febomai
φέβομαιφέβομαι, poet. Pass., only pres. and impf., = φοβέομαι, to be put to flight, flee in terror, οἱ δ᾽ ἐφέβοντο κατὰ μέγαρον Od.22.299; ἔνθα καὶ ἔνθα φέβοντο Il. 15.345; ἔνθα καὶ ἔνθα διωκέμεν ἠδὲ φέβεσθαι 8.107; αἴ κε φέβωμαι πληθὺν ταρβήσας 11.404; μένον ἔμπεδον οὐδὲ φέβοντο 5.527; ὑπ᾽ Ἀργείοισι φέβοντο 11.121; πεδίονδε φέβεσθαι A.R. 3.1345: c. acc., flee from, φεβώμεθα Τυδέος υἱόν Il.5.232. (Cf. φόβος, φοβέω, φοβερός, Lith. běgti 'run'.)
fecakatioi
ϝεξακάτιοιϝεξακάτιοι, v. ἑξακόσιοι.
feggaion
φεγγαῖονφεγγαῖον, prob. f.l. for φεγγέων (gen. pl. of φέγγος) in Aen. Tact.10.26.
feggiths
φεγγίτηςφεγγίτης [ῑ], ου, ὁ, = σεληνίτης, Plin.HN36.163, Alex.Aphr.in Sens.29.7, Tz.ad Lyc.98.
feggobolew
φεγγοβολέωφεγγοβολέω, = ἀκτινοβολέω, ἀκτῖσι Σελήνην Man.4.367, cf. 264, 571: shine, ib.527.
feggos
φέγγοςφέγγος, εος, τό, light, splendour, lustre, τῆλε δὲ φ. ἀπὸ χροὸς ἀθανάτοιο λάμπε θεᾶς h.Cer.278; τὸ φ. τῆς χρόας Duris 14 J.; τὸ φ. τῆς δόξης Κυρίου LXXEz.10.4; φ. ἀστραπῆς ὅπλων ib.Hb.3.11: freq. like φάος, of daylight, either abs. or with some word added, φ. ἡλίου A.Pers.377, S.Tr.606, etc.; τὸ φ. τοῦ θεοῦ E.Alc.722; without the Art., φ. εἰσορᾶν θεοῦ Id.Or.1025, cf. S.Aj.673; ὦ φέγγος ib.859, E.El.866; ὦ φ. ἡμέρας A.Ag.1577; δεκάτῳ φέγγει ἔτους in the tenth year, ib.504. moonlight, X.Cyn.5.4; νυκτερινὰ φέγγη, opp. ἡμερινὸν φῶς, Pl.R.508c; ἐὰν τὸ φ. ἐκλείψῃ Cat.Cod.Astr.4.172, cf. Nonn.D.38.255; φῶς ἡμέρας, φέγγος σελήνης Hsch. s.v. φέγγος; τὸ φ. [τοῦ γάλακτος], of the milky way, Arist.Mete.346a26. of men, φ. ἰδεῖν, προσιδεῖν, to see the light, come into the world, ἐπεὶ πάμπρωτον εἶδον φ. Pi.P.4.111; ἀελίου προσιδεῖν φ. B.5.162; λιπεῖν φ. E.Or.954; ὄλωλα, φ. οὐκέτ᾽ ἔστι μοι S.Tr.1144. day, τριταῖον ἤδη φ. E.Hec.32, cf. Sosiph.3.1; μοιρίδιον φ. = μ. ἦμαρ, E.Eleg.2. the light of torches or fire, φ. λαμπάδων A.Eu. 1022; πυρός ib.1029, Ch.1037: a light, torch, Ar.Ra.448, X.Smp.1.9; pl. φέγγη torches or watch-fires, Aen.Tact.10.26 (cj.), Plu.Cam.25, etc. the light of the eyes, φ. ὀμμάτων E.Hec.368, 1035; ὄσσων Theoc.24.75; τυφλὸν φ, i.e. blindness, E.Hec.1068 (lyr.). light, as a metaph. for delight, glory, pride, joy, Pi.P.8.97, N.3.64,4.13; τί γὰρ γυναικὶ τούτου φ. ἥδιον δρακεῖν, ἀπὸ στρατείας ἀνδρὶ σώσαντος θεοῦ πύλας ἀνοῖξαι; A.Ag.602; of persons, Pi.N.9.42; μέγα βροτοῖσι φ. Ἀσκληπιόν Ar.Pl.640 (lyr.); Μουσέων φ. Ὅμηρον AP7.6 (Antip. Sid.); ὦ ταῖς ἱεραῖς φ. Ἀθήναις Ar.Eq.1319 (anap.); πλοῦτος . . ἀνδρὶ φ. Pi.O.2.56; φ. ὀπώρας, of wine, Id.Fr.153. lustre, δικαιοσύνης καὶ σωφροσύνης Pl.Phdr.250b; φ. ἐλέους LXX 3 Ma.6.4; τῆς ψυχῆς τὸ γάνωμα καὶ τὸ φ. Plu.2.792a, etc.
feggw
φέγγωφέγγω, = φαίνω, make bright, Hsch.
Pass., shine, gleam, φλογὶ φέγγεται λειμών Ar.Ra.344(lyr.). intr., shine, ὁ λαμπτὴρ φεγγέτω Aen.Tact.26.3, cf. A.R.4.1714, J.AJ3.8.3.
fei
φεῖφεῖ, τό, name of the letter φ, Callias ap.Ath.10.453d, Hellad. ap. Phot.Bibl.530B.; φεῖ shd. be restored for φῖ in Pl.Cra.427a, etc.; a pun on φφ = Φιδίς (leg. Φειδίς) in AP7.429(Alc.).
feideomai
φείδομαιφείδομαι, Anacr.101, etc.: impf. φείδοντο (without augm.) even in S.El.716 after a diphth. at the end of the preceding line: fut. φείσομαι Ar.Ach.312 (troch.), Pl.Ap.31a, etc., Ep. πεφῐδήσομαι Il.15.215, later fut. Pass. in med. sense φ<ε>ισθήσομαι PUniv.Giss.21.6 (ii A.D.): aor. 1 ἐφεισάμην Sol.32.1, A.Th.412, And.2.11, etc., Ep.3sg. φείσατο Il.24.236: Ep. redupl. aor. 2 πεφῐδόμην, used by Hom. in opt. πεφῐδοίμην, πεφίδοιτο, Od.9.277, Il.20.464, inf. πεφιδέσθαι 21.101: pf. part. πεφεισμένος Luc.Hist.Conscr.59 (in med. sense, D.C. 50.20); Ep. imper. πεφίδησο IG14.1363.16; part. πεφιδημένος Nonn. D.12.392
spare: spare persons and things, e.g. in war, i.e. not destroy them, c. gen., Τρώων Il.21.101; ἀνδρός 24.158, cf. Od.9.277, 22.54, Pl.Ap.31a; Ἰλίου Il.15.215; Ἄρης οὐκ ἀγαθῶν φ. Anacr. l. c.; ἀπ᾽ ἀνδρῶν ὧν Ἄρης ἐφείσατο A.Th.412; γῆς πατρίδος Sol. l.c.; μὴ φείσῃ βίου spare not my life, S.Ph.749; μὴ φείδεσθε . . στρατοῦ Id.Aj. 844; φ. μήτε ἰδίου μήτε δημοσίου οἰκοδομήματος Th.1.90, cf. 3.74: abs., spare, be merciful, ib.59. spare persons and things in using them, use sparingly, ἵππων φειδόμενος, i. e. taking care of them, Il.5.202; πίθου μεσσόθι φ. Hes.Op.369; φ. ὃν εἶχε βίον (βίον by attraction to the relat.) Thgn.908; ἰδίᾳ μὲν τῶν <ὄντων> φείδομαι δημοσίᾳ δὲ λῃτουργῶν ἥδομαι Lys.21.16; φείδεσθε τοὐλαίου σφόδρα Pl. Com.190: in this sense, most freq. with a negat., οὐ φ. not to spare, i. e. to use or give freely, οὐδέ νυ τοῦ περ [δέπαος] φείσατο Il.24.236; μὴ φείδεο σίτου Hes.Op.604; θνῄσκωμεν ψυχέων μηκέτι φειδόμενοι Tyrt.10.14; τᾶς ζωᾶς Id.15.5; σφετέρας οὐ φείσατο νευρᾶς Pi.I.6(5).33; φείδεο τῶν νεῶν, μηδὲ ναυμαχίην ποιέο Hdt.8.68. ά; τούτων φ. μηδενός Id.9.41, cf. 39; φείδοντο κέντρων οὐδέν S.El.716; οὐδὲν φ. αὐτῶν οὔτ᾽ ἐν πόνοις κτλ. X.Cyr.4.2.1, cf. 7.1.29; οὔτε τοῦ σώματος οὔτε τῶν ὄντων And.2.11; οὐδενὸς ἂν ἐφείσατο τῶν ἑαυτοῦ Lys.19.24; οὔθ᾽ ἱερῶν κτεάνων οὔτε τι δημοσίων φ. Sol.4.13; μήτε χρημάτων μήτε πόνων Pl.Phd.78a: later also c. acc., τῶν συμμάχων and τὰ τῶν συμμάχων both in D.C.50.20. abs., to be sparing, live thriftily, φείδεσθαι μὲν ἄμεινον Thgn.931; τοὺς φειδομένους καὶ τοὺς ἀκριβῶς διαιτῶντας And.4.32; οἱ γεωργοῦντες καὶ φ. D.24.172, cf. Antipho Soph.53; freq. in part. φειδόμενος, η, ον, thrifty, Ar.Pl.247,553 (anap.), etc.; ὄμμασι φειδομένοις with shrinking, shy eyes, AP12.21 (Strat.), cf. 5.215 (Agath.), 268 (Id.); αἱ μὴ φ. (sc. μέλισσαι) the unthrifty ones, Arist.HA627a20: also ἔπαινοι πάνυ πεφεισμένοι Luc.Hist.Conscr.59; πεφιδημένα δάκτυλα Nonn.D.12.392; cf. πεφεισμένως, φειδομένως. have consideration for, τῆς τοῦ λόγου συμμετρίας Plu.2.114b: with neg., pay no heed to, οὔτ᾽ ἀνθρώπων φείδεται οὔτε θεῶν AP5.278 (Paul.Sil.), cf. 7.706 (Diog.). draw back from, refrain from, θαλάσσας Alc.Supp.4.13 (prob.); κελεύθου Pi.N.9.20; κινδύνου X.Cyr.5.5.18; τᾶς θήρας BionFr.10.12; τοῦ λέγειν, τοῦ ἀκολουθεῖν, X.Cyr.1.6.19 (v.l.), HG7.1.24; φείδου μηδὲν ὧνπερ ἐννοεῖς S.Aj.115, cf. E.Med.401, etc.; οὐδενὸς φεισάμενος οὔτε τῶν πρὸς τοὺς θεοὺς οὔτε τῶν πρὸς τοὺς πολίτας δικαίων SIG708.36 (Istropolis, ii B.C.): (abs., μὴ φείδεσθε E.Tr.1285; φείδου μηδέν Id.Hec.1044; μὴ φείδου, εἴ τι ἔχεις διδάσκειν X.Cyr.1.6.35): c. inf., spare to do, forbear from doing, dub. in E.Or.393 (fort. abs., post φείδου δ᾽ distinguendum); also φ. μή τι δρᾶσαι τῶν τυραννικῶν Pl.R.574b; τί φειδόμεσθα τῶν λίθων . . μὴ οὐ καταξαίνειν τὸν ἄνδρα; Ar.Ach.319 (troch.). in LXX, with Preps., φ. ἐπί τινι have mercy upon . . , Je. 15.5, 21.7; ἐπί τινα Id.28(51).3; φ. περί τινος to keep one's hands off . . , 2 Ki.12.6 (but φ. περὶ κακώσεως spare to hurt, ib.Si.13.12); φ. ὑπὲρ τῆς κολοκύνθης Jn.4.10; ἀπό τινος 1 Ki.15.3, Ez. 24.21; φ. τι ἀπό τινος keep it off, Jb.30.10; φ. τῆς ψυχῆς ἀπὸ θανάτου ib.33.18, cf. Ps.18(19).14; φειδεύμενοι (from contr. φειδέομαι) is cj. for φιλεύμεναι in Eus.Mynd.17.
feidiakos
ΦειδιακόςΦειδιᾰκός, ή, όν, made by Phidias, ἀνδριάς Arr.Epict.2.19.23.
feidiths
φειδίτηςφειδ-ίτης [ῑ],
feiditia
φειδίτιαφειδ-ίτια, v. φιδ-ίτης, -ίτιον.
feidomenws
φειδομένωςφειδομένως, Adv. sparingly, thriftily, 2 Ep.Cor.9.6, Plu.Alex.25; cf. πεφεισμένως.
feidos
φειδόςφειδ-ός, ή, όν, sparing, thrifty, Com.Adesp.101: written φιδός by Call. (Fr.460) acc. to EM791.12 (cod. V): Comp., φειδότερος ἐς τὰ χρήματα Democr.279: hence Com.pr.n. Φειδύλος, Philippid.6.
feidw
φειδώφειδ-ώ όος, contr. οῦς, ἡ: sparing, ϝεκύων Il.7.409; βίου E.Fr.438 (dub.); ἄνευ παντὸς οἴκτου καὶ φειδοῦς LXXEs.3.13; οὔτε φ. τῶν παίδων οὔτ᾽ ἔλεον ἔσχον D.H.8.79 (but τῆς αἰδοῦς ὀλίγην ποιήσασθαι φειδώ consideration for . . , S.E.M.2.27); φειδὼς (sic cod. P) τῶν παραδειγμάτων ἔστω Longin.22.4; ὀπώρας φ. ἔστω Orib.Fr.55; φ. τις ἐγίγνετο . . μὴ προαναλωθῆναι (sc. τὴν εὐπραγίαν) Th.7.81. abs., thrift, sparing, κτήματα δαρδάπτουσιν ὑπέρβιον, οὐδ᾽ ἔπι φειδώ Od.14.92, cf. 16.315, Hes.Op.369; φ. καὶ λιμός Democr.229; φ. πονηρά E.Fr.407; opp. ἀσωτία, Arist.Rh.1390b1.
feidwlh
φειδωλήφειδωλ-ή, ἡ, = foreg., Il.22.244, Sol.13.46, AP12.31 (Phan.).
feidwlia
φειδωλίαφειδωλ-ία, ἡ, = φειδώ 11, Ar.Nu.835, Ec.750, Pl.R.572c, etc. = ἀκρίβεια, τόξου χρώμενος φειδωλίᾳ Trag.Adesp.569.
feidwlion
φειδώλιονφειδώλ-ιον: δίφρος, σφέλας, χόρτος, Hsch.
feidwlos
φειδωλόςφειδωλ-ός, ή, όν, also ός, όν Ar.Nu.421 (anap.), Lys.1.7
sparing, thrifty, and as Subst., niggard, miser, Ar. Pl.237, Eup.154, Democr.228, Pl.R.554a, al.; φ. γαστήρ Ar.Nu. l.c.; φ. γλῶσσα a niggard tongue, i.e. sparing of words, Hes. Op. 720: c. gen., φ. χρημάτων Pl.R.548b; τόξων Anon.Trop.p.209 S. (cf. φειδωλία 11); φ. περί τινα Eus.Mynd.6; τὸ φ. αὐτοῦ τῆς ψυχῆς Pl.R.560c; τὸ φ. ἐν δαπάναις Plu.Galb.3; θνητά τε καὶ φ. οἰκονομοῦσα pursuing earthly and niggardly practices, Pl.Phdr.256e; φ. μέτρῳ Alciphr.3.57 (nisi leg. Φειδωνίῳ, cf. sq. 11). Adv., τεθραμμένος . . ἀπαιδεύτως τε καὶ φειδωλῶς Id.R.559d. merciful, PMag.Leid.V.9.3.
feidwn
φείδωνφείδων, ωνος, ὁ, oil-can with a narrow neck, that lets only a little run out, Poll.10.179, cf. 11.1. as pr.n. Φείδων, king of Argos, the author of Peloponnesian weights and measures, Hdt.6.127
hence Adj. φειδώνειος or φειδώνιος, α, ον, μέτρα Arist.Ath.10.2, Fr.480, Thphr.Char.30.11, Str.8.3.33 (Poll. l. c. connects signf. 1 with the Adj.); μέδιμνοι Φ. Delph.3(5).3 ii 3 (iv B. C.). name of an old man in Com., Thrifty, Antiph.191.21, etc.
hence Com. patron. φειδωνίδης [ῐ], ου, ὁ, Thrifty-son, Ar.Nu.65.
feidws
φειδώςφειδώς, parsimonia, Gloss.
feiraw
φειράωφειράω, v. θηράω.
feismonh
φεισμονήφεισμονή, ἡ, sparing, mercy, Phot., Suid.
feisteon
φειστέονφειστέον, one must spare, Isoc.14.15. one must use sparingly, ἐπαίνου Plu.2.91a; κλυσμῶν Ruf. ap. Orib.8.24.31, cf. Archig. ap. Aët.9.42, Philum.ib.12.
feklh
φέκληφέκλη, ἡ, = Lat. faecula, Ruf.Fr.115, Critoap.Gal.12.490; cf. σφέκλη, φαίκλα.
felgunei
φελγύνειφελγύνει: ἀσυνετεῖ, ληρεῖ, Hsch.
felizw
φελίζωφελίζω, dub. sens. in Hippon.14.3.
fellagwgia
φελλαγωγίαφελλᾰγωγία, ἡ, perh. due to a confusion with φαλλ-, Suid. (expld. as a Roman festival).
fellas
φελλάςφελλάς: τὸ τῶν βιβλίων ἔξωθεν σκέπασμα, Hsch. s.v. φελλός, Suid.
fellatas
φελλάταςφελλάτᾱς [λᾱ] λίθος, gen. α Polem.Hist.73, ὁ
a kind of stone, of which statues were made, Polem.Hist. l.c., Hsch.; also φελλεάτας, called Dor. and expld. by κισσηρώδεις λίθοι in Sch.Ar.Nu.71 (φελλέτας, Suid.); prob. the same as pilates and pelastes cited (acc. to codd.) fr. Cato by Fest.p.268L. (Cf. sq.)
felleida
φελλὶςφελλὶς γῆ, = foreg., Poll.1.227: Φελλεῖδα is pr.n. of a piece of land in IG22.2492.1,32 (the older form was prob. φελληΐς ʽφελλῄσʼ: ἀφελλής is v. l. in Poll. l. c.).
felleiths
φελλεύςφελλεύς, έως, ὁ, stony ground, Cratin.271 (pl.), Is.8.42 (acc. sg., χωρία ἄττα delendum), IG22.1582.53; φέλλερα is corrupt in AB 315 and φελλός in Hsch. φελλεύς, name of a rocky district of Attica, Ar.Ach.273, Nu.71, Pl.Criti.111c
φελλείτης, ου, ὁ, a man of Phelleus, St.Byz.
felleuw
φελλεύωφελλεύω, (φελλός) float like a cork, Hsch.
fellewn
φελλεώνφελλεών, ῶνος, ὁ, = φελλεύς 1, Arr.Cyn.17.
fellinas
φελλίναςφελλίνας: κοῦφος, ἀπὸ τοῦ φελλοῦ, Hsch.
pl. φελλῖναι (fort. φελλίναι) as name of a kind of water-fowl, Dionys.Av.3.23.
fellinioi
φελλίνιοιφελλίνιοι: ὀροβάκχαι, Hsch.
fellinos
φέλλινοςφέλλῐνος, η, ον, made of cork, Luc.VH2.4.
fellion
φελλίονφελλίον, τό, = φελλεύς 1, X.Cyn.5.18 (pl.).
fellodrus
φελλόδρυςφελλόδρῡς, ῠος, ἡ, holm-oak, Quercus Ilex var. agrifolia, Thphr. HP1.9.3, 3.3.3, 3.16.3.
fellopous
φελλόπουςφελλόπους, ὁ, ἡ, πουν, τό, gen. ποδος, cork-footed, Luc.VH2.4.
fellos
φελλόςφελλός, ὁ, cork-oak, Quercus Suber, Thphr.HP1.2.7, 1.5.2, al. cork, φελλῶν καὶ βίβλων καὶ δεσμῶν ἐργαστικαὶ [τέχναι] Pl.Plt.288e: esp. of the corks on a net, Pi.P.2.80, A.Ch.506; in a cistern or bowl, Hero Spir.1.20, POxy.2146.7 (iii A. D.).
felloxalastew
φελλοχαλαστέωφελλοχᾰλαστέω, loosen corks which hold nets (?), apptly. function of an official in a guild of worshippers of Isis, IGRom.1.817.10 (Callipolis).
fellw
φελλώφελλώ, οῦς, ἡ, Cork-land, Com. word in Luc.VH2.4.
fellwdhs
φελλώδηςφελλώδης, ες, of cork or bark, Poll.10.85.
felonhs
φελόνηςφελόνης, φελόνιον, v. φαιλόνης, φαιλόνιον.
felwn
φέλωνφέλων, = ἀλαζών, Theognost.Can.12.
fenac
φέναξφέναξ, ᾱκος, ὁ, cheat, quack, impostor, Ar.Ra.909, Heraclit.Ep.6.3, Porph.Chr.29, etc.; in Ar.Ach.89, perhaps with a play on φοῖνιξ (the bird); in Eq.634 Φένακες are addressed as the tutelary gods of cheats.
fenagma
φέναγμαφέναγμα, ατος, τό, (as if from Φενάσσω) = φενάκισμα, Phot.
fenakh
φενάκηφενάκη [ᾱ], ἡ, = πηνήκη, false hair, wig, Luc.Alex.59, DMeretr. 11.3.
fenakikws
φενακικῶςφενᾱκ-ικῶς, Adv. with a pun, EM 402.39.
fenakisma
φενάκισμαφενᾱ´κ-ισμα, ατος, τό, = sq., Hsch. s.v. πηληκίσματα: τὰ περὶ τοῦ ἀγαθοῦ φ. Socr.Ep.36.
fenakismos
φενακισμόςφενᾱκ-ισμός, ὁ, cheating, quackery, imposition, D.24.194, Jul.Ep.202: freq. in pl., Ar.Eq.633, D.5.10, Din.1.92.
fenakisths
φενακιστήςφενᾱκ-ιστής, οῦ, ὁ, = φέναξ, Phld.Piet.27, Sch.Ar.Ach.88.
fenakistikos
φενακιστικόςφενᾱκ-ιστικός, ή, όν, cheating, Poll.4.21. Adv. -κῶς, ib.24,51, 9.135.
fenakizw
φενακίζωφενᾱκ-ίζω, play the φέναξ, cheat, lie, Theopomp.Com.8, Ar.Pl.271; of the deceptive appearance of certain unripe figs, S.Fr.731; with neut. Adj., ταῦτ᾽ ἄρ᾽ ἐφενάκιζες σύ Ar.Ach.90, cf. D.19.66, Hyp. Ath.2: abs., φ. ἀτηρῶς Phld.Mus.p.104K. trans., cheat, trick, τινα Ar.Pax 1087 (hex.), D.2.7, Men.Sam.100; ὧν πεφενάκικε τὴν πόλιν (by attraction for ἅ) D.19.72
Pass., to be cheated, Id.6.29; οἷ᾽ ἐφενακιζόμην ὑπ᾽ αὐτοῦ Ar.Ra.921.
fenaknis
φενακνίςφενακνίς, ίδος, ἡ, = φιδακνίς, Demioprat. ap. Poll.10.74.
feninda
φενίνδαφενίνδα, v. φαινίνδα.
fennhsi
φεννῆσιφενν-ῆσι, ὁ, transcription of Egypt. p-hn-n-ēse, 'the priest of Isis', ib.416 (i A. D.); nom. sg. also φενν-ήσιος ib.413 (i A. D.) and φενν-ῆσις, ib.420 (i A. D.).
fennhsia
φεννησίαφενν-ησία, ἡ, office of φεννῆσι, Ostr.416, al. (i A. D.).
fennion
φεννίονφεννίον: Μηδικὴ ὁδός (Pamphyl.), Hsch. φεννίς, ίδος, ἡ, a game of ball, Id. (Perh. corrupted from φαινίνδα, since Hsch. gives acc. φεννίδα as well as nom.; cf. φενίνδα.)
fennos
φέννοςφέννος: θάνατος, ἐνιαυτός (i.e. ϝένος), Id. *φένω, v. θείνω 11.
feogw
φεόγωφεόγω, = φεύγω, SIG194.3,24 (Amphipolis, iv B. C.), 283.11 (Chios, iv B. C.).
feos
ϝέοςϝέος, Locr. gen. sg., = οὗ (ἕο), IG9(1).334.32.
feraikos
φεραϊκόςφεραϊκός, dub. sens. in Herod. Med. in Rh.Mus.58.90.
feraios
φεραῖοςφεραῖος, ὁ, a kind of κεστρεύς, Arist.Fr.318 (cf. περαίας).
feralios
φεράλιοςφερ-άλιος [ᾱ], ον, Dor. for Φερήλιος, bringing sunshine, Hymn.Is. 30.
feranqhs
φερανθήςφερ-ανθής, ές, flower-bringing, ἔαρ AP9.363 (Mel.).
feraspis
φέρασπιςφέρ-ασπις, ιδος, ὁ, ἡ, shield-bearing, h.Mart.2, A.Ag.693 (lyr.), Pers.240 (troch.), AP7.152.
feraughs
φεραυγήςφερ-αυγής, ές, bringing light, Nonn.D.38.81, al., PMag.Berol.2.92.
ferbhths
φερβήτηςφερβήτης, ου, ὁ, herdsman, Hsch. (-τας cod.).
ferbw
φέρβωφέρβω, only pres. and impf., exc. plpf. ἐπεφόρβειν (v. infr.)
Poet. Verb (used by Hp. (v. infr.) and v.l. in Pl.Criti.115a, and later Prose, ἔφερβε φονέα ἑαυτοῦ App.Syr.62); feed, nourish, of the earth, h.Hom.30.2; [ἄνθεμα] ὕδωρ φέρβει Pi.O.2.73; μ᾽ ἔφερβε σὸς δόμος E.Or.869; of shepherds, φ. βοτά Id.Hipp.75; c. gen. rei, ἐπεὶ βοτάνης ἐπεφόρβει βοῦς h.Merc.105. preserve, πατρώϊον οἶκον Hes. Op.377. Pass., to be fed, feed upon a thing, παρέξω δαῖθ᾽ ὑφ᾽ ὧν ἐφερβόμην shall make food for those by whom I fed myself, S.Ph. 957; τάδε φέρβεται ἐκ σέθεν ὄλβου h.Hom.30.4. eat, consume, c. acc., ἡ ψυχὴ τὸ σῶμα φέρβεται Hp.Epid.6.5.2; metaph., feed on, σοφίαν E.Med.827 (lyr.): c. dat., ἐλπίσιν Hp.Ep.17: abs., to be fed, live, A.R.4.1016. enjoy, have, κρέσσονα ἁλικίας νόον Pi.P.5.110
late in Act., φέρβειν πρηΰτατον . . νόημα Opp.H.2.643.
fereaughs
φερεαυγήςφερε-αυγής, ές, poet. for φεραυγής, AP9.634.
ferebotrus
φερέβοτρυςφερέ-βοτρυς, υ, gen. υος, bearing bunches of grapes, Nonn.D.19.55.
feregguos
φερέγγυοςφερέγγῠος, ον, (ἐγγύη) giving surety
hence, generally, to be depended upon, trusty, φρούρημα, προστάται, σθένος, A.Th.449,797, Eu.87: c. inf., capable, sufficient, οὐ φ. εἰμι δύναμιν παρασχεῖν τοσαύτην Hdt.5.30; λιμὴν φ. διασῶσαι τὰς νέας Id.7.49, cf. A.Th.396,470: c. gen. rei, warrant for a thing, able to answer for, τί . . κελεύεις, ὧν ἐγὼ φ.; S.El.942; trusty in face of danger, πρὸς τὰ δεινὰ φερεγγυώτατος Th.8.68.—Cf. ἐχέγγυος.
fereglaghs
φερεγλαγήςφερε-γλᾰγής, ές, bringing or giving milk, Orph.L.218.
fereion
φερρεφάττιονφερρεφάττιον ( φερ-εῖον AB314), τό, sanctuary of Persephone, D.54.8.
ferekakos
φερέκακοςφερέ-κᾰκος, ον, inured to toil or hardship, Plb.3.71.10, 3.79.5.
ferekarpos
φερέκαρποςφερέ-καρπος, ον, yielding fruit, σπέρματα, γαῖα, Plu.2.495c, AP9.778 (Phil.); Βάκχος, Σελήνη, Orph.H.50.10, 9.5, cf. Fr.44.
fereklehs
φερεκλεήςφερε-κλεής, ές, renowned, prob. in Euph.79.
ferekosmos
φερέκοσμοςφερέ-κοσμος, ον, ornamental, Sor.1.2.
ferekrateion
φερεκράτειονφερεκράτειον μέτρον, metre used by Pherecrates, Heph.10.2.
ferekudhs
φερεκυδήςφερε-κῡδής, ές, renowned, νᾶσος B.12.182; γένος IG12(9).1179 (Chalcis).
feremhlos
φερέμηλοςφερέ-μηλος, ον, = πολύμηλος, νᾶσοι Pi.Pae.5.38.
feremmelihs
φερεμμελίηςφερεμμελίης, ου, ὁ, poet. for Φερεμελίας, spear-bearing, φώς Mimn. 14.4.
ferena
φέρεναφέρενα, Aeol. = φερνή, Hdn.Gr.2.939, EM790.43.
ferenikos
φερένικοςφερέ-νῑκος, ον, carrying off victory, victorious, name of a race-horse of King Hiero, Pi.O.1.18, etc. (The fem. pr.n. Βερενίκη is Maced. for Φερενίκη.)
fereoikos
φερέοικοςφερέ-οικος, ον, carrying one's house with one, of the Scythians in Hdt.4.46. Subst., house-carrier, i.e. snail, Hes.Op.571: acc. to others, a kind of wasp, or a tortoise, Hsch., EM790.35, cf. φέροικος.
fereoinos
φερέοινοςφερέ-οινος, ον, wine-bearing, γῆ A.D.Synt.8.24.
ferepolis
φερέπολιςφερέ-πολις, ιος, ὁ, ἡ, upholding the city, Τύχη Pi.Fr.39; poet. also φερέπτολις, Opp.H.1.197, Nonn.D.2.86, al.
fereponew
φερεπονέωφερε-πονέω, endure toil or hardship, Eustr. in EN90.10.
fereponia
φερεπονίαφερε-πονία, ἡ, patience in toil or hardship, App.Prooem.11,12, al., Iamb.Protr.21.κά.
fereponos
φερέπονοςφερέ-πονος, ον, bringing toil and trouble, ἀμπλακίαι Pi.P.2.31. bearing toil or hardship, patient thereof, ἐν ταῖς μάχαις App.Gall.1.3; τὸ φ. τῆς ψυχῆς Them.Or.11.149d, cf. Eust.1488.44. Adv. Sup. -ώτατα App.Mith.74.
ferepteros
φερέπτεροςφερέ-πτερος, ον, bearing wings, winged, Max.610: gen. pl. φερεπτερύγων from φερε-πτέρῠγος, ον, or φερε-πτέρυξ, ὁ, ἡ, Opp.H. 2.482.
fereptolemos
φερεπτόλεμοςφερε-πτόλεμος, ον, poet. for Φερεπόλεμος, warlike, γαῖα Jahresh.18 Beibl.35 (Olba); νηυσὶ φ. ships of war, prob. in Orac. ap. Paus.10.9.11.
fereptolis
φερέπτολιςφερέ-πτολις, v. φερέπολις.
feresanqhs
φερεσανθήςφερες-ανθής, ές, = φερανθής, χοροί prob. in h.Hom.30.14.
feresbios
φερέσβιοςφερές-βῐος, ον, life-bearing, life-giving, γαῖα h.Ap.341, Hes.Th.693; οὖθαρ ἀρούρης h.Cer.450; ἄρουρα h.Hom.30.9; Ἥρη Emp.6.2; Δήμητρος στάχυς A.Fr.300.7; Δηώ Antiph.1
Poet. word, used in Arist.Mu.391b13.
feressakhs
φερεσσακήςφερες-σᾰκής, ές, gen. έος, shield-bearing, of men, Hes.Sc.13, Nonn.D.26.291, al.; also ποταμός, νῆες, ib.23.11, 36.447; τελαμῶνες Tryph. 11.
feressiponos
φερεσσίπονοςφερεσσίπονος [ῐ], ον, = φερέπονος, IG14.1015.
ferestafulos
φερεστάφυλοςφερε-στάφῠλος [ᾰ], ον, bearing bunches of grapes, Ἐρυθραί Archestr.Fr.4.17; of Dionysus, AP9.363.11 (Mel.), Opp.C.3.79.
ferestaxus
φερέσταχυςφερέ-στᾰχυς, υ, bearing ears of corn, αὖλαξ Nonn.D.42.330, al.
ferestefanos
φερεστέφανοςφερε-στέφᾰνος, ον, bringing victory, Χάριτες B.18.6. winning the crown of victory, IG22.3118.
feretreuomai
φερετρεύομαιφερετρεύομαι, Pass., to be carried on a φέρετρον, Plu.Marc.8.
feretrios
φερέτριοςφερέτριος, ὁ, Lat. Feretrius, epith. of Zeus, D.H.2.34, etc.
feretron
φέρετρονφέρετρον, τό, (φέρω) bier, litter, frame, Plb.8.29.4; cf. φέρτρον.
ferezugos
φερέζυγοςφερέ-ζῠγος, ον, bearing the yoke, ἵππος Ibyc.2.
ferezwos
φερέζωοςφερέ-ζωος, ον, bringing life, Nonn. D.12.6.
ferferetas
φερφερέταςφερφερέτας, ὁ, epith. of Zeus in Thessaly (cf. Περφεραῖος), IG9 (2).1057.1 (Mopsium, i B. C.).
feristos
φέριστοςφέριστος, η, ον, v. φέρτατος.
ferma
φέρμαφέρμα, ατος, τό, (φέρω) that which is borne, fruit of the womb, A.Ag. 119 (pl., lyr.). fruit of the earth, Id.Supp.690 (lyr.).
fermia
φέρνιονφέρνιον, τό, (φέρω) fish-basket, Men.717, Com.Adesp.1342, Ael. NA17.18, Alciphr.1.9, Poll.6.94
in Hsch. written φέρμια, τά.— On the accent, v. Hdn.Gr.1.360.
ferna
φερνήφερν-ή, ἡ, (φέρω)
that which is brought by the wife, dowry, Hdt.1.93, E.IA47 (anap.), Hipp.629, X.Cyr.8.5.19, Aeschin.2.31, OGI218.65 (Ilium, iii B. C.), etc.; θεραποντὶς φ. a dowry of handmaids, i.e. given as a dowry, A.Supp.979 (anap.); pl., of a dower, as consisting of divers presents, E.Or.1662, Anaxandr.41.23 (anap.); φερναὶ πολέμου, of a wife won in battle, E.Ion298; also, bridal gifts, λάζυσθε φ. τάσδε, παῖδες, of Medea's presents to Creüsa, Id.Med.956. Dor. φερνά, portion of victim reserved for the God, IG42(1).40.6, 41.7 (Epid., v/iv B. C.).
fernarion
φερνάριονφερν-άριον, τό, Dim. of sq., BGU1052.10, 1101.18, etc. (i B. C.).
fernizw
φερνίζωφερν-ίζω, fut. ιῶ UPZ2.15 (ii B. C.)
portion, endow, φερνῇ φερνιεῖ παρθένον LXX Ex.22.16
Pass., πεφερνισμένη ὑπὸ τοῦ πατρός PEnteux.9.8 (iii B. C.), cf. PLond.1.177.15 (i A. D.).
feroikos
φέροικοςφέρ-οικος, ὁ, a white animal like a squirrel, Cratin.94 (ὅμοιον γαλῇ Phot., cf. Hsch. s.v. φερέοικος, EM790.36, sed fort. γαλεώτῃ).
ferolbios
φερόλβιοςφερ-όλβιος, ον, bringing happiness, Orph.H.64.12, 68.2.
ferombron
φερόμβρονφερ-όμβρον, τό, = σίκυς ἄγριος, Ps.-Dsc.4.150; = πέπλιον, ib. 168.
feroplos
φέροπλοςφέρ-οπλος, ον, bearing arms, Pae.Delph.8, Max.380.
ferrefatta
ΠερσεφόνηΠερσεφόνη, ἡ, Ep. Περσεφόνεια Il. and Od., the common form first in h.Cer.56, Hes.Th.913; Φερσεφόνη, Simon.124 B. Pi.O.14.21, BMus.Inscr.942 (iii B. C.), etc.; Φερσεφονείη, CIG4588; Περσέφασσα, A.Ch.490, etc.; Φερσέφασσα, S.Ant.894, E.Hel.175 (lyr.); Φερσέφαττα, Ar.Th.287, Ra.671; Φερρέφαττα, Pl.Cra.404c, IG22.1437.58, Epicr.9
Persephone, Il.9.569, Hes. l.c., etc.
hence Φερρεφάττιον or περπερ-εῖον, τό, D.54.8, AB314; cf. Κόρα.
ferrefatta
φερσέφασσαφερσέφασσα, ἡ, = Περσέφασσα, Περσεφόνη, S.Ant.894, E.Hel.175 (lyr.): Att. φερρέφαττα, Ar.Th.287, Ra.671 (with vv. ll.), Pl.Cra. 404c, 404d, Hesperia 4.21 (Athens, iv B. C.); also Dor. τὰν Φερρέφατταν Epicr.9.3; φερσεφάασσα Epigr. ap. Arist.Mir.843b27
hence φερσεφάσσια, τά, festival at Cyzicus, IGRom.4.949(Chios). (Etym. uncertain: παρὰ τὸ φέρβειν τὴν φάτταν Porph.Abst.4.16.)
ferreuei
φερρεύειφερρεύει: ἀποφέρει, Hsch.
fersefoneia
φερσεφόνηφερσεφόνη, poet. for Περσεφόνη, Pi.O.14.21; Φερσεφόνας ἔδος, of Acragas, Id.P.12.2, cf. Pl.Cra.404c; φερσεφόνεια Orph.H.24.11, al.
Adj. φερσεφόνειος, α, ον, δώματα AP7.483. (Expld. as τὸ διὰ τῶν καρπῶν φερόμενον καὶ φονευόμενον πνεῦμα Cleanth.Stoic.1.124.)
fersefonion
περσεφόνιονπερσεφόνιον, τό, = ῥάμνος, Ps.-Dsc.1.90; but Φερσεφόνιον, τό, = περιστερεών 11, Id.4.60.
fertatos
φέρτατοςφέρτᾰτος, η, ον, bravest, best, πολὺ φ. Il.1.581, etc.; μέγα φ. 16.21, cf. Lyr.Alex.Adesp.25, etc.: c. dat. modi, χερσίν τε βίηφί τε φ. ἦσαν Od.12.246; περὶ δ᾽ ἔγχει Ἀχαιῶν φ. ἐσσι Il.7.289; ὄλβῳ φ. Pi.N. 10.13: of things, κακῶν φέρτατον the best, i.e. least bad, among evils, Il.17.105; λόγοι φ. best, Pi.P.5.48; ὄ τι φέρτατον ἀνδρὶ τυχεῖν Id.O. 7.26. in form φέριστος, ἄνδρα φέριστον Il.9.110; μὴ φῦναι φέριστον B.5.160, cf. Pi.Fr.126 (φέρτ- cj. Boeckh): mostly voc. φέριστε, Il.6.123, 15.247, Theoc.7.125, etc.; φέριστοι Il.23.409; φέριστε Καδμείων ἄναξ A.Th.39; ὦ φ. δεσποτῶν S.OT1149; εἶεν, ὦ φ. Pl.Phdr.238d; Comp. φέρτερος, α, ον, braver, better, of persons, πολὺ φ. Il.4.56, etc.: c. dat. modi, βίῃ καὶ χερσὶ καὶ ἔγχεϊ φ. 3.431, cf. Od.6.6; φ. οὐκ ὀλίγον ἔγχει Il.19.217: c. inf., θεοὶ . . φέρτεροί εἰσι νοῆσαι Od.5.170; φ. γόνος πατρός Pi.I.8(7).35; παῖδα φ. πατρός A.Pr.768: of things, ἀγών, νόστος, Pi.O.1.7, P.1.35; πολὺ φέρτερόν ἐστιν 'tis much better, Il.1.169; τί φ. ἢ . . c. inf., B.4.18: c. inf., Od.12.109, 21.154; εἰς τὸ φ. τίθει τὸ μέλλον E.Hel.346 (lyr.). Adv., τέττιγος φέρτερον ᾄδεις Theoc.1.148. (From root φερ- 'bring', 'produce': ἀπὸ τοῦ φέρειν βέλτιον Hsch.)
fertazw
φερτάζωφερτάζω, collat. form of φέρω, Hsch.
fertos
φερτόςφερτός, ή, όν, endurable, οὐ τλατᾶς οὐ φερτᾶς E.Hec.158 (lyr.).
fertron
φέρτρονφέρτρον, τό, = φέρετρον, Il.18.236, Ael.VH12.64.
fertrus
φέρτρυςφέρτρυς: ἆθλος (Thurii), Hsch.
ferwnumeomai
φερωνυμέομαιφερωνῠμ-έομαι, Pass., bear a name from . . , Eust.656.62.
ferwnumia
φερωνυμίαφερωνῠμ-ία, Ep. φερωνῠμ-ίη, ἡ, name received from an event or action, Opp.H.1.243: accordance of a name with an event, Eust.776.49.
ferwnumos
φερώνυμοςφερώνῠμ-ος, ον, bearing the name of, named after, τινός Nic.Th.666, Orph.A.719, Coluth.246, Theol.Ar.19, Nonn.D.13.69; ἔκ τινος Id.5.71: well-named, like ἐπώνυμος, Ael.NA17.8. Adv. -μως Arist.Mu.399a19, Heraclit.All. 22.
feskasion
φεσκάσιονφεσκάσιον: μάγγανον πλοϊκόν, Phot., Suid.
fetialioi
φετιάλιοιφετιάλιοι, οἱ, = Lat. Fetiales, D.H.2.72; written φιτιαλεῖς in Plu. Num.12; φητιαλεῖς Id.Cam.18: sg. φητιάλιος D.C.50.4.
fettalos
ΘεσσαλόςΘεσσαλ-ός, Att. Θεττ-, ή, όν, Thessalian, Hdt. 5.63, etc.: prov., Θ. σόφισμα a Thessalian trick, E.Ph.1407; Θ. νόμισμα, i.e. false money, Phot.; Thess. Πετθαλός IG9(2).258(Cierium), 517.14 (Larissa); Boeot. Φετταλός (as pr. n.) ib.7.2430.8. pr. n. of a physician of the Methodic School
hence Adj. Θεσσάλειος, α, ον, Gal.15.763,al. fem. Θεσσαλίς, ίδος, Thessalian, κυνῆ S.OC314: as Subst. Θετταλίς, ἡ, a kind of shoe, Lysipp.2.
feu
φεῦφεῦ, exclamation of grief or anger, alas! freq. in Trag.; φ. τάλας S.Aj.983, etc.: freq. c. gen., φ. τοῦ ὄρνιθος . . A.Th.597, cf. S.El.920, 1183; φ. τῆς βροτείας [φρενός] E.Hipp.936: joined with other exclam., οἰοῖ δᾶ φ. A.Eu.841 (lyr.); παπαῖ φ. or φ. π., S.Ph.785,792; φ. ὦ Ἑλλάς X.Ages.7.5, cf. Cyr.7.3.8. of astonishment or admiration, ah! oh! E.Heracl.552, El.262, Ph.1740 (lyr.), Pl.Phdr. 273c, etc., cf. Sch.Ar.Av.162; doubled, φ. φ. E.Heracl.535, Ar. l.c., Theoc.5.86: c. gen., φ. φ. τῆς ὥρας, τοῦ κάλλους Ar.Av.1724 (lyr.); φ. τοῦ ἀνδρός oh, what a man! X.Cyr.3.1.39 (where, however, there is also a sense of grief): also φ. τὸ καὶ λαβεῖν πρόσφθεγμα τοιοῦδ᾽ ἀνδρός oh, but to get speech of such a man! S.Ph.234; folld. by a relat., φεῦ, ὅσῳ λέγεις κτλ. Pl.Phdr.263d; φ. ὡς εὖ λέγεις Id.Hp. Ma.287b.—φεῦ in Trag. and Com. Poets sts. stands extra versum, A.Ag.1307, Ch.194, Ar.Nu.41, etc.; when it forms part of the verse, it is usu. at the beginning, but not so in S.Ph.234, 1302.
feucaspidion
φευξασπίδιονφευξασπίδιον, τό, = πόλιον, Ps.-Dsc.3.110.
feuceiw
φευξείωφευξείω, = φευκτιάω, prob. for φευξιῶ in E.HF628.
feucimos
φεύξιμοςφεύξῐμος, ον, later form of φύξιμος, τόπος Plb.13.6.9; ἔστι δούλῳ φ. βωμός Plu.2.166e. = φευκτός, Hsch.
feucip
φευξιπφευξῐπ . . , dub. in Cerc.6.7 (fort. φευξιπήμον᾽ or φευξίπονον avoiding trouble or toil).
feucis
φεῦξιςφεῦξις, εως, ἡ, = φύξις, S.Ant.362 (lyr.).
feugudros
φεύγυδροςφεύγυδρος, ον, (ὕδωρ) shunning water, Polybus ap.Cael.Aur. CP3.9.
feugw
φεύγωφεύγω, Il.21.472, etc.: Ep. inf. φευγέμεν, φευγέμεναι, 10.147, 21.13; impf. ἔφευγον 22.158, etc., Poet. φεῦγον 9.478, Tyrt.5.8, Pi.N. 9.13: iter. φεύγεσκον Il.17.461, Hdt.4.43: fut. φεύξομαι Il.18.307, etc.; also φευξοῦμαι in E. and Com., E.Med.341, 346, Hel.500,1041, Ba.659, Ar.Ach.203 (cod. R), 1129, Pl.447, Av.932 (ἀπο-), Men. 283 (but dub. where found in Att. Prose, Pl.Lg.635c, al., D.38.19; φευξεῖται is dub. l. in IPE12.24.11 (Olbia, iv B. C.); fut. Act. ἐκ-φεύξω only late, v.l. in Aesop.349b, cf. Chambry ii p.479): aor. ἔφῠγον, Ion.φύγεσκον Od.17.316: pf. πέφευγα Hdt.7.154 codd. (v. infr.11.1a); opt. πεφεύγοι Il.21.609 (ἐκ-πεφευγοίην S.OT840), part. πεφευγότες Od.1.12; part. pf. Pass. πεφυγμένος in act. sense, Il.6.488, Od.1.18, etc. (in pass. sense, Epicur.Fr.423); Ep. πεφυζότες (cf. φύζα) Il.21.6,528, 532, 22.1, later sg. πεφυζώς Nic.Th.128; Aeol. πεφύγγων, v. φυγγάνω
Med., μὴ φεύγησθε Anon.Hist. in PLit.Lond.115: aor. 1 δια-φεύξασθαι Decr.Ath. in Hp.Ep.25. abs., flee, take flight, opp. διώκω, Il.22.157, etc.; βῆ φεύγων ἐπὶ πόντον 2.665; πῇ φεύγεις; 8.94; πόσε φεύγετε; 16.422; ποῖ φύγωμεν . . χθονός; A.Supp.777 (lyr.); ποῖ τις οὖν φύγῃ; S.Aj.403 (lyr.); ἐνθένδε ἐκεῖσε φ. Pl.Tht.176b: with Preps., φ. ἀπό τινος Od.12.120; φεύξονται ἀφ᾽ ἑαυτῶν εἰς φιλοσοφίαν Pl.Tht.168a, etc.; ἐκ πολέμοιο, ἐκ θανάτοιο, Il.7.118, 20.350; ἐκ κακῶν πεφευγέναι S.Ant.437, cf. Hdt.1.65; ὑπὲκ κακοῦ Il.15.700, cf. 17.461 (rarely c. gen. only, πεφυγμένος ἦεν ἀέθλων (v. infr. 11) Od.1.18; τῆς νόσου πεφευγέναι S.Ph.1044); φ. ἐς πατρίδα γαῖαν Il. 2.140, 159, al.; ἐπὶ Σάρδεων, ἐπὶ τὸν Ἑλικῶνα, X.Cyr.7.2.1, Ages. 2.11; πρὸς τὸ ὄρος Id.HG3.5.19; ὑπὸ γᾶν A.Eu.175 (lyr.); ὑπὸ δελφῖνος ἰχθύες φ. Il.21.23, cf. 554 (cf. infr. 111.2): c. acc. cogn., φύγε λαιψηρὸν δρόμον ran the course full swiftly, Pi.P.9.121; τίνα φυγὴν φευξούμεθα; E.Hel.1041; φ. τὴν παρὰ θάλασσαν (sc. ὁδόν) flee by the shore route, Hdt.4.12; cf. infr. 111; for φυγῇ φεύγειν, v. infr. 11.1, φυγή 1.1. pres. and impf. tenses prop. express only the purpose or endeavour to get away: hence part. φεύγων is added to the compd. Verbs καταφεύγω, ἐκφεύγω, προφεύγω, to distinguish the attempt from the accomplishment, βέλτερον, ὃς φεύγων προφύγῃ κακὸν ἠὲ ἁλώῃ it is better that one should flee and escape than stay and be caught, Il.14.81; φεύγων ἐκφεύγει Hdt.5.95, cf. Ar.Ach.177; φ. καταφυγεῖν Hdt.4.23. φ. εἰς . . have recourse to . . take refuge in . . , ἐς τοὺς ἀφώνους μάρτυρας E.Hipp.1076. c. inf., shun or shrink from doing, Hdt.4.76, Antipho 1.13, Pl.Ap.26a; with inf. omitted, φεύγουσι γάρ τοι χοἱ θρασεῖς shrink back, S.Ant. 580. c. acc., flee, avoid, escape, Ἕκτορα Il.11.327, etc.; φ. τινὰ ἐκ μάχης Hdt.7.104; φ. ἐς τὴν Ἀσίην τοὺς Σκύθας Id.4.12; φ. θάνατον Il.1.60; ἔνθ᾽ ἄλλοι μὲν πάντες, ὅσοι φύγον αἰπὺν ὄλεθρον, οἴκοι ἔσαν πόλεμόν τε πεφευγότες ἠδὲ θάλασσαν Od.1.11; ἔφυγον κακόν, εὗρον ἄμεινον, formula used by μύσται, D.18.259; with modal dat., φ. ὄνειδος λόγοις, ἀμαχανίαν ἔργῳ, Pi.O.6.90, P.9.92; avoid, shun, χρὴ . . φεύγειν τὰ παχύνοντα Gal.Vict.Att.12; τὴν ἀργίαν καὶ τὴν ἀκινησίαν τοῦ σώματος Sor.1.93, cf. 46, al.; φόνον φ. flee the consequences of the murder, E.Med.796; αἷμα συγγενὲς φ. χθονός Id.Supp.148; τὰν Διὸς μῆτιν φ. A.Pr.906 (lyr.); ὀσμὴν . . , μὴ βάλῃ, πεφευγότες S.Ant.412; φεύγων φυγῇ τὸ γῆρας Pl.Smp.195b; ἐς πόντον . . φύγε πέτρας νηῦς Od. 10.131; οὐδεμία [πόλις] πέφευγε (sed fort. leg. ἀπέφυγε) δουλοσύνην πρὸς Ἱπποκράτεος at the hands of . . , Hdt.7.154: part. pf. Pass. also retains the acc. in Hom. in periphrastic phrases, μοῖραν δ᾽ οὔ τινά φημι πεφυγμένον ἔμμεναι ἀνδρῶν Il.6.488; πεφυγμένον ἔμμεν ὄλεθρον Od.9.455; οὔ οἱ νῦν ἔτι γ᾽ ἔστι πεφυγμένον ἄμμε γενέσθαι Il.22.219, cf. h.Ven. 34
but in pass. sense, τὸ πάραυτα πεφυγμένον κακόν Epicur.l.c. seek to avoid, shirk, στρατείαν D.21.162; εἰ τοῦτο φεύξονται καὶ μὴ ᾽θελήσουσι ποιεῖν Id.20.138; so in aor., ἢν φύγῃ τις, ζημιοῦν Ar.Ach. 717. of things, ἡνίοχον φύγον ἡνία escaped, slipped from his hands, Il.23.465; Νέστορα δ᾽ ἐκ χειρῶν φύγον ἡνία 8.137, cf. 11.128; τὸ φεῦγον the part which slips, X.Eq. 10.9, cf. Hp.Off.9, Gal.18(2).735: c. dupl. acc., ποῖόν σε ἔπος φύγεν ἕρκος ὀδόντων Il.4.350, Od.1.64, etc. of wine, 'go off', turn sour, Gp.7.7.8. flee one's country, Il. 9.478, Od.13.259; οἱ φεύγοντες the exiles, Th.1.24, X.Ages.7.6; πατρίδα φ. Od.15.228, X.Cyr.3.1.24; τὴν αὑτοῦ Th.5.26; ἅπασαν τὴν Ἀθηναίων ξυμμαχίδα IG12.10.30; φ. ἐξ Ἄργεος Od.15.224, cf. Th.8.85; ἐξ Ἀθηνέων, ἐκ τῆς πατρίδος, Hdt.6.103, X.An.1.3.3. φ. ὑπὸ Σκυθέων to be expelled, driven out by . . Hdt.4.125: but esp. to be exiled, φ. ὑπὸ τοῦ δήμου Id.5.30, X.HG1.1.27; φ. ἐξ Ἀρείου πάγου by their sentence, Din.1.44: also c. acc., φ. Πεισιστρατίδας Hdt. 5.62. abs., go into exile, live in banishment, A.Ag.1668 (troch.), Antipho 2.2.9, Pl.Mx.242b; δύο ἔτη φευγέτω Id.Lg.867c; φ. ἀειφυγίαν to be banished for life, ib. 871d, al.; φεόγειν Ἀμφίπολιν ἀειφυγίην SIG194.3, cf. 24 (Amphipolis, iv B. C.); but also ἐν ἀειφυγίᾳ Pl.Lg. 877e; φεύγων ἀπ᾽ οἴκων ἃς ἐγὼ φεύγω φυγάς E.Andr.976; φεύγοντες being in exile, opp. φυγόντες having gone into exile, Lys.14.33; with play on words, "μέχρι τίνος φεύξῃ, Ἀρκαδίων;" καὶ ὅς, "ἔς τ᾽ ἂν τοὺς ἀφίκωμαι οἳ οὐκ ἴσασι Φίλιππον" Duris 3 J. as law-term (mostly in pres. and impf., but cf. Lys.12.4 (v. infr.)), to be accused or prosecuted at law: ὁ φεύγων the accused, defendant, Ar.V.893, Pl.R.405b, etc.; opp. διώκω, οὔτε φεύγων ἁλοὺς οὔτε διώκων ἡττηθείς D.23.66; c. acc., φ. γραφάς, δίκην, Ar.Eq.442 (lyr.), Nu.167; ὑπό τινος δίκας φ. Pl.Ap. 19c, cf. D.49.1; οὐδενὶ πώποτε οὔτε ἡμεῖς οὔτε ἐκεῖνος δίκην οὔτε ἐδικασάμεθα οὔτε ἐφύγομεν Lys. l. c.; φ. ἀπολογίας Aeschin.3.201; the crime being added in gen., φόνου δίκην φ. Antipho 5.9; γραφὰς φ. παρανόμων D.18.235; more freq. c. gen. only, φ. φόνου to be charged with murder, Lys.10.31, Lycurg.133, etc.; φ. δειλίας Ar. Ach.1129; ξενίας Id.V.718 (anap.); with gen. of the penalty, ἐὰν . . φεύγῃ δεσμῶν OGI218.92 (Ilium, iii B. C.); also περὶ θανάτου φ. Antipho 5.95; φ. ἐπὶ μηνύσει τινός And.1.18; ἀσεβείας φ. ὑπό τινος is accused of impiety by . . , Pl.Ap.35d; rarely of things, τὸ φεῦγον ψήφισμα the decree that is on its defence, the decree in question, D.23.58
in Hdt.7.214 αἰτίην φ. has the older sense, flee from a charge, quit one's country on account of a charge. plead in defence, δεῖ τοί σε φεύγειν . . ὡς οὐκ ἔχουσι κῦρος [οἱ νόμοι] A.Supp.390; ἔφευγε μὴ εἰδέναι pleaded ignorance, S.Ant.263, (Cf. Lat.fugio, Goth. biugan 'bend', etc.)
feuktaios
φευκταῖοςφευκ-ταῖος, α, ον, = ἀποτρόπαιος, Hsch.
feukteon
φευκτέονφευκ-τέον, one must flee, ἀπό τινος Pl.Phd.62d; δεῦρο τοῖς κακοῖσι φ. they must flee, E.Heracl.259, cf. Ar.Av.392 (lyr.): pl., Sch.Il.10.149. c. acc., ἀκολασίαν Pl. Grg.507d, cf. X.Mem.2.6.4, etc. φευκτέος, α, ον, to be avoided, Gal.18(2).850; τὰ φ. Iamb.VP31.190.
feuktiaw
φευκτιάωφευκ-τιάω, Desiderat. from φεύγω, wish to flee, Arist.Fr.130.
feuktikos
φευκτικόςφευκ-τικός, ή, όν, inclined to avoid, opp. ὀρεκτικός, c. gen., Arist.de An.431a13; opp. αἱρετικός, Phld. Mus.p.93 K.
feuktos
φευκτόςφευκ-τός, ή, όν, to be shunned or avoided, Arist.EN 1153b2; opp. αἱρετός, ib.1119a23, 1172b19, Epicur.Ep.3p.63U., Phld. Herc.1251.13: Comp., Arist.Top.116b5. that can be escaped or avoided, ἀγγελίαν ἄτλατον οὐδὲ φευκτάν S.Aj.224 (lyr.), cf. Pl.Ax. 369b; cf. φυκτός.
feuzw
φεύζωφεύζω, cry φεῦ, cry woe, τί τοῦτ᾽ ἔφευξας; A.Ag.1308.
fews
φέωςφέως, ω, ὁ, = στοιβή, Poterium spinosum, Thphr.HP6.1.3.
feyaloomai
φεψαλόομαιφεψᾰλόομαι, Pass., to be burnt to ashes, A.Pr.364.
feyalos
φέψαλοςφέψᾰλος, ου, ὁ (also φέψελος, gloss on φεψάλυξ, Hsch.)
spark, piece of the embers, Ar.Ach.668 (lyr.), V.227, Arist.Mete.367a5
φεψάλυξ [ᾰ], ῠγος, ὁ, Archil.126, Ar.Lys.107, Plb.1.48.6: prov. phrases, ἀσπὶς ἐν τῷ φεψάλῳ κρεμήσεται, i.e. will be hung in the chimney, of things laid by and unused, Ar.Ach.279; οὐδὲ φεψάλυξ not so much as . . , Id.Lys. l. c.