fobos
φόβοςφόβος, ὁ, (φέβομαι) panic flight, the usual sense in Hom., cf. Sch. Il.11.71 (but cf. φύζα, φόβου κρυόεντος ἑταίρη Il.9.2); once in Od., οἱ δ᾽ ἔσχοντο φόβου 24.57; freq. in Il., Δαναῶν γένετο ἰαχή τε φ. τε 15.396; πρῶτος Πηνέλεως . . ἦρχε φόβοιο 17.597; ἐς φόβον ἀνδρῶν 15.310; φόβονδε = φύγαδε, ἑστάμεναι κρατερῶς, μηδὲ τρωπᾶσθε φόβονδε ib.666; φόβονδ᾽ ἔχε μώνυχας ἵππους 8.139; μή τι φόβονδ᾽ ἀγόρευε counsel not to flight, 5.252; ἀΐξαντα φόβονδε 17.579; ὦρσαν φόβον Δαναοῖς B.12.145. Φόβος personified, as son of Ares, Il.13.299; Δεῖμός τε Φ. τε 11.37, cf. 4.440, 15.119, Hes.Th.934, A.Th.45; worshipped at Selinus, IG14.268.2. panic fear, [στρατῷ] φ. ἐμβάλλειν Hdt.7.10.έ; ἐν τῷ γινομένῳ φ. Id.9.69; generally, fear, terror (distd. from δέος (q.v.)), τορὸς ὀρθόθριξ φ. A.Ch.32 (lyr.); διάτορος φ. Id.Pr.183 (lyr.); ταρβόσυνος Id.Th.240 (lyr.); νεανικός E.Hipp.1204; joined with δέος and δεῖμα, v. sub vocc.; opp. θάρρος, Pl.Lg.644c; sts. in milder sense, doubt, scruple, Pl.Phd.101b; ἔχει πολλὴν ὑποψίαν καὶ φ. ὡς . . Id.Sph.268a: also, awe, reverence, for a ruler or divine being, τοῦ ἡγεμόνος POxy.1642.17 (iii A.D.); θεοῦ LXX Ps.35(36).1, PLond.2.418.4 (iv A.D.): τοῦκυρίου Act.Ap.931.—Construction, a. c. gen. obj., fear or dread of . . , A.Pers.116 (lyr.), Th.3.54, etc.; φ. τοῦ στρατεῦσαι X.An.3.1.18: c. dupl.gen., ὀμμάτων εἰληφότας φόβον . . τῆς ἐμῆς ἐπεισόδου S.OC730: with Preps., φ. ἀπό τινος X.An.7.2.37 codd.; ὁ ἀπὸ τῶν πολεμίων φ. Id.Cyr.3.3.53; οὑξ ὀνειράτων φ. A.Ch. 929; πρός τινος S.El.783; πρός τινας D.16.10, 25.93; φ. περὶ τοῦ καρποῦ fear for or concerning . . , Th.4.88; φ. ἑκάστων πέρι Pl.Phlb.20b; ὑπὲρ τοῦ μέλλοντος Th.7.41; τὸν ἐκ τῶν Ἑλλήνων εἰς τοὺς βαρβάρους φ. X.An.1.2.18; τῷ καθ᾽ ἑαντὸν φ. from personal fear, D.19.2: c. inf., φόβῳ εἰσορᾶν from fear to see, E.IT1342
for τεθνάναι τῷ φόβῳ τινά, v. θνῄσκω 1.2. with Verbs, τεύχειν φόβον A.Pr.1090 (anap.); κλάζουσι κώδωνες φ. Id.Th.386; φ. ποιεῖν τοῖς ἵπποις X.An. 1.8.18; παρασχεῖν E.Hec.1113, etc.; παρασκευάζειν D.59.86; φόβους ἐμβάλλειν, φόβον ἐνθεῖναί τινι, to strike terror into one, X.Cyr.8.7.18, An.7.4.1; ἐνεργάσασθαί τινι Isoc.7.38, 11.25; ἔδωκ᾽ Ἀπόλλων θῆρας φόβῳ Pi.P.5.61; of the person who feels fear, φόβον λαβεῖν, ἔχειν, E.El.39, X.Hier.11.11; ἐκ φόβου φ. τρέφω S.Tr.28: acc. cogn., φόβους φοβεῖσθαι, δεδοικέναι, Pl.Prt.360b, E.Supp.548; τὸν σὸν οὐ ταρβῶ φ. I fear not with thy fear, i.e. not like thee, S.Ph.1251; Ταντάλου φ. φοβεῖσθαι Sch.E.Or.6; ἐς φ. κατιστέατο Hdt.8.12, cf. Th.2.81; ἐν φ. γενέσθαι Pl.R.578e; φ. μ᾽ ἔχει A.Ag.1243, cf. E.Or. 1255; μοι φ. τις εἰσελήλυθ᾽, μ᾽ ὑπῆλθέ τις φ., ib.1324, S.Ph.1231; τοῖς Ἕλλησι φ. ἐμπίπτει X.An.2.2.19, etc.; διὰ φόβου ἔρχομαι, διὰ φόβων γίγνομαι, E.Or.757 (troch.), Pl.Lg.791b: opp. φόβον λύειν A.Th. 270, E.Or.104; διαλῦσαι Pl.Mx.241b; φόβους ἐξαίρει τῶν πολιτῶν Isoc. 2.23; ἀπεληλακέναι τινί X.Cyr.4.2.10; φόβου ἀπαλλάξεσθαι to get rid of it, ib.5.2.32; φόβου ἐκλύσασθαί τινα S.OT1002; φόβους ἀπολύεσθαι Arist.Rh.1415b18; φόβου μεθεῖσα (Valck. φόβον) E.Hel.555; φόβου ἔξωθεν εἶναι Id.El.901; ἵνα φόβος εἴη στρατεύειν X.An.2.4.3; οὐ φ. μὴ . . Id.Mem.2.1.25; φ. ἐστὶν ὅπως μὴ . . Pl.Smp.193a; but φόβος εἰ πείσω I fear I shall not persuade . . , E.Med.184 (anap.); ἡμέας ἔχειφ. τε καὶ δέος ὅκως χρὴ . . Hdt.4.115 (φόβος ἦν ὥστε μὴ τέγξαι is corrupt in E.IT1380): adverbial usages, φόβῳ by or through fear, A.Supp.786 (lyr.), Th.240 (lyr.), etc.; ἀνάγκῃ καὶ φ. Pl.R.554d: with Preps., διὰ φόβον, διὰ τὸν φ., Democr.41, X.Hier.1.38, Cyr.3.1.24; ἐκ τίνος φόβου; S.OC887; μετὰ φόβων Isoc.2.26; ἄρχειν ξὺν φόβοισι S.OT585; προαποθνῄσκειν ὑπὸ τοῦ φ. X.Cyr.3.1.25; Poet., ἀμφὶ φόβῳ E.Or.825 (lyr.): pl., not only in Poets, as Pi.N.9.27, A.Th.134 (prob. l.), S.Aj.531, etc., but also in Prose, φόβους καὶ δείματα Th.7.80; πόνους καὶ φ. Pl. Lg.635c; κινδύνους καὶ φ. Id.Tht.173a. object or cause of terror, S.OC1652; φόβος ἀκοῦσαι a terror to hear, Hdt.6.112: pl., ἢν φόβους λέγῃ S.OT917; πολλῶν φ. προσαγομένων X.An.4.1.23.

focinos
φοξῖνοςφοξῖνος, ὁ, a river-fish, perh. minnow, Arist.HA567a31, 568a21, Mnesim.4.33 (anap.).

focixeilos
φοξίχειλοςφοξίχειλος [ῐ], ον, narrowing towards the lip, narrower at the brim than below, κύλιξ Semon.27.

focos
φοξόςφοξός, ή, όν, pointed, φοξὸς ἔην κεφαλήν he was peaked in the head, had a sugar-loaf head, Il.2.219, cf. Hp.Epid.6.1.2, Arist. Phgn.812a8, AP10.8 (Arch.), Sor.1.102, Gal.UP9.17; [κύλικες] φοξαὶ τὸ χεῖλος (cf. foreg.) Ath.11.480d.

focoths
φοξότηςφοξότης, ητος, ἡ, pointedness, tapering shape of head, Gal.17(1).822.

foibainw
φοιβαίνωφοιβ-αίνω, clean, Hsch.; φοιβανάτω (aor. imper.) δέ τις ἀσάμινθον Anon. ap. EM797.7. = φοιβάζω 1.1, Hsch.

foibas
φοιβάςφοιβ-άς, άδος, ἡ, priestess of Phoebus: generally, inspired woman, prophetess, E.Hec.827: as fem. Adj., = φοιβάζουσα, Tim.Fr.3.

foibasths
φοιβαστήςφοιβ-αστής, οῦ, ὁ, vaticinator, Gloss.

foibastikos
φοιβαστικόςφοιβ-αστικός, ή, όν, like inspiration, enthusiastic, Longin.13.2, Ptol.Tetr.159: c. gen., φ. ἐμμέτρων χρησμῶν uttering oracles in verse, Plu.Rom.21.

foibastria
φοιβάστριαφοιβ-άστρια, ἡ, prophetess, Lyc.1468.

foibaw
φοιβάωφοιβ-άω, cleanse, purify, χεῖρας φοιβήσασα μύροις Theoc.17.134, cf. A.R.2.302, Call.Lav.Pall. 11
Pass., Hsch. dub. sens. as v.l. in LXX De.14.1. = φοιβάζω 1, Sch.S.Aj.332.

foibazw
φοιβάζωφοιβ-άζω, (Φοῖβος) prophesy, AP9.525.22: c. acc., φ. ὄπα Lyc.6; Κασσάνδρη φοίβᾰσε μύθους AP9.191. inspire, πάθος φοιβάζον τοὺς λόγους Longin.8.4
Pass., Antioch.Astr. in Cat.Cod.Astr.7.112, Hld.2.22. = φοιβάω 1, Lyc.731,875, 1166.

foibeios
φοίβειοςφοίβ-ειος, α, ον, Ion. φοιβήϊος, ον E.Ion461 (lyr.)
of Phoebus, belonging or sacred to him, ἱρόν Hdt.6.61; δάπεδον E.IA756 (lyr.); λατρεῖαι Id.Ph.225 (lyr.); γυνή Id.Fr.867
pecul. fem. φοιβηΐς, ίδος, τέχνη AP9.201 (Leo Phil.).

foibh
φοίβηφοίβ-η, ἡ, Phoebe, daughter of Uranus and Gaia, Hes.Th.136,404, A.Eu.7: acc. to others the mother of Phoebus, ib.8; later, epith. of Artemis, Virg.G.1.431, etc.

foibhlalos
φοιβηλάλοςφοιβηλάλος [ᾰ], ον, uttering the oracles of Phoebus, τρίπους, μάντις, Ps. Callisth.1.45; Φοιβηλάλος, ἡ, = Πυθία 1, ibid.

foibhsis
φοίβησιςφοίβ-ησις, εως, ἡ, inspiration, Vett.Val.110.31 (pl.).

foibhteuw
φοιβητεύωφοιβ-ητεύω, to be a prophet, Hsch.

foibhthr
φοιβητήρφοιβ-ητήρ, ῆρος, ὁ, = sq., PMag.Lond.47.17 (dub.l.).

foibhths
φοιβητήςφοιβ-ητής, οῦ, ὁ, prophet, Man.1.237, CIG4990, al. (Ethiopia, iii A.D.).

foibhtos
φοιβητόςφοιβ-ητός, ή, όν, inspired, prophesying, Man. 4.550.

foibhtria
φοιβήτριαφοιβ-ήτρια, ἡ, = καθάρτρια, purifier, Hsch.; ἡ Φ., perh. Isis, CIG4987 (Ethiopia).

foibhtwr
φοιβήτωρφοιβ-ήτωρ, ορος, ὁ, = φοιβητής, Orph.L. 389.

foibolamptos
φοιβόληπτοςφοιβό-ληπτος, Ion. φοιβό-λαμπτος, ον, possessed by Phoebus, Hdt.4.13, Lyc.1460, Plu.Pomp.48, Plot.5.8.10.

foibonomeomai
φοιβονομέομαιφοιβο-νομέομαι, Pass., to be ruled by Phoebus, i.e. to be purified, Thessalian word in Plu.2.393c.

foibos
φοῖβοςφοῖβος, η, ον (accented φοιβάν in B.13.13912.139 Pap.)
pure, bright, radiant, ὕδωρ Hes.Fr.274, Lyc.1009; ἡλίου φοίβῃ φλογί A.Pr.22; αἴγλα B. l.c. as pr. n., Φοῖβος, ὁ, Phoebus, i.e. the Bright or Pure, an old epith. of Apollo, Φ. Ἀπόλλων Il.1.43, al.; rarely inverted, Ἀπόλλων φοῖβος 20.68, Hes.Fr.194: then alone as pr. n., Il.1.443, Alcm.61, etc. prophet, BCH55.85 (Panamara).

foides
φοΐδεςφοΐδες, v. φωΐς.

foikade
οἴκαδεοἴκ-ᾰδε (Delph. ϝοίκαδε GDI2561C42), Adv., = οἶκόνδε, to one's house, home, or country, homewards, freq. in Hom., Il.1.170, Od.2.176, al.: freq. in Pi. (N.4.76, al.), Trag. (as A.Ag.1337 (anap.)), Com. (as Ar.Nu.618), and Att. Prose (as Pl.R.328b). to people's houses, Telecl.1.6. = οἴκοι, at home, X.Cyr.1.3.4, An.7.7.57, Luc.Dem.Enc.26, Hld.1.22, Phalar.Ep.143, etc.

foikea
ϝοικέαϝοικέα, ἡ, fem. of ϝοικεύς (v. οἰκεύς), Leg.Gort.2.8, al.

foikew
οἰκέωοἰκέω, Ep. οἰκείω Hes.Th.330, Locr. ϝοικέω IG9(1).334.29; Aeol. pres. part. οἴκεις Alc.69; Arg. 3sg. pres. opt. οἰκείη BCH33.452: impf. ᾤκεον Il.20.218, al., Att. ᾤκουν, Ion. οἴκεον Hdt.1.57: fut. οἰκήσω E.IA1508 (lyr.): aor. ᾤκησα Hdt.1.1: pf. ᾤκηκα S.El.1101
Pass. and Med., fut. οἰκήσομαι in med. sense, Men.Rh.p.363 S.; but in pass., v. A. 11: aor. ᾠκήθην Il.2.668, etc.; ᾠκησάμην Aristid.1.103 J.: pf. ᾤκημαι as Med. and Pass., Ion. 3pl. οἰκέαται, v. A.1.2, 3: (οἶκος): trans., inhabit, ὑπωρείας ᾤκεον πολυπίδακος Ἴδης Il.20.218 (elsewh. in Hom. always intr., v. infr. B); οἰ. τοῦτον τὸν χῶρον Hdt.1.1, cf. 175, etc.; οἰ. δόμους A.Supp.961; ἄντρον Id.Eu.194: metaph., οἰ. αἰῶνα καὶ μοῖραν have, enjoy, E.l.c.
Pass., to be inhabited, οἰκέοιτο πόλις Πριάμοιο Il.4.18; ἐς γῆν . . οἰκουμένην S.Ph.221; διὰ τῆς οἰκεομένης through the inhabited country, Hdt.2.32; ὁδοιπόρεον ἐς τὴν οἰκεομένην Id.4.110; τὰς ἄλλας πόλιας οἰκεομένας μηδὲν ἧσσον although inhabited no less than before, Id.1.170: for ἡ οἰκουμένη, v. sub voce. colonize, settle in, τὰς πλείστας τῶν νήσων Th.1.8, cf. 2.27, etc.; πόλιν prob. in E.Fr.360.11; νῆσον οἰκῆσαι, i.e. to be deported, POxy.1101.24 (iv A. D.): in pf. Pass., to be settled in, occupy, τοῖσι τὰς νήσους οἰκημένοισι Ἴωσι Hdt.1.27; αἱ δύο [πόλιες] νήσους οἰκέαται ib.142 (cf. infr. 3). in Pass., to be settled, of men or tribes to whom new abodes are assigned, τριχθὰ ᾤκηθεν καταφυλαδόν Il.2.668: Ion. pf. Pass. οἴκημαι, as pres., οἱ ἐν τῇ ἠπείρῳ οἰκημένοι Ἕλληνες those who have been settled, i.e. those who dwell . . , Hdt.1.27; οἱ ἐντὸς Ἅλυος ποταμοῦ οἰ. ib.28, cf. 8.115; also of cities, to be situated, lie, παρ᾽ ὃν [ποταμὸν] Νίνος πόλις οἴκητο Id.1.193. manage, direct a household or a state, S.OC1535 (dub. sens.), E.El. 386, Th.3.37; οἴκει τὴν πόλιν ὁμοίως ὥσπερ τὸν πατρῷον οἶκον Isoc.2.19: metaph., μὴ τὸν ἐμὸν οἴκει νοῦν don't manage . . , E.Fr.144
Pass., εὖ οἰκούμεναι πόλεις well governed, Id.Hipp.486; μετρίως, ὀρθῶς, ἄριστα οἰ., Pl.Lg.936b, R.371c, 520d, etc.; πατρίδος τετυχηκὼς ἣ νόμοις . . μάλιστα οἰκεῖσθαι δοκεῖ D.21.150: fut. οἰκήσεται in pass. sense, καθ᾽ ὅτι ἄριστα ἡ πόλις οἰκήσεται Th.8.67, cf. Pl.La.185a, Aeschin.1.22, D.58.62, Arist.Pol.1284b38. intr., dwell, live, of persons, families, or tribes, have their abodes, settlements, in Hom. and Hdt. generally with ἐν . . , ᾤκεον δ᾽ ἐν Πλευρῶνι Il.14.116, cf. Od.9.200,400; οἴκεε ἐν Πίνδῳ Hdt.1.56, cf. A. Ag.1234, Ar.Av.967 (Orac.), Antipho5.78; esp. of metics, ἐγ Κολλυτῷ οἰκοῦντι IG12.373.60, al.; κατὰ στέγας E.Ion314; ὑπὸ χθονός Id.Fr.450: after Hom. with dat. (loc.) alone, Σαλαμῖνι IG12.1.2 (vi B. C.); οὐρανῷ Pi.N.10.58; ναοῖσι E.Ion314; ἐλθόνθ᾽ ἁγνὸν ἐς Θήβης πέδον οἰ. Eub.10; παρὰ κρημνοῖσιν Pi.P.3.34; παρὰ ὄχθον E.IT1098 (lyr.); οἰ. μετά τινος, = συνοικεῖν τινι, S.OT414,990; κέρδη μὲν οἰκήσαντα . . having fixed my dwelling [there] with gain to my hosts, Id.OC92; τὸ τὴν φροντίδ᾽ ἔξω τῶν κακῶν οἰκεῖν γλυκύ sweet it is for the mind to keep free from cares, Id.OT1390; ἐπὶ προστάτου οἰ. (v. προστάτης) Lys.31.9. of cities, to be situated, Hdt.2.166, X.HG 7.1.3, 7.5 5; but τὴν πόλιν σποράδην καὶ κατὰ κώμας οἰκοῦσαν formed of detached villages, Isoc.10.35, cf. 4.39 (so in Pass., X.An.1.4.1). to be governed or administered, τίς τῶν πόλεων διὰ σὲ βέλτιον ᾤκησεν; Pl.R.599d, cf. 462d, 472e, 473a, 543a, al.: freq. hardly distinguishable from the Pass. (supr. A. II); σωφρόνως γε οἰκοῦσα [πόλις] εὖ ἂν οἰκοῖτο a state administered by self-control would be well governed, Id.Chrm.162a; ἀρετῆς, ᾗ πόλεις τε καὶ οἶκοι εὖ οἰκοῦσι X.Mem.1.2.64; εἰς ὀλίγους, εἰς πλείους οἰκεῖν, to be governed in the interest of the few or the many, Th.2.37.

foikhtas
οἰκητήςοἰκ-ητής, οῦ, ὁ, dweller, inhabitant, S.OT1450, Pl.Phd.IIIb: Locr. ϝοικητάς, colonist, IG9(1).334.47; ἡ πόλις προσδεῖται πλεόνων οἰκητῶν ib.9(2).517.5 (Larissa, iii B. C.).

foikia
οἰκίαοἰκί-α, Ion. οἰκίη, Cret. and Locr. ϝοικία, Leg.Gort.5.26, Berl.Sitzb. 1927.8 (v B. C.), cf. IG14.636 (Petelia)
ἡ, building, house, dwelling, Hdt.1.17,114, etc.; ἡ οἰκία ἡ δημοσία IG12.94.36; οἰκία ἱερά ib.363.24; κατ᾽ οἰκίαν at home, Pl.La.180d; ἰδίᾳ καὶ κατ᾽ οἰκίας Id.Lg. 788a; ἔτυχεν ἐπὶ τῆς οἰ. was at home, X.Eph.5.4: in Com. and Attic Prose much more freq. than οἶκος: sts. opp. οἶκος as house to set of apartments or room, τᾶν οἰκιᾶν τιμὰν κομιζέσθω τῶ οἴκω ἑκάστω δύο μνᾶς SIG306.16 (Tegea, iv B. C.), cf. PTeb.46.9 (cf. 18) (ii B. C.), 38.14, 15 (ii B. C.), PFay.31.11 (ii A. D.). in Att. law, οἶκος was distd. from οἰκία, the former being the property left at a person's death, his estate, the latter the dwelling-house only, as stated by X.Oec.1.5, cf. Hdt.7.224, Jul.Gal.Fr.12, etc. distd. from συνοικία, as one's own apartments from those let out to lodgers, Aeschin.1.124. household, domestic establishment, Pl.Grg.520e; δὔ οἰκίας ᾤκει, i. e. he kept two establishments, D.39.26, cf. Arist.Pol.1265b26; more primitive than the πόλις, ib.1252b17, EN1162a18, al.; ὁ ἐπὶ τῆς οἰκίας the house-steward, PCair.Zen.150.16 (iii B. C.). the household, i. e. inmates of the house, Pl.Lg.909b (pl.). house or family from which one is descended, οἰκίης ἀγαθῆς Hdt.1.107; οἰκίης οὐ φλαυροτέρης ib.99; οἰκίης οὐκ ἐπιφανέος Id.2.172; τῇ Κύρου οἰκίῃ συγγενέες Id.3.2, cf. Pl.Grg.472b; ἐκ τῶν μεγίστων οἰ. Eup.117.5, cf. And.1.126, Th.8.6, etc.; περὶ ὀλίγας οἰ. αἱ . . τραγῳδίαι συντίθενται Arist.Po.1453a19; ἡ Μακεδόνων οἰ. Plb.2.37.7; ἡ βασιλικὴ οἰ. D.S. 18.57. medical school, ἐξ οἰκίας Ἡροφίλου Erot.Praef., cf. Gal. 17(2).145.

foikiatas
ϝοικιάταςϝοικιάτας, v. οἰκιήτης.

foikiatas
οἰκιήτηςοἰκι-ήτης, εω, ὁ, Ion.for οἰκέτης, Pherecyd. ap. D.L.1.122, Ant.Lib. 41.2: Locr., Thess., Arc. ϝοικιάτας, IG9(1).334.44, 9(2).257, 5(2).262.16 (all v B.C.); οἰκιάτης St.Byz. s.v. οἶκος, EM698.11.

foikupolis
ϝοικύπολιςϝοικύπολις, doubtful Pamphylian word, GDI1267.14,al.

foikw
ϝοίκωϝοίκω, Delph. Adv., = οἴκοθεν, at one's own expense, Schwyzer 323 C23 (iv B. C.). (Perh. old abl.)

foina
φοίναφοίνᾱ, ἡ, Lacon. for θοίνη, Alcm.22.

foinakes
ϝοίνακεςϝοίνακες: βλαστοί, Hsch. (γοίν-).

foinas
φοινάςφοιν-άς, άδος, ἡ, = ἐρυσίβη, Theognost.Can.25.

foinees
οἰναχθήςοἰναχθής: μέθυσος, μεθύων, Hsch. ϝοινέες: κόρακες, Id. (γοιν-).

foineikwn
φοινικώνφοινικ-ών, ῶνος, ὁ, palm-grove, PEnteux.18.3 (iii B. C.), P.Amh.2.31.3 (ii B. C.), LXXEz.47.18, Str. 16.2.41, J.BJ4.8.2, Ael.NA16.18, etc.; written φοινεικών, IGRom. 4.1431 (Smyrna). palm-bearing region, Procop.Pers.1.19, al.

foinheis
φοινήειςφοιν-ήεις, εσσα, εν, (φοινός) blood-red, deep red, δράκων Il.12.202; αἷμα Mosch.2.58: bloody, ἀσπίς Nic.Th.158.

foinic
φοῖνιξφοῖνιξ, ῑκος, ὁ, ἡ, Phoenician, Φοῖνιξ ἀνὴρ ἀπατήλια εἰδώς Od.14.288, cf. 13.272, 15.415; ὡς Φ. ἀνήρ, Σιδώνιος κάπηλος S.Fr.909. fem., γυνή Φοίνισσα Od.15.417; Φοίνισσαι, name of plays by Euripides, Phrynichus, etc.; also Φ. ἐμπολά Pi.P.2.67; χθών, νᾶσος, etc., E.Ph.6,204 (lyr.), etc.; Φ. βοά ib.301 (lyr.); κώπη Id.Hel.1272; Φ. ἄμπεχος PCair.Zen.33.14 (iii B. C.). Carthaginian, ἀλαλατός Pi.P.1.72; also fem., Φοίνισσαι νῆες Th.1.116, D.S.13.80. φοῖνιξ, ῑκος, ὁ, purple or crimson, because the discovery and earliest use of this colour was ascribed to the Phoenicians, Il. 4.141, 6.219, Od.23.201, etc.
hence, as Adj. (fem. φοίνισσα Pi. (v. infr.); φοῖνιξ as fem., E.Tr.815), blood-bay, of a horse, Il. 23.454; of red cattle, φοίνισσα ἀγέλα Pi.P.4.205, cf. Theoc.25.128: of the colour of fire, φοίνισσα φλόξ Pi.P.1.24; πυρὸς φ. πνοά E.l.c.; also φ. ἱμάντες Simon.17; πέπλοι E.Hel.181 (lyr.), etc. date-palm, Phoenix dactylifera, Od.6.163, h.Ap.117, Pi.Fr.75 14 (dub.), E. Hec.458 (lyr.), D.S.2.53; τόξα ἐκ φοίνικος σπάθης πεποιημένα Hdt.7.69, etc.: the male and female distd. by Hdt. as [ὁ φ.] ἔρσην and [ἡ φ.] βαλανηφόρος, 1.193 (but the latter is masc., ibid. and in 4.172, 182); φοινίκων . . τῶν καρπίμων οἱ μὲν ἄρρενες αἱ δὲ θήλειαι Thphr.HP2.6.6, but αἱ ἀπὸ τῶν ἀρρένων πρὸς τοὺς θήλεις [βοήθειαι] ib.2.8.4. palm-frond, as a badge of victory, Arist MM1196a36, Plu.2.723b, etc.; τὸν φ. τινὶ ἀποδοῦναι Chrysipp.Stoic.3.175. date, Hellanic.56J., Epich. 18, Antiph.65, Ephipp.24; more correctly, τοῦφοίνικος ὁ καρπός Hdt.1.193; καρπὸς φοίνικος Hermipp.63.22 (hex.); cf. φοινικοβάλανος. ὁ χαμαιρριφής dwarf-palm, Chamaerops humilis, Thphr.HP2.6.11. a Bactrian tree, Mazri palm, Nannorhops ritchieana, ib.4.4.8. a sea-plant, Callophyllis laciniata, ib.4.6.2, 10. rye-grass, Lolium perenne, Dsc.4.43. a musical instrument, like a guitar, invented by the Phoenicians, Hdt.4.192, Ephor.4 J., Phillis 2 (pl.), Scamon 3; but so called because made from the Delian palm, acc. to Semus 1. the fabulous bird phoenix, Hes.Fr.171.4, Antiph.175; from Arabia acc. to Hdt.2.73; but from India, Philostr. VA3.49: prov., φοίνικος ἔτη βιοῦν Luc.Herm.53. an ornament, LXX Ez.41.25. perfume prepared from the fronds of the date-palm, Thphr.Od.28. a fish, Ael.NA12.24. a bandage, Heliod. ap. Orib.49.11.2. = εὐρύνοτος, Agathem.2.7. φ. ἐν ὁπλῇ, a disease of the hoof, Hippiatr.10. an eye-salve, Aët.7.116. [In all senses of the word ῑ in gen., but nom. φοῖνιξ, not φοίνιξ, Hdn.Gr. ap. Choerob. in Thd.1.292.]

foinicis
φοίνιξιςφοίνιξις, εως, ἡ, = φοινιγμός, Antyll. ap. Orib.7.16.3, Dsc.2.154.

foinigma
φοίνιγμαφοίν-ιγμα, ατος, τό, that which is red, Lib.Descr.30.12.

foinigmos
φοινιγμόςφοιν-ιγμός, ὁ, the irritation of the skin by rubefacients, Sor.2.15, al., Gal.10.466, Orib.Fr.56.

foinikaiguptios
φοινικαιγύπτιοςφοινῑκ-αιγύπτιος, ὁ, person of mixed Phoenician and Egyptian descent, PSI5.531.1 (iii B.C.).

foinikaios
φοινικαῖοςφοινῑκ-αῖος, ὁ (sc. μήν), name of month at Corinth, Corinth8(1).2.

foinikanqemos
φοινικάνθεμοςφοινῑκάνθεμος, ον, with bright flowers, ἔαρ Pi.P.4.64.

foinikarxew
φοινικάρχέωφοινῑκάρχ-έω, to be Φοινικάρχης, Rev.Bibl.1895.386 (Gerasa, iii A.D.).

foinikarxhs
φοινικάρχηςφοινῑκάρχ-ης, ου, ὁ, president of the provincial assembly of Phoenicia, IG22.3817 (Eleusis, iii A.D.), Just.Nov.89.15.

foinikarxia
φοινικάρχιαφοινῑκάρχ-ια, ἡ, his office, Cod.Just.5.27.1.

foinikas
φοινικάςφοινῑκ-άς, άδος, ἡ, = ῥάφανος (Euboean), Hsch. (pl.).

foinikaspis
φοινίκασπιςφοινῑ´κ-ασπις, ιδος, ὁ, ἡ, bearing red shields, ἡμίθεοι B.8.10.

foinikeimwn
φοινικείμωνφοινῑκ-είμων, ον, gen. ονος, with garment of red, v. φιλοκονίμων.

foinikeios
φοινίκειοςφοινῑ´κ-ειος, ον, of the palm-tree, οἶνος D.S.1.91, Suid.; cf. φοινικήϊος.

foinikelikths
φοινικελίκτηςφοινῑκελίκτης, οῦ, ὁ, = ἀπατηλός, Com.Adesp.1293.

foinikeos
φοινίκεοςφοινίκεος [ῑ], έα, εον: (φοῖνιξ B.1)
purple-red, crimson, and (generally) red, νέφος Xenoph.32.2; ῥόδα Pi.I.4(3).18(36); προμαχεῶνες Hdt.1.98; εἷμα Id.2.132, cf. 7.76, 9.22; ὄνυχες Hp.Int.29; σύκινα φ., a variety of fig, PCair.Zen.33.12 intr. (iii B.C.); metaph., blushing, αἰδώς Erinn.Fr.i B 34 Diehl2; contr. φοινῑκοῦς, ῆ, οῦν, Hp. Mul.1.95, X.An.1.2.16, Cyr.7.1.2, Arist.HA592b24, Dsc.3.153; σκηναί Plb.6.41.7; χιτών, as signal for battle, Plu.Pomp.68, Brut.40; γράμματα D.C.40.18; τὸ φ. dark red, Arist.Metaph.1057a25, al.; less bright than τὸ ἁλουργές, Id.Col.792a14 (φοινικά must be corrected to φοινικᾶ in Dsc.2.176, cf. Suid. s.v. φοινικᾶ (but φοινικιᾶ Id. s.v. ἁπλᾶ)). prob. f.l. for Φοινικικός, Thphr.HP3.12.3.

foinikewn
φοινικεώνφοινῑκεών, ῶνος, ὁ, = φοινικών, Gloss.

foinikh
φοινίκηφοινίκη [ῑ], ἡ, Phoenicia, Od.4.83, Hdt.1.2, etc. the country of Carthage, E.Tr.221 (lyr.). the constellation Ursa Minor, Eratosth.Cat.2.

foinikhios
φοινικήϊοςφοινῑκ-ήϊος, η, ον, Ion. for φοινίκειος, = φοινίκινος 1, of the datepalm, ἐσθὴς φ. clothing of palm leaves, Hdt.4.43; οἶνος φ. palm-wine, Id.2.86; βίκους φοινικηΐους (-ηΐου Valla) . . οἴνου πλέους 1.194; φοινικηΐη νοῦσος, = ἐλεφαντίασις, Hp. ap. Gal.19.153. Phoenician, Hdt.3.37, 8.90, 97; γράμματα Φοινικήϊα, of the ancient Ionic alphabet, Id.5.58, cf. Scamon 2; Φ. alone, SIG38.37 (Teos, v B. C.).

foinikhis
φοινικηΐςφοινῑκ-ηΐς, ίδος, ἡ, = φοινικίς, Hsch. = ἀνεμώνη 2, Id.

foinikhron
φοινικηρόνφοινῑκ-ηρόν μέτρον, measure used for dates, prob. in BGU604.15 (φοινικη[Pap., ii A. D.), 732.1 (-ηγός Pap., ii A. D.).

foinikias
φοινικίαςφοινῑκ-ίας ἄνεμος, ὁ, the Phoenician (i.e. the south-east) wind, Arist.Mete.364a4, Gal.16.408.

foinikidion
φοινικίδιονφοινῑκ-ίδιον, τό, Dim. of Φοῖνιξ, young or little Phoenician, D.L.7.3. ornament in shape of palm, κόσμος or ὅρμος χρυσοῦς ἐπί φοινικιδίου Ἐριφύλης Inscr.Délos399B 139, 407.10 (ii B.C.).

foinikikos
φοινικικόςφοινῑκ-ικός, ή, όν, Phoenician, Epich.54, Hdt.6.47, Th. 6.46; κέδρος Thphr.HP9.2.3; γράμματα Chron.Lind.B.15; σήματα Κάδμου Timo61; Φ. τι a tale of Cadmus the Phoenician, Pl.R.414c; later, also, Punic, to express craft and treachery, Φ. στρατήγημα Plb. 3.78.1; ψεῦδος Φ. Eust.1757.59. Adv. -κῶς in Phoenician fashion, D.L.7.25. = φοινίκεος, red: metaph., κακὰ φ. 'of deep dye', Ar.Pax303 (troch., sed leg. φοινικίδων). = sq.1, φ. ἄρτοι date-bread, Ph.Bel.86.27; καρποί BGU603.10 (ii A.D.), etc.

foinikinos
φοινίκινοςφοινίκ-ῐνος [νῑ], η, ον, (φοῖνιξ B. 11) = φοινικήϊος 1, of the date-palm, φ. μύρον palm-unguent, Antiph.106.4; οἶνος ὁ φ. palm-wine, Ephipp. 24; without οἶνος, Id.8.2; φ. καρποί PHamb.5.11 (i A.D.); φοινικίνη, ἡ, name of a plaster, Gal.13.375. made of palm-wood, Ath.Mech. 17.14. Φοινίκινος, η, ον, Phoenician, ἡ Φ. νόσος elephantiasis, Gal.19.153.

foinikion
φοινίκιονφοινίκ-ιον, τό, = φοῖνιξ B. 11.3, POxy.1656.12 (iv/v A.D.), etc. = φοῖνιξ B. IV, Arist.Pr.918b8. palm-wine(?), Supp.Epigr.1.414.5 (Crete, v/iv B. C.).

foinikios
φοινίκιοςφοινίκ-ιος, α, ον, = φοινίκεος 1, Epich.31, X.An.1.2.16 (v.l.), IG22.1514.41, Arist.Mete.372a4, Plb.6.23.12 (nisi leg. φοινικοῖς); φ. οἶνος palm-wine, Schwyzer 182a5 (Gortyn, v/iv B. C.). = Φοινικικός 1, S.Fr.514, D.S.3.67 codd., 5.74 codd. φοινικ-ιοῦς, οῦν, = φοινίκεος, Ar.Av.272, Arist.Col.792b2, al.; ταινιδιον SIG1018.4 (Pergam., iii B. C.). (Usu. second declension, prob. by 'contamination' of φοινίκιος and φοινικοῦς; once third declension, φοινικιοῦντα Arist.Col.796a32, prob. by 'contamination' of φοινίκιος and φοινικόεις.) φοινικιοῦν, τό (sc. δικαστήριον), a court of justice at Athens, named from the colour of its walls, Paus.1.28.8.

foinikis
φοινικίςφοινικ-ίς, ίδος, ἡ, red or purple cloth, Ar.Pl.731,735; used for horses, X.Cyr.8.3.12. red cloak, Ar.Ach.320 (troch.); φοινικίδ᾽ ὀξεῖαν πάνυ a red cloak as bright as bright can be, Id.Pax 1173, cf. 1175 (both troch.): esp. the dark-red military cloak of the Lacedaemonians, Id.Lys.1140, X.Lac.11.3, Arist.Fr.542; also worn by Persians, X.Cyr.6.4.1, cf. φοινικιστής 11; by Macedonians, Plu. Aem.18, etc.; distd. from πορφυρίς, X.Cyr.8.3.3. red curtain or carpet, Aeschin.3.76 (pl.). red flag hung out as the signal for action, Plb.2.66.11, D.S.13.77, etc.; generally, red banner, φοινικίδας ἀνασείειν, a form in solemn curses or excommunications, Lys.6.51. ornamental palm-tree, Inscr. Délos314B137 (iii B. C.).

foinikisma
φοινίκισμαφοινίκ-ισμα, ατος, τό, in pl., = τὰ διὰ φοινίκων ἐπιθέματα, cj. in Aët. 9.10 (φοινίσματα codd.).

foinikisths
φοινικιστήςφοινικ-ιστής, οῦ, ὁ, (φοῖνιξ B.11) dyer of purple or red, Zonar. among the Persians, wearer of purple, opp. παραλουργής (q. v.), i.e. one of the highest rank, X.An.1.2.20; cf. Hsch. = Φοινικίζων 1, Sch.Ar.Pax883, EM235.47.

foinikisti
φοινικιστίφοινῑκιστί, Adv. in the Phoenician or Punic tongue, Plb.1.80.6.

foinikiths
φοινικίτηςφοινῑκίτης [κῑ], ου, ὁ, (φοῖνιξ B. 11) φ. οἶνος palm-wine, Dsc.5.31.

foinikizw
φοινικίζωφοινῑκ-ίζω, imitate the Phoenicians, of unnatural vice, Luc.Pseudol.28, Gal.12.249. (φοῖνιξ B. 1.2) to be dark red or bay, Gp.16.2.3.

foinikobafhs
φοινικοβαφήςφοινῑκο-βᾰφής, ές, = φοινικόβαπτος, Hld. 3.3, Sch.Ar.Ach.319, Philostr.Ep.3,36.

foinikobalanos
φοινικοβάλανοςφοινῑκο-βάλᾰνος [βᾰ], ἡ, palm-nut, i. e. date, the fruit of the date-palm, Plb.12.2.6, 26.1.8, Dsc.1.109, Gal.6.779, IG22.1013.20.

foinikobaptos
φοινικόβαπτοςφοινῑκό-βαπτος, ον, purple-dyed, ἐσθήματα A.Eu.1028.

foinikobatew
φοινικοβατέωφοινῑκο-βᾰτέω, climb palms, Luc.Syr.D.29.

foinikodaktulos
φοινικοδάκτυλοςφοινῑκο-δάκτῠλος, ον, crimson-fingered, coined by Arist.Rh.1405b20, on the analogy of ῥοδοδ-.

foinikoeis
φοινικόειςφοινῑκό-εις, εσσα, εν, (φοῖνιξ B. 1) = φοινίκεος, dark-red, purple or crimson, χλαῖνα Il.10.133, Od.14.500; ἡνία Hes.Sc.95; σμώδιγγες . . αἵματι φοινικόεσσαι red with blood, Il.23.717; αἵματι φοινικόεις Hes.Sc.194. [In Hom. and Hes. φοινικόεσσαι, -όεσσαν, -όεντα, must be pronounced as if contracted, cf. Nonn.D.41.352.]

foinikofahs
φοινικοφαήςφοινῑκο-φᾰής, ές, ruddy-glancing, πούς E.Ion163(lyr.).

foinikoforos
φοινικοφόροςφοινῑκο-φόρος, ὁ, bearer of palms, title of official in religious guild, IG5(2).47.10 (Tegea, φοινεικ- lapis). bearing a palm as device, νόμισμα Inscr.Délos 1429 Bii 34 (ii B. C.).

foinikofutos
φοινικόφυτοςφοινῑκό-φῠτος, ον, grown with palms, D.S.2.48, 19.98, J.AJ4.8.1.

foinikogenhs
φοινικογενήςφοινῑκο-γενής, ές, Phoenicianborn, E.Fr.472 (anap.).

foinikografos
φοινικογράφοςφοινῑκο-γράφος [ᾰ], ὁ, title of official at Mytilene, IG12(2).96, 97.

foinikokrademnos
φοινικοκρήδεμνοςφοινῑκο-κρήδεμνος, ον, Dor. φοινῑκο-κράδεμνος [ᾱ], with purple kerchief, [Μοῖσαι] Id.12.222; Λατώ Id.10.97.

foinikokrokos
φοινικόκροκοςφοινῑκό-κροκος, ον, (κρόκη) of purple woof, ζώνα Pi.O.6.39.

foinikolegnos
φοινικόλεγνοςφοινῑκό-λεγνος, ον, red-streaked, of the bird πηνέλοψ, Ion Trag.68.

foinikolofos
φοινικόλοφοςφοινῑκό-λοφος, ον, purple- or crimson-crested, δράκων E.Ph. 820 (lyr.); ὄρνιθες Theoc.22.72; ἀλεκτρυόνες Gp.14.16.2.

foinikonwtos
φοινικόνωτοςφοινῑκό-νωτος, ον, red-backed, βόες B.5.102.

foinikoparadeisos
φοινικοπαράδεισοςφοινῑκο-παράδεισος, ὁ, palm-grove, CPHerm.7 ii 24, PSI2.240.10.

foinikoparhos
φοινικοπάρηοςφοινῑκο-πάρηος [ᾰ], ον, red-cheeked, epith. of ships, the bows of which were painted red, Od.11.124.

foinikoparufos
φοινικοπάρυφοςφοινῑκο-πάρῠφος, ον, with crimson border, πορφυραῖ φ. τήβενναι, = Lat. trabeae, D.H.6.13.

foinikopedos
φοινικόπεδοςφοινῑκό-πεδος, ον, with red bottom or ground, of the Red Sea, φοινικόπεδόν τ᾽ Ἐρυθρᾶς . . χεῦμα θαλάσσης A.Fr. 192 (anap.).

foinikopeza
φοινικόπεζαφοινῑκό-πεζα, ἡ, ruddy-footed, epith. of Demeter; prob. from the colour of ripe corn, Pi.O.6.94; also of Hecate, Id.Pae.2.77.

foinikopteros
φοινικόπτεροςφοινῑκό-πτερος, ον, red-feathered: as Subst., φ., ὁ, flamingo, Phoenicopterus antiquorum Ar.Av.273 (troch.); also ὄρνις φ. Cratin. 114. = φοῖνιξ 111.4, Ps.-Dsc.4.43.

foinikopteruc
φοινικόπτερυξφοινῑκό-πτερυξ, ῠγος, ὁ, ἡ, red-winged, νύμφα Lyr.in Mitteil. aus der Papyrussamml. d. Nationalbibliothek in Wien 1(1932).139.

foinikopwlhs
φοινικοπώληςφοινῑκο-πώλης, ου, ὁ, date-seller, PMasp.58 viii 6 (vi A. D.).

foinikoqric
φοινίκοθριξφοινῑ´κο-θριξ, ὁ, ἡ, gen. τρῐχος, with red hair, βόες B.10.105.

foinikorodos
φοινικόροδοςφοινῑκό-ροδος, ον, red with roses, λειμῶνες Pi.Fr.129.2.

foinikorugxos
φοινικόρυγχοςφοινῑκό-ρυγχος, ον, with a red bill, κορακίας Arist.HA617b17.

foinikoskelhs
φοινικοσκελήςφοινῑκο-σκελής, ές, red-legged, χηλαί E.Ion1207.

foinikosteropas
φοινικοστερόπαςφοινῑκο-στερόπας, α, ὁ, Dor. for *-στερόπης, hurling red lightnings, Ζεύς Pi.O.9.6.

foinikostolos
φοινικόστολοςφοινῑκό-στολος, ον, epith. of ἔγχεα, i.e. ἔγχεα τοῦ τῶν Φοινίκων στόλου, Id.N.9.28.

foinikotrofos
φοινικοτρόφοςφοινῑκο-τρόφος, ον, bearing palms, τόπος Str.17.3.23.

foinikouros
φοινίκουροςφοινίκ-ουρος [ῑ], ὁ, perh. red-start (i. e. red-tail), Luscinia phoenicurus, Arist.HA632b28, Gp.15.1.22.

foinikous
φοινικοῦςφοινικ-οῦς, ῆ, οῦν, v. φοινίκεος.

foinikteon
φοινικτέονφοινικ-τέον, one must redden, Ruf. ap. Aët.11.29.

foiniktikws
φοινικτικῶςφοινικ-τικῶς, Adv. by having a sensation of redness, πάσχειν S.E.M.7.198.

foiniktos
φοινικτόςφοινικ-τός, ή, όν, dyed purple, ἔριον J.AJ4.4.6.

foinios
φοίνιοςφοίνιος, α, ον, also ος, ον Pi.I.4(3).35(53)
poet.Adj., used for φόνιος, when the first syll. is to be long, of or like blood, blood-red, αἷμα Od.18.97, A.Th.737(lyr.), S.Ph.783; δρόσος A.Ag.1390; φ. στάλαγμα, i. e. blood, S.Ant.1239. bloody, blood-stained, φ. ἀλκά, of Ajax, Pi.l.c.; φ. ξυνωρίς, prob. of public and private loss, A.Ag.643; χεὶρ φ. S.Aj.772; χεῖρες Id.OT466 (lyr.); κοπίς prob. for κόνις in Id.Ant. 601 (lyr.). bloody, murderous, Σκύλλα A.Ch.614(lyr.); πέπληγμαι . . δήγματι (prob. δάκει) φοινίῳ Id.Ag.1164 (lyr.), cf. 1278; φ. Ἄρης S.El.96 (anap.); ἔχιδνα Id.Tr.770: metaph., φ. σάλος, of pestilence, Id.OT24, cf. Aj.352.—Rare in Com., Ar.Th.694.

foiniskh
φοινίσκηφοινίσκη, ἡ, dim. of φοῖνιξ, small palm, BGU227.10 (ii A. D.).

foinissa
φοίνισσαφοίνισσα, φοίνισσα, fem. of Φοῖνιξ, φοῖνιξ.

foinissw
φοινίσσωφοινίσσω, E.Or.1285 (lyr.), etc.; fut. ξω B.12.165, etc.: (φοινός): —redden, make red, αἵματι Ἄρης πόντον φοινίξει Orac. ap. Hdt.8.77, cf. B. l. c.; χεῦμα Καΐκου Epic.Alex.Adesp.3.15; σφάγια φ. E. l. c.; φοινίσσουσα παρῇδ᾽ ἐμὰν αἰσχύνᾳ Id.IA187 (lyr.); empurple, μόρον S.Fr.395
Pass., to be or become red, μάστιγι νῶτα φοινιχθείς S.Aj. 110; αἵματι φ. E.Hec.151 (anap.); πόντος ναΐοις ἐφοινίσσετο σταλαγμοῖς Tim.Pers.33, cf. Hp.Epid.7.92; καὶ χρόα φοινίχθην ὑπὸ τὤλγεος Theoc.20.16; νᾶμα δ᾽ ἐφοινίχθη Id.23.61; τεμνόμενοι, φοινισσόμενοι, καόμενοι Porph.Abst.1.56
Med., [σκίλλα] φοινίξατο σάρκα Nic.Al. 254, cf. Nonn.D.34.143. in the Perrhaebian dialect, = αἱμάσσω, Arist.Mir.843b14. causal, θερμὸν ἔρευθος φοινίσσει causes a hot flush, Opp.H.2.428. intr., become blood-red, Nic.Th.238; ἄνθη μετὰ τοῦ λευκοῦ φοινίσσοντα ἐκ μέρους Dsc.4.159.

foinizw
φοινίζωφοιν-ίζω, v.l. for φοινίσσω, Nonn.D.12.323.

foinos
φοινόςφοιν-ός, ή, όν, (φόνος) blood-red, παρήϊον αἵματι φοινόν Il.16.159: blood-red, θυμὸν ἀποπϝείων h.Ap.362. deadly, δάκη, ὄλεθρος, Nic.Th.146, 675; ποτόν Id.Al.187.

foinwdhs
φοινώδηςφοιν-ώδης, ες, of blood-red aspect, ib.489.

fois
φοΐςφοΐς, ΐδος, ἡ, v. φῴς.

foitaleos
φοιταλέοςφοιτ-ᾰλέος, α, ον, also ος, ον E.Or.327 (lyr.)
roaming wildly about, Mosch.2.46, Opp.H.1.45; φοιταλέαι distraught, AP9.603 (Antip.) Act., maddening, κέντρα A.Pr.598 (lyr.); λύσσα E. l.c.; μάστιξ Opp.H. 2.513.—Poet. word.

foitalieus
φοιταλιεύςφοιτ-ᾰλιεύς, έως, ὁ, = sq., Opp.C.4.236.

foitaliwths
φοιταλιώτηςφοιτ-ᾰλιώτης, ου, ὁ, epith. of Bacchus, the maddener, AP9.524.22.

foitas
φοιτάςφοιτ-άς, άδος, ἡ, = φοιταλέος, of the βάκχαι, E.Ba.165 (lyr., pl.) as Adj., φ. ἀγύρτρια, of Cassandra, A.Ag.1273; φ. νόσος madness, frenzy, S.Tr.980 (anap.); φ. πλάνη Lyc.610; φ. ῥιπή, of the flickering of fire, Tryph.231; φ. ἐμπορίη, of commerce by sea, AP7.586 (Jul.): also with neut. Subst., φοιτάσι πτεροῖς on wandering wings, E.Ph. 1024 (lyr.): late also with masc., φοιτάδι μόχθῳ Jo.Gaz.Ecphr.1.90; φ. ἵπποι Nonn.D.38.260. much trodden, frequented, ὁδοί Anon. ap.Suid.

foitaw
φοιτάωφοιτ-άω, Il.2.779, etc.; Ion. φοιτ-έω Hdt.1.37, 7.126 (also late, ἐπεφοίτεε Nonn.D.1.321); Dor. inf. φοιτῆν Bion Fr.2; impf.Dor. 3sg. ἐφοίτη Theoc.2.155; Ep. 3dual φοιτήτην Il.12.266; Ion. φοίτεσκον Asius 13.1: Aeol. aor. subj. 2sg. -άσῃς Sapph.68
go to and fro, backwards and forwards, and generally, with notion of repeated motion, stalk; ἀν᾽ ὅμιλον ἐφοίτα θηρὶ ἐοικώς Il.3.449, cf. 13.760; φοίτα δ᾽ ἄλλοτε μὲν πρόσθ᾽ Ἕκτορος, ἄλλοτ᾽ ὄπισθε 5.595; φοίτων ἔνθα καὶ ἔνθα κατὰ στρατόν 2.779; ἐφοίτων ἄλλοθεν ἄλλος Od.9.401., cf.10.119; πάντῃ φοιτήσασα Il.20.6; φοίτα μακρὰ βιβάς 15.686, cf. Od.11.539; διὰ νηὸς φ. keep going from one part to another, 12.420; ἀφάνης κἀν Ἀΐδα δόμῳ φοιτάσῃς Sapph. l.c.; of birds on the wing, Od.2.182, E.Hipp. 1059, Ion 154 (lyr.); of horses going to feed, Hdt.1.78; of hounds casting about for the scent, X.Cyn.4.4, 6.19; φοιτᾷς ὑπερπόντιος ἔν τ᾽ ἀγρονόμοις αὐλαῖς, of love frequenting both sea and land, S.Ant. 785 (lyr.), cf. E.Hipp.447; of young men strutting about to show their persons, λαμπροί τ᾽ ἐν ἥβῃ καὶ πόλεως ἀγάλματα φοιτῶς᾽ Id.Fr. 282.11. roam wildly about, Il.24.533; οἱ δὲ μεγάλα στενάχοντες φοίτων Od.14.355; φοιτῶν μανιάσιν νόσοις S.Aj.59, cf. OT476 (lyr.), 1255: hence, roam about in frenzy or ecstacy, ἐς Διόνυσον, of a Bacchant, AP6.172. of sexual intercourse, go in to a man or woman, εἰς εὐνὴν φοιτῶντε Il.14.296; πρὸς ἀλλήλους Pl.R.390c; πρὸς τὴν γυναῖκα Lys.1.19; παρ᾽ αὐτήν ib.15; παρὰ τὸν ἑωυτῆς ἄνδρα Hdt.2.111; παρὰ τοὺς δούλους Id.4.1; ἐν περιτροπῇ αἱ γυναῖκες φοιτῶσι τοῖσι Πέρσῃσι Id.3.69. resort to a person as a friend, φ. παρά τινα visit him, Pl.Phd.59d, Euthd.295d, La.181c, etc.; παρ᾽ ἡμᾶς φ. ὡς παρὰ φίλους Id.R.328d; πρὸς τὴν συνουσίαν τινός Id.Lg.624a; σφιν ἑκατέρωσε Id.Grg.523b. resort to a person or place for any purpose, ἐφοίτων παρὰ τὸν Δηϊόκεα . . δικασόμενοι Hdt.1.96; παρά τινα φ. ἐς λόγους Id.7.103; φ. ἔς τε πολέμους καὶ ἐς ἄγρας, ἔς τε ἀγορὴν καὶ ἐξ ἀγορῆς, Id.1.37; ἐς τὰ χρηστήρια Id.6.125; εἰς τὸ ἱερὸν ἑκάστης ἡμέρας Pl.Lg.794b; φ. πρὸς τοὺς Ἀθηναίους, of embassies from the subject states, Th.1.95; φοιτᾶν ἐπὶ τὰς θύρας τινός frequent, wait at a great man's door, Hdt.3.119, X.Cyr.8.1.8, HG.1.6.10; later, φ. ἐπὶ θύρας Plu.Aem.10, Luc.DMort.9.2, etc.; ἐπὶ θύραις Plu.Cat. Mi.21 (s. v. l.); ἐπὶ τὴν ἐμὴν οἰκίαν Lys.3.29, cf. Aeschin.1.58; εἰς τὸ ἱερόν IG7.235.2 (Oropus, iv B. C.); also φ. εἰς συσσίτια Pl.R. 416e; ἄκλητος φοιτᾷς ἐπὶ δεῖπνον Cratin.45 (anap.), cf. Eup.162 (lyr.); εἰς καπήλου φ. Plu.2.643c; εἰς Ἱπποθωντίδ᾽ ἐφοίτα φυλὴν χορεύσων D.39.23; of a company of actors, φ. τισι εἰς τὴν πόλιν Pl.Lg. 817a.: abs., of a suitor, φοιτῶν ἐναργὴς ταῦρος, ἄλλοτ᾽ αἰόλος δράκων . . ἄλλοτ᾽ ἀνδρείῳ κύτει βούπρῳρος S.Tr.11. of a dream that visits one frequently, haunts one, ἐν ὀνείρασι φοιτῶσα E.Alc.355; πολλάκις μοι φοιτῶν τὸ αὐτὸ ἐνύπνιον Pl.Phd.60e. resort to a person as a teacher, παρά σε ταῦτα μαθησόμενος Id.Smp.206b; παῖς ὢν ἐφοίτας ἐς τίνος διδασκάλου (sc. οἶκον); Ar.Eq.1235, cf. Pl.Prt.326c, Alc.1.109d; τῶν διδασκάλων ὅποι ἐφοιτῶμεν Is.9.28; εἰς τὰ διδασκαλεῖα φ. X.Cyr.1.2.6; εἰς παλαίστραν Pl.Grg.456d; πρὸς τὰς τοῦ γραμματιστοῦ θύρας Id.Erx.398e: later, c. dat., τοῖς μάγοις Philostr. VA1.26; διδασκάλοις Jul.Or.7.219c: abs., go to school, Ar.Nu.916, 938 (anap.); ἐδίδασκες γράμματα, ἐγὼ δ᾽ ἐφοίτων D.18.265: οἱ φοιτῶντες the schoolboys, Pl.Lg.804d, Isoc.15.183. of a physician, practise, Hp.Lex4. of things, esp. of objects of commerce, to come in constantly or regularly, be imported, ἐξ ἐσχάτης (sc. Εὐρώπης) ὅ τε κασσίτερος ἡμῖν φοιτᾷ καὶ τὸ ἤλεκτρον Hdt.3.115; κέρεα τὰ ἐς Ἔλληνας φοιτέοντα which are imported into Greece, Id.7.126; σῖτος δέ σφι πολλὸς ἐφοίτα corn came in to them in plenty, ib.23, cf. Lys. 32.15, X.HG1.1.35; come in, of tribute or taxes, τάλαντον ἀργυρίου Ἀλεξάνδρῳ ἡμέρης ἑκάστης ἐφοίτα Hdt.5.17, cf. 3.90: generally, ἀκάμας χρόνος . . ἀενάῳ ῥεύματι φ. E.Fr.594.2 (anap.); ᾧ μία τις πήρα, μία διπλοΐς, εἷς ἅμ᾽ ἐφοίτασκίπων travelled, AP7.65 (Antip.); of reports, λόγος ἐφοίτα was current, Plu.Fab.21; τὸ Σερτωρίου κλέος ἐφοίτα πανταχόσε Id.Sert.23; ἀρεταὶ πάντῃ φ. διὰ τῆς φήμης D.S.10.12; of fits of pain, ἥδε [νόσος] ὀξεῖα φοιτᾷ καὶ ταχεῖ, ἀπέρχεται S.Ph.808, cf. Hes. Op.103; of the καταμήνια, Arist.HA582b4, GA727b27; of recurrent καθάρσεις, Id.HA583a26; τὰ οὖρα καθαρὰ ἐφοίτα came clear, Hp. Epid.7.115; ἄνω φοιτᾷ ἡ ὀδύνη Id.Mul.1.63; of recurrent phenomena, such as rain, snow, hail, Arist.Mete.347b12, Pr.931a38.

foitazw
φοιτάζωφοιτ-άζω, = φοιτίζω, Hellad. ap. Phot.Bibl.p.532 B.

foiteia
φοιτείαφοιτ-εία, ἡ, = φοίτησις, Theognost.Can.25, Suid. (-τία).

foiths
φοίτηςφοίτ-ης, ου, ὁ, = κῆρυξ, Hsch.

foithsis
φοίτησιςφοίτ-ησις, εως, ἡ, regular or repeated going, mostly in pl., αἱ ἐπὶ τὰς θύρας φ. X.HG1.6.7; τῶν εἰς τοὺς γάμους καὶ γενέθλια φοιτήσεων resortings to marriages . . , Pl.Lg.784d. going to school, ib.764d (pl.): hence ἐκ φοιτήσεώς τινος of his school, Paus.5.17.4.

foithteon
φοιτητέονφοιτ-ητέον, one must resort, παρά τινα Pl.Tht.161e.

foiththr
φοιτητήρφοιτ-ητήρ, ῆρος, ὁ, = φοιτητής, Nonn.D.4.270: as Adj., = φοιταλέος, φ. Ἔρωτες in her train, Coluth. 100.

foithths
φοιτητήςφοιτ-ητής, οῦ, ὁ, one who regularly goes or comes; esp. disciple, pupil, Pl.R.563a, Euthd.295d, Alc.1.109d, Lg.779d, Phld.Acad.Ind. p.17M., AP7.122 (D.L.).

foithtos
φοιτητόςφοιτ-ητός, ή, όν, frequenting: φ. μανία ἐπὶ δεῖπνον Com.Adesp.782 (prob. anap.).

foitizw
φοιτίζωφοιτ-ίζω, poet. for φοιτάω, Ep.impf. -ίζεσκε h.Hom.26.8, cf. Call.Fr.9c P., A.R.3.54.

foitos
φοῖτοςφοῖτος, ὁ, a repeated going or coming: metaph., wandering of mind, σὺν φοίτῳ φρενῶν A.Th.661.

foitos
φοιτόςφοιτός, late spelling of φυτός (q. v.).

foizhazw
ϝοιζηάζωϝοιζηάζω, = οἰκειόομαι (quasi οἰκειάζω), GDI4966 (Crete).

fol
φορετρίζωφορ-ετρίζω, load beasts of burden, POxy.1069.16 (iii A. D., prob.); convey (written φολ-), ib.1589.16 (iv A. D.).

folamos
ὀλατοίὀλατοί, Id., cf. Orusap.EM622.9, Phot. ϝόλαμος (written γόλ-): διωγμός, Hsch. (cf. οὐλαμός).

foletron
φόλετρονφόλετρον, τό, = φόρετρον, PSI1.31.16 (ii A. D.), etc.

folidoeidhs
φολιδοειδήςφολῐδ-οειδής, ες, scaly, Orib.Fr.79.

folidoomai
φολιδόομαιφολῐδ-όομαι, Pass., to be covered with scales, Philum.Ven.18.1, 21.1.

folidwdhs
φολιδώδηςφολῐδ-ώδης, ες, = φολιδοειδής, v.l. for φολλικώδης in Hp.Epid.4.30.

folidwtos
φολιδωτόςφολῐδ-ωτός, ή, όν, clad in scales, of reptiles, opp. λεπιδωτός (of fishes), Arist.PA692b11, cf. HA490b24, al.; also of the signs Scorpio and Pisces, Heph.Astr.1.1; θώραξ φ. a coat of mail of small metal plates overlapping one another, scale-armour, Posidipp.26.8, Arr.Tact.3.5 (pl.); φ. χιτών Hld.9.15, v. l. for στολιδ- in X.Cyr.6.4.2; φ. φιάλη ornamented with a pattern of scales, Inscr.Délos1414aii 20, cf. 1416 Ai 100 (ii B. C.); παροψίδες, ὀξύβαφα, BGU781 i6, ii14 (i A. D.); also of the catkins of the filbert, μόρια φ. imbricated, Thphr.HP3.5.6.

folis
φολίςφολίς, ίδος, ἡ, horny scale, of reptiles, opp. λεπίς (of fishes), Arist. HA490b22, PA691a16, cf. A.R.1.221, Opp.C.3.438, Epic. ap. Sch. Nic.Th.257; but interchanged with λεπίς, D.S.17.105, etc.; φ. χαλκοῦ Hp.Vid.Ac.6. spot on a panther's or leopard's skin, Hld. 10.27. φ. λιθοκόλλητος a ceiling in mosaic work, D.S.18.26. a bandage, Heliod. ap. Orib.48.20.11.

folkos
φολκόςφολκός, ὁ, dub. sens., prob. bandy-legged, epith. of Thersites in Il.2.217; wrongly expld. by Sch. as squinting.

follic
φολλικώδηςφολλικώδης, ες, dub. sens. in Hp.Epid.4.30 (cf. φολιδώδης), full of cavities, spongy, acc. to Gal.19.153; scabby, acc. to Erot., who has φόλλιξ, ικος, ἡ, in sense of a scab, leprous sore.

follis
φόλλιςφόλλις, εως, ὁ, Lat. follis, bellows, AP9.528 (Pall.). a small coin, 1/288 of a solidus, OGI521.24, al. (Abydos, v/vi A.D.), Procop. Arc.25, Suid., Eust.136.13. property-tax, Zos.2.38, Cod.Just.12.2.2.

folues
φόλυεςφόλυες κύνες, expld. as πυρροί, with black mouths, Antim.98.

folunei
φολύνειφολύνει: μολύνει, καταπίμπλησιν, Hsch.

fonac
φόναξφόν-αξ, ᾱκος, ὁ, eager for blood, name of a dog, X.Cyn.7.5.

fonaw
φονάωφον-άω, Desiderative, to be athirst for blood, to be murderous, φονᾷ, φονᾷ νόος ἤδη S.Ph.1209 (lyr.); φονώσαισιν . . λόγχαις (Boeckh, after Sch., for φονίαισιν) Id.Ant.117 (lyr.), cf. Hp.Virg.1; ἐοικὼς φονῶντι Ael. VH2.44; τῷ ἐξ Ἄρεος φονῶντι ib.3.9; φονῶν τὸ ὄμμα Philostr. Jun.Im.9.

fonergaths
φονεργάτηςφον-εργάτης [ᾰ], ου, ὁ, = φονεύς, as Adj., Sch.rec.A.Th. 122.

foneuma
φόνευμαφόν-ευμα, άτος, τό, that which is destined for slaughter, of Ion, E.Ion1495 (lyr.).

foneus
φονεύςφον-εύς, ὁ, gen. έως, Ep. ῆος Il.9.632; acc. φονέα (in first foot of trim.) S.OT362,721; in E. φονέᾰ, Hec.882: nom.pl. φονέες Lesb.Rh.3.8, Att. φονῆς Antipho 4.2.7; acc. φονέας Id.2.3.8, 4.3.1, Lys.12.96, Call. in PSI11.1218a32, etc.; but contr. φονεῖς Plu.2.162e
slayer, Il. l. c., 18.335, Od.24.434, Hdt.1.45, etc.; δικαιοτάτου δὲ φονῆος Pisand.10; τῷ φονεῖ τἀδελφοῦ τὴν δεξιὰν δέδωκε Arist.Ath.18.6.; αὐτόχειρας καὶ φονέας Isoc.4.111; φονέας αὑτῶν self-murderers, Lys. l. c.; τοσούτῳ μᾶλλον φονεύς ἐστιν is so much more justly accounted a murderer, Antipho 4.3.3; οὐχὶ τὴν ἐμὴν φονέα νομίζων χεῖρα E.IT586; ἀκουσίως τινὸς φ. γενέσθαι Pl.R.451a; of the sword on which Ajax had thrown himself, S.Aj.1026: as fem., μητέρα φονέα οὖσαν Antipho 1.3 (ὁ φ., even of a woman, ib.20). σοῦ φονέως μεμνημένος you, my destroyer, S.OC1361. metaph., τῆς ὑμετέρας εὐσεβείας φονῆς Antipho 4.2.7.

foneusimos
φονεύσιμοςφον-εύσιμος, η, ον, that may be slain, Sch.BT Il.22.13.

foneuteon
φονευτέονφον-ευτέον, one must kill, Lib. Or.46.10.

foneuths
φονευτήςφον-ευτής, οῦ, ὁ, = φονεύς, LXX 4 Ki.9.31, Pr.22.13.

foneutikos
φονευτικόςφον-ευτικός, ή, όν, murderous, deadly, Sch.Nic.Th.1, etc.

foneutria
φονεύτριαφον-εύτρια, ἡ, fem. of φονευτής, murderess, Sch.E.Or.260.

foneuw
φονεύωφον-εύω, murder, kill, τινα Hdt.1.35, 211, al., A.Th.340 (lyr.), S.OT716, etc.; c. dupl. acc., [φόνον] φ. τινά Sch.E.Hec.335: abs., καὶ τίς φονεύει; S.Ant.1174, cf. El.34
Pass., to be slain, Pi.P.11.17, E.IA1317 (lyr.), Th.8.95. of an animal, ἐὰν . . ζῷον . . τι φονεύσῃ τινά Pl.Lg.873e. stain with blood, φασγάνῳ δέρην E.IA875 (troch.).

fonh
φονήφον-ή, ἡ, always, exc. in Suid., in pl., carnage, esp. on the field of battle, ἀσπαίροντας ἐν ἀργαλέῃσι φονῇσιν Il.10.521; ἐν φοναῖς καλῶς πεσόντ᾽ A.Ag.447 (lyr.); ἐν φοναῖς πεπτῶτ᾽ ἄθαπτον S.Ant.696; ἔτι ἐν τῇσι φονῇσι ἐόντας Hdt.9.76; κομισθέντα ἐκ τῶν φονῶν Ael.NA5.1; also of slain beasts, θηρὶ μαχέσσασθαι ἕλικος βοὸς ἀμφὶ φονῇσιν Il.15.633; ἐν φοναῖς θηροκτόνοις E.Hel.154. blood shed by slaying, θῆκέ τ᾽ Αἴγισθον ἐν φοναῖς laid him weltering in his blood, Pi.P.11.37, cf. Ael.NA1.18,3.21; φονῶν is prob. for φόνων in S.El.11, Tr.558; so ἑρπετὰ καὶ δάκετα . . ὑπ᾽ ἐμᾶς πτέρυγος ἐν φοναῖς ὄλλυται come to a bloody end, Ar.Av.1070 (lyr., paratrag.); ποίῳ δὲ κἀπελύσατ᾽ ἐν φοναῖς τρόπῳ; what was the manner of her bloody end? S.Ant.1314; φοναῖς murderously, ib.1003 (expld. as Adj. by Sch., cf. φονός).

fonhs
φονήςφον-ής, Arc. for φονεύς, IG5(2).262.26, 30 (Mantinea, v B. C.).

fonikos
φονικόςφον-ικός, ή, όν, inclined to slay, murderous, γένος -ώτατον Th.7.29, cf. Pl.Phdr.252c, D.S.18.33, J.BJ2.21.1 (Sup.), Ael.VH14.41 (Comp.), Hierocl. in CA11p.440M., etc.; φ. ἀδίκημα blood-guiltiness, Lycurg.52; τὸ φ. a murderous disposition, Ael.VH2.17, 6.8; οἱ -ώτατοι (sc. πυρετοί) most malignant, Hp.Judic.7. Adv. φον-κῶς Demetr.Lac.Herc.1014.37, Poll.6.192; πολεμεῖν Polyaen.4.3.30: Comp. -ώτερον J.BJ4.9.10; -ωτέρως Lyd. Ost.56. of murder or homicide, φ. δίκαι trials for homicide, Antipho 4.1.1, Arist.Pol.1275b10; φ. νόμοι laws respecting homicide, D.9.44, 21.43; φ. δικαστήριον Arist.Pol.1300b24; τὰ φ. murderous acts, homicides, Isoc.4.40, Arist.Pol.1269a1, 1274b24.

fonios
φόνιοςφόν-ιος, ον, also ος, α, ον A.Ch.312 (anap.), S.Tr.831 (lyr.), poet.Adj. (cf. φοίνιος), the prose form being φονικός, bloody, φ. σταγόνες A.Ch.400 (anap.); τραῦμα E.Rh.750 (anap.). blood-stained, χεῖρες A.Eu.317 (anap.); φ. πέλεκυς S.El.99 (anap.); ὄνυξ E.Hel.1089, etc. murderous, deadly, δράκων A.Pers.82 (lyr.); πληγή Id.Ch.312 (anap.); Άΐδας S.OC1689 (lyr.); ὁρμά Ar.Av.345 (lyr.): metaph., φ. ἄλγεα Pi. Fr.132; ἄχεα E.Ph.1031 (lyr.): γῆρας Id.HF649 (lyr., s. v. l.): neut. pl. as Adv., φόνια δερκόμενον Ar.Ra.1337 (lyr.). of actions, etc., murderous, ἀγών E.Or.334 (lyr.), Arist.Fr.674 (pl.); ἔργα φ. deeds of blood, E.El.1178 (lyr.); φ. κατάραι ib.1324 (lyr.); for φονίᾳ νεφέλᾳ, S.Tr.831 (lyr.), v. νεφέλη 1.2.

fonoadan
φοράδηνφοράδην [ᾰ], Dor. φονο-άδαν, Adv. borne along, borne or carried in a litter or the like , as a sick person, E.Andr.1166 (anap.), Rh.888 (anap.), IG42(1).122.27 (Epid., iv B. C.); φ. ἦλθον οἴκαδε D.54.20; φ. ἀνακομίζεσθαι, ἐκκομίζεσθαι, D.C.56.45, Luc.DMort.14.5; ἐν κλινιδίῳ φ. κομισθείς Plu.Cor.24. with rushing motion, violently, S. OT1310 (anap.).

fonoeidhs
φονοειδήςφονο-ειδής, ές, blood-coloured, Zos.Alch.p.216 B.

fonoeis
φονόειςφονό-εις, εσσα, εν, sanguinary, φάλαγξ Epigr.Gr.874a8 (Cyzicus).

fonofonths
φονοφόντηςφονο-φόντης = φονεύς, only in compds., e.g. Ἀργει-, βροτο-φόντης, etc.

fonoktonew
φονοκτονέωφονο-κτονέω, pollute with murder or blood, LXXNu.35.33, Ps.105(106).38.

fonoktonia
φονοκτονίαφονο-κτονία, ἡ, deed of murder, ib.1 Ma.1.24.

fonoktonos
φονοκτόνοςφονο-κτόνος, ον, murdering, slaughtering, Hsch. s.v. φονίαις.

fonolibhs
φονολιβήςφονο-λῐβής, ές, blood-dripping, θρόνος A.Eu.164 (lyr.); φ. τύχα murder, Id.Ag.1427 (lyr.).

fonorutos
φονόρυτοςφονό-ρῠτος, ον, blood-reeking, Id.Th.938 (lyr.).

fonos
φόνοςφόνος, ὁ, (θείνω) murder, slaughter, τεύξασα πόσει φόνον Od.11.430; τοίσδεσσι φόνον καὶ κῆρα φυτεύει 2.165; φ. ῥάπτειν 16.379; μερμηρίζειν 2.325; ὁρμαίνειν 4.843; σμικρῇσι φόνον φέρει ὀρνίθεσσι Il. 17.757, etc.; φόνον πράσσειν Pi.N.3.46; ἀκούσιον φ. ἐξεργάσασθαι Pl. Lg.869a; βουλεῦσαί τινι S.Aj.1055; ἔθου φόνον Id.OC542 (lyr.); ἐκπορίζειν E.Ion 1114; of arrows, φ. προπέμπειν S.Ph.105; τὸν Δωριέος πρὸς Ἐγεσταίων φόνον ἐκπρήξασθαι exact vengeance for the killing . . , Hdt.7.158; κατὰ ζῴων φόνου καὶ μὴ φόνου ὧδε ἔχει killing or not-killing, Democr.257; in poet. phrases, φ. συρίζειν, κινύρεσθαι, πνεῖν, A.Pr.357 (s. v.l.), Th.123 (lyr.), Ag.1309; φ. τινός the murder of . . , Id.Eu.580, etc.; φ. Ἑλληνικὸς μέγιστος slaughter of Greeks, Hdt.7.170; ὅμαιμος αὐθέντης φ. A.Eu.212; πατρῷος S.El.955; πολύκερως, ἄρνειος φ., Id.Aj. 55,309; ἐπὶ φόνῳ πράσσεις φόνον E.Or.1579, cf. HF1084 (lyr.); γέρων φ. μηκέτ᾽ ἐν δόμοις τέκοι A.Ch.805 (lyr.), etc.; ὁ ὑπὸ Θήβης Ἀλεξάνδρον φ. Plu.2.856a; ὁ κατὰ τῶν πολιτῶν φ. D.S.19.8: pl., φόνοι τ᾽ ἀνδροκτασίαι τε Od.11.612 (personified in Hes.Th.228); ἔμφυλοι φ. ἀνδρῶν Thgn.51, cf. S.OC962. in law, murder, homicide, δικάζειν τοὺς βασιλέας αἰτιῶν φόνου Lex Dracontis ap.IG12.115.12; φόνου διώκειν τινά Antipho 6.9; δικάζειν δίκας φόνου Id.5.11; παραδοῦναι φόνου δίκην Id.6.42; ἁλῶναι Id.5.59, etc.; φεύγειν Lycurg. 133 (poet., παίδων φόνον φεύγουσα fleeing from . . E.Med.795); ἔνοχοι τῷ φόνῳ Antipho 1.11; φόνου ὑπόδικος D.54.25; φόνου καθαρός, ἁγνός, Pl.R.451b, Lg.759c: ἀκούσιος φ. D.23.72; φόνων ἀπέχεσθαι Ar.Ra.1032 (anap.); αἱ τῶν φ. δίκαι Pl.Lg.778d; φόνοι . . φόνοις δεόμενοι καθαίρεσθαι ib.870c, al.; λαγχάνονται αἱ τοῦ φ. δίκαι πρὸς [τὸν βασιλέα] Arist.Ath.57.2. death as a punishment, φ. προκεῖσθαι δημόλευστον S.Ant.36. blood when shed, gore, ἂμ φόνον, ἂν νέκυας Il.10.298; κέατ᾽ ἐν φόνῳ 24.610; ἐρευγόμενοι φόνον αἵματος 16.162; φ. κέχυται γυναίκων Alc.Fr.153 Lobel; φόνον κεύθειν Emp. 100.4; μέλανι ῥαίνων φόνῳ πεδίον Pi.I.8(7).55; φόνου κηκίς A.Ch. 1012; ἐμοῦσα θρόμβους οὓς ἀφείλκυσας φόνου Id.Eu.184; σταγόνες S.OT1278; σταλαγμοί E.Hec.241; χεῖρα χραίνεσθαι φόνῳ S.Aj.43; of a sacrifice, ταυρείου φόνου A.Th.44; Ἕλλην οὗ καταστάζει φ. E.IT72; rarely in Prose of blood, Hp.Morb.2.73. corpse, πρὶν ἴδω τὸν Ἑλένας φόνον . . κείμενον E.Or.1357 (lyr.); ἐπὶ φόνῳ χαμαιπετεῖ ματρός ib.1491 (lyr.). rascal that deserves death, gallowsbird, a Dorian phrase, EM662.4. of the agent or instrument of slaughter, φόνον ἔμμεναι ἡρώεσσι to be a death to heroes, Il. 16.144, cf. Od.21.24; of poison, Mim.Oxy.413.180; ἐν φόνῳ μαχαίρας LXX Ex.17.13, De.13.15(16), 20.13; without ἐν, Nu.21.24. = ἀτρακτυλίς, Thphr.HP6.4.6.

fonos
φονόςφονός, ἡ, murderess, τὰν Πελίαο φονόν Pi.P.4.250 (φόνον codd.). φονός, ή, όν, murderous, dub. in S.Ant.1003 (v. φονή 11).

fonourgos
φονουργόςφονουργός, όν, murderous, Sch.rec.S.El.1150.

fonow
φονόωφονόω, stain with blood, πεφονωμένον ἔγχος Opp.C.4.192.

fonwdhs
φονώδηςφονώδης, ες, like blood, ὀσμὴ φ. a smell as of blood, Thphr.HP6.4.6. bloodthirsty, LXX 4 Ma.10.17; βλέπειν φονῶδές τι Alciphr. 3.21. Medic., deadly, malignant, πυρετός Hp.Morb.2.67.

fora
φοράφορά, Ion. φορή, ἡ: (φέρω)
A. as an act, (from Act.) carrying, φορᾶς . . φθόνησις οὐ γενήσεται there shall be no refusal to carry thee, S.Tr.1212; ἐν φορᾷ, i. e. in their arms, Id.Fr.327; θυρώτοιν φορᾶς payment for carrying . . , IG42(1).102.305 (Epid., iv B. C.); ψήφου φ. casting one's vote, E.Supp.484, cf. Pl.Lg.949a; ἡ φ. καθάπερ πεττῶν movement as of the men in draughts, ib.739a. gestation, τριετὴς φ. cj. in IG42(1).121.10 (Epid., iv B. C.). bringing in of money, payment, χρημάτων Th.1.96; δασμοῦ, δασμῶν, Pl.Lg. 706b, X.Cyr.8.6.16; αἱ ὑπόλοιποι φοραί the remaining instatments, Lys.Fr.1.4, cf. Ostr.Bodl.iii 280 (i A. D.), al. φ. ἐργάτου, = latura, perh. a workman's pay, Gloss. (latura is also glossed φόρετρον, ibid.; also onus, sarcina, ibid.). fare, freight, πόση τις ἡ φ.; Eup.271, cf. Ar.Fr.300. bringing forth, productiveness, καρποῦ Thphr.CP3.14.5; opp. ἀφορία, Pl.R.546a, cf. Arist.GA750a23; of animals, Ael.NA17.40; πτηνῶν Gp.1.8.9. (from Pass. φέρομαι) being borne or carried along, motion, of the universe and heavenly bodies. ἡ . . θεία τοῦ ὄντος φ. Pl.Cra.421b, cf. Ti.39b, 81a; ἡ σύμπασα οὐρανοῦ ὁδὸς καὶ φ. Id.Lg.897c; ἡ τῶν ἄστρων φ. καὶ ἡλίου Id.Grg.451c; ἄστρων φοραί Id.Smp.188b; χειρῶν φ. Hp.Prog.4; σφαίρας φοραί Pl.Lg.898b; ἡ φ. καὶ κίνησις Id.Cra.434c, Tht.152d; χρόνος . . μέτρον φορᾶς Id.Def.411b; τύχη φ. ἀδήλου εἰς ἄδηλον ibid.; defined by Arist. as = κίνησις κατὰ τόπον, Ph.243a8, cf. GC319b32; κίνησίς ποθέν ποι Id.EN1174a30; γένεσίς ποθέν ποι Id.Cael.311b33; φορᾷ ἰέναι Pl.R.617b; κυκλεῖσθαι . . τὴν αὐτὴν φ. ib.a; μίαν φορὰν κινεῖται Id.Plt.269e; τό τάχος τῆς φ. Epicur.Ep.1p.10U. range, φ. ἀκοντίου Antipho 3.2.5. rapid motion, rush, πινέτω κατὰ φορὰν ἡμικοτύλιον let him drink half a cotyle at a draught, Hp.Int.35; γαστρὸς φοραί Thphr.Fr.10.3. of persons, impulse, ἡ τοῦ πλήθους φ. Plb.10.4.3; ἄλογος φ. Id.30.2.4; ἀκολουθήσομεν ἀλόγως ταῖς τῶν πολλῶν φ. Epicur.Nat.127 G.; πρὸς τὸν νεωτερισμόν Plu.Galb.4; παῖς . . φορᾶς μεστός Id.Them.2; στρατηγὸς μεστὸς φορᾶς Lib.Or.49.19: pl., ib.1.2; also, forceful flow of narrative, Luc.Dem.Enc.7. tendency, line of thought or action, κατὰ τὰς φ. τῶν Στωϊκῶν on Stoic lines, Phld.Rh.2.296 S., cf. Id.Herc.1251.19, Luc.Par.29. φ. πραγμάτων force of circumstances, D.18.271: forceful quality, ἡ τοῦ οἴνου [ὑγρότης] φ. ἔχει πολλὴν καὶ δύναμιν Plu.2.132e; φορᾶς σωματικῆς εἰς ἡμᾶς γιγνομένης, of the influences of the stars, Plot.2.3.2; ἄχρις οὗ φ. γένηται, of a favourable wind, Plu.Mar. 37; favour, τοῦ βασιλέως Philostr.VS2.32. time, occasion, πέντε ἢ ἓξ φορὰς τὸν μῆνα Dsc.Eup.2.2 (interpol.), cf. Tz.H.13.58. as a thing, that which is borne, esp., load, freight, burden, μίαν φ. ἐνεγκεῖν Plu.Ant.68. rent, tribute, X.Cyr. 3.1.34: pl., contributions, D.21.101; φέροντα σωτηρίας φορὰν πλήρη τῇ πατρίδι Id.25.21; of the contribution to an ἔρανος, Antiph.124.9, Hyp.Ath.11; of contributions in kind, οἴνου φορὴ ἐς τὰ ψυκτήρια SIG57.44 (Milet., v B. C.). that which is brought forth, fruit, produce, crop, κατανοήσας ἐλαιῶν φορὰν ἐσομένην a large crop, Arist. Pol.1259a11, cf. HA553a22,b23; σίτου φ. καὶ τῶν ἄλλων καρπῶν SIG 589.30 (Magn.Mae., ii B. C.); ἡ τοῦ Νείλου φ. τε καὶ αὔξησις CPHerm. 6.4 (iii A. D.): metaph., φορὰ προδοτῶν a large crop of traitors, D.18.61, D.S.16.54; ῥητόρων Aeschin.3.234; φ. γάρ τίς ἐστιν ἐν τοῖς γένεσιν ἀνδρῶν a succession of crops, Arist.Rh.1390b25.

foradion
φοράδιονφοράδιον, τό, Dim. of φοράς 11, POxy.922.9 (vi A. D.), PKlein.Form.1096 (vi A. D.).

forakiwdhs
φορακιώδηςφορακιώδης, v. φαρκιδώδης.

foras
φοράςφοράς, άδος, ἡ, fruitful, Thphr.HP4.16.2. Subst., brood-mare, PHolm.2.32, 9.11, PLond.1821.81, Hsch.

forba
φόρβαφόρβα, Hsch.

forbadikos
φορβαδικόςφορβ-ᾰδικός, ή, όν, characteristic of the 'herd', ὅσον ἔνεστι τῇ ψυχῇ φ. καὶ ἀγελαῖον καὶ ἀξύνετον λόγου Plu.2.713b.

forbaia
φορβαίαφορβ-αία, ἡ, late form of φορβειά, LXXJb.40.20(25), Hsch.

forbaia
φορβειάφορβ-ειά, ἡ, (φέρβω), written φορβεά PCair.Zen.781.16 (iii B. C.), Sor.Fasc.14, al.; φορβέα cod. Hsch.; also φορβαία (q. v.)
halter by which a horse is tied to the manger, τῆς ἐπιφατνιδίας φ. X.Eq.5.1; περιεζῶσθαι τὴν φ. Arist.Pol.1324b16; οἱ ἵπποι ἀπὸ φορβειᾶς ἄγονται Str.15.1.52; ἐκ φ. ἕλκειν [ὄνον] Luc.Asin.51. mouthband of leather put like a halter round the lips of fifers or pipers, to assist them in regulating the sound, Ar.V.582 (anap.), Plu.2.456b: hence φυσᾷ . . φορβειᾶς ἄτερ blows the pipes without this check, i. e. too loud, S.Fr.768. a bandage, Heliod. ap. Orib.48.39 tit., Sor.l.c., Paul.Aeg.6.92.

forbaios
φορβαῖοςφορβ-αῖος, α, ον, giving pasture, ὄρη Call.Lav.Pall.50.

forbamwn
φορβάμωνφορβ-άμων [ᾱ], ονος, ὁ, ἡ, = φορβάς 1, Hymn.Is.9.

forbanta
φόρβανταφόρβ-αντα: ἰατρικὰ φάρμακα, Hsch.

forbas
φορβάςφορβ-άς, άδος, ὁ, ἡ (φέρβω) giving pasture or food, φ. γαῖα bounteous earth, S.Ph.700 (lyr.); but φ. γῆ land that nourished me, Id.Fr.300. out at grass, grazing, φορβάδες ἵπποι, opp. τροφίαι (horses kept in the stable), Arist.HA604a22; πῶλος ὅπως ἅμα ματέρι φορβάδι E.Ba.167 (lyr.); οἷον . . πώλους ἐν ἀγέλῃ νεμομένους φορβάδας τοὺς νέους κέκτησθε Pl.Lg.666e; αἴξ Nic.Th.925; σύες A.R. 2.1024: abs., mare, Opp.C.1.386, Hippiatr.15, Epic. in BKT5(1).112. metaph. of women who support themselves by prostitution, Pi.Fr.122.15, S.Fr.720, cf. Poll.7.203.

forbasia
φορβασίαφορβ-ᾰσία, ἡ, = φορβειά 1, Suid.

forbh
φορβήφορβ-ή, ἡ, pasture, food, in Hom. only of horses and asses, fodder, forage, Il.5.202, 11.562; of men, καρποὺς ἐς φ. κατατίθεσθαι Hdt.1.202, cf.4.121, al.; πληρωθέντες φορβῆς καὶ οἴνου Id.1.211, cf. S.Ph.43,162 (anap.); of birds of prey, ὄρνισι φ. παραλίοις γενήσεται Id.Aj.1065, cf. Ar.Av.348 (lyr.). metaph., fuel, AP5.238 (Paul.Sil.).

forbia
φόρβιαφόρβ-ια: φάρμακα, οἱ δὲ

forbion
φόρβιονφόρβ-ιον, τό, a plant, Salvia Horminum, Gal.12.152; cf. φορμίον.

forbon
φόρβονφόρβ-ον: ἀπάνονα, Hsch.

forbon
φορβόνφορβ-όν, τό, = φορβή: pl., φορβά, τά, Orph. A.1113; φόρβα Hsch. s.v. φόρβια.

forbuta
φόρβυταφόρβ-υτα: οὖλα (Elean), Id.

foreaforos
φορεαφόροςφορεᾱφόρος or φορειᾱφόρος, ὁ, litter-bearer, Plu.Galb.25, D.L. 5.73; φοριοφόρος, Gloss.

foreia
φορειάφορ-ειά, ἡ, = βόρβορος, Hdn.Gr.1.291; cf. Lat.foria.

foreion
φορεῖονφορ-εῖον, τό, (φορά, φέρω) litter, sedan-chair, Din.1.36, Plb.30.25.18 (pl.), Sor. 1.49, Plu.Eum.14, D.L.5.41, etc.; written φόριον, LXX 2 Ma.3.27. beast of burden, ib.Ge.45.17. porter's wages, Poll.7.133.

forema
φόρεμαφόρ-εμα, ατος, τό, later form for φόρημα, Phot., Suid. s.v. φάκελλος.

foreqron
φόρεθρονφόρεθρον, v. φόρετρον.

foreqron
φόρετρονφόρ-ετρον, τό, expenses of transport, PCair.Zen.13.2 (iii B. C.), Wilcken Chr.30i7 (iii/ii B. C.), Ostr.Bodl. ii 14 (ii/i B. C.), Poll.7.133, etc.; also φόρεθρον, Gloss.

foresis
φόρεσιςφόρ-εσις, εως, ἡ, wearing of apparel, Id. s.v. τριβή, Sch.Ar.Av.156.

foreskw
φορέσκωφορ-έσκω, = φορέω, φέρω, bring, [οἷς] κλέος οἶδα φορέσκειν Ramsay Studies in the Eastern Roman Provinces p.128.

foreus
φορεύςφορ-εύς, gen. έως, Ep. ῆος, ὁ, bearer, carrier, Il.18.566, A.R.1.132. litter-bearer, Plu.Art.22. [ἵππος] φ. pack-horse, sumpter-horse, Id.Aem.19.

foreuw
φορεύωφορ-εύω, = sq., Hsch.

forew
φορέωφορ-έω, Ep. subj. 3sg. φορέῃσι Od.5.328, 9.10; Ep. inf. φορῆναι (as if from Φόρημι) Il.2.107, 7.149, Od.17.224; φορήμεναι Il.15.310: impf. ἐφόρεο<*>ν Od.22.456, 3sg. ἐφόρει Il.4.137; Ion. φορέεσκον 2.770, 13.372: fut. φορήσω Scol.9 (cf. Ar.Lys.632), X.Vect.4.32; later φορέσω LXX Pr.16.23: aor. ἐφόρησα IG42(1).121.95 (Epid., iv B. C.), Call.Dian. 213, Ep. φόρησα Il.19.11, (δια-, ἐκ-) Is.6.43,42; later ἐφόρεσα LXX Si.11.5, f.l. in Is.4.7, Aristid.Or.48(24).80, Sammelb.7247.33 (iii/iv A. D.)
Med., fut. φορήσομαι Hsch.; in pass. sense, Plu.2.398d: aor. ἐφορησάμην (ἐξ-) Is.6.39
Pass., Aeol. pres. φορήμεθα Alc.18.4: aor. ἐφορήθην (ἐν-) Plu.2.703b: pf. πεφόρημαι Pl.Ti.52a; plpf. πεφόρητο Orph.A.816
Frequentat. of φέρω, implying repeated or habitual action, ἵπποι οἳ φορέεσκον ἀμύμονα Πηλεΐωνα Il.2.770, cf. 10.323; τά τε νῆες φορέουσι Od.2.390; of a slave, ὕδωρ ἐφόρει 10.358, cf. Il.6.457; μέθυ οἰνοχόος φ. Od.9.10; θαλλὸν ἐρίφοισι φ. 17.224; of the wind, bear to and fro, bear along, ἄνεμος ἄχνας φορέει Il.5.499, cf. 21.337, Od.5.328; σώματα . . κύμαθ᾽ ἁλὸς . . φορέουσι 12.68; τόφρα δέ μ᾽ αἰεὶ κῦμα φ. 6.171; so ἀγγελίας ἐφόρεε conveyed messages habitually, served as a messenger. Hdt.3.34 (nisi leg. ἐσεφόρεε); φ. θρεπτήρια, of Oedipus carrying about food in a wallet, like a beggar, S.OC1262; λόγχαν ἔτη ἐφόρησε ἓξ ἐν τᾷ γνάθῳ IG42(1).121.95 (Epid . . iv B. C.): abs., ἐγ γαστρὶ ἐφόρει τρία ἔτη was pregnant, ib. 14
Pass., v. infr.11. most commonly of clothes, armour, and the like , bear constantly, wear, [σκῆπτρον] ἐν παλάμῃς φ. δικασπόλοι Il. 1.238; μίτρης ἣν ἐφόρει 4.137; θώρηξ χάλκεος, ὃν φορέεσκε 13.372, cf. Od.15.127, Hdt.1.71, etc.; φ. ἐσθήματα S.El.269; στολάς Id.OC 1357; ζεῦγος ἐμβάδων Ar.Eq.872; ἱμάτιον Id.Pl.991, Pl.Tht.197b; δακτύλιον Ar.Pl.883. of features, qualities, etc., of mind or body, possess, hold, bear, ἀγλαΐας φ. to be pompous or splendid, Od.17.245; φ. ὄνομα S.Fr.658; ἦθος Id.Ant.705; δόξαν Arch.Pap. 1.220 (ii B. C.); ἕνα γομφίον μόνον φ. Ar.Pl.1059; γλῶτταν Pl.Com. 51; ἀπόνοιαν φορεῖς you are mad, PGrenf.1.53.15 (iv A. D.); with gen. or adj. added, σκέλεα φ. γεράνου Hdt.2.76; ἰσχυρὰς φ. τὰς κεφαλάς Id.3.12, cf. 101; ποδώκη τὸν τρόπον φ. Trag.Adesp.519; γένειον διηλιφὲς φ. S.Fr.564; ὑπόπτερον δέμας φ. E.Hel.619; λῆμα θούριον φ. Ar.Eq.757; ῥύγχος φ. ὕειον Anaxil.11; καλάμινα σκέλη φ. Pl. Com.184; ὥσπερ σέλινον οὖλα τὰ σκέλη φ. Com.Adesp.208; τὸ στόμ᾽ ὡς κομψὸν φ. Alex.98.21 (troch.). bear, suffer, Phld.Lib.pp.59,62O. (dub. l. in both), Plu.2.692d, Opp.C.1.298. of Time, extend, last, ἃ φορεῖ ἐπὶ ἡμέρας δεκαπέντε dub. sens. in PFlor.384.54 (v A. D.). Pass., to be borne along, ἐν ῥοθίοις A.Th. 362 (lyr.); φορούμενος πρὸς οὖδας S.El.752; κόνις δ᾽ ἄνω φορεῖθ᾽ ib. 715; ἄνω τε καὶ κάτω φ. E.Supp.689; πολλοῖς διαύλοις κυμάτων φ. Id.Hec.29, cf. Plu.2.398d; πεφορημένον ἀεί always in motion, Pl.Ti. 52a: hence, to be storm-tossed, νᾶϊ φορήμεθα σὺν μελαίνᾳ Alc.18.4, cf. Ar.Pax144; ποσσὶ φ. Theoc.1.83, cf. Bion 1.23: metaph., δόξαις φορεῖται τοπαζόμενα Pl.Epin.976a. to be carried away, Th.2.76; simply, to be shifted, Dam.Pr.293. Med., fetch for oneself, fetch regularly, E.El.309; λευκανίηνδε φορεύμενος putting food into one's mouth, A.R.2.192.

forganh
φοργάνηφοργάνη: ἡ ἀραιότης, Hsch.

forhdon
φορηδόνφορ-ηδόν, Adv. bearing like a bundle, φ. ἄρασθαί τι Luc.Tim.21.

forhma
φόρημαφόρ-ημα, ατος, τό, that which is carried, load, S.Ph.474; φ. φρυγάνων Aen.Tact.29.7; metaph., burden, A.Fr.392, E.Fr.643; ἄσηρον φ. Hp.Art.35; οἷον φ. ὁ φόβος X.Cyr. 3.1.25, cf. Hier.8.10. that which is worn, Poll.7.95: hence of ornament or dress, βουβάλια, καρπῶν . . φορήματα worn upon the wrists, Diph.59; ἡ χλαῖνα ἡρωϊκὸν φ. Ammon.Diff.p.140 V., cf. Phld.Piet.17, D.H.2.72, Plu.Dem.30, Luc.Dem.Enc.21; σκῆπτρον, βασιλικὸν φ. Corn.ND9, etc. of a harp, Paus.9.30.2. = Lat. ferculum, as borne in triumphs, Plu.Sull.38, Luc.37. collect. for οἱ φορεῖς, Plb.8.29.7.

forhmenai
φορήμεναιφορ-ήμεναι, φορ-ῆναι, v. φορέω.

forhsis
φόρησιςφόρ-ησις, εως, ἡ, wearing, τῶν πιλωτῶν D.H.2.64; ἱματίου Aeschin.Socr. 41. = φορά A. 11, being borne, D.H.2.49.

forhteos
φορητέοςφορ-ητέος, έα, έον, bearable, κακά Procop.Goth.23.

forhtikos
φορητικόςφορ-ητικός, ἡ, όν, producing motion, φ. αἰθέριος οὐσία Theo Sm.p.149 H.

forhtos
φορητόςφορ-ητός, ή, όν, also ός, όν E. Hipp.443, Luc.Salt.27: borne, carried, φορητὰ κυμάτεσσιν Pi.Fr. 88.1; φ. ὕδωρ Str.3.2.8; φ. ὑπὸ (v.l. ἐπὶ) δελφίνων Plu.2.163c; of the planets, Poll.4.156. to be carried, moveable, οἰκίαι Ph.2.238; ἱερόν ib.146: metaph., ἄστατος καὶ φ. constantly moving, Id.1.219; [φύσις] μετάβολος καὶ φ. Plu.2.428b; τὸ τῆς φύσεως φ. Hierocl. in CA7p.429M. bearable, endurable, A.Pr.979; Κύπρις γὰρ οὐ φορητός E.l.c.; φορητὸς ἡ ᾠδή Luc. l.c., cf. Tim.23, Jul.Gal. 201e; ἐμβολὴ οὐ φ. irresistible, Arr.Tact.12.10.

fori
φορίφορί: τὸν ὑπὲρ τοῦ ἀγροῦ σῖτον, Hsch. (cf. φορικός).

forigges
φόριγγεςφόριγγες, αἱ, truffles, Hsch.