τὰ μέγιστα γ., = the modern Classes, such as birds, fishes, Id.HA490b7, cf. 505b26; so in the vegetable kingdom, γένη τὰ μέγιστα, = σιτώδη, χεδροπά and ἀνώνυμα, Thphr.HP8.1.1. genus, τὸ τῶν καρκίνων γ., τὸ τῶν περιστερῶν γ., etc., Arist.HA487b17, 488a4; τῶν δένδρων καὶ τῶν φυτῶν εἴδη πλείω τυγχάνει καθ᾽ ἕκαστον γένος Thphr.HP1.14.3; τοῦ αὐτοῦ γένους [πίτυς] καὶ πεύκη Dsc. 1.69, al. γένος τι a species of plant, Thphr.HP4.8.13; so later, γένη, = crops, ἄλλοις γένεσι τοῖς πρὸς πυρὸν διοικουμένοις PTeb.66.43, al. (ii B. C.); οἷς ἐὰν αἱρῶμαι γένεσι πλὴν κνήκου PAmh.2.91.15 (ii A. D.); produce, POxy.727.20 (ii A. D.); materials, ib.54.16 (iii A. D.); ἐν γένεσιν in kind, opp. ἐν ἀργυρίῳ, PFay.21.10 (ii A. D.). τὰ γ. the elements, Pl.Ti.54b. (Cf. Skt. jánas, gen. jánasas; Lat. genus, -eris, v. γίγνομαι.)

genos
ἰσόθεοςἰσό-θεος, ον, equal to the gods, godlike, of heroes, ἰ. φώς Il.2.565, Od.1.324, A. Pers.80 (lyr.); Δαρεῖος ib.857 (lyr.); οἱ ἰ. S.Ant.837 (anap.); γένος E.IA626, cf. Pl.Phdr.255a, Isoc.2.5, etc.; ἰητρὸς φιλόσοφος ἰ. Hp. Decent.5: Com., νομίσαι τ᾽ ἰσόθεον τὴν ἔγχελυν Antiph.147.2. of things, ἰ. τυραννίς E.Tr.1169; δόξα Isoc.5.145; εἴσοδος Epicur. Fr.165; τιμαί Men.Mon.378, Plb.10.10.11, IG5(2).432.4 (Megalop.); χάριτες OGI666.21 (Egypt, i A.D.); freq. of medicines or remedies, Gal.13.65, 279, Aët.7.11: neut. -θεον as Adv., PMag.Par.2.220. [ῑς- in Hom. and Trag. (always lyr.); hyperaeol. ἰσσο- Schwyzer647.15 (Cyme, i A.D.).]

genousths
γενούστηςγενούστης, ου, ὁ, misread for γένους τῆς in Pl.Phlb.30d, cf. Hsch.

genta
γένταγέντα, τά, = ἔντερα, Call.Fr.309, Nic.Al.62,557; = κρέα, σπλάγχνα, Hsch.

gentianh
γεντιανήγεντιᾱνή, ἡ, gentian, Hp.Ep.19, Dsc.3.3. [-ᾱνή Damocr. ap. Gal. 13.822, 14.97, but -ᾰνή ib.14.123.]

gentias
γεντιὰςγεντιὰς ῥίζα, = foreg., Androm. ap. Gal.14.41. = γλυκύρριζα, Dsc.3.5; = κενταύρειον τὸ μέγα ib.6.

gentimos
γέντιμοςγέντιμος: ἄκρον τοῦ ἁλιευτικοῦ καλάμου, Hsch.; cf. γέρσυμον. γέντινοι: οἰκεῖοι, and γέντινος: ὕπνος, Id.

gento
γέντογέντο, he grasped, = ἔλαβεν, 3sg. of Verb found only in this form, Il.8.43, al. (Cf. ἀπόγεμε: ἄφελκε, and ὕγγεμος: συλλαβή (Cypr.), Hsch.) shortd. form for ἐγένετο, v. γίγνομαι.

genuc
γένυξγένυξ: πέλεκυς, Hsch.

genus
γένυςγένῠς, υος, ἡ, dat. γένυι Pi.O.13.85: pl., gen. γενύων P.4.225 (disyll.), A.Th.122 (lyr.): dat. γένυσι S.Ant.121 (lyr.), Ep. γένυσσι Il.11.416, γενύεσσι Nic. (v. infr.): acc. γένυας, contr. γένῡς
jaw, πυκάσαι τε γένυς εὐανθέϊ λάχνῃ Od.11.320; ἡ ἄνω γ., ἡ κάτωθεν, Arist.HA492b23, sq.: pl., γένυες both jaws, the mouth with the teeth, Il.23.688, 11. 416, Pi.P.4.225, S.Ant.121: in sg., Thgn.1327, E.Ph.1380, al.: generally, side of the face, cheek, φίλον φίλημα παρὰ γένυν τιθέντα E. Supp.1154. edge of an axe, axe, S.Ph.1205 (lyr.), El.196 (lyr.); of a fishing-hook, Opp.H.3.539; πυράγρης Nic.Al.50 (pl.). (Cf. Skr. hanus, Lat. gena, etc.) [ῡ twice in E., El.1214 (lyr.), Fr. 530.6.]

geoeidhs
γεοειδήςγεο-ειδής, ές, = γεώδης, Ti.Locr.101a, Arist.GA731b13, HA555b28.

geokteiths
γεοκτείτηςγεο-κτείτης, ου, = γεωμόρος (?) (add.), ib.3695b (Mysia).

geoomai
γεόομαιγεόομαι, Pass., to become earth, D.S.3.40.

geoqalphs
γεοθαλπήςγεο-θαλπής, ες, earth-cherishing, CIG3769 (Nicomedia).

geouxew
γεοῦχοςγεοῦχος, ὁ, landowner, Agatharch.95, PAmh.88.30 (ii A. D.), POxy.910.16, etc. (γαιοῦχος Paul.Al.N.2): hence γεουχέω PFay.23.6, BGU18.19 (ii A. D.), etc.; γεουχικός, ή, όν, POxy.1638.15 (iii A. D.).

gerados
γέραδοςγέραδος: αἰγιαλός, Hsch.; cf. χέραδος. γεράζω, honour, EM 8.5, 227.43
Pass., Hsch.

geraiofloios
γεραιόφλοιοςγεραιό-φλοιος, ον, with old, wrinkled skin, σῦκα AP6.102 (Phil.).

geraiofrwn
γεραιόφρωνγεραιό-φρων, ονος, ὁ, ἡ, (φρήν) old of mind, sage, A.Supp.361 (lyr., Burges for γεραφρόνων).

geraiomai
γεραίομαιγεραίομαι, dub. l. in Nic.Al.396.

geraios
γεραιόςγεραιός, ά, όν, (γέρων, γῆρας) = γηραιός, old: in Hom. (who never has γηραιός) always of men, with notion of dignity (v. infr.), cf. Pi. N.4.89; ὁ γεραιός that reverend sire, Il.1.35, etc.; γεραιέ 10.164, etc.; but γεραιάς (acc. pl. fem.) 6.87 (cf. 270, 287) is f.l. for γεραίρας, v. γεραρός: Comp. γεραίτερος Od.3.24, A.Eu.848, Hdt.6.52; γονῇ πεφυκὼς γ. (-τέρᾳ codd.) S.OC1294; freq. in political sense, οἱ γ. the elders, senators, X.Cyr.1.5.5, Pl.Lg.952a, IG14.2445 (Massilia): Sup. γεραίτατος Ar.Ach.286, Pl.Lg.855e, etc.; rarely, = πρεσβύτατος, eldest, Theoc.15.139. of things, ancient, πόλις A.Ag.710 (lyr.); χείρ E.Hec.64 (lyr.). (γεραῐός Tyrt.10.20, E.HF446 (lyr.); cf. γεραός.)

geraioths
γεραιότηςγεραιότης, ητος, ἡ, advanced age, PMasp.279.26 (vi A. D.), etc.

geraira
γέραιραγέραιρα, ἡ, v. γεραρός. γεραιράδες or γεραράδες, αἱ, = γεραραί, AB228; priestesses of Athena at Argos, ib.231.10; γερηράδες, Hsch.

gerairai
γεραρόςγερᾰρός, ά, όν, of reverend bearing, majestic, Il.3.170; γεραρώτερος ἦεν Ὀδυσσεύς ib.211; γεραρὴ τράπεζα a table of honour, Xenoph.1.9; γεραραῖς χερσί IG14.818; ἀνὴρ γ. τὸ εἶδος Plu.Alex.26; τὸ γ. τοῦ ἤθους M.Ant.1.15. Adv. -ρῶς, μέλπουσιν AP9.692. later, = γεραιός, A.Ag.722 (lyr.); γ. τοκῆες IG3.1335, Q.S.9.90. γεραροί, οἱ, elders, A.Supp.667 (lyr.); but γεραραί priestesses of Dionysus is f. l. for γέραιραι in D.59.73, al.; cf. Μητρὸς . . πρόπολος σεμνή τε γέραιρα IG2.2116, and γεραίρας (acc. pl.) is prob. l. in Il.6.270, cf. 87,287 (cf. Sch. BT); cf. EM227.35. (γέραιρα old fem. of γεραρός; cf. χίμαιρα: χίμαρος.)

gerairw
γεραίρωγεραίρω, Ep. impf. γέραιρον Il.7.321: fut. γερᾰρῶ Jusj. ap. D.59.78, Epigr.Gr.992 (Balbilla): aor. 1 ἐγέρηρα CIG2936 (Tralles), APl. 4.183.7, Orph.A.507, γέρηρα IG4.1475 (Epid.); ἐγέρᾱρα Pi.O.5.5, N.5.8: (γεραρός)
honour, reward with a gift, νώτοισιν δ᾽ Αἴαντα διηνεκέεσσι γέραιρεν Il.7.321, cf. Od.14.437,441, etc.: generally, honour, τινά Pi.O.3.2: c. dat. modi, βωμοὺς ἑορταῖς ib.5.5; τινὰ ἐπινικίοις B.2.8; γένος θεῶν γ. φωνῇ Ar. Th.961 (lyr.); δώροις καὶ ἀρχαῖς καὶ ἕδραις καὶ πάσαις τιμαῖς X. Cyr.8.1.39; στεφάνοις τοὺς νικῶντας Id.HG1.7.33; ὃν . . ἐπεστεφάνωσε γεραίρων IG3.713
Pass., τίμιος γεραίρεται E.Supp.553; τιμαῖς X.Cyr.8.8.4. γεραίρει: τέρπει, Hsch.
Pass., γεραιρόμενα μνίοισι prob. in Nic.Al.396. reversely, γ. τινί τι present as an honorary gift, τὰ Ἰοβάκχεια τῷ Διονύσῳ Jusj. ap. D.l.c. celebrate, τὰ πάθεα τραγικοῖσι χοροῖσι Hdt. 5.67; χορείαις θυσίαν Pl.Lg.799a, cf. Epin.980b.—Not in early Prose, exc. Hdt., X., and Pl.: in later Prose, Ph.1.186, Arr.Ind.8.5 (Pass.), Porph.Abst.2.16, etc.

geraistios
ΓεραίστιοςΓεραίστιος, v. Γεράστιος.

geraitatos
γεραίτεροςγεραίτερος, γεραίτατος, Comp. and Sup. of γεραιός (q. v.).

geraleos
γεραλέοςγερᾰλέος, = γηρ-, Hsch.

gerandruon
γεράνδρυονγεράνδρῠον, τό, (δρῦς) an old tree or stump, Ph.2.437, Plu.2.796b, etc.: hence of an old person, Aristaen.2.1: heterocl. pl., γεράνδρυες, Hsch. as Adj., old, withered, Thphr.HP2.7.2, A.R.1.1118, Jul.Ep.98; γ. πρέμνα Dsc.4.186. (ῡ A.R. l.c., ῠ AP9.233 (Eryc.).)

geraneion
γεράνειοννεράν-ειον [ᾰ], τό, a kind of truffle, Eust.1017.19; = ὕδνον, Thphr. HP1.6.9, ap.Ath.2.62a (om.codd. Thphr.); but dist. from ὕ. ib. 1.6.5, ap.Ath.2.61f.

geranias
γερανίαςγεραν-ίας, ου, ὁ, (γέρανος) crane-necked, long-necked, Phryn.PSp.55 B.

geranion
γεράνιονγεράν-ιον, τό, (γέρᾰνος) Geranium tuberosum, a plant, Dsc.3.116; ἕτερον γ. crane's-bill, Erodium malacoides, ibid.; also γεράνιος, Hsch. (but ἡ γεράνιος a plaster, Aët.15.15). substance used in Alchemy, Pelag.Alch.p.256 B.

geranis
γερανίςγεραν-ίς, ίδος, ἡ, a kind of surgical bandage, Heliod. ap. Orib.48.47 tit., Gal.18(1).814.

geraniths
γερανίτηςγεραν-ίτης (sc. λίθος), ου, ὁ, a precious stone, Plin.37.187. [ῑ]

geranizw
γερανίζωγεραν-ίζω, utter the crane's note, Gloss.

geranobosia
γερανοβοσίαγερᾰνο-βοσία, ἡ, = sq., Poll.9.16.

geranobwtia
γερανοβωτίαγερᾰνο-βωτία, ἡ, feeding of cranes, Pl.Plt.264c (pl.).

geranofqalmos
γερανόφθαλμοςγερᾰνόφθαλμος, ον, crane-eyed, Sch.Opp.H.1.386.

geranogerwn
γερανογέρωνγερᾰνο-γέρων, = γεράνιον, Ps.-Dsc.3.116.

geranomaxia
γερανομαχίαγερᾰνο-μᾰχία, ἡ, battle with cranes, Ὁμηρικὴ τῶν Πυγμαίων γ. Str.2.1.9.

geranopodion
γερανοπόδιονγερᾰνο-πόδιον, = λυχνίς, Ps.-Dsc.3.100.

geranos
γέρανοςγέρᾰνος, ἡ, also ὁ, Thphr.Sign.38
crane, Grus cinerea, Il.3.3, Hes.Op.448, Alc.Supp.9, Ar.Av.710, Arist.HA614b18, al. crane for lifting weights, esp. used in the theatre, Poll.4.130. quern, Hsch. dance resembling the movements of the crane, Luc.Salt.34, Plu.Thes.21, Poll.4.101. (masc.) a fish, Ael. NA15.9. = ὄμβρος (Cyren.), EM227.51. (Cf. OHG. chranuh, OE. cran 'crane', Lith. garn[ytilde]s 'stork', etc.)

geranoulkos
γερανουλκόςγερᾰνουλκός, ὁ, leader of the dance called γέρανος at Delos, Hsch.

geranwdhs
γερανώδηςγερᾰνώδης, ες, crane-like, τράχηλος Phryn.PSp.55 B.

geraos
γεραόςγερᾰός, ή, όν, = γεραιός, S.OC200, Tim.Pers.227, Nic.Fr.74.71, IG3.779.

geraoxos
γεραόχοςγεραόχος, ον, holder of privilege, gloss on ἀγέρωχος, Sch.Il.10.430.

geras
γέραςγέρᾰς, αος (in Prose -ως X.Ages.1.5, Luc. Tyr.9), τό: nom. pl. γέρᾰ, apoc. for γέραα, Il.2.237, 9.334, Od.4.66; γέρᾱ E.Ph.874; γέρεα Hdt.2.168, SIG1037 (Milet.); γέρη ib.1025 (Cos); γέρᾱτα IG14.1389i29: gen. pl. γερῶν Th.3.58, etc.; Ep. dat. γεράεσσι Hes.Th. 449, Theoc.17.109
gift of honour, μοῖραν καὶ γ. ἐσθλὸν ἔχων Od.11.534; τὸ γὰρ γ. ἐστι θανόντων the last honours of the dead, Il.16.457; privilege, prerogative conferred on kings or nobles, γ. θ᾽ ὅ τι δῆμος ἔδωκεν Od.7.150, cf. Il.20.182; τὰς ἀγγελίας ἐσφέρειν ἐδίδου γ. Hdt. 1.114, etc.; πρότερον δὲ ἦσαν ἐπὶ ῥητοῖς γέρασι πατρικαὶ βασιλεῖαι Th. 1.13; τιμαὶ καὶ ἔπαινοι καὶ γ. Pl.R.516c; γ. καὶ ἆθλα ib.460b; freq. of priests (cf. 3), Aeschin.3.18; δαίμοσιν νέμει γέρα ἄλλοισιν ἄλλα A.Pr.231; so later, γ. ἀλειτουργησίας PFlor.382.3 (iii A. D.). generally, gift, present, Od.20.297, etc. esp. perquisite received by priests at sacrifices, τὰ δέρματα καὶ τὰ ἄλλα γέρεα SIG1037 (Milet., iv/iii B. C.); γέρη λαμβάνει τὸ δέρμα καὶ τὸ σκέλος ib.1025.22 (Cos, iv/iii B. C.); ὁ πριάμενος τῶν γερῶν λήψεται τὰς γενομένας καρπείας PEleph.14.13 (iii B. C.). reward, POxy.1408.16 (iii A. D.). (If akin to γέρων, prop. privilege of age.)

gerasforos
γερασφόροςγερασφόρος, ον, winning honour, Pi.P.2.43.

gerasmios
γεράσμιοςγεράσμιος, ον, (γέρας) honouring, h.Merc.122. = γεραρός, honoured, E.Ph.923; μάντις Nic.Th.613; aged, ὄσσων E.Supp.95.

gerastios
ΓεράστιοςΓεράστιος, ὁ, a month at Sparta and Cos, Th.4.119, SIG1012.15; at Troezen and Calaurea (in form Γεραίστ-), Caryst.13, SIG993.

gerastos
γεραστόςγεραστός, ή, όν, honoured, EM227.43.

geraths
γεράτηςγεράτης, name of a breed of horses, POxy.922.7 (vi/vii A. D.).

gerdia
γερδιόςγερδιός or γέρδιος, ὁ, weaver, Hsch., Rev.Épigr.1.146, PTeb.116.48 (ii B. C.), POxy.39.8 (i A. D.), etc.
also γέρδις, BGU426.19, etc.
fem. γερδία, Edict.Diocl.20.12, γερδίαινα, BGU617.4 (but γέρδιος, ἡ, EM228.40)
Adj. γερδιακός, ή, όν, τέχνη PGrenf.2.59.10; ἱστός POxy.646: -κόν (sc. τέλος), τό, tax on weaving, ib.288.2 (i A. D.).

gerdiorabdisths
γερδιοραβδιστήςγερδιοραβδιστής, ὁ, worker who beat the web in a weaving-shed, PTeb.305.5 (ii A. D.).

gerdiwn
γερδιώνγερδιών, ῶνος, ὁ, weaving-shed, PFlor.50.70 (iii A. D.).

gerdopoion
γερδοποιόνγερδοποιόν, τό, = textrinum, Gloss.

gereaforos
γερεαφόροςγερεᾱφόρος, one who enjoys perquisites, title of priest at Cos (cf. γέρας 3), γ. βασιλέων SIG1025.21.

gergana
γεργαθόςγεργαθός, = γυργ-, POxy.741.5 (ii A. D.). γέργανα (i. e. ϝεργ-): ἐργαλεῖα, Hsch.

gergera
γέργεραγέργερα: πολλά, Hsch. (γέργενα cod., cf. Varr.LL5.11).

gergerimos
γεργέριμοςγεργέριμος (sc. ἐλαία), = δρυπεπής, Call.Fr.50, cf. Suid., Hsch.; also of figs, Didym. ap. Ath.2.56d.

gergerinos
γεργέρινοςγεργέρινος, = γεργῖνος, Hsch. γέργερος: βρόγχος, Id.; cf. γαργαρεών. γεργέροψ: ζῷον, Id. (γεργέλ- cod.). γεργῖνος, ὁ, = διάβολος, Id. γέργυπες: νεκροί, Id.

gergura
γέργυραγέργυρα, v. γόργυρα.

gerhforia
γερηφορίαγερη-φορία, ἡ, enjoyment of privileges, D.H.2.10 (pl.).

gerhforos
γερηφόροςγερη-φόρος, = γερεαφόρος, BCH12.282 (Myndos).

gerhn
γέρηνγέρην, ἡ, fem. of γέρανος, Ael.Dion.Fr.104, Hsch.; also, = ἔντιμος, Id.

gerhnios
ΓερήνιοςΓερήνιος, ὁ, Homeric epith. of Nestor, Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ, from Gerena or Gerenon, a city of Messenia; ξεῖνος ἐὼν . . παρ᾽ ἱπποδάμοισι Γερήνοις Hes.Fr.15.3.

gerhnios ippota nestwr
ἱππότηςἱππότης (A), ου, ὁ, driver or rider of horses, horseman, knight, Hdt. 7.55,9.49,69; in Hom. always in Ep. nom. ἱππότᾰ, as Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ Il.2.336, etc.; ἱππότης Κολωνός S.OC59; ἱππότης on horseback, Luc.Tox.47; τοὶ ἱππότη, Boeot. for οἱ ἱππεῖς, IG7.3087 (Lebad.), cf. Ascl.Tact.10.2. Adj., ἱππόται λαοί Pi.P.4.153; ἱ. λεώς the horse, A.Th.80 (lyr.); λεὼν ἄνιππον ἱ. τε S.OC899; ἱ. ὄχλος E.Supp.660; στρατός Plu.Aem.9.—Never used in correct Att. Prose.

gerinqoi
γερθυρέονγερθυρέον: ἱλαρόν, Hsch. γέρινθοι: ἐρέβινθοι, Id.

geroaktai
γεροάκταιγεροάκται: δήμαρχοι (Lacon.), Hsch. (for γερω᾽ιακταί, = γερουσιασταί).

geroia
γεροῖαγεροῖα, τά, tales of old time, Corinn.20: as title of poems by her, Ant.Lib.25 (prob.).

geroitan
γεροίτανγεροίταν: πάππον (Cypr.), Hsch.; cf. γέρυς, γερύτας, = γέρων, Id.

gerontagwgew
γερονταγωγέωγεροντ-ᾰγωγέω, (ἀγωγός) guide an old man, S.OC348: c.acc., Πηλέα γ. Id.Fr.487, parodied by Com.Adesp.11, cf. Ar.Eq.1099.

gerontarion
γεροντάριονγεροντ-άριον, τό, = γερόντιον, Gloss.

geronteia
γεροντείαγεροντ-εία, ἡ, membership of a γερουσία, OGI 534 (Ephesus).

geronteios
γερόντειοςγερόντ-ειος, α, ον, belonging to an old man or old age, Ar.Fr.715.

geronteuw
γεροντεύωγεροντ-εύω, to be a senator, γεροντεύσας IG5(1).254 (Sparta, i B. C.), al.
Med., Hsch.s.v. γηρωπίζεται.

gerontia
γεροντίαγεροντ-ία, ἡ, Lacon., = γερουσία, X.Lac.10.1.

gerontias
γεροντίαςγεροντ-ίας, ου, ὁ, father's father (Lacon.), Sch.Il.14.118, Eust.971.23.

gerontiaw
γεροντιάωγεροντ-ιάω, grow old or childish, D.L.3.18.

gerontikos
γεροντικόςγεροντ-ικός, ή, όν, of or for old men, λουτρά Pl.Lg.761c; κρᾶσις Ath.Med. ap. Orib. inc.23.6: -κόν, τό, senate-house, Str.14.1.43; cf. sq. Adv. -κῶς like an old man, v.l. in Ar.V.1132, cf. Plu.2.639d: Comp. -κώτερον Cic. Att.12.1.2.

gerontion
γερόντιονγερόντ-ιον, τό, Dim. of γέρων, little old man, Hp.Ep.13, Ar.Ach.993, X.An.6.3.22, Theoc.4.58, Luc.Bacch.3. the Carthaginian Senate, Plb.6.51.2 (v.l. γεροντικόν).

gerontodidaskalos
γεροντοδιδάσκαλοςγεροντο-δῐδάσκᾰλος, ὁ, ἡ, old man's master, Pl.Euthd.272c.

gerontoeidhs
γεροντοειδήςγεροντο-ειδής, ές, like an old man, Eust. 1923.63.

gerontogradio
γεροντογρᾴδιογεροντο-γρᾴδιο [ᾱ], τό, (γραῦς) old man-woman, barbarism in Ar. Th.1199 (sed divisim leg.).

gerontokomeion
γεροντοκομεῖονγεροντο-κομεῖον, τό, (κομέω) hospital for the old, Cod.Just.1.3.45.1
also Subst. γεροντο-κόμος, ὁ, warden of such a hospital, Just.Nov.7.1:

gerontokomika
γεροντοκομικάγεροντο-κομικά, τά, Sch. Pl.Phdr.240c.

gerontomania
γεροντομανίαγεροντο-μᾰνία, ἡ, craze or dotage of old men, name of a play by Anaxandrides, Arist.Rh.1413b26.

gerousia
γερουσίαγερουσί-α, ἡ, Council of Elders, senate, E.Rh.401: esp. at Sparta, D.20.107, Arist.Pol.1270b24, IG5(2).345.10 (Orchom. Arc., ii/i B. C.); cf. γερωΐα and γεροντία; also of the Carthaginian Senate, Arist.Pol.1272b37; and the Roman, Plu.2.789e, Jul.Or.2.97b; of the Jewish Sanhedrin, Act.Ap.5.21, cf. LXX Ex.3.16. sacred college, ἱερὰ γ. IG3.702 (Eleusis), cf. 7.2808 (Hyettus, iii B. C.), etc. = πρεσβεία, E.Rh.936.

gerousiakos
γερουσιακόςγερουσι-ακός, ά, όν, of or belonging to the senate, χρήματα CIG3080 (Teos).

gerousiarxhs
γερουσιάρχηςγερουσι-άρχης, ου, ὁ, president of Jewish elders, ib.9902 (Rome).

gerousias
γερούσιαςγερούσι-ας, ου, ὁ, member of the γερουσία at Sparta, IG5(1).31, al.: pl., ib.62.19; also, official of a guild, ib.206, 209.

gerousiasths
γερουσιαστήςγερουσι-αστής, οῦ, ὁ, member of a γερουσία, Plb.7.9.1, IG7.2808.17 (Hyettus, iii B. C.).

gerousios
γερούσιοςγερούσι-ος, α, ον, for or befitting the γέροντες, γ. οἶνος wine drunk only by the chiefs, Il.4.259, Od.13.8; γ. ὅρκος an oath taken by them, Il.22.119; γερούσιον, τό, perquisite of chiefs, Hsch.

gerradia
γερράδιαγερράδια, τά, mats of plaited work, Hsch.

gerroforoi
γερροφόροιγερρο-φόροι, οἱ, troops that used wicker shields, X.An.1.8.9, Pl.La. 191c, Str.7.3.17.

gerrofulac
γερροφύλαξγερρο-φύλαξ [ῠ], ακος, ὁ, defender of wicker-work barrier, Sammelb.1918, prob.in OGI111 (nisi leg. ὁροφύλαξ).

gerron
γέρρονγέρρον, τό, anything made of wicker-work: oblong shield, covered with ox-hide, Hdt.7.61, X.Cyr.7.1.33, etc.; Θρᾴκια γ. Plu. Aem.32. γέρρα, τά, wattled screens or booths, used in the Athen. market-place, τὰ γ. ἐνεπίμπρασαν D.18.169; τὰ γ. ἀναιρεῖν Id.59.90: generally, wattles, Str.4.4.3, Jul.Or.1.29d: metaph. of the eyelashes, Gal.UP10.6. wicker body of a cart, Str.7.2.3. = γερροχελώνη, Plb.8.3.3 (pl.), D.H.6.92, Arr.An.1.21.5. stake, Eup.405; dart, dub. in Alcm.133. = αἰδοῖον (Sicel) (or prob., = ὄλισβος, cf. Orion 43.24), Epich.235.

gerroxelwnh
γερροχελώνηγερρο-χελώνη, ἡ, penthouse, mantlet, used in siege-works, Ph.Bel.98.19.

gerrw
γέρρωγέρρω: ἀπόλωλα, Hsch. (i. e. ϝέρρω).

gersumon
γέρσυμονγέρσυμον, τό, end of a fishing-rod, Hsch.

gerunos
γέρυνοςγέρῠνος, ὁ, = γύρινος, Nic. Th.620, Al.563.

gerwia
γερωΐαγερωΐα (i. e. γερω᾽ία), ἡ, Lacon. form of γερουσία, Ar.Lys.980 (γερωχία codd.); cf. γερωνία, Hsch.

gerwn
γέρωνγέρων, οντος, ὁ, old man, Il.1.33, etc.: pleon., παλαιοὶ γέροντες Ar. Ach.676; ἄνους τε καὶ γ. S.Ant.281, cf. Ar.Eq.1349; ἀεὶ γὰρ ἡβᾷ τοῖς γέρουσιν εὖ μαθεῖν A.Ag.584; καλὸν δὲ καὶ γέροντα μανθάνειν σοφά Id.Fr.396. γέροντες, οἱ, Elders, Chiefs, κίκλησκεν δὲ γέροντας ἀριστῆας Παναχαιῶν Il.2.404 sq., cf. 9.574, Od.2.14; later, Senators, esp. at Sparta, Hdt.1.65, 6.57, Pl.Lg.692a, IG22.687, Arist.Pol. 1265b38 (sg. γέροντι IG5(1).1346, but usu. γερουσίας, q. v.); in other states, as at Elis, Arist.Pol.1306a17, cf. 1272a7, OGI479.11 (Dorylaeum). as Adj., old, γέρον σάκος Od.22.184; γ. γράμμα A.Fr. 331; more freq. in masc., γ. πατήρ Il.1.358, Od.18.53; ἀνὴρ γ. Thgn. 1351; γ. χαλκός Simon.144; γ. λόγος A.Ag.750 (lyr.); ἵππος S.El. 25; πόνος Id.OC1258 (codd. but πίνος Scaliger, edd.); οἶνος Alex. 167.5, cf. Eub.124; πέπλος, λέμβος, Theoc.7.17, 21.12: rarely in Prose, οἱ γέροντες τῶν ἰχθύων Arist.HA607b28; of stags, ib.611b3; Ἀντίγονος ὁ γ. Antigonus the Elder, Plu.Pel.2: neut. pl., γέροντα βουλεύεις (for ἀρχαῖα) S.Fr.794. part of the spinning-wheel, Pherecr.114. (Skt. járant- 'old', járati 'render infirm'; cf. γέρας.)

gerwnia
γερωνίαγερωνία and γερωχία, v. γερωΐα. γερώνοιον: κοῖλον, κενόν, Hsch. γέσμα: γεῦμα, Id. γέστα: γογγυλίς, Id.
also γεστία: ἔνδυσις, and γέστρα: στολή, Id. γέτορ: ἔτος, and γέτος: ἐνιαυτός, Id. (γ = ϝ). γεῦ: γυνὸν τὶ ἄρα, Id.

geulofa
γεύλοφαγεύλοφα, = γεώλοφα, Hsch.